R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dat is niet waar. Hij heeft wel degelijk iets gezegd over hoe die zingeving eruit zou kunnen zien.quote:Op vrijdag 4 september 2026 17:03 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Je hoeft niet aanvallend te reageren. Het waren exact jouw woorden en misschien was je zelf kort door de bocht en had je het kunnen uitleggen. Ik vraag verder niet om advies of antwoorden op de vragen waar ik mee zit, maar om het delen van ervaringen en of mensen zich wel of niet gelukkiger voelen met of zonder kinderen. Je bent nu zelf dingen buiten context aan het plaatsen en voor mij in te vullen.
quote:Op donderdag 3 september 2026 19:23 schreef OllieA het volgende:
[..]
Daar zit naar mijn idee wel de kern, dus eigenlijk is vraag van TS niet beantwoordbaar.
Het is en blijft een sprong in het duister, waarbij zowel veel pro's als contra's genoemd kunnen worden, die ik hier niet ga oplepelen. Eén ding is zeker: je leven verandert drastisch als je een kind krijgt. Veel mensen onderschatten dat, ik heb dat zelf ook onderschat.
Verder wil ik zeggen dat een kind niet kan voorzien in zingeving aan je leven. Dat is een romantische fictie waarmee het kind tekort wordt gedaan.
Als je een kind van jezelf zou willen begeleiden in het worden van een zelfstandig, onafhankelijk individu, dan kan je paradoxaal genoeg, daar wel weer een doel en een zin aan ontlenen.
Sorry, makkelijker of duidelijker kan ik het niet maken.
[ Bericht 0% gewijzigd door Lienekien op 04-09-2026 17:59:45 (Zij is een hij.) ]
The love you take is equal to the love you make.
Je geeft veel punten om op in te gaan. Ik ligt er eentje even uit. Die van je man.quote:
[..]
Dat zeg je goed vind ik, beide paden hebben een prijs, positief en negatief.
Ik ben er veel mee bezig en ik voel onrust omdat ik een tijdsdruk voel, vooral omdat de vrienden van mijn man kinderen krijgen en mijn traditionele moeder graag kleinkinderen wil. De mannelijke vrienden van mijn man zijn super happy en ik voel aan mijn man dat hij ook dat gevoel krijgt van oh wat leuk en hij benoemt ook letterlijk dat het goed gaat en zijn vrienden gelukkig zijn. Het zijn mannen die niet over emoties praten en we weten niet hoe hun traditionele vrouwen zich voelen. Zijn vrienden zijn erg lieve en burgerlijke mensen, hebben een goede carrière, geen hobby’s, traditioneel en eigenlijk heel saai.. met een saaie partner waarvan het merendeel parttime werkt of geen carrière heeft (wat helemaal prima is, maar gewoon heel andere persoonlijkheden dan ik). Ik denk dat mijn man een vertekend beeld heeft en onderschat hoe zwaar het eigenlijk is, en dan vooral voor moeders die ook willen werken.
Het is een herkenbaar fenomeen dat mannen het ouderschap soms optimistischer inschatten dan vrouwen. Voor een man verandert er veel, maar zijn lichaam blijft intact, hij hoeft geen zwangerschap of ontzwangering te ondergaan, en in de praktijk behouden mannen vaak meer van hun oorspronkelijke autonomie en werkidentiteit dan vrouwen.
Je man ziet het enthousiasme van zijn vrienden en denkt: "Zie je wel, dit is leuk en het werkt." Jij kijkt door een realistischer en kritischer glas: "Ja, maar wíé draagt hier de zwaarste last, en past die specifieke rolverdeling bij wie ik ben?" Je bent niet pessimistisch, je bent de consequenties aan het doorrekenen voor jouw specifieke situatie en persoonlijkheid.
Heb je wel eens concrete vragen aan je man gesteld, zoals "Hoe zie jij onze verdeling voor je als er een baby is? Hoeveel dagen ga jij minder werken? Hoe verdelen we de nachtdiensten als we allebei blijven werken?"
Pel ook zijn wens af: Voelt hij een diepe, eigen intrinsieke wens om vader te worden en een kind op te voeden, of voelt hij vooral het enthousiasme en de gezelligheid van 'de club' waar hij bij wil horen?
Ik vind het heel dapper dat je dit zo helder ziet en niet zomaar meegaat in de stroom van je omgeving of je moeder of zijn vriendengroep. Je beschermt hier niet alleen jezelf, maar ook de kwaliteit van je relatie.
Je hebt me het werk bespaard om zelf mijn post te moeten herhalen, waarvoor dank.quote:Op vrijdag 4 september 2026 17:07 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Dat is niet waar. Ze heeft wel degelijk iets gezegd over hoe die zingeving eruit zou kunnen zien.
[..]
Ik ben overigens een hij.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Begin er dan gewoon niet aan. Hij is schijnbaar conservatief/traditioneel en waarschijnlijk zijn die vrienden van hem die al vader zijn super happy omdat hun vrouw al het werk doet. Jij wil zelf ook gaan werken of aan het werk blijven terwijl hij alleen maar denkt: "Leuk, een kind", maar vervolgens geen correcte actie onderneemt om jou te ontlasten na 5 nachten met een huilbaby.quote:
[..]
Dat zeg je goed vind ik, beide paden hebben een prijs, positief en negatief.
Ik ben er veel mee bezig en ik voel onrust omdat ik een tijdsdruk voel, vooral omdat de vrienden van mijn man kinderen krijgen en mijn traditionele moeder graag kleinkinderen wil. De mannelijke vrienden van mijn man zijn super happy en ik voel aan mijn man dat hij ook dat gevoel krijgt van oh wat leuk en hij benoemt ook letterlijk dat het goed gaat en zijn vrienden gelukkig zijn. Het zijn mannen die niet over emoties praten en we weten niet hoe hun traditionele vrouwen zich voelen. Zijn vrienden zijn erg lieve en burgerlijke mensen, hebben een goede carrière, geen hobby’s, traditioneel en eigenlijk heel saai.. met een saaie partner waarvan het merendeel parttime werkt of geen carrière heeft (wat helemaal prima is, maar gewoon heel andere persoonlijkheden dan ik). Ik denk dat mijn man een vertekend beeld heeft en onderschat hoe zwaar het eigenlijk is, en dan vooral voor moeders die ook willen werken.
Le Diable
Nou, dat loopt wel los hoor, de wereldbevolking groeit gewoon gestaag verderquote:
De vraag is ook of je miljarden jaren aan ontwikkeling, om jouw 'genetic makeup' tot stand te brengen, wil beëindigen.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Wow, dit vind ik een geweldige post. Dankjewel.quote:
[..]
Je geeft veel punten om op in te gaan. Ik ligt er eentje even uit. Die van je man.
Het is een herkenbaar fenomeen dat mannen het ouderschap soms optimistischer inschatten dan vrouwen. Voor een man verandert er veel, maar zijn lichaam blijft intact, hij hoeft geen zwangerschap of ontzwangering te ondergaan, en in de praktijk behouden mannen vaak meer van hun oorspronkelijke autonomie en werkidentiteit dan vrouwen.
Je man ziet het enthousiasme van zijn vrienden en denkt: "Zie je wel, dit is leuk en het werkt." Jij kijkt door een realistischer en kritischer glas: "Ja, maar wíé draagt hier de zwaarste last, en past die specifieke rolverdeling bij wie ik ben?" Je bent niet pessimistisch, je bent de consequenties aan het doorrekenen voor jouw specifieke situatie en persoonlijkheid.
Heb je wel eens concrete vragen aan je man gesteld, zoals "Hoe zie jij onze verdeling voor je als er een baby is? Hoeveel dagen ga jij minder werken? Hoe verdelen we de nachtdiensten als we allebei blijven werken?"
Pel ook zijn wens af: Voelt hij een diepe, eigen intrinsieke wens om vader te worden en een kind op te voeden, of voelt hij vooral het enthousiasme en de gezelligheid van 'de club' waar hij bij wil horen?
Ik vind het heel dapper dat je dit zo helder ziet en niet zomaar meegaat in de stroom van je omgeving of je moeder of zijn vriendengroep. Je beschermt hier niet alleen jezelf, maar ook de kwaliteit van je relatie.
Het is een onderwerp dat ik vermijd (omdat ik niet nog meer druk wil voelen) en mijn man ook, want hij weet hoe ik er in sta en benoemt dat ook (“wil geen kinderen”). Af en toe wordt er wat benoemd en ergens op gereageerd aan de hand van situaties om ons heen. Een vriend van hem heeft bijvoorbeeld een afspraak met zijn vrouw, waarbij de afspraak is dat wie als eerste de zaterdag claimt dat die dag van hem/haar is en toevallig heeft de vriend iedere zaterdag een leuke dag en zit zij met de baby thuis. Mijn man vond dat bijv. een goede deal en ik absoluut niet, een goede deal is dat je de zorgtaken en vrije tijd eerlijk verdeelt. Mijn man bekijkt veel zaken vanuit het traditionele mannelijke perspectief, niet vanuit het perspectief van de (werkende) moeder. Dat vind ik soms zorgelijk en beangstigend als ik aan mezelf denk in zo’n fragiele situatie. We communiceren op dit vlak indirect en misschien ook omdat we het zelf ook niet helemaal weten. Mijn man kan verder zeer slecht tegen kritiek en kan iets snel als kritiek opvatten, wat ik ook liever vermijd en de sfeer goed houd. Communicatie is sowieso iets waar we allebei aan moeten werken.
Maar niet haar genen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 17:20 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Nou, dat loopt wel los hoor, de wereldbevolking groeit gewoon gestaag verder
Je moet eigenlijk ook gewoon doen wat voor jou goed voelt. Ik snap nooit zo goed waarom hier een discussie over gevoerd moet worden. Veel mensen hebben gewoon een kinderwens. Een enkeling ook niet. Tja, prima. Ik zou er uiteindelijk denk ik wel willen, want vriendschappen worden toch minder naarmate je ouder wordt.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Dat klinkt niet als een kinderwens, dat klinkt als bang zijn om eenzaam oud te worden.quote:
Je moet eigenlijk ook gewoon doen wat voor jou goed voelt. Ik snap nooit zo goed waarom hier een discussie over gevoerd moet worden. Veel mensen hebben gewoon een kinderwens. Een enkeling ook niet. Tja, prima. Ik zou er uiteindelijk denk ik wel willen, want vriendschappen worden toch minder naarmate je ouder wordt.
The love you take is equal to the love you make.
En dan? Ik vind dat gelul van je genenpoel doorzetten zo arrogant - alsof jouw genen zo geweldig en bijzonder zijn. Het lijkt me ook een slechte reden om een kind op aarde te zetten.quote:
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Ik zou eerst werken aan je relatie en je communicatie dan, voordat je aan kinderen begint. Het kan geen kwaad om eens samen naar een therapeut te gaan en helder uit te spreken wat je van elkaar verwacht en wat je mist. Hoeft niet met een therapeut per se hoor - je kunt het natuurlijk ook samen uitspreken als je er van overtuigd bent dat jullie beiden eerlijk en transparant en niet aanvallend kunnen zijn.quote:
[..]
Wow, dit vind ik een geweldige post. Dankjewel.
Het is een onderwerp dat ik vermijd (omdat ik niet nog meer druk wil voelen) en mijn man ook, want hij weet hoe ik er in sta en benoemt dat ook (“wil geen kinderen”). Af en toe wordt er wat benoemd en ergens op gereageerd aan de hand van situaties om ons heen. Een vriend van hem heeft bijvoorbeeld een afspraak met zijn vrouw, waarbij de afspraak is dat wie als eerste de zaterdag claimt dat die dag van hem/haar is en toevallig heeft de vriend iedere zaterdag een leuke dag en zit zij met de baby thuis. Mijn man vond dat bijv. een goede deal en ik absoluut niet, een goede deal is dat je de zorgtaken en vrije tijd eerlijk verdeelt. Mijn man bekijkt veel zaken vanuit het traditionele mannelijke perspectief, niet vanuit het perspectief van de (werkende) moeder. Dat vind ik soms zorgelijk en beangstigend als ik aan mezelf denk in zo’n fragiele situatie. We communiceren op dit vlak indirect en misschien ook omdat we het zelf ook niet helemaal weten. Mijn man kan verder zeer slecht tegen kritiek en kan iets snel als kritiek opvatten, wat ik ook liever vermijd en de sfeer goed houd. Communicatie is sowieso iets waar we allebei aan moeten werken.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Daarbij zijn kinderen ook geen garantie tegen eenzaamheid. Voor hetzelfde geld emigreren ze als ze volwassen zijn, of raak je in een vechtscheiding waarbij de kinderen verliest, gaan ze dood door een nare ziekte of ongeluk, etc, etc.quote:
Dat klinkt niet als een kinderwens, dat klinkt als bang zijn om eenzaam oud te worden.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Arrogant? Het leven in zijn diversiteit is uniek. Het is helemaal geen slechte reden. Beter nog, het is DE reden voor de hele flora en fauna om te overleven, de reden waarom jij hier überhaupt rondloopt, de reden waarom je de drang voelt om je voort te planten en kinderen te willen. Het is pas arrogant om het belang daarvan te ontkennen.quote:
[..]
En dan? Ik vind dat gelul van je genenpoel doorzetten zo arrogant - alsof jouw genen zo geweldig en bijzonder zijn. Het lijkt me ook een slechte reden om een kind op aarde te zetten.
Wat is volgens jou dan wel een goede reden om kinderen te krijgen? Want wat je ook noemt, volgens mij kun je daar ook met gemak op elke reden het stempeltje 'egoïstisch' drukken.
Het leven is nou eenmaal ambigu. Verlangen is nooit iets zuivers. Het zijn instincten, verwachtingen, angsten, etc. Dat een kinderwens ook iets te maken heeft met niet eenzaam willen eindigen, betekend natuurlijk niet dat het daarom geen wens is. Vriendschappen veranderen ook naarmate je ouder wordt. Het zal nooit zo zijn als toen je vrienden had tijdens je puberteit. Vrienden hebben straks kinderen, die gaan jou minder zien, etc.quote:
[..]
Dat klinkt niet als een kinderwens, dat klinkt als bang zijn om eenzaam oud te worden.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Een wens is nooit een verlangen naar een gebrek van iets, maar altijd iets productiefs.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Als mijn sociale leven zo zou zijn zoals toen ik 20 was, en ik was in feite een jaar of 85, dan zou ik kinderen absoluut niet missen. Nu ook niet, maar er zijn nou gewoon bepaalde paden die mensen bewandelen ongeacht wat ze er zelf over denken en rationaliseren. Het is niet voor niets dat we al honderdduizenden jaren bestaan en onszelf niet vrijwillig de vernietiging in werken. Evolutie blijft een krachtig iets.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Dat is uiteraard maar net hoeveel waarde je aan uniciteit hecht. Als je daar meer waarde aan hecht dan alle ellende die bij het leven komt kijken, ja, dan heb je vanuit jouw perspectief een punt. Even een minimaal plukje leed ter inspiratie, +/- 400.000 kinderen krijgen kanker, jaarlijks. Ik vermoed dat die niet zoveel waarde hechten aan het feit dat ze meegewerkt hebben aan het zogenaamde belang van het al dan niet doorgeven van genetisch materiaal op basis van willekeurige mutaties en natuurlijke selectie teneinde het o zo unieke leven in stand te houden. De natuur is volstrekt onverschillig, het is wat mij betreft dus niet vreemd om ook volstrekt onverschillig tegenover diezelfde natuur te staan.quote:
Arrogant? Het leven in zijn diversiteit is uniek. Het is helemaal geen slechte reden. Beter nog, het is DE reden voor de hele flora en fauna om te overleven, de reden waarom jij hier überhaupt rondloopt, de reden waarom je de drang voelt om je voort te planten en kinderen te willen. Het is pas arrogant om het belang daarvan te ontkennen.
Dat is het sowieso, wat je van egoïsme vindt moet je uiteraard zelf weten.quote:Wat is volgens jou dan wel een goede reden om kinderen te krijgen? Want wat je ook noemt, volgens mij kun je daar ook met gemak op elke reden het stempeltje 'egoïstisch' drukken.
Evolutie is een heel langdurig en krachtig proces van verspilling, trial en error; wat overblijft is wat het is.quote:
[..]
Arrogant? Het leven in zijn diversiteit is uniek. Het is helemaal geen slechte reden. Beter nog, het is DE reden voor de hele flora en fauna om te overleven, de reden waarom jij hier überhaupt rondloopt, de reden waarom je de drang voelt om je voort te planten en kinderen te willen. Het is pas arrogant om het belang daarvan te ontkennen.
Wat is volgens jou dan wel een goede reden om kinderen te krijgen? Want wat je ook noemt, volgens mij kun je daar ook met gemak op elke reden het stempeltje 'egoïstisch' drukken.
Daar valt verder geen enkele moreel of normatief principe uit te destilleren, laat staan een individuele keuze die TS lijkt te willen maken.
Alle anecdotiek die users haar hier kunnen aanreiken gaat niets bij die keuze helpen, het geeft slechts de illusie dat er sprake is van een meer overwogen keuze.
Daarbij zijn heel simpele zaken misschien nog wel het meest praktisch. Is er genoeg geld, ruimte, tijd? Dat soort dingen.
Maar gelukkiger? Minder eenzaam? Onbeantwoordbaar.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Het leven is - voor in ieder geval een deel - lijden, dat is onmiskenbaar en staat los van onze biologische drift om voort te planten. Als het lijden een reden is om geen kinderen te nemen, so be it, maar dat is hier niet ter sprake gekomen.quote:
[..]
Dat is uiteraard maar net hoeveel waarde je aan uniciteit hecht. Als je daar meer waarde aan hecht dan alle ellende die bij het leven komt kijken, ja, dan heb je vanuit jouw perspectief een punt. Even een minimaal plukje leed ter inspiratie, +/- 400.000 kinderen krijgen kanker, jaarlijks. Ik vermoed dat die niet zoveel waarde hechten aan het feit dat ze meegewerkt hebben aan het zogenaamde belang van het al dan niet doorgeven van genetisch materiaal op basis van willekeurige mutaties en natuurlijke selectie teneinde het o zo unieke leven in stand te houden. De natuur is volstrekt onverschillig, het is wat mij betreft dus niet vreemd om ook volstrekt onverschillig tegenover diezelfde natuur te staan.
[..]
Dat is het sowieso, wat je van egoïsme vindt moet je uiteraard zelf weten.
Er zijn veel te veel factoren waar je helemaal geen invloed op hebt inderdaad. Dus iedereen kan alleen zijn eigen verhaal vertellen, maar het zegt niets over de situatie van TS en hoe het voor haar zal zijn.quote:
[..]
Evolutie is een heel langdurig en krachtig proces van verspilling, trial en error; wat overblijft is wat het is.
Daar valt verder geen enkele moreel of normatief principe uit te destilleren, laat staan een individuele keuze die TS lijkt te willen maken.
Alle anecdotiek die users haar hier kunnen aanreiken gaat niets bij die keuze helpen, het geeft slechts de illusie dat er sprake is van een meer overwogen keuze.
Daarbij zijn heel simpele zaken misschien nog wel het meest praktisch. Is er genoeg geld, ruimte, tijd? Dat soort dingen.
Maar gelukkiger? Minder eenzaam? Onbeantwoordbaar.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Bij mij is dat party voor een aanzienlijk deel ingeruild voor hobby's als grote fietstochten, de politiek en het schrijverschap.quote:
[..]
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?
Daar ga ik het wel mee volhouden tot het einde zonder het gemis van eigen kinderen.
Ja hoiquote:
[..]
Daarbij zijn kinderen ook geen garantie tegen eenzaamheid. Voor hetzelfde geld emigreren ze als ze volwassen zijn, of raak je in een vechtscheiding waarbij de kinderen verliest, gaan ze dood door een nare ziekte of ongeluk, etc, etc.
Goed, ik heb dus geen kinderwens en ben aantal jaar terug al geëmigreerd.
Heb wel nog gewoon regelmatig whatsapp contact met mijn (gescheiden) ouders en eerlijk? Eigenlijk is het contact haast diepgaander geworden sinds ik geëmigreerd ben. Mijn vader heeft helaas een zeer broze gezondheid en op het vliegtuig stappen naar Spanje is een flinke uitdaging voor hem, hij heeft het gelukkig wel 1X gedaan maar of het nog een tweede keer er van gaat komen betwijfel ik
Mijn moeder is daarentegen wel nog fit en vitaal en al meerdere keren op bezoek geweest hier. Dan hebben we echt quality time en dat is gewoon heel fijn.
Wat betreft leuker/minder leuk met/zonder kinderen... Tja ik weet wel vrij zeker van mezelf dat ik mijn leven leuker vind zonder. Ik voel totaal geen behoefte om te zorgen en mijn vrijheid in te leveren. Wellicht klinkt het onaardig, maar ik ben er gewoon eerlijk over.
Wat me overigens ook opvalt (en dit kan toeval zijn hoor) is dat een aantal vrouwen in mijn kennissenkring van vroeger inmiddels moeder zijn en pretty much hun totale identiteit ook hebben gebaseerd lijkt het op moeder zijn. Ik zie dan op hun Instagram reels eigenlijk maar één en hetzelfde onderwerp: het kind en het moederschap. Dan denk ik wel van, pfff waar is je persoonlijkheid gebleven...
Maar goed, zoals ik zei, bij verschillende vrouwen in mijn kring zag ik dit gebeuren, dus daarom dat het me opviel. Ik zeg dus niet dat 'alle moeders' zo zijn he.
Ik zal het maar zo samenvatten:
Het leven zonder kinderen is een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Maar als mens ben ik sinds het moederschap een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Mijn zelfliefde is enorm gegroeid sinds ik moeder ben.
Maar wat mij betreft is er ook geen liefde die zo diep gaat als die liefde voor mijn kind. Dat gaat echt veel dieper dan andere familie.
Het leven zonder kinderen is een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Maar als mens ben ik sinds het moederschap een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Mijn zelfliefde is enorm gegroeid sinds ik moeder ben.
Maar wat mij betreft is er ook geen liefde die zo diep gaat als die liefde voor mijn kind. Dat gaat echt veel dieper dan andere familie.
Resistance is futile.
Met een knipoog zeg ik.quote:
Ik zal het maar zo samenvatten:
Het leven zonder kinderen is een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Maar als mens ben ik sinds het moederschap een stuk leuker, makkelijker en aangenamer. Mijn zelfliefde is enorm gegroeid sinds ik moeder ben.
Maar wat mij betreft is er ook geen liefde die zo diep gaat als die liefde voor mijn kind. Dat gaat echt veel dieper dan andere familie.
Wacht maar tot je kleinkinderen hebt, daar kan je blijkbaar nog veel meer van houden dan je eigen kinderen haha
De eerste paar jaar denk je de schijn hoog te houden, tot je het niet meer kan ontkennen aan je eigen kinderen.
Hell To The Liars
|
|
