Israël, Libanon/Gaza, op weg naar vrede #61

Beide

Nee, dat staat er niet denk ik

Omdat jij ook reageerde op mijn postings

Laat maar zitten dan

quote:

Palestijnse leiders willen de wereld islamitiseren:

It's an old speach from the currently 'democratically elected' leader of Hamas Government of "Palestine", Khaled Meshaal talking to his people and the whole nation of Islam (the Ummah). THIS IS AN INFORMAL WARNING DIRECTED TOWARDS THE WEST:

Hamas Leader Khaled Mash'al at a Damascus Mosque (in Syria): The Nation of Islam Will Sit at the Throne of the World and the West Will Be Full of Remorse When It Is Too Late

"The Nation of Islam Will Sit at the Throne of the World and the West Will Be Full of Remorse When It Is Too Late.
I say to the [European countries]: Hurry up and apologize to our nation, because if you do not, you will regret it. This is because our nation is progressing and is victorious. Do not leave a black mark in the collective memory of the nation, because our nation will not forgive you.
Tomorrow, our nation will sit on the throne of the world. This is not a figment of the imagination, but a fact. Tomorrow we will lead the world, Allah willing. Apologize today, before remorse will do you no good. Our nation is moving forwards, and it is in your interest to respect a victorious nation.

The Arabs have said: We don't want [conventional] wars, thank you very much. Leave the war to the peoples. Today, the Israeli weapons are of no use against the peoples. We have imposed a new equation in the war. In this equation, our tools are stronger.

Today, you are fighting the army of Allah. You are fighting against peoples, for whom death for the sake of Allah, and for the sake of honor and glory, is preferable to life.

Brothers and sisters, there is confusion in the Western world, and in the American administration. We do not fear their threats."

http://www.youtube.com/watch?v=3B3LLnQIkFg

Ja vooral die palestijnen supporten hoor, terwijl ze iedereen onder dwang tot moslim willen bekekeren, achterlijk die linkse wereld, ze vragen om onderdrukt te worden

laat israel maar die hele palestijnse grondgebied schoonvegen van palestijnen

En dan zouden we geld aan dit soort mensen geven. Van mij mag Israel ze allemaal doodmaken. (extremisten) Ik ben blij dat eindelijk er geen geld naar die idioten gaat. Er zijn dus genoeg moslims die het westen haten en ons zouden aanvallen als ze kunnen. Reden genoeg om te zorgen dat ze nooit sterk genoeg worden en ze voor die tijd te laten verdwijnen.

Waarom zou je dat hele corrupte zooitje daar eigenlijk steunen. Ze hebben genoeg gehad en het verpest laat ze het maar uitzoeken. Dat er van de VS geld naar israel gaat is hun zaak, maar ik zou het niet leuk vinden als europa daar geld naar toe stuurde. Laat ze het beide maar uitzoeken. Ze willen beide geen cm toegeven en ons geld houd het alleen maar langer in stand daar.

Veelgestelde vragen
Wie is verantwoordelijk voor de eind september 2000 begonnen geweldsgolf (de ‘tweede intifada’)?
Hoe komt het dat er meer Palestijnse slachtoffers zijn gevallen? Telt een Palestijns leven niet?
Wat kwam eerst - terrorisme of ‘bezetting’?
Zijn geweld en vredesbesprekingen te combineren?
Waarom trekt Israel zich niet terug uit de in 1967 veroverde gebieden?
Heeft het geweld een economische achtergrond?
Hoe moet men omgaan met de Palestijnse aanspraken op het zogenoemde 'recht op terugkeer'?
Is vreedzame coëxistentie tussen Israel en de Palestijnen mogelijk?
De geografische dimensies

--------------------------------------------------------------------------------

1. Wie is verantwoordelijk voor de eind september 2000 begonnen geweldsgolf (de ‘tweede intifada’)?
In het tumult dat het Midden-Oosten de afgelopen periode, sinds september 2000, heeft overspoeld worden soms drie simpele, maar belangrijke feiten uit het oog verloren:

dat de Palestijnen met voorbedachte rade het geweld zijn begonnen;
dat de Palestijnse Autoriteit een vergaand vredesaanbod van de Israelische premier Barak hebben afgewezen;
dat de Palestijnse gewelddadigheden al waren begonnen, voordat Ariel Sharon, toen nog oppositieleider, de Tempelberg in Jeruzalem opging.
Volgens een onderzoek van de Israelische opiniepeiler, Dahaf op 13 mei 2002 is 63% van de Israeli’s voorstander van een Palestijnse staat in het kader van het een vredesregeling. Land in ruil voor vrede is steeds het beleid van de opeenvolgende Israelische regeringen geweest. In 1967, onmiddellijk na het in handen krijgen door Israel van de Westelijke Jordaanoever, Gazastrook, Golanhoogte en de Sinaiwoestijn verklaarde de toenmalige premier van Israel Eshkol bereid te zijn deze gebieden weer te ontruimen in ruil voor vrede. De Arabische landen en de PLO wezen dit aanbod op de topconferentie in Khartoem op 1september 1967 af.

Onderhandelingen zijn tot op heden de enige manier geweest om Israel tot het opgeven van bezet gebied te brengen. In 1979 sloten Israel en Egypte vrede, waarbij de toenmalige Likoedregering alle in 1967 op Egypte veroverde gebieden teruggaf. De Joodse nederzettingen in het noorden van de Sinaiwoestijn werden door Israel ontmanteld. In 1994 sloten Jordanië en Israel vrede, waarop Israel alle op Jordanië veroverde gebieden teruggaf en een extra hoeveelheid water cadeau deed.

Ook de op 13 september 1993 tussen de PLO en Israel gesloten Oslo akkoorden gingen uit van het - weliswaar gefaseerde - principe land in ruil voor vrede.

Terwijl de Israëli’s een groot deel van hun afspraken onder de Oslo akkoorden zijn nagekomen, met als belangrijkste de overdracht van delen van de Westbank en de Gazastrook aan de Palestijnse Autoriteit - als gevolg waarvan 97 procent van de Palestijnen zich al jaren onder het bestuur van Arafat bevindt – hebben de Palestijnen vrijwel al hun verplichtingen onder de Oslo akkoorden structureel geschonden, met als belangrijkste het afzien van geweld als middel om politieke doelstellingen te verwezenlijken.

Tijdens de Camp David onderhandelingen van juli 2000 en de Taba onderhandelingen in januari 2001 wees Arafat het vergaande aanbod van Ehud Barak om 97% van de bezette gebieden aan de Palestijnen over te dragen, af.
Arafat wenste 3,5 miljoen Palestijnen naar Israel te laten immigreren en nam daarmee een onverzoenlijke positie in.
De Amerikaanse president Bill Clinton wees Arafat aan als schuldige voor het mislukken van de onderhandelingen in Camp David.
Arafat koos voor geweld, omdat hij dacht dat Israel dan zou toegeven aan eisen die hij niet aan de onderhandelingstafel gerealiseerd zag. Kiezen voor geweld is onder de Oslo akkoorden ten strengste verboden. Alle meningsverschillen tussen Israel en de Palestijnen dienen aan de onderhandelings-tafel te worden opgelost.
De Palestijnse Autoriteit begon al in de zomer van 2000 met het treffen van voorbereidingen voor het ontketenen van de geweldsgolf.
Zij richtten een illegale paramilitaire en terroristische infrastructuur op met het doel die tegen Israel in te zetten. Jongeren werden in de zomer van 2000 getraind in het plegen van geweld in de kampen van de zogenaamde Tanziem, de jongerenorganisatie van El Fatah. Deze activiteiten sloten aan bij de opvatting van de Palestijnse bevolking in die tijd. Een opiniepeiling uit begin november 2000 van de Bir Zeit Universiteit laat zien dat 91,5 % van de Palestijnen niet in vrede gelooft, tenzij het Palestijnse vluchtelingenvraagstuk wordt opgelost. 74,3% van de Palestijnen wilde niet alleen soevereiniteit over Oost-Jeruzalem, maar ook over West-Jeruzalem.
In september 2000 werden de Palestijnen door de Palestijnse leiders, media en moskeeën opgehitst tot het onmiddellijk aangaan van de confrontatie met Israel. Deze confrontatie was al begonnen voordat de toenmalige oppositieleider Sharon op 29 september 2000 de Tempelberg, vergezeld van honderden politiemensen, opging.
De dag ervoor was bij een bomaanslag in Gaza een Israe-lische militair gedood. Trouwens sinds wanneer kunnen Joden niet de Tempelberg, die formeel nog steeds onder Israelische soevereiniteit is, betreden? Feit is dat het bezoek van Sharon, de toch al gespannen sfeer tussen Israeli’s en Palestijnen op scherp zette en als zodanig als provocatief is de kenschetsen.
De Palestijnse Autoriteit heeft grote hoeveelheden wapens (waaronder mortieren en anti-tank en anti-vliegtuigraket-ten), munitie en explosieven naar de Palestijnse gebieden gesmokkeld.
Dit bleek o.m. tijdens de “Operatie Defensive Shield”, die het Israelische leger in Palestijns gebied op de Westelijke Jordaanoever in april 2002 uitvoerde. Bovendien worden in de Palestijnse gebieden wapens geproduceerd, zoals mortiergranaten en zogenaamde Kassam-raketten. Onder de Oslo akkoorden mogen de Palestijnen over slechts een beperkt aantal lichte handwapens en geweren beschikken.
De Palestijnse Autoriteit heeft - vooral op aandringen van de VS – na aanslagen weliswaar terroristen van Hamas en de Islamitische Jihad aangehouden, maar die steeds weer via het ‘draaideurprincipe’ in vrijheid gesteld, waarmee die terreur-organisaties het groene licht kregen voor nieuwe aanslagen tegen Israelische burgers.
De verantwoordelijken voor de moord op de Israelische minister, Ze’evi, zochten tijdens de operatie Defensive Shield hun toevlucht in het belegerde hoofdkwartier van Jasser Arafat. De zes werden uiteindelijk uitgeleverd en onder Amerikaans en Engels toezicht in een gevangenis geplaatst.
Citaten

Dennis Ross over Arafat in Taba

De Amerikaanse bemiddelaar Dennis Ross over het door Arafat tijdens de onderhandelingen op 21 januari 2001 in Taba afwijzen, van nieuwe Amerikaanse ideeën voor de beëindiging van het Palestijns-Israelisch conflict. Het voorstel ging verder dan het Israelische aanbod dat in de zomer van 2000 in Camp David was gedaan.

