Ik ben het helemaal met je eens dat een kinderwens voor een deel irrationeel is. Het is voor een groot deel een gevoel dat je een kind wil. Rationele argumenten kun je er dan ook niet op loslaten met pro's of cons. Dat het niet overeenkomt met de realiteit lijkt me nogal logisch; realiteit is per definitie iets dat je dus ervaart en niet van tevoren echt kunt inschatten.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:22 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Het is misschien niet populair wat ik zeg. Omdat het cynisch en confronterend is, maar denk jij niet dat een kinderwens per definitie voor een deel irrationeel is? dat iedereen het onderschat? en dat veel ouders wel degelijk ongelukkiger werden, maar de liefde voor hun kind zorgt voor een soort coping?
Dit is absoluut niet een soort anti-kind opinie. Ik denk namelijk dat kinderen je ook heel veel kunnen brengen. Maar ik denk ook dat de kinderwens vaak niet overeen komt met de realiteit.
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:33 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.
Net als geen kinderwensquote:Op vrijdag 4 september 2026 10:31 schreef PieterDeRijcke het volgende:
Een kinderwens is in wezen puur egoïsme.
Je kan sowieso niet exact hetzelfde, even vaak doen. Maar er zijn genoeg mensen die het heel goed weten te combineren. Maar dat gaat dus enkel als je het ook (financieel) goed voor elkaar hebt.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:33 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.
Het is zeker met jonge kinderen niet altijd alleen een kwestie van gunnen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:34 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, neequote:Op vrijdag 4 september 2026 10:34 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Ik neem aan dat je partner je dat toch wel gunt?
Dat zou ook een beetje raar zijn. Jij ieder weekend weg om te fietsen, en wanneer zou dan haar weekend vrij zijn?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:37 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, nee
Dit klonk niet als elk weekend..quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:37 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Elk weekend weg zijn om te fietsen? Hahahaha, nee
Ja. Als je dat ieder weekend doet, dan snap ik wel dat dat anders is als je kinderen neemt.quote:Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee.
Dit is iets wat jullie van te voren overlegd hebben?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:37 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Het is zeker met jonge kinderen niet altijd alleen een kwestie van gunnen.
Mijn man was de eerste jaren dat we een kind hadden doordeweeks heel veel weg voor zijn werk. Dus was ik vaak een alleenstaande moeder, waarbij ik een baan, de kinderopvang en de zorg en huishouden dus doordeweeks alleen deed. Ik had de weekenden toch ook wel vaak nodig om even bij te komen en het even samen te doen.
Ik ging (bijna) elk weekend een paar dagen fietsen. Dat houdt op. Nu doe ik dat twee keer per jaar ofzo.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:39 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Dit klonk niet als elk weekend..
[..]
Ja. Als je dat ieder weekend doet, dan snap ik wel dat dat anders is als je kinderen neemt.
Ik pak de woensdagmiddag en een volledige dag in het weekend, om te fietsen. En ik ga een paar keer per jaar met vrienden op vakantie om te MTBen. Dat kan een weekje Canarische eilanden zijn. Of zoals binnenkort lang weekend Luxemburg.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:41 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Ik ging (bijna) elk weekend een paar dagen fietsen. Dat houdt op. Nu doe ik dat twee keer per jaar ofzo.
Zeker hebben we dat overlegd. En toch weet je dan niet hoe het gaat zijn, natuurlijk.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:41 schreef PieterDeRijcke het volgende:
[..]
Dit is iets wat jullie van te voren overlegd hebben?
Klinkt zwaar, voor jou als vrouw.
Kan me goed voorstellen dat menigeen hier geen zin in heeft. Wat hou je dan nog over van je leven?
Stel je die vraag over 10 jaar nog eens. Ben ik gelukkig nu ik geen kinderen meer kan krijgen?quote:Op donderdag 3 september 2026 17:45 schreef TheInnocent het volgende:
Ik zit nu op een leeftijd van 35+ en binnenkort komt er weer een jaartje bij.. ben al een tijdje getrouwd en heb geen kinderen. Ik heb niet eerder een kinderwens gehad en ik heb die wens nog steeds niet. Het moederschap zie ik wel van dichtbij bij vriendinnen en het ziet er erg slopend uit vooral voor de moeder in kwestie. Sommigen geven hun carrière op anderen overleven met een fulltime baan. Ik hoor ze grappend zeggen: “je krijgt er veel voor terug” maar ze hebben het zwaar, heel zwaar.
Toch denk ik dat het een doel geeft aan je leven ergens en dan ga ik daar weer over nadenken. Is dat niet gelukkig blijven? En ik word gelukkig van leven in vrede en rust en vrijheid om te doen wat ik wil. Een fulltime werkweek geeft me die ruimte en financiële safety. Maar ik blijf toch met die vraag zitten.. mis ik iets in mijn leven als ik voor een kinderloos leven zou kiezen (los van of het lukt) of ga ik er spijt van krijgen later? Die vraag houdt me bijna dagelijks bezig.
Wat is jullie ervaring? Altijd al een kinderwens gehad? Gelukkiger in het leven met kinderen en waarom wel/niet?
Deze rol heb ik ook jarenlang vervuld. Oom zijn, geweldig.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Gripper het volgende:
Wij zijn ook heel bewust en gelukking kind-vrij. We hebben diverse neefjes en nichtjes die een prima aanvulling op ons eigen vrije leven vormen, en die het maar wat leuk vinden: zo'n gekke oom en tante met wie je kan kamperen in het bos of over dingen praten die je niet met je ouders wilt bespreken.
Denk dat dit een typisch gevalletje is van "bij twijfel niet doen" TS
Dan opent ze er een topic over.quote:Op vrijdag 4 september 2026 11:39 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Stel je die vraag over 10 jaar nog eens. Ben ik gelukkig nu ik geen kinderen meer kan krijgen?
De wereld op microniveau in Nederland is zo veranderd dat die veiliger is dan 30/40 jaar geleden. Mensen maken zichzelf echt bang. En dat hyperbeschermende micromanagen is zowel voor ouders als voor kinderen niet goed. Ouders raken er doodvermoeid van en kinderen leren nooit zichzelf redden.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:50 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Deels wel eens, hoor. Maar tegelijkertijd is de wereld wel veranderd tov vroegah.
De reden waarom veel ouders een oppas tegenwoordig enger vinden, is omdat er ook veel meer bekend is over wat er voor vreselijke dingen kunnen gebeuren met een oppas. En die gebeurden ongetwijfeld vroeger ook, maar dan wist men daar minder van. En wat je niet weet, kun je je ook geen zorgen over maken.
De meeste micromanagement ouders die ik ken zitten nauwelijks op social media. Zijn volledig intern gericht en leggen het zichzelf op.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:44 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.
Zoals ik al zei: grotendeels eens.quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:06 schreef Hexagon het volgende:
[..]
De wereld op microniveau in Nederland is zo veranderd dat die veiliger is dan 30/40 jaar geleden. Mensen maken zichzelf echt bang. En dat hyperbeschermende micromanagen is zowel voor ouders als voor kinderen niet goed. Ouders raken er doodvermoeid van en kinderen leren nooit zichzelf redden.
Dat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn, ik ken er namelijk genoeg. En ik ben blijkbaar niet de enige. 72% van de Nederlandse ouders zetten hun kinderen op social media...quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:10 schreef Hexagon het volgende:
De meeste micromanagement ouders die ik ken zitten nauwelijks op social media. Zijn volledig intern gericht en leggen het zichzelf op.
Ja, bijna iedereen zet wel eens een foto op social media ook de ouders die ik ken. Dat is wat anders dan er een dagtaak van maken.quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:23 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Dat jij ze niet kent wil niet zeggen dat ze er niet zijn, ik ken er namelijk genoeg. En ik ben blijkbaar niet de enige. 72% van de Nederlandse ouders zetten hun kinderen op social media...
Dat is denk ik ook hoe het bij de meeste mensen werkt als er een kind komt. Ons lijf is zo geprogrammeerd dat we dat gewoon leuk vinden, of we dat nou vooraf verwacht hadden of niet.quote:Op vrijdag 4 september 2026 12:29 schreef oppiedoppie het volgende:
Ik had eigenlijk nooit een kinderwens. Op mijn 29e raakte ik onverwacht zwanger en eerlijk gezegd is dat achteraf het mooiste wat mij is overkomen.
Wat je omschrijft (de drang naar autonomie, de waarde van rust en vrijheid, de angst voor het verlies van je eigen lichaam en de enorme impact van de zorg voor een kind) is voor heel veel mensen een groot vraagstuk.quote:Op vrijdag 4 september 2026 15:03 schreef TheInnocent het volgende:
Bedankt voor jullie reacties, interessante inzichten en gedeelde ervaringen. Ik lees terug dat het toch echt een gevoel is dat mensen hebben en ik heb dat gevoel (nog) niet. Ik vind kinderen ook niet leuk als ze druk zijn, word onrustig van gekrijs en discussies en ik kan me dan zelfs aan kinderen ergeren. Dan besef ik dat het een momentopname was en er ouders zijn die dat dagelijks meemaken. Er is geen aan en uit knop. Ik denk aan mijn collega’s die nog dagelijks chronisch slaaptekort hebben en zich door de week heen slepen om vervolgens in het weekend te belanden op kinderfeestjes of activiteiten waar ze geen zin in hebben. Tegelijkertijd zijn ze blij met dat ze hun kinderen hebben. Ik vraag me oprecht af hoe dat kan? Het is een heel zwaar offer in je leven, vooral als je het heel belangrijk vindt om te gaan en staan waar en wanneer je wil. Die vrijheid… genoeg slaap, reizen buiten de schoolvakanties, rust in het hoofd, dat is er allemaal niet meer. Voor vrouwen geldt dat ook nog het lichaam kapot gaat en er een tijd komt van afhankelijkheid van je partner. Dan hoop je dat je ook gezond kind krijgt. Het mooie leven kan onverwacht drastisch veranderen en die gedachte maakt me erg angstig.
Dan vraag ik me af of de kinderwens zo sterk is dat mensen met een kinderwens dit allemaal op willen geven of iig bereid zijn daartoe en het risico nemen of vinden jullie dit niet zo belangrijk (of denk ik gewoon veel te veel na)?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |