abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_176294926
registreer om deze reclame te verbergen
ARMENIň

Waar kennen we de ArmeniŽrs van?

Van de 2800 jaar oude hoofdstad Yerevan natuurlijk. Verder van het eeuwige conflict met Azerbeidzjan, de langdurige bezetting door de Sovjet-Unie, de vele emigranten, de langste kabelbaan ter wereld (5,7 km), Charles Aznavour, Cher, Kim Kardashian, System of a Down, Gary Kasparov, Andre Agassi en natuurlijk van de enthousiast stemmende minderheid in Nederland tijdens het ESF.

khor-Virap.jpg

Hoe doen ze het op het ESF?

ArmeniŽ is nog niet zo lang actief op het ESF. Het land debuteerde in 2006 en heeft in totaal 11 keer meegedaan. In die korte periode zijn er al de nodige successen geboekt. Zo miste het land maar ťťn keer de finale, en haalden 7 van de 10 inzendingen die wel in de finale kwamen daarin ook de Top 10. Echt meestrijden om de winst is daarin nog niet gelukt. De beste prestaties zijn twee 4e plaatsen. De meeste inzendingen zijn in het Engels, al worden er soms ook gedeeltes in de Armeense taal gezongen. Elke keer als dat werd gedaan, haalde het lied ook de Top 10.

Hoewel de inzendingen van ArmeniŽ zeker de nodige waardering ontvangen, is het land niet van onbesproken gedrag op het ESF. De moeizame relatie met buurland Azerbeidzjan leidt regelmatig tot onderlinge provocaties en daaropvolgend geharrewar. Beide landen geven elkaar al jaren geen punten meer, en vakjuryleden zetten elkaars inzendingen standaard onderaan. De voornaamste oorzaak is een gemeenschappelijke claim op het gebied Nagorno-Karabakh, wat de beide landen tot rivalen heeft gemaakt.

Daarnaast profiteert ArmeniŽ bovengemiddeld veel van diaspora voting. 2/3 van de Armeense punten door de jaren heen komt van de 15 ESF-landen met de grootste Armeense minderheden. De landen waar het om gaat zijn in volgorde van het aantal Armenen, gevolgd door het aantal punten:

1. Rusland
2. Frankrijk
3. GeorgiŽ
4. OekraÔne
5. Turkije
6. Griekenland
7. Bulgarije
8. Spanje
9. Duitsland
10. Polen
11. Wit-Rusland
12. Verenigd Koninkrijk
13. Nederland
14. BelgiŽ
15. TsjechiŽ

pM2phFr.png

Hoewel het niet zo vreemd is dat landen in de regio als GeorgiŽ of Rusland stemmen op de voor hen herkenbare muziek, sluit de muzieksmaak in Noordwest-Europa veel minder aan bij de Armeense inzendingen. Het valt dan ook op dat landen waar de Armeense minderheden niet aanwezig zijn of niet fanatiek stemmen veel minder punten over hebben voor hun inzendingen, zoals Denemarken (in totaal 3 punten), Noorwegen (0), Finland (5), ItaliŽ (5), Hongarije (13), Estland (5), Portugal (9) en Ierland (0). Dat is heel anders dan de hoge scores die cultureel vergelijkbare landen als Frankrijk, Nederland, Spanje en BelgiŽ door de jaren heen hebben gegeven. De vakjury zorgt tegenwoordig wel voor wat tegenwicht, waardoor de mindere inzendingen nu lagere punten krijgen.

ArmeniŽ heeft Nederland ťťn keer punten gegeven in de finale. The Common Linnets werden de trotse eigenaren van 4 punten. In de halve finales waren er nog punten voor Treble (4), Hind (3), Common Linnets (10) en Douwe Bob (4 (j) + 4 (p)). Andersom stroomden de finale-punten naar Andrť (10), Hayko (10), Sirusho (12), Inga & Anush (5), Eva Rivas (12), Ariam MP3 (7), Iveta Mukuchyan (2 (j) + 8 (p)).

Hoe ging het door de jaren heen?

Het eerste optreden van ArmeniŽ in 2006 werd uitgevoerd door de artiest Andrť. Hij was de Armeens zanger van het jaar in 2004-2005-2006-2007-2008, dus zijn interne keuze zal niet al te veel discussie hebben gegeven. Without Your Love is een modern dance-nummer met etnische invloeden, enigszins in de sfeer van Sertabs winnende lied, dat vanaf de laatste startpositie het Armeense debuut opfleurde met een fraaie 8e plaats.


In 2007 mocht er weer een zanger afreizen naar het ESF namens ArmeniŽ. Hayko was de gelukkige met het lied Anytime You Need. Het rustige nummer was van een andere orde dan een jaar eerder. Met een stemmige act met veel rode kleuren werd het lied vanaf de voorlaatste startpositie wederom 8e.

In 2008 werd ťťn van de betere Armeense inzendingen gestuurd. De zangeres Sirusho werd intern aangewezen. Sirusho komt uit een culturele familie, want haar vader was acteur en haar moeder een succesvolle zangeres. Zelf begon ze ook al op jonge leeftijd te zingen, en al op tienjarige leeftijd brak ze door en had ze als kindsterretje optredens over de hele wereld. Naast haar zangwerk studeerde ze ook nog International Relations aan de Universiteit van Yerevan, leerde ze in haar vrije uren om piano te spelen, en in haar resterende vrije tijd ging ze naar de sportschool voor een leuk figuur. Op het ESF kwamen al die kwaliteiten samen in het lied Qele Qele, dat een vrolijke beat combineert met Oosterse geluiden. Sirusho spatte drie minuten van het scherm af en kreeg met 8 stuks het hoogste aantal twaalven. Helaas voor haar was de concurrentie van Ani Lorak en Kalomira in het zelfde genre nogal groot, waardoor ze kort achter deze dames als 4e eindigde. De winst ging met grote voorsprong naar Rusland. Haar score van 199 punten was tot de introductie van het nieuwe stemsysteem in 2016 wel de hoogste ooit voor ArmeniŽ.

Sirusho treurde niet lang om het missen van de overwinning, maar focuste zich op de landen waar het lied indruk had gemaakt en ze scoorde daarna in Griekenland en Cyprus met het Griekse Erotas en in IsraŽl nam ze een duet op met de IsraŽlische deelnemer Boaz Ma'uda en de Servische Jelena Tomasevic. Dit nummer Time To Pray werd geschreven door Shimon Peres, de president van IsraŽl, en werd een enorme hit in de landen van de betrokken deelnemers. Later zou ze ook nog een duet opnemen met een andere ESF-deelnemer Sakis Rouvas. Daarnaast bracht ze nog vele singles uit met succes in eigen regio en ontving ze diverse awards, onder meer als beste Armeense zangeres van het decennium.


In 2009 werd een grote nationale finale georganiseerd met 21 deelnemers. Maar echt spannend werd het niet, want de zussen Inga & Anush Arshakyans wonnen met grote overmacht met het nummer Jan Jan. Dat betekent zoiets als “mijn liefste”. De zussen hadden al de nodige ervaring opgedaan in het buitenland en waren afgestudeerd op het conservatorium. Kortom, de dames hadden alles in huis om een goede score te boeken.

Dat ze zich plaatsten voor de finale, verbaasde niemand, alleen ging het achteraf niet over het liedje, maar over de postcard. Normaal is iedereen die binnen een paar seconde weer vergeten, maar deze keer werd tijdens dit introductiefilmpje het standbeeld “We Are Mountains” getoond. Dat is een stenen beeld van een man en een vrouw uit de regio Nagorno-Karabakh. De gemiddelde kijker vond het best, maar in Azerbeidzjan brak een grote woede uit over deze keuze, omdat zij ook aanspraak maken op dat betwiste gebied. Bij de finale was het beeld op last van de EBU uit het filmpje geknipt, en was iedereen weer blij. Tot aan de puntentelling, want toen verscheen het beeld als een bewuste provocatie weer levensgroot achter puntengeefster Sirusho en daarna zou er dan ook nog stevig gemopperd worden over en weer.

Daarnaast werd er natuurlijk ook nog gezongen. Jan Jan, in de uiteindelijke tekst aangepast naar Northbound, werd door Inga & Anush in traditionele klederdracht naar de 10e plaats gezongen. Dat was de vierde Top 10-klassering in evenveel deelnames.

Karanian-4.jpg
Het We Are Mountains-standbeeld.

In 2010 ging zangeres Eva Rivas, na de voorronde te hebben gewonnen met Apricot Stone. Dit lied klonk weer wat meer Westers, vergelijkbaar met Qele Qele, en er werd dan ook alom verwacht dat ArmeniŽ ook dit jaar weer de Top 10 kon halen. Hoewel de act suggereerde dat er lang over nagedacht was, stal de bloedmooie Eva met haar charisma eigenhandig de show. Het enige minpuntje was dat ze wat ongelukkig had geloot voor de startpositie, weliswaar als 21e, maar vlak voor Lena's winnende Satellite. Daardoor werd het uiteindelijk een 7e plaats, waar 8 punten extra genoeg waren geweest voor de 4e plek.
Het betekende hoe dan ook een hoogtepunt in Eva's carriŤre. Tegenwoordig zingt ze nog altijd. Daarnaast is ze actief als actrice en jurylid in The Voice.


In 2011 werd de succesreeks opeens onderbroken. Zangeres Emmy was intern aangewezen met Boom Boom. Dat was een wat goedkope titel, voor een goedkoop liedje, met een goedkope zangeres, die met een goedkope act naar het ESF ging. Maar goed, het bleef ArmeniŽ, en die hoefden de vlag maar neer te leggen om goed te scoren.

Er volgde wel wat tegenslag. Emmy kreeg de 4e startpositie in de halve finale en traditionele puntengevers als Nederland, BelgiŽ, Frankrijk, OekraÔne en Bulgarije stemden in de andere halve finale, terwijl gegarandeerde nietsgever Azerbeidzjan wel in dezelfde semi meedeed. Uiteindelijk bleek dat toch allemaal wat te veel van het goede (of zoals de Vlamingen zeggen: Van het goede te veel). De jury sloopte dit niemendalletje en ondanks een finaleplaats bij de televoters, kwam ArmeniŽ in de gecombineerde score precies ťťn punt tekort voor een finaleplaats. Omdat Turkije in deze halve finale ook sneuvelde, werd het een zwarte dag voor die regio, maar absoluut een zege voor het festival.
Om nog wat extra zout in de wond te strooien, won uitgerekend aartsrivaal Azerbeidzjan dit jaar het ESF.

Door die overwinning van Azerbeidzjan zou het ESF in 2012 dus in Baku plaatsvinden. Dat maakte het onzeker of ArmeniŽ wel mee zou doen. Hoewel er door alle betrokkenen hard aan gewerkt werd om een veilig optreden mogelijk te maken, werd na een schietincident aan de grens, in ArmeniŽ zelf de druk bijzonder hoog om niet af te reizen naar het buurland. Diverse grote nationale artiesten tekenden een petitie om het festival te boycotten, en uiteindelijk werd dit ook gedaan. Tot tevredenheid van velen in het land, maar wel op straffe van een stevige boete van de EBU, bleven de Armenen in 2012 weg.

In 2013 waren ze weer terug. De rockband The Dorians werd intern geselecteerd. In de nationale voorronde presenteerden ze vier liedjes, waaruit de jury en het publiek mochten kiezen. Hoewel die geen van alle al te verheffend waren, was publieksfavoriet No Time ogenschijnlijk de beste van het kwartet. De jury overrulede die beslissing echter, waardoor Lonely Planet wist te winnen.

Hoewel de mythische glans ondertussen wel van de gelijknamige reisgidsen af is, was dit in elk geval een commercieel handige titel. En dat is dan ook eigenlijk wel het enige positieve aan dit matige plaatje. Lonely planet, who has done it, zo gaat het refrein. Zanger Gor Sujyan is de enige in de wereld die dit rijmend weet te zingen. Het werd verder overigens uitstekend vertolkt door de ervaren band, maar het liedje was zeker niet finale-waardig. Maar niet geheel onverwacht kwam ArmeniŽ toch uit de envelop bij het aankondigen van de finalisten. Het zorgde voor vreugde bij de delegatie, maar ook voor een ongebruikelijk fluitconcert vanuit de zaal. Mede dankzij 12 punten uit Frankrijk had het nummer het gered. Opvallend genoeg was het bij de televoters niet gekwalificeerd, maar gaf de jury het beslissende zetje. In de finale werd het lied 18e.

Na een aantal mindere jaren moest het in 2014 dan toch gaan gebeuren. Aram MP3 is een zanger en cabaretier, maar ging zeker niet op de lollige tour. Het serieuze lied Not Alone is een a-typische ESF-inzending, die begint als een ballad, waarin de spanning geleidelijk wordt opgebouwd naar een dubstep climax. De combinatie van hoge kwaliteit en een afwijkend soort lied van de rest van het deelnemersveld is in Songfestivalland natuurlijk goud waard, en Aram was in de maanden voorafgaand aan het ESF dan ook de grote favoriet bij de bookmakers. In het matige jaar 2014 had hij alleen enige bedreiging van de Zweedse Sanna Nielsen.

Naarmate het grote feest dichter bij kwam, gebeurden er wel enkele belangrijke dingen. In de repetities verbaasden The Common Linnets de wereld met hun spectaculaire act en maakte Conchita Wurst indruk als de vrouw met de baard waar iedereen het over had. Arams repetitie was niet slecht, maar zo alleen op dat grote podium bleef het toch een ietwat vlakke performance. De kwaliteit van een winnaar, die op de plaat duidelijk aanwezig was, werd niet echt omgezet in een onomstreden winnaarsoptreden. Not Alone daalde enkele plaatsen bij de odds, en die inschatting bleek uiteindelijk terecht. Het lied kreeg van veel landen punten, maar zelfs bij de meeste bondgenoten waren die niet de absolute top. Het werd een 3e plaats bij het publiek en 5e bij de jury en gemiddeld 4e.


Dat was uiteraard nog steeds een prestatie om trots op te zijn. Aram is dan ook nog steeds een TV-ster in eigen land. Hij is actief voor The Voice en X-Factor en helpt achter de schermen bij de nationale selectie voor het ESF. Verder heeft hij zijn eigen talkshow, getiteld Nice Evening. Enkele jaren terug won hij ook de plaatselijke Televizierring als beste presentator. Verder gebruikte hij zijn stem voor het inspreken van de stem van Simba, in de Armeense versie van The Lion King. En daarvan wilt u natuurlijk bewijzen hebben. Nou, bij deze:


In 2015 was het 100 jaar na de Armeense Genocide. Een bijzonder tragische gebeurtenis, waarvan de erkenning zelfs bij sommige politici in ons land anno nu nog steeds gevoelig ligt. Om deze gebeurtenis te herdenken, werd de groep Genealogy geformeerd. Dit was een groep Armenen uit Amerika, Europa, AziŽ, Afrika, OceaniŽ en ArmeniŽ zelf, dit als symbool van de verspreiding van de verjaagde Armenen over de wereld.

Tot dit punt ging het nog wel goed, maar hun lied Don't Deny had een nogal opzichtige politieke titel, namelijk de oproep voor het erkennen van de genocide. En voor politieke statements is het ESF niet bedoeld, dus was er meteen ophef, niet in het minst vanuit Azerbeidzjan, dat de genocide uiteraard ontkent. Als compromis werd de titel aangepast naar Face The Shadow en werden er geen verdere politieke referenties meer gemaakt.

Het lied zelf was buitengewoon zwak, en vooral bijzonder schreeuwerig. In de hoop deze troep uit de finale te kunnen houden, gaf de EBU ArmeniŽ de tweede startpositie in de halve finale. Maar dat trucje mislukte, want alle Armenen over Europa waren natuurlijk gemobiliseerd om hun vaderlandsliefde te tonen bij deze omstreden inzending. Met dank aan de score bij de televoters ging het lied dan ook naar de finale, waarin het 16e zou worden.

In 2016 ging het weer wat meer over de muziek. Zangeres Iveta Mukuchyan werd intern geselecteerd. Vervolgens was er een open inschrijving voor een liedje voor haar, waarbij er zo'n 300 liedjes werden ingestuurd. Wat er toen gebeurde, zal bij elke Nederlandse ESF-volger niet meteen met verbazing worden begroet, want uit al die liedjes bleek de beste precies een nummer te zijn dat door Iveta zelf was geschreven. LoveWave was de titel, en het moet gezegd worden dat met de muzikale compositie erbij het zeker een bijzonder plaatje werd.

Iveta betrad helemaal alleen het podium, en maakte met haar stem en uitvoering grote indruk. Vanaf de laatste startpositie wist LoveWave dan ook de 7e plaats te halen. Toch ging het niet alleen maar daarover. In de vreugde rond de kwalificatie naar de finale werd Iveta gesignaleerd zwaaiend met de vlag van Nagorno-Karabakh. En dat was weer eens een provocatie richting Azerbeidzjan en de EBU, die zorgde voor nieuwe ergernis over en weer. Sancties bleven overigens uit.


In 2017 werd een nogal langdurige selectieprocedure gehanteerd, waarbij uiteindelijk de zangeres Artsvik de gelukkige winnares werd. Haar lied Fly With Me was een wat mysterieuze plaat, die aangevuld werd met een al even mysterieuze act. Gecombineerd met haar goede stem leek het lied af te stevenen op een logische Top 10 of misschien zelfs Top 5 klassering. Maar zo'n goede eindpositie bleef uit. Met zeker bij de televoters een bizar lage score van 21 punten (waarvan 10 uit GeorgiŽ en 6 uit Frankrijk) en bij de jury's nog eens een matige 58 punten, werd het een verrassend lage 18e plaats.

Zo heeft ArmeniŽ ons door de jaren heen verblijd met meerdere sterke inzendingen. Door de terugkeer van de vakjury's wordt het probleem van de overwaardering door de diaspora voting tegenwoordig redelijk opgelost. Hopelijk blijft het gezeik met Azerbeidzjan in de komende jaren ook wat meer achterwege op het ESF, zodat het gewoon over de muziek zelf kan gaan.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hier is een net overzicht van alle Armeense inzendingen en hun resultaten te vinden of kijk naar het filmpje hieronder of klik anders op de spoiler:


SPOILER
Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat is jouw favoriete Armeense inzending?
:)

In deze reeks verschenen eerder:
Duitsland - ItaliŽ - Zweden - Nederland (Jaren '50-60-70) - BelgiŽ - Azerbeidzjan - Nederland (Jaren '80 en '90) - Estland - IJsland - Nederland (Jaren '00) - Frankrijk - OekraÔne - Nederland (Het jaar 2010) - Hongarije - ServiŽ - RoemeniŽ - Griekenland - Denemarken - Spanje - Verenigd Koninkrijk (1957-1987) - Verenigd Koninkrijk (1988-2017) - SloveniŽ - Rusland - Malta - Noorwegen - Israel - Litouwen - San Marino - GeorgiŽ - AustraliŽ - TsjechiŽ - Montenegro - Cyprus - Nederland (2011-2017) - Zwitserland
De Sahara is zonder meer erg droog.
pi_176295187
Juist de laatste 2 inzendingen zijn de beste.

Verder vond ik hun debuut ook wel leuk, sommige liedjes hadden iets eigens en soms ook te gelikt.
Life can be a bitch, so like it..
pi_176299000
_O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_ _O_

Geen verrassing voor de mensen die regelmatig meelezen, maar wat mij betreft het beste land op het songfestival, voor mij persoonlijk dan. Ik ben VERLIEFD op ArmeniŽ, ze hebben bijna elk jaar een experimenteel lied, met veel power en ik ben er gewoon echt zo gek op _O_ _O_ _O_

Ik ben gek op turkpop (niet zo gek aangezien ik uit een Turkse familie kom :P). En ArmeniŽ heeft dat heel veel in hun inzendingen dus het kan niet anders dan dat ik gek ben op dit land. *O*

Sirusho is mijn all time favourite, ik heb een hele Spotify playlist met haar liedjes, ben echt gek op haar. Ze maakt zulke goeie muziek O+ O+

Verder ben ik ook een groot fan van LoveWave, Jan Jan & Apricot Stone. :)
Yeah yeah, fire.
pi_176300964
registreer om deze reclame te verbergen
Qele Qele vond ik erg goed, maar had inderdaad ijzersterke competitie met vooral OekraÔne. De laatste twee inzendingen vond ik ook goed, ik hou wel van mysterieuze nummers.

Gelukkig dat het diaspora stemmen wat is ingedamd. Op ťťn of andere manier is het dan een stuk makkelijker om een land te waarderen.
OngeÔnteresseerd maar toch aanwezig.
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')