'De ideeën werden op 23 december [2000] door de president [Clinton] gepresenteerd en zij kwamen kort gezegd op het volgende neer: Met betrekking tot grenzen zou er door de Israeli’s een annexatie zijn van 5 procent en een [grond]ruil van 2 procent. Dus de Palestijnen zouden netto 97 procent van het gebied krijgen.
Over Jeruzalem: de Arabische wijken van Oost-Jeruzalem zouden de hoofdstad van de Palestijnse staat worden.
Over de kwestie van de vluchtelingen: de vluchtelingen zouden het recht krijgen om naar hun eigen staat terug te keren, niet naar Israel. Maar er zou ook een internationaal fonds komen van 30 miljard dollar. Dat zou worden bedoeld voor compensatie, of voor de kosten van repatriëring, hervestiging, rehabilitatie.
En waar het gaat om veiligheid: in de Jordaanvallei zou er een internationale aanwezigheid komen in plaats van de Israeli’s.
Dit waren allesomvattende ideeën, zonder precedent, heel vergaand. Ze waren volgens ons een opsomming van hetgeen iedere partij zou kunnen accepteren, na duizenden uren van debat en gesprekken tussen beide partijen.
Arafat kwam op 2 januari [2001] naar het Witte Huis, sprak daar met de president en ik was daar in de Oval Office. Hij zei ja, en toen kwam hij met bedenkingen die er in feite op neer kwamen dat hij werkelijk alles afwees waar hij had moeten inleveren.
Met betrekking tot Jeruzalem was het de bedoeling dat de Israeli’s soevereiniteit over de Westmuur zouden krijgen. Dat wees hij af. Hij wees het idee over de vluchtelingen af. Hij wees de voorstellen over veiligheid af. (...)
Ik geloof er niet in dat hij [Arafat] het conflict kan beëindigen. Er stond één cruciale bepaling in deze overeenkomst, en die was: hiermee is het conflict beëindigd. Arafats hele leven is geregeerd door strijd en een zaak. Bij alles wat hij als leider van de Palestijnen heeft gedaan heeft hij altijd alle opties opengehouden, nooit een deur gesloten. Hem werd hier gevraagd: je moet de deur sluiten. Beëindiging van het conflict betekent voor hem dat hij een eind aan zichzelf maakt.’
(Interview met Amerikaanse tv-zender Fox News, 21 april 2002.)

Het zaaien van haat en het ophitsen tot geweld tegen Israel

‘Het is niet voor niets dat de Koran ons voor de haat van de Joden waarschuwt en hen bovenaan de lijst met de vijanden van de islam plaatst. Momenteel brengen de Joden de wereld tegen de moslims in het geweer en gebruiken zij alle soorten wapens. Zij plunderen de dierbaarste plaats van de moslims, na Mekka en Medina en bedreigen de plaats waarheen de moslims zich in eerste instantie tijdens het gebed wendden, en de derde heiligste stad na Mekka en Medina. Op die plaats willen zij hun tempel bouwen.
We zeggen tegen hen: “Als jullie denken dat de tijd gekomen is, dan zullen wij jullie bewijzen dat de tijd gekomen is om een eind aan jullie arrogantie te maken, en dat jullie verwoesting en puinhopen op jullie zelf zullen brengen.”
Het bezoek van generaal Sharon op 28 september brengt niet de denkbeeldige vrede dichterbij, maar het oplaaien van de haat en vijandschap.’
Uit de rechtstreeks op de Palestijnse tv uitgezonden preek die Sheik Hian Al-Adrisi op 29 september 2000 hield ten overstaan van 22.000 gelovigen in de Al Aksamoskee in Jeruzalem (geciteerd in het rapport van de Mitchell Commissie, 4 mei 2001).

Bekentenis dat de intifada was gepland
Sprekend op een symposium in Gaza, bevestigde de Palestijnse minister van Communicatie, Imad Al-Falouji, dat de Palestijnse Autoriteit meteen na de afronding van de Camp David besprekingen was begonnen met het treffen van voorbereidingen voor het [doen] uitbreken van de huidige intifada, dit op basis van instructies die door president Arafat zelf waren gegeven. De heer Falouji verklaarde voorts dat Arafat deze intifada is begonnen als een belangrijk onderdeel van het onveranderlijke Palestijnse standpunt in de onderhandelingen, en niet alleen was bedoeld als een protest tegen het bezoek van de Israelische oppositieleider Ariel Sharon aan de Haram al-Sharif [Tempelberg, red.].
Uit het semi-officiële Palestijnse dagblad Al-Ayyam van 6 december 2000.

Bevestiging dat de intifada was gepland
"De ‘Al-Aksa Intifada’ werd niet veroorzaakt door het bezoek van Sharon [aan de Tempelberg op 28 september 2000]"
Uit het rapport van 4 mei 2001 van de Mitchell Commissie, die namens de internationale gemeenschap een onderzoek verichtte naar de oorzaken en feiten van de in september 2000 begonnen geweldsgolf.


--------------------------------------------------------------------------------

2. Hoe komt het dat er meer Palestijnse slachtoffers zijn gevallen? Telt een Palestijns leven niet?
Vanaf het begin van de zogenaamde Al-Aksa intifada, in september 2000, tot 12 mei 2002 vonden bijna 1.500 Palestijnen en 490 Israeli’s bij het geweld de dood. Aan Palestijnse kant vielen tot 12 mei 2002 tienduizenden gewonden (exacte cijfers zijn niet bekend), aan Israelische kant 3.919.
Achter deze kille cijfers schuilt veel leed. Elke dode, zowel aan Israelische als aan Palestijnse zijde valt te betreuren. De getalsverhoudingen zeggen evenwel niets over gelijk of ongelijk

Het principiële verschil tussen de twee groepen slachtoffers is, dat verreweg de meeste Israeli’s stierven door Palestijnse zelfmoordaanslagen op burgerdoelen in Israel. Cafés, winkelcentra, discotheken en bussen - plaatsen waar veel jonge mensen samenkomen - en armere immigrantenfamilies, werden hiervan het slachtoffer. Israelische militairen in de Gazastrook en Westelijke Jordaanoever of inwoners van de omstreden Joodse nederzettingen werden in mindere mate aangevallen.. De Palestijnen die om het leven kwamen of gewond raakten, beraamden zelf geweld, kwamen om bij Israelische acties tegen terroristenbolwerken, of provoceerden bij het begin van de intifada het Israelische leger. Nooit was of is het doden van Palestijnse burgers het doel van het Israelische militaire optreden.

Vergelijkt men het aantal burgerslachtoffers aan Palestijnse kant over de laatste anderhalf jaar met de ca. 10.000 doden in Afghanistan als gevolg van de Amerikaanse acties, dan kan men niet anders dan concluderen dat alle beschuldigingen van ‘massa-moord, slachtingen of nazi-optreden’ aan het adres van Israel misplaatst zijn. Degenen deze termen in de mond nemen, maken zich opzettelijk schuldig aan ophitsing en geschiedvervalsing.

Het relatief grote aantal Palestijnse slachtoffers in de eerste maanden van de geweldsgolf kan verder als volgt worden verklaard:

Het door de Palestijnse Autoriteit bewust en op grote schaal inzetten van burgers, waaronder schoolkinderen, in zelfgekozen zeer gewelddadige confrontaties met Israelische militairen
Het door opgehitste menigten - met kinderen in de frontlinies - met molotovcocktails, stenen en katapulten bestormen van kleine (en vaak geïsoleerde) Israelische fortificaties waar achter zich goed bewapende en getrainde militairen bevinden. Soms beschoten Palestijnse politieagenten en militieleden met vuurwapens Israelische militaire posities, waarbij aanvallende menigten als menselijke schilden worden ingezet.
Het door de Palestijnse terreurorganisaties bewust en op grote schaal opereren in en vanuit civiele posities
Het vestigen van hoofdkwartieren, wapen- en bommenfabriekjes, wapenopslag-plaatsen, fortificaties en schuilplaatsen in woonwijken, scholen, moskeeën en kerken. Dat was o.m. het geval in het vluchtelingenkamp van Jenin.
Het door de Palestijnse leiders, media, onderwijsinstellingen en moskeeën propageren van het zogenaamde martelaarschap
Zo trof het Israelische leger tijdens de Operatie Defensive Shield in vrijwel alle scholen op de Westelijke Jordaanoever posters aan waarin de Shahids, de Palestijnse martelaren die zichzelf hadden opgeblazen, werden verheerlijkt. Op vele van die posters werden de portretten van de zelfmoordenaars afgebeeld.
Zoals gezegd; het aantal doden niets zegt over wie gelijk heeft of niet. Zo vielen er tijdens de Tweede Wereldoorlog als gevolg van oorlogshandelingen meer slachtoffers onder de Duitse burgerbe-volking, dan onder de Britse of de Amerikaanse.

De Israelische inlichtingendienst en politie handelen bovendien effectief. Er zijn de afgelopen periode honderden Palestijnse terreuraanslagen, waaronder één op een flatgebouw in Tel Aviv, verijdeld. Was dat niet gebeurd, dan lag de dodenbalans anders.

Het feit dat de Palestijnen bij het plegen van geweld burgers, - en met name kinderen - inzet, heeft alles te maken met de strijd om de publieke opinie. Minister van Buitenlandse Zaken Peres verklaarde in Den Haag in oktober 2000 op een solidariteitsbijeenkomst voor Israel: “Deze strijd wordt via de media in de huiskamers beslist” Vandaar dat Israel er alles aan doet om burger-slachtoffers onder de Palestijnen te voorkomen. Het land betaalt daarvoor een hoge prijs, zoals in Jenin, waar in april 2002 23 Israelische soldaten sneuvelden bij het zoeken naar in een vluchtelingenkamp verschanste terroristen. Elke huis zat vol met explosieven. Aan Palestijnse kant vielen ca 50 slachtoffers, merendeels leden van milities.

De manier waarop de Palestijnen het geweld tegen Israel plegen is strijdig met het oorlogsrecht. Het is burgers verboden zich in gevechtshandelingen te mengen en als zij dat toch doen, plegen zij een oorlogsmisdaden mogen zij gedurende de gehele duur van het conflict als legitiem doelwit worden beschouwd.
Zie het Model Manual on the Law of Armed Conflict for Armed Forces, een officieel handboek van het Internationaal Comité van het Rode Kruis (ICRC) uit 1999.

Citaten

Een Israelische reservist over Jenin, waar ‘een massamoord’ zou zijn aangericht:
Net terug van reservedienst ventileert de 39-jarige Joni Alster, vader van vier kinderen, zijn frustratie: “Ik kom net terug uit een situatie die geen mens zich kan voorstellen. Tien dagen lang ben ik met gevaar voor mijn leven van huis tot huis gegaan om te verifiëren wie er in de huizen waren, waar Palestijnse burgers woonden en van waaruit werd geschoten.
“Voordat we van onze commandant op een huis mochten schieten van waaruit wij onder vuur werden genomen, gingen er minuten voorbij. Eerst werden de bewoners opgeroepen naar buiten te komen en zich over te geven. Daarna was er tijd nodig om onze commandant opnieuw exacte informatie te geven over het huis, de bewoners, de locatie. Vervolgens moesten we vaak weer wachten voordat we definitief toestemming kregen om terug te schieten of het huis te bombarderen. Alleen als 200 procent zeker was dat er gewapende Palestijnen zaten die zich niet wilden overgeven, en dat er geen vrouwen of kinderen meer binnen waren, mochten wij actie ondernemen.
“Door die voorzichtigheid zijn 23 van onze soldaten omgekomen. Het was gemakkelijker en minder gevaarlijk geweest als we vanuit de lucht het kamp hadden platgegooid. Helaas zijn er ook onschuldige burgers omgekomen. In zo’n dichtbevolkt kamp was dat onvermijdelijk.
Als we uit een ander moreel hout waren gesneden, hadden we de boel gewoon platgebombardeerd. Maar zo zitten we niet in mekaar. Daarom doen de beschuldigingen me pijn. Ze zijn gelogen, bedoeld om ons in een kwaad daglicht te stellen.”

Uit het artikel van Joop Meijers over de strijd in de Palestijnse stad Jenin: ‘Leger woedend over beschuldiging massamoord’, in het Algemeen Dagblad van 17 april 2002.


--------------------------------------------------------------------------------

3. Wat kwam eerst - terrorisme of ‘bezetting’?
Er wordt met regelmaat beweerd dat Israel de terreur aan zichzelf te wijten heeft, omdat het geen eind maakt aan de bezetting van de tijdens de Zesdaagse Oorlog van 1967 op Egypte en Jordanië veroverde gebieden (de Gazastrook, de West-oever en Oost-Jeruzalem). Het Palestijns terrorisme is volgens sommigen een ‘legitieme vorm van verzet’ tegen die bezetting.

Het tegen Joodse/Israelische doelen gericht Arabisch terrorisme begon echter niet na 1967, maar al in het begin van de twintigste eeuw. Zo werden in de zomer van 1929 door de Arabieren overal in het toenmalige mandaatgebied Palestina verschrikkelijke moordpartijen aangericht. Daarbij kwamen ondermeer tientallen Joden in Hebron om. Ook in 1936 gaf de toenmalige leider van de Palestijnen de Moefti van Jeruzalem (die met de Nazi’s collaboreerde) opdracht Joodse doelen aan te vallen en de Joodse economische sector in Palestina te boycotten.

Het met twee derde meerderheid aanvaarde delingsplan van de VN voor Palestina van 29 november 1947 werd door alle Arabische staten en de Palestijnse leiders afgewezen. Dit plan voorzag in een Joodse en Palestijns-Arabische staat. De Palestijnen en Arabische leiders meenden echter dat er geen plaats was voor een Joodse staat. De oorlog, die zij op 14 mei 1948 tegen Israel begonnen, had tot doel de Joodse staat te vernietigen.

Nadat die oorlog mislukte en de Arabische landen in 1949 met Israel een wapenstilstand sloten, werd de anti-Joodse terreur voor een groot deel vanuit de omliggende landen gepleegd. Dat gebeurde door de zogenaamde ‘fedayin’ (Palestijnse guerrilla’s), die op alle mogelijke manieren door hun gastlanden werden gesteund. Alleen al in periode 1951-1955 werden bijna 1.000 Israeli’s bij Palestijnse terreuraanslagen vanuit de Gazastrook en Jordanie gedood.

Al Fatah, dat tot doel had de Zionisten uit Palestina te verdrijven, werd opgericht in 1959. Dat is 8 jaar voordat Israel de Westelijke Jordaanoever en Gazastrook verover-de. Arafat was de eerste voorzitter. Op 14 januari 1965 voerde de militaire afdeling van Al Fatah haar eerste aanval op een Israëlisch doel uit.
De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO werd in 1964 opgericht. Dit gebeurde door de Arabische Liga. Doel was de vernietiging van Israel.
Hamas en de Islamitische Jihad, Palestijnse fundamen-talistische Moslimorganisaties, die het merendeel van de recente aanslagen op hun geweten hebben, zijn geheel niet geïnteresseerd in beëindiging van de bezetting door Israel. Zij willen de vernietiging van Israel.
Telkens als er sprake was van een mogelijke doorbraak in de vredesonderhandelingen, namen de aanslagen van beide organisaties toe. Toen in 1996 in Israel de regering Peres aan de macht was, werd Israel getroffen door een golf van terreur op winkelcentra en bussen. Daarop sloot premier Peres de grenzen voor de ca 80.000 Palestijnse werknemers. Dit bracht armoede en ‘Verelendung’ in de bezette gebieden teweeg. Daarop was Hamas precies uit. De uitzichtloosheid onder de Palestijnen leverde de organisatie nieuwe rekruten op voor het plegen van aanslagen en deed de animo voor vrede met Israel dalen.
Ook tijdens de komst van de Amerikaanse bemiddelaar Zini naar Israel in 2001 voerde Hamas twee cruciale aanslagen uit. Tijdens de Arabische top in Beiruth, eind maart 2002, waar een Saudisch plan voor vrede met Israel werd geaccepteerd, pleegde een zelfmoordenaar van Hamas een aanslag op een hotel, waar het Joodse Paasfeest werd gevierd. Hierbij kwamen 26 personen om en raakten meer dan hon-derd gewond. Het was het startsein voor de Israelische operatie Defensive Shield.
In 1993 sloten Israel en de PLO de Oslo akkoorden. Op basis daarvan werden, vanaf 1994, grote delen van de Westbank en de Gazastrook door Israel aan de Palestijnse Autoriteit overgedragen. Sindsdien is de veiligheid voor Israeli’s echter sterk afgenomen.
Jaar Aantal door terreur gedode Israeli’s
1989 32
1990 23
1991 26
1992 39
1993 (01/01-13/9)
38 [De Oslo akkoorden werden op 13 september 1993 ondertekend]
1993 (14/9-31/12) 26
1994 73
1995 52
1996 88
1997 31
1998 9
1999 4
2000 (vanaf 27/09) 47 [Alle slachtoffers in 2000 vielen vanaf 27 september]
2001 198
2002 (tot 22/04) 224
Totaal 911 (waarvan 752 na Oslo)

Conclusie: Niet de bezetting is de oorzaak van het Palestijnse terrorisme. Het omgekeerde is eerder het geval: Zolang het terrorisme voortduurt is het voor Israel onmogelijk een terri-toriaal compromis te sluiten, dat een einde maakt aan de bezetting.
Citaten:

Uit het voorwoord: Israel zal opkomen en zal overeind blijven tot de islam het elimineert, net zoals die de voorgangers ervan heeft geëlimineerd.

Uit artikel 6: De Islamitische Verzetsbeweging is een specifiek Palestijnse beweging die haar trouw aan Allah verschuldigd is, haar levenswijze aan de Islam ontleent en ernaar streeft het vaandel van Allah over iedere centimeter van Palestina te doen wapperen.

Uit artikel 7: Hamas heeft ernaar uitgekeken Allahs belofte ten uitvoer te leggen, hoeveel tijd dat ook kost. De profeet [Mohammed], gebed en vrede zij met hem, zei: “De tijd dat de moslims de joden zullen bevechten (en hen zullen doden) zal niet komen, totdat de joden zich achter rotsen en bomen verstoppen, die [dan] zullen uitschreeuwen: ‘O moslim, achter mij zit een jood, kom hier en dood hem!’”.

Uit artikel 13: Er is geen oplossing voor het Palestijnse probleem dan de jihad (heilige oorlog)


--------------------------------------------------------------------------------

4. Zijn geweld en vredesbesprekingen te combineren?
De basis voor een vreedzame oplossing van het Palestijns-Israelisch conflict waren de Oslo akkoorden die op 13 september 1993 in Washington werden ondertekend. Israel diende daarin steeds een stukje gebied te ontruimen. In ruil daarvoor moest de PLO, later opgevolgd door de Palestijnse Autoriteit, maatregelen treffen om in vrede met Israel te leven. De verplichtingen van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO en de Palestijnse Autoriteit waren:

- Het bevorderen van vreedzame coëxistentie;
- Het bestrijden van terrorisme en het voorkomen van geweld;
- Alle openstaande vraagstukken en meningsverschillen zullen op vreedzame wijze, door middel van onderhandelingen worden opgelost.
- Over de toekomst van Jeruzalem, de nederzettingen, de grenzen en status van de Palestijnse entiteit, en een regeling voor de Palestijnse vluchtelingen zal door partijen in het kader van de ‘permanente status’ worden.

Het is vooral de Palestijnse Autoriteit die deze uitgangspunten en de afspraken voor een vreedzame oplossing stelselmatig in woord en daad heeft geschonden.
Er werd niet opgetreden tegen Palestijnse terreurgroepen en hun leiders. Als er een enkele keer een verantwoordelijke werd gearresteerd, werd hij na enkele weken weer vrijgelaten. Na de aanslag op de Sbarro pizzeria in Jeruzalem op 9 augustus 2001, waarbij ondermeer vier leden van de Nederlandse familie Schijveschuurder werden vermoord, zei de Amerikaanse Senator Schumer van New York hierover: “Vorig jaar oktober liet PLO-voorzitter Arafat tientallen terroristen uit de Palestijnse gevangenissen vrij, daarmee ruim baan gevend aan hun haat, hun vergif en hun geweld jegens de inwoners van Israel. Het resultaat: 10 maanden bloedvergieten. En wat zegt Arafat als antwoord op de bomaanslagen. Hij vraagt Israel om met hem een gemeenschappelijke verklaring voor een wapenstilstand en een afkoelingsperiode op te stellen.”
De Europese ministerraad eiste op 28 januari 2002:
“De Palestijnse Autoriteit en zijn gekozen president, Jasser Arafat, moeten alles doen om een eind te maken aan terrorisme en de gewapende Intifada, al de terroristennetwerken ontmantelen en de bedrijvers van terroristische handelingen arresteren en vervolgen.”
Arafat blijkt daadwerkelijk steun te hebben gegeven aan terroristen.
Bewijs hiervan is een document van 7 januari 2002 dat gevonden is door het Israelische leger tijdens de operatie Defensive Shield. Hierin vraagt Raid Karmi, de vorige commandant van de Tanziem in Tulkarem, aan Fatahleider Barghouti geld voor twaalf door Israel gezochte terroristen. Barghouti stuurde de brief door aan Arafat met het verzoek voor iedereen 1000 dollar over te maken. Arafat gaat akkoord, maar verlaagde het bedrag tot 350 dollar.
De Palestijnse autoriteit moedigt in schoolboeken haat tegen Israel en soms tegen Joden aan.
Het Center for Monitoring the Impact of Peace (CMIP) heeft de Palestijnse schoolboeken in 2000 en 2001 onderzocht. Een aantal oude boeken voor scholieren en docenten bevatte antisemitische passages. In het instructieboek voor docenten ‘Ons Land Palestina’ worden Joden ervan beschuldigd een Joods wereldrijk te stichten waarvan het grondgebied zich uitstrekt van de Nijl tot de Eufraat en van Medina tot Koeweit. “Het stelen van het grootste deel van het Arabische vaderland, dat is het werkelijke doel van de Joden."
De Palestijnse Autoriteit heeft in een aantal nieuwe schoolboeken veranderingen ingevoerd. Directe schriftelijke ontken-ningen van Israels bestaansrecht zijn verdwenen. Maar de boeken onderwijzen nog steeds, dat Palestina het volledige grondgebied beslaat ten westen van de rivier de Jordaan. Israelische steden zoals Haifa, Akko en Nazareth worden als Palestijnse steden getypeerd. Op de landkaarten in de boeken wordt de staat Israel weggelaten; er is alleen Palestina. In de nieuwe boekjes wordt het martelaarschap voor de Palestijnse zaak verheerlijkt en als nationale plicht voorgesteld. Ook worden kinderen met suggestieve stellingen en vragen aangemoedigd om aan de intifada deel te nemen. Ook de Heilige Oorlog, de Jihad, komt op positieve wijze aan de orde.
Documenten

Over het bevorderen van vreedzame coëxistentie

Israel en de [Palestijnse] Raad zullen wederzijds begrip en tolerantie trachten te bevorderen en zullen zich dienovereenkomstig onthouden van ophitsing tegen elkaar, vijandelijke propaganda daaronder begrepen, en zullen, zonder daarbij afbreuk te doen aan vrijheid van meningsuiting, juridische maatregelen treffen teneinde te voorkomen dat zulke ophitsing plaatsvindt door toedoen van organisaties, groeperingen of individuen welke zich onder hun jurisdictie bevinden.
Israel en de [Palestijnse] Raad zullen waarborgen dat hun respectievelijke onderwijssystemen bijdragen aan de vrede tussen de Israelische en Palestijnse volkeren en aan vrede in de gehele regio, en zullen zich [mitsdien] onthouden van het [in het onderwijs] introduceren van wat voor motieven dan ook welke het proces van verzoening zouden kunnen beïnvloeden.

Artikel XXII Hoofdstuk 4 van de Interim Overeenkomst van 28 september 1995.

Over het bestrijden van terrorisme en het voorkomen van geweld

De PLO is van mening dat de ondertekening van de Beginselverklaring een historische gebeurtenis is, die een nieuw tijdperk inluidt van vreedzame coëxistentie, vrij van geweld en andere daden welke vrede en stabiliteit in gevaar brengen.
Dienovereenkomstig zweert de PLO het gebruik van terrorisme en andere daden van geweld af, en zal verantwoording nemen over alle PLO-elementen en personeel, teneinde het door hen terzake [van het vorenstaande] nakomen zeker te stellen, schendingen voorkomen en overtreders straffen.

Uit PLO-voorzitter Arafats brief d.d. 9 september 1993 aan premier Jitschak Rabin.

Voorkoming van vijandelijke handelingen

Beide partijen zullen alle noodzakelijke maatregelen treffen om te voorkomen dat terroristische, misdadige of vijandige daden tegen elkaar worden gepleegd, [of] tegen individuen die onder de autoriteit van de andere partij vallen, en tegen hun eigendommen, en zullen juridische maatregelen tegen overtreders treffen.

Artikel XV van de Interim Overeenkomst van 28 september 1995


--------------------------------------------------------------------------------

5. Waarom trekt Israel zich niet terug uit de in 1967 veroverde gebieden?
Veel mensen denken dat de Israelische aanwezigheid op de Westbank en in de Gazastrook de kern van het Arabisch-Israelisch conflict is. Dat dit niet zo is bleek al in hoofdstuk 3. De vraag die vervolgens vaak gesteld wordt is: waarom trekt Israel zich niet gewoon uit die gebieden terug? De zaken liggen echter veel gecompliceerder:

Israel heeft zich sinds 1993 al teruggetrokken uit het grootste deel van de Gazastrook en bijna de helft van de Westbank.
Tijdens de Israelisch-Palestijnse onderhandelingen in Camp David, zomer 2000, en in Taba in januari 2001 toonde de toenmalige Israelische premier Ehud Barak zich bereid tot het opgeven van vrijwel al het overige nog door Israel bestuurde gebied (tot zo’n 97 procent van het totale oppervlak van de Westbank en de Gazastrook) en territoriale compensatie voor het gebied met de nederzettingen dat onder Israelische soevereiniteit zou moeten komen. Ook vrijwel alle Joodse nederzettingen zouden worden opgegeven. Arafat wees het aanbod van de hand.
Israel heeft recht op veilige en erkende grenzen.
Daarover moet worden onderhandeld op basis van resolutie 242 van de VN-Veiligheidsraad, die niet alleen spreekt over het principe 'land in ruil voor vrede', maar ook over veilige en erkende grenzen. Als zo’n toezegging met een spijkerharde garantie er niet komt, is Israel niet verplicht nog meer gebied te ontruimen.
Het eerst volledig terugtrekken en dan hopen op vrede, speelt de radicale Palestijnen in de kaart.
Zij zijn niet geïnteresseerd in een Palestijnse staat, maar die in heel Israel een islamitische staat willen vestigen. Als Israel zich onder druk van geweld terugtrekt, worden zij gestimuleerd het geweld voort te zetten, tot zij geheel Israel in handen hebben. De terugtrekking van Israel uit Zuid-Libanon onder druk van het geweld van Hezbollah in 2000, was een van de redenen waarom de zogenaamde tweede intifada uitbrak na het mislukken van Camp David. Bovendien: wie garandeert Israel vrede als het zich zonder akkoord heeft teruggetrokken?
Sommige Israelische politici zijn voorstander van een gedeeltelijke terugtrekking uit de Westelijke Jordaanoever, met als oogmerk dan een muur te bouwen, waardoor de Palestijnse terroristen niet meer Israel kunnen binnendringen. Onder andere oud-minister Ramon en oud-premier Barak van de Arbeidspartij zijn hiervan pleitbezorgers. Zij geloven dat er met de Palestijnse Autoriteit toch niet over vrede valt te praten. Wat zij evenwel uit het oog verliezen is dat er in Israel zelf 1 miljoen Palestijnen en in groot Jeruzalem zo’n 400.000 Palestijnen wonen. Als Israel niet in voldoende mate de Westelijke Jordaanoever ontruimt, zal dit aanleiding geven tot een verdergaande strijd, die ook naar de 1,4 miljoen Palestijnen die nog steeds binnen het Israelische bestuur vallen, uitgebreid zal worden. Bovendien biedt een muur geen enkele garantie tegen raketbeschietingen vanaf het Palestijnse gebied.

Documenten

VN Veiligheidsraadresolutie 242 van 22 –11- 1967 (ingekort)
De Veiligheidsraad,
Uitdrukking gevend aan zijn voortdurende bezorgdheid over de ernstige situatie in het Midden-Oosten;
Benadrukkend de ontoelaatbaarheid van het door middel van oorlog verwerven van grondgebied en de noodzaak om te werken aan een rechtvaardige en duurzame vrede waarin iedere Staat in het [onderhavige] gebied in veiligheid kan leven;
Voorts benadrukkend dat alle Lidstaten zich met hun aanvaarding van het Handvest van de Verenigde Naties hebben verplicht om in overeenstemming met Artikel 2 van het Handvest te handelen;

I. Bevestigt dat de uitvoering van het Handvest vereist dat in het Midden-Oosten een rechtvaardige en duurzame vrede tot stand komt waarvan de toepassing van de volgende principes deel moet uitmaken:

Terugtrekking van gewapende Israelische eenheden uit gebieden die in het jongste conflict werden bezet;
(ii) Stopzetting van alle oorlogsbetuigingen of oorlogstoestanden en respect voor en erkenning van de soevereiniteit, territoriale integriteit en politieke onafhankelijkheid van iedere Staat in het gebied en hun recht op leven in vrede binnen veilige en erkende grenzen, gevrijwaard van dreigingen of gewelddaden.

II. Bevestigt voorts de noodzaak

(a) Van het garanderen van de vrijheid van navigatie door de internationale waterwegen in het gebied;
(b) Van het bereiken van een rechtvaardige oplossing van het vluchtelingenprobleem;
(c) Van het garanderen van de territoriale onschendbaarheid van iedere staat in het gebied, door maatregelen waaronder de instelling van gedemilitariseerde zones.

Noten:
1) Bij de formulering van de resolutie is onder het lidwoord ‘de’ bewust op twee plaatsen weggelaten: voor ‘eenheden’ en voor ‘gebieden’.
2) Onder (ii) wordt gesproken over ‘veilige en erkende grenzen’.


--------------------------------------------------------------------------------

6. Heeft het geweld een economische achtergrond?
Dit is een complexe vraag. Er bestaat zeker een verband tussen de economische achteruitgang van de inwoners van de Westelijke Jordaanoever en Gazastrook en de uitbarsting van geweld tijdens de tweede Intifada. Na het tekenen van de Oslo akkoorden was de Palestijnse bevolking gouden bergen beloofd. Nieuwe investeringen zouden de kloof tussen hun gemiddelde inkomen en dat van de Israeli’s verkleinen. Premier Peres reisde de wereld rond om geld in te zamelen voor de Palestijnse economie. Israel stichtte industriële parken tussen de Gazastrook en Israel met de bedoeling de Palestijnse economie te versterken. En toch ging het mis. In plaats van een toename van het inkomen, ging na de akkoorden van Oslo het gemiddelde inkomen met ca. 25% per hoofd van de bevolking achteruit. De schrijver Leon de Winter schrijft er in Trouw het volgende over:

Voor de Oslo akkoorden van 1993 was het GDP per hoofd van de bevolking in de West-Bank $ 3500 en in Gaza $ 2800, een veelvoud van het GPD in de omringende olie-arme Arabische landen.
Na de terugkeer van Arafat in mei 1994 en de overdracht van het burgerlijk bestuur aan de Palestijnse Autoriteit loopt het GPD sterk terug, veroorzaakt door chaos en corruptie en door de afsluitingen van de Gebieden door Israël als strafmaatregel na terroristische aanslagen. De conclusie is onontkoombaar: de Israëlische bezetting leidde tot een naar Arabische begrippen economische bloei, die, als deze in Egypte zou hebben plaatsgevonden, tot grote wereldwijde voldoening zou hebben geleid.
Een ander opmerkelijk, slecht bekend feit doet zich ook voor: de Palestijnse Autoriteit van Arafat heeft de controle over 99% van de Palestijnse bevolking.
Het grondgebied van Gaza en de West-Bank is verdeeld in drie gebieden, A,B en C. In A, waarin alle grote Palestijnse steden op de West-Bank liggen, vallen zowel het burgerlijk bestuur als de politie- en veiligheidstaken toe aan de Palestijnse Autoriteit. Ook in B is het burgerlijk bestuur voorbehouden aan de Palestijnse Autoriteit maar worden de veiligheidstaken gedeeld met Israël. In C, waar nog maar 1% van de Palestijnen leeft, hebben de Israëli's het voor het zeggen. (…….) De Palestijnen beschikken over een parlement, ministeries, overheidsorganen, en één ding wordt hen door de Israëli's onthouden: een onafhankelijke staat met een eigen leger. Maar de facto en de jure leven de meeste Palestijnen al jaren lang met een eigen Palestijnse overheid, die ruimschoots de kans heeft gekregen om een begin te maken met de opbouw van een democratische, burgerlijke samenleving. Dat heeft de Palestijnse overheid nagelaten.
Ziekelijke corruptie en ernstig bestuurlijk onvermogen hebben niet alleen een economische chaos veroorzaakt maar ook een klassieke bandietenstaat met een politiemacht die mensen kidnapt om ze vervolgens tegen een losprijs vrij te laten, met standrechtelijke executies, door machthebbers gelegitimeerde diefstal en roof van Europese subsidiegelden.
De wanhoop kan worden overstemd met de strijd tegen Israël, die al lang de Palestijnen de ruimte voor de opbouw van een eigen samenleving had geboden, maar het is enkel en alleen aan de Palestijnse Autoriteit te wijten dat de Palestijnen het momenteel veel slechter hebben dan onder de joodse bezetter.
Uit ‘J'accuse / In het Midden-Oosten danst de Duivel, en hij danst onze kant uit’ door Leon de Winter. Trouw, 13 april 2002


--------------------------------------------------------------------------------

7. Hoe moet men omgaan met de Palestijnse aanspraken op het zogenoemde ‘recht op terugkeer’?
Tijdens de periode voorafgaande aan de Israelische Onafhankelijkheidsoorlog tot aan de Wapenstilstands-akkoorden (1947-1949) ontvluchtten honderdduizenden Palestijnse Arabieren hun grondgebied. Een deel ontsnapte aan het oorlogsgeweld, een deel gaf gehoor aan oproepen van Ara-bische leiders om tijdelijk te evacueren en een deel werd door Israelische troepen uit strategische gebieden verdreven. Een belangrijk feit dat de vlucht stimuleerde, was dat in de periode onmiddellijk na de acceptatie van het VN delingsplan voor Palestina (november 1947) vrijwel alle Palestijnse leiders het Engelse Mandaatgebied Palestina verlieten. Het volk was stuurloos. Het aantal Palestijns-Arabische vluchtelingen bedroeg zo’n 670.000.
In de periode 1948-1951 vluchtten meer dan 800.000 joden uit de Arabische wereld. Daarvan werden 580.000 in Israel opgevangen.

Er bestaat geen recht op terugkeer.
Er ligt alleen een niet bindende resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (194 van 11 december 1948). Daarin wordt gesproken over terugkeer onder de voorwaarde dat de vluchtelingen in vrede met Israel willen leven, en over eventuele compensaties.
Het zou juister zijn de Palestijnen hun verloren gegane bezittingen te vergoeden.
Premier Barak heeft dit ook voorgesteld tijdens de Camp David onderhandelingen. Ook de uit de Arabische wereld gevluchte Joden zouden gecompenseerd moeten worden.
De Palestijnse Autoriteit claimt het ‘recht van terugkeer’ voor alle vluchtelingen van 1948 en al hun nakomelingen.
Het zou dan gaan om meer dan 3,5 miljoen mensen. Israel weigert dit te accepteren, omdat dat zou leiden tot de demografische vernietiging van de Joodse staat. Overigens heeft Israel in 1949 aangeboden 100.000 vluchtelingen te laten terugkeren, maar dat aanbod werd toen resoluut door de Arabische wereld afgewezen.
Van de oorspronkelijke Palestijnse vluchtelingen uit 1948 zijn er naar schatting nog slechts 150.000 in leven.
Als er dan van een mogelijkheid tot terugkeer gesproken moet worden, geldt dat hun en niet al hun nakomelingen, die in de Arabische staten zijn geboren.
Waarom zou Israel zoveel Palestijnse vluchtelingen opnemen, als er een speciale Palestijnse staat is?
Israel accepteert wel het recht van in het buitenland woonachtige Palestijnen om naar een eventueel in de Westbank en de Gazastrook te stichten Palestijnse staat te verhuizen.
Documenten

De rol van de VN bij het Palestijnse vluchtelingenvraagstuk
Het Palestijnse vluchtelingenvraagstuk wordt behartigd door de op 8 december 1949 apart daarvoor opgerichte United Nations Relief and Works Agency for Palestinian Refugees (UNRWA). De organisatie had begin 2002 zo’n 22.000 mensen in dienst, het merendeel daarvan Palestijnen.

Wie is een Palestijnse vluchteling? (definitie UNRWA)
De zogenaamde ‘operationele definitie’ van UNRWA typeert een Palestijnse vluchteling als iemand:
- wiens vaste woonplaats tussen juni 1946 en mei 1948 in Palestina was;
- die zijn woning en middelen van bestaan heeft verloren als gevolg van het Arabisch-Israelisch conflict en die zijn toevlucht zocht in Jordanië, Libanon, de Syrisch-Arabische Republiek, de door Jordanië geregeerde Westbank of de door Egypte bestuurde Gazastrook.

Volgens de door UNRWA gehanteerde definitie horen ook de nakomelingen van de in 1948 gevluchte en ontheemde Palestijnse Arabieren onder de categorie ‘Palestijnse vluchtelingen’.

Hoeveel Palestijnse vluchtelingen (2001)?

Bron Aantal
PLO 5.000.000
UNRWA 3.738.000
Onafhankelijke onderzoekers op basis van de UNRWA-criteria < 3.600.000
Volgens de criteria van de UNHCR < 1.000.000
Nog in leven zijnde vluchtelingen uit 1948 - op basis van de UNRWA-criteria 150.000
Nog in leven zijnde vluchtelingen uit 1948 – op basis van de UNHCR-criteria
40.000

Resolutie 194 van de VN (11-12- 1948) hoofdpunten:
Bepaalt dat de vluchtelingen die naar hun woningen willen terugkeren en met hun buren in vrede willen leven zulks op de eerstvolgend uitvoerbare datum moet worden toegestaan, en dat compensatie moet worden betaald voor de bezittingen van degenen die ervoor kiezen om niet terug te keren, alsmede voor verlies van en schade aan eigendommen die, volgens de grondbeginselen van internationaal recht dan wel billijkheid, door de daarvoor verantwoordelijk zijnde regeringen of autoriteiten dient te worden vergoed;
Geeft de Verzoeningscommissie opdracht de repatriëring, herhuisvesting en economische en sociale rehabilitatie van de vluchtelingen te bevorderen, alsmede uitbetaling van compensatie.

Citaten

De in 2001 overleden Palestijnse minister voor Jeruzalem Faisal Husseini, die in het Westen als een ‘duif’ werd beschouwd zei over de betekenis van de vluchtelingen :
“De Palestijnen voeren een onafhankelijkheidsoorlog die alleen zal eindigen, wanneer de laatste kolonist de gebieden verlaten heeft en de Palestijnen een meerderheid vormen in het Heilige Land. Dan zullen ze beslissen of zij de Joden toestaan een eigen staat te hebben." (Ha'aretz, Dec. 6, 2000)


--------------------------------------------------------------------------------

8. Is vreedzame coëxistentie tussen Israel en de Palestijnen mogelijk?
Vanaf de stichting van de staat Israel heeft dat land stelselmatig aangedrongen op vreedzame coëxistentie. In de Israelische Onafhankelijkheidsverklaring van 15 mei 1948 staat expliciet, dat Israel zijn hand in vrede uitstrekt naar de Arabische buren. Zij waren toen in oorlog tegen de Joodse staat. Ook na alle oorlogen, terreurgolven en boycotacties, die tegen Israel werden gevoerd, heeft Jeruzalem steeds vrede aangeboden en zich bereid verklaard een hoge prijs daarvoor te betalen.

Premier Rabin zei op 13 september 1993 t.g.v. de Oslo akkoorden in Washington: “Tegen jullie, Palestijnen, wil ik zeggen, dat we voorbestemd zijn om in hetzelfde land, op dezelfde grond samen te leven. Wij, soldaten die bevlekt met bloed zijn teruggekeerd van het slagveld; wij, die onze familie en vrienden voor onze ogen hebben zien doden en die de ouders van de slachtoffers niet in de ogen durven te kijken: wij die komen uit een land waar ouders hun kinderen begraven; wij die tegen jullie, Palestijnen, hebben gevochten. Vandaag zeggen wij op luide en heldere toon tegen jullie: genoeg bloed en tranen! Genoeg! We willen geen wraak, we koesteren geen haat tegen jullie. We zijn mensen, net als jullie, mensen die een huis willen bouwen, een boom willen planten, willen liefhebben, zij aan zij met jullie willen leven, waardig en als gelijken, als mensen, vrije mensen.”

Ook CIDI heeft zich altijd op het standpunt gesteld, dat er in het kader van een echte vrede een Palestijnse staat moet komen. CIDI ziet bovendien de nederzettingenpolitiek als een nodeloze vernedering van de Palestijnen, die de veiligheid van Israel vermindert, maar uiteindelijk geen obstakel behoeft te zijn voor een definitieve vredesregeling. Tijdens de Taba onderhandelingen begin 2001 bood de toenmalige Israelische regering aan de meeste Joodse nederzettingen te ontruimen.

In het Israelische onderwijs en de media wordt verzoening als de uiteindelijk enige oplossing voorgesteld. En Israel kent al vele jaren een breed gesteunde en actieve vredesbeweging. Die vredesbeweging zorgde er in 1982 voor dat er een diepgaand onderzoek werd ingesteld naar de door Christelijke Libanezen begane bloedbaden in de Palestijnse kampen Sabra en Chatilla. De toenmalige Israelische minister van Defensie Sharon werd hiervoor medeverantwoordelijk gesteld en trad af.

Aan Palestijnse kant worden vaak de huidige en toekomstige generaties opgevoed om Israel te haten en wordt alles gedaan om verzoening en vreedzame coëxistentie onmogelijk te maken. Tijdens de operatie Defensive Shield ” trof het Israelische leger in het kantoor van een lijfwacht van Arafat een in 2001 in Betlehem uitgegeven, sterk antisemitisch boek aan onder de titel ‘Nazo-Zionism’. Arafat beschuldigt Israel op Arabische en Islamitische topconferenties van het plegen van volkerenmoord en genocide. Hij meent dat Israel Jeruzalem “verjoodst”, alsof het nooit een Joodse stad is geweest. Ook beweert hij, allemaal ten onrechte, dat Israel verarmd uranium tegen de Palestijnen inzet.

In het Palestijnse onderwijscurriculum komen, zoals eerder gesteld, regelmatig anti-Israelische en anti-Joodse passages voor. Israel komt niet op landkaartjes in schoolboeken voor.
De Palestijnse media hitsen stelselmatig op tot geweld tegen Israel en het Joodse volk. Nogal wat Palestijnse propaganda is rauw antisemitisch.
In de Palestijnse moskeeën wordt stelselmatig opgeroepen tot geweld en heilige oorlog tegen de Joden en de staat Israel.
Uit opiniepeilingen van maart 2002 blijkt dat ca. twee derde van de Palestijnen het plegen van zelfmoordaanslagen tegen Israel steunt. Ook de vrouw van de Palestijnse leider Arafat, Suha al-Taweel, vindt de Palestijnse zelfmoordaanslagen een gerechtvaardigde vorm van verzet tegen de Israëlische bezettingspolitiek. Dat verklaarde ze april 2002 in een vraaggesprek met het in Londen verschijnende Saudische weekblad al-Majalla. Ze zei bereid te zijn een zoon voor de strijd tegen Israel te offeren.
Ondanks het intrekken van het Handvest van de PLO, dat de vernietiging van Israel voorstond, gaan Arafats Al-Fatah (de grootste fractie binnen de PLO) en de belangrijkste andere Palestijnse politieke bewegingen, zoals Hamas en de Islamitische Jihad nog steeds van dit doel uit. Dit blijkt onder meer uit het Handvest van El Fatah.
Er is vrijwel geen Palestijnse vredesbeweging of iets wat daarop lijkt.
De enige, die regelmatig zijn nek durft uit te steken is de 52-jarige professor filosofie Sari Nusseibeh. Deze minister voor Jeruzalem heeft felle kritiek op de wijze waarop de Palestijnse Autoriteit omgaat met het vluchtelingenvraagstuk. In een interview met Associated Press stelt hij in oktober 2001 dat de Palestijnse vluchtelingen in een toekomstige Palestijnse staat gevestigd moeten worden. "Dit dient niet op een wijze te geschieden die het bestaan van de staat Israel in gevaar brengt als Joodse staat. (…………)Wat zou anders een twee-staten-oplossing betekenen? Misschien hebben we niet genoeg gedaan aan de publieke opinie van de Palestijnse gemeenschap om die te overtuigen wat dit werkelijk voorstelt"
Documenten

Uit de Statuten van Al Fatah

Artikel 4. De Palestijnse strijd is een onverbrekelijk onderdeel van de wereldwijde strijd tegen zionisme, kolonialisme en internationaal imperialisme.
Artikel 6. VN-projecten, akkoorden en resoluties, of die van welk individueel land dan ook, welke het recht van het Palestijnse volk op haar thuisland ondermijnen, zijn illegaal en [worden] van de hand gewezen.
Artikel 7. De zionistische beweging is racistisch, koloniaal en agressief in zijn ideologie, doelstellingen, organisatie en methodes.
Artikel 8. De Israelische existentie in Palestina is een zionistische invasie met een koloniale expansionistische basis, en het is een natuurlijke bondgenoot van kolonialisme en internationaal imperialisme.
Artikel 12. Volledige bevrijding van Palestina en de uitroeiing van het zionistische economische, politieke, militaire en culturele bestaan.
Artikel 19. Gewapende strijd is een strategie en geen tactiek, en de gewapende revolutie van het Palestijns-Arabische volk is een beslissende factor in de bevrijdingsstrijd en bij het ontwortelen van de zionistische existentie, en deze strijd zal niet eindigen totdat de zionistische staat vernietigd is en Palestina volledig bevrijd is.
Artikel 25. Het de desbetreffende landen in deze wereld ervan overtuigen dat zij, als een methode om het probleem op te lossen, joodse emigratie naar Palestina [moeten] voorkomen.

De door Jasser Arafat voorgezeten Fatah-beweging is de belangrijkste fractie van de PLO. De statuten (niet te verwarren met het PLO handvest) zijn na het sluiten van de Israelisch-Palestijnse Oslo akkoorden volledig van kracht gebleven en zijn onder andere te lezen op de officiële internetsite van de Fatah-beweging (http://www.fateh.net/e_public/constitution.htm).


--------------------------------------------------------------------------------

9. De geografische dimensies
Oppervlakten

Israel:
(binnen de wapenstilstandslijnen van 1949) Oppervlak: 20.770 km2,
waarvan ruim 60 procent woestijn
Libanon: Oppervlak: 10.400 km2
Jordanië: Oppervlak: 92.300 km2
Syrië: Oppervlak: 184.022 km2
Egypte: Oppervlak: 1.001.000 km2
Nederland: Oppervlak: 41.532 km2
België: Oppervlak: 30.507 km2

Westbank:
Oppervlak: 5.640 km2
Provincie Luxemburg (B): Oppervlak: 4.418 km2

Golanhoogvlakte:
Oppervlak: 1.158 km2
Provincie Utrecht: Oppervlak: 1.434 km2

Gazastrook:
Oppervlak: 360 km2
Texel, Vlieland en Terschelling (samen): Oppervlak: 343 km2

Lineaire afstanden west-oost – ‘hemelsbreed’

Israel op zijn breedst: 108 km
Israel op zijn smalst: 17 km (Gemeten van het boven Tel Aviv gelegen plaatsje Kfar Saba.)

Centrum Jeruzalem – Jordaanse grens:
32 km
Middellandse Zee - Centrum Jeruzalem:
56 km
Centrum Tel Aviv – Jordaanse grens:
72 km
Centrum Haifa – Syrische grens: 76 km

Centrum Amsterdam – Muiderberg: 15 km
Centrum Antwerpen – Lier: 15 km


--------------------------------------------------------------------------------

(c)CIDI, 2005

Mooi stuk, denk niet dat het veel mensen op andere gedachten zal brengen.
Het valt me wel op dat de Palestijnen altijd over één kam geschoren worden. Er zijn genoeg pro-Israël Palestijnen te vinden (helaas worden die zwaar onderdrukt door de Islamisten) of Palestijen die het de "bout zal hachelen". Het lijkt Nederland wel daar door altijd die Gaza-extremisten aan het woord te laten.

quote:

Hamas, Fatah clash in deepening violence

GAZA CITY, Gaza Strip - Gunmen allied with Hamas and Fatah clashed at a West Bank mosque and in Gaza Strip streets on Friday, as violence spread to areas of the Palestinian territories normally untouched by factional strife.

Hamas accused a Fatah leader of orchestrating the previous day’s attack on Prime Minister Ismail Haniyeh — and a Hamas politician appeared to call for the Fatah strongman’s assassination. Leaders of both groups have warned that the violence threatens to degenerate into civil war.

The clashes in Gaza City and the West Bank town of Ramallah marred celebrations Friday marking the 19th anniversary of Hamas’ founding. However, the Islamic militant group pushed ahead with its rallies, and about 70,000 loyalists gathered at a stadium in Gaza City, cheering wildly, sobbing and firing in the air when Haniyeh arrived flanked by more than 50 armed bodyguards.

“We joined this movement to become martyrs, not ministers,” Haniyeh declared in a fiery speech, referring to Hamas loyalists’ willingness to die for the Islamic cause. He then left for an emergency session of the Hamas-led Cabinet, called to discuss the escalating unrest.

The fighting Friday in the normally peaceful city of Ramallah began when Hamas supporters tried to march toward the town center, where Fatah-allied police had deployed to prevent a planned Hamas celebration.

Police formed a cordon around a Hamas mosque to prevent those inside from marching, then beat them with clubs and fired their rifles in the air when the activists tried to leave. The marchers fought back, throwing stones and bottles at the police, some of whom fired into the crowd. Thirty-two people were wounded by stones and gunfire, hospital officials said.

In Gaza City, masked Hamas gunmen waged battle with Fatah-allied police near a security post. The showdown, a block from the home of Mohammed Dahlan, broke out shortly after Hamas accused the Fatah strongman of orchestrating the attack on Haniyeh on Thursday at the Gaza-Egypt border terminal.

http://news.yahoo.com/s/a(...)/israel_palestinians

In de "Trouw"van vandaag staat een interessant artikel waarom deze ellende nooit gaat ophouden.
Verzoekje aan een "Trouw"abonnee om het hier ff te plaatsen

quote:

Op zaterdag 16 december 2006 18:21 schreef Thorical het volgende:
In de "Trouw"van vandaag staat een interessant artikel waarom deze ellende nooit gaat ophouden.
Verzoekje aan een "Trouw"abonnee om het hier ff te plaatsen

Je bedoelt dit stuk:
http://www.trouw.nl/dever(...)ijn_plaats_niet_meer
Ik raad het ook iedereen aan om het eens te lezen, wordt een beetje meer duidelijk wat er in de hoofden speelt van jongens hier op fok als Meki, Mutant01, Basnheeboy etc. De conclusie die een beschaafd land als nederland zou moeten trekken is dat de Koran moet worden verboden.

quote:

Op 25 april 1972, de verjaardag van de profeet Mohammed, reageerde wijlen president Sadat van Egypte met stomme verbazing op de wanorde die de Israëliërs in het Midden-Oosten hadden aangericht. „Wij zullen niet alleen ons land bevrijden, maar wij zullen ook die Israëlische verwaandheid uitroeien, zodat de Joden weer terugkeren naar de status die zij vroeger in het Midden-Oosten onder ons hadden. Want ons boek, de Koran, geeft die status duidelijk aan: ’Hun bestemming is dat zij leven in vernedering en ellende.’”

Heel mooi artikel, geeft goed weer hoe moslims denken. Er zal daar inderdaad nooit vrede komen de moslims zijn te trots om toe te geven dat ze verloren hebben.Hun eer is geraakt, je weet zelf wat ze doen als hun zus of dochter wat fout doet. Die vermoorden ze ook soms, moet je nagaan wat ze doen met een vreemde.

Helder artikel. Maar ik denk niet dat de moslims veel anders zijn dan andere volkeren. Alleen zijn zij als één van de weinige volkeren niet wat meer open minded geworden over andere culturen en lijken ze het ook niet te willen. Dan koers je dus regelrecht af op een clash en dat zal ook wel gebeuren.

http://news.bbc.co.uk/ :

quote:

LATEST: Rival Palestinian factions Hamas and Fatah agree a ceasefire. More soon.

quote:

Op zondag 17 december 2006 10:09 schreef -scorpione- het volgende:
Helder artikel. Maar ik denk niet dat de moslims veel anders zijn dan andere volkeren. Alleen zijn zij als één van de weinige volkeren niet wat meer open minded geworden over andere culturen en lijken ze het ook niet te willen. Dan koers je dus regelrecht af op een clash en dat zal ook wel gebeuren.

Leg me nog even uit hoe je de opmerking: "Maar ik denk niet dat de moslims veel anders zijn dan andere volkeren." dacht te combineren met deze opmerking: "Alleen zijn zij als één van de weinige volkeren niet wat meer open minded geworden over andere culturen en lijken ze het ook niet te willen. "??

Lijkt me persoonlijk toch een beetje in tegenspraak met elkaar te zijn. Je brengt het als een klein puntje; de meeste volkeren hebben er geen probleem mee om soms bij de Aldi te shoppen en soms bij AH, alleen weigeren zij pertinent om ergens anders te shoppen dan bij de Aldi.

quote:

Op zondag 17 december 2006 06:47 schreef niet_links het volgende:
Heel mooi artikel, geeft goed weer hoe moslims denken. Er zal daar inderdaad nooit vrede komen de moslims zijn te trots om toe te geven dat ze verloren hebben.Hun eer is geraakt, je weet zelf wat ze doen als hun zus of dochter wat fout doet. Die vermoorden ze ook soms, moet je nagaan wat ze doen met een vreemde.

nu scheer jij alle moslims onder 1 kam, van alle islamieten die ik ken is dat laatste geval nooit gebeurd. wat jij verteld gebeurt eens in een jaar ofzo. en islamieten zijn zo trots op hun afkomst en cultuur dat ze die met veel moeite willen behouden! ik zeg niet dat ze dat niet moeten doen maar in de meeste gevallen als je het over islamieten in NL hebt dan moeten ze juist wel van cultuur veranderen en dat vind ik noodzakelijk.
Alleen hoe je praat over islamieten geeft mij de indruk dat jij aan de israelische kant zit omdat je alleen haat aan moslims hebt. lees je posts maar na, in elke posts zit je wel negatieve dingen over moslims te vertellen terwijl je niet eens rekening houd dat het om de palestijnen gaat en dat zij ook normale mensen zoals ons zijn die gewoon een toekomst en hun land verdienen. aanslagen voorkom je niet door er een apartsheidsmuur te zetten of mensen elke dag uit te roeien, nee aanslagen voor kom je om ze een toekomst te bieden en dat doe je door hun land terug te geven die vanaf 1967 bezet is door israel!

quote:

Op maandag 18 december 2006 09:24 schreef Excellence het volgende:

[..]

nu scheer jij alle moslims onder 1 kam, van alle islamieten die ik ken is dat laatste geval nooit gebeurd. wat jij verteld gebeurt eens in een jaar ofzo. en islamieten zijn zo trots op hun afkomst en cultuur dat ze die met veel moeite willen behouden! ik zeg niet dat ze dat niet moeten doen maar in de meeste gevallen als je het over islamieten in NL hebt dan moeten ze juist wel van cultuur veranderen en dat vind ik noodzakelijk.
Alleen hoe je praat over islamieten geeft mij de indruk dat jij aan de israelische kant zit omdat je alleen haat aan moslims hebt. lees je posts maar na, in elke posts zit je wel negatieve dingen over moslims te vertellen terwijl je niet eens rekening houd dat het om de palestijnen gaat en dat zij ook normale mensen zoals ons zijn die gewoon een toekomst en hun land verdienen. aanslagen voorkom je niet door er een apartsheidsmuur te zetten of mensen elke dag uit te roeien, nee aanslagen voor kom je om ze een toekomst te bieden en dat doe je door hun land terug te geven die vanaf 1967 bezet is door israel!

JIj haat joden, en misschien het westen. Ik ben gewoon kritisch over moslims en terrecht. Er is niet veel goeds te vertellen over hoe ze zich opstellen (in het midden oosten) . Ik ben het met je eens dat er wat land terug gegeven moet worden. Maar niet alles natuurlijk. Ze hebben oorlogen verloren daarvoor lever je land in. Als Israel toen verloren had bestond het niet meer. Keer op keer hebben ze Israel aangevallen en keer op keer zijn ze ingemaakt. Ik zou dan ook graag wat buffers willen houden. Ik denk dat ieder land dat zou willen.

Ik zou de golan hoogvlakten en andere strategische delen ook niet terug geven als ik wist dat zodra ik daar wegga er vandaar weer op me geschoten wordt. Ik denk zelf dat die muur best wel wat dingen oplost ze hadden hem alleen meer op Israelisch grondgebied moeten zetten.

Ben het met je eens dat islamieten in Nederland zich wat moeten aanpassen. Net zoals ik me hier in Thailand aanpas. Ik ga overigens hier ook niet met alle waarden van het land mee. Maar ik zal bepaalde dingen die zij heel belangrijk vinden respecteren. (nooit nooit nooit de koning beledigen of iets slechts over zeggen) Ik geef geen hand meer maar maak een wai. Gewoon aanpassen in een ander land als je daar wil wonen. Maar ik HAAT moslims dus niet, extremisten haat ik maar ik heb genoeg moslims (die vrij denken en alles niet zo nauw nemen) ontmoet waar ik goed mee op kon schieten. Dat waren meestal geen arabische moslims.

Mahmoud Abbas wil nieuwe verkiezingen uitschrijven, en Blair heeft zijn steun daarvoor toegezegd. In de hoop dat er "een gematigder regime aan de macht komt". Wat een lage actie - zoals Haniyeh al zegt, dit is gewoon een verkapte coup d'état. Eerst laten de EU - landen de gevolgen van een door hen dichtgedraaide geldkraan voelen aan de Palestijnen; salarissen van ambtenaren worden niet betaald, de kwaliteit van zorg en onderwijs holt achteruit, enzovoort. Vervolgens worden er nieuwe verkiezingen uitgeschreven, in de hoop dat de Palestijnen uit pure wanhoop dan toch maar op het corrupte Fatah stemmen.

quote:

Op maandag 18 december 2006 10:19 schreef retteketet het volgende:
Mahmoud Abbas wil nieuwe verkiezingen uitschrijven, en Blair heeft zijn steun daarvoor toegezegd. In de hoop dat er "een gematigder regime aan de macht komt". Wat een lage actie - zoals Haniyeh al zegt, dit is gewoon een verkapte coup d'état. Eerst laten de EU - landen de gevolgen van een door hen dichtgedraaide geldkraan voelen aan de Palestijnen; salarissen van ambtenaren worden niet betaald, de kwaliteit van zorg en onderwijs holt achteruit, enzovoort. Vervolgens worden er nieuwe verkiezingen uitgeschreven, in de hoop dat de Palestijnen uit pure wanhoop dan toch maar op het corrupte Fatah stemmen.

Ik hoop eigenlijk dat ze weer hamas stemmen. Ik begrijp nameljik niet waarom we geld geven aan mensen die ons niet mogen. Laat de rijke olistaten maar betalen. Maar nee die betalen niet want die vinden het wel best zo.

Dus of ze stemmen gematigder of ze krijgen geen geld. Jij zou toch ook geen geld geven waarmee je skinheads financiert. Ik zie niet in waarom je niet bevriende partijen geld zou geven.

quote:

Op zondag 17 december 2006 06:47 schreef niet_links het volgende:
Heel mooi artikel, geeft goed weer hoe moslims denken. Er zal daar inderdaad nooit vrede komen de moslims zijn te trots om toe te geven dat ze verloren hebben.

Dan zullen er in Irak, Iran, Libanon, Egypte, Jemen en Jordanië wel geen moslims wonen.

quote:

Op maandag 18 december 2006 11:35 schreef Monidique het volgende:

[..]

Dan zullen er in Irak, Iran, Libanon, Egypte, Jemen en Jordanië wel geen moslims wonen.

Daar hebben de moslims niet van joden verloren en dat steekt. Hun trots is gekrenkt. Ze stoppen niet totdat ze de joden weghebben.

quote:

Op maandag 18 december 2006 10:28 schreef niet_links het volgende:

[..]

Ik hoop eigenlijk dat ze weer hamas stemmen. Ik begrijp nameljik niet waarom we geld geven aan mensen die ons niet mogen. Laat de rijke olistaten maar betalen. Maar nee die betalen niet want die vinden het wel best zo.

Dus of ze stemmen gematigder of ze krijgen geen geld. Jij zou toch ook geen geld geven waarmee je skinheads financiert. Ik zie niet in waarom je niet bevriende partijen geld zou geven.

Omdat het probleem is gecreëerd door de Europese landen en de VS. Ik zou trouwens niet teveel rekenen op de golfstaten, met hun decadente regeringen. Die zijn veel te dik met met de VS, en zullen de Palestijnen nooit daadwerkelijk steunen. Ja, af en toe wordt Israël vermanend toegesproken, dat kan er nog wel vanaf .

Nee stel dat de moslims nu eens niet palastina hadden geannexeerd. Dan was het probleem er niet.. Als je maar ver genoeg teruggaat is er altijd wel iemand anders te vinden. 60 jaar geld is genoeg hoor

quote:

Op zondag 17 december 2006 21:43 schreef siggi het volgende:

[..]

Leg me nog even uit hoe je de opmerking: "Maar ik denk niet dat de moslims veel anders zijn dan andere volkeren." dacht te combineren met deze opmerking: "Alleen zijn zij als één van de weinige volkeren niet wat meer open minded geworden over andere culturen en lijken ze het ook niet te willen. "??

Lijkt me persoonlijk toch een beetje in tegenspraak met elkaar te zijn. Je brengt het als een klein puntje; de meeste volkeren hebben er geen probleem mee om soms bij de Aldi te shoppen en soms bij AH, alleen weigeren zij pertinent om ergens anders te shoppen dan bij de Aldi.

Wat is er tegenstrijdig aan? We doen allemaal hetzelfde alleen een beetje in een iets andere mate.

quote:

Op maandag 18 december 2006 09:38 schreef niet_links het volgende:

[..]

JIj haat joden, en misschien het westen. Ik ben gewoon kritisch over moslims en terrecht. Er is niet veel goeds te vertellen over hoe ze zich opstellen (in het midden oosten) . Ik ben het met je eens dat er wat land terug gegeven moet worden. Maar niet alles natuurlijk. Ze hebben oorlogen verloren daarvoor lever je land in. Als Israel toen verloren had bestond het niet meer. Keer op keer hebben ze Israel aangevallen en keer op keer zijn ze ingemaakt. Ik zou dan ook graag wat buffers willen houden. Ik denk dat ieder land dat zou willen.

Ik zou de golan hoogvlakten en andere strategische delen ook niet terug geven als ik wist dat zodra ik daar wegga er vandaar weer op me geschoten wordt. Ik denk zelf dat die muur best wel wat dingen oplost ze hadden hem alleen meer op Israelisch grondgebied moeten zetten.

Ben het met je eens dat islamieten in Nederland zich wat moeten aanpassen. Net zoals ik me hier in Thailand aanpas. Ik ga overigens hier ook niet met alle waarden van het land mee. Maar ik zal bepaalde dingen die zij heel belangrijk vinden respecteren. (nooit nooit nooit de koning beledigen of iets slechts over zeggen) Ik geef geen hand meer maar maak een wai. Gewoon aanpassen in een ander land als je daar wil wonen. Maar ik HAAT moslims dus niet, extremisten haat ik maar ik heb genoeg moslims (die vrij denken en alles niet zo nauw nemen) ontmoet waar ik goed mee op kon schieten. Dat waren meestal geen arabische moslims.

Nee ik haat geen joden ik heb nooit jodenhaat gehad. Ik haat wel zionisten en israel! Israel heeft niet alle oorlogen gewonnen. de yom kapoer (of hoe je et schrijft) hebben ze verloren. De enige reden waarom israel veel oorlogen heeft gewonnen is omdat ze vanaf de stichting van israel al financieel en militair gesteund werden door de britten. Dus dat is alsof je tegen een wereldmacht vecht. Ik vind wel dat israel alle stukken land moet teruggeven (bijna heel israel dus haha). Jou standpunten zijn anders dan die van mij en dat respecteer ik. Maar het probleem van de palestijnen is juist dat ze langzaam uitgemoord worden en dan speelt israel met menselijke levens. daardoor komen er van die aanslagen.

En als iemand gaat emigreren dan moet hij zich aanpassen en andermans cultuur respecteren. zo is het hier in nederland ook bij mij gebeurt.

quote:

Op woensdag 20 december 2006 10:44 schreef Excellence het volgende:

[..]

Nee ik haat geen joden ik heb nooit jodenhaat gehad. Ik haat wel zionisten en israel! Israel heeft niet alle oorlogen gewonnen. de yom kapoer (of hoe je et schrijft) hebben ze verloren. De enige reden waarom israel veel oorlogen heeft gewonnen is omdat ze vanaf de stichting van israel al financieel en militair gesteund werden door de britten. Dus dat is alsof je tegen een wereldmacht vecht. Ik vind wel dat israel alle stukken land moet teruggeven (bijna heel israel dus haha). Jou standpunten zijn anders dan die van mij en dat respecteer ik. Maar het probleem van de palestijnen is juist dat ze langzaam uitgemoord worden en dan speelt israel met menselijke levens. daardoor komen er van die aanslagen.

En als iemand gaat emigreren dan moet hij zich aanpassen en andermans cultuur respecteren. zo is het hier in nederland ook bij mij gebeurt.

Mooi dat het ook bij jou zo gebeurd is. Dat standpunten anders zijn dat kan.

quote:

Find lyrics free

Virgin Credit Card
0% p.a. on balance transfers for 12 months.0% p.a. on card purchases for 3 months from the date your account is opened. 2% handeling fee applies. typical APR is 15.9%

Click here to apply. (UK only)


History Learning Site > Modern World History > The Middle East 1917 to 1973 > The Yom Kippur War of 1973

The Yom Kippur War of 1973, the most recent ‘full’ war in Middle East history, is so-called because it began on the Day of Atonement (Yom Kippur), the holiest day of prayer and fasting in the Jewish calendar. The Yom Kippur War is also known as the October War. At the time of Yom Kippur, Israel was led by Golda Meir and Egypt by Anwar Sadat.

The Yom Kippur War started with a surprise Arab attack on Israel on Saturday 6th October 1973. On this day, Egyptian and Syrian military forces launched an attack knowing that the military of Israel would be participating in the religious celebrations associated with Yom Kippur. Therefore, their guard would temporarily be dropped.

The combined forces of Egypt and Syria totalled the same number of men as NATO had in Western Europe. On the Golan Heights alone, 150 Israeli tanks faced 1,400 Syria tanks and in the Suez region just 500 Israeli soldiers faced 80,000 Egyptian soldiers.

Other Arab nations aided the Egyptians and Syrians. Iraq transferred a squadron of Hunter jet fighter planes to Egypt a few months before the war began. Iraqi Russian-built MIG fighters were used against the Israelis in the Golan Heights along with 18,000 Iraqi soldiers. Saudi Arabia and Kuwait effectively financed the war from the Arabs side. Saudi troops – approximately 3,000 men - also fought in the war. Libya provided Egypt with French-built Mirage fighters and in the years 1971 to 1973, Libya bankrolled Egypt’s military modernisation to the tune of $1 billion which was used to purchase modern Russian weapons. Other Arabic nations that helped the Egyptians and Syrians included Tunisia, Sudan and Morocco. Jordan also sent two armoured brigades and three artillery units to support the Syrians, but their participation in the war was not done with vast enthusiasm – probably because King Hussein of Jordan had not been kept informed of what Egypt and Syria planned.

Facing such an attack, the Israeli forces were initially swiftly overwhelmed. Within two days, the Egyptians had crossed the Suez Canal and moved up to 15 miles inland of the most advanced Israeli troops in the Sinai. Syrian troops advanced by the same distance into the strategic Golan Heights in north Israel. By the end of October 7th, the military signs were ominous for Israel.

However, on October 8th, Israeli forces, bolstered by called-up reserves, counter-attacked in the Sinai. They pushed back the Egyptian military and crossed the Suez Canal south of Ismailia. Here, the Israelis used the Suez-Cairo road to advance towards the Egyptian capital, Cairo, and got to within 65 miles of it.

The Israelis experienced similar success in the Golan Heights where the Syrian forces were pushed back and Israel re-captured lost land. Using the main road from Tiberias to Damascus, the Israelis got to within 35 miles of the Syrian capital.

On October 24th, a cease-fire was organised by the United Nations. The United Nations sent its own peacekeepers to the highly volatile regions affected by the fighting. Between January and March 1974, Israeli and Egyptian forces disengaged along the Suez Canal region. Here, the Israelis managed to keep control over the strategic Sinai Desert – an area that allowed Israel a buffer to ensure any fighting there did not spill over into Israel itself. In the Golan Heights, 1,200 United Nations troops were sent to keep the peace there in May 1974. They effectively formed a United Nations buffer between Syria and Israel.

Lijkt me dat ze deze ook gewonnen hebben. Eerst werden ze even in de verdediging gedrongen omdat al hun troepen feest aan het vieren waren. Net zoiets als de arabieren aanvallen tijdens het suikerfeest. Vrij laf dus. Dus je info is niet zo goed ze hebben weer verloren. Maar keer op keer proberen de arabieren het weer. Ze hebben dus totaal geen recht van spreken. En wereldmacht.. het is een super klein landje.

Maar goed van mij mogen ze best wat land terug geven hoor voor vrede. Maar ik zou geen strategische stukken terug geven. Zeker niet met dit soort vijanden.

quote:

Op woensdag 20 december 2006 10:44 schreef Excellence het volgende:

[..]

Nee ik haat geen joden ik heb nooit jodenhaat gehad. Ik haat wel zionisten en israel! Israel heeft niet alle oorlogen gewonnen. de yom kapoer (of hoe je et schrijft) hebben ze verloren. De enige reden waarom israel veel oorlogen heeft gewonnen is omdat ze vanaf de stichting van israel al financieel en militair gesteund werden door de britten. Dus dat is alsof je tegen een wereldmacht vecht. Ik vind wel dat israel alle stukken land moet teruggeven (bijna heel israel dus haha). Jou standpunten zijn anders dan die van mij en dat respecteer ik. Maar het probleem van de palestijnen is juist dat ze langzaam uitgemoord worden en dan speelt israel met menselijke levens. daardoor komen er van die aanslagen.

En als iemand gaat emigreren dan moet hij zich aanpassen en andermans cultuur respecteren. zo is het hier in nederland ook bij mij gebeurt.

Haha, ik ben net zo erg als jou. Ik haat ook geen moslims, ik haat alleen de Islam.

quote:

Al Qaeda's No. 2 speaks out against elections

DOHA, Qatar (CNN) -- Al Qaeda's second-in-command released a new videotaped statement Wednesday that said "holding elections won't lead to Palestine's liberation," CNN Arabic experts confirmed.

"Those who try to liberate Muslim land through elections ... will not liberate one grain of sand of Palestine," Ayman al-Zawahiri said in video footage aired first by the Arab-language Al-Jazeera television network.

"Their efforts will only result in creating a reversion to jihad and will negatively affect the (current) struggle of mujahedeen," al-Zawahiri said.

The top deputy to al Qaeda leader Osama bin Laden called Palestinian Authority President Mahmoud Abbas "America's man in Palestine" and indirectly appeared to criticize Hamas leaders, without naming them, by asking: "Why didn't they ask for an Islamic constitution for Palestine?"

Abbas, and his Fatah party, is locked in a power struggle with the ruling party, Hamas.

Al-Zawahiri's statement comes shortly after Abbas' most recent call for new elections -- in which he hopes to replace Hamas with his more moderate Fatah.

The banners on the new al-Zawahiri video carry the name "As-Sahab," the same company that has produced previous al Qaeda tapes.

According to the advertisements, the message was to be titled "the truth about the conflict between Muslims and infidels."

Additionally, multiple radical Islamist Web sites had recently advertised that a "new message" from al-Zawahiri would be released "soon."

The last video of al-Zawahiri aired Sept. 29. In the video he accused President Bush of being a "deceitful charlatan" who lied to the American people about the situation in Iraq.

http://www.cnn.com/2006/W(...)hiri.tape/index.html

quote:

Palestinian death toll triples this year

By Eric Silver in Jerusalem
Published: 30 December 2006

The number of Palestinians killed by Israeli security forces in the West Bank and Gaza Strip tripled this year, according to an Israeli human rights organisation. B'Tselem said 660 Palestinians had been killed during 2006, including 141 minors. The report claimed that at least 322 of those killed were not fighters.

At the same time, B'Tselem recorded a drop in the number of Israelis killed during the year. Palestinians killed 17 civilians, including one minor, and six members of the security forces.

In Gaza alone, since the kidnapping of Corporal Gilad Shalit in a cross-border raid on 25 June, Israel has killed 405 Palestinians, including 88 minors. Of this total, 205 were defined as non-combatants. B'Tselem said the number of civilians killed showed a "deterioration in the human rights situation in the occupied territories". That impression was reinforced by the demolition of 292 homes, housing 1,769 people, 279 of them in the Gaza Strip. Israel also demolished 42 Arab homes in East Jerusalem built without a permit.

Israel did not dispute the overall death toll, but accused B'Tselem of taking Palestinian definitions at face value. Miri Eisin, a government spokeswoman, said: "We're talking about definitions of a non-combatant."

Sarit Michaeli of B'Tselem said the figures were based on the organisation's own fieldwork. She said: "More than half the Palestinians killed in Gaza over the past year weren't participating in fighting when they were killed. The Israeli government has a tendency to describe every Palestinian killed as a terrorist."

Palestinians were disappointed yesterday by Israel's failure to release even a token number of security prisoners for the Muslim feast of Eid, which begins today. Ehud Olmert, the Prime Minister, had talked earlier of freeing a few dozen, mostly women and minors, as a gesture to Mahmoud Abbas, the pragmatic Palestinian President.

Officials said Mr Olmert was concerned that the radical Hamas government might claim the release as a victory, especially after Ismail Haniyeh, the Prime Minister, hinted on Thursday that Hamas militants were close to a deal to free Corporal Shalit.

"You may be making a gesture to Mahmoud Abbas," one official said, "but Hamas may construe it in a different way. If you let out people now, Hamas will most likely see it as a victory of their own and not something you're doing for Abbas. It could influence a possible deal over Gilad Shalit." Other sources suggested Mr Olmert did not have enough support in his cabinet for a prisoner release. Sa'eb Erakat, the chief Palestinian negotiator, accused Mr Olmert of being unwilling to face the wrath of Israeli public opinion while Cpl Shalit was in captivity. Mr Olmert and his Defence Minister, Amir Peretz, were accused of further backsliding after Ha'aretz, a liberal daily paper, said settlers had erected 200 caravans without permits on West Bank settlements and supposedly illegal outposts since the Lebanon war in June.

This breaches undertakings to the international community to dismantle the outposts.

The European Union has also expressed "deep concern" at Mr Peretz's decision to build a settlement in the Jordan Valley for families evacuated from Gaza in 2005, contrary to its commitments under the international "road-map" for peace.

"Such unilateral actions," the Finnish EU presidency said, "are also illegal under international law and threaten to render the two-state solution physically impossible to implement".

http://news.independent.c(...)t/article2112575.ece

Fatah heeft met hulp van Egypte en Israël een lading wapens gekregen.

quote:

Wapens Egypte via Israël naar Fatah
De Palestijnse Fatah-organisatie van president Abbas heeft een grote partij wapens ontvangen uit Egypte.

Israël
Israël heeft meegewerkt aan de leverantie van 2000 kalasjnikovs. Het wapentuig is bestemd voor veiligheidsdiensten die loyaal zijn aan de gematigde president. Gisteren kwamen de vrachtwagens vol wapens aan in de Gazastrook.

Strijd
Later zal ook Fatah op de Westelijke Jordaanoever worden bevoorraad met wapens en munitie. Fatah is momenteel verwikkeld in een machtsstrijd met de radicale regeringspartij Hamas.

Rtl nieuws

quote:

Palestinian President Mahmoud Abbas on Saturday declared Hamas' paramilitary militia in the
Gaza Strip illegal, raising the stakes in his standoff with the Islamic movement.

Abbas made the announcement two days after members of the Hamas force attacked the home of a senior security commander in Gaza, killing the man and seven of his bodyguards. The man was a member of the Preventive Security force, which is loyal to Abbas' Fatah party.

Abbas' office said the decision was made "in light of continued security chaos and assassinations that got to a number of our fighters ... and in light of the failure of existing agencies and security apparatuses in imposing law and order and protecting the security of the citizens."

http://news.yahoo.com/s/a(...)alestinians_politics

Het gaat de goede kant op met de verzoeningspogingen.

quote:

Six armed wings: We will stop civil war by force

Gaza - Six Palestinian armed wings on Sunday told a press conference in Gaza city that they would use force if they have to in order to stop civil war in the PA-run lands and held PA chief Mahmoud Abbas responsible for ramifications of his latest decision on the interior ministry's executive force.

They said that they would not allow "agents and traitors" to drag the Palestinian arena into the marsh of civil war even if "we have to chop off a number of treacherous elements and strike them with an iron first".

The armed wings of Hamas, popular resistance committees, Fatah and PFLP-GC vowed before the Palestinian people to remain the shield of national unity.

They expressed surprise at Abbas' decision outlawing the PA interior ministry's executive force, noting that it came in harmony with Israeli demands.

The armed wings urged members of all security apparatuses not to allow conspirators to drive a wedge between them and members of the executive force, renewing their support for that force.

[ Bericht 76% gewijzigd door Hurricane1 op 08-01-2007 09:19:48 ]