Ik ben het helemaal met je eens dat een kinderwens voor een deel irrationeel is. Het is voor een groot deel een gevoel dat je een kind wil. Rationele argumenten kun je er dan ook niet op loslaten met pro's of cons. Dat het niet overeenkomt met de realiteit lijkt me nogal logisch; realiteit is per definitie iets dat je dus ervaart en niet van tevoren echt kunt inschatten.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:22 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Het is misschien niet populair wat ik zeg. Omdat het cynisch en confronterend is, maar denk jij niet dat een kinderwens per definitie voor een deel irrationeel is? dat iedereen het onderschat? en dat veel ouders wel degelijk ongelukkiger werden, maar de liefde voor hun kind zorgt voor een soort coping?
Dit is absoluut niet een soort anti-kind opinie. Ik denk namelijk dat kinderen je ook heel veel kunnen brengen. Maar ik denk ook dat de kinderwens vaak niet overeen komt met de realiteit.
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:33 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.
Net als geen kinderwensquote:Op vrijdag 4 september 2026 10:31 schreef PieterDeRijcke het volgende:
Een kinderwens is in wezen puur egoïsme.
Je kan sowieso niet exact hetzelfde, even vaak doen. Maar er zijn genoeg mensen die het heel goed weten te combineren. Maar dat gaat dus enkel als je het ook (financieel) goed voor elkaar hebt.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:33 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.
Het is zeker met jonge kinderen niet altijd alleen een kwestie van gunnen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:34 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, neequote:Op vrijdag 4 september 2026 10:34 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?
Dat zou ook een beetje raar zijn. Jij ieder weekend weg om te fietsen, en wanneer zou dan haar weekend vrij zijn?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:37 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, nee
Dit klonk niet als elk weekend..quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:37 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, nee
Ja. Als je dat ieder weekend doet, dan snap ik wel dat dat anders is als je kinderen neemt.quote:Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee.
Dit is iets wat jullie van te voren overlegd hebben?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:37 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Het is zeker met jonge kinderen niet altijd alleen een kwestie van gunnen.
Mijn man was de eerste jaren dat we een kind hadden doordeweeks heel veel weg voor zijn werk. Dus was ik vaak een alleenstaande moeder, waarbij ik een baan, de kinderopvang en de zorg en huishouden dus doordeweeks alleen deed. Ik had de weekenden toch ook wel vaak nodig om even bij te komen en het even samen te doen.
Ik ging (bijna) elk weekend een paar dagen fietsen. Dat houdt op. Nu doe ik dat twee keer per jaar ofzo.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:39 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Dit klonk niet als elk weekend..
[..]
Ja. Als je dat ieder weekend doet, dan snap ik wel dat dat anders is als je kinderen neemt.
Ik pak de woensdagmiddag en een volledige dag in het weekend, om te fietsen. En ik ga een paar keer per jaar met vrienden op vakantie om te MTBen. Dat kan een weekje Canarische eilanden zijn. Of zoals binnenkort lang weekend Luxemburg.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:41 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Ik ging (bijna) elk weekend een paar dagen fietsen. Dat houdt op. Nu doe ik dat twee keer per jaar ofzo.
Zeker hebben we dat overlegd. En toch weet je dan niet hoe het gaat zijn, natuurlijk.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:41 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Dit is iets wat jullie van te voren overlegd hebben?
Klinkt zwaar, voor jou als vrouw.
Kan me goed voorstellen dat menigeen hier geen zin in heeft. Wat hou je dan nog over van je leven?
Stel je die vraag over 10 jaar nog eens. Ben ik gelukkig nu ik geen kinderen meer kan krijgen?quote:Op donderdag 3 september 2026 17:45 schreef TheInnocent het volgende:
Ik zit nu op een leeftijd van 35+ en binnenkort komt er weer een jaartje bij.. ben al een tijdje getrouwd en heb geen kinderen. Ik heb niet eerder een kinderwens gehad en ik heb die wens nog steeds niet. Het moederschap zie ik wel van dichtbij bij vriendinnen en het ziet er erg slopend uit vooral voor de moeder in kwestie. Sommigen geven hun carrière op anderen overleven met een fulltime baan. Ik hoor ze grappend zeggen: “je krijgt er veel voor terug” maar ze hebben het zwaar, heel zwaar.
Toch denk ik dat het een doel geeft aan je leven ergens en dan ga ik daar weer over nadenken. Is dat niet gelukkig blijven? En ik word gelukkig van leven in vrede en rust en vrijheid om te doen wat ik wil. Een fulltime werkweek geeft me die ruimte en financiële safety. Maar ik blijf toch met die vraag zitten.. mis ik iets in mijn leven als ik voor een kinderloos leven zou kiezen (los van of het lukt) of ga ik er spijt van krijgen later? Die vraag houdt me bijna dagelijks bezig.
Wat is jullie ervaring? Altijd al een kinderwens gehad? Gelukkiger in het leven met kinderen en waarom wel/niet?
Deze rol heb ik ook jarenlang vervuld. Oom zijn, geweldig.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Gripper het volgende:
Wij zijn ook heel bewust en gelukking kind-vrij. We hebben diverse neefjes en nichtjes die een prima aanvulling op ons eigen vrije leven vormen, en die het maar wat leuk vinden: zo'n gekke oom en tante met wie je kan kamperen in het bos of over dingen praten die je niet met je ouders wilt bespreken.
Denk dat dit een typisch gevalletje is van "bij twijfel niet doen" TS
Dan opent ze er een topic over.quote:Op vrijdag 4 september 2026 11:39 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Stel je die vraag over 10 jaar nog eens. Ben ik gelukkig nu ik geen kinderen meer kan krijgen?
De wereld op microniveau in Nederland is zo veranderd dat die veiliger is dan 30/40 jaar geleden. Mensen maken zichzelf echt bang. En dat hyperbeschermende micromanagen is zowel voor ouders als voor kinderen niet goed. Ouders raken er doodvermoeid van en kinderen leren nooit zichzelf redden.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:50 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Deels wel eens, hoor. Maar tegelijkertijd is de wereld wel veranderd tov vroegah.
De reden waarom veel ouders een oppas tegenwoordig enger vinden, is omdat er ook veel meer bekend is over wat er voor vreselijke dingen kunnen gebeuren met een oppas. En die gebeurden ongetwijfeld vroeger ook, maar dan wist men daar minder van. En wat je niet weet, kun je je ook geen zorgen over maken.
De meeste micromanagement ouders die ik ken zitten nauwelijks op social media. Zijn volledig intern gericht en leggen het zichzelf op.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:44 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.
Zoals ik al zei: grotendeels eens.quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:06 schreef Hexagon het volgende:
[..]
De wereld op microniveau in Nederland is zo veranderd dat die veiliger is dan 30/40 jaar geleden. Mensen maken zichzelf echt bang. En dat hyperbeschermende micromanagen is zowel voor ouders als voor kinderen niet goed. Ouders raken er doodvermoeid van en kinderen leren nooit zichzelf redden.
Dat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn, ik ken er namelijk genoeg. En ik ben blijkbaar niet de enige. 72% van de Nederlandse ouders zetten hun kinderen op social media...quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:10 schreef Hexagon het volgende:
De meeste micromanagement ouders die ik ken zitten nauwelijks op social media. Zijn volledig intern gericht en leggen het zichzelf op.
Ja, bijna iedereen zet wel eens een foto op social media ook de ouders die ik ken. Dat is wat anders dan er een dagtaak van maken.quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:23 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Dat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn, ik ken er namelijk genoeg. En ik ben blijkbaar niet de enige. 72% van de Nederlandse ouders zetten hun kinderen op social media...
Dat is denk ik ook hoe het bij de meeste mensen werkt als er een kind komt. Ons lijf is zo geprogrammeerd dat we dat gewoon leuk vinden, of we dat nou vooraf verwacht hadden of niet.quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:29 schreef oppiedoppie het volgende:
Ik had eigenlijk nooit een kinderwens. Op mijn 29e raakte ik onverwacht zwanger en eerlijk gezegd is dat achteraf het mooiste wat mij is overkomen.
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:03 schreef TheInnocent het volgende:
Bedankt voor jullie reacties, interessante inzichten en gedeelde ervaringen. Ik lees terug dat het toch echt een gevoel is dat mensen hebben en ik heb dat gevoel (nog) niet. Ik vind kinderen ook niet leuk als ze druk zijn, word onrustig van gekrijs en discussies en ik kan me dan zelfs aan kinderen ergeren. Dan besef ik dat het een momentopname was en er ouders zijn die dat dagelijks meemaken. Er is geen aan en uit knop. Ik denk aan mijn collega’s die nog dagelijks chronisch slaaptekort hebben en zich door de week heen slepen om vervolgens in het weekend te belanden op kinderfeestjes of activiteiten waar ze geen zin in hebben. Tegelijkertijd zijn ze blij met dat ze hun kinderen hebben. Ik vraag me oprecht af hoe dat kan? Het is een heel zwaar offer in je leven, vooral als je het heel belangrijk vindt om te gaan en staan waar en wanneer je wil. Die vrijheid… genoeg slaap, reizen buiten de schoolvakanties, rust in het hoofd, dat is er allemaal niet meer. Voor vrouwen geldt dat ook nog het lichaam kapot gaat en er een tijd komt van afhankelijkheid van je partner. Dan hoop je dat je ook gezond kind krijgt. Het mooie leven kan onverwacht drastisch veranderen en die gedachte maakt me erg angstig.
Dan vraag ik me af of de kinderwens zo sterk is dat mensen met een kinderwens dit allemaal op willen geven of iig bereid zijn daartoe en het risico nemen of vinden jullie dit niet zo belangrijk (of denk ik gewoon veel te veel na)?
Je kunt ook zingeving vinden in een leven zonder eigen kinderen lijkt me. Ik vind het belangrijk om een positieve invloed te hebben op het leven van anderen en doe daar ook actief mijn best voor.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:12 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.
In de psychologie wordt dan vaak ook onderscheid gemaakt tussen twee vormen van welzijn:
1. Hédonisch geluk: Direct plezier, comfort, rust, vrijheid, kunnen gaan en staan waar je wilt.
2. Eudaimonisch geluk: Zingeving, betekenisgeving, bouwen aan iets dat groter is dan jezelf, ook als dat moeite en pijn kost.
Het hebben van kinderen verlaagt vaak het alledaagse comfort (hédonisch geluk), maar verhoogt voor veel mensen het gevoel van diepe zingeving (eudaimonisch geluk). Mensen met een kinderwens zijn bereid hun dagelijks comfort in te leveren voor die lange-termijnzingeving.
Als dit voor jou niet speelt, dan heb je in weze je antwoord al.
Denk ik?
Zeker.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:20 schreef aquawoman het volgende:
[..]
Je kunt ook zingeving vinden in een leven zonder eigen kinderen lijkt me. Ik vind het belangrijk om een positieve invloed te hebben op het leven van anderen en doe daar ook actief mijn best voor.
Mijn partner en ik zeggen ook soms tegen elkaar " wij hebben geen kinderen zodat we meer ruimte hebben om andere mensen te helpen."
Sowieso.quote:
Waarom zou het dan anders zijn als je pak hem beet 55 bent?quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:24 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Sowieso.
Ik vraag mij wel af of mensen nog steeds van al die vrijheid genieten als ze 50+ zijn, en geen kinderen hebben.
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:25 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Waarom zou het dan anders zijn als je pak hem beet 55 bent?
Ah zo .quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:28 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?
Die ik er voor over heb want het is een hele fijne leuke toevoeging in mn leven. En zo belemmerend vind ik het niet!quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:24 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Sowieso.
Ik vraag mij wel af of mensen nog steeds van al die vrijheid genieten als ze 50+ zijn, en geen kinderen hebben.
Ik zie eigenlijk ook niet in waarom je een vaste relatie zou aangaan als je geen kinderen wilt. Een vaste relatie is ook een belemmering van vrijheid.
Ik vind dat een beperkte definitie van vrijheid.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:28 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Omdat de meeste mensen die vrij willen zijn vaak van die "party people" zijn, elk weekend op stap, feestjes, festivals, vakanties etc. Hoe lang blijft dat leuk als er geen contrast in je leven is? En vooral als je lichaam het steeds minder goed trekt en je vriendenkring wel een ander leven start (of al eerder was ingegaan)?
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:44 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Ik vind dat een beperkte definitie van vrijheid.
Het hangt er maar helemaal vanaf hoe je een relatie samen invult. En als vrijgezel loop je net zo goed 'limieten' aan.quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:09 schreef Cockwhale het volgende:
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.
Ik wworstel met de vraag waarom ik het gevoel niet heb en of het gevoel nog zal komen op korte termijn. Is het wel zo dat kinderen zingeving brengen? Een andere user vond van niet en gaf aan het flink onderschat te hebben.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:12 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.
In de psychologie wordt dan vaak ook onderscheid gemaakt tussen twee vormen van welzijn:
1. Hédonisch geluk: Direct plezier, comfort, rust, vrijheid, kunnen gaan en staan waar je wilt.
2. Eudaimonisch geluk: Zingeving, betekenisgeving, bouwen aan iets dat groter is dan jezelf, ook als dat moeite en pijn kost.
Het hebben van kinderen verlaagt vaak het alledaagse comfort (hédonisch geluk), maar verhoogt voor veel mensen het gevoel van diepe zingeving (eudaimonisch geluk). Mensen met een kinderwens zijn bereid hun dagelijks comfort in te leveren voor die lange-termijnzingeving.
Als dit voor jou niet speelt, dan heb je in weze je antwoord al.
Denk ik?
Dat klopt in zekere zin als je compromissen sluit om de relatie te behouden. Er zijn keuzes in relaties en relaties kun je verbreken en weer met andere mensen aangaan zonder de ander weer te zien. Dat geeft weer een gevoel van vrijheid. Een kind heb je voor het leven en je zal dan ook altijd contact moeten houden met een eventuele ex-partner. Je kan niet meer terug. Dus ik vind het niet bepaald vergelijkbare situaties.quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:09 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.
Er is geen 'perfecte' keuze zonder verlies:quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:28 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik wworstel met de vraag waarom ik het gevoel niet heb en of het gevoel nog zal komen op korte termijn. Is het wel zo dat kinderen zingeving brengen? Een andere user vond van niet en gaf aan het flink onderschat te hebben.
Ik snap verder dat er concepten zijn in de psychologie, maar ik zie het als een spectrum (als ik het zo mag verwoorden). We zitten allemaal ergens op het spectrum van hedonisme en eudemonisme. Zingeving kun je hebben met of zonder kinderen. Wel maken kinderen je leven rijker/drukker en brengt het een andere dynamiek in je leven denk ik.
Ik wil vooral niet depressief of ongelukkig worden of spijt hebben van een onomkeerbare keuze.
Als je met die andere user mijn post #25 bedoelt, dan vind ik je samenvatting hier nogal kort door de bocht.quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:28 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik wworstel met de vraag waarom ik het gevoel niet heb en of het gevoel nog zal komen op korte termijn. Is het wel zo dat kinderen zingeving brengen? Een andere user vond van niet en gaf aan het flink onderschat te hebben.
Ik snap verder dat er concepten zijn in de psychologie, maar ik zie het als een spectrum (als ik het zo mag verwoorden). We zitten allemaal ergens op het spectrum van hedonisme en eudemonisme. Zingeving kun je hebben met of zonder kinderen. Wel maken kinderen je leven rijker/drukker en brengt het een andere dynamiek in je leven denk ik.
Ik wil vooral niet depressief of ongelukkig worden of spijt hebben van een onomkeerbare keuze.
Dat komt omdat jij (vul ik even in?) de route hebt bewandeld waar je kinderen hebt 'gekregen'. Ik vind andersom juist mensen met kinderen vaak een wat leeg bestaan hebben. Zij 'moeten' heel veel van hun eigen tijd in andere mensen stoppen en komen nauwelijks aan zichzelf toe. Ook zie je toch vaak dat er ook veel stress op een relatie komt en is het nog maar de vraag of het met het kind in kwestie altijd goed gaat (zowel medisch als qua ontwikkeling).quote:Op donderdag 3 september 2026 18:15 schreef C64 het volgende:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Dat zeg je goed vind ik, beide paden hebben een prijs, positief en negatief.quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:41 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Er is geen 'perfecte' keuze zonder verlies:
Krijg je kinderen, dan offer je vrijheid, rust, je lichaam en spontaniteit op voor de kans op een unieke band en die vorm van zingeving.
Krijg je geen kinderen, dan kies je voor vrijheid, mentale rust, ruimte voor je relatie en jezelf, maar laat je het avontuur van het ouderschap aan je voorbijgaan.
Beide paden hebben een 'prijs'.
Ook denk ik dat geen beslissing ook een beslissing is. Zeker als je de drift tot het krijgen van kinderen niet voelt. Dan is het toch prima zo.
Ben je er veel mee bezig, met deze keuze en geeft het je ook onrust?
Als je denkt dat het allemaal feestbeesten zijn die tot hun dood willen rondneuken, dan zie je het echt verkeerd.quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:09 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Nou ik hanteer vooral de definitie van mensen die geen kinderen willen vanwege vrijheid. Maar zo'n zelfde soort limiet 'rekening houden met, niet alles meer kunnen doen wat en wanneer je wil' komt ook met een relatie.
Je hoeft niet aanvallend te reageren. Het waren exact jouw woorden en misschien was je zelf kort door de bocht en had je het kunnen uitleggen. Ik vraag verder niet om advies of antwoorden op de vragen waar ik mee zit, maar om het delen van ervaringen en of mensen zich wel of niet gelukkiger voelen met of zonder kinderen. Je bent nu zelf dingen buiten context aan het plaatsen en voor mij in te vullen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 16:47 schreef OllieA het volgende:
[..]
Als je met die andere user mijn post #25 bedoelt, dan vind ik je samenvatting hier nogal kort door de bocht.
Verder, wanneer ik je posts hier lees en je overige postgeschiedenis, zou ik zeggen: vooral geen kinderen krijgen.
Geen relaties aangaan die je vrijheden zullen beperken, en niet teveel nadenken. Gewoon lekker leven en gaan en staan waar je wil. Chillen en zo.
Dit zijn de overpeinzingen hoor. Wat een verantwoordelijkheid rust er eigenlijk op een ieders schoudersquote:Op vrijdag 4 september 2026 16:44 schreef Cockwhale het volgende:
De vraag is ook of je miljarden jaren aan ontwikkeling, om jouw 'genetic makeup' tot stand te brengen, wil beëindigen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |