Hij weet dat ik geen kinderwens heb en zegt “ik hoor het wel als je het wilt”. Mijn man heeft sowieso een veel te romantisch beeld ervan gehad. Zijn vrienden hebben een vrouw die al het huishouden doet en de zorg voor het kind op zich neemt, ook ouders en schoonouders die oppassen en ik vind dat eigenlijk best zwaar klinken. Hij probeert het wel positief te brengen van joh kijk die en die lukt het ook, zij werken er ook bij en het gaat goed allemaal. En dan denk ik: weet jij veel of het goed gaat? We hebben de moeders in kwestie niet gesproken. Ook vind ik niemand te vergelijken omdat we allemaal andere persoonlijkheden hebben en van verschillende dingen gelukkig worden en ook in verschillende maten dingen kunnen handelen (emotioneel of fysiek). Zowel als man en vrouw zijnde.quote:
Jij hebt duidelijk geen kinderen. Hoe ouder ze worden, hoe meer gedoe.quote:Op donderdag 3 september 2026 18:09 schreef Jahr00n het volgende:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.
^ Ditquote:Op donderdag 3 september 2026 18:09 schreef Jahr00n het volgende:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.
Hier hebben we al behoorlijk veel diepgaande gesprekken over de oerknal, het universum, het ontstaan van het leven, religie en veel andere dingen!quote:Op donderdag 3 september 2026 18:45 schreef Ridocar het volgende:
Ik ben veel gelukkiger met kinderen. Ze zijn nu 7 en 10, volgens mij nu de leeftijd dat je ze nog kunt knuffelen en gek doen zonder dat het awkward wordt. Later zul je vast meer diepgaande gesprekken mee kunnen voeren, maar voorlopig is het nog leuk en simpel.
Wacht maar tot ze gaan puberen, dan beginnen de problemen meestal pasquote:
Mee eens. Heb wel een relatie gehad met iemand die kinderen had. Niet ideaal.quote:Op donderdag 3 september 2026 19:01 schreef Joopklepzeiker het volgende:
Ik wil best kinderen maar geen stief kinderen.
Dat geloof ik wel, ja.quote:Op donderdag 3 september 2026 19:04 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Wacht maar tot ze gaan puberen, dan beginnen de problemen meestal pas
Als het niet uit mijn zak komt word er ook niet uit mijn zak voor betaald.quote:Op donderdag 3 september 2026 19:05 schreef ToT het volgende:
[..]
Mee eens. Heb wel een relatie gehad met iemand die kinderen had. Niet ideaal.
Ik heb sinds een halfjaar kinderen, maar vond juist mensen met kinderen altijd zo’n leeg bestaan hebbenquote:Op donderdag 3 september 2026 18:15 schreef C64 het volgende:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Ik had een super leuke klik met die koters, maar het blijft een gedoe van dat je hun echte vader niet bent.quote:Op donderdag 3 september 2026 19:06 schreef Joopklepzeiker het volgende:
[..]
Als het niet uit mijn zak komt word er ook niet uit mijn zak voor betaald.
quote:Op donderdag 3 september 2026 17:55 schreef miss_sly het volgende:
Als je voor het één kiest, zul je nooit weten of je met de andere keuze gelukkiger zou zijn geworden.Daar zit naar mijn idee wel de kern, dus eigenlijk is vraag van TS niet beantwoordbaar.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Het is en blijft een sprong in het duister, waarbij zowel veel pro's als contra's genoemd kunnen worden, die ik hier niet ga oplepelen. Eén ding is zeker: je leven verandert drastisch als je een kind krijgt. Veel mensen onderschatten dat, ik heb dat zelf ook onderschat.
Verder wil ik zeggen dat een kind niet kan voorzien in zingeving aan je leven. Dat is een romantische fictie waarmee het kind tekort wordt gedaan.
Als je een kind van jezelf zou willen begeleiden in het worden van een zelfstandig, onafhankelijk individu, dan kan je paradoxaal genoeg, daar wel weer een doel en een zin aan ontlenen.
