Na de eerste wedstrijd op dit WK is het vooral de vraag of we tevreden zijn, of toch ontevreden. Het doel in de groepsfase is vooral overleven en een gunstig speelschema voor jezelf neerzetten voor de rest van het toernooi. Ben je altijd deels afhankelijk van de rest voor, maar zelf 3 keer winnen verhoogt je kansen. Dat is niet gelukt, maar je bent ook nog niet echt in de problemen. Nu de volgende horde, Zweden. Op een mooie tijd, zaterdag om 7 uur.
Helaas, al zeg ik het zelf, want ik moet dit voetbalfeest missen. Of nouja, feest. Zolang Koemannetje niet wisselt wellicht. Want zo ging het tegen Japan. De eerste helft.. mwah. Het was niet groots, maar Nederland kreeg de betere kansjes. Saai was het vooral. Zakelijk ook. Achja, met 0-0 de rust halen is geen drama. Na de rust was Nederland tot aan de drinkpauze beter. 3 goals volgden, 2 van Nederland en 1 van Japan. Maar toen kwamen de wissels en werd het niks meer. Memphis was het grootste drama, trage troep, maar Timber en Koopmeiners brachten ook niets. Na nog wat wissels in een poging de boel te repareren ging het toch mis: 2-2 in de laatste minuut voor de blessuretijd. Ja, jammer. Maar er waren wel aanknopingspunten.
Zweden, je weet niet zo goed wat je er van verwachten moet. In de groep voor kwalificatie 2 punten, maar toch de playoffs tegen Polen overleefd. Uiteindelijk gekwalificeerd, maar de voorbereidingen beloofde weinig goeds. In de wedstrijd tegen Tunesië viel echter alles. Goede wisselwerking tussen Isak en Gyökeres en een invaller die ineens kon scoren omdat Isak nog net de bal schampte. Maar Tunesië was ook wel een partij slecht. 5-1 lijkt heel wat, maar het is wel máár Tunesië. Toch is Nederland gewaarschuwd.
Isak lijkt namelijk precies op tijd in vorm. En op de counter is hij gevaarlijk. Gyökeres ben ik minder bang voor, maar hij is wel dodelijk effectief voor de goal. Laten we hopen op een kleine overwinning. Een gelijkspel en je kan zomaar derde worden in de groep, en het schema voor de derde plek is waarschijnlijk vrij ongunstig. En als je niet wint, dan kun je fouten tegen Tunesië niet veroorloven.
Bij de heren stond dit potje al 25 keer eerder op het programma. Vijf keer was het een Olympische wedstrijd, in 1908, 1912, 1920 en 1924. In 1924 was het gelijk en werd de replay door Zweden gewonnen, de andere 3x won Nederland. Zweden was in die tijd na de Verenigde Staten het beste land op de Spelen, maar voetbal bleef toch hoofdzakelijk van ONS. Op het WK van 74 en het EK van 04 was er 2x een doelpuntloos gelijkspel. In 1974 was het geen gevaar voor groepswinst, in 2004 was het in de KO-fase en wonnen we EINDELIJK eens met penalties, na 4 van de 5 voorgaande deelnames op eindtoernooien uitgeschakeld te worden bij die strafschoppen. In de kwalificatie van 2012 wonnen we thuis met 4-1, uit gingen we met 3-2 ten onder. In 2018.. tsja, we speelden weliswaar gelijk in Zweden en wonnen thuis, maar die laatste wedstrijd moesten we met tig-nul winnen omdat Zweden ineens met 8-0 van Luxemburg won. Nooit verwacht, aldus de heer D. Advocaat uit 's-Gravenhage.
Dat waren ook meteen de laatste 4 ontmoetingen, vriendschappelijk was 2007 de laatste keer. Het staat 6-6 qua ontmoetingen, met nog 2 gelijke spelen. Laten we ons dus vooral beroepen op de officiële ontmoetingen waar we het iets beter doen. Alweer in Texas, maar ditmaal verhuizen we van Dallas naar Houston. Hier werd het bij de eerste wedstrijd al 7-1, dus laten we daar overheen gaan. 8-0. Al zie ik Depay er nog geen 8 maken, gek he?