Gelukkiger in het leven met of zonder kinderen?

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 07:12 schreef Discombobulate het volgende:
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.

Nee hoor. Als je al mensen om je heen wil, kunnen dat ook goede vrienden of partner zijn.
Ik vind kinderen nemen omdat je bang bent op enig moment eenzaam/alleen te zijn, persoonlijk een rare reden om kinderen te nemen. Je kunt ook in vriendschappen investeren.

Geen kinderen hier. Ik hoor wel dat mensen die bewust geen kinderen hebben vaak uit een niet doorsnee gezinssituatie komen. In mijn geval klopt dat, mijn moeder stond er alleen voor. Ik heb ook geen broers of zussen. Een vader heb ik nooit gekend, maar ik ben liefdevol opgegroeid. Daar ligt het in mijn geval niet aan. Mijn man daarentegen heeft een slechte jeugd gehad met veel ellende. Hij wilde ook bewust geen kinderen.
Nu ik 50+ ben zie ik om me heen wel dat de mensen van mijn leeftijd met kinderen wel een gezelliger leven hebben. Mijn man en ik zijn alleen, beide geen broers of zussen en geen ouders meer. Dan bekruipt me af en toe best wel een akelig gevoel van alleen zijn, zeker als een van ons zal overlijden.
Daarentegen horen we wel bij het gezin van mijn nicht waarmee ik als zus ben opgegroeid. Haar kinderen hebben we geholpen toen ze een huis kochten, en misschien kijken ze ook nog een keer naar ons om als het nodig is.

Hier 1 kind met verschillende beperkingen die het leven enorm beperken. Ik zou hem echt niet willen missen en hou heel veel van hem maar of ik gelukkiger ben nu met kind, nee dat niet. In de zorg is er helaas niet 'zoals in de liefde ' op ieder potje past een dekseltje. Dus om zelf 24/7 te kunnen zorgen kan ik niet meer werken en heb ik geen sociaal leven;) maar ik doe het met heel veel liefde!

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 06:49 schreef kwiwi het volgende:

[..]
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week ziet Laat mij maar oud worden zoals de buurman denk ik dan.

Klopt. Dat komt ook voor, weet ik uit eigen ervaring.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 08:29 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Je kan natuurlijk ook een sociaal leven opbouwen. Ook als je oud bent.

Zeker. Zeer belangrijk om dat te doen.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 06:49 schreef kwiwi het volgende:

[..]
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week ziet Laat mij maar oud worden zoals de buurman denk ik dan.

Klopt hoor. Mijn grootouders hadden 7 kinderen. Uiteindelijk was er van de 7 maar eentje die er altijd voor ze was. Tot de erfenis in beeld was, toen jankten degenen die er nooit waren het hardste.

Kinderen krijgen of niet. Als je er teveel over nadenkt en het gaat rationaliseren, dan kom je vaak tot de conclusie dat je ze niet wil, of dat je niet weet of je ze wil. Dat denkproces kan zo lang duren dat van uitstel afstel komt.

Als je een rustig kalm leven wil: neem geen kinderen.

Als je daarentegen een meer gevuld leven wil, met meer pieken en dalen: neem wel kinderen. Je zult vele mooie momenten erbij krijgen, maar ook risico op onnoemelijk veel leed. Je leeft in de angst dat het kind iets overkomt en soms gebeurt dat helaas ook.

Maar je lééft wel meer.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 08:48 schreef Kottnauer het volgende:

[..]
Zeker. Zeer belangrijk om dat te doen.

Dat is zeker belangrijk. Toch is dat best moeilijk, omdat onze vrienden met gezin steeds meer binnen hun eigen kring in het gezin blijven.
Toen mijn moeder net was overleden hebben we aan onze vrienden maar erg weinig gehad. Daar heb ik wel een douw van gehad eerlijk gezegd, terwijl ze altijd bij ons terecht konden en dat ook deden.

Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.

Maar als het niet bevalt druk je ze niet weer even terug hè?

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.

Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.

En dat de meesten er geen spijt van gekregen lijken te hebben, wil niet zeggen dat je zelf er dus ook geen spijt van zult krijgen. Je zult maar net tot die groep horen die wel spijt krijgt. Dan zit je met de gebakken peren.

Ik heb een kind van twee en ik weet niet of ik gelukkiger ben. Ik ben wel anders gelukkig.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:08 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.

En dat de meesten er geen spijt van gekregen lijken te hebben, wil niet zeggen dat je zelf er dus ook geen spijt van zult krijgen. Je zult maar net tot die groep horen die wel spijt krijgt. Dan zit je met de gebakken peren.

Ik ken dit soort mensen.
En ook mensen die beter geen kinderen hadden kunnen nemen omdat het voor de kinderen echt kut ouders waren. Die kinderen waren de dupe, je zal maar ter wereld komen bij dat soort lui.

Kinderen uitproberen Eigenlijk jammer dat je ze niet kan leasen hè. Wanneer het even tegen zit breng je ze weer weg

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:15 schreef Sunshine1982 het volgende:
Kinderen uitproberen Eigenlijk jammer dat je ze niet kan leasen hè. Wanneer het even tegen zit breng je ze weer weg

Beetje zoals tijdens de coronaperiode. Toen namen veel mensen een huisdier, die vervolgens, na de coronaperiode, weer weg werden gedaan, omdat het toch teveel gedoe bleek te zijn.

Wij zijn ook heel bewust en gelukking kind-vrij. We hebben diverse neefjes en nichtjes die een prima aanvulling op ons eigen vrije leven vormen, en die het maar wat leuk vinden: zo'n gekke oom en tante met wie je kan kamperen in het bos of over dingen praten die je niet met je ouders wilt bespreken.

Denk dat dit een typisch gevalletje is van "bij twijfel niet doen" TS

Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.

Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.

Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.

Daar rust nog wel een taboe op.
Je eigen kinderen niet leuk vinden of er spijt van hebben.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.

Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.

Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.

Als ze eenmaal op school zitten is dat ook een stuk makkelijker dan wanneer ze 1 en 3 zijn.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.

Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.

Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:35 schreef capricia het volgende:

[..]
Daar rust nog wel een taboe op.
Je eigen kinderen niet leuk vinden of er spijt van hebben.

Ik denk dat dat er ook maar weinig zijn. Daar is ons lijf gewoon op gebouwd.

Ik denk ook als kinderen er bij mij wel waren gekomen ik nu een totaal ander, maar even gelukkig leven had gehad.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.

Zo werkt het natuurlijk niet

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:36 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Ik denk dat dat er ook maar weinig zijn. Daar is ons lijf gewoon op gebouwd.

Ik denk ook als kinderen er bij mij wel waren gekomen ik nu een totaal ander, maar even gelukkig leven had gehad.

Zijn vooral vrouwen waar het het sterkst speelt.
Spijtmoeders, is de naam. Het is een super groot taboe en moeilijk te doorbreken. Ook lastig om te meten. Lees percentage van 5 tot 15%.

Komt omdat moederschap toch nog vaak wordt gezien als het ultieme doel in het leven van een vrouw.

Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.

Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken.

Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.