Sorry, makkelijker of duidelijker kan ik het niet maken.And it's only the giving
That makes you
What you are
Om dat zo te stellen vind ik vrij simpel. Misschien bij jou, maar misschien bij anderen niet. Geen kind is hetzelfde.quote:Op donderdag 3 september 2026 18:09 schreef Jahr00n het volgende:
De eerste twee jaar is een beetje behelpen. Daarna wordt het rap makkelijker.
Ik neem aan dat je ook bewust was van de pro’s en contra’s van een leven met een kind (ik ben daar zelf iig erg bewust van en het maakt me juist angstig omdat een onomkeerbare situatie ontstaat waar je de rest van je leven aan verbonden bent).quote:Op donderdag 3 september 2026 19:23 schreef OllieA het volgende:
[..]
Daar zit naar mijn idee wel de kern, dus eigenlijk is vraag van TS niet beantwoordbaar.
Het is en blijft een sprong in het duister, waarbij zowel veel pro's als contra's genoemd kunnen worden, die ik hier niet ga oplepelen. Eén ding is zeker: je leven verandert drastisch als je een kind krijgt. Veel mensen onderschatten dat, ik heb dat zelf ook onderschat.
Verder wil ik zeggen dat een kind niet kan voorzien in zingeving aan je leven. Dat is een romantische fictie waarmee het kind tekort wordt gedaan.
Als je een kind van jezelf zou willen begeleiden in het worden van een zelfstandig, onafhankelijk individu, dan kan je paradoxaal genoeg, daar wel weer een doel en een zin aan ontlenen.
Sorry, makkelijker of duidelijker kan ik het niet maken.
Ik begrijp wat je bedoelt. Ik heb dat gevoel ook. Het leven van mijn collega’s en vrienden is niet het leven wat ik zelf zou willen hebben. Het is niet dat ze erg ongelukkig zijn, want ze houden zielsveel van hun kinderen, maar het is ook absoluut niet dat ze gelukkig zijn. Het lijkt op een opoffering van iemands leven. Ouders met kinderen die voor de rest van hun leven zorg nodig hebben, die zijn getekend voor de rest van hun leven. Het is een soort acceptatie van status quo. Ik denk dat ik er niet voor gemaakt ben en ik ben ook niet iemand die kampeert en genoegen neemt met een koude pasta salade. Ik wil echt een feestje van mijn leven maken met veel aandacht voor goed en lekker eten, reizen, gaan en staan waar ik wel en vooral een leven met zo min mogelijk stress.. en toch vraag ik me af wat moederschap me zou brengen? Zou ik de uitdagingen ook als een reis zien die ik niet zou willen missen?quote:Op donderdag 3 september 2026 21:58 schreef TigerXtrm het volgende:
Ik kan met gerust hart zeggen dat ik niet gelukkig zou zijn geweest met kinderen, en ook zeker niet gelukkiger zou zijn als ik nu nog aan kinderen zou beginnen. Het lijkt mij de pure incarnatie van de hel.
Dat gezegd, ik ga inmiddels richting de 40, heb alles en kan alles doen wat ik maar wil, en heb gemiddeld genomen een erg fijn leven. Maar zo nu en dan bekruipt de vraag me; 'is dit het nou? Wat wil ik nou verder nog doen in het leven?' Absoluut geen wens om alsnog aan kinderen te beginnen, maar soms ervaar ik wel iets van leegte.
Wanneer je kinderen hebt geeft dat toch een soort van zin aan het leven waarvoor je iedere dag toch maar weer om 7 uur je nest uit komt, naar die saaie kantoorbaan gaat, je door die routine heen sleurt, je vrije zaterdagen opoffert, en elke avond doodmoe op bed ploft. Ik kan me ergens wel voorstellen dat als je zo'n braaf burgerlijk bestaan lijdt, kinderen je ten minste nog het gevoel geven dat je het ergens voor doet.
