R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik zit nu op een leeftijd van 35+ en binnenkort komt er weer een jaartje bij.. ben al een tijdje getrouwd en heb geen kinderen. Ik heb niet eerder een kinderwens gehad en ik heb die wens nog steeds niet. Het moederschap zie ik wel van dichtbij bij vriendinnen en het ziet er erg slopend uit vooral voor de moeder in kwestie. Sommigen geven hun carrière op anderen overleven met een fulltime baan. Ik hoor ze grappend zeggen: “je krijgt er veel voor terug” maar ze hebben het zwaar, heel zwaar.
Toch denk ik dat het een doel geeft aan je leven ergens en dan ga ik daar weer over nadenken. Is dat niet gelukkig blijven? En ik word gelukkig van leven in vrede en rust en vrijheid om te doen wat ik wil. Een fulltime werkweek geeft me die ruimte en financiële safety. Maar ik blijf toch met die vraag zitten.. mis ik iets in mijn leven als ik voor een kinderloos leven zou kiezen (los van of het lukt) of ga ik er spijt van krijgen later? Die vraag houdt me bijna dagelijks bezig.
Wat is jullie ervaring? Altijd al een kinderwens gehad? Gelukkiger in het leven met kinderen en waarom wel/niet?
Toch denk ik dat het een doel geeft aan je leven ergens en dan ga ik daar weer over nadenken. Is dat niet gelukkig blijven? En ik word gelukkig van leven in vrede en rust en vrijheid om te doen wat ik wil. Een fulltime werkweek geeft me die ruimte en financiële safety. Maar ik blijf toch met die vraag zitten.. mis ik iets in mijn leven als ik voor een kinderloos leven zou kiezen (los van of het lukt) of ga ik er spijt van krijgen later? Die vraag houdt me bijna dagelijks bezig.
Wat is jullie ervaring? Altijd al een kinderwens gehad? Gelukkiger in het leven met kinderen en waarom wel/niet?
Als je voor het één kiest, zul je nooit weten of je met de andere keuze gelukkiger zou zijn geworden.
Ik heb eigenlijk heel lang een beetje gedubd of ik wel of geen kind(eren) wilde. Tijdje wel, tijdje niet. Maar uiteindelijk kwam bij mij toch wel echt het gevoel naar boven dat ik heel graag een kind wilde.
Dat kind is inmiddels 17 en ik vind het alleen nog maar leuker worden. Ik was ook al blij met de baby, peuter, kleuter, maar naarmate zou ouder werd en je er meer echt mee kon communiceren, vond ik het alleen maar leuker worden.
De eerste jaren vonden we wel zwaar, en met het opgroeien werd dat minder. Er was een tijd dat ik wellicht wel een tweede had gewild, maar dat wilde mijn man niet, dus is het bij een gebleven. Terugkijkend en naar het heden kijken, vind ik één kind eigenlijk perfect.
Maar ik zou ook zonder kind gelukkig hebben kunnen worden. Er waren genoeg dingen die we graag hadden willen doen die met kind moeilijker of uitgesteld werden.
Ik heb eigenlijk heel lang een beetje gedubd of ik wel of geen kind(eren) wilde. Tijdje wel, tijdje niet. Maar uiteindelijk kwam bij mij toch wel echt het gevoel naar boven dat ik heel graag een kind wilde.
Dat kind is inmiddels 17 en ik vind het alleen nog maar leuker worden. Ik was ook al blij met de baby, peuter, kleuter, maar naarmate zou ouder werd en je er meer echt mee kon communiceren, vond ik het alleen maar leuker worden.
De eerste jaren vonden we wel zwaar, en met het opgroeien werd dat minder. Er was een tijd dat ik wellicht wel een tweede had gewild, maar dat wilde mijn man niet, dus is het bij een gebleven. Terugkijkend en naar het heden kijken, vind ik één kind eigenlijk perfect.
Maar ik zou ook zonder kind gelukkig hebben kunnen worden. Er waren genoeg dingen die we graag hadden willen doen die met kind moeilijker of uitgesteld werden.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Heb zelf geen kinderen. Weet niet of ik met kinderen gelukkiger zou zijn geweest, maar dat doet er ook helemaal niet toe. Denk dat je in beide situaties gewoon een heel ander leven hebt, maar dat je ook in beide situaties gelukkig kunt zijn. Dat heb je grotendeels zelf in de hand.
Ben erg gelukkig
Ben erg gelukkig
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben 
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Hij weet dat ik geen kinderwens heb en zegt “ik hoor het wel als je het wilt”. Mijn man heeft sowieso een veel te romantisch beeld ervan gehad. Zijn vrienden hebben een vrouw die al het huishouden doet en de zorg voor het kind op zich neemt, ook ouders en schoonouders die oppassen en ik vind dat eigenlijk best zwaar klinken. Hij probeert het wel positief te brengen van joh kijk die en die lukt het ook, zij werken er ook bij en het gaat goed allemaal. En dan denk ik: weet jij veel of het goed gaat? We hebben de moeders in kwestie niet gesproken. Ook vind ik niemand te vergelijken omdat we allemaal andere persoonlijkheden hebben en van verschillende dingen gelukkig worden en ook in verschillende maten dingen kunnen handelen (emotioneel of fysiek). Zowel als man en vrouw zijnde.quote:
Je zult allemaal verschillende antwoorden krijgen.
Als je het gevoel niet hebt, zou ik er niet aan beginnen.
Als je het gevoel niet hebt, zou ik er niet aan beginnen.
Wie dit leest is een lezer van dit
Ik heb 2 kinderen, waarvan 1 met adhd en autisme, met bijbehorende meltdowns.
Spijt zal ik niet zeggen, want ik hou ontzettend veel van der en wil der absoluut niet kwijt. Andere kant is dat het echt echt echt heel zwaar kan zijn.
Spijt zal ik niet zeggen, want ik hou ontzettend veel van der en wil der absoluut niet kwijt. Andere kant is dat het echt echt echt heel zwaar kan zijn.
Op dinsdag 25 februari 2020 12:55 schreef Pumpalov het volgende:
een beetje zo'n lichtgetinte inteeltkop als dat filosoofert heeft.
een beetje zo'n lichtgetinte inteeltkop als dat filosoofert heeft.
Ik ben veel gelukkiger met kinderen. Ze zijn nu 7 en 10, volgens mij nu de leeftijd dat je ze nog kunt knuffelen en gek doen zonder dat het awkward wordt. Later zul je vast meer diepgaande gesprekken mee kunnen voeren, maar voorlopig is het nog leuk en simpel.
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
Jij hebt duidelijk geen kinderen. Hoe ouder ze worden, hoe meer gedoe.quote:Op donderdag 3 september 2026 18:09 schreef Jahr00n het volgende:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Nooit een wens gehad, en nu met 35 nog niet. Kan me er geen voorstellen maken dat kinderen in mijn leven en zo wild is het allemaal niet. Zou er niet slecht in zijn denk ik, behalve vanwege het feit dat ik echt echt niet wil. Vind mn leven helemaal niet leeg en vind geld en tijd heel gezellig om te hebben.
Wel moeilijk mee gehad met vriend, die heeft lang getwijfeld en neigde voor hij mij kende naar ja. Als hij een andere vriendin had gehad had hij ook kinderen gehad, 100%.
Wel moeilijk mee gehad met vriend, die heeft lang getwijfeld en neigde voor hij mij kende naar ja. Als hij een andere vriendin had gehad had hij ook kinderen gehad, 100%.
^ Ditquote:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.
Mijn manneke wordt binnenkort 8 en het is echt geweldig!
Het liefst heb ik er nog 2 koters bij, maar ja; moet ik wel weer een dame voor vinden!
Hier hebben we al behoorlijk veel diepgaande gesprekken over de oerknal, het universum, het ontstaan van het leven, religie en veel andere dingen!quote:Op donderdag 3 september 2026 18:45 schreef Ridocar het volgende:
Ik ben veel gelukkiger met kinderen. Ze zijn nu 7 en 10, volgens mij nu de leeftijd dat je ze nog kunt knuffelen en gek doen zonder dat het awkward wordt. Later zul je vast meer diepgaande gesprekken mee kunnen voeren, maar voorlopig is het nog leuk en simpel.
Wacht maar tot ze gaan puberen, dan beginnen de problemen meestal pasquote:
"Common sense is not so common" --Voltaire
Mee eens. Heb wel een relatie gehad met iemand die kinderen had. Niet ideaal.quote:
Ik wil best kinderen maar geen stief kinderen.
Dat geloof ik wel, ja.quote:Op donderdag 3 september 2026 19:04 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Wacht maar tot ze gaan puberen, dan beginnen de problemen meestal pas
Als het niet uit mijn zak komt word er ook niet uit mijn zak voor betaald.quote:
[..]
Mee eens. Heb wel een relatie gehad met iemand die kinderen had. Niet ideaal.
Ik heb sinds een halfjaar kinderen, maar vond juist mensen met kinderen altijd zo’n leeg bestaan hebbenquote:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Ik vind het echt leuk om kinderen te hebben, maar het is ook zwaar en die ultieme vrijheid om lekker spontaan van alles te doen mis ik wel hoor. Dat was uiteindelijk het meest waardevolle wat ik had denk ik.
Is het nu dan shit? Nee, anders. Maar ik snap mensen die geen kinderen willen wel erg goed.
Ik had een super leuke klik met die koters, maar het blijft een gedoe van dat je hun echte vader niet bent.quote:
[..]
Als het niet uit mijn zak komt word er ook niet uit mijn zak voor betaald.
Denk uiteindelijk dat het wel beter is met kinderen, vooral als je echt ouder begint te worden.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Niet perse een kinderwens gehad, maar heb nu 2 jonge kinderen en ondanks dat de eerste maanden echt pittig zijn had ik niet anders gewild.
Nu voelt het compleet, heb er wel een heel ander leven voor moeten achter laten maar met mij bijna al mn vrienden nu ook.
Spontane vakanties, biertjes drinken, even uit eten, nachtje doorhalen, dat zit er nu echt totaal niet meer in.
Nu voelt het compleet, heb er wel een heel ander leven voor moeten achter laten maar met mij bijna al mn vrienden nu ook.
Spontane vakanties, biertjes drinken, even uit eten, nachtje doorhalen, dat zit er nu echt totaal niet meer in.
Ik heb geen kinderen, mijn hudige vriendin heeft een tienerdochter uit een vorige relatie maar die heb ik nog niet ontmoet
quote:
Als je voor het één kiest, zul je nooit weten of je met de andere keuze gelukkiger zou zijn geworden.Daar zit naar mijn idee wel de kern, dus eigenlijk is vraag van TS niet beantwoordbaar.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Het is en blijft een sprong in het duister, waarbij zowel veel pro's als contra's genoemd kunnen worden, die ik hier niet ga oplepelen. Eén ding is zeker: je leven verandert drastisch als je een kind krijgt. Veel mensen onderschatten dat, ik heb dat zelf ook onderschat.
Verder wil ik zeggen dat een kind niet kan voorzien in zingeving aan je leven. Dat is een romantische fictie waarmee het kind tekort wordt gedaan.
Als je een kind van jezelf zou willen begeleiden in het worden van een zelfstandig, onafhankelijk individu, dan kan je paradoxaal genoeg, daar wel weer een doel en een zin aan ontlenen.
Sorry, makkelijker of duidelijker kan ik het niet maken.And it's only the giving
That makes you
What you are
Ik heb geen kinderen. Geen bewuste keuze, maar zo liep het qua relaties.
Maar ik heb een prima leven zo. Genoeg leuke en zinvolle dingen om me mee bezig te houden.
Had ik wel kindere gehad was ik ook wel gelukkig geweest in die vorm.
Er zijn wel eens dingen die ik er aan mis maar ook dingen die ik er totaal niet aan mis. Dat houdt elkaar in balans.
Maar ik heb een prima leven zo. Genoeg leuke en zinvolle dingen om me mee bezig te houden.
Had ik wel kindere gehad was ik ook wel gelukkig geweest in die vorm.
Er zijn wel eens dingen die ik er aan mis maar ook dingen die ik er totaal niet aan mis. Dat houdt elkaar in balans.
Ik heb een neefje van twee die heel regelmatig over vloer komt. Ideaal, wel de perks, niet de narigheid.
Wait for the ricochet.
Ein Besonderes unter den Besten.
Ein Besonderes unter den Besten.
Om dat zo te stellen vind ik vrij simpel. Misschien bij jou, maar misschien bij anderen niet. Geen kind is hetzelfde.quote:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.
Hier werd het moeilijk vanaf de dag dat mijn jongste naar school ging met 4 jaar. Er werd zichtbaar dat hij in sommige dingen (flink) achterliep. Van de juf die over speciaal onderwijs sprak in groep 1 naar 'hou er rekening mee dat hij blijft zitten dat in groep 2'. En nu zit hij sinds een week in groep 3
In één keer door, zonder te blijven zitten en hij lijkt het tot zover erg leuk te vinden. De afgelopen tijd in groep 1 en 2 heel wat specialisten gezien om hem te helpen en het heeft zijn vruchten aardig afgeworpen. We zijn er nog niet; ik ga wekelijks met hem naar fysiotherapie en om de paar weken ergotherapie. Logopedie krijgt hij op school. Ik ben erg trots op hem Het is zeker niet makkelijk geweest voor ons als ouders, maar ik denk dat het voor hem ook niet makkelijk is geweest. Dus TS, zo kan het ook lopen dat je een kind krijgt die wat meer zorg nodig hebt. Niet ieder kind fietst (semi) makkelijk door de kindertijd heen. In hoeverre ben je bereid om daar zorg en tijd aan geven.
[ Bericht 0% gewijzigd door Sunshine1982 op 03-09-2026 19:45:35 ]
45 nu zonder kinderen. Ik heb mezelf sowieso nooit in een moederrol gezien. Daar is inmiddels ook een zeer onzekere levensverwachting bovenop gekomen (gezondheidsgedoe), die ik eventuele kinderen liever niet aan had gedaan. Het is maar goed dat ze er niet gekomen zijn.
Sowieso lijkt de hedendaagse maatschappij me een enorm stressvolle, benauwde wereld om in op te groeien.
Een nadeel is dat het sociaal wat minder lekker ligt. Voor veel mensen met kinderen is een leven zonder kinderen wel heel erg afwijkend van dat van hen. Voor sommige zeer traditioneel denkende figuren ben je nog net geen alien.
Maar om daarom toch maar moeder te worden?
[ Bericht 5% gewijzigd door Eightyone op 05-09-2026 08:36:11 ]
Sowieso lijkt de hedendaagse maatschappij me een enorm stressvolle, benauwde wereld om in op te groeien.
Een nadeel is dat het sociaal wat minder lekker ligt. Voor veel mensen met kinderen is een leven zonder kinderen wel heel erg afwijkend van dat van hen. Voor sommige zeer traditioneel denkende figuren ben je nog net geen alien.
Maar om daarom toch maar moeder te worden?
[ Bericht 5% gewijzigd door Eightyone op 05-09-2026 08:36:11 ]
Ik kan met gerust hart zeggen dat ik niet gelukkig zou zijn geweest met kinderen, en ook zeker niet gelukkiger zou zijn als ik nu nog aan kinderen zou beginnen. Het lijkt mij de pure incarnatie van de hel.
Dat gezegd, ik ga inmiddels richting de 40, heb alles en kan alles doen wat ik maar wil, en heb gemiddeld genomen een erg fijn leven. Maar zo nu en dan bekruipt de vraag me; 'is dit het nou? Wat wil ik nou verder nog doen in het leven?' Absoluut geen wens om alsnog aan kinderen te beginnen, maar soms ervaar ik wel iets van leegte.
Wanneer je kinderen hebt geeft dat toch een soort van zin aan het leven waarvoor je iedere dag toch maar weer om 7 uur je nest uit komt, naar die saaie kantoorbaan gaat, je door die routine heen sleurt, je vrije zaterdagen opoffert, en elke avond doodmoe op bed ploft. Ik kan me ergens wel voorstellen dat als je zo'n braaf burgerlijk bestaan lijdt, kinderen je ten minste nog het gevoel geven dat je het ergens voor doet.
Dat gezegd, ik ga inmiddels richting de 40, heb alles en kan alles doen wat ik maar wil, en heb gemiddeld genomen een erg fijn leven. Maar zo nu en dan bekruipt de vraag me; 'is dit het nou? Wat wil ik nou verder nog doen in het leven?' Absoluut geen wens om alsnog aan kinderen te beginnen, maar soms ervaar ik wel iets van leegte.
Wanneer je kinderen hebt geeft dat toch een soort van zin aan het leven waarvoor je iedere dag toch maar weer om 7 uur je nest uit komt, naar die saaie kantoorbaan gaat, je door die routine heen sleurt, je vrije zaterdagen opoffert, en elke avond doodmoe op bed ploft. Ik kan me ergens wel voorstellen dat als je zo'n braaf burgerlijk bestaan lijdt, kinderen je ten minste nog het gevoel geven dat je het ergens voor doet.
No amount of money ever bought a second of time.
Ik neem aan dat je ook bewust was van de pro’s en contra’s van een leven met een kind (ik ben daar zelf iig erg bewust van en het maakt me juist angstig omdat een onomkeerbare situatie ontstaat waar je de rest van je leven aan verbonden bent).quote:Op donderdag 3 september 2026 19:23 schreef OllieA het volgende:
[..]
Daar zit naar mijn idee wel de kern, dus eigenlijk is vraag van TS niet beantwoordbaar.
Het is en blijft een sprong in het duister, waarbij zowel veel pro's als contra's genoemd kunnen worden, die ik hier niet ga oplepelen. Eén ding is zeker: je leven verandert drastisch als je een kind krijgt. Veel mensen onderschatten dat, ik heb dat zelf ook onderschat.
Verder wil ik zeggen dat een kind niet kan voorzien in zingeving aan je leven. Dat is een romantische fictie waarmee het kind tekort wordt gedaan.
Als je een kind van jezelf zou willen begeleiden in het worden van een zelfstandig, onafhankelijk individu, dan kan je paradoxaal genoeg, daar wel weer een doel en een zin aan ontlenen.
Sorry, makkelijker of duidelijker kan ik het niet maken.
Wat heb jij onderschat? Ben jij gelukkiger inmiddels? Ik had juist het idee dat het wat doet met liefde en zingeving in iemands leven.. wat heeft het opofferen van rust/vrede en vrijheid voor het opvoeden van een kind anders te bieden?
Ik begrijp wat je bedoelt. Ik heb dat gevoel ook. Het leven van mijn collega’s en vrienden is niet het leven wat ik zelf zou willen hebben. Het is niet dat ze erg ongelukkig zijn, want ze houden zielsveel van hun kinderen, maar het is ook absoluut niet dat ze gelukkig zijn. Het lijkt op een opoffering van iemands leven. Ouders met kinderen die voor de rest van hun leven zorg nodig hebben, die zijn getekend voor de rest van hun leven. Het is een soort acceptatie van status quo. Ik denk dat ik er niet voor gemaakt ben en ik ben ook niet iemand die kampeert en genoegen neemt met een koude pasta salade. Ik wil echt een feestje van mijn leven maken met veel aandacht voor goed en lekker eten, reizen, gaan en staan waar ik wel en vooral een leven met zo min mogelijk stress.. en toch vraag ik me af wat moederschap me zou brengen? Zou ik de uitdagingen ook als een reis zien die ik niet zou willen missen?quote:
Ik kan met gerust hart zeggen dat ik niet gelukkig zou zijn geweest met kinderen, en ook zeker niet gelukkiger zou zijn als ik nu nog aan kinderen zou beginnen. Het lijkt mij de pure incarnatie van de hel.
Dat gezegd, ik ga inmiddels richting de 40, heb alles en kan alles doen wat ik maar wil, en heb gemiddeld genomen een erg fijn leven. Maar zo nu en dan bekruipt de vraag me; 'is dit het nou? Wat wil ik nou verder nog doen in het leven?' Absoluut geen wens om alsnog aan kinderen te beginnen, maar soms ervaar ik wel iets van leegte.
Wanneer je kinderen hebt geeft dat toch een soort van zin aan het leven waarvoor je iedere dag toch maar weer om 7 uur je nest uit komt, naar die saaie kantoorbaan gaat, je door die routine heen sleurt, je vrije zaterdagen opoffert, en elke avond doodmoe op bed ploft. Ik kan me ergens wel voorstellen dat als je zo'n braaf burgerlijk bestaan lijdt, kinderen je ten minste nog het gevoel geven dat je het ergens voor doet.
Belangrijkste is dat je een gezonde basis hebt voordat je aan kinderen begint
Dus
Zelf een goede jeugd gehad
In een stabiel gezin emotioneel als financieel
Als je dus nu een gelukkige relatie hebt die stabiel is dan kan jet overwegen
Ik heb die basis niet gehad en daardoor ook geen relatie, zou niet weten hoe dat eruit ziet een gezonde relatie
Dus aan kinderen niet eens overwogen, anderen hebben die keuze voor mij gemaakt
Broer is wel getrouwd en twee kinderen maar dat is niet goed afgelopen, beide leven niet meer
Kinderen sinds kort contact mee die zijn 30 ers maar hebben het zwaar gehad en nu weer
Dus
Zelf een goede jeugd gehad
In een stabiel gezin emotioneel als financieel
Als je dus nu een gelukkige relatie hebt die stabiel is dan kan jet overwegen
Ik heb die basis niet gehad en daardoor ook geen relatie, zou niet weten hoe dat eruit ziet een gezonde relatie
Dus aan kinderen niet eens overwogen, anderen hebben die keuze voor mij gemaakt
Broer is wel getrouwd en twee kinderen maar dat is niet goed afgelopen, beide leven niet meer
Kinderen sinds kort contact mee die zijn 30 ers maar hebben het zwaar gehad en nu weer
Ik heb geen hekel aan kinderen in het algemeen, maar vader worden van een kind zou voor mij een doemscenario zijn. Ik ben een manchild en houd niet van verantwoordelijkheden, en de kans op het veroorzaken van een zwangerschap bij een vrouw moet ten alle tijden 0,0% zijn.
Je stelt hier vragen die je alleen zelf kan beantwoorden.quote:
[..]
Ik begrijp wat je bedoelt. Ik heb dat gevoel ook. Het leven van mijn collega’s en vrienden is niet het leven wat ik zelf zou willen hebben. Het is niet dat ze erg ongelukkig zijn, want ze houden zielsveel van hun kinderen, maar het is ook absoluut niet dat ze gelukkig zijn. Het lijkt op een opoffering van iemands leven. Ouders met kinderen die voor de rest van hun leven zorg nodig hebben, die zijn getekend voor de rest van hun leven. Het is een soort acceptatie van status quo. Ik denk dat ik er niet voor gemaakt ben en ik ben ook niet iemand die kampeert en genoegen neemt met een koude pasta salade. Ik wil echt een feestje van mijn leven maken met veel aandacht voor goed en lekker eten, reizen, gaan en staan waar ik wel en vooral een leven met zo min mogelijk stress.. en toch vraag ik me af wat moederschap me zou brengen? Zou ik de uitdagingen ook als een reis zien die ik niet zou willen missen?
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Lig nu met 10 weken oude baby op de bank, of ik gelukkiger ben? Geen verschil voor mij. Zonder baby heb je vrijheid om te doen en gaan, lagere kosten, en meer tijd voor elkaar.
Met baby heb je natuurlijk dat het heel schattig is, de band die je maakt, ze langzaam zie veranderen en groeien. Een deel van jezelf en diegene van wie je houdt in een schattig pakket. Je zit wel met de zorg 24/7 en wij hebben geen familie in de buurt dus staan er zelf voor.
Ben zelf 39 en vrouw is 43 nu dus was wel op het laatste moment.
Met baby heb je natuurlijk dat het heel schattig is, de band die je maakt, ze langzaam zie veranderen en groeien. Een deel van jezelf en diegene van wie je houdt in een schattig pakket. Je zit wel met de zorg 24/7 en wij hebben geen familie in de buurt dus staan er zelf voor.
Ben zelf 39 en vrouw is 43 nu dus was wel op het laatste moment.
Je had ook gewoon een puppy kunnen nemenquote:
Lig nu met 10 weken oude baby op de bank, of ik gelukkiger ben? Geen verschil voor mij. Zonder baby heb je vrijheid om te doen en gaan, lagere kosten, en meer tijd voor elkaar.
Met baby heb je natuurlijk dat het heel schattig is, de band die je maakt, ze langzaam zie veranderen en groeien. Een deel van jezelf en diegene van wie je houdt in een schattig pakket. Je zit wel met de zorg 24/7 en wij hebben geen familie in de buurt dus staan er zelf voor.
Ben zelf 39 en vrouw is 43 nu dus was wel op het laatste moment.
No amount of money ever bought a second of time.
Nee dankje, dan moet ik met deze hitte naar buitenquote:
[..]
Je had ook gewoon een puppy kunnen nemen
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.quote:
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week ziet
Laat mij maar oud worden zoals de buurman denk ik dan.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Maak er hier tweewekelijks van, eerder in dit decennium, en op bescheidener schaal ben ik opnieuw 'in de molen' beland. Toegegeven - de extra steun was best lekker geweest.quote:
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.
Maar nee, toch beter van niet.
[ Bericht 2% gewijzigd door Eightyone op 04-09-2026 10:36:01 ]
Lange tijd een vrij leven gehad en nul behoefte aan kinderen en trouwen.
Eind 20 de liefde leren kennen en paar jaar later kinderen gekregen. Een bewuste keuze. In een andere levensfase. Het is heel anders maar een gezin is ook fijn.
Ik ben nu echter chronisch ziek en er komt heel veel van het gezin op de schouders van mijn partner. En dat vind ik verschrikkelijk. Andersom had ik het ook gedaan maar toch wil je het samen doen
Eind 20 de liefde leren kennen en paar jaar later kinderen gekregen. Een bewuste keuze. In een andere levensfase. Het is heel anders maar een gezin is ook fijn.
Ik ben nu echter chronisch ziek en er komt heel veel van het gezin op de schouders van mijn partner. En dat vind ik verschrikkelijk. Andersom had ik het ook gedaan maar toch wil je het samen doen
Het gevoel alsof je andere mensen onbedoeld tot last bent.quote:
Lange tijd een vrij leven gehad en nul behoefte aan kinderen en trouwen.
Eind 20 de liefde leren kennen en paar jaar later kinderen gekregen. Een bewuste keuze. In een andere levensfase. Het is heel anders maar een gezin is ook fijn.
Ik ben nu echter chronisch ziek en er komt heel veel van het gezin op de schouders van mijn partner. En dat vind ik verschrikkelijk. Andersom had ik het ook gedaan maar toch wil je het samen doen
Wat ook meespeelt: het MIT (met de Club van Rome) voorspelde in 1972 de ineenstorting van de beschaving rond het jaar 2040 en we liggen nog altijd op schema. Dit kan natuurlijk een trage collapse zijn, maar ik geloof niet dat het laatste kwart van deze eeuw en daarna nou zo leuk worden.
Ik weet niet anders dan dat ik moeder wilde worden. Vanaf mn 5e ofzo vroeg ik al aan mijn moeder hoe baby's gemaakt worden en of ik zelf ook al een baby mocht. Mijn grootste angst was altijd dat ik nooit zelf moeder zou worden.
Gelukkig nu 2 mooie meisjes rondlopen, en ik weet zeker dat ik doodongelukkig zou zijn geworden als ik ze niet had gehad. Maar voor mij was dus mijn hele leven al duidelijk dat dat mijn doel in het leven was. Ja, het is retezwaar, maar nu ze ouder worden wordt het makkelijker en ik ben zo vreselijk trots op ze. Dat weegt veel zwaarder dan hoe retezwaar de moeilijke momenten kunnen zijn.
Gelukkig nu 2 mooie meisjes rondlopen, en ik weet zeker dat ik doodongelukkig zou zijn geworden als ik ze niet had gehad. Maar voor mij was dus mijn hele leven al duidelijk dat dat mijn doel in het leven was. Ja, het is retezwaar, maar nu ze ouder worden wordt het makkelijker en ik ben zo vreselijk trots op ze. Dat weegt veel zwaarder dan hoe retezwaar de moeilijke momenten kunnen zijn.
Mankind must put an end to war, or war will put an end to mankind.
|| justdiggit.org ||
|| justdiggit.org ||
Je kan natuurlijk ook een sociaal leven opbouwen. Ook als je oud bent.quote:
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.
Hoewel ik kleine kinderen leuk vind, denk ik van poepluiers uitmesten en snottebellen afvegen niet de geestelijke voldoening te kunnen krijgen die ik uit boeken, docu's en podcasts haal dus ik ben wel een beetje nieuwsgierig naar jouw definitie van een leeg bestaan?quote:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Nee hoor. Als je al mensen om je heen wil, kunnen dat ook goede vrienden of partner zijn.quote:
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.
Ik vind kinderen nemen omdat je bang bent op enig moment eenzaam/alleen te zijn, persoonlijk een rare reden om kinderen te nemen. Je kunt ook in vriendschappen investeren.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Geen kinderen hier. Ik hoor wel dat mensen die bewust geen kinderen hebben vaak uit een niet doorsnee gezinssituatie komen. In mijn geval klopt dat, mijn moeder stond er alleen voor. Ik heb ook geen broers of zussen. Een vader heb ik nooit gekend, maar ik ben liefdevol opgegroeid. Daar ligt het in mijn geval niet aan. Mijn man daarentegen heeft een slechte jeugd gehad met veel ellende. Hij wilde ook bewust geen kinderen.
Nu ik 50+ ben zie ik om me heen wel dat de mensen van mijn leeftijd met kinderen wel een gezelliger leven hebben. Mijn man en ik zijn alleen, beide geen broers of zussen en geen ouders meer. Dan bekruipt me af en toe best wel een akelig gevoel van alleen zijn, zeker als een van ons zal overlijden.
Daarentegen horen we wel bij het gezin van mijn nicht waarmee ik als zus ben opgegroeid. Haar kinderen hebben we geholpen toen ze een huis kochten, en misschien kijken ze ook nog een keer naar ons om als het nodig is.
Nu ik 50+ ben zie ik om me heen wel dat de mensen van mijn leeftijd met kinderen wel een gezelliger leven hebben. Mijn man en ik zijn alleen, beide geen broers of zussen en geen ouders meer. Dan bekruipt me af en toe best wel een akelig gevoel van alleen zijn, zeker als een van ons zal overlijden.
Daarentegen horen we wel bij het gezin van mijn nicht waarmee ik als zus ben opgegroeid. Haar kinderen hebben we geholpen toen ze een huis kochten, en misschien kijken ze ook nog een keer naar ons om als het nodig is.
Hier 1 kind met verschillende beperkingen die het leven enorm beperken. Ik zou hem echt niet willen missen en hou heel veel van hem maar of ik gelukkiger ben nu met kind, nee dat niet. In de zorg is er helaas niet 'zoals in de liefde ' op ieder potje past een dekseltje. Dus om zelf 24/7 te kunnen zorgen kan ik niet meer werken en heb ik geen sociaal leven;) maar ik doe het met heel veel liefde!
Klopt. Dat komt ook voor, weet ik uit eigen ervaring.quote:
[..]
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week ziet
Zeker. Zeer belangrijk om dat te doen.quote:
[..]
Je kan natuurlijk ook een sociaal leven opbouwen. Ook als je oud bent.
Klopt hoor. Mijn grootouders hadden 7 kinderen. Uiteindelijk was er van de 7 maar eentje die er altijd voor ze was. Tot de erfenis in beeld was, toen jankten degenen die er nooit waren het hardste.quote:
[..]
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week ziet
Kinderen krijgen of niet. Als je er teveel over nadenkt en het gaat rationaliseren, dan kom je vaak tot de conclusie dat je ze niet wil, of dat je niet weet of je ze wil. Dat denkproces kan zo lang duren dat van uitstel afstel komt.
Als je een rustig kalm leven wil: neem geen kinderen.
Als je daarentegen een meer gevuld leven wil, met meer pieken en dalen: neem wel kinderen. Je zult vele mooie momenten erbij krijgen, maar ook risico op onnoemelijk veel leed. Je leeft in de angst dat het kind iets overkomt en soms gebeurt dat helaas ook.
Maar je lééft wel meer.
Als je een rustig kalm leven wil: neem geen kinderen.
Als je daarentegen een meer gevuld leven wil, met meer pieken en dalen: neem wel kinderen. Je zult vele mooie momenten erbij krijgen, maar ook risico op onnoemelijk veel leed. Je leeft in de angst dat het kind iets overkomt en soms gebeurt dat helaas ook.
Maar je lééft wel meer.
Dat is zeker belangrijk. Toch is dat best moeilijk, omdat onze vrienden met gezin steeds meer binnen hun eigen kring in het gezin blijven.quote:
[..]
Zeker. Zeer belangrijk om dat te doen.
Toen mijn moeder net was overleden hebben we aan onze vrienden maar erg weinig gehad. Daar heb ik wel een douw van gehad eerlijk gezegd, terwijl ze altijd bij ons terecht konden en dat ook deden.
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
crap in = crap out
Maar als het niet bevalt druk je ze niet weer even terug hè?quote:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.quote:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
En dat de meesten er geen spijt van gekregen lijken te hebben, wil niet zeggen dat je zelf er dus ook geen spijt van zult krijgen. Je zult maar net tot die groep horen die wel spijt krijgt. Dan zit je met de gebakken peren.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik heb een kind van twee en ik weet niet of ik gelukkiger ben. Ik ben wel anders gelukkig.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Ik ken dit soort mensen.quote:
[..]
Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.
En dat de meesten er geen spijt van gekregen lijken te hebben, wil niet zeggen dat je zelf er dus ook geen spijt van zult krijgen. Je zult maar net tot die groep horen die wel spijt krijgt. Dan zit je met de gebakken peren.
En ook mensen die beter geen kinderen hadden kunnen nemen omdat het voor de kinderen echt kut ouders waren. Die kinderen waren de dupe, je zal maar ter wereld komen bij dat soort lui.
Kinderen uitproberen Eigenlijk jammer dat je ze niet kan leasen hè. Wanneer het even tegen zit breng je ze weer weg
Eigenlijk jammer dat je ze niet kan leasen hè. Wanneer het even tegen zit breng je ze weer weg
Beetje zoals tijdens de coronaperiode. Toen namen veel mensen een huisdier, die vervolgens, na de coronaperiode, weer weg werden gedaan, omdat het toch teveel gedoe bleek te zijn.quote:
Kinderen uitproberen
"Common sense is not so common" --Voltaire
Wij zijn ook heel bewust en gelukking kind-vrij. We hebben diverse neefjes en nichtjes die een prima aanvulling op ons eigen vrije leven vormen, en die het maar wat leuk vinden: zo'n gekke oom en tante met wie je kan kamperen in het bos of over dingen praten die je niet met je ouders wilt bespreken.
Denk dat dit een typisch gevalletje is van "bij twijfel niet doen" TS
Denk dat dit een typisch gevalletje is van "bij twijfel niet doen" TS
Mijn foto's op Flickr!
[b]Op 15-09-2006 10:28 schreef Hans_Gielus[/b]
Namens Fryslân hoop ik dat je van een berg afkukelt _O-
[b]Op 15-09-2006 10:28 schreef Hans_Gielus[/b]
Namens Fryslân hoop ik dat je van een berg afkukelt _O-
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Daar rust nog wel een taboe op.quote:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Je eigen kinderen niet leuk vinden of er spijt van hebben.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Als ze eenmaal op school zitten is dat ook een stuk makkelijker dan wanneer ze 1 en 3 zijn.quote:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
quote:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Ik denk dat dat er ook maar weinig zijn. Daar is ons lijf gewoon op gebouwd.quote:
[..]
Daar rust nog wel een taboe op.
Je eigen kinderen niet leuk vinden of er spijt van hebben.
Ik denk ook als kinderen er bij mij wel waren gekomen ik nu een totaal ander, maar even gelukkig leven had gehad.
Zo werkt het natuurlijk nietquote:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Zijn vooral vrouwen waar het het sterkst speelt.quote:
[..]
Ik denk dat dat er ook maar weinig zijn. Daar is ons lijf gewoon op gebouwd.
Ik denk ook als kinderen er bij mij wel waren gekomen ik nu een totaal ander, maar even gelukkig leven had gehad.
Spijtmoeders, is de naam. Het is een super groot taboe en moeilijk te doorbreken. Ook lastig om te meten. Lees percentage van 5 tot 15%.
Komt omdat moederschap toch nog vaak wordt gezien als het ultieme doel in het leven van een vrouw.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.
Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.quote:
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Het maakt je denk ik veel ongelukkiger wanneer je kind ziek is, of ongelukkig, of gepest wordt, of een beperking heeft, omdat dat je heel veel zorgen geeft. Financieel lastiger is niet fijn, maar ik ken genoeg mensen die daardoor niet ongelukkig zijn.quote:
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Meh, beetje te generaliserend. Mijn moeder was jarenlang alleenstaand met 3 kinderen, en ondanks dat ze heel weinig geld had, ging ze daar zo goed mee om dat we nooit echt iets hebben hoeven missen. Wat ik me vooral herinner is dat ze er altijd voor ons was en we leuke creatieve activiteiten deden in de tuin.quote:
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.
Maar als je ouders niet met geld om kunnen gaan en alleen voor de tv liggen.. ja dan zul je inderdaad een minder leuke jeugd hebben.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Deels wel eens, hoor. Maar tegelijkertijd is de wereld wel veranderd tov vroegah.quote:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
De reden waarom veel ouders een oppas tegenwoordig enger vinden, is omdat er ook veel meer bekend is over wat er voor vreselijke dingen kunnen gebeuren met een oppas. En die gebeurden ongetwijfeld vroeger ook, maar dan wist men daar minder van. En wat je niet weet, kun je je ook geen zorgen over maken.
Ik ben het wel met je eens dat wat meer laissez faire, zeker naarmate de kinderen ouder worden, belangrijk is. En laat je kinderen eens dingen uitvreten die je niet weet, en zelf hun problemen oplossen met vriendjes en op school in plaats van er constant tussen te springen. Mar ook: laat die stomme horloges waarmee je je kind overal kunt volgen lekker links liggen. Je hoeft niet altijd te weten waar je kind is en wat het doet.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Niet ongelukkiger dan toen ze het financieel goed hadden?quote:
[..]
Het maakt je denk ik veel ongelukkiger wanneer je kind ziek is, of ongelukkig, of gepest wordt, of een beperking heeft, omdat dat je heel veel zorgen geeft. Financieel lastiger is niet fijn, maar ik ken genoeg mensen die daardoor niet ongelukkig zijn.
Dat is cope.
????quote:
[..]
Meh, beetje te generaliserend. Mijn moeder was jarenlang alleenstaand met 3 kinderen, en ondanks dat ze heel weinig geld had, ging ze daar zo goed mee om dat we nooit echt iets hebben hoeven missen. Wat ik me vooral herinner is dat ze er altijd voor ons was en we leuke creatieve activiteiten deden in de tuin.
Maar als je ouders niet met geld om kunnen gaan en alleen voor de tv liggen.. ja dan zul je inderdaad een minder leuke jeugd hebben.
Dit heeft toch niets met geluk te maken?
Kinderen maken het je per definitie financieel lastiger, want die krengen zijn pleurisduur.quote:
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Als je tevens echt denkt dat dit de enige factor is die maakt dat je blij bent met je kinderen of niet ben je, excusez le mot, teringdom.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Nee, kinderen kosten je per definitie iets. Maar 'lastiger' zit het hem erin of je het financieel merkt.quote:
[..]
Kinderen maken het je per definitie financieel lastiger, want die krengen zijn pleurisduur.
Als je tevens echt denkt dat dit de enige factor is die maakt dat je blij bent met je kinderen of niet ben je, excuses le mot, teringdom.
Je merkt het per definitie, tenzij je vier keer modaal verdient.quote:
[..]
Nee, kinderen kosten je per definitie iets. Maar 'lastiger' zit het hem erin of je het financieel merkt.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Hoezo niet? Ik was gelukkig als kind daardoor. Sorry had dat er als conclusie onder moeten zetten begrijp ikquote:
[..]
????
Dit heeft toch niets met geluk te maken?
En m'n moeder overigens ook, ook al had ze weinig geld.Ah had het dikgedrukte in je post verkeerd gelezen, dacht dat het over de kinderen ging.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Je moeder was/is een toppertje. Maar ik durf mijn testikels (niet mijn hoofd) op het hakblok te zetten dat ze graag wat meer geld had gehad.quote:
[..]
Hoezo niet? Ik was gelukkig als kind daardoor. Sorry had dat er als conclusie onder moeten zetten begrijp ik
Ah had het dikgedrukte in je post verkeerd gelezen, dacht dat het over de kinderen ging.
Je hoeft het financieel helemaal niet goed te hebben om gelukkig te zijn, volgens mij. Je moet niet in volslagen armoede leven, maar dat is weer een ander uiterste.quote:
[..]
Niet ongelukkiger dan toen ze het financieel goed hadden?
Dat is cope.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dus dan merk je het niet per definitie.quote:
[..]
Je merkt het per definitie, tenzij je vier keer modaal verdient.
Ik word een beetje verdrietig van je.
Graag wat meer geld willen is toch wat anders dan ongelukkig?quote:
[..]
Je moeder was/is een toppertje. Maar ik durf mijn testikels (niet mijn hoofd) op het hakblok te zetten dat ze graag wat meer geld had gehad.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Oke. 97% van Nederlanders merkt duidelijk de financiele gevolgen van het krijgen van een kind.quote:
[..]
Dus dan merk je het niet per definitie.
Ik word een beetje verdrietig van je.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
'ongelukkiger'quote:
[..]
Graag wat meer geld willen is toch wat anders dan ongelukkig?
Het ging namelijk om het wel willen/nemen van kinderen. Ik denk dat het voor je geluksniveau niet verstandig is om kinderen te willen/nemen, als je al weet dat een kind je in financiële moeilijkheden brengt.
Ja natuurlijk, maar het maakte haar ook niet óngelukkig. Gelukkiger kun je altijd zijn denk ik, met of zonder kinderen, er is altijd ruimte voor verbetering. Maar als je daarmee in je hoofd gaat zitten breek je het geluk dat je hebt misschien ook weer wat af.quote:
[..]
Je moeder was/is een toppertje. Maar ik durf mijn testikels (niet mijn hoofd) op het hakblok te zetten dat ze graag wat meer geld had gehad.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Eens dat dat een goede mentaliteit is als je eenmaal een kind hebt. Maar mocht je geen kinderen hebben, maar wel de wens terwijl je het nu al nog maar net red qua financieren, denk ik niet dat het verstandig is om aan kinderen te beginnen.quote:
[..]
Ja natuurlijk, maar het maakte haar ook niet óngelukkig. Gelukkiger kun je altijd zijn denk ik, met of zonder kinderen, er is altijd ruimte voor verbetering. Maar als je daarmee in je hoofd gaat zitten breek je het geluk dat je hebt misschien ook weer wat af.
En als je het zodanig gaat merken dat je veel dingen niet meer kan doen waar je gelukkig van wordt, moet je niet aan kinderen beginnen. Dat was heel mijn punt.quote:
[..]
Oke. 97% van Nederlanders merkt duidelijk de financiele gevolgen van het krijgen van een kind.
Of wanneer je geen koopwoning kan betalen.
Je stelde: als het krijgen van een kind het je financieel lastiger maakt, maakt dat ongelukkig.quote:
[..]
'ongelukkiger'
Het ging namelijk om het wel willen/nemen van kinderen. Ik denk dat het voor je geluksniveau niet verstandig is om kinderen te willen/nemen, als je al weet dat een kind je in financiële moeilijkheden brengt.
Financiële moeilijkheden is wel heel iets anders dan financieel lastiger. Het is vaak zo dat zeker in het begin een kind het financieel lastiger maakt. Vaak zal een van de of beide ouders minder uren gaan werken, er zal iets van opvang moeten komen, wat geld kost, en luiers en dergelijke zijn ook niet gratis. Dus ja, je levert er vast wel iets op in. Dat is financieel lastiger.
Als je al geen cent te makken hebt, dan zal een kind je in financiële moeilijkheden kunnen brengen. Dat lijkt me inderdaad geen slimme keuze dan.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Oke, semantiek. Ik heb het er natuurlijk wel over dat de financiële moeilijkheden zodanig zijn dat heel veel waar je gelukkig van wordt, niet meer kunnen. Dat alles draait om het kind, en je je financieel niet meer vrij voelt om andere dingen te kunnen doen.quote:
[..]
Je stelde: als het krijgen van een kind het je financieel lastiger maakt, maakt dat ongelukkig.
Financiële moeilijkheden is wel heel iets anders dan financieel lastiger. Het is vaak zo dat zeker in het begin een kind het financieel lastiger maakt. Vaak zal een van de of beide ouders minder uren gaan werken, er zal iets van opvang moeten komen, wat geld kost, en luiers en dergelijke zijn ook niet gratis. Dus ja, je levert er vast wel iets op in. Dat is financieel lastiger.
Als je al geen cent te makken hebt, dan zal een kind je in financiële moeilijkheden kunnen brengen. Dat lijkt me inderdaad geen slimme keuze dan.
Dat is wel fundamenteel iets anders, natuurlijk. Dat is niet per se semantiekquote:
[..]
Oke, semantiek. Ik heb het er natuurlijk wel over dat de financiële moeilijkheden zodanig zijn dat heel veel waar je gelukkig van wordt, niet meer kunnen. Dat alles draait om het kind, en je je financieel niet meer vrij voelt om andere dingen te kunnen doen.
Maar ja, dat kan zeker wel een probleem zijn. Zeker als een van beide eigenlijk liever niet wilde, en er toch een kind komt, en dan blijkt dat je van alles op moet geven. Niet alleen financieel, maar ook qua tijd.
Daarom vind ik het allerbelangrijkste binnen een relatie dat je echt beide een kind wil, en niet de een maar toegeeft voor de ander. Daarom is er bij ons geen tweede gekomen, want mijn man wilde dat echt niet. En ik vind dat je dan niet je zin mag doordrijven (hoewel ik dat toch wel vaker heb gehoord).
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Het is misschien niet populair wat ik zeg. Omdat het cynisch en confronterend is, maar denk jij niet dat een kinderwens per definitie voor een deel irrationeel is? dat iedereen het onderschat? en dat veel ouders wel degelijk ongelukkiger werden, maar de liefde voor hun kind zorgt voor een soort coping?quote:
[..]
Dat is wel fundamenteel iets anders, natuurlijk. Dat is niet per se semantiek
Maar ja, dat kan zeker wel een probleem zijn. Zeker als een van beide eigenlijk liever niet wilde, en er toch een kind komt, en dan blijkt dat je van alles op moet geven. Niet alleen financieel, maar ook qua tijd.
Daarom vind ik het allerbelangrijkste binnen een relatie dat je echt beide een kind wil, en niet de een maar toegeeft voor de ander. Daarom is er bij ons geen tweede gekomen, want mijn man wilde dat echt niet. En ik vind dat je dan niet je zin mag doordrijven (hoewel ik dat toch wel vaker heb gehoord).
Dit is absoluut niet een soort anti-kind opinie. Ik denk namelijk dat kinderen je ook heel veel kunnen brengen. Maar ik denk ook dat de kinderwens vaak niet overeen komt met de realiteit.
Ik kan pas een kind nemen als we allebei een vast contract hebben en er een huis met tuin is.quote:
[..]
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.
En in dat duurzame huis met uitbouw moet ook een kookeiland staan en een badkamermeubel met dubbele wastafel en wifi spiegel. And then some.
crap in = crap out
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.quote:
[..]
En als je het zodanig gaat merken dat je veel dingen niet meer kan doen waar je gelukkig van wordt, moet je niet aan kinderen beginnen. Dat was heel mijn punt.
Of wanneer je geen koopwoning kan betalen.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Ik ben het helemaal met je eens dat een kinderwens voor een deel irrationeel is. Het is voor een groot deel een gevoel dat je een kind wil. Rationele argumenten kun je er dan ook niet op loslaten met pro's of cons. Dat het niet overeenkomt met de realiteit lijkt me nogal logisch; realiteit is per definitie iets dat je dus ervaart en niet van tevoren echt kunt inschatten.quote:
[..]
Het is misschien niet populair wat ik zeg. Omdat het cynisch en confronterend is, maar denk jij niet dat een kinderwens per definitie voor een deel irrationeel is? dat iedereen het onderschat? en dat veel ouders wel degelijk ongelukkiger werden, maar de liefde voor hun kind zorgt voor een soort coping?
Dit is absoluut niet een soort anti-kind opinie. Ik denk namelijk dat kinderen je ook heel veel kunnen brengen. Maar ik denk ook dat de kinderwens vaak niet overeen komt met de realiteit.
Wat mij betreft zorgt de liefde voor je kind niet voor een soort coping. Dan doe je het gevoel voor je kind echt tekort, vind ik. Ik ben ook echt niet ongelukkiger geworden toen ik een kind kreeg. Mijn leven veranderde wel, en dat was in sommmige opzichten jammer, maar ik ben daar niet ongelukkig(er) door geworden. Er kwamen andere dingen waar ik gelukkig(er) van werd voor in de plaats. Of sommige gevoelens verdiepten.
Dus nee, ik vind de idee dat een kind krijgen per definitie voor een ongelukkiger leven zorgt dat je minder zo ervaart vanwege coping niet echt kloppend. Ik kan me daar tenminste niet in vinden.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?quote:
[..]
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.
Net als geen kinderwensquote:
Een kinderwens is in wezen puur egoïsme.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Je kan sowieso niet exact hetzelfde, even vaak doen. Maar er zijn genoeg mensen die het heel goed weten te combineren. Maar dat gaat dus enkel als je het ook (financieel) goed voor elkaar hebt.quote:
[..]
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.
Ja, of je moet echt een soort obsessie hebben voor het moederen/vaderen. Dat je gelukkig kan worden/zijn als dat het enige is in je leven.
Het is zeker met jonge kinderen niet altijd alleen een kwestie van gunnen.quote:
[..]
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?
Mijn man was de eerste jaren dat we een kind hadden doordeweeks heel veel weg voor zijn werk. Dus was ik vaak een alleenstaande moeder, waarbij ik een baan, de kinderopvang en de zorg en huishouden dus doordeweeks alleen deed. Ik had de weekenden toch ook wel vaak nodig om even bij te komen en het even samen te doen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, neequote:
[..]
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Dat zou ook een beetje raar zijn. Jij ieder weekend weg om te fietsen, en wanneer zou dan haar weekend vrij zijn?quote:
[..]
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, nee
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dit klonk niet als elk weekend..quote:
[..]
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, nee
Ja. Als je dat ieder weekend doet, dan snap ik wel dat dat anders is als je kinderen neemt.quote:Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee.
Dit is iets wat jullie van te voren overlegd hebben?quote:
[..]
Het is zeker met jonge kinderen niet altijd alleen een kwestie van gunnen.
Mijn man was de eerste jaren dat we een kind hadden doordeweeks heel veel weg voor zijn werk. Dus was ik vaak een alleenstaande moeder, waarbij ik een baan, de kinderopvang en de zorg en huishouden dus doordeweeks alleen deed. Ik had de weekenden toch ook wel vaak nodig om even bij te komen en het even samen te doen.
Klinkt zwaar, voor jou als vrouw.
Kan me goed voorstellen dat menigeen hier geen zin in heeft. Wat hou je dan nog over van je leven?
Ik ging (bijna) elk weekend een paar dagen fietsen. Dat houdt op. Nu doe ik dat twee keer per jaar ofzo.quote:
[..]
Dit klonk niet als elk weekend..
[..]
Ja. Als je dat ieder weekend doet, dan snap ik wel dat dat anders is als je kinderen neemt.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Ik pak de woensdagmiddag en een volledige dag in het weekend, om te fietsen. En ik ga een paar keer per jaar met vrienden op vakantie om te MTBen. Dat kan een weekje Canarische eilanden zijn. Of zoals binnenkort lang weekend Luxemburg.quote:
[..]
Ik ging (bijna) elk weekend een paar dagen fietsen. Dat houdt op. Nu doe ik dat twee keer per jaar ofzo.
Heb het ook gewoon nodig voor mijn geestelijke gezondheid.
Zeker hebben we dat overlegd. En toch weet je dan niet hoe het gaat zijn, natuurlijk.quote:
[..]
Dit is iets wat jullie van te voren overlegd hebben?
Klinkt zwaar, voor jou als vrouw.
Kan me goed voorstellen dat menigeen hier geen zin in heeft. Wat hou je dan nog over van je leven?
Het was soms ook wel zwaar, maar het ging uiteindelijk ook wel prima. Je krijgt er een routine in en dan loopt het allemaal wel prima. Tenzij er iets raars onverwachts gebeurt.
Maar het was ook best leuk, samen met mijn dochter. Ik werkte wel parttime, dus 3 dagen van 9-18 uur, en de andere twee dagen deden dochter en ik het gewoon rustig aan. En dan gingen we naar Artis ofzo.
Het is vooral het feit dat je dan geen klankbord hebt, geen andere volwassene om mee te praten. Maar we maakten er dan altijd een feestje van om hem op te halen van Schiphol, bijvoorbeeld. Sta je daar weer met een peuter voor de deuren van arrivals 1 te wachten, kind helemaal blij
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ik ben inmiddels 46 en heb nooit de behoefte gevoeld om aan kinderen te beginnen, nooit een moedergevoel gehad ook. Ik heb niks met baby's, voel stress bij huilende kinderen en vind het leven interessant genoeg met alleen katten, mijn geweldige partner, sporten, hobby's en reizen waar ik maar heen wil.
Ik heb ouders gehad die zelf al moeite genoeg hadden met leven/overleven en mijn moeder had moeite met mijn broer en mij rond de leeftijd dat je gaat hechten (omdat mijn vader toen veel offshore op zee werkte en zij weken alleen thuis was met ons), ik vermoed dat dat mede de oorzaak is.
Aan de andere kant heb ik een lichaam wat heel stabiel is qua eisprong en hormonen (nog steeds), dus het was er ideaal voor geweest, maar we gaan er helemaal niks mee doen
Ik heb ouders gehad die zelf al moeite genoeg hadden met leven/overleven en mijn moeder had moeite met mijn broer en mij rond de leeftijd dat je gaat hechten (omdat mijn vader toen veel offshore op zee werkte en zij weken alleen thuis was met ons), ik vermoed dat dat mede de oorzaak is.
Aan de andere kant heb ik een lichaam wat heel stabiel is qua eisprong en hormonen (nog steeds), dus het was er ideaal voor geweest, maar we gaan er helemaal niks mee doen
Kierkegaard: Life Can Only Be Understood Backwards, But It Must Be Lived Forwards
Stel je die vraag over 10 jaar nog eens. Ben ik gelukkig nu ik geen kinderen meer kan krijgen?quote:
Ik zit nu op een leeftijd van 35+ en binnenkort komt er weer een jaartje bij.. ben al een tijdje getrouwd en heb geen kinderen. Ik heb niet eerder een kinderwens gehad en ik heb die wens nog steeds niet. Het moederschap zie ik wel van dichtbij bij vriendinnen en het ziet er erg slopend uit vooral voor de moeder in kwestie. Sommigen geven hun carrière op anderen overleven met een fulltime baan. Ik hoor ze grappend zeggen: “je krijgt er veel voor terug” maar ze hebben het zwaar, heel zwaar.
Toch denk ik dat het een doel geeft aan je leven ergens en dan ga ik daar weer over nadenken. Is dat niet gelukkig blijven? En ik word gelukkig van leven in vrede en rust en vrijheid om te doen wat ik wil. Een fulltime werkweek geeft me die ruimte en financiële safety. Maar ik blijf toch met die vraag zitten.. mis ik iets in mijn leven als ik voor een kinderloos leven zou kiezen (los van of het lukt) of ga ik er spijt van krijgen later? Die vraag houdt me bijna dagelijks bezig.
Wat is jullie ervaring? Altijd al een kinderwens gehad? Gelukkiger in het leven met kinderen en waarom wel/niet?
Deze rol heb ik ook jarenlang vervuld. Oom zijn, geweldig.quote:
Wij zijn ook heel bewust en gelukking kind-vrij. We hebben diverse neefjes en nichtjes die een prima aanvulling op ons eigen vrije leven vormen, en die het maar wat leuk vinden: zo'n gekke oom en tante met wie je kan kamperen in het bos of over dingen praten die je niet met je ouders wilt bespreken.
Denk dat dit een typisch gevalletje is van "bij twijfel niet doen" TS
Ik vind m’n kinderen ook geweldig en ik geniet ook van het ouder zijn, maar de vrijheid om op avontuur te gaan en 10 uur per week rondjes te fietsen is nu wel ernstig ingeperkt en dat is soms wel eventjes lastig. Anderzijds hebben we 2 weken terug heel spontaan een avondje Parijs gedaan toen we er doorheen reden na vakantie en dat ging ook gewoon super.
Dan opent ze er een topic over.quote:
[..]
Stel je die vraag over 10 jaar nog eens. Ben ik gelukkig nu ik geen kinderen meer kan krijgen?
crap in = crap out
De wereld op microniveau in Nederland is zo veranderd dat die veiliger is dan 30/40 jaar geleden. Mensen maken zichzelf echt bang. En dat hyperbeschermende micromanagen is zowel voor ouders als voor kinderen niet goed. Ouders raken er doodvermoeid van en kinderen leren nooit zichzelf redden.quote:
[..]
Deels wel eens, hoor. Maar tegelijkertijd is de wereld wel veranderd tov vroegah.
De reden waarom veel ouders een oppas tegenwoordig enger vinden, is omdat er ook veel meer bekend is over wat er voor vreselijke dingen kunnen gebeuren met een oppas. En die gebeurden ongetwijfeld vroeger ook, maar dan wist men daar minder van. En wat je niet weet, kun je je ook geen zorgen over maken.
De meeste micromanagement ouders die ik ken zitten nauwelijks op social media. Zijn volledig intern gericht en leggen het zichzelf op.quote:
[..]
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.
Zoals ik al zei: grotendeels eens.quote:
[..]
De wereld op microniveau in Nederland is zo veranderd dat die veiliger is dan 30/40 jaar geleden. Mensen maken zichzelf echt bang. En dat hyperbeschermende micromanagen is zowel voor ouders als voor kinderen niet goed. Ouders raken er doodvermoeid van en kinderen leren nooit zichzelf redden.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn, ik ken er namelijk genoeg. En ik ben blijkbaar niet de enige. 72% van de Nederlandse ouders zetten hun kinderen op social media...quote:
De meeste micromanagement ouders die ik ken zitten nauwelijks op social media. Zijn volledig intern gericht en leggen het zichzelf op.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Ik had eigenlijk nooit een kinderwens. Op mijn 29e raakte ik onverwacht zwanger en eerlijk gezegd is dat achteraf het mooiste wat mij is overkomen.
Misschien scheelt het dat ik een heel makkelijk kind had. Ze sliep goed, at alles, was vrijwel nooit ziek en ik heb het zeker niet als zwaar ervaren. Ik was bovendien alleenstaande moeder, maar had juist ontzettend veel plezier met haar. Het was gezellig samen, er kwamen altijd vriendinnetjes over de vloer en ons huis was een fijne plek om te zijn.
Teglijk snap ik je twijfel ook wel. Als ik nooit een kind had gekregen, had ik waarschijnlijk ook niet het gevoel gehad dat ik iets miste. Je kunt gelukkig zijn met kinderen en gelukkig zijn zonder kinderen.
Mijn ervaring is alleen dat ik er persoonlijk enorm veel voor terug heb gekregen. Voor mij heeft het mijn leven rijker gemaakt dan ik van tevoren had kunnen bedenken.
Misschien scheelt het dat ik een heel makkelijk kind had. Ze sliep goed, at alles, was vrijwel nooit ziek en ik heb het zeker niet als zwaar ervaren. Ik was bovendien alleenstaande moeder, maar had juist ontzettend veel plezier met haar. Het was gezellig samen, er kwamen altijd vriendinnetjes over de vloer en ons huis was een fijne plek om te zijn.
Teglijk snap ik je twijfel ook wel. Als ik nooit een kind had gekregen, had ik waarschijnlijk ook niet het gevoel gehad dat ik iets miste. Je kunt gelukkig zijn met kinderen en gelukkig zijn zonder kinderen.
Mijn ervaring is alleen dat ik er persoonlijk enorm veel voor terug heb gekregen. Voor mij heeft het mijn leven rijker gemaakt dan ik van tevoren had kunnen bedenken.
To BG or not to BG!
Ja, bijna iedereen zet wel eens een foto op social media ook de ouders die ik ken. Dat is wat anders dan er een dagtaak van maken.quote:
[..]
Dat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn, ik ken er namelijk genoeg. En ik ben blijkbaar niet de enige. 72% van de Nederlandse ouders zetten hun kinderen op social media...
Dat is denk ik ook hoe het bij de meeste mensen werkt als er een kind komt. Ons lijf is zo geprogrammeerd dat we dat gewoon leuk vinden, of we dat nou vooraf verwacht hadden of niet.quote:
Ik had eigenlijk nooit een kinderwens. Op mijn 29e raakte ik onverwacht zwanger en eerlijk gezegd is dat achteraf het mooiste wat mij is overkomen.
Bedankt voor jullie reacties, interessante inzichten en gedeelde ervaringen. Ik lees terug dat het toch echt een gevoel is dat mensen hebben en ik heb dat gevoel (nog) niet. Ik vind kinderen ook niet leuk als ze druk zijn, word onrustig van gekrijs en discussies en ik kan me dan zelfs aan kinderen ergeren. Dan besef ik dat het een momentopname was en er ouders zijn die dat dagelijks meemaken. Er is geen aan en uit knop. Ik denk aan mijn collega’s die nog dagelijks chronisch slaaptekort hebben en zich door de week heen slepen om vervolgens in het weekend te belanden op kinderfeestjes of activiteiten waar ze geen zin in hebben. Tegelijkertijd zijn ze blij met dat ze hun kinderen hebben. Ik vraag me oprecht af hoe dat kan? Het is een heel zwaar offer in je leven, vooral als je het heel belangrijk vindt om te gaan en staan waar en wanneer je wil. Die vrijheid… genoeg slaap, reizen buiten de schoolvakanties, rust in het hoofd, dat is er allemaal niet meer. Voor vrouwen geldt dat ook nog het lichaam kapot gaat en er een tijd komt van afhankelijkheid van je partner. Dan hoop je dat je ook gezond kind krijgt. Het mooie leven kan onverwacht drastisch veranderen en die gedachte maakt me erg angstig.
Dan vraag ik me af of de kinderwens zo sterk is dat mensen met een kinderwens dit allemaal op willen geven of iig bereid zijn daartoe en het risico nemen of vinden jullie dit niet zo belangrijk (of denk ik gewoon veel te veel na)?
Dan vraag ik me af of de kinderwens zo sterk is dat mensen met een kinderwens dit allemaal op willen geven of iig bereid zijn daartoe en het risico nemen of vinden jullie dit niet zo belangrijk (of denk ik gewoon veel te veel na)?
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.quote:
Bedankt voor jullie reacties, interessante inzichten en gedeelde ervaringen. Ik lees terug dat het toch echt een gevoel is dat mensen hebben en ik heb dat gevoel (nog) niet. Ik vind kinderen ook niet leuk als ze druk zijn, word onrustig van gekrijs en discussies en ik kan me dan zelfs aan kinderen ergeren. Dan besef ik dat het een momentopname was en er ouders zijn die dat dagelijks meemaken. Er is geen aan en uit knop. Ik denk aan mijn collega’s die nog dagelijks chronisch slaaptekort hebben en zich door de week heen slepen om vervolgens in het weekend te belanden op kinderfeestjes of activiteiten waar ze geen zin in hebben. Tegelijkertijd zijn ze blij met dat ze hun kinderen hebben. Ik vraag me oprecht af hoe dat kan? Het is een heel zwaar offer in je leven, vooral als je het heel belangrijk vindt om te gaan en staan waar en wanneer je wil. Die vrijheid… genoeg slaap, reizen buiten de schoolvakanties, rust in het hoofd, dat is er allemaal niet meer. Voor vrouwen geldt dat ook nog het lichaam kapot gaat en er een tijd komt van afhankelijkheid van je partner. Dan hoop je dat je ook gezond kind krijgt. Het mooie leven kan onverwacht drastisch veranderen en die gedachte maakt me erg angstig.
Dan vraag ik me af of de kinderwens zo sterk is dat mensen met een kinderwens dit allemaal op willen geven of iig bereid zijn daartoe en het risico nemen of vinden jullie dit niet zo belangrijk (of denk ik gewoon veel te veel na)?
In de psychologie wordt dan vaak ook onderscheid gemaakt tussen twee vormen van welzijn:
1. Hédonisch geluk: Direct plezier, comfort, rust, vrijheid, kunnen gaan en staan waar je wilt.
2. Eudaimonisch geluk: Zingeving, betekenisgeving, bouwen aan iets dat groter is dan jezelf, ook als dat moeite en pijn kost.
Het hebben van kinderen verlaagt vaak het alledaagse comfort (hédonisch geluk), maar verhoogt voor veel mensen het gevoel van diepe zingeving (eudaimonisch geluk). Mensen met een kinderwens zijn bereid hun dagelijks comfort in te leveren voor die lange-termijnzingeving.
Als dit voor jou niet speelt, dan heb je in weze je antwoord al.
Denk ik?
Ik ben 49 en heb geen kinderen. Ik vind het krijgen van kinderen een grote verantwoordelijkheid en ik denk niet dat ik die verantwoordelijkheid wil. Daarom heb ik er bewust voor gekozen om geen kinderen te krijgen en ik ban nog steeds heel blij met die beslissing. Ik gun. het andere mensen van harte, maar het lijkt me inderdaad heel zwaar. En ik vind mijn huidige leven heerlijk: veel vrijheid, een fijne partner, veel reizen, een carrière en ook veel ruimte om gewoon te chillen
Ik ben overigens wel dol op kinderen - ik heb twee neefjes waar ik een echte suikertante voor ben en met wie ik vaak op pad ga. Ook speel ik altijd met de kinderen van vrienden en vriendinnen en heb ik bijvoorbeeld een hele vlucht naar Spanje met een jongetje van 3 op mijn schoot gezeten omdat hij het zo gezellig vond. Ik kan echt genieten van de kinderen van anderen, maar ik voel eigenlijk nooit spijt dat ik er niet voor gekozen heb.
Ik ben overigens wel dol op kinderen - ik heb twee neefjes waar ik een echte suikertante voor ben en met wie ik vaak op pad ga. Ook speel ik altijd met de kinderen van vrienden en vriendinnen en heb ik bijvoorbeeld een hele vlucht naar Spanje met een jongetje van 3 op mijn schoot gezeten omdat hij het zo gezellig vond. Ik kan echt genieten van de kinderen van anderen, maar ik voel eigenlijk nooit spijt dat ik er niet voor gekozen heb.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Je kunt ook zingeving vinden in een leven zonder eigen kinderen lijkt me. Ik vind het belangrijk om een positieve invloed te hebben op het leven van anderen en doe daar ook actief mijn best voor.quote:
[..]
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.
In de psychologie wordt dan vaak ook onderscheid gemaakt tussen twee vormen van welzijn:
1. Hédonisch geluk: Direct plezier, comfort, rust, vrijheid, kunnen gaan en staan waar je wilt.
2. Eudaimonisch geluk: Zingeving, betekenisgeving, bouwen aan iets dat groter is dan jezelf, ook als dat moeite en pijn kost.
Het hebben van kinderen verlaagt vaak het alledaagse comfort (hédonisch geluk), maar verhoogt voor veel mensen het gevoel van diepe zingeving (eudaimonisch geluk). Mensen met een kinderwens zijn bereid hun dagelijks comfort in te leveren voor die lange-termijnzingeving.
Als dit voor jou niet speelt, dan heb je in weze je antwoord al.
Denk ik?
Mijn partner en ik zeggen ook soms tegen elkaar " wij hebben geen kinderen zodat we meer ruimte hebben om andere mensen te helpen."
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Zeker.quote:
[..]
Je kunt ook zingeving vinden in een leven zonder eigen kinderen lijkt me. Ik vind het belangrijk om een positieve invloed te hebben op het leven van anderen en doe daar ook actief mijn best voor.
Mijn partner en ik zeggen ook soms tegen elkaar " wij hebben geen kinderen zodat we meer ruimte hebben om andere mensen te helpen."
En daarmee heb je het stuk zingeving, betekenisgeving, bouwen aan iets dat groter is dan jezelf, ook gewoon afgedekt.
Sowieso.quote:
Ik vraag mij wel af of mensen nog steeds van al die vrijheid genieten als ze 50+ zijn, en geen kinderen hebben.
Ik zie eigenlijk ook niet in waarom je een vaste relatie zou aangaan als je geen kinderen wilt. Een vaste relatie is ook een belemmering van vrijheid.
Waarom zou het dan anders zijn als je pak hem beet 55 bent?quote:
[..]
Sowieso.
Ik vraag mij wel af of mensen nog steeds van al die vrijheid genieten als ze 50+ zijn, en geen kinderen hebben.
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?quote:
[..]
Waarom zou het dan anders zijn als je pak hem beet 55 bent?
Ah zo .quote:
[..]
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?
Thanks.
Die ik er voor over heb want het is een hele fijne leuke toevoeging in mn leven. En zo belemmerend vind ik het niet!quote:
[..]
Sowieso.
Ik vraag mij wel af of mensen nog steeds van al die vrijheid genieten als ze 50+ zijn, en geen kinderen hebben.
Ik zie eigenlijk ook niet in waarom je een vaste relatie zou aangaan als je geen kinderen wilt. Een vaste relatie is ook een belemmering van vrijheid.
Ik vind dat een beperkte definitie van vrijheid.quote:
[..]
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?
The love you take is equal to the love you make.
Iedereen moet voor zichzelf beslissen, zonder bemoeienissen van de buitenwereld. Ik vind wel dat er erg veel vooroordelen op en neer gaan tussen team kinderen en team bewust kinderloos.
Ik heb zelf kinderen en het zijn wel echt mijn beste vrienden geworden. We doen alles samen en ik kan ook veel dingen doen waar ik voorheen niemand voor had. Maar tegelijkertijd kan het ook echt heel zwaar zijn, zeker als je niet op steun van vrienden of familie kan rekenen .
Ik heb zelf kinderen en het zijn wel echt mijn beste vrienden geworden. We doen alles samen en ik kan ook veel dingen doen waar ik voorheen niemand voor had. Maar tegelijkertijd kan het ook echt heel zwaar zijn, zeker als je niet op steun van vrienden of familie kan rekenen .
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.quote:
[..]
Ik vind dat een beperkte definitie van vrijheid.
Het hangt er maar helemaal vanaf hoe je een relatie samen invult. En als vrijgezel loop je net zo goed 'limieten' aan.quote:
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Ik wworstel met de vraag waarom ik het gevoel niet heb en of het gevoel nog zal komen op korte termijn. Is het wel zo dat kinderen zingeving brengen? Een andere user vond van niet en gaf aan het flink onderschat te hebben.quote:
[..]
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.
In de psychologie wordt dan vaak ook onderscheid gemaakt tussen twee vormen van welzijn:
1. Hédonisch geluk: Direct plezier, comfort, rust, vrijheid, kunnen gaan en staan waar je wilt.
2. Eudaimonisch geluk: Zingeving, betekenisgeving, bouwen aan iets dat groter is dan jezelf, ook als dat moeite en pijn kost.
Het hebben van kinderen verlaagt vaak het alledaagse comfort (hédonisch geluk), maar verhoogt voor veel mensen het gevoel van diepe zingeving (eudaimonisch geluk). Mensen met een kinderwens zijn bereid hun dagelijks comfort in te leveren voor die lange-termijnzingeving.
Als dit voor jou niet speelt, dan heb je in weze je antwoord al.
Denk ik?
Ik snap verder dat er concepten zijn in de psychologie, maar ik zie het als een spectrum (als ik het zo mag verwoorden). We zitten allemaal ergens op het spectrum van hedonisme en eudemonisme. Zingeving kun je hebben met of zonder kinderen. Wel maken kinderen je leven rijker/drukker en brengt het een andere dynamiek in je leven denk ik. Dat geldt ook voor het hebben van een carrière/leuke baan en het helpen van mensen waar je bijv voldoening uit haalt.
Ik wil vooral niet depressief of ongelukkig worden of spijt hebben van een onomkeerbare keuze. En ik heb een heel leuk leven op dit moment, waardoor het onzekere mij angst geeft.
[ Bericht 4% gewijzigd door TheInnocent op 04-09-2026 16:38:56 ]
Dat klopt in zekere zin als je compromissen sluit om de relatie te behouden. Er zijn keuzes in relaties en relaties kun je verbreken en weer met andere mensen aangaan zonder de ander weer te zien. Dat geeft weer een gevoel van vrijheid. Een kind heb je voor het leven en je zal dan ook altijd contact moeten houden met een eventuele ex-partner. Je kan niet meer terug. Dus ik vind het niet bepaald vergelijkbare situaties.quote:
[..]
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.
Er is geen 'perfecte' keuze zonder verlies:quote:
[..]
Ik wworstel met de vraag waarom ik het gevoel niet heb en of het gevoel nog zal komen op korte termijn. Is het wel zo dat kinderen zingeving brengen? Een andere user vond van niet en gaf aan het flink onderschat te hebben.
Ik snap verder dat er concepten zijn in de psychologie, maar ik zie het als een spectrum (als ik het zo mag verwoorden). We zitten allemaal ergens op het spectrum van hedonisme en eudemonisme. Zingeving kun je hebben met of zonder kinderen. Wel maken kinderen je leven rijker/drukker en brengt het een andere dynamiek in je leven denk ik.
Ik wil vooral niet depressief of ongelukkig worden of spijt hebben van een onomkeerbare keuze.
Krijg je kinderen, dan offer je vrijheid, rust, je lichaam en spontaniteit op voor de kans op een unieke band en die vorm van zingeving.
Krijg je geen kinderen, dan kies je voor vrijheid, mentale rust, ruimte voor je relatie en jezelf, maar laat je het avontuur van het ouderschap aan je voorbijgaan.
Beide paden hebben een 'prijs'.
Ook denk ik dat geen beslissing ook een beslissing is. Zeker als je de drift tot het krijgen van kinderen niet voelt. Dan is het toch prima zo.
Ben je er veel mee bezig, met deze keuze en geeft het je ook onrust?
De vraag is ook of je miljarden jaren aan ontwikkeling, om jouw 'genetic makeup' tot stand te brengen, wil beëindigen.
Als je met die andere user mijn post #25 bedoelt, dan vind ik je samenvatting hier nogal kort door de bocht.quote:
[..]
Ik wworstel met de vraag waarom ik het gevoel niet heb en of het gevoel nog zal komen op korte termijn. Is het wel zo dat kinderen zingeving brengen? Een andere user vond van niet en gaf aan het flink onderschat te hebben.
Ik snap verder dat er concepten zijn in de psychologie, maar ik zie het als een spectrum (als ik het zo mag verwoorden). We zitten allemaal ergens op het spectrum van hedonisme en eudemonisme. Zingeving kun je hebben met of zonder kinderen. Wel maken kinderen je leven rijker/drukker en brengt het een andere dynamiek in je leven denk ik.
Ik wil vooral niet depressief of ongelukkig worden of spijt hebben van een onomkeerbare keuze.
Verder, wanneer ik je posts hier lees en je overige postgeschiedenis, zou ik zeggen: vooral geen kinderen krijgen.
Geen relaties aangaan die je vrijheden zullen beperken, en niet teveel nadenken. Gewoon lekker leven en gaan en staan waar je wil. Chillen en zo.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Dat komt omdat jij (vul ik even in?) de route hebt bewandeld waar je kinderen hebt 'gekregen'. Ik vind andersom juist mensen met kinderen vaak een wat leeg bestaan hebben. Zij 'moeten' heel veel van hun eigen tijd in andere mensen stoppen en komen nauwelijks aan zichzelf toe. Ook zie je toch vaak dat er ook veel stress op een relatie komt en is het nog maar de vraag of het met het kind in kwestie altijd goed gaat (zowel medisch als qua ontwikkeling).quote:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Kortom: het verhaal heeft altijd 2 kanten. In de tijd dat andere mensen kinderen op de wereld zetten kan je de wereld ook zelf ontdekken, daadwerkelijk carrière maken of bijv. lekker egoistisch 6 maanden aan de andere kant van de wereld gaan wonen. Het heeft ook voordelen.
Dat zeg je goed vind ik, beide paden hebben een prijs, positief en negatief.quote:
[..]
Er is geen 'perfecte' keuze zonder verlies:
Krijg je kinderen, dan offer je vrijheid, rust, je lichaam en spontaniteit op voor de kans op een unieke band en die vorm van zingeving.
Krijg je geen kinderen, dan kies je voor vrijheid, mentale rust, ruimte voor je relatie en jezelf, maar laat je het avontuur van het ouderschap aan je voorbijgaan.
Beide paden hebben een 'prijs'.
Ook denk ik dat geen beslissing ook een beslissing is. Zeker als je de drift tot het krijgen van kinderen niet voelt. Dan is het toch prima zo.
Ben je er veel mee bezig, met deze keuze en geeft het je ook onrust?
Ik ben er veel mee bezig en ik voel onrust omdat ik een tijdsdruk voel, vooral omdat de vrienden van mijn man kinderen krijgen en mijn traditionele moeder graag kleinkinderen wil. De mannelijke vrienden van mijn man zijn super happy en ik voel aan mijn man dat hij ook dat gevoel krijgt van oh wat leuk en hij benoemt ook letterlijk dat het goed gaat en zijn vrienden gelukkig zijn. Het zijn mannen die niet over emoties praten en we weten niet hoe hun traditionele vrouwen zich voelen. Zijn vrienden zijn erg lieve en burgerlijke mensen, hebben een goede carrière, geen hobby’s, traditioneel en eigenlijk heel saai.. met een saaie partner waarvan het merendeel parttime werkt of geen carrière heeft (wat helemaal prima is, maar gewoon heel andere persoonlijkheden dan ik). Ik denk dat mijn man een vertekend beeld heeft en onderschat hoe zwaar het eigenlijk is, en dan vooral voor moeders die ook willen werken.
Als je denkt dat het allemaal feestbeesten zijn die tot hun dood willen rondneuken, dan zie je het echt verkeerd.quote:
[..]
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.
The love you take is equal to the love you make.
Je hoeft niet aanvallend te reageren. Het waren exact jouw woorden en misschien was je zelf kort door de bocht en had je het kunnen uitleggen. Ik vraag verder niet om advies of antwoorden op de vragen waar ik mee zit, maar om het delen van ervaringen en of mensen zich wel of niet gelukkiger voelen met of zonder kinderen. Je bent nu zelf dingen buiten context aan het plaatsen en voor mij in te vullen.quote:
[..]
Als je met die andere user mijn post #25 bedoelt, dan vind ik je samenvatting hier nogal kort door de bocht.
Verder, wanneer ik je posts hier lees en je overige postgeschiedenis, zou ik zeggen: vooral geen kinderen krijgen.
Geen relaties aangaan die je vrijheden zullen beperken, en niet teveel nadenken. Gewoon lekker leven en gaan en staan waar je wil. Chillen en zo.
Dit zijn de overpeinzingen hoor. Wat een verantwoordelijkheid rust er eigenlijk op een ieders schoudersquote:
De vraag is ook of je miljarden jaren aan ontwikkeling, om jouw 'genetic makeup' tot stand te brengen, wil beëindigen.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Met al die persoonlijke ellende van afgelopen jaren had ik er absoluut geen kinderen bij willen of kunnen hebben.
De oude oude layout was veel beter!!
vosss is de naam, met dubbel s welteverstaan.
vosss is de naam, met dubbel s welteverstaan.
Het is een illusie om te denken dat het leven beter wordt met kinderen. Kinderen hebben is keihard werken, afzien en offers brengen zonder dat daar iets tegenover staat.
Tegelijkertijd krijgt je leven wel meer diepgang en leer je jezelf erg goed kennen.
Als mijn kinderen het huis uit zijn dan slaak ik een zucht van opluchting en verdriet. Dat maakt het ouderschap dubbel en gecompliceerd.
Tegelijkertijd krijgt je leven wel meer diepgang en leer je jezelf erg goed kennen.
Als mijn kinderen het huis uit zijn dan slaak ik een zucht van opluchting en verdriet. Dat maakt het ouderschap dubbel en gecompliceerd.
Le Diable
Dat is niet waar. Hij heeft wel degelijk iets gezegd over hoe die zingeving eruit zou kunnen zien.quote:
[..]
Je hoeft niet aanvallend te reageren. Het waren exact jouw woorden en misschien was je zelf kort door de bocht en had je het kunnen uitleggen. Ik vraag verder niet om advies of antwoorden op de vragen waar ik mee zit, maar om het delen van ervaringen en of mensen zich wel of niet gelukkiger voelen met of zonder kinderen. Je bent nu zelf dingen buiten context aan het plaatsen en voor mij in te vullen.
quote:
[..]
Daar zit naar mijn idee wel de kern, dus eigenlijk is vraag van TS niet beantwoordbaar.
Het is en blijft een sprong in het duister, waarbij zowel veel pro's als contra's genoemd kunnen worden, die ik hier niet ga oplepelen. Eén ding is zeker: je leven verandert drastisch als je een kind krijgt. Veel mensen onderschatten dat, ik heb dat zelf ook onderschat.
Verder wil ik zeggen dat een kind niet kan voorzien in zingeving aan je leven. Dat is een romantische fictie waarmee het kind tekort wordt gedaan.
Als je een kind van jezelf zou willen begeleiden in het worden van een zelfstandig, onafhankelijk individu, dan kan je paradoxaal genoeg, daar wel weer een doel en een zin aan ontlenen.
Sorry, makkelijker of duidelijker kan ik het niet maken.
[ Bericht 0% gewijzigd door Lienekien op 04-09-2026 17:59:45 (Zij is een hij.) ]
The love you take is equal to the love you make.
Je geeft veel punten om op in te gaan. Ik ligt er eentje even uit. Die van je man.quote:
[..]
Dat zeg je goed vind ik, beide paden hebben een prijs, positief en negatief.
Ik ben er veel mee bezig en ik voel onrust omdat ik een tijdsdruk voel, vooral omdat de vrienden van mijn man kinderen krijgen en mijn traditionele moeder graag kleinkinderen wil. De mannelijke vrienden van mijn man zijn super happy en ik voel aan mijn man dat hij ook dat gevoel krijgt van oh wat leuk en hij benoemt ook letterlijk dat het goed gaat en zijn vrienden gelukkig zijn. Het zijn mannen die niet over emoties praten en we weten niet hoe hun traditionele vrouwen zich voelen. Zijn vrienden zijn erg lieve en burgerlijke mensen, hebben een goede carrière, geen hobby’s, traditioneel en eigenlijk heel saai.. met een saaie partner waarvan het merendeel parttime werkt of geen carrière heeft (wat helemaal prima is, maar gewoon heel andere persoonlijkheden dan ik). Ik denk dat mijn man een vertekend beeld heeft en onderschat hoe zwaar het eigenlijk is, en dan vooral voor moeders die ook willen werken.
Het is een herkenbaar fenomeen dat mannen het ouderschap soms optimistischer inschatten dan vrouwen. Voor een man verandert er veel, maar zijn lichaam blijft intact, hij hoeft geen zwangerschap of ontzwangering te ondergaan, en in de praktijk behouden mannen vaak meer van hun oorspronkelijke autonomie en werkidentiteit dan vrouwen.
Je man ziet het enthousiasme van zijn vrienden en denkt: "Zie je wel, dit is leuk en het werkt." Jij kijkt door een realistischer en kritischer glas: "Ja, maar wíé draagt hier de zwaarste last, en past die specifieke rolverdeling bij wie ik ben?" Je bent niet pessimistisch, je bent de consequenties aan het doorrekenen voor jouw specifieke situatie en persoonlijkheid.
Heb je wel eens concrete vragen aan je man gesteld, zoals "Hoe zie jij onze verdeling voor je als er een baby is? Hoeveel dagen ga jij minder werken? Hoe verdelen we de nachtdiensten als we allebei blijven werken?"
Pel ook zijn wens af: Voelt hij een diepe, eigen intrinsieke wens om vader te worden en een kind op te voeden, of voelt hij vooral het enthousiasme en de gezelligheid van 'de club' waar hij bij wil horen?
Ik vind het heel dapper dat je dit zo helder ziet en niet zomaar meegaat in de stroom van je omgeving of je moeder of zijn vriendengroep. Je beschermt hier niet alleen jezelf, maar ook de kwaliteit van je relatie.
Je hebt me het werk bespaard om zelf mijn post te moeten herhalen, waarvoor dank.quote:
[..]
Dat is niet waar. Ze heeft wel degelijk iets gezegd over hoe die zingeving eruit zou kunnen zien.
[..]
Ik ben overigens een hij.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Begin er dan gewoon niet aan. Hij is schijnbaar conservatief/traditioneel en waarschijnlijk zijn die vrienden van hem die al vader zijn super happy omdat hun vrouw al het werk doet. Jij wil zelf ook gaan werken of aan het werk blijven terwijl hij alleen maar denkt: "Leuk, een kind", maar vervolgens geen correcte actie onderneemt om jou te ontlasten na 5 nachten met een huilbaby.quote:
[..]
Dat zeg je goed vind ik, beide paden hebben een prijs, positief en negatief.
Ik ben er veel mee bezig en ik voel onrust omdat ik een tijdsdruk voel, vooral omdat de vrienden van mijn man kinderen krijgen en mijn traditionele moeder graag kleinkinderen wil. De mannelijke vrienden van mijn man zijn super happy en ik voel aan mijn man dat hij ook dat gevoel krijgt van oh wat leuk en hij benoemt ook letterlijk dat het goed gaat en zijn vrienden gelukkig zijn. Het zijn mannen die niet over emoties praten en we weten niet hoe hun traditionele vrouwen zich voelen. Zijn vrienden zijn erg lieve en burgerlijke mensen, hebben een goede carrière, geen hobby’s, traditioneel en eigenlijk heel saai.. met een saaie partner waarvan het merendeel parttime werkt of geen carrière heeft (wat helemaal prima is, maar gewoon heel andere persoonlijkheden dan ik). Ik denk dat mijn man een vertekend beeld heeft en onderschat hoe zwaar het eigenlijk is, en dan vooral voor moeders die ook willen werken.
Le Diable
Nou, dat loopt wel los hoor, de wereldbevolking groeit gewoon gestaag verderquote:
De vraag is ook of je miljarden jaren aan ontwikkeling, om jouw 'genetic makeup' tot stand te brengen, wil beëindigen.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Wow, dit vind ik een geweldige post. Dankjewel.quote:
[..]
Je geeft veel punten om op in te gaan. Ik ligt er eentje even uit. Die van je man.
Het is een herkenbaar fenomeen dat mannen het ouderschap soms optimistischer inschatten dan vrouwen. Voor een man verandert er veel, maar zijn lichaam blijft intact, hij hoeft geen zwangerschap of ontzwangering te ondergaan, en in de praktijk behouden mannen vaak meer van hun oorspronkelijke autonomie en werkidentiteit dan vrouwen.
Je man ziet het enthousiasme van zijn vrienden en denkt: "Zie je wel, dit is leuk en het werkt." Jij kijkt door een realistischer en kritischer glas: "Ja, maar wíé draagt hier de zwaarste last, en past die specifieke rolverdeling bij wie ik ben?" Je bent niet pessimistisch, je bent de consequenties aan het doorrekenen voor jouw specifieke situatie en persoonlijkheid.
Heb je wel eens concrete vragen aan je man gesteld, zoals "Hoe zie jij onze verdeling voor je als er een baby is? Hoeveel dagen ga jij minder werken? Hoe verdelen we de nachtdiensten als we allebei blijven werken?"
Pel ook zijn wens af: Voelt hij een diepe, eigen intrinsieke wens om vader te worden en een kind op te voeden, of voelt hij vooral het enthousiasme en de gezelligheid van 'de club' waar hij bij wil horen?
Ik vind het heel dapper dat je dit zo helder ziet en niet zomaar meegaat in de stroom van je omgeving of je moeder of zijn vriendengroep. Je beschermt hier niet alleen jezelf, maar ook de kwaliteit van je relatie.
Het is een onderwerp dat ik vermijd (omdat ik niet nog meer druk wil voelen) en mijn man ook, want hij weet hoe ik er in sta en benoemt dat ook (“wil geen kinderen”). Af en toe wordt er wat benoemd en ergens op gereageerd aan de hand van situaties om ons heen. Een vriend van hem heeft bijvoorbeeld een afspraak met zijn vrouw, waarbij de afspraak is dat wie als eerste de zaterdag claimt dat die dag van hem/haar is en toevallig heeft de vriend iedere zaterdag een leuke dag en zit zij met de baby thuis. Mijn man vond dat bijv. een goede deal en ik absoluut niet, een goede deal is dat je de zorgtaken en vrije tijd eerlijk verdeelt. Mijn man bekijkt veel zaken vanuit het traditionele mannelijke perspectief, niet vanuit het perspectief van de (werkende) moeder. Dat vind ik soms zorgelijk en beangstigend als ik aan mezelf denk in zo’n fragiele situatie. We communiceren op dit vlak indirect en misschien ook omdat we het zelf ook niet helemaal weten. Mijn man kan verder zeer slecht tegen kritiek en kan iets snel als kritiek opvatten, wat ik ook liever vermijd en de sfeer goed houd. Communicatie is sowieso iets waar we allebei aan moeten werken.
Maar niet haar genen.quote:
[..]
Nou, dat loopt wel los hoor, de wereldbevolking groeit gewoon gestaag verder
Je moet eigenlijk ook gewoon doen wat voor jou goed voelt. Ik snap nooit zo goed waarom hier een discussie over gevoerd moet worden. Veel mensen hebben gewoon een kinderwens. Een enkeling ook niet. Tja, prima. Ik zou er uiteindelijk denk ik wel willen, want vriendschappen worden toch minder naarmate je ouder wordt.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Dat klinkt niet als een kinderwens, dat klinkt als bang zijn om eenzaam oud te worden.quote:
Je moet eigenlijk ook gewoon doen wat voor jou goed voelt. Ik snap nooit zo goed waarom hier een discussie over gevoerd moet worden. Veel mensen hebben gewoon een kinderwens. Een enkeling ook niet. Tja, prima. Ik zou er uiteindelijk denk ik wel willen, want vriendschappen worden toch minder naarmate je ouder wordt.
The love you take is equal to the love you make.
En dan? Ik vind dat gelul van je genenpoel doorzetten zo arrogant - alsof jouw genen zo geweldig en bijzonder zijn. Het lijkt me ook een slechte reden om een kind op aarde te zetten.quote:
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Ik zou eerst werken aan je relatie en je communicatie dan, voordat je aan kinderen begint. Het kan geen kwaad om eens samen naar een therapeut te gaan en helder uit te spreken wat je van elkaar verwacht en wat je mist. Hoeft niet met een therapeut per se hoor - je kunt het natuurlijk ook samen uitspreken als je er van overtuigd bent dat jullie beiden eerlijk en transparant en niet aanvallend kunnen zijn.quote:
[..]
Wow, dit vind ik een geweldige post. Dankjewel.
Het is een onderwerp dat ik vermijd (omdat ik niet nog meer druk wil voelen) en mijn man ook, want hij weet hoe ik er in sta en benoemt dat ook (“wil geen kinderen”). Af en toe wordt er wat benoemd en ergens op gereageerd aan de hand van situaties om ons heen. Een vriend van hem heeft bijvoorbeeld een afspraak met zijn vrouw, waarbij de afspraak is dat wie als eerste de zaterdag claimt dat die dag van hem/haar is en toevallig heeft de vriend iedere zaterdag een leuke dag en zit zij met de baby thuis. Mijn man vond dat bijv. een goede deal en ik absoluut niet, een goede deal is dat je de zorgtaken en vrije tijd eerlijk verdeelt. Mijn man bekijkt veel zaken vanuit het traditionele mannelijke perspectief, niet vanuit het perspectief van de (werkende) moeder. Dat vind ik soms zorgelijk en beangstigend als ik aan mezelf denk in zo’n fragiele situatie. We communiceren op dit vlak indirect en misschien ook omdat we het zelf ook niet helemaal weten. Mijn man kan verder zeer slecht tegen kritiek en kan iets snel als kritiek opvatten, wat ik ook liever vermijd en de sfeer goed houd. Communicatie is sowieso iets waar we allebei aan moeten werken.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Daarbij zijn kinderen ook geen garantie tegen eenzaamheid. Voor hetzelfde geld emigreren ze als ze volwassen zijn, of raak je in een vechtscheiding waarbij de kinderen verliest, gaan ze dood door een nare ziekte of ongeluk, etc, etc.quote:
Dat klinkt niet als een kinderwens, dat klinkt als bang zijn om eenzaam oud te worden.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Arrogant? Het leven in zijn diversiteit is uniek. Het is helemaal geen slechte reden. Beter nog, het is DE reden voor de hele flora en fauna om te overleven, de reden waarom jij hier überhaupt rondloopt, de reden waarom je de drang voelt om je voort te planten en kinderen te willen. Het is pas arrogant om het belang daarvan te ontkennen.quote:
[..]
En dan? Ik vind dat gelul van je genenpoel doorzetten zo arrogant - alsof jouw genen zo geweldig en bijzonder zijn. Het lijkt me ook een slechte reden om een kind op aarde te zetten.
Wat is volgens jou dan wel een goede reden om kinderen te krijgen? Want wat je ook noemt, volgens mij kun je daar ook met gemak op elke reden het stempeltje 'egoïstisch' drukken.
Het leven is nou eenmaal ambigu. Verlangen is nooit iets zuivers. Het zijn instincten, verwachtingen, angsten, etc. Dat een kinderwens ook iets te maken heeft met niet eenzaam willen eindigen, betekend natuurlijk niet dat het daarom geen wens is. Vriendschappen veranderen ook naarmate je ouder wordt. Het zal nooit zo zijn als toen je vrienden had tijdens je puberteit. Vrienden hebben straks kinderen, die gaan jou minder zien, etc.quote:
[..]
Dat klinkt niet als een kinderwens, dat klinkt als bang zijn om eenzaam oud te worden.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Een wens is nooit een verlangen naar een gebrek van iets, maar altijd iets productiefs.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Als mijn sociale leven zo zou zijn zoals toen ik 20 was, en ik was in feite een jaar of 85, dan zou ik kinderen absoluut niet missen. Nu ook niet, maar er zijn nou gewoon bepaalde paden die mensen bewandelen ongeacht wat ze er zelf over denken en rationaliseren. Het is niet voor niets dat we al honderdduizenden jaren bestaan en onszelf niet vrijwillig de vernietiging in werken. Evolutie blijft een krachtig iets.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Dat is uiteraard maar net hoeveel waarde je aan uniciteit hecht. Als je daar meer waarde aan hecht dan alle ellende die bij het leven komt kijken, ja, dan heb je vanuit jouw perspectief een punt. Even een minimaal plukje leed ter inspiratie, +/- 400.000 kinderen krijgen kanker, jaarlijks. Ik vermoed dat die niet zoveel waarde hechten aan het feit dat ze meegewerkt hebben aan het zogenaamde belang van het al dan niet doorgeven van genetisch materiaal op basis van willekeurige mutaties en natuurlijke selectie teneinde het o zo unieke leven in stand te houden. De natuur is volstrekt onverschillig, het is wat mij betreft dus niet vreemd om ook volstrekt onverschillig tegenover diezelfde natuur te staan.quote:
Arrogant? Het leven in zijn diversiteit is uniek. Het is helemaal geen slechte reden. Beter nog, het is DE reden voor de hele flora en fauna om te overleven, de reden waarom jij hier überhaupt rondloopt, de reden waarom je de drang voelt om je voort te planten en kinderen te willen. Het is pas arrogant om het belang daarvan te ontkennen.
Dat is het sowieso, wat je van egoïsme vindt moet je uiteraard zelf weten.quote:Wat is volgens jou dan wel een goede reden om kinderen te krijgen? Want wat je ook noemt, volgens mij kun je daar ook met gemak op elke reden het stempeltje 'egoïstisch' drukken.
Evolutie is een heel langdurig en krachtig proces van verspilling, trial en error; wat overblijft is wat het is.quote:
[..]
Arrogant? Het leven in zijn diversiteit is uniek. Het is helemaal geen slechte reden. Beter nog, het is DE reden voor de hele flora en fauna om te overleven, de reden waarom jij hier überhaupt rondloopt, de reden waarom je de drang voelt om je voort te planten en kinderen te willen. Het is pas arrogant om het belang daarvan te ontkennen.
Wat is volgens jou dan wel een goede reden om kinderen te krijgen? Want wat je ook noemt, volgens mij kun je daar ook met gemak op elke reden het stempeltje 'egoïstisch' drukken.
Daar valt verder geen enkele moreel of normatief principe uit te destilleren, laat staan een individuele keuze die TS lijkt te willen maken.
Alle anecdotiek die users haar hier kunnen aanreiken gaat niets bij die keuze helpen, het geeft slechts de illusie dat er sprake is van een meer overwogen keuze.
Daarbij zijn heel simpele zaken misschien nog wel het meest praktisch. Is er genoeg geld, ruimte, tijd? Dat soort dingen.
Maar gelukkiger? Minder eenzaam? Onbeantwoordbaar.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Het leven is - voor in ieder geval een deel - lijden, dat is onmiskenbaar en staat los van onze biologische drift om voort te planten. Als het lijden een reden is om geen kinderen te nemen, so be it, maar dat is hier niet ter sprake gekomen.quote:
[..]
Dat is uiteraard maar net hoeveel waarde je aan uniciteit hecht. Als je daar meer waarde aan hecht dan alle ellende die bij het leven komt kijken, ja, dan heb je vanuit jouw perspectief een punt. Even een minimaal plukje leed ter inspiratie, +/- 400.000 kinderen krijgen kanker, jaarlijks. Ik vermoed dat die niet zoveel waarde hechten aan het feit dat ze meegewerkt hebben aan het zogenaamde belang van het al dan niet doorgeven van genetisch materiaal op basis van willekeurige mutaties en natuurlijke selectie teneinde het o zo unieke leven in stand te houden. De natuur is volstrekt onverschillig, het is wat mij betreft dus niet vreemd om ook volstrekt onverschillig tegenover diezelfde natuur te staan.
[..]
Dat is het sowieso, wat je van egoïsme vindt moet je uiteraard zelf weten.
Er zijn veel te veel factoren waar je helemaal geen invloed op hebt inderdaad. Dus iedereen kan alleen zijn eigen verhaal vertellen, maar het zegt niets over de situatie van TS en hoe het voor haar zal zijn.quote:
[..]
Evolutie is een heel langdurig en krachtig proces van verspilling, trial en error; wat overblijft is wat het is.
Daar valt verder geen enkele moreel of normatief principe uit te destilleren, laat staan een individuele keuze die TS lijkt te willen maken.
Alle anecdotiek die users haar hier kunnen aanreiken gaat niets bij die keuze helpen, het geeft slechts de illusie dat er sprake is van een meer overwogen keuze.
Daarbij zijn heel simpele zaken misschien nog wel het meest praktisch. Is er genoeg geld, ruimte, tijd? Dat soort dingen.
Maar gelukkiger? Minder eenzaam? Onbeantwoordbaar.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Bij mij is dat party voor een aanzienlijk deel ingeruild voor hobby's als grote fietstochten, de politiek en het schrijverschap.quote:
[..]
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?
Daar ga ik het wel mee volhouden tot het einde zonder het gemis van eigen kinderen.
Ja hoiquote:
[..]
Daarbij zijn kinderen ook geen garantie tegen eenzaamheid. Voor hetzelfde geld emigreren ze als ze volwassen zijn, of raak je in een vechtscheiding waarbij de kinderen verliest, gaan ze dood door een nare ziekte of ongeluk, etc, etc.
Goed, ik heb dus geen kinderwens en ben aantal jaar terug al geëmigreerd.
Heb wel nog gewoon regelmatig whatsapp contact met mijn (gescheiden) ouders en eerlijk? Eigenlijk is het contact haast diepgaander geworden sinds ik geëmigreerd ben. Mijn vader heeft helaas een zeer broze gezondheid en op het vliegtuig stappen naar Spanje is een flinke uitdaging voor hem, hij heeft het gelukkig wel 1X gedaan maar of het nog een tweede keer er van gaat komen betwijfel ik
Mijn moeder is daarentegen wel nog fit en vitaal en al meerdere keren op bezoek geweest hier. Dan hebben we echt quality time en dat is gewoon heel fijn.
Wat betreft leuker/minder leuk met/zonder kinderen... Tja ik weet wel vrij zeker van mezelf dat ik mijn leven leuker vind zonder. Ik voel totaal geen behoefte om te zorgen en mijn vrijheid in te leveren. Wellicht klinkt het onaardig, maar ik ben er gewoon eerlijk over.
Wat me overigens ook opvalt (en dit kan toeval zijn hoor) is dat een aantal vrouwen in mijn kennissenkring van vroeger inmiddels moeder zijn en pretty much hun totale identiteit ook hebben gebaseerd lijkt het op moeder zijn. Ik zie dan op hun Instagram reels eigenlijk maar één en hetzelfde onderwerp: het kind en het moederschap. Dan denk ik wel van, pfff waar is je persoonlijkheid gebleven...
Maar goed, zoals ik zei, bij verschillende vrouwen in mijn kring zag ik dit gebeuren, dus daarom dat het me opviel. Ik zeg dus niet dat 'alle moeders' zo zijn he.
Ik zal het maar zo samenvatten:
Het leven zonder kinderen is een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Maar als mens ben ik sinds het moederschap een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Mijn zelfliefde is enorm gegroeid sinds ik moeder ben.
Maar wat mij betreft is er ook geen liefde die zo diep gaat als die liefde voor mijn kind. Dat gaat echt veel dieper dan andere familie.
Het leven zonder kinderen is een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Maar als mens ben ik sinds het moederschap een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Mijn zelfliefde is enorm gegroeid sinds ik moeder ben.
Maar wat mij betreft is er ook geen liefde die zo diep gaat als die liefde voor mijn kind. Dat gaat echt veel dieper dan andere familie.
Resistance is futile.
Met een knipoog zeg ik.quote:
Ik zal het maar zo samenvatten:
Het leven zonder kinderen is een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Maar als mens ben ik sinds het moederschap een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Mijn zelfliefde is enorm gegroeid sinds ik moeder ben.
Maar wat mij betreft is er ook geen liefde die zo diep gaat als die liefde voor mijn kind. Dat gaat echt veel dieper dan andere familie.
Wacht maar tot je kleinkinderen hebt, daar kan je blijkbaar nog veel meer van houden dan je eigen kinderen haha
De eerste paar jaar denk je de schijn hoog te houden, tot je het niet meer kan ontkennen aan je eigen kinderen.
Hell To The Liars
Bij kleinkinderen heeft iemand meer lusten en minder lasten.quote:
[..]
Met een knipoog zeg ik.
Wacht maar tot je kleinkinderen hebt, daar kan je blijkbaar nog veel meer van houden dan je eigen kinderen haha
De eerste paar jaar denk je de schijn hoog te houden, tot je het niet meer kan ontkennen aan je eigen kinderen.
Tot mijn 30e nooit gewild; krijsen, stront en veeleisende aandacht. Met andere woorden: altijd kut-kinderen dus. Het krijsen en de stront horen erbij, maar de aandacht die een kind vraagt en die ik geef/krijg vind ik i.t.t. vroeger ge-wel-dig. Ik heb overigens twee kinderen en een derde onderweg (nog een maandje); één jongen van inmiddels 18 en één van 4. De eerste acht maanden zijn onwijs kut, gigantisch kut, daarna wordt het rap leuker; lekker maf doen, dansen, zingen, zwemmen, spelletjes doen, rennen, vliegen, tieren, gillen, knuffelen, verhaaltjes voorlezen, op pad gaan, uitjes, samen een film met popcorn kijken, bouwen, schilderen, of juist haar te zien praten en spelen met Paw Patrol-poppetjes, etc. etc. etc. Het maakt het leven zóveel waardevoller en daarnaast ben ik er zelfverzekerder en verantwoordelijker van geworden, m.n. ook richting werk (beetje gek wel eigenlijk). Vele malen rustiger geworden op een aantal vlakken.
Dan komt de puberteit, m.n. de leeftijd van 14, 15, daar vind ik dan weer geen hol aan; ze denken dat ze heel wat zijn, maar stellen nog geen fluit voor. Huichelachtig gedrag, denken dat ze al o zo volwassen zijn of zelf kunnen, maar ondertussen een week lang in dezelfde smerige onderbroek rondlopen
. Maarja, ook eventjes doorheen worstelen.
Vanaf 17/18 is het weer top; de leeftijd van werken en/of studeren, daadwerkelijk een enigszins eigen mening hebben die ook nog ergens op slaat, lekker uitgaan, ouwehoeren, etc. Enig nadeel: ik kan zoon steeds slechter aan, plus als ik hem een stomp geef, krijg ik een evenzo harde stomp terug .
Ja, ik ben gelukkiger met kinderen, ik geniet - meestal - intens. Ja, het slokt veel van je eigen vrije tijd op, maar in overleg met partner is er nog altijd van alles mogelijk. Alleen die ein-de-lo-ze was, och och och
Dan komt de puberteit, m.n. de leeftijd van 14, 15, daar vind ik dan weer geen hol aan; ze denken dat ze heel wat zijn, maar stellen nog geen fluit voor. Huichelachtig gedrag, denken dat ze al o zo volwassen zijn of zelf kunnen, maar ondertussen een week lang in dezelfde smerige onderbroek rondlopen
. Maarja, ook eventjes doorheen worstelen.Vanaf 17/18 is het weer top; de leeftijd van werken en/of studeren, daadwerkelijk een enigszins eigen mening hebben die ook nog ergens op slaat, lekker uitgaan, ouwehoeren, etc. Enig nadeel: ik kan zoon steeds slechter aan, plus als ik hem een stomp geef, krijg ik een evenzo harde stomp terug
.Ja, ik ben gelukkiger met kinderen, ik geniet - meestal - intens. Ja, het slokt veel van je eigen vrije tijd op, maar in overleg met partner is er nog altijd van alles mogelijk. Alleen die ein-de-lo-ze was, och och och
Ik verlang nog wel eens terug naar de jaren dat ik alleen maar over mezelf hoefde na te denken maar eerlijk gezegd, als dat de rest van mijn leven wel zo was geweest was ik daar denk ik geen beter mens van geworden.
-nee-
Wat een mooie, inhoudelijke reactie. Dankjewel voor het delen. En ik snap je wel. Sterkte met je vader ook. Mijn ouders ben ik jaren geleden al verloren. Beide na een lang en intensief proces en beide ook door rotziektes.quote:
Ja hoi
Goed, ik heb dus geen kinderwens en ben aantal jaar terug al geëmigreerd.
Heb wel nog gewoon regelmatig whatsapp contact met mijn (gescheiden) ouders en eerlijk? Eigenlijk is het contact haast diepgaander geworden sinds ik geëmigreerd ben. Mijn vader heeft helaas een zeer broze gezondheid en op het vliegtuig stappen naar Spanje is een flinke uitdaging voor hem, hij heeft het gelukkig wel 1X gedaan maar of het nog een tweede keer er van gaat komen betwijfel ik
Mijn moeder is daarentegen wel nog fit en vitaal en al meerdere keren op bezoek geweest hier. Dan hebben we echt quality time en dat is gewoon heel fijn.
Wat betreft leuker/minder leuk met/zonder kinderen... Tja ik weet wel vrij zeker van mezelf dat ik mijn leven leuker vind zonder. Ik voel totaal geen behoefte om te zorgen en mijn vrijheid in te leveren. Wellicht klinkt het onaardig, maar ik ben er gewoon eerlijk over.
Wat me overigens ook opvalt (en dit kan toeval zijn hoor) is dat een aantal vrouwen in mijn kennissenkring van vroeger inmiddels moeder zijn en pretty much hun totale identiteit ook hebben gebaseerd lijkt het op moeder zijn. Ik zie dan op hun Instagram reels eigenlijk maar één en hetzelfde onderwerp: het kind en het moederschap. Dan denk ik wel van, pfff waar is je persoonlijkheid gebleven...
Maar goed, zoals ik zei, bij verschillende vrouwen in mijn kring zag ik dit gebeuren, dus daarom dat het me opviel. Ik zeg dus niet dat 'alle moeders' zo zijn he.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Het is voor mij nooit een optie geweest vanwege onvruchtbaarheid. Heb vaak geen zin om tekst en uitleg te geven aan mensen hierover, maar het verantwoording moeten afleggen voor kinderloosheid is nog wel een beetje aanwezig in de maatschappij. Gelukkig neemt het wel af, alhoewel de suggestie van egoïsme en gebrek aan verdieping of oppervlakkigheid altijd aanwezig blijft.
[ Bericht 1% gewijzigd door Housemus op 04-09-2026 22:38:54 ]
[ Bericht 1% gewijzigd door Housemus op 04-09-2026 22:38:54 ]
Heb je wel eens een (lange of korte) periode gehad waarin je twijfels had? Je komt erg zeker over van je keuze, wat me persoonlijk heel fijn lijkt!quote:
Ik ben 49 en heb geen kinderen. Ik vind het krijgen van kinderen een grote verantwoordelijkheid en ik denk niet dat ik die verantwoordelijkheid wil. Daarom heb ik er bewust voor gekozen om geen kinderen te krijgen en ik ban nog steeds heel blij met die beslissing. Ik gun. het andere mensen van harte, maar het lijkt me inderdaad heel zwaar. En ik vind mijn huidige leven heerlijk: veel vrijheid, een fijne partner, veel reizen, een carrière en ook veel ruimte om gewoon te chillen
Ik ben overigens wel dol op kinderen - ik heb twee neefjes waar ik een echte suikertante voor ben en met wie ik vaak op pad ga. Ook speel ik altijd met de kinderen van vrienden en vriendinnen en heb ik bijvoorbeeld een hele vlucht naar Spanje met een jongetje van 3 op mijn schoot gezeten omdat hij het zo gezellig vond. Ik kan echt genieten van de kinderen van anderen, maar ik voel eigenlijk nooit spijt dat ik er niet voor gekozen heb.
Ja sommige mensen hebben blijkbaar te weinig voorstellingsvermogen dat er meer mogelijk is om je leven mee te vullen dan enkel of zuipen en feesten danwel brave huisvader worden.quote:
Het is voor mij nooit een optie geweest vanwege onvruchtbaarheid. Heb vaak geen zin om tekst en uitleg te geven aan mensen hierover, maar het verantwoording moeten afleggen voor kinderloosheid is nog wel een beetje aanwezig in de maatschappij. Gelukkig neemt het wel af, alhoewel de suggestie van egoïsme en gebrek aan verdieping of oppervlakkigheid altijd aanwezig blijft.
Ik mis de volgende nuance: wat vind het kind ervan? Een kind willen c.q. nemen is natuurlijk een vrij egoistische keuze van een persoon. And..... here we go 🤪
"Hoka Hey!"
In de zin van: zijn sommigen wel blíj dat ze überhaupt ooit op de wereld gezet zijn?quote:
Ik mis de volgende nuance: wat vind het kind ervan? Een kind willen c.q. nemen is natuurlijk een vrij egoistische keuze van een persoon. And..... here we go 🤪
Het is zowat een eigen topic waard.
Gelukkiger met of zonder kinderen?
MET! 100 % zeker weten!
Die van ons zijn intussen volwassen, maar we zouden er geen seconde van willen missen!
MET!
100 % zeker weten! Die van ons zijn intussen volwassen, maar we zouden er geen seconde van willen missen!
De keuze voor wel of geen kind(eren) is beide een egoïstische. Geen kind heeft erom gevraagd geboren te worden, maar in diezelfde hypothetische situatie kun je stellen dat geen kind heeft aangegeven dat het geboren wil worden en de mens in kwestie dat verzoek heeft afgewezen.quote:
Ik mis de volgende nuance: wat vind het kind ervan? Een kind willen c.q. nemen is natuurlijk een vrij egoistische keuze van een persoon. And..... here we go 🤪
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat riekt naar een heel lastig ethisch vraagstuk! Goed punt wel.quote:
[..]
De keuze voor wel of geen kind(eren) is beide een egoïstische. Geen kind heeft erom gevraagd geboren te worden, maar in diezelfde hypothetische situatie kun je stellen dat geen kind heeft aangegeven dat het geboren wil worden en de mens in kwestie dat verzoek heeft afgewezen.
"Hoka Hey!"
Nou ja, eigenlijk vind ik het geen goed punt.quote:
[..]
Dat riekt naar een heel lastig ethisch vraagstuk! Goed punt wel.
Het al dan niet kiezen voor een kind heeft alleen te maken met degene die de keuze maakt. Niet met het kind dat vervolgens al dan niet geboren wordt.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
quote:
[..]
Nou ja, eigenlijk vind ik het geen goed punt.
Het al dan niet kiezen voor een kind heeft alleen te maken met degene die de keuze maakt. Niet met het kind dat vervolgens al dan niet geboren wordt.
De vraag/het vraagstuk op zich is een goed punt ....
"Hoka Hey!"
Niet echt. Toen ik 40 werd heb ik er even een emotionele reactie op gehad. Maar toen heb ik me serieus afgevraagd of het verdriet over een kind ging of over het afsluiten van een mogelijkheid. En voor mij ging het echt over dat laatste.quote:
[..]
Heb je wel eens een (lange of korte) periode gehad waarin je twijfels had? Je komt erg zeker over van je keuze, wat me persoonlijk heel fijn lijkt!
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Ben zelf een huismus en vragen krijgen over familie en kinderen hoort erbij. Is ook een stukje interesse. Het gaat mij meer om het veroordelende en suggestieve van sommige opmerkingen. Je voelt je al defect en biologisch tekortschieten en dan voelen dergelijke opmerkingen een beetje als azijn. Daarom klets ik er maar wat omheen.quote:
[..]
Ja sommige mensen hebben blijkbaar te weinig voorstellingsvermogen dat er meer mogelijk is om je leven mee te vullen dan enkel of zuipen en feesten danwel brave huisvader worden.
Het was ook om in dit topic aan te geven dat een keuze kunnen maken ook een voorrecht kan zijn. Ook al voelt die soms beklemmend vanwege de reikwijdte.
Een vriend van mij is medio 40. Leeft in een grote stad. Gaat veel op stap, heeft een goede baan, gaat alleen op vakanties en geniet echt van het leven. Hoe vaak hij niet wordt gevraagd: "Waarom ben jij geen vader" of "wat erg dat je alleen bent en geen geszin kunt stichten". Eigenlijk is dat beschamend. Laat iedereen in zijn haar of zijn keuzes. Zijn keuze is dat hij bewust vrijgezel wilde blijven. Zijn leven zou ik niet meer willen (vroeger zeer zeker, en heb ik dit ook gehad). Maar voor iedereen is het anders.
Lastige vraag want ik weet niet of ik gelukkiger zou zijn als ik geen kinderen zou hebben.
Ik had geen kinderwens maar man wel. Als hij geen kinderwens zou hebben gehad waren ze er waarschijnlijk niet gekomen. Ik zag echt op tegen de verantwoordelijkheid en zelf ook een nare jeugd gehad en twijfelde of ik wel een goede moeder zou zijn.
Kortom, uit compromis ging ik akkoord met één kind. Lang verhaal kort, na 6 jaar bleek ik opnieuw zwanger en hadden we ineens twee kinderen.
Ik heb best lang geworsteld met schuldgevoelens en deed buiten werk niks voor mezelf. Ik werkte 4 dagen en wilde dat de rest van de tijd echt naar de kinderen ging. Gelukkig was man altijd om 15:00 thuis en (schoon)ouders woonden binnen een straal van 1 km dus kinderen kregen op mijn werkdagen genoeg aandacht.
Nu zijn ze 23 en 17 jaar (wat zijn de jaren voorbij gevlogen!) en ik kan niet anders zeggen dat ik gelukkig ben met de keuze om wel kinderen te krijgen. Zoon is net afgestudeerd en bezig met zijn eerste serieuze baan en ik heb genoten om hem hierin te begeleiden. Dochter is net gestart met studeren en ook met haar zal ik veel praten over wat ze allemaal leert en doet. Ik ben zelf net gestart met mijn master dus wie weet zitten we straks tegelijkertijd op de kantoorkamer te studeren😁
Ik vond vooral de babytijd zwaar, van lagere school werd het makkelijker maar vanaf middelbare school werd het pas echt makkelijk al was de pubertijd ook niet altijd een feestje. Maar door altijd te gaan voor het goede gesprek en goed contact houden,zijn we die tijd toch goed doorgekomen.
Ja, het heeft veel vrije tijd, energie en agendaplanning gekost en vooral veel geld (studies, autorijlessen etc) maar het is me alles meegevallen.
Nu ze minder tijd vergen geniet ik dubbel van vrije tijd en vakanties met man.
Maar kinderen krijgen blijft een persoonlijke keuze en je weet nooit hoe dat gaat uitpakken en hoe zwaar of makkelijk het wordt.
Ik had geen kinderwens maar man wel. Als hij geen kinderwens zou hebben gehad waren ze er waarschijnlijk niet gekomen. Ik zag echt op tegen de verantwoordelijkheid en zelf ook een nare jeugd gehad en twijfelde of ik wel een goede moeder zou zijn.
Kortom, uit compromis ging ik akkoord met één kind. Lang verhaal kort, na 6 jaar bleek ik opnieuw zwanger en hadden we ineens twee kinderen.
Ik heb best lang geworsteld met schuldgevoelens en deed buiten werk niks voor mezelf. Ik werkte 4 dagen en wilde dat de rest van de tijd echt naar de kinderen ging. Gelukkig was man altijd om 15:00 thuis en (schoon)ouders woonden binnen een straal van 1 km dus kinderen kregen op mijn werkdagen genoeg aandacht.
Nu zijn ze 23 en 17 jaar (wat zijn de jaren voorbij gevlogen!) en ik kan niet anders zeggen dat ik gelukkig ben met de keuze om wel kinderen te krijgen. Zoon is net afgestudeerd en bezig met zijn eerste serieuze baan en ik heb genoten om hem hierin te begeleiden. Dochter is net gestart met studeren en ook met haar zal ik veel praten over wat ze allemaal leert en doet. Ik ben zelf net gestart met mijn master dus wie weet zitten we straks tegelijkertijd op de kantoorkamer te studeren😁
Ik vond vooral de babytijd zwaar, van lagere school werd het makkelijker maar vanaf middelbare school werd het pas echt makkelijk al was de pubertijd ook niet altijd een feestje. Maar door altijd te gaan voor het goede gesprek en goed contact houden,zijn we die tijd toch goed doorgekomen.
Ja, het heeft veel vrije tijd, energie en agendaplanning gekost en vooral veel geld (studies, autorijlessen etc) maar het is me alles meegevallen.
Nu ze minder tijd vergen geniet ik dubbel van vrije tijd en vakanties met man.
Maar kinderen krijgen blijft een persoonlijke keuze en je weet nooit hoe dat gaat uitpakken en hoe zwaar of makkelijk het wordt.
Ik ben 53, vrouw, kinderloos uit keuze. Genoeg geld, genoeg tijd, stabiele relatie sinds m’n 21ste.
Heb ik nu alle vrijheid om te gaan en staan waar ik wil? Neuh, daarvoor heb ik teveel beesten. Dus daarvoor heb ik die kindervrijheid niet gebruikt.
Maar met kinderen was mijn relatie vermoedelijk op de klippen gelopen, alsmede grote kans op teveel psychische druk op ons beiden.
Mijn inschatting is dat ik nu een stuk beter af ben dan ik zou zijn geweest met kinders.
Heb ik nu alle vrijheid om te gaan en staan waar ik wil? Neuh, daarvoor heb ik teveel beesten. Dus daarvoor heb ik die kindervrijheid niet gebruikt.
Maar met kinderen was mijn relatie vermoedelijk op de klippen gelopen, alsmede grote kans op teveel psychische druk op ons beiden.
Mijn inschatting is dat ik nu een stuk beter af ben dan ik zou zijn geweest met kinders.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Volgens mij is het idee dat je moet kiezen een grote stressfactor. Meer dan de keuze wanneer die gemaakt blijkt te zijn.
De menselijke geest (en cultuur!) is niet goed toebereid voor die keuze want die bestaat alleen maar bij de gratie van medicatie, hulpmiddelen en ingrepen.
Mensen willen neuken en dus komen er kinderen. Of je (een van) beide wou is voor heel veel mensen geen keuzevrijheid.
De menselijke geest (en cultuur!) is niet goed toebereid voor die keuze want die bestaat alleen maar bij de gratie van medicatie, hulpmiddelen en ingrepen.
Mensen willen neuken en dus komen er kinderen. Of je (een van) beide wou is voor heel veel mensen geen keuzevrijheid.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Sure, dat en peer pressure van ouders/familie is ook heel vaak een factor. Al helemaal in meer streng gelovige omgevingen (of dat nou Christelijke or Islamitische achtergronden zijn, beiden promoten enorm het zoveel mogelijk baren van kinderen)quote:
Volgens mij is het idee dat je moet kiezen een grote stressfactor. Meer dan de keuze wanneer die gemaakt blijkt te zijn.
De menselijke geest (en cultuur!) is niet goed toebereid voor die keuze want die bestaat alleen maar bij de gratie van medicatie, hulpmiddelen en ingrepen.
Mensen willen neuken en dus komen er kinderen. Of je (een van) beide wou is voor heel veel mensen geen keuzevrijheid.
Ben overigens wel blij dat mijn ouders me er totaal vrij in hebben gelaten. Ze hebben wel eens laten vallen dat ze het wel leuk hadden gevonden om opa/oma te worden.
Dat begrijp ik heel goed, en ergens vind ik het jammer dat ik ze dat niet heb kunnen geven...maar niet zó jammer dat ik voor hen dan maar besloot om dan toch maar een kind te verwekken.
[ Bericht 0% gewijzigd door dick_laurent op 05-09-2026 13:15:34 ]
Onze buren een paar deuren verderop hebben een meisje van 4, dat kind zit al op hockey. Dan denk ik echt bij mezelf, doe ff normaal.quote:
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Zelf leef ik eigenlijk ook wel een beetje met het idee dat ze maar één keer deze leeftijd heeft, dus ik vermaak haar graag. Voor je het weet, gaan ze weer hun eigen gang en schamen ze zich voor je.
Verjaardagsfeestjes ook zoiets; de volwassenen in een kringetje die suffe gesprekken voeren, terwijl ik het liefst op het gras lig te rollebollen met de kinderen.
Dat heeft natuurlijk wel een keerzijde, zoals jij ook benoemt.
Naar bed gaan, maak ik hier geen ding van. Verhaaltje lezen, lamp uit en dan zoekt ze het maar uit.
Ik heb het geluk gehad om kinderen van anderen te mogen opvoeden en ja dat heeft mij heel wat grijze haren bezorgd maar ook veel veel prachtige momenten.
Nu mag ik nog steeds genieten van een van mijn bonus kinderen! al ruim 20 jaar in mijn leven.
Maar nu zonder kinderen (waar ik op moet letten) mis ik het stiekem toch wel een beetje, zorgt er wel voor dat je leven wat meer invulling krijgt (verplicht, dat dan wel weer)
Nu mag ik nog steeds genieten van een van mijn bonus kinderen!
al ruim 20 jaar in mijn leven.Maar nu zonder kinderen (waar ik op moet letten) mis ik het stiekem toch wel een beetje, zorgt er wel voor dat je leven wat meer invulling krijgt (verplicht
, dat dan wel weer)
The people who lost my respect will never get a capital letter for their name again.
Like trump...
Like trump...
Wel meer dan 'een enkeling'. En daar is niets mis mee. Ik moet er ook absoluut niet aan denken.quote:
Veel mensen hebben gewoon een kinderwens. Een enkeling ook niet.
Nooit. En mijn leven zal echt niet 'gelukkiger' of 'voller' zijn als ik wel kinderen zou nemen. Ik heb rust en vrijheid, dat is mij alles waard.quote:
Wat is jullie ervaring? Altijd al een kinderwens gehad? Gelukkiger in het leven met kinderen en waarom wel/niet?
Ik vind ze vreselijk. Doe mij maar dieren
Omdat kinderen nemen niet het doel is wat mij betreft.quote:
Ik zie eigenlijk ook niet in waarom je een vaste relatie zou aangaan als je geen kinderen wilt
De discussie wordt ook wel erg vaak ongenuanceerd gevoerd. Ik heb zelf geen kinderwens. Maar dat maakt niet dat ik er totaal niet de schoonheid van inzie. Je kind zien opgroeien, jezelf in/hem haar zien, de onschuld van het kind en zien hoe die 'onschuld' een persoonlijkheid wordt.
Kans is aanzienlijk dat er momenten in mijn leven zijn dat ik dat ga 'missen'. Al is maar eventjes. Maar over het algemeen genomen zie ik voor mijzelf meer nadelen dan voordelen.
Kans is aanzienlijk dat er momenten in mijn leven zijn dat ik dat ga 'missen'. Al is maar eventjes. Maar over het algemeen genomen zie ik voor mijzelf meer nadelen dan voordelen.
Het veranderd ook wel continu. Je bent nu een totaal ander persoon dan dat je over 10-20 jaar bent. Ik moest echt niet denken aan kinderen toen ik 20 was, maar misschien is dat bij 35 wel heel anders. Sowieso zie ik mijn vrienden echt veel minder, dan ga je automatisch wat meer denken aan een relatie met al dan niet kinderen.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Ik moest er met 20 niet aan denken, en nu met 45 nog steeds niet. En nog nooit het gevoel gehad dat ik iets mis. Eerder dat ik mensen met kinderen in de supermarkt zie en denk 'ik ben blij dat ik niet met dat gekrijs naar huis hoef'.quote:
Ik moest echt niet denken aan kinderen toen ik 20 was, maar misschien is dat bij 35 wel heel anders
Kinderen hebben is pittig, ik ga dat niet ontkennen. Maar het is ook ontzettend gezellig bijvoorbeeld aan tafel met avondeten (als ze willen eten ) Met zijn allen aan tafel, de dag bespreken. Praten en lachen met elkaar. Ik zou het denk ik best saai vinden als je elke avond alleen met je partner aan tafel zit denk ik.
) Met zijn allen aan tafel, de dag bespreken. Praten en lachen met elkaar. Ik zou het denk ik best saai vinden als je elke avond alleen met je partner aan tafel zit denk ik.
Ik houd van zoveel mogelijk rust, vrede en vrijheid en ben om die reden bewust kindvrij. Of ik persoonlijk gelukkiger ben met of zonder kinderen, is voor mij vrij evident: zonder. Ik heb een heerlijk gevarieerd en, wat mij betreft, zinvol leven waarin ik veel autonomie behoud over waar ik mijn tijd en energie op een bepaald moment wel of niet aan besteed.
Zou ik met kinderen dan per definitie ongelukkig zijn? Nee, zeker niet. Het is simpelweg een andere levenskeuze. Ik heb uiteindelijk gekozen voor een weg die beter aansluit bij mijn waarden en bij hoe ik graag mijn leven inricht.
Argumenten als egoïsme, eenzaamheid, ‘easy mode’, nalatenschap en/of een gebrek aan zingeving herken ik zelf allemaal niet zo en lijken me bovendien niet uitsluitend van toepassing op mensen zonder kinderen. Uiteindelijk zijn het gewoon verschillende levenspaden, elk met hun eigen voor- en nadelen. Ik heb vooral gekozen voor het pad dat het beste bij mij past.
Wat mij betreft is het belangrijkste dat zowel de keuze voor als de keuze tegen kinderen bewust en zorgvuldig wordt gemaakt. Zeker bij de keuze vóór kinderen gaat het immers niet alleen om wat je zelf uit het ouderschap hoopt te halen, maar ook om wat je een kind kunt en wilt bieden. Een kind verdient ouders die bewust voor het ouderschap kiezen en de liefde, zorg en geborgenheid die daarbij horen daadwerkelijk kunnen en willen bieden.
Zou ik met kinderen dan per definitie ongelukkig zijn? Nee, zeker niet. Het is simpelweg een andere levenskeuze. Ik heb uiteindelijk gekozen voor een weg die beter aansluit bij mijn waarden en bij hoe ik graag mijn leven inricht.
Argumenten als egoïsme, eenzaamheid, ‘easy mode’, nalatenschap en/of een gebrek aan zingeving herken ik zelf allemaal niet zo en lijken me bovendien niet uitsluitend van toepassing op mensen zonder kinderen. Uiteindelijk zijn het gewoon verschillende levenspaden, elk met hun eigen voor- en nadelen. Ik heb vooral gekozen voor het pad dat het beste bij mij past.
Wat mij betreft is het belangrijkste dat zowel de keuze voor als de keuze tegen kinderen bewust en zorgvuldig wordt gemaakt. Zeker bij de keuze vóór kinderen gaat het immers niet alleen om wat je zelf uit het ouderschap hoopt te halen, maar ook om wat je een kind kunt en wilt bieden. Een kind verdient ouders die bewust voor het ouderschap kiezen en de liefde, zorg en geborgenheid die daarbij horen daadwerkelijk kunnen en willen bieden.
In mijn geval: ja. Er zitten wat fouten in dat DNA (erfelijke ziektes) die ik niet wil doorgeven.quote:
De vraag is ook of je miljarden jaren aan ontwikkeling, om jouw 'genetic makeup' tot stand te brengen, wil beëindigen.
Waarom? Ik vind mijn partner boeiend genoeg.quote:
Kinderen hebben is pittig, ik ga dat niet ontkennen. Maar het is ook ontzettend gezellig bijvoorbeeld aan tafel met avondeten (als ze willen eten
Kierkegaard: Life Can Only Be Understood Backwards, But It Must Be Lived Forwards
Saai is een verkeerd woord. Stil. Stiller dan dat het nu is.quote:Op zondag 6 september 2026 18:08 schreef SEMTEX het volgende:
[..]
In mijn geval: ja. Er zitten wat fouten in dat DNA (erfelijke ziektes) die ik niet wil doorgeven.
[..]
Waarom? Ik vind mijn partner boeiend genoeg.
Ze zegt dat ze dat denkt.quote:
Waarom? Ik vind mijn partner boeiend genoeg.
Daar is toch niets mis mee? Net zo legitiem als geen kinderen willen. En het zegt niet dat een relatie niet goed genoeg is of ze haar partner niet boeiend genoeg vindt. Het lijkt haar saai of stiller.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Heerlijk juist.quote:
Saai is een verkeerd woord. Stil. Stiller dan dat het nu is.
Ik vind dat kinderen zin geven aan het leven en heel veel unieke ervaringen bieden.
Ze kosten heel erg veel tijd, geduld, geld en zorgen maar ik zou het voor geen goud willen missen.
Mijn dochter is 16. Zij woont volledig bij mij en ik sta er alleen voor in de opvoeding. Dat is 1 van de zwaarste dingen die ik ooit in mijn leven heb gedaan maar ook met de meeste voldoening.
Ze kosten heel erg veel tijd, geduld, geld en zorgen maar ik zou het voor geen goud willen missen.
Mijn dochter is 16. Zij woont volledig bij mij en ik sta er alleen voor in de opvoeding. Dat is 1 van de zwaarste dingen die ik ooit in mijn leven heb gedaan maar ook met de meeste voldoening.
Don't quote me boy, cause I ain't said shit!
Send Banano to: ban_1drjycsqhpwa1i4uxo1mmqau6q8gibgbn6oabtub53zpcrabjunt3uscaqty
Send Banano to: ban_1drjycsqhpwa1i4uxo1mmqau6q8gibgbn6oabtub53zpcrabjunt3uscaqty
Sja, da's persoonlijk natuurlijk. Ik heb zelf echt geen kinderen nodig om mijn leven zin te gevenquote:
Ik vind dat kinderen zin geven aan het leven
Ik heb kinderen, twee zelfs.... maar ik denk niet dat je leven "gelukkiger" zou worden met kinderen (of zonder).
Je kunt er vanalles aan doen om zelf gelukkiger te worden, of ook zijn er een hoop mensen die er een hoop aan doen om zelf vooral ongelukkiger te worden.
Dat kunnen mensen mét of zonder kinderen zijn.
Maar mét kinderen kun je net zo goed erg gelukkig zijn, als dat je diep ongelukkig kunt zijn.
ik zou absoluut iemand afraden te denken kinderen te krijgen, vanuit het idee dat je dan plots "gelukkiger" zou worden.
Je kunt er vanalles aan doen om zelf gelukkiger te worden, of ook zijn er een hoop mensen die er een hoop aan doen om zelf vooral ongelukkiger te worden.
Dat kunnen mensen mét of zonder kinderen zijn.
Maar mét kinderen kun je net zo goed erg gelukkig zijn, als dat je diep ongelukkig kunt zijn.
ik zou absoluut iemand afraden te denken kinderen te krijgen, vanuit het idee dat je dan plots "gelukkiger" zou worden.
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
Denk dat als je al ongelukkig bent, dat je zeker weten miserabel zal zijn als je ze dan krijgtquote:
Ik heb kinderen, twee zelfs.... maar ik denk niet dat je leven "gelukkiger" zou worden met kinderen (of zonder).
Je kunt er vanalles aan doen om zelf gelukkiger te worden, of ook zijn er een hoop mensen die er een hoop aan doen om zelf vooral ongelukkiger te worden.
Dat kunnen mensen mét of zonder kinderen zijn.
Maar mét kinderen kun je net zo goed erg gelukkig zijn, als dat je diep ongelukkig kunt zijn.
ik zou absoluut iemand afraden te denken kinderen te krijgen, vanuit het idee dat je dan plots "gelukkiger" zou worden.
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Het is denk ik geen kwestie van 'nodig' hebben. Goede kans dat scheurbuik zijn leven ook zinvol was geweest als er geen kinderen waren geweest.quote:
[..]
Sja, da's persoonlijk natuurlijk. Ik heb zelf echt geen kinderen nodig om mijn leven zin te geven
-nee-
Een kind maakt je inderdaad niet gelukkig als je dat niet al bent.quote:
[..]
Denk dat als je al ongelukkig bent, dat je zeker weten miserabel zal zijn als je ze dan krijgt
Zoals het ook geen relatie goed of beter maakt, wat je ook ngo wel eens hoort. Ik ken echt wel mensen waarbij de relatie niet goed zat en ze (nog) een kind namen, want dat zou hen wel binden.
Een kind kan je op een positieve manier aan elkaar verbinden, als je al op een positieve manier aan elkaar verbonden bent, is mijn ervaring. Maar het kan tot een heleboel narigheid en negativiteit leiden als je relatie niet al goed zit. En als je dan uit elkaar gaat, kom je nooit meer volledig van elkaar af.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Vraag me af.
Zijn er mensen die in hun overweging nemen dat ze later ook kleinkinderen willen op hun oude dag, mits het ze het gegund zijn.
Gewoon even een vraagje tussendoor.
Mijn moeder is er een flink aantal jaar ouder door geworden, ondanks haar ernstige ziekte.
Sommige ziektes boeit het geen ene reet, snap ik ook wel, maar kan me ook voorstellen dat het toekomst beeld van kleinkinderen ook meespeelt met een beslissing om kinderen te willen in je leven.
Misschien juist zelf andersom, heb je nog een keer het gezeik van kinderen om je heen
"Schat. Je weet dat moeder of vader zijn niet maar 18 jaar duurt he! Dan krijg je ronde 2 haha"
Zijn er mensen die in hun overweging nemen dat ze later ook kleinkinderen willen op hun oude dag, mits het ze het gegund zijn.
Gewoon even een vraagje tussendoor.
Mijn moeder is er een flink aantal jaar ouder door geworden, ondanks haar ernstige ziekte.
Sommige ziektes boeit het geen ene reet, snap ik ook wel, maar kan me ook voorstellen dat het toekomst beeld van kleinkinderen ook meespeelt met een beslissing om kinderen te willen in je leven.
Misschien juist zelf andersom, heb je nog een keer het gezeik van kinderen om je heen
"Schat. Je weet dat moeder of vader zijn niet maar 18 jaar duurt he! Dan krijg je ronde 2 haha"
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Hell To The Liars
quote:
Vraag me af.
Zijn er mensen die in hun overweging nemen dat ze later ook kleinkinderen willen op hun oude dag, mits het ze het gegund zijn.
Gewoon even een vraagje tussendoor.
Mijn moeder is er een flink aantal jaar ouder door geworden, ondanks haar ernstige ziekte.
Sommige ziektes boeit het geen ene reet, snap ik ook wel, maar kan me ook voorstellen dat het toekomst beeld van kleinkinderen ook meespeelt met een beslissing om kinderen te willen in je leven.
Misschien juist zelf andersom, heb je nog een keer het gezeik van kinderen om je heen
"Schat. Je weet dat moeder of vader zijn niet maar 18 jaar duurt he! Dan krijg je ronde 2 haha"Nee, dat is voor ons geen overweging geweest. Je weet helemaal niet of je kind(eren) zelf wel (een) kind(eren) wil(len) en die druk ga ik er niet op leggen.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Mocht mijn dochter wel (een) kind(eren) willen, hoop ik dat we daar deel van mogen en kunnen maken. Maar ik hoop nu vooral dat ze nog minstens tien jaar wacht met moeder worden (en mij oma maken).And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
Hier hetzelfde. Kleinkinderen heb ik niet eens mijn hoofd gehad. Ik denk dat dat ook niet heel wenselijk is. Stel dat je kind(eren) geen kinderen willen, ik vraag me af in hoeverre dat de band met je kinderen gaat beïnvloeden.
Volgens mij moet je je geluk sowieso niet laten afhangen van het feit of je wel of geen kinderen hebt.
Neequote:
Vraag me af.
Zijn er mensen die in hun overweging nemen dat ze later ook kleinkinderen willen op hun oude dag, mits het ze het gegund zijn.
.
Hoeren neuken, nooit meer werken.
Al mijn vrienden mét kinderen zijn in ieder geval ontzettend gelukkig ermee. Mooiste moment in hun leven zeggen ze.
Ik kan me er niet veel bij voorstellen, maar ik kan dat bij iets anders ook eigenlijk niet.
Ik kan me er niet veel bij voorstellen, maar ik kan dat bij iets anders ook eigenlijk niet.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
quote:
Vraag me af.
Zijn er mensen die in hun overweging nemen dat ze later ook kleinkinderen willen op hun oude dag, mits het ze het gegund zijn.
Gewoon even een vraagje tussendoor.
Mijn moeder is er een flink aantal jaar ouder door geworden, ondanks haar ernstige ziekte.
Sommige ziektes boeit het geen ene reet, snap ik ook wel, maar kan me ook voorstellen dat het toekomst beeld van kleinkinderen ook meespeelt met een beslissing om kinderen te willen in je leven.
Misschien juist zelf andersom, heb je nog een keer het gezeik van kinderen om je heen
"Schat. Je weet dat moeder of vader zijn niet maar 18 jaar duurt he! Dan krijg je ronde 2 haha"Dat zou leuk staan op het geboortekaartje: "Geboren: Marietje. Langs deze weg hebben we een kans op kleinkinderen mogelijk gemaakt! Hiep hiep."SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Weet Marietje ook wat de bedoeling is.And it's only the giving
That makes you
What you are
En Marietje kan ze gewoon de vinger geven aangezien die ouders daar helemaal niet over gaan.quote:
Weet Marietje ook wat de bedoeling is.
Een kind nemen om je relatie te 'redden' is echt zo'n beetje het domste wat je kunt doenquote:
Zoals het ook geen relatie goed of beter maakt, wat je ook ngo wel eens hoort. Ik ken echt wel mensen waarbij de relatie niet goed zat en ze (nog) een kind namen, want dat zou hen wel binden.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Wat ik al zei, dat is gewoon hoe ons lichaam werkt. Wie kinderen heeft vind die doorgaans fantastisch. Daarom zie je ook lui die er aanvankelijk weerstand tegen hadden draaien als een blad aan een boom als dat kind er eenmaal is.quote:
Al mijn vrienden mét kinderen zijn in ieder geval ontzettend gelukkig ermee. Mooiste moment in hun leven zeggen ze.
Ik kan me er niet veel bij voorstellen, maar ik kan dat bij iets anders ook eigenlijk niet.
Nee bewust geen kinderen en ben van ongeveer de leeftijd van TS.
Ik zie om me heen hoe zwaar het is. Heb nooit een kinderwens gehad. Ik denk dat je het echt 10000% graag moet willen om er nu nog aan te beginnen.
Mijn portie mag naar Fikkie.
Ik zie om me heen hoe zwaar het is. Heb nooit een kinderwens gehad. Ik denk dat je het echt 10000% graag moet willen om er nu nog aan te beginnen.
Mijn portie mag naar Fikkie.
Is dat ook niet het zoeken naar rechtvaardiging van de beslissing om het wel te doen?quote:
[..]
Wat ik al zei, dat is gewoon hoe ons lichaam werkt. Wie kinderen heeft vind die doorgaans fantastisch. Daarom zie je ook lui die er aanvankelijk weerstand tegen hadden draaien als een blad aan een boom als dat kind er eenmaal is.
Ik denk dat mensen die ervoor kiezen kinderen te krijgen niet echt een rechtvaardiging nodig hebben?quote:
[..]
Is dat ook niet het zoeken naar rechtvaardiging van de beslissing om het wel te doen?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nee, dat is niet zo lang en consequent vol te houden.quote:
[..]
Is dat ook niet het zoeken naar rechtvaardiging van de beslissing om het wel te doen?
We zijn biologisch gewoon zo geprogrammeerd dat we kinderen die we maken fantastisch vinden. Dat is immers nodig om te garanderen dat er goed voor een kind gezorgd worden dus evolutionair van belang. Dus waarschijnlijk zouden een boel mensen die weerstand tegen kinderen krijgen hebben, het als het zou gebeuren alsnog ineens fantastisch vinden.
Dat is geen aanmoediging om het toch te doen. Het is immers persoonlijk hoe je je leven wilt inrichten. Het is meer een toelichting hoe de mens ongeveer in elkaar zit.
Het mechanisme zal misschien niet bij iedereen even goed werken. Maar het is wel het patroon dat er is.
Ik wilde eigenlijk helemaal geen kinderen. Maar toen ze er eenmaal waren bleek het vooral leuk.
Een van de belangrijkste elementen voor een gelukkig leven is zingeving. Kinderen opvoeden geeft zingeving.
Maar goed, er zijn natuurlijk ook andere manieren.
Daar staat natuurlijk tegenover dat kinderen een dure hobby zijn, je beperken in je vrijheid en dat zorg voor je kinderen ook een opoffering is. Al vind ik dat laatste op zichzelf wel meevallen, maar wij hebben het geluk redelijk makkelijke kinderen te hebben. Dat kan natuurlijk ook compleet anders uitvallen.
Dus: ja, ik ben blij dat ik kinderen heb.
Een van de belangrijkste elementen voor een gelukkig leven is zingeving. Kinderen opvoeden geeft zingeving.
Maar goed, er zijn natuurlijk ook andere manieren.
Daar staat natuurlijk tegenover dat kinderen een dure hobby zijn, je beperken in je vrijheid en dat zorg voor je kinderen ook een opoffering is. Al vind ik dat laatste op zichzelf wel meevallen, maar wij hebben het geluk redelijk makkelijke kinderen te hebben. Dat kan natuurlijk ook compleet anders uitvallen.
Dus: ja, ik ben blij dat ik kinderen heb.
Dat staat gewoon letterlijk in de volgende zin in mijn post…quote:
[..]
Maar dat is niet het enige wat zin aan je leven kan geven.
Besef je wat je hier eigenlijk suggereert?quote:
Vraag me af.
Zijn er mensen die in hun overweging nemen dat ze later ook kleinkinderen willen op hun oude dag, mits het ze het gegund zijn.
Dit zegt voor mij vooral iets over het op voorhand projecteren van verwachtingen op je eigen kinderen. Niet heel anders dan de verwachting dat je kinderen je bijvoorbeeld op oudere leeftijd moeten verzorgen of ze als regulatie voor jouw potentiële toekomstige eenzaamheid dienen, of omdat je je eigen ouders een kleinkind moet gunnen.
Ik heb het altijd bijzonder gevonden als dat als argumenten vóór kinderen worden gebruikt, terwijl je daarmee hun autonomie op voorhand beperkt. En moet ik daar als kindvrij persoon dan iets in meewegen wat voor mij überhaupt schuurt met mijn fatsoensnormen ten aanzien van het respecteren van andermans autonomie/keuzevrijheid?
Ik suggereer niets, ik stel een vraag.quote:
[..]
Besef je wat je hier eigenlijk suggereert?
Dit zegt voor mij vooral iets over het op voorhand projecteren van verwachtingen op je eigen kinderen. Niet heel anders dan de verwachting dat je kinderen je bijvoorbeeld op oudere leeftijd moeten verzorgen of ze als regulatie voor jouw potentiële toekomstige eenzaamheid dienen, of omdat je je eigen ouders een kleinkind moet gunnen.
En moet ik daar als kindvrij persoon dan iets in meewegen wat voor mij überhaupt schuurt met mijn fatsoensnormen ten aanzien van het respecteren van andermans autonomie?
De vraag kan net zo goed, en die stelde ik ook, dat je bv geen kinderen wilt omdat je bv later geen kleinkinderen, en eventueel de zorgen die erbij komen, wilt.
Niet ieder gezinnetje heeft gezonde en leuke kinderen.
Ik kwam erachter dat mijn ouders, na opvoeden van mn zusje en mijzelf, een 2e keer moesten gaan opvoeden en grootbrengen van een tweetal kinderen, niet willen maar moesten.
Daarom mijn vraag, zijn er mensen die dat in overweging namen, dat kinderen nemen geen vaststaand 20 jarig "project" is.
Omdat ze dat bv van dichtbij hebben meegemaakt, net zoals bv mensen zich nu al zorgen kunnen maken over de stand van de wereld (oorlog/ klimaat) en dat in overweging nemen bij een keuze.
Hell To The Liars
Het is toch ook niet vanzelfsprekend dat je kleinkinderen moet opvoeden? Daar ga je zelf over.
Mijn opa's en oma's deden nagenoeg niks in mijn opvoeding. Ik logeerde er wel eens, meer niet.
Mijn opa's en oma's deden nagenoeg niks in mijn opvoeding. Ik logeerde er wel eens, meer niet.
Laat ik het zo zeggen, mijn zusje was te jong en incapabel om die kinderen op te voeden.quote:
Het is toch ook niet vanzelfsprekend dat je kleinkinderen moet opvoeden? Daar ga je zelf over.
Mijn opa's en oma's deden nagenoeg niks in mijn opvoeding. Ik logeerde er wel eens, meer niet.
Misschien is het alleen mijn ervaring he, dat ik denk/ dacht ow, dus als je op je 20e vader wilt worden je op.je 63e nog steeds de vaderlijke rol dient te vervullen 🤣.
Das andere koek als "we zijn er vroeg aan begonnen en als jullie dan de deur uit zijn gaan papa en mama lekker van het leven genieten en reizen".
Hell To The Liars
Dat is ten eerste natuurlijk een heel specifieke situatie. Maar feit is wel dat je als ouder altijd ouder blijft en je zorgen over en voor je kind nooit ophouden. Dus als het niet goed gaat met je kind, op welke leeftijd dan ook, zul je doorgaans willen proberen te helpen.quote:
[..]
Laat ik het zo zeggen, mijn zusje was te jong en incapabel om die kinderen op te voeden.
Misschien is het alleen mijn ervaring he, dat ik denk/ dacht ow, dus als je op je 20e vader wilt worden je op.je 63e nog steeds de vaderlijke rol dient te vervullen 🤣.
Das andere koek als "we zijn er vroeg aan begonnen en als jullie dan de deur uit zijn gaan papa en mama lekker van het leven genieten en reizen".
Mijn op dat moment al ruimschoots volwassen broer werkte zich dusdanig in de nesten dat hij in Duitsland in de gevangenis terechtkwam. Mijn ouders, al op leeftijd en met pensioen, gingen toen regelmatig op en neer om hem daar te bezoeken. Dat is zwaar, maar dat zullen veel ouders doen voor hun kind.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Er zijn ook verschillende gradaties in spijt. Echt volledige spijt zal zeldzaam zijn, omdat de meeste mensen wel dankbaar zijn voor hun kinderen.quote:
[..]
Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.
En dat de meesten er geen spijt van gekregen lijken te hebben, wil niet zeggen dat je zelf er dus ook geen spijt van zult krijgen. Je zult maar net tot die groep horen die wel spijt krijgt. Dan zit je met de gebakken peren.
Vaak gaat het ook meer over hoe de invulling van het ouderschap is verlopen waar men niet tevreden over is, maar waar ze ook niet echt invloed op hadden (bijv. co-ouderschap na lastige scheiding, maar ook een gehandicapt kind met intensieve zorgvraag kan een leven met zich meebrengen dat je nooit had voorzien/gewild en soms zelfs eigenlijk niet aankan). Van moeders hoor ik vaker dat ze nu een andere keuze zouden maken of alleen kinderen zouden willen als ze de vader hadden kunnen zijn.
Uiteindelijk dealen de meeste mensen prima met hoe hun leven is gelopen en het leven is nu eenmaal niet maakbaar, dus dat is maar goed ook.
Ik denk dat de invulling inderdaad wel meespeelt.quote:
[..]
Er zijn ook verschillende gradaties in spijt. Echt volledige spijt zal zeldzaam zijn, omdat de meeste mensen wel dankbaar zijn voor hun kinderen.
Vaak gaat het ook meer over hoe de invulling van het ouderschap is verlopen waar men niet tevreden over is, maar waar ze ook niet echt invloed op hadden (bijv. co-ouderschap na lastige scheiding, maar ook een gehandicapt kind met intensieve zorgvraag kan een leven met zich meebrengen dat je nooit had voorzien/gewild en soms zelfs eigenlijk niet aankan). Van moeders hoor ik vaker dat ze nu een andere keuze zouden maken of alleen kinderen zouden willen als ze de vader hadden kunnen zijn.
Uiteindelijk dealen de meeste mensen prima met hoe hun leven is gelopen en het leven is nu eenmaal niet maakbaar, dus dat is maar goed ook.
Wij hebben één kind, en dat is ook nog eens een gemakkelijk kind in alle opzichten: ze is gezond, ze is geen vervelende puber, ze heeft geen nare dingen met vrienden en vriendinnen op zo nu en dan een klein akkefietje na en onze verstandhouding is meer dan prima. Als een van die factoren anders zou zijn, zou het vast een stuk moeilijker voelen om je kind goed op te voeden en op te laten groeien en zou het vast hetgeen je uit het ouderschap haalt ook behoorlijk beinvloeden.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
“ Van moeders hoor ik vaker dat ze nu een andere keuze zouden maken of alleen kinderen zouden willen als ze de vader hadden kunnen zijn.”quote:
[..]
Er zijn ook verschillende gradaties in spijt. Echt volledige spijt zal zeldzaam zijn, omdat de meeste mensen wel dankbaar zijn voor hun kinderen.
Vaak gaat het ook meer over hoe de invulling van het ouderschap is verlopen waar men niet tevreden over is, maar waar ze ook niet echt invloed op hadden (bijv. co-ouderschap na lastige scheiding, maar ook een gehandicapt kind met intensieve zorgvraag kan een leven met zich meebrengen dat je nooit had voorzien/gewild en soms zelfs eigenlijk niet aankan). Van moeders hoor ik vaker dat ze nu een andere keuze zouden maken of alleen kinderen zouden willen als ze de vader hadden kunnen zijn.
Uiteindelijk dealen de meeste mensen prima met hoe hun leven is gelopen en het leven is nu eenmaal niet maakbaar, dus dat is maar goed ook.
Wordt hiermee gesuggereerd dat vaders over het algemeen een leuke / minder vervelende of misschien wel (erg) leuke rol hebben? Toevallig hoort mijn man van zijn vrienden die vader zijn geworden hoe geweldig het wel niet is en dat prikkelt hem (helaas voor mij). Maar dan denk ik: geeft dit geen vertekend beeld? Het is zo lastig om je partner een realistisch beeld te schetsen als zijn vrienden zo ongelofelijk positief zijn alsof het zo makkelijk en vanzelf gaat. Ik geloof er helemaal niks van, maar dan ben ik degene met een vertekend beeld.
Bij mij is het andersom, hoor. Echt ongelukkig was ik niet denk ik, maar ik had rond mijn 30e wel zoiets van, tsja, is dit het nou en gaat het zo gezapig en suf nog tig jaar door totdat ik doodga? En toen, een paar jaar later, werd ik papa en kwam ik ineens midden in een wervelwind terecht waar ik 90% van de tijd ultiem van geniet. Dat stukje invulling had ik echt wel nodig.quote:
[..]
Denk dat als je al ongelukkig bent, dat je zeker weten miserabel zal zijn als je ze dan krijgt
Ervaart je vriendin/ vrouw dit net zo?quote:
[..]
Bij mij is het andersom, hoor. Echt ongelukkig was ik niet denk ik, maar ik had rond mijn 30e wel zoiets van, tsja, is dit het nou en gaat het zo gezapig en suf nog tig jaar door totdat ik doodga? En toen, een paar jaar later, werd ik papa en kwam ik ineens midden in een wervelwind terecht waar ik 90% van de tijd ultiem van geniet. Dat stukje invulling had ik echt wel nodig.
Ik krijg steeds meer het idee dat er een soort “oergevoel” moet zijn en dat het bij je moet passen als mens om het pad te kiezen om de offer te brengen in die zin dat je je vrijheid en autonomie zal verliezen en je leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Dat zal allemaal plaats moeten maken voor dat oergevoel en het moeite willen stoppen in en willen zien groeien van iets wat van jou is. Net als tuinieren misschien. Ik heb dat gevoel helaas niet, terwijl ik in de ideale situatie verkeer waarin een kind zou kunnen opgroeien denk ik (financieel, stabiel, liefdevol, sociaal).
Ik draag voornamelijk de zorg voor het kind/de kinderen. Zij werkt zes dagen per week van 's ochtends tot 's avonds, dus zij haalt daar haar voldoening uit.quote:
[..]
Ervaart je vriendin/ vrouw dit net zo?
Ik zou dus zeggen nee.
Waarom helaas? Ik heb dat gevoel mbt kinderen totaal niet, en ben daar gewoon volkomen happy mee. Ik zit ook in de ideale situatie, maar ik wil er gewoon niet aan. Niets mis meequote:
Ik heb dat gevoel helaas niet, terwijl ik in de ideale situatie verkeer waarin een kind zou kunnen opgroeien denk ik (financieel, stabiel, liefdevol, sociaal).
Het is geen (morele) plicht.
Tsja, iemand heeft kennelijk recent geroepen dat ze alleen kinderen willen als ze vader kunnen zijn en dan wordt dat een beetje hersenloos herhaalt. Alsof vaderschap anders is dan moederschap (op de eerste 9 maanden na dan).quote:
[..]
“ Van moeders hoor ik vaker dat ze nu een andere keuze zouden maken of alleen kinderen zouden willen als ze de vader hadden kunnen zijn.”
Wordt hiermee gesuggereerd dat vaders over het algemeen een leuke / minder vervelende of misschien wel (erg) leuke rol hebben? Toevallig hoort mijn man van zijn vrienden die vader zijn geworden hoe geweldig het wel niet is en dat prikkelt hem (helaas voor mij). Maar dan denk ik: geeft dit geen vertekend beeld? Het is zo lastig om je partner een realistisch beeld te schetsen als zijn vrienden zo ongelofelijk positief zijn alsof het zo makkelijk en vanzelf gaat. Ik geloof er helemaal niks van, maar dan ben ik degene met een vertekend beeld.
Nogal performatief.
Weet je wat het is: je kan het vooraf niet inschatten hoe het is. Mijn eerste vrouw wilde per sé kinderen. Ik eigenlijk niet als in 'hoeft voor mij niet'. En toen de oudste er was, vond ik het geweldig en zij vond het helemaal niets.
En nee, niet omdat het te zwaar was en ik een lamlul was. We hadden overdag 5 dagen in de week een nanny, die ook het ontbijt, lunch en diner regelde. Tuinman/schoonmaak. En aangezien ze naar mij trok en ik het leuk vond was ik degene die veruit het meeste tijd aan haar besteedde, zowel doordeweeks als in de weekenden.
Mijn advies zou zijn: beslis het voor jezelf. Als het dan tegenvalt kun je alleen jezelf aankijken. Doe je het voor je partner en blijkt het dan tegen te vallen dan kan zoiets tussen jullie in komen te staan. Ook als je partner het per sé wil. Vrijgezel zijn is beter dan een situatie waar je niet in wil zitten.
Misschien wordt dat niet hersenloos geroepen maar om een belangrijk signaal door te geven. Moederschap is economisch en sociaal gezien een slechte deal. Je krijgt het lastig op werk, omdat geacht wordt dat je volop presteert zodra je terugbent van verlof en je kapotte lichaam nog niet hersteld is. Naast je carrière, is het ook sociaal een lijdensweg en zijn de zorgtaken thuis niet eerlijk verdeeld. Als vrouw verlies je al snel autonomie, terwijl de vader een eventuele “papadag” heeft in de week. Ik kan me voorstellen dat er heel veel last op de schouders van moeders komen te staan, vooral wanneer ze een ietwat traditionele man hebben, dat ze denken: ik had ook alleen vader willen zijn.quote:
[..]
Tsja, iemand heeft kennelijk recent geroepen dat ze alleen kinderen willen als ze vader kunnen zijn en dan wordt dat een beetje hersenloos herhaalt. Alsof vaderschap anders is dan moederschap (op de eerste 9 maanden na dan).
Nogal performatief.
Weet je wat het is: je kan het vooraf niet inschatten hoe het is. Mijn eerste vrouw wilde per sé kinderen. Ik eigenlijk niet als in 'hoeft voor mij niet'. En toen de oudste er was, vond ik het geweldig en zij vond het helemaal niets.
En nee, niet omdat het te zwaar was en ik een lamlul was. We hadden overdag 5 dagen in de week een nanny, die ook het ontbijt, lunch en diner regelde. Tuinman/schoonmaak. En aangezien ze naar mij trok en ik het leuk vond was ik degene die veruit het meeste tijd aan haar besteedde, zowel doordeweeks als in de weekenden.
Mijn advies zou zijn: beslis het voor jezelf. Als het dan tegenvalt kun je alleen jezelf aankijken. Doe je het voor je partner en blijkt het dan tegen te vallen dan kan zoiets tussen jullie in komen te staan. Ook als je partner het per sé wil. Vrijgezel zijn is beter dan een situatie waar je niet in wil zitten.
verder goed advies, dankjewel.
Voor een groot deel ben je daar zelf bij, natuurlijk. Niemand verplicht jou om minder te gaan werken en je man net aan een papadag te laten doen. Jullie kunnen dat gewoon in onderling overleg anders regelen als dat is wat jullie willen. Hetzelfde geldt voor de zorg en het huishouden, daar kun je ook samen de taken verdelen. Dat zal best even wat tijd en energie kosten, en dat betekent ook dat je elkaar het op de eigen manier moet laten doen, tenzij dat het gevaarlijk of slecht of ongezond is. Dus als hij de was anders opvouwt of iets anders met jullie kind omgaat dan jij doet/wil, dan moet die ruimte er ook zijn.quote:
[..]
Misschien wordt dat niet hersenloos geroepen maar om een belangrijk signaal door te geven. Moederschap is economisch en sociaal gezien een slechte deal. Je krijgt het lastig op werk, omdat geacht wordt dat je volop presteert zodra je terugbent van verlof en je kapotte lichaam nog niet hersteld is. Naast je carrière, is het ook sociaal een lijdensweg en zijn de zorgtaken thuis niet eerlijk verdeeld. Als vrouw verlies je al snel autonomie, terwijl de vader een eventuele “papadag” heeft in de week. Ik kan me voorstellen dat er heel veel last op de schouders van moeders komen te staan, vooral wanneer ze een ietwat traditionele man hebben, dat ze denken: ik had ook alleen vader willen zijn.
Daar moet je wel beide achterstaan. Als je man daar anders over denkt, wordt dat moeilijk.
Maar je moet inderdaad vooral voor jezelf uitvogelen of JIJ een kind wil, ja of nee. En voor je partner geldt hetzelfde. Als jullie daarin lijnrecht tegenover elkaar staan, kan dat betekenen dat jullie toch niet zo geschikt zijn samen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Het zou zomaar eens kunnen dat zwangerschapsverlof in Nederland te rigide is, in de zin van dat ik vrouwen ken die al een maand later weer volgas gaven en er natuurlijk ook vrouwen zijn die na 3 maanden nog niet klaar zijn. Het zou wellicht schelen als b.v. de eerste drie maanden na de bevalling 100% vergoed worden, en daarna als je langer nodig hebt je met 70% vergoeding meer kan krijgen. Of zoiets (ik schiet even uit de heup).quote:
[..]
Misschien wordt dat niet hersenloos geroepen maar om een belangrijk signaal door te geven. Moederschap is economisch en sociaal gezien een slechte deal. Je krijgt het lastig op werk, omdat geacht wordt dat je volop presteert zodra je terugbent van verlof en je kapotte lichaam nog niet hersteld is. Naast je carrière, is het ook sociaal een lijdensweg en zijn de zorgtaken thuis niet eerlijk verdeeld. Als vrouw verlies je al snel autonomie, terwijl de vader een eventuele “papadag” heeft in de week. Ik kan me voorstellen dat er heel veel last op de schouders van moeders komen te staan, vooral wanneer ze een ietwat traditionele man hebben, dat ze denken: ik had ook alleen vader willen zijn.
Verder zie ik om mij heen vooral vaders die net zo betrokken zijn als moeders. Maar die afweging (gaat mijn partner wel/niet betrokken zijn) kun je denk ik het beste maken gericht op jouw partner. Ik denk namelijk dat je zoiets vaak toch wel kan beoordelen aan wat iemand nu al doet.
En vergeet niet dat opa/oma worden ook niet iets is waar je zelf over gaatquote:
Het is toch ook niet vanzelfsprekend dat je kleinkinderen moet opvoeden? Daar ga je zelf over.
Mijn opa's en oma's deden nagenoeg niks in mijn opvoeding. Ik logeerde er wel eens, meer niet.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |