Gelukkiger in het leven met of zonder kinderen?

Ik heb geen kinderen. Geen bewuste keuze, maar zo liep het qua relaties.

Maar ik heb een prima leven zo. Genoeg leuke en zinvolle dingen om me mee bezig te houden.

Had ik wel kindere gehad was ik ook wel gelukkig geweest in die vorm.

Er zijn wel eens dingen die ik er aan mis maar ook dingen die ik er totaal niet aan mis. Dat houdt elkaar in balans.

Ik heb een neefje van twee die heel regelmatig over vloer komt. Ideaal, wel de perks, niet de narigheid.

quote:

Op donderdag 3 september 2026 18:09 schreef Jahr00n het volgende:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.

Om dat zo te stellen vind ik vrij simpel. Misschien bij jou, maar misschien bij anderen niet. Geen kind is hetzelfde.

Hier werd het moeilijk vanaf de dag dat mijn jongste naar school ging met 4 jaar. Er werd zichtbaar dat hij in sommige dingen (flink) achterliep. Van de juf die over speciaal onderwijs sprak in groep 1 naar 'hou er rekening mee dat hij blijft zitten dat in groep 2'. En nu zit hij sinds een week in groep 3 In één keer door, zonder te blijven zitten en hij lijkt het tot zover erg leuk te vinden. De afgelopen tijd in groep 1 en 2 heel wat specialisten gezien om hem te helpen en het heeft zijn vruchten aardig afgeworpen. We zijn er nog niet; ik ga wekelijks met hem naar fysiotherapie en om de paar weken ergotherapie. Logopedie krijgt hij op school. Ik ben erg trots op hem Het is zeker niet makkelijk geweest voor ons als ouders, maar ik denk dat het voor hem ook niet makkelijk is geweest.


Dus TS, zo kan het ook lopen dat je een kind krijgt die wat meer zorg nodig hebt. Niet ieder kind fietst (semi) makkelijk door de kindertijd heen. In hoeverre ben je bereid om daar zorg en tijd aan geven.

[ Bericht 0% gewijzigd door Sunshine1982 op 03-09-2026 19:45:35 ]

Sommige ouders zijn ook teveel met micromanagement bezig.

45 nu zonder kinderen. Ik heb mezelf sowieso nooit in een moederrol gezien. Daar is inmiddels ook een zeer onzekere levensverwachting bovenop gekomen (gezondheidsgedoe), die ik eventuele kinderen liever niet aan had gedaan. Het is maar goed dat ze er niet gekomen zijn.

Sowieso lijkt de hedendaagse maatschappij me een enorm stressvolle, benauwde wereld om in op te groeien.

Een nadeel is dat het sociaal wat minder lekker ligt. Voor veel mensen met kinderen is een leven zonder kinderen wel heel erg afwijkend van dat van hen. Voor sommige zeer traditioneel denkende figuren ben je nog net geen alien.

Maar om daarom toch maar moeder te worden?

[ Bericht 5% gewijzigd door Eightyone op 05-09-2026 08:36:11 ]

Het topiconderwerp wordt nu btw besproken in De Afspraak op Canvas.

Een terugzoek-tip voor TS.

Ik kan met gerust hart zeggen dat ik niet gelukkig zou zijn geweest met kinderen, en ook zeker niet gelukkiger zou zijn als ik nu nog aan kinderen zou beginnen. Het lijkt mij de pure incarnatie van de hel.

Dat gezegd, ik ga inmiddels richting de 40, heb alles en kan alles doen wat ik maar wil, en heb gemiddeld genomen een erg fijn leven. Maar zo nu en dan bekruipt de vraag me; 'is dit het nou? Wat wil ik nou verder nog doen in het leven?' Absoluut geen wens om alsnog aan kinderen te beginnen, maar soms ervaar ik wel iets van leegte.

Wanneer je kinderen hebt geeft dat toch een soort van zin aan het leven waarvoor je iedere dag toch maar weer om 7 uur je nest uit komt, naar die saaie kantoorbaan gaat, je door die routine heen sleurt, je vrije zaterdagen opoffert, en elke avond doodmoe op bed ploft. Ik kan me ergens wel voorstellen dat als je zo'n braaf burgerlijk bestaan lijdt, kinderen je ten minste nog het gevoel geven dat je het ergens voor doet.

Belangrijkste is dat je een gezonde basis hebt voordat je aan kinderen begint

Dus

Zelf een goede jeugd gehad
In een stabiel gezin emotioneel als financieel

Als je dus nu een gelukkige relatie hebt die stabiel is dan kan jet overwegen

Ik heb die basis niet gehad en daardoor ook geen relatie, zou niet weten hoe dat eruit ziet een gezonde relatie
Dus aan kinderen niet eens overwogen, anderen hebben die keuze voor mij gemaakt

Broer is wel getrouwd en twee kinderen maar dat is niet goed afgelopen, beide leven niet meer
Kinderen sinds kort contact mee die zijn 30 ers maar hebben het zwaar gehad en nu weer

Ik heb geen hekel aan kinderen in het algemeen, maar vader worden van een kind zou voor mij een doemscenario zijn. Ik ben een manchild en houd niet van verantwoordelijkheden, en de kans op het veroorzaken van een zwangerschap bij een vrouw moet ten alle tijden 0,0% zijn.

quote:

Op donderdag 3 september 2026 23:00 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Ik begrijp wat je bedoelt. Ik heb dat gevoel ook. Het leven van mijn collega’s en vrienden is niet het leven wat ik zelf zou willen hebben. Het is niet dat ze erg ongelukkig zijn, want ze houden zielsveel van hun kinderen, maar het is ook absoluut niet dat ze gelukkig zijn. Het lijkt op een opoffering van iemands leven. Ouders met kinderen die voor de rest van hun leven zorg nodig hebben, die zijn getekend voor de rest van hun leven. Het is een soort acceptatie van status quo. Ik denk dat ik er niet voor gemaakt ben en ik ben ook niet iemand die kampeert en genoegen neemt met een koude pasta salade. Ik wil echt een feestje van mijn leven maken met veel aandacht voor goed en lekker eten, reizen, gaan en staan waar ik wel en vooral een leven met zo min mogelijk stress.. en toch vraag ik me af wat moederschap me zou brengen? Zou ik de uitdagingen ook als een reis zien die ik niet zou willen missen?

Je stelt hier vragen die je alleen zelf kan beantwoorden.

Lig nu met 10 weken oude baby op de bank, of ik gelukkiger ben? Geen verschil voor mij. Zonder baby heb je vrijheid om te doen en gaan, lagere kosten, en meer tijd voor elkaar.

Met baby heb je natuurlijk dat het heel schattig is, de band die je maakt, ze langzaam zie veranderen en groeien. Een deel van jezelf en diegene van wie je houdt in een schattig pakket. Je zit wel met de zorg 24/7 en wij hebben geen familie in de buurt dus staan er zelf voor.

Ben zelf 39 en vrouw is 43 nu dus was wel op het laatste moment.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 00:05 schreef kun_bbongal het volgende:
Lig nu met 10 weken oude baby op de bank, of ik gelukkiger ben? Geen verschil voor mij. Zonder baby heb je vrijheid om te doen en gaan, lagere kosten, en meer tijd voor elkaar.

Met baby heb je natuurlijk dat het heel schattig is, de band die je maakt, ze langzaam zie veranderen en groeien. Een deel van jezelf en diegene van wie je houdt in een schattig pakket. Je zit wel met de zorg 24/7 en wij hebben geen familie in de buurt dus staan er zelf voor.

Ben zelf 39 en vrouw is 43 nu dus was wel op het laatste moment.

Je had ook gewoon een puppy kunnen nemen

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 00:32 schreef TigerXtrm het volgende:

[..]
Je had ook gewoon een puppy kunnen nemen

Nee dankje, dan moet ik met deze hitte naar buiten

Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 01:36 schreef Kottnauer het volgende:
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.

Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week ziet Laat mij maar oud worden zoals de buurman denk ik dan.

Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 07:12 schreef Discombobulate het volgende:
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.

Maak er hier tweewekelijks van, eerder in dit decennium, en op bescheidener schaal ben ik opnieuw 'in de molen' beland. Toegegeven - de extra steun was best lekker geweest.

Maar nee, toch beter van niet.

[ Bericht 2% gewijzigd door Eightyone op 04-09-2026 10:36:01 ]

Lange tijd een vrij leven gehad en nul behoefte aan kinderen en trouwen.
Eind 20 de liefde leren kennen en paar jaar later kinderen gekregen. Een bewuste keuze. In een andere levensfase. Het is heel anders maar een gezin is ook fijn.

Ik ben nu echter chronisch ziek en er komt heel veel van het gezin op de schouders van mijn partner. En dat vind ik verschrikkelijk. Andersom had ik het ook gedaan maar toch wil je het samen doen

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 07:23 schreef cinderloom het volgende:
Lange tijd een vrij leven gehad en nul behoefte aan kinderen en trouwen.
Eind 20 de liefde leren kennen en paar jaar later kinderen gekregen. Een bewuste keuze. In een andere levensfase. Het is heel anders maar een gezin is ook fijn.

Ik ben nu echter chronisch ziek en er komt heel veel van het gezin op de schouders van mijn partner. En dat vind ik verschrikkelijk. Andersom had ik het ook gedaan maar toch wil je het samen doen

Het gevoel alsof je andere mensen onbedoeld tot last bent.

Wat ook meespeelt: het MIT (met de Club van Rome) voorspelde in 1972 de ineenstorting van de beschaving rond het jaar 2040 en we liggen nog altijd op schema. Dit kan natuurlijk een trage collapse zijn, maar ik geloof niet dat het laatste kwart van deze eeuw en daarna nou zo leuk worden.

Ik weet niet anders dan dat ik moeder wilde worden. Vanaf mn 5e ofzo vroeg ik al aan mijn moeder hoe baby's gemaakt worden en of ik zelf ook al een baby mocht. Mijn grootste angst was altijd dat ik nooit zelf moeder zou worden.

Gelukkig nu 2 mooie meisjes rondlopen, en ik weet zeker dat ik doodongelukkig zou zijn geworden als ik ze niet had gehad. Maar voor mij was dus mijn hele leven al duidelijk dat dat mijn doel in het leven was. Ja, het is retezwaar, maar nu ze ouder worden wordt het makkelijker en ik ben zo vreselijk trots op ze. Dat weegt veel zwaarder dan hoe retezwaar de moeilijke momenten kunnen zijn.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 01:36 schreef Kottnauer het volgende:
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.

Je kan natuurlijk ook een sociaal leven opbouwen. Ook als je oud bent.

quote:

Op donderdag 3 september 2026 18:15 schreef C64 het volgende:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.

Hoewel ik kleine kinderen leuk vind, denk ik van poepluiers uitmesten en snottebellen afvegen niet de geestelijke voldoening te kunnen krijgen die ik uit boeken, docu's en podcasts haal dus ik ben wel een beetje nieuwsgierig naar jouw definitie van een leeg bestaan?