Je stelt hier vragen die je alleen zelf kan beantwoorden.quote:Op donderdag 3 september 2026 23:00 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik begrijp wat je bedoelt. Ik heb dat gevoel ook. Het leven van mijn collega’s en vrienden is niet het leven wat ik zelf zou willen hebben. Het is niet dat ze erg ongelukkig zijn, want ze houden zielsveel van hun kinderen, maar het is ook absoluut niet dat ze gelukkig zijn. Het lijkt op een opoffering van iemands leven. Ouders met kinderen die voor de rest van hun leven zorg nodig hebben, die zijn getekend voor de rest van hun leven. Het is een soort acceptatie van status quo. Ik denk dat ik er niet voor gemaakt ben en ik ben ook niet iemand die kampeert en genoegen neemt met een koude pasta salade. Ik wil echt een feestje van mijn leven maken met veel aandacht voor goed en lekker eten, reizen, gaan en staan waar ik wel en vooral een leven met zo min mogelijk stress.. en toch vraag ik me af wat moederschap me zou brengen? Zou ik de uitdagingen ook als een reis zien die ik niet zou willen missen?
Je had ook gewoon een puppy kunnen nemenquote:Op vrijdag 4 september 2026 00:05 schreef kun_bbongal het volgende:
Lig nu met 10 weken oude baby op de bank, of ik gelukkiger ben? Geen verschil voor mij. Zonder baby heb je vrijheid om te doen en gaan, lagere kosten, en meer tijd voor elkaar.
Met baby heb je natuurlijk dat het heel schattig is, de band die je maakt, ze langzaam zie veranderen en groeien. Een deel van jezelf en diegene van wie je houdt in een schattig pakket. Je zit wel met de zorg 24/7 en wij hebben geen familie in de buurt dus staan er zelf voor.
Ben zelf 39 en vrouw is 43 nu dus was wel op het laatste moment.
Nee dankje, dan moet ik met deze hitte naar buitenquote:Op vrijdag 4 september 2026 00:32 schreef TigerXtrm het volgende:
[..]
Je had ook gewoon een puppy kunnen nemen
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.quote:Op vrijdag 4 september 2026 01:36 schreef Kottnauer het volgende:
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.
Maak er hier tweewekelijks van, eerder in dit decennium, en op bescheidener schaal ben ik opnieuw 'in de molen' beland. Toegegeven - de extra steun was best lekker geweest.quote:Op vrijdag 4 september 2026 07:12 schreef Discombobulate het volgende:
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.
Het gevoel alsof je andere mensen onbedoeld tot last bent.quote:Op vrijdag 4 september 2026 07:23 schreef cinderloom het volgende:
Lange tijd een vrij leven gehad en nul behoefte aan kinderen en trouwen.
Eind 20 de liefde leren kennen en paar jaar later kinderen gekregen. Een bewuste keuze. In een andere levensfase. Het is heel anders maar een gezin is ook fijn.
Ik ben nu echter chronisch ziek en er komt heel veel van het gezin op de schouders van mijn partner. En dat vind ik verschrikkelijk. Andersom had ik het ook gedaan maar toch wil je het samen doen
Je kan natuurlijk ook een sociaal leven opbouwen. Ook als je oud bent.quote:Op vrijdag 4 september 2026 01:36 schreef Kottnauer het volgende:
Als je ervoor kiest geen kinderen te krijgen, dan kies je er meteen voor om ook geen kleinkinderen te krijgen. Sommige mensen krijgen last van eenzaamheid op latere leeftijd. Je partner overlijdt of vertrekt. Daar zit je dan “moederziel” alleen in je mooie woning met al je gespaarde geld, zonder dat er iemand is die zich voor je interesseert. Een leeg bestaan.
Hoewel ik kleine kinderen leuk vind, denk ik van poepluiers uitmesten en snottebellen afvegen niet de geestelijke voldoening te kunnen krijgen die ik uit boeken, docu's en podcasts haal dus ik ben wel een beetje nieuwsgierig naar jouw definitie van een leeg bestaan?quote:Op donderdag 3 september 2026 18:15 schreef C64 het volgende:
Ik vind dat mensen zonder kinderen altijd zo'n leeg bestaan lijkten te hebben
Tegelijk zijn kinderen duur, tijdrovend en ontzettend ingewikkeld in een ingewikkelde wereld dus ik begrijp helemaal dat je er geen zin in zou hebben.
Nee hoor. Als je al mensen om je heen wil, kunnen dat ook goede vrienden of partner zijn.quote:Op vrijdag 4 september 2026 07:12 schreef Discombobulate het volgende:
Denk als je elke dag aan het chemo-infuus moet in het ziekenhuis je echt wel iets van kinderen mist als je ze nooit hebt gehad.
Klopt. Dat komt ook voor, weet ik uit eigen ervaring.quote:Op vrijdag 4 september 2026 06:49 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week zietLaat mij maar oud worden zoals de buurman denk ik dan.
Zeker. Zeer belangrijk om dat te doen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 08:29 schreef Hexagon het volgende:
[..]
Je kan natuurlijk ook een sociaal leven opbouwen. Ook als je oud bent.
Klopt hoor. Mijn grootouders hadden 7 kinderen. Uiteindelijk was er van de 7 maar eentje die er altijd voor ze was. Tot de erfenis in beeld was, toen jankten degenen die er nooit waren het hardste.quote:Op vrijdag 4 september 2026 06:49 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Dit heeft mijn oma ook met 3 kinderen en 9 kleinkinderen, zijn allemaal naar het buitenland vertrokken. En nu voelt ze zich nóg meer alleen zegt ze, omdat ze weet dat ze kinderen en kleinkinderen heeft maar ze zelden ziet.
Andere families hebben weer ruzie met elkaar. Dus kinderen hebben is geen garantie op geen eenzaamheid.
Daarentegen heeft mijn buurman van 87 een grote groep vrienden die hij meerdere keren per week zietLaat mij maar oud worden zoals de buurman denk ik dan.
Dat is zeker belangrijk. Toch is dat best moeilijk, omdat onze vrienden met gezin steeds meer binnen hun eigen kring in het gezin blijven.quote:Op vrijdag 4 september 2026 08:48 schreef Kottnauer het volgende:
[..]
Zeker. Zeer belangrijk om dat te doen.
Maar als het niet bevalt druk je ze niet weer even terug hè?quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Ik ken dit soort mensen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:08 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Dat denken we. Het is ook wel erg moeilijk om van de kinderen die je wel hebt te zeggen dat je ze liever niet gehad hebt. Ik denk dat daar wel een taboe op ligt, zeker voor moeders.
En dat de meesten er geen spijt van gekregen lijken te hebben, wil niet zeggen dat je zelf er dus ook geen spijt van zult krijgen. Je zult maar net tot die groep horen die wel spijt krijgt. Dan zit je met de gebakken peren.
Beetje zoals tijdens de coronaperiode. Toen namen veel mensen een huisdier, die vervolgens, na de coronaperiode, weer weg werden gedaan, omdat het toch teveel gedoe bleek te zijn.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:15 schreef Sunshine1982 het volgende:
Kinderen uitproberenEigenlijk jammer dat je ze niet kan leasen hè. Wanneer het even tegen zit breng je ze weer weg
Daar rust nog wel een taboe op.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Als ze eenmaal op school zitten is dat ook een stuk makkelijker dan wanneer ze 1 en 3 zijn.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Ik denk dat dat er ook maar weinig zijn. Daar is ons lijf gewoon op gebouwd.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:35 schreef capricia het volgende:
[..]
Daar rust nog wel een taboe op.
Je eigen kinderen niet leuk vinden of er spijt van hebben.
Zo werkt het natuurlijk nietquote:Op vrijdag 4 september 2026 09:02 schreef loveli het volgende:
Probeer het eens. Hele volksstammen hebben ze ook gehad en de meesten hebben er geen spijt van gekregen.
Zijn vooral vrouwen waar het het sterkst speelt.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:36 schreef Hexagon het volgende:
[..]
Ik denk dat dat er ook maar weinig zijn. Daar is ons lijf gewoon op gebouwd.
Ik denk ook als kinderen er bij mij wel waren gekomen ik nu een totaal ander, maar even gelukkig leven had gehad.
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken.
Het maakt je denk ik veel ongelukkiger wanneer je kind ziek is, of ongelukkig, of gepest wordt, of een beperking heeft, omdat dat je heel veel zorgen geeft. Financieel lastiger is niet fijn, maar ik ken genoeg mensen die daardoor niet ongelukkig zijn.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:43 schreef theunderdog het volgende:
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.
Meh, beetje te generaliserend. Mijn moeder was jarenlang alleenstaand met 3 kinderen, en ondanks dat ze heel weinig geld had, ging ze daar zo goed mee om dat we nooit echt iets hebben hoeven missen. Wat ik me vooral herinner is dat ze er altijd voor ons was en we leuke creatieve activiteiten deden in de tuin.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:43 schreef theunderdog het volgende:
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Daarom ook dat kinderen in deze tijd een (onbewust) statussymbool zijn. Ja, of een symbool van domheid en je eigen financiele plaatje niet inzien.
Deels wel eens, hoor. Maar tegelijkertijd is de wereld wel veranderd tov vroegah.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:33 schreef Hexagon het volgende:
Het is wellicht stuurman aan wal. Maar ik heb wel het idee dat veel ouders tegewoordig het een stuk zwaarder en moeilijker voor zichzelf maken dan dat ouders dat 30/40 jaar geleden deden.
Op mijn school zaten genoeg kinderen uit gezinnen van 3 of 4 kinderen. En die ouders hadden ook gewoon een leven en vrienden. Die hadden vaak wat meer een laissez faire houding. Ze waren er voor de kinderen als het nodig was, maar lieten ze ook het meer zelf uitzoeken.
Bij veel ouders van tegenwoordig heb ik het idee dat ze die kindere enorm micromanagen en er extreem veel tijd e energie in steken. Ook bijvoorbeeld om kinderen bezig te houden en te vermaken. Of ze in bed te krijgen. Daar waren mijn eigen ouders bijvoorbeeld veel makkelijker in. Die hadden zoiets van "daar is je speelgoed en daar wonen je vriendjes, dus bedenk maar wat je gaat doen" en als ik naar bed moest dan moest ik gewoon op mijn kamer blijven of ik nu sliep of niet. En als ze naar een feestje of uit eten gingen regelden ze gewoon een oppas. Iets wat veel ouders tegenwoordig dan weer eng vinden.
Niet ongelukkiger dan toen ze het financieel goed hadden?quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:46 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Het maakt je denk ik veel ongelukkiger wanneer je kind ziek is, of ongelukkig, of gepest wordt, of een beperking heeft, omdat dat je heel veel zorgen geeft. Financieel lastiger is niet fijn, maar ik ken genoeg mensen die daardoor niet ongelukkig zijn.
????quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:50 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Meh, beetje te generaliserend. Mijn moeder was jarenlang alleenstaand met 3 kinderen, en ondanks dat ze heel weinig geld had, ging ze daar zo goed mee om dat we nooit echt iets hebben hoeven missen. Wat ik me vooral herinner is dat ze er altijd voor ons was en we leuke creatieve activiteiten deden in de tuin.
Maar als je ouders niet met geld om kunnen gaan en alleen voor de tv liggen.. ja dan zul je inderdaad een minder leuke jeugd hebben.
Kinderen maken het je per definitie financieel lastiger, want die krengen zijn pleurisduur.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:43 schreef theunderdog het volgende:
Ik geloof dat het heel erg afhangt van je (financiële) situatie. Als je er lekker bij zit, dan maken kinderen gelukkiger. Maar zodra een kind het je financieel lastiger maakt, maakt het ongelukkig.
Nee, kinderen kosten je per definitie iets. Maar 'lastiger' zit het hem erin of je het financieel merkt.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:53 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Kinderen maken het je per definitie financieel lastiger, want die krengen zijn pleurisduur.
Als je tevens echt denkt dat dit de enige factor is die maakt dat je blij bent met je kinderen of niet ben je, excuses le mot, teringdom.
Je merkt het per definitie, tenzij je vier keer modaal verdient.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:54 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Nee, kinderen kosten je per definitie iets. Maar 'lastiger' zit het hem erin of je het financieel merkt.
Hoezo niet? Ik was gelukkig als kind daardoor. Sorry had dat er als conclusie onder moeten zetten begrijp ikquote:Op vrijdag 4 september 2026 09:53 schreef theunderdog het volgende:
[..]
????
Dit heeft toch niets met geluk te maken?
Je moeder was/is een toppertje. Maar ik durf mijn testikels (niet mijn hoofd) op het hakblok te zetten dat ze graag wat meer geld had gehad.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:57 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Hoezo niet? Ik was gelukkig als kind daardoor. Sorry had dat er als conclusie onder moeten zetten begrijp ikEn m'n moeder overigens ook, ook al had ze weinig geld.
Ah had het dikgedrukte in je post verkeerd gelezen, dacht dat het over de kinderen ging.
Je hoeft het financieel helemaal niet goed te hebben om gelukkig te zijn, volgens mij. Je moet niet in volslagen armoede leven, maar dat is weer een ander uiterste.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:50 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Niet ongelukkiger dan toen ze het financieel goed hadden?
Dat is cope.
Dus dan merk je het niet per definitie.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:56 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Je merkt het per definitie, tenzij je vier keer modaal verdient.
Graag wat meer geld willen is toch wat anders dan ongelukkig?quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:59 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Je moeder was/is een toppertje. Maar ik durf mijn testikels (niet mijn hoofd) op het hakblok te zetten dat ze graag wat meer geld had gehad.
Oke. 97% van Nederlanders merkt duidelijk de financiele gevolgen van het krijgen van een kind.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:00 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Dus dan merk je het niet per definitie.
Ik word een beetje verdrietig van je.
'ongelukkiger'quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:01 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Graag wat meer geld willen is toch wat anders dan ongelukkig?
Ja natuurlijk, maar het maakte haar ook niet óngelukkig. Gelukkiger kun je altijd zijn denk ik, met of zonder kinderen, er is altijd ruimte voor verbetering. Maar als je daarmee in je hoofd gaat zitten breek je het geluk dat je hebt misschien ook weer wat af.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:59 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Je moeder was/is een toppertje. Maar ik durf mijn testikels (niet mijn hoofd) op het hakblok te zetten dat ze graag wat meer geld had gehad.
Eens dat dat een goede mentaliteit is als je eenmaal een kind hebt. Maar mocht je geen kinderen hebben, maar wel de wens terwijl je het nu al nog maar net red qua financieren, denk ik niet dat het verstandig is om aan kinderen te beginnen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:03 schreef kwiwi het volgende:
[..]
Ja natuurlijk, maar het maakte haar ook niet óngelukkig. Gelukkiger kun je altijd zijn denk ik, met of zonder kinderen, er is altijd ruimte voor verbetering. Maar als je daarmee in je hoofd gaat zitten breek je het geluk dat je hebt misschien ook weer wat af.
En als je het zodanig gaat merken dat je veel dingen niet meer kan doen waar je gelukkig van wordt, moet je niet aan kinderen beginnen. Dat was heel mijn punt.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:01 schreef Ludachrist het volgende:
[..]
Oke. 97% van Nederlanders merkt duidelijk de financiele gevolgen van het krijgen van een kind.
Je stelde: als het krijgen van een kind het je financieel lastiger maakt, maakt dat ongelukkig.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:02 schreef theunderdog het volgende:
[..]
'ongelukkiger'
Het ging namelijk om het wel willen/nemen van kinderen. Ik denk dat het voor je geluksniveau niet verstandig is om kinderen te willen/nemen, als je al weet dat een kind je in financiële moeilijkheden brengt.
Oke, semantiek. Ik heb het er natuurlijk wel over dat de financiële moeilijkheden zodanig zijn dat heel veel waar je gelukkig van wordt, niet meer kunnen. Dat alles draait om het kind, en je je financieel niet meer vrij voelt om andere dingen te kunnen doen.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:11 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Je stelde: als het krijgen van een kind het je financieel lastiger maakt, maakt dat ongelukkig.
Financiële moeilijkheden is wel heel iets anders dan financieel lastiger. Het is vaak zo dat zeker in het begin een kind het financieel lastiger maakt. Vaak zal een van de of beide ouders minder uren gaan werken, er zal iets van opvang moeten komen, wat geld kost, en luiers en dergelijke zijn ook niet gratis. Dus ja, je levert er vast wel iets op in. Dat is financieel lastiger.
Als je al geen cent te makken hebt, dan zal een kind je in financiële moeilijkheden kunnen brengen. Dat lijkt me inderdaad geen slimme keuze dan.
Dat is wel fundamenteel iets anders, natuurlijk. Dat is niet per se semantiekquote:Op vrijdag 4 september 2026 10:14 schreef theunderdog het volgende:
[..]
Oke, semantiek. Ik heb het er natuurlijk wel over dat de financiële moeilijkheden zodanig zijn dat heel veel waar je gelukkig van wordt, niet meer kunnen. Dat alles draait om het kind, en je je financieel niet meer vrij voelt om andere dingen te kunnen doen.
Het is misschien niet populair wat ik zeg. Omdat het cynisch en confronterend is, maar denk jij niet dat een kinderwens per definitie voor een deel irrationeel is? dat iedereen het onderschat? en dat veel ouders wel degelijk ongelukkiger werden, maar de liefde voor hun kind zorgt voor een soort coping?quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:18 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Dat is wel fundamenteel iets anders, natuurlijk. Dat is niet per se semantiek
Maar ja, dat kan zeker wel een probleem zijn. Zeker als een van beide eigenlijk liever niet wilde, en er toch een kind komt, en dan blijkt dat je van alles op moet geven. Niet alleen financieel, maar ook qua tijd.
Daarom vind ik het allerbelangrijkste binnen een relatie dat je echt beide een kind wil, en niet de een maar toegeeft voor de ander. Daarom is er bij ons geen tweede gekomen, want mijn man wilde dat echt niet. En ik vind dat je dan niet je zin mag doordrijven (hoewel ik dat toch wel vaker heb gehoord).
Ik kan pas een kind nemen als we allebei een vast contract hebben en er een huis met tuin is.quote:Op vrijdag 4 september 2026 09:44 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Social media speelt ook een grote rol tegenwoordig, alles voor het perfecte plaatje op de socials. Sommigen hebben er zelfs een verdienmodel van gemaakt, door zichzelf en/of hun kinderen te hoereren op de socials.
Sowieso kun je minder dingen doen waar je gelukkig van wordt met een kind, omdat die nou eenmaal ook tijd en aandacht nodig heeft. Zo ging ik graag een paar dagen fietsen in het weekend, tentje mee. Dat is ook rap minder geworden.quote:Op vrijdag 4 september 2026 10:11 schreef theunderdog het volgende:
[..]
En als je het zodanig gaat merken dat je veel dingen niet meer kan doen waar je gelukkig van wordt, moet je niet aan kinderen beginnen. Dat was heel mijn punt.
Of wanneer je geen koopwoning kan betalen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |