LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
In dit topic vind je een uitleg over de FOK!/Nachtlicht Verhalenwedstrijd.
NachtLicht is het literaire radioprogramma van de NCRV op radio 1. Het programma wordt iedere zondagnacht uitgezonden.
In dit topic kun je meedingen naar de weekprijs: het winnende verhaal wordt voorgelezen in de uitzending van NachtLicht en zowel in tekst als in audio op hun site geplaatst. De winnaar van deze week wordt geselecteerd op vrijdag 17 juni en bekendgemaakt op de site van NachtLicht.
Daarna open ik een nieuw topic voor de week erop.
Alle weekwinnaars worden in augustus 2004 door een jury beoordeeld, waarna de winaar van het FOK!/NachtLicht Liefdesverhaal 2004 bekend wordt gemaakt.
Let op! De jury is inmiddels bekend!
FOK! is ongelooflijk trots dat de NCRV twee topauteurs bereid heeft gevonden om alle weekwinnaars in augustus te beoordelen en De Grote Winnaar bekend te maken.
Het gaat om, jawel:
Arthur Japin en Manon Uphoff!
Arthur Japin's liefdesroman 'Een schitterend gebrek' won onlangs de Libris Literatuurprijs 2004. Een schitterend gebrek vertelt het verhaal over Lucia die het hart breekt van haar eerste geliefde: Giacomo Casanova, die de geschiedenis in zou gaan als 's werelds grootste minnaar.
Japin debuteerde in 1996 met 'Magonische verhalen' en brak door met 'De zwarte met het witte hart'. In maart 2002 verscheen 'De droom van de leeuw', een grote roman over liefde en verbeelding.
Manon Uphoff wordt in de Nederlandse literatuur beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van de korte roman, de novelle. Onlangs verscheen 'De Bastaard', een novelle over twee halfbroers die opgroeien op een landgoed aan het einde van de negentiende of het begin van de twintigste eeuw.
Uphoff debuteerde in 1995 met haar verhalenbundel 'Begeerte', die genomineerd werd voor de AKO-literatuurprijs. Haar novelle 'De vanger' werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2002.
Ter inspiratie geldt deze week 'Liefdesbrief' als subthema. Ooit één geschreven? Of, beter nog: ooit één ontvangen? Van een bekende? Van een stille aanbidder? Of van iemand van wie je eigenlijk helemaal geen liefdesbrief zou willen krijgen? Of van een ex-geliefde die je hart opnieuw probeert te winnen... Nou ja, kan alle kanten op.
Om onduidelijkheden te voorkomen: je mag zoveel verhalen plaatsen als je wilt. Je mag je verhaal ook aanpassen, als je dan maar duidelijk aangeeft welke versie de juiste is. Of je edit gewoon je oorspronkelijke verhaal.
Eerdere weekwinnaars kun je terugvinden op de site van NachtLicht
Dit was het wedstrijdtopic van week 6
Dit was het wedstrijdtopic van week 7
Dit was het wedstrijdtopic van week 8
Dit was het wedstrijdtopic van week 9 en 10
Dit was het wedstrijdtopic van week 11 en 12
Dit was het wedstrijdtopic van week 13 en 14
Dit was het wedstrijdtopic van week 15
Dit was het wedstrijdtopic van week 16
Dit was het wedstrijdtopic van week 17
Dit was het wedstrijdtopic van week 20
Dit was het wedstrijdtopic van week 21
Dit was het wedstrijdtopic van week 22
Dit was het wedstrijdtopic van week 23
Dit was het wedstrijdtopic van week 24
Veel succes namens de crew!
NachtLicht is het literaire radioprogramma van de NCRV op radio 1. Het programma wordt iedere zondagnacht uitgezonden.
In dit topic kun je meedingen naar de weekprijs: het winnende verhaal wordt voorgelezen in de uitzending van NachtLicht en zowel in tekst als in audio op hun site geplaatst. De winnaar van deze week wordt geselecteerd op vrijdag 17 juni en bekendgemaakt op de site van NachtLicht.
Daarna open ik een nieuw topic voor de week erop.
Alle weekwinnaars worden in augustus 2004 door een jury beoordeeld, waarna de winaar van het FOK!/NachtLicht Liefdesverhaal 2004 bekend wordt gemaakt.
Let op! De jury is inmiddels bekend!
FOK! is ongelooflijk trots dat de NCRV twee topauteurs bereid heeft gevonden om alle weekwinnaars in augustus te beoordelen en De Grote Winnaar bekend te maken.
Het gaat om, jawel:
Arthur Japin en Manon Uphoff!
Arthur Japin's liefdesroman 'Een schitterend gebrek' won onlangs de Libris Literatuurprijs 2004. Een schitterend gebrek vertelt het verhaal over Lucia die het hart breekt van haar eerste geliefde: Giacomo Casanova, die de geschiedenis in zou gaan als 's werelds grootste minnaar.
Japin debuteerde in 1996 met 'Magonische verhalen' en brak door met 'De zwarte met het witte hart'. In maart 2002 verscheen 'De droom van de leeuw', een grote roman over liefde en verbeelding.
Manon Uphoff wordt in de Nederlandse literatuur beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van de korte roman, de novelle. Onlangs verscheen 'De Bastaard', een novelle over twee halfbroers die opgroeien op een landgoed aan het einde van de negentiende of het begin van de twintigste eeuw.
Uphoff debuteerde in 1995 met haar verhalenbundel 'Begeerte', die genomineerd werd voor de AKO-literatuurprijs. Haar novelle 'De vanger' werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2002.
Ter inspiratie geldt deze week 'Liefdesbrief' als subthema. Ooit één geschreven? Of, beter nog: ooit één ontvangen? Van een bekende? Van een stille aanbidder? Of van iemand van wie je eigenlijk helemaal geen liefdesbrief zou willen krijgen? Of van een ex-geliefde die je hart opnieuw probeert te winnen... Nou ja, kan alle kanten op.
Om onduidelijkheden te voorkomen: je mag zoveel verhalen plaatsen als je wilt. Je mag je verhaal ook aanpassen, als je dan maar duidelijk aangeeft welke versie de juiste is. Of je edit gewoon je oorspronkelijke verhaal.
Eerdere weekwinnaars kun je terugvinden op de site van NachtLicht
Dit was het wedstrijdtopic van week 6
Dit was het wedstrijdtopic van week 7
Dit was het wedstrijdtopic van week 8
Dit was het wedstrijdtopic van week 9 en 10
Dit was het wedstrijdtopic van week 11 en 12
Dit was het wedstrijdtopic van week 13 en 14
Dit was het wedstrijdtopic van week 15
Dit was het wedstrijdtopic van week 16
Dit was het wedstrijdtopic van week 17
Dit was het wedstrijdtopic van week 20
Dit was het wedstrijdtopic van week 21
Dit was het wedstrijdtopic van week 22
Dit was het wedstrijdtopic van week 23
Dit was het wedstrijdtopic van week 24
Veel succes namens de crew!
Van: Hanneke
Verzonden: zaterdag 12 juni 2004 15:32:24
Aan: M.
Onderwerp: Dank je wel..
Liefste,
Vandaag geen zoetsappig mailtje over hoe veel ik van je hou - ook al hou ik zoveel van je als dat er luchtmolecuultjes bestaan - nee schat, vandaag een ander mailtje.
Het is alweer vier dagen geleden dat we elkaar het ja-woord hebben gegeven. Gelukkig kan ik me nog steeds goed herinneren hoe je keek toen je me voor het eerst zag die ochtend, en weet ik ook nog hoe we hebben moeten lachen toen jij zei: "Ja, ik wil". Ook herinner ik me nog de stress die de hele dag met zich mee bracht en hoe G. zomaar stiekum met S. aan het sjansen was. Ik weet ook nog hoe intiem we de avond met onze vrienden hebben doorgebracht.
Weet jij ook nog hoe ik je aankeek toen ik je ring om je vinger schoof? En hoe prachtig die gekleurde bellenblaas om ons heen hing toen we uit het gemeentehuis liepen? Hoe we op school onthaald werden door de kinderen? Nu kan ik het me nog allemaal voor de geest halen, maar zou ik het over een maand nog steeds weten, ook al was dit de meest bijzondere dag van ons leven?
Het was een perfecte dag, prachtig weer, met blije en gelukkige mensen. Liefste, ik ben blij dat we alles hebben gefilmd. Over een maand zou ik bijvoorbeeld niet eens meer weten wat de ambtenaar heeft gezegd, of hoe jij mij aankeek toen alles wel een beetje lang ging duren.
Die videoband zal ik mijn hele leven koesteren, het zal mijn herinnering zijn aan geluk, liefde en perfectie.
Ik kijk nu naar mijn ring en bedenk me dat deze symbool staat voor mijn liefde voor jou.
Onbetaalbaar, oneindig, perfect en zonder oneffenheden. Dit is het begin van de rest van ons leven, samen.
Ik hou van je, liefste, maar dat wist je al. Bedankt voor die mooie dag, bedankt dat je van mij houdt..
Kus, je prinsesje.
P.s. Misschien toch een beetje zoetsappig..
Verzonden: zaterdag 12 juni 2004 15:32:24
Aan: M.
Onderwerp: Dank je wel..
Liefste,
Vandaag geen zoetsappig mailtje over hoe veel ik van je hou - ook al hou ik zoveel van je als dat er luchtmolecuultjes bestaan - nee schat, vandaag een ander mailtje.
Het is alweer vier dagen geleden dat we elkaar het ja-woord hebben gegeven. Gelukkig kan ik me nog steeds goed herinneren hoe je keek toen je me voor het eerst zag die ochtend, en weet ik ook nog hoe we hebben moeten lachen toen jij zei: "Ja, ik wil". Ook herinner ik me nog de stress die de hele dag met zich mee bracht en hoe G. zomaar stiekum met S. aan het sjansen was. Ik weet ook nog hoe intiem we de avond met onze vrienden hebben doorgebracht.
Weet jij ook nog hoe ik je aankeek toen ik je ring om je vinger schoof? En hoe prachtig die gekleurde bellenblaas om ons heen hing toen we uit het gemeentehuis liepen? Hoe we op school onthaald werden door de kinderen? Nu kan ik het me nog allemaal voor de geest halen, maar zou ik het over een maand nog steeds weten, ook al was dit de meest bijzondere dag van ons leven?
Het was een perfecte dag, prachtig weer, met blije en gelukkige mensen. Liefste, ik ben blij dat we alles hebben gefilmd. Over een maand zou ik bijvoorbeeld niet eens meer weten wat de ambtenaar heeft gezegd, of hoe jij mij aankeek toen alles wel een beetje lang ging duren.
Die videoband zal ik mijn hele leven koesteren, het zal mijn herinnering zijn aan geluk, liefde en perfectie.
Ik kijk nu naar mijn ring en bedenk me dat deze symbool staat voor mijn liefde voor jou.
Onbetaalbaar, oneindig, perfect en zonder oneffenheden. Dit is het begin van de rest van ons leven, samen.
Ik hou van je, liefste, maar dat wist je al. Bedankt voor die mooie dag, bedankt dat je van mij houdt..
Kus, je prinsesje.
P.s. Misschien toch een beetje zoetsappig..
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
binnenkort verwacht
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Lieve Anna,
De eerste keer dat ik je zag. Oh, woorden schieten mij te kort. Op een bankje in het park zat je, in een donkergrijs mantelpakje, ik herinner me het nog goed, en je genoot van het warme weer. Ik kon je de rest van de dag niet meer uit mijn hoofd krijgen en moest en zou je leren kennen.
Dus wandelde ik de volgende dag weer naar het park, vond een plek waar ik uitzicht had op het bankje waar je de dag ervoor had gezeten en wachtte nerveus op je komst. Het werd langzaam later en later. Nog 10 minuten, zei ik meerdere malen tegen mezelf, nog 10 minuten en als ze er dan niet is…
Ik had geluk. Net op het moment dat ik weg wilde gaan zag ik je lopen. Het moest gewoon zo zijn. Je was bijna nog mooier dan de dag ervoor. Je liep het park uit en ik volgde je tot je een van de grote kantoorpanden in het centrum binnenliep. In de hal van het gebouw zag ik je nog net de lift instappen. De hele middag heb ik gewacht tot je weer naar buiten kwam. In de metro zat ik naast je. Jij keek uit het raam, vermoeid van het werken. Ik schoof voorzichtig naar je toe totdat onze benen elkaar licht raakten en ik je warmte voelde. Je zei er niets van. Je vond het ook prettig.
Ik volg je zo vaak sinds die dag. Je hebt een prachtig huis. Soms sta ik gewoon uren voor je raam naar binnen te staren. Naar hoe je ’s avonds voor de tv zit, gekleed in je joggingbroek en T-shirt, je benen onder je getrokken op de bank. Ik ben natuurlijk voorzichtig dat je me niet ziet, ik wil je niet bang maken, maar af en toe kijk je ineens op alsof je voelt dat ik in de buurt ben. Dat snap ik wel. Onze zielen horen bij elkaar. Wij horen bij elkaar.
Dat begrijp je toch wel? Toch? Anna?
Liefs,
R.
De eerste keer dat ik je zag. Oh, woorden schieten mij te kort. Op een bankje in het park zat je, in een donkergrijs mantelpakje, ik herinner me het nog goed, en je genoot van het warme weer. Ik kon je de rest van de dag niet meer uit mijn hoofd krijgen en moest en zou je leren kennen.
Dus wandelde ik de volgende dag weer naar het park, vond een plek waar ik uitzicht had op het bankje waar je de dag ervoor had gezeten en wachtte nerveus op je komst. Het werd langzaam later en later. Nog 10 minuten, zei ik meerdere malen tegen mezelf, nog 10 minuten en als ze er dan niet is…
Ik had geluk. Net op het moment dat ik weg wilde gaan zag ik je lopen. Het moest gewoon zo zijn. Je was bijna nog mooier dan de dag ervoor. Je liep het park uit en ik volgde je tot je een van de grote kantoorpanden in het centrum binnenliep. In de hal van het gebouw zag ik je nog net de lift instappen. De hele middag heb ik gewacht tot je weer naar buiten kwam. In de metro zat ik naast je. Jij keek uit het raam, vermoeid van het werken. Ik schoof voorzichtig naar je toe totdat onze benen elkaar licht raakten en ik je warmte voelde. Je zei er niets van. Je vond het ook prettig.
Ik volg je zo vaak sinds die dag. Je hebt een prachtig huis. Soms sta ik gewoon uren voor je raam naar binnen te staren. Naar hoe je ’s avonds voor de tv zit, gekleed in je joggingbroek en T-shirt, je benen onder je getrokken op de bank. Ik ben natuurlijk voorzichtig dat je me niet ziet, ik wil je niet bang maken, maar af en toe kijk je ineens op alsof je voelt dat ik in de buurt ben. Dat snap ik wel. Onze zielen horen bij elkaar. Wij horen bij elkaar.
Dat begrijp je toch wel? Toch? Anna?
Liefs,
R.
Lieve Frans,
Na gisteravond móest ik je gewoon weer schrijven. Ik hoop vurig dat jij je herinnert wie ik ben en dat mijn brief niet in jouw prullenbak verdwijnt. Ik kan jou niet vergeten, daarom kom ik naar je toe, elke keer opnieuw.
Ik wacht slechts op het moment waarop onze blikken elkaar kruisen, want dan gebeurt het: dan verdwijnt de muziek naar de achtergrond, vervaagt alles om mij heen en sta ik als vanouds aan de grond genageld, jouw stem, jouw blik, het brengt mij direct terug in de tijd.
Ik was jong, verliefd en kwetsbaar. Je was mijn eerste vriendje en ik was stapelgek op jou. Wij samen, jij en ik, het was voor altijd. Niets of niemand kon ons scheiden, daarvan was ik heilig overtuigd.
Mijn moeder begreep mij niet. In haar ogen was jij helemaal niet bijzonder, slechts een simpele, volkse jongen. “Maar heel fatsoenlijk, hoor, al denk ik niet dat hij veel zal bereiken in het leven”, zo sprak ze over jou.
Ik was vooral teleurgesteld, mijn opstandige woede begreep ik later pas. Want onbewust had ik het voorvoeld; haar woorden, een voorspelling, het begin van de kentering in mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou.
Met mijn vader had ik evenmin een goede band. Hij drukte zich plastisch uit, was argwanender ook. Hij kon niet anders, vertelde hij later, hij had het voor mij gedaan, zijn enige dochter.
“Die jongen heeft nog geen nagel om zijn gat te krabben”, hoorde ik hem zeggen. Mijn moeder kon niet tegen hem op, schrok zich rot toen ze de waarheid hoorde.
“Mijn dochter, met een jongen uit het kamp, wat een schande!”.
Met die verschrikkelijke woorden bliezen mijn ouders ons sprookje uit en verdween jij uit mijn leven.
Maar gisteravond voelde ik mij weer jong en verliefd. Je zag er zo knap uit, met je dure, op maat gesneden pak. Je zong de sterren van de hemel, alleen voor mij, leek het wel.
Oh Frans, ik heb al je cd’s en schrijf je elke maand. Geloof me, ik houd écht van je!
Wanneer schrijf je mij eens terug?
Francesca
[ Bericht 0% gewijzigd door Francesca op 13-06-2004 14:42:37 ]
Na gisteravond móest ik je gewoon weer schrijven. Ik hoop vurig dat jij je herinnert wie ik ben en dat mijn brief niet in jouw prullenbak verdwijnt. Ik kan jou niet vergeten, daarom kom ik naar je toe, elke keer opnieuw.
Ik wacht slechts op het moment waarop onze blikken elkaar kruisen, want dan gebeurt het: dan verdwijnt de muziek naar de achtergrond, vervaagt alles om mij heen en sta ik als vanouds aan de grond genageld, jouw stem, jouw blik, het brengt mij direct terug in de tijd.
Ik was jong, verliefd en kwetsbaar. Je was mijn eerste vriendje en ik was stapelgek op jou. Wij samen, jij en ik, het was voor altijd. Niets of niemand kon ons scheiden, daarvan was ik heilig overtuigd.
Mijn moeder begreep mij niet. In haar ogen was jij helemaal niet bijzonder, slechts een simpele, volkse jongen. “Maar heel fatsoenlijk, hoor, al denk ik niet dat hij veel zal bereiken in het leven”, zo sprak ze over jou.
Ik was vooral teleurgesteld, mijn opstandige woede begreep ik later pas. Want onbewust had ik het voorvoeld; haar woorden, een voorspelling, het begin van de kentering in mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou.
Met mijn vader had ik evenmin een goede band. Hij drukte zich plastisch uit, was argwanender ook. Hij kon niet anders, vertelde hij later, hij had het voor mij gedaan, zijn enige dochter.
“Die jongen heeft nog geen nagel om zijn gat te krabben”, hoorde ik hem zeggen. Mijn moeder kon niet tegen hem op, schrok zich rot toen ze de waarheid hoorde.
“Mijn dochter, met een jongen uit het kamp, wat een schande!”.
Met die verschrikkelijke woorden bliezen mijn ouders ons sprookje uit en verdween jij uit mijn leven.
Maar gisteravond voelde ik mij weer jong en verliefd. Je zag er zo knap uit, met je dure, op maat gesneden pak. Je zong de sterren van de hemel, alleen voor mij, leek het wel.
Oh Frans, ik heb al je cd’s en schrijf je elke maand. Geloof me, ik houd écht van je!
Wanneer schrijf je mij eens terug?
Francesca
[ Bericht 0% gewijzigd door Francesca op 13-06-2004 14:42:37 ]
Hoi Xessive, bij het lezen van je liefdesbrief aan Anna, lijkt het of je niet aan Anna zelf schrijft, maar meer òver haar. Je moest en zou haar leren kennen, schrijf je, in plaats daarvan begin je Anna te stalken en lijkt het meer op een dreigbrief Wellicht begrijp ik het niet goed, daarom... dus, hoe is deze liefdesbrief bedoeld? Ik ben oprecht geinteresseerd, hoor!quote:Op zondag 13 juni 2004 03:33 schreef Xessive het volgende:
Nee het is niet autobiografisch...en fb is uiteraard welkom...
@Hannekez (of wie het ook weet), ik vrees dat ik niet op tijd een antwoord terug ontvang (van Nachflicht), maar ik herinner mij dat jij het ook had gevraagd?
Hoe laat ongeveer wordt het liefdesverhaal voorgelezen? Op Nachtlicht ontbreekt nog de link naar het geluidsbestand van "ik mis je", dus dat heb ik ook nog niet gehoord, daarom dacht ik: dan maar "live" luisteren, deze week dus naar "Benauwd".
Ik hoop dat je dit op tijd leest???? (jankerd weer, he?)
Hoe laat ongeveer wordt het liefdesverhaal voorgelezen? Op Nachtlicht ontbreekt nog de link naar het geluidsbestand van "ik mis je", dus dat heb ik ook nog niet gehoord, daarom dacht ik: dan maar "live" luisteren, deze week dus naar "Benauwd".
Ik hoop dat je dit op tijd leest???? (jankerd weer, he?)
(jankerd weer, he?)
Dan is het toch een beetje overgekomen zoals ik het bedoeld had.quote:Op zondag 13 juni 2004 14:03 schreef Francesca het volgende:
[..]
in plaats daarvan begin je Anna te stalken en lijkt het meer op een dreigbrief Wellicht begrijp ik het niet goed, daarom... dus, hoe is deze liefdesbrief bedoeld? Ik ben oprecht geinteresseerd, hoor!
Ik probeerde de brief te schrijven vanuit het perspectief van een eventueel gevaarlijk wordende stalker die zelf niet vindt dat hij fout bezig is. Daarnaast hoopte ik dat de lezer vanuit Anna zou lezen die als ze deze brief in de bus vindt ineens beseft dat ze al een tijdje gestalkt wordt door een onbekende...maar dat zit er niet helemaal in blijkbaar...
Wat een ontzettend leuk verhaal echt super. Ik hoop nu al dat deze wint ik vind hem echt helemaal geweldig!quote:Op zondag 13 juni 2004 13:46 schreef Francesca het volgende:
verhaal
Ik heb echt hardop gelachen super!
bedankt voor je uitleg, maar het ligt aan mij, hoor, verwachtte het helemaal niet, zo'n soort "liefdesbrief" !! Nu begrijp ik het beter, je hebt het dus wél goed overgebracht, ik had het alleen beter moeten lezen....stom van me!quote:Op zondag 13 juni 2004 14:27 schreef Xessive het volgende:
[..]
Dan is het toch een beetje overgekomen zoals ik het bedoeld had.
Ik probeerde de brief te schrijven vanuit het perspectief van een eventueel gevaarlijk wordende stalker die zelf niet vindt dat hij fout bezig is. Daarnaast hoopte ik dat de lezer vanuit Anna zou lezen die als ze deze brief in de bus vindt ineens beseft dat ze al een tijdje gestalkt wordt door een onbekende...maar dat zit er niet helemaal in blijkbaar...
Ze leerden elkaar kennen net voor de oorlog begon. . Hij had zich gehaast naar zijn werk en haar zo omver gefietst. Ze had hem uitgescholden voor van alles en nog wat. "Kijk uit je doppen man!" Hij had zich verontschuldigt en haar een drankje aangeboden. Daar was het allemaal begonnen.
Haar ouders waren laaiend. Een Duitser hoe haalde ze het in haar hoofd.
5 jaar geleden, het leek veel langer. Hij moest naar het front, vechten tegen de Amerikanen, ze had gesmeekt of hij hier wilde blijven, maar hij had een plichtsgevoel, het vaderland verdedigen.
Ze had niets meer vernomen tot vandaag. Vandaag was iemand van het leger gekomen, haar wereld was ingestort. Ze ging zitten en las zijn laatste brief.
Lieve Emma,
Eindelijk is de oorlog voorbij, nog een paar dagen in deze kazerne en ik kan je eindelijk weer in je armen sluiten. Ik hoop dat de brief eerder aankomt dan ik.
Ik heb je zo immens veel gemist. Vele malen heb ik gedacht je nooit meer te kunnen zien, maar nu eindelijk kunnen we weer bij elkaar zijn.
Ik hou van je en ik mis je,
Carl
De man keek haar aan en slikte. Hij had wel vaker vrouwen moeten vertellen dat hun man of verloofde gestorven was, maar dat was altijd aan het front. Dit was zo een zinloze dood geweest.
"Mevrouw, Uw verloofde zijn vliegtuig is vlak voor landing neergestort."
Haar ouders waren laaiend. Een Duitser hoe haalde ze het in haar hoofd.
5 jaar geleden, het leek veel langer. Hij moest naar het front, vechten tegen de Amerikanen, ze had gesmeekt of hij hier wilde blijven, maar hij had een plichtsgevoel, het vaderland verdedigen.
Ze had niets meer vernomen tot vandaag. Vandaag was iemand van het leger gekomen, haar wereld was ingestort. Ze ging zitten en las zijn laatste brief.
Lieve Emma,
Eindelijk is de oorlog voorbij, nog een paar dagen in deze kazerne en ik kan je eindelijk weer in je armen sluiten. Ik hoop dat de brief eerder aankomt dan ik.
Ik heb je zo immens veel gemist. Vele malen heb ik gedacht je nooit meer te kunnen zien, maar nu eindelijk kunnen we weer bij elkaar zijn.
Ik hou van je en ik mis je,
Carl
De man keek haar aan en slikte. Hij had wel vaker vrouwen moeten vertellen dat hun man of verloofde gestorven was, maar dat was altijd aan het front. Dit was zo een zinloze dood geweest.
"Mevrouw, Uw verloofde zijn vliegtuig is vlak voor landing neergestort."
Dit verhaal hoort bij het verhaal FOK!/NachtLicht topic week 23: 'Ik mis je zo...'
Ik schrijf deze brief aan ons.
Aan de herinnering aan jou. Een herinnering die langzaam weg vaagt.
Ik weet dat ik alles begin te vergeten en het benauwd me zo. Het beangstigd me zo dat ik jou zal vergeten. Al onze herinneringen, jouw lach, 48 jaar huwelijk, de kinderen, uiteindelijk zal ik alles vergeten.
Iedereen die ooit van iemand gehouden heeft denkt dat nooit te zullen vergeten, dat die herinneringen in z'n geheugen gegrift staan. Maar de tijd is cru, het heelt wonden en maakt nieuwe.
Ik schrijf deze brief ook aan mijzelf. Ook al zal het me over een paar jaar niets meer zeggen.
Ik voel me alsof ik op een vlot drijf in de oceaan en overal waar ik kijk is leegte. Nergens hoop, geen eilandje niets. Enkel leegte.
Voor het eerst in mijn leven kijk ik niet uit naar, maar op tegen de toekomst.
Er zijn er vele die hun verleden willen wissen, maar nu besef ik pas dat het verleden je maakt tot wie je nu bent.
Maar als ik mijn verleden niet meer weet, wat maakt mij dat dan?
Ik ben bang voor de toekomst, niet eens zo zeer voor mijn toekomst, maar die van jou en van mij. Ik zal niet meer voor je kunnen zorgen, ik zal je niet meer kunnen beschermen en troosten. De machteloosheid is onbeschrijvelijk.
Lieverd als het zo ver is, droom dan zoals je altijd doet, maar niet meer over de toekomst maar droom weer over het verleden. Droom nu voor mij wat ik nooit kon.
Ik hou van je en van de kinderen en hoop jullie nooit te vergeten.
[ Bericht 0% gewijzigd door Dagonet op 16-06-2004 16:12:50 (wijzigingen op verzoek) ]
Ik schrijf deze brief aan ons.
Aan de herinnering aan jou. Een herinnering die langzaam weg vaagt.
Ik weet dat ik alles begin te vergeten en het benauwd me zo. Het beangstigd me zo dat ik jou zal vergeten. Al onze herinneringen, jouw lach, 48 jaar huwelijk, de kinderen, uiteindelijk zal ik alles vergeten.
Iedereen die ooit van iemand gehouden heeft denkt dat nooit te zullen vergeten, dat die herinneringen in z'n geheugen gegrift staan. Maar de tijd is cru, het heelt wonden en maakt nieuwe.
Ik schrijf deze brief ook aan mijzelf. Ook al zal het me over een paar jaar niets meer zeggen.
Ik voel me alsof ik op een vlot drijf in de oceaan en overal waar ik kijk is leegte. Nergens hoop, geen eilandje niets. Enkel leegte.
Voor het eerst in mijn leven kijk ik niet uit naar, maar op tegen de toekomst.
Er zijn er vele die hun verleden willen wissen, maar nu besef ik pas dat het verleden je maakt tot wie je nu bent.
Maar als ik mijn verleden niet meer weet, wat maakt mij dat dan?
Ik ben bang voor de toekomst, niet eens zo zeer voor mijn toekomst, maar die van jou en van mij. Ik zal niet meer voor je kunnen zorgen, ik zal je niet meer kunnen beschermen en troosten. De machteloosheid is onbeschrijvelijk.
Lieverd als het zo ver is, droom dan zoals je altijd doet, maar niet meer over de toekomst maar droom weer over het verleden. Droom nu voor mij wat ik nooit kon.
Ik hou van je en van de kinderen en hoop jullie nooit te vergeten.
[ Bericht 0% gewijzigd door Dagonet op 16-06-2004 16:12:50 (wijzigingen op verzoek) ]
Ik dacht rond half 3.. tweede uur van de uitzending. En ja, had m'n wekker er destijds voor gezet, wel erg leuk hoor.. Je kunt het ook terugluisteren via www.nachtlicht.nl al is mij dat toen niet gelukt (met downloaden enzo)quote:Op zondag 13 juni 2004 14:15 schreef Francesca het volgende:
@Hannekez (of wie het ook weet), ik vrees dat ik niet op tijd een antwoord terug ontvang (van Nachflicht), maar ik herinner mij dat jij het ook had gevraagd?
Hoe laat ongeveer wordt het liefdesverhaal voorgelezen? Op Nachtlicht ontbreekt nog de link naar het geluidsbestand van "ik mis je", dus dat heb ik ook nog niet gehoord, daarom dacht ik: dan maar "live" luisteren, deze week dus naar "Benauwd".
Ik hoop dat je dit op tijd leest???? :'( (jankerd weer, he?)
Daarnaast hebben de verhalen van de eerste weken allemaal een RMbestandje gekregen om het terug te kunnen luisteren. Ben best benieuwd of dat voor de verhalen later ook nog komt (puur eigenbelang natuurlijk)
[ Bericht 8% gewijzigd door Here2Stay op 13-06-2004 18:48:57 (BlonT) ]
In wiens ogen kijk jij voordat je sterft?
dank, Here2Stay!! Ga ook m'n wekker zetten! De vorige uitzending heb ik ook gemist! Maar ik dacht eigenlijk dat iedereen zo'n RMbestandje bij zijn/haar verhaal had gekregen? Niet dus. Dat is erg jammer, want niet iedereen is in de gelegenheid om het via de radio te beluisteren (werk en zo).quote:Op zondag 13 juni 2004 18:44 schreef Here2Stay het volgende:
[..]
Ik dacht rond half 3.. tweede uur van de uitzending. En ja, had m'n wekker er destijds voor gezet, wel erg leuk hoor.. Je kunt het ook terugluisteren via www.nachtlicht.nl al is mij dat toen niet gelukt (met downloaden enzo)
Daarnaast hebben de verhalen van de eerste weken allemaal een RMbestandje gekregen om het terug te kunnen luisteren. Ben best benieuwd of dat voor de verhalen later ook nog komt (puur eigenbelang natuurlijk)
dank, Here2Stay!! Ga ook m'n wekker zetten! De vorige uitzending heb ik ook gemist! Maar ik dacht eigenlijk dat iedereen zo'n RMbestandje bij zijn/haar verhaal had gekregen? Niet dus. Dat is erg jammer, want niet iedereen is in de gelegenheid om het via de radio te beluisteren (werk en zo).Misschien gaat het nu veranderen? Hoop van harte van wel!!
2e uur van de uitzending inderdaad, ongeveer op de helft. erg leuk om terug te luisteren. en inderdaad jammer dat er niet overal terug geluisterd kan worden...
by the way, mijn inzending is niet bijster indrukwekkend en vol kwaliteit, maar er komt nog een andere.
by the way, mijn inzending is niet bijster indrukwekkend en vol kwaliteit, maar er komt nog een andere.
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
alweer dank!quote:Op zondag 13 juni 2004 19:40 schreef hannekez het volgende:
2e uur van de uitzending inderdaad, ongeveer op de helft. erg leuk om terug te luisteren. en inderdaad jammer dat er niet overal terug geluisterd kan worden...
by the way, mijn inzending is niet bijster indrukwekkend en vol kwaliteit, maar er komt nog een andere.
Jouw inzending? Ik vond het eerlijk en oprecht, dit keer je échte gevoel beschreven of niet dan? Wij weten wel wat jou geinspireerd heeft!!! Succes weer met schrijven (van mij komt ook nog wel wat, voel het alweer borrelen....)
Het is zeker mijn echte gevoel. En mijn angst dat mijn geheugenverlies alles grijs zal maken.
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
Hoi lief,
Als je dit leest ben ik al druk aan het werk en zit jij met een kop thee de krant te lezen. Ik ben jaloers op je, had ik ook maar een vrije dag gehad. Maar goed, je hebt nu eenmaal luxe paarden en renpaarden en ik kan niet zomaar een dagje vrij nemen van de zaak omdat ik er zin in heb.
Zou je bij het boodschappen doen een zak kattebakvulling mee kunnen nemen? En een nieuwe afwasborstel, deze is bijna versleten en ik ben gisteren vergeten de lasagnaschaal in de week te zetten. Misschien is een nieuwe schuurspons dus ook niet zo’n slecht idee.
Ik heb die schaal trouwens wel nodig vanavond, m’n moeder komt eten dus als jij de schaal zou willen afwassen voor me?
De wc beneden is trouwens stuk, ik heb de loodgieter al gebeld, hij is er tussen tien en twee zei hij. Als je voor die tijd er dus nog even een doekje doorheen kan halen?
Morgen komt het grof vuil, een mooie kans om dus om die troep van zolder kwijt te raken, wat mij betreft mag alles weg, behalve die paar dozen die vooraan staan. In de schuur staan ook nog wel wat spullen die weg kunnen eventueel, kijk maar even.
Ik bel je vanmiddag nog wel even om te vragen hoe het is afgelopen en nog een paar dingen door te geven die ik van de winkel nodig heb.
Tot vanavond!
Ps: voor ik het vergeet, pak even wat kleren in voor een paar dagen, na het eten brengt ma ons naar Schiphol, morgenavond zit je eerste rang bij de premiere van Andrew Lloyd Webbers nieuwste musical op Broadway, ik heb al een afspraak gemaakt bij de beautysalon van het hotel en voor die tijd gaan we nog even nieuwe kleren kopen.
Gefeliciteerd met je eerste trouwdag, je dacht echt dat ik het vergeten was he?
[ Bericht 0% gewijzigd door octo op 14-06-2004 02:05:28 ]
Als je dit leest ben ik al druk aan het werk en zit jij met een kop thee de krant te lezen. Ik ben jaloers op je, had ik ook maar een vrije dag gehad. Maar goed, je hebt nu eenmaal luxe paarden en renpaarden en ik kan niet zomaar een dagje vrij nemen van de zaak omdat ik er zin in heb.
Zou je bij het boodschappen doen een zak kattebakvulling mee kunnen nemen? En een nieuwe afwasborstel, deze is bijna versleten en ik ben gisteren vergeten de lasagnaschaal in de week te zetten. Misschien is een nieuwe schuurspons dus ook niet zo’n slecht idee.
Ik heb die schaal trouwens wel nodig vanavond, m’n moeder komt eten dus als jij de schaal zou willen afwassen voor me?
De wc beneden is trouwens stuk, ik heb de loodgieter al gebeld, hij is er tussen tien en twee zei hij. Als je voor die tijd er dus nog even een doekje doorheen kan halen?
Morgen komt het grof vuil, een mooie kans om dus om die troep van zolder kwijt te raken, wat mij betreft mag alles weg, behalve die paar dozen die vooraan staan. In de schuur staan ook nog wel wat spullen die weg kunnen eventueel, kijk maar even.
Ik bel je vanmiddag nog wel even om te vragen hoe het is afgelopen en nog een paar dingen door te geven die ik van de winkel nodig heb.
Tot vanavond!
Ps: voor ik het vergeet, pak even wat kleren in voor een paar dagen, na het eten brengt ma ons naar Schiphol, morgenavond zit je eerste rang bij de premiere van Andrew Lloyd Webbers nieuwste musical op Broadway, ik heb al een afspraak gemaakt bij de beautysalon van het hotel en voor die tijd gaan we nog even nieuwe kleren kopen.
Gefeliciteerd met je eerste trouwdag, je dacht echt dat ik het vergeten was he?
[ Bericht 0% gewijzigd door octo op 14-06-2004 02:05:28 ]
S,
Als ik je zie, voel ik in mijn maag een balletje kronkelen. Mijn handen vormen zich tot vuisten en mijn kaken klemmen zich onbewust op elkaar. Waarschijnlijk weet je nog niet dat jij deze uitwerking op mij hebt, maar het wordt tijd dat je daar achter komt.
Ik weet dat ik niet kan tippen aan je geweldige gevoel voor humor, of aan al je talenten die je zo goed benut. Ik voel me een groentje, elke keer als ik je zie, en ik krimp ineen als ik alleen maar denk aan hoe jij je altijd zo moeiteloos in gesprekken mengt.
Wist je dat ik vaak huilend in slaap val? Ik denk dan aan jou en ervaar een intens gevoel van verdriet. Ik dacht dat ik er ook wel mocht wezen, met alles wat ik kan en wat ik heb bereikt. Maar als ik dan aan jou denk, heb ik nog lichtjaren te gaan, voordat ik jou voorbij kan streven. Sinds ik jou heb ontmoet, zie ik dat het blijkbaar ook anders kan. En dat gevoel is zo beklemmend, dat ik zelf ook alles beter en mooier wil doen. Dat werkt averechts, zoals je wel gemerkt hebt.
Toch, als je dan tegen me praat, voel ik me als nooit tevoren. Ik bloei op en merk dat er toch iemand om me geeft, met al mijn onhebbelijkheden en onvolmaaktheden. Je laat me op een andere manier naar me kijken, laat me zien dat ik wat waard ben.
Nooit voelde ik me zo verward als ik bij iemand was. Jaloezie en verliefdheid, zo intens, dat ik bijna explodeer. Niemand had ooit kunnen denken dat ik in deze fase van mijn leven verliefd zou worden op een vrouw, en het liefst zou ik dat zo willen houden. Niemand hoeft het te weten. Lees deze brief en verscheur hem, verbrand hem als je wil, en verban alles wat ik je heb geschreven uit je geheugen.
Onze relatie zal nooit meer hetzelfde zijn, dat weet ik, maar nu heb ik tenminste het gevoel dat ik eindelijk eerlijk tegen je ben geweest.
Tot vrijdag.
Liefs, R.
[ Bericht 0% gewijzigd door hannekez op 13-06-2004 22:08:08 ]
Als ik je zie, voel ik in mijn maag een balletje kronkelen. Mijn handen vormen zich tot vuisten en mijn kaken klemmen zich onbewust op elkaar. Waarschijnlijk weet je nog niet dat jij deze uitwerking op mij hebt, maar het wordt tijd dat je daar achter komt.
Ik weet dat ik niet kan tippen aan je geweldige gevoel voor humor, of aan al je talenten die je zo goed benut. Ik voel me een groentje, elke keer als ik je zie, en ik krimp ineen als ik alleen maar denk aan hoe jij je altijd zo moeiteloos in gesprekken mengt.
Wist je dat ik vaak huilend in slaap val? Ik denk dan aan jou en ervaar een intens gevoel van verdriet. Ik dacht dat ik er ook wel mocht wezen, met alles wat ik kan en wat ik heb bereikt. Maar als ik dan aan jou denk, heb ik nog lichtjaren te gaan, voordat ik jou voorbij kan streven. Sinds ik jou heb ontmoet, zie ik dat het blijkbaar ook anders kan. En dat gevoel is zo beklemmend, dat ik zelf ook alles beter en mooier wil doen. Dat werkt averechts, zoals je wel gemerkt hebt.
Toch, als je dan tegen me praat, voel ik me als nooit tevoren. Ik bloei op en merk dat er toch iemand om me geeft, met al mijn onhebbelijkheden en onvolmaaktheden. Je laat me op een andere manier naar me kijken, laat me zien dat ik wat waard ben.
Nooit voelde ik me zo verward als ik bij iemand was. Jaloezie en verliefdheid, zo intens, dat ik bijna explodeer. Niemand had ooit kunnen denken dat ik in deze fase van mijn leven verliefd zou worden op een vrouw, en het liefst zou ik dat zo willen houden. Niemand hoeft het te weten. Lees deze brief en verscheur hem, verbrand hem als je wil, en verban alles wat ik je heb geschreven uit je geheugen.
Onze relatie zal nooit meer hetzelfde zijn, dat weet ik, maar nu heb ik tenminste het gevoel dat ik eindelijk eerlijk tegen je ben geweest.
Tot vrijdag.
Liefs, R.
[ Bericht 0% gewijzigd door hannekez op 13-06-2004 22:08:08 ]
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
FB - welkom!
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
[quote]Op zondag 13 juni 2004 20:18 schreef octo het volgende:
Hoi lief,
Leuk verhaal!! Wat is liefde zonder humor!!
Hoi lief,
Leuk verhaal!! Wat is liefde zonder humor!!
Leuk verhaal!! Wat is liefde zonder humor!!
Silmarwen, ik heb net je verhaal voor de eerste keer gelezen en ik kreeg tranen in mijn ogen. zo mooi. Pfoe ik weet niet hoe ik dat uit moet leggen, maar ik heb dat beeld van de Titanic (ja, die film) voor me, wanneer de boot aan het zinken is en je 2 oude mensen in bed ziet liggen.
Hoop dat je hier wat aan hebt..
Hoop dat je hier wat aan hebt..
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
Francesca, jouw verhaal over Fransje B vind ik echt super! Ik had al een voorgevoel dat het iets te maken zou hebben met een BNner, grandioos!
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
dank jequote:Op zondag 13 juni 2004 22:32 schreef hannekez het volgende:
Silmarwen, ik heb net je verhaal voor de eerste keer gelezen en ik kreeg tranen in mijn ogen. zo mooi. Pfoe ik weet niet hoe ik dat uit moet leggen, maar ik heb dat beeld van de Titanic (ja, die film) voor me, wanneer de boot aan het zinken is en je 2 oude mensen in bed ziet liggen.
Hoop dat je hier wat aan hebt..
Ik had zelf tranen in mijn ogen toen ik het schreef.
Oh, PS Silmarwen, denk je aan de spellingcontrole ?
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
Heb geen word op deze pcquote:Op zondag 13 juni 2004 22:35 schreef hannekez het volgende:
Oh, PS Silmarwen, denk je aan de spellingcontrole ?
gooi ik morgen er beneden even overheen, dan verbeter ik de fouten wel.
morgen zal ik ook fb-en, ga nu naar bed, want ik heb mijn wekker gezet... oef, wat spannend, zeg....neem de uitzending van mijn verhaal ook op, was wel even vogelen met de decoder, maar het is gelukt!!! truste allemaal!
truste allemaal!
Lieve N.
Misschien verbaast het je dat ik je aanspreek met 'lieve', maar zo voelt het wel. Voor mij lijkt het alsof jij voor mij bent gemaakt, ookal weet je misschien niet wie ik ben. Ik ben dat meisje van vorige week, ik kwam aan je deur om te collecteren voor het Prins Bernhard Cultuurfonds. Je weet het toch nog wel? De Anjeractie?
Terwijl je naar wat geld zocht in je jas en me vertelde over je passie voor cultuur, wist ik dat je heel speciaal was. Ik kon het zien, voelen en ruiken. Jij en je huis roken als een droom. Je vond uiteindelijk wat geld en stopte dat in de collectebus, je zei dat een stickertje onder je deurbel niet nodig was. Ik durfde verder niets tegen je te zeggen behalve: "Ok bedankt, doei!".
Ik was meteen toen ik weg was al bang je nooit meer te zien, maar ik moest nog langs veel deuren en bedacht me dat ik, toen ik aan je deur stond, je naam heb gezien. N. van der Schans. Hiermee heb ik toen je adres gezocht op internet, ik hoop dat je dat niet erg vindt. Hoe heet je eigenlijk van je voornaam? Ik vond je een echte Niels, heet je zo?
In ieder geval hoop ik dat je mij misschien eens een e-mail wilt sturen (naar het e-mailadres aan de binnenkant van de envelop), want ik hou echt van jou. Ik heb al de hele week over jou en onze ontmoeting gefantaseerd, maar tot nu toe durf ik het niet.
Als je niet reageert zal ik in ieder geval altijd over je blijven dromen.
Liefs, Senna.
[ Bericht 0% gewijzigd door p-etr-a op 13-06-2004 22:55:30 ]
Misschien verbaast het je dat ik je aanspreek met 'lieve', maar zo voelt het wel. Voor mij lijkt het alsof jij voor mij bent gemaakt, ookal weet je misschien niet wie ik ben. Ik ben dat meisje van vorige week, ik kwam aan je deur om te collecteren voor het Prins Bernhard Cultuurfonds. Je weet het toch nog wel? De Anjeractie?
Terwijl je naar wat geld zocht in je jas en me vertelde over je passie voor cultuur, wist ik dat je heel speciaal was. Ik kon het zien, voelen en ruiken. Jij en je huis roken als een droom. Je vond uiteindelijk wat geld en stopte dat in de collectebus, je zei dat een stickertje onder je deurbel niet nodig was. Ik durfde verder niets tegen je te zeggen behalve: "Ok bedankt, doei!".
Ik was meteen toen ik weg was al bang je nooit meer te zien, maar ik moest nog langs veel deuren en bedacht me dat ik, toen ik aan je deur stond, je naam heb gezien. N. van der Schans. Hiermee heb ik toen je adres gezocht op internet, ik hoop dat je dat niet erg vindt. Hoe heet je eigenlijk van je voornaam? Ik vond je een echte Niels, heet je zo?
In ieder geval hoop ik dat je mij misschien eens een e-mail wilt sturen (naar het e-mailadres aan de binnenkant van de envelop), want ik hou echt van jou. Ik heb al de hele week over jou en onze ontmoeting gefantaseerd, maar tot nu toe durf ik het niet.
Als je niet reageert zal ik in ieder geval altijd over je blijven dromen.
Liefs, Senna.
[ Bericht 0% gewijzigd door p-etr-a op 13-06-2004 22:55:30 ]
Veel plezier met luisteren Francesca!!! :D
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
De brievenbus
Vroeger zag ik hem niet staan, of liever gezegd, alleen als ik een brief op de bus moest doen, maar sinds ik met pensioen ben kan ik er uren naar kijken. Naast het raam op de eerste etage staat mijn oude luie stoel, verbannen uit de huiskamer nadat mijn vrouw het tijd vond voor wat nieuws en vanuit die stoel houd ik de brievenbus in de gaten en speel spelletjes als: ‘raadt de volgende’ (vrouw met zwarte laarsjes) of ‘raadt de inhoud’ (belastingaangifte). Bij die laatste weet ik natuurlijk zelden of ik gelijk heb, maar daar gaat het ook niet om. Soms zie je iets bijzonders. Iets wat je niet had willen missen. Zoals gisteren.
Ik zat dit keer niet in mijn luie stoel. Op zaterdag help ik mijn vrouw met schoonmaken en ik was net bezig met de stofdoek toen ik hem zag staan. Een jongen. Met gebogen hoofd stond hij voor de brievenbus, een roze enveloppe in zijn handen.
Het was een liefdesbrief, dat weet ik zeker. Zoals hij daar stond. Aarzelend. Onzeker of hij de brief wel zou posten. Ik wist precies wat hij dacht. Dezelfde vragen spookten door mijn hoofd bij mijn eerste liefdesbrief. Zal ze de tekst mooi vinden of zal ze erom lachen? Zal ze de brief voor zichzelf houden of zal ze hem delen met haar vriendinnen zodat ik straks het lachertje van het schoolplein ben? En misschien wel de belangrijkste vraag van allemaal: zal ze na het lezen van de brief ook verliefd op mij worden? Ik was getuige van de eerste belangrijke keuze van zijn leven. Er zouden er nog veel volgen, maar deze zou hij altijd onthouden.
De jongen draaide de kaart om en om in zijn handen. Minuten kropen voorbij en toen ineens, de beslissing. De enveloppe verdween in de brievenbus en zonder nog één keer om te kijken liep hij de straat uit.
Achter mij kwam mijn vrouw de kamer in, ‘zit je nou alweer naar die brievenbus te staren? Er gebeurt toch nooit wat bijzonders.’
‘Bijna nooit,’ zei ik en in gedachten wenste ik de jongen zijn liefde.
Vroeger zag ik hem niet staan, of liever gezegd, alleen als ik een brief op de bus moest doen, maar sinds ik met pensioen ben kan ik er uren naar kijken. Naast het raam op de eerste etage staat mijn oude luie stoel, verbannen uit de huiskamer nadat mijn vrouw het tijd vond voor wat nieuws en vanuit die stoel houd ik de brievenbus in de gaten en speel spelletjes als: ‘raadt de volgende’ (vrouw met zwarte laarsjes) of ‘raadt de inhoud’ (belastingaangifte). Bij die laatste weet ik natuurlijk zelden of ik gelijk heb, maar daar gaat het ook niet om. Soms zie je iets bijzonders. Iets wat je niet had willen missen. Zoals gisteren.
Ik zat dit keer niet in mijn luie stoel. Op zaterdag help ik mijn vrouw met schoonmaken en ik was net bezig met de stofdoek toen ik hem zag staan. Een jongen. Met gebogen hoofd stond hij voor de brievenbus, een roze enveloppe in zijn handen.
Het was een liefdesbrief, dat weet ik zeker. Zoals hij daar stond. Aarzelend. Onzeker of hij de brief wel zou posten. Ik wist precies wat hij dacht. Dezelfde vragen spookten door mijn hoofd bij mijn eerste liefdesbrief. Zal ze de tekst mooi vinden of zal ze erom lachen? Zal ze de brief voor zichzelf houden of zal ze hem delen met haar vriendinnen zodat ik straks het lachertje van het schoolplein ben? En misschien wel de belangrijkste vraag van allemaal: zal ze na het lezen van de brief ook verliefd op mij worden? Ik was getuige van de eerste belangrijke keuze van zijn leven. Er zouden er nog veel volgen, maar deze zou hij altijd onthouden.
De jongen draaide de kaart om en om in zijn handen. Minuten kropen voorbij en toen ineens, de beslissing. De enveloppe verdween in de brievenbus en zonder nog één keer om te kijken liep hij de straat uit.
Achter mij kwam mijn vrouw de kamer in, ‘zit je nou alweer naar die brievenbus te staren? Er gebeurt toch nooit wat bijzonders.’
‘Bijna nooit,’ zei ik en in gedachten wenste ik de jongen zijn liefde.
Goedemorgen allemaal! Nou, het was het waard, hoor, werkelijk! Wat gaaf om je verhaal te horen. En hoe het wordt voorgelezen... die stem ...hmmm....hoe heet je eigenlijk? !!... de muziek ervoor en erna, goh, wat voelde dat goed en wat duurde het lang voordat ik weer in slaap viel.
Uiteraard heb ik het opgenomen, voor mijn nageslacht, en om het nog eens te beluisteren..en nog eens...en nog eens...
Ik heb weer volop inspiratie....tot later!
.
Uiteraard heb ik het opgenomen, voor mijn nageslacht, en om het nog eens te beluisteren..en nog eens...en nog eens...
Ik heb weer volop inspiratie....tot later!
.
Mooi verhaal Xessive, mijn favoriet tot nu toe.quote:Op maandag 14 juni 2004 02:45 schreef Xessive het volgende:
-knip-
Ik vind dit een heel gevoelig verhaal. Ooit bekeek ik een documentaire, ging over dementie etc. en over een echtpaar dat al heel lang bij elkaar was en door opname van de vrouw, plotseling gescheiden werd.quote:Op zondag 13 juni 2004 15:23 schreef Silmarwen het volgende:
Dit verhaal hoort bij het verhaal FOK!/NachtLicht topic week 23: 'Ik mis je zo...'
Ik schrijf deze brief aan ons.
Die man had niets meer, behalve zijn eigen herinneringen, maar als hij nu zo'n brief van zijn vrouw had gehad zoals jij die hebt geschreven.... Silmarwen!
Hierbij mijn eerste inzending...(niet autobiografisch)
FB is natuurlijk welkom!
________________________________________________________________________________
Ik was 9 jaar. Samen met mama was ik op zolder om de slee tevoorschijn te halen. Papa moest overwerken en zou pas later thuiskomen. Opeens viel er van een kastje een stapeltje brieven. 'Mama' zei ik, 'wat is dit?' en hield het pakketje omhoog. 'Dat, lieve schat', zei mama, 'zijn de liefdesbrieven die je vader heeft geschreven, toen we net verkering hadden.'
Ik kan het me nog heel goed herinneren, die glans in haar ogen. Ze leek opeens tien jaar jonger. 'Mama, mag ik ze lezen?' Mama schoot in de lach. 'Nee meiske, liefdesbrieven zijn daar te persoonlijk voor. Je kunt er kracht uit halen als het even niet gaat.'
Ik was 14 jaar. Ik was wel eens verliefd geweest en mijn eerste kus had ik ook gehad. En op de dag dat ik mijn eerste brief kreeg van de jongen waarmee ik verkering had, ging ik trots naar mama. 'Kijk mam, ik heb mijn eerste liefdesbrief gehad, maar je mag hem niet lezen...'
Mama was verbaasd dat ik me nog herinnerde dat we toen op de zolder haar brieven waren tegengekomen. Mama glimlachte en gaf me een kus op mijn voorhoofd. Ze zei dat ze blij voor me was. Ze draaide zich om en ging naar boven om te strijken. Ze zag er moe uit.
Ik ben 25 jaar. Pasgeleden zijn mijn ouders gescheiden. Het bleek dat papa al heel lang een verhouding had met iemand van zijn werk. Ze is 15 jaar jonger dan mama. Mama daarentegen is juist 15 jaar ouder geworden. Van de week viel het me op dat ze grijze haren kreeg. Ze wil ze niet laten wegwerken want: 'als het gebeurt, dan gebeurt het toch wel'. Ze lijkt in alles berusting te hebben, terwijl ik boos ben en papa als zondebok zie. Ik voel me klein en ik ben mijn basis kwijt. Ik weet nog niet hoe ik het moet verwerken, maar mijn eerste zorg gaat uit naar mama. Vandaar dat ik haar vandaag een brief heb geschreven. Ik heb hem net gepost. Een echte liefdesbrief, want ik hou van haar.
[ Bericht 1% gewijzigd door Blinky op 14-06-2004 22:11:54 ]
FB is natuurlijk welkom!
________________________________________________________________________________
Ik was 9 jaar. Samen met mama was ik op zolder om de slee tevoorschijn te halen. Papa moest overwerken en zou pas later thuiskomen. Opeens viel er van een kastje een stapeltje brieven. 'Mama' zei ik, 'wat is dit?' en hield het pakketje omhoog. 'Dat, lieve schat', zei mama, 'zijn de liefdesbrieven die je vader heeft geschreven, toen we net verkering hadden.'
Ik kan het me nog heel goed herinneren, die glans in haar ogen. Ze leek opeens tien jaar jonger. 'Mama, mag ik ze lezen?' Mama schoot in de lach. 'Nee meiske, liefdesbrieven zijn daar te persoonlijk voor. Je kunt er kracht uit halen als het even niet gaat.'
Ik was 14 jaar. Ik was wel eens verliefd geweest en mijn eerste kus had ik ook gehad. En op de dag dat ik mijn eerste brief kreeg van de jongen waarmee ik verkering had, ging ik trots naar mama. 'Kijk mam, ik heb mijn eerste liefdesbrief gehad, maar je mag hem niet lezen...'
Mama was verbaasd dat ik me nog herinnerde dat we toen op de zolder haar brieven waren tegengekomen. Mama glimlachte en gaf me een kus op mijn voorhoofd. Ze zei dat ze blij voor me was. Ze draaide zich om en ging naar boven om te strijken. Ze zag er moe uit.
Ik ben 25 jaar. Pasgeleden zijn mijn ouders gescheiden. Het bleek dat papa al heel lang een verhouding had met iemand van zijn werk. Ze is 15 jaar jonger dan mama. Mama daarentegen is juist 15 jaar ouder geworden. Van de week viel het me op dat ze grijze haren kreeg. Ze wil ze niet laten wegwerken want: 'als het gebeurt, dan gebeurt het toch wel'. Ze lijkt in alles berusting te hebben, terwijl ik boos ben en papa als zondebok zie. Ik voel me klein en ik ben mijn basis kwijt. Ik weet nog niet hoe ik het moet verwerken, maar mijn eerste zorg gaat uit naar mama. Vandaar dat ik haar vandaag een brief heb geschreven. Ik heb hem net gepost. Een echte liefdesbrief, want ik hou van haar.
[ Bericht 1% gewijzigd door Blinky op 14-06-2004 22:11:54 ]
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Ik ken dat beeld ook, is een heel emotioneel beeld en heeft zeker net zoveel indruk gemaakt als de hele film...quote:Op zondag 13 juni 2004 22:32 schreef hannekez het volgende:
Silmarwen, ik heb net je verhaal voor de eerste keer gelezen en ik kreeg tranen in mijn ogen. zo mooi. Pfoe ik weet niet hoe ik dat uit moet leggen, maar ik heb dat beeld van de Titanic (ja, die film) voor me, wanneer de boot aan het zinken is en je 2 oude mensen in bed ziet liggen.
Hoop dat je hier wat aan hebt..
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Dank je wel p-etr-aquote:Op maandag 14 juni 2004 16:25 schreef p-etr-a het volgende:
Ik vind het mooi gemaakt Blinky.
Voor mij is het ook de eerste keer dat ik meedoe
Is dat van jou autobiografisch?
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Nee dit is niet autobiografisch, maar het idee komt wel uit mijn hoofd door iets dergelijks.
Xessive, ik vind je beide verhalen erg goed geschreven en erg origineel, je stijl spreekt me wel aan.
Het tweede verhaal vind ik vooral heel mooi en het heeft een echte boodschap, het geeft je ook zo´n gevoel van het waarderen van kleine, simpele dingetjes. Echt iets wat je aan het eind van een verhaal ook hoort te voelen
Xessive, ik vind je beide verhalen erg goed geschreven en erg origineel, je stijl spreekt me wel aan.
Het tweede verhaal vind ik vooral heel mooi en het heeft een echte boodschap, het geeft je ook zo´n gevoel van het waarderen van kleine, simpele dingetjes. Echt iets wat je aan het eind van een verhaal ook hoort te voelen
Het is mooi geschreven in ieder geval!quote:Op maandag 14 juni 2004 21:34 schreef p-etr-a het volgende:
Nee dit is niet autobiografisch, maar het idee komt wel uit mijn hoofd door iets dergelijks.
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Heb het toch nog een beetje aangepast. FB graag !
_______________________________________
Eerst was er licht, toen waren wij er. Ken je dat gevoel? Dat gevoel dat je je vastklampt aan elkaar. Je kunt niet met en niet zonder elkaar. Wij zijn elkaar. Wij horen bij elkaar. Niemand die daar ooit aan getwijfeld heeft. Wij waren anders dan jullie. Geen kalverliefde, maar liefde met een hoofdletter. Wij waren de liefde. En de liefde was ons. Onze namen werden nooit afzonderlijk van elkaar genoemd. Wij waren elkaars partners, vrienden, minnaars, vijanden, concurrenten, uitzicht, licht en elkaars liefde. Mijn liefde putte ik uit jou. Nooit heb ik lief kunnen hebben zoals ik jou lief heb gehad.
Het begon allemaal in de zomer van 2000. Hele idealistisch. Op een zwoele hete zomeravond nippend aan een glas sangria met vers fruit zag ik je staan. Misschien was het de maan, misschien de kaarsjes bij jou op de tafel, maar het beetje licht dat over je lichaam gleed deed mij smelten. Ik was verkocht, kon niet meer eten, niet meer drinken. Alles waar ik aan kon denken was jij, jij, jij en niets dan jij. Een half jaar later is niets meer zoals het was. Alles ging zo snel en het was zo heftig, we deden zonder erbij na te denken. Het avontuur tegemoet. Ons avontuur. We zweefden op wolken boven zinnen, we smolten in elkaar weg, we dronken elkaar. Ik en jij was opeens ons geworden. Wij waren de wereld, en de wereld was ons. Niets kon ons nog stoppen. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als in die tijd. Je liet me voelen vrouw te zijn. Je bracht me naar hoogtes waar ik nooit durfde te komen. Jij was mijn Romeo, ik jouw Julia. Niets kon ons stoppen. Alleen de dood.
Vandaag is het een jaar geleden en ik huil nog steeds. Wij zouden toch bij elkaar blijven? We zouden samen leven, samen doodgaan en samen naar de hemel gaan. Wij konden met ons tweeën de wereld toch aan? Niets zou ons uit elkaar kunnen halen. Niets. Wij waren toch elkaars uitzicht? Het lichtpuntje in donkere tijden? Als een van ons zou moeten gaan, gingen we toch samen? Wat moest ik zonder jou? Jij leerde me lief te hebben, hoe kan ik ooit nog van iemand houden? Ik gaf mezelf aan jou. Ik was jou. Rozen heb ik naar jou graf gebracht. Een mooie ronde witte steen met je naam. Wij waren van elkaar. Rode rozen. Rood van onze liefde, rood van mijn pijn. Nooit zal mijn leven meer hetzelfde zijn.
[Leintje]
[ Bericht 0% gewijzigd door Leintje op 15-06-2004 19:11:31 ]
_______________________________________
Eerst was er licht, toen waren wij er. Ken je dat gevoel? Dat gevoel dat je je vastklampt aan elkaar. Je kunt niet met en niet zonder elkaar. Wij zijn elkaar. Wij horen bij elkaar. Niemand die daar ooit aan getwijfeld heeft. Wij waren anders dan jullie. Geen kalverliefde, maar liefde met een hoofdletter. Wij waren de liefde. En de liefde was ons. Onze namen werden nooit afzonderlijk van elkaar genoemd. Wij waren elkaars partners, vrienden, minnaars, vijanden, concurrenten, uitzicht, licht en elkaars liefde. Mijn liefde putte ik uit jou. Nooit heb ik lief kunnen hebben zoals ik jou lief heb gehad.
Het begon allemaal in de zomer van 2000. Hele idealistisch. Op een zwoele hete zomeravond nippend aan een glas sangria met vers fruit zag ik je staan. Misschien was het de maan, misschien de kaarsjes bij jou op de tafel, maar het beetje licht dat over je lichaam gleed deed mij smelten. Ik was verkocht, kon niet meer eten, niet meer drinken. Alles waar ik aan kon denken was jij, jij, jij en niets dan jij. Een half jaar later is niets meer zoals het was. Alles ging zo snel en het was zo heftig, we deden zonder erbij na te denken. Het avontuur tegemoet. Ons avontuur. We zweefden op wolken boven zinnen, we smolten in elkaar weg, we dronken elkaar. Ik en jij was opeens ons geworden. Wij waren de wereld, en de wereld was ons. Niets kon ons nog stoppen. Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als in die tijd. Je liet me voelen vrouw te zijn. Je bracht me naar hoogtes waar ik nooit durfde te komen. Jij was mijn Romeo, ik jouw Julia. Niets kon ons stoppen. Alleen de dood.
Vandaag is het een jaar geleden en ik huil nog steeds. Wij zouden toch bij elkaar blijven? We zouden samen leven, samen doodgaan en samen naar de hemel gaan. Wij konden met ons tweeën de wereld toch aan? Niets zou ons uit elkaar kunnen halen. Niets. Wij waren toch elkaars uitzicht? Het lichtpuntje in donkere tijden? Als een van ons zou moeten gaan, gingen we toch samen? Wat moest ik zonder jou? Jij leerde me lief te hebben, hoe kan ik ooit nog van iemand houden? Ik gaf mezelf aan jou. Ik was jou. Rozen heb ik naar jou graf gebracht. Een mooie ronde witte steen met je naam. Wij waren van elkaar. Rode rozen. Rood van onze liefde, rood van mijn pijn. Nooit zal mijn leven meer hetzelfde zijn.
[Leintje]
[ Bericht 0% gewijzigd door Leintje op 15-06-2004 19:11:31 ]
Hoi Leintje, ik las zojuist je aangepaste versie. Ik vind het begin mooi, krachtig, het einde ook (maar wel teveel vraagtekens), ertussenin vind ik het eerlijk gezegd een beetje saai. Een beetje teveel van alles, teveel woorden voor jullie verliefdheid: .quote:Op maandag 14 juni 2004 23:15 schreef Leintje het volgende:
Heb het toch nog een beetje aangepast. FB graag !
_______________________________________
Ik dacht aangepast? Misschien een beetje flauw, maar er staan nog steeds spelfouten in: bijv. dat je je (2x) vastklampt, jouw graf ipv jou, Romeo en Julia met een hoofdletter, nog nooit zo gevoeld als in (niet ik) die tijd.
"Het begon allemaal in de zomer van 2000...." hier zou ik beginnen met een nieuwe alinea.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt?
[ Bericht 2% gewijzigd door Francesca op 15-06-2004 13:43:40 ]
Lieve… ik kan en wil jouw naam hier niet schrijven, vandaar de puntjes,
Als je eens wist van mijn gevoelens, hoe verliefd ik op je ben. Ik kan er niet van slapen, de hele nacht lig ik wakker, fantaseer ik, over jou, over ons. Het zijn geen vrolijke fantasieën, het eindigt meestal in een vreselijke voorstelling. Want het is verschrikkelijk fout, het kan niet, het mag niet, er is geen toekomst voor ons.
Dit overkwam mij zo plotseling, ik herkende het amper, dat tintelende gevoel in mijn onderbuik, al bij onze eerste ontmoeting. Ik heb me als een idioot aangesteld, verloor alle controle, giechelde voortdurend, wist niet wat me overkwam.
Jij deed dat met mij. Je betoverde mij met je hemelsblauwe ogen en je onschuldige lach. De manier waarop je mijn hand schudde, ontwapenend en krachtig tegelijk, het was alsof de bliksem insloeg.
De uren erna liep ik op wolken. Mijn blik zoog zich aan je vast, volgde je continue, uitgehongerd en dorstig, je was als water in mijn woestijn, verkoelend en fris.
Ik geniet van de gestolen momenten, van je krachtige beenspieren, je brede, hoekige schouders. Sta ik te koken, voel ik je aanwezigheid achter mij, als een warme plek op mijn rug. Dan buig ik vanzelf achterover, wil me tegen je aan vleien, maar je schouderklopje roept me tot de orde, iedere keer. Wat ik kook, vraag je, het klinkt zo warm en lief.
Wat is er toch met mij gebeurd? Ik weet dat het niet klopt, van binnen ben ik veranderd, voel ik me jong en jeugdig, ondeugend en recalcitrant, maar kijk ik in de spiegel, schrik ik van mijn spiegelbeeld. Fletse ogen en rimpels, iedere dag meer, lijkt het wel.
En dan bekijk ik jullie, hoofden heel dicht bij elkaar, dolgelukkig, intiem fluisterend, strelende handen. Ik voel een steek van jaloezie, want de hartstocht straalt ervan af, zo verliefd als jullie zijn…
Ter wille van haar zal ik deze brief verscheuren en vurig hopen dat het zal overgaan, mijn verliefdheid, voor jou, de vriend van mijn dochter…
Francesca
[ Bericht 0% gewijzigd door Francesca op 16-06-2004 09:29:34 ]
Als je eens wist van mijn gevoelens, hoe verliefd ik op je ben. Ik kan er niet van slapen, de hele nacht lig ik wakker, fantaseer ik, over jou, over ons. Het zijn geen vrolijke fantasieën, het eindigt meestal in een vreselijke voorstelling. Want het is verschrikkelijk fout, het kan niet, het mag niet, er is geen toekomst voor ons.
Dit overkwam mij zo plotseling, ik herkende het amper, dat tintelende gevoel in mijn onderbuik, al bij onze eerste ontmoeting. Ik heb me als een idioot aangesteld, verloor alle controle, giechelde voortdurend, wist niet wat me overkwam.
Jij deed dat met mij. Je betoverde mij met je hemelsblauwe ogen en je onschuldige lach. De manier waarop je mijn hand schudde, ontwapenend en krachtig tegelijk, het was alsof de bliksem insloeg.
De uren erna liep ik op wolken. Mijn blik zoog zich aan je vast, volgde je continue, uitgehongerd en dorstig, je was als water in mijn woestijn, verkoelend en fris.
Ik geniet van de gestolen momenten, van je krachtige beenspieren, je brede, hoekige schouders. Sta ik te koken, voel ik je aanwezigheid achter mij, als een warme plek op mijn rug. Dan buig ik vanzelf achterover, wil me tegen je aan vleien, maar je schouderklopje roept me tot de orde, iedere keer. Wat ik kook, vraag je, het klinkt zo warm en lief.
Wat is er toch met mij gebeurd? Ik weet dat het niet klopt, van binnen ben ik veranderd, voel ik me jong en jeugdig, ondeugend en recalcitrant, maar kijk ik in de spiegel, schrik ik van mijn spiegelbeeld. Fletse ogen en rimpels, iedere dag meer, lijkt het wel.
En dan bekijk ik jullie, hoofden heel dicht bij elkaar, dolgelukkig, intiem fluisterend, strelende handen. Ik voel een steek van jaloezie, want de hartstocht straalt ervan af, zo verliefd als jullie zijn…
Ter wille van haar zal ik deze brief verscheuren en vurig hopen dat het zal overgaan, mijn verliefdheid, voor jou, de vriend van mijn dochter…
Francesca
[ Bericht 0% gewijzigd door Francesca op 16-06-2004 09:29:34 ]
Hallo Francesca,quote:Op dinsdag 15 juni 2004 07:55 schreef Francesca het volgende:
[..]
Hoi Leintje, ik las zojuist je aangepaste versie. Ik vind het begin mooi, krachtig, het einde ook (maar wel teveel vraagtekens), ertussenin vind ik het eerlijk gezegd een beetje saai. Een beetje teveel van alles, teveel woorden voor jullie verliefdheid: .
Ik dacht aangepast? Misschien een beetje flauw, maar er staan nog steeds spelfouten in: bijv. dat je je (2x) vastklampt, jouw graf ipv jou, Romeo en Julia met een hoofdletter, nog nooit zo gevoeld als in (niet ik) die tijd.
"Het begon allemaal in de zomer van 2000...." hier zou ik beginnen met een nieuwe alinea.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt?
Bedankt voor je reactie. Ik heb er zeker wat aan gehad. Zal kijken wat ik ga veranderen. Maar wat bedoel je precies met dat (2x) vastklampen?
Nogmaals bedankt...
Liefs, Leintje
Er staat nu: ... dat je vastklampt aan elkaar? Moet volgens mij zijn: dat je je vastklampt aan elkaar (wederkerend voornaamwoord: je klampt je ergens aan vast, jezelf ergens aan vastklampen, dat bedoelde ik)
en graag gedaan, hoor!! Succes met schrijven!
en graag gedaan, hoor!! Succes met schrijven!
Langzaam schuifel ik naar voren. Daar ligt -ie, tussen de borstelige haartjes van de deurmat. Traag kniel ik neer, onhoorbaar pak ik hem vast, zo zacht als het maar kan, en draai hem om. Daar staat het. In zwart op roze, mijn naam. Voorzichtig stop ik het in mijn achterzak. Mijn portemonnee dan maar in mijn tas. Niets mag de brief aanraken. Ik sluip weer naar boven en plof neer op het veilige dons van mijn dekbed. Met trillende vingers open ik de envelop. Scheel van de spanning probeer ik aanwijzingen te vinden, maar daarvoor zal ik echt de brief moeten lezen. Ik loop de gang op, controleer of echt niemand me zal storen. Als de envelop opengevouwen is, haal ik voorzichtig de brief eruit. Het begint met liefste, en dan mijn naam. Ik probeer niet te letten op mijn bibberende handen, maar moet na enkele regels toch stoppen. Snel kijk ik onder aan de brief. Liefs, R. staat er. R, dat moet jij zijn! Ik kán niet verder lezen, zo gespannen ben ik. Na even mijn ogen gesloten te hebben ga ik er toch weer voor. Al mijn goede kanten som je op, met slijmerige bijvoeglijk naamwoorden erbij. Heerlijk, zoals een liefdesbrief moet zijn. Ik proef je brief, zin voor zin, woord voor woord, letter voor letter, elk streepje, elk boogje, elk accentje, elke punt, elke komma, alles neem ik in me op. De zinnen met de vraagtekens leer ik uit mijn hoofd. Dan pak ik mijn mobiele telefoon. Ik toets je nummer in, wat ik al weken uit mijn hoofd ken. Je neemt op, je mooie stem zegt je naam. Ik kan niks zeggen, en hang weer op, de zenuwen gieren door mijn hoofd. Dan bel je terug, je had mijn nummer gezien op het schermpje. Ik fluister het woord dat alles zal veranderen. ‘Ja’. Je glimlacht, ik hoor de verandering in je stem. Natuurlijk vraag je hoe ik het wist, maar daar kan ik niet op antwoorden. Ik kan alleen maar gelukkig voor me uitstaren. Heel gelukkig. Want jij houdt van mij en ik ook van jou.
*precies 350! ik begin het wel te leren!*
*precies 350! ik begin het wel te leren!*
Ik zet mijn pen op het papier, maar ik voel geen goede woorden in mijn gedachten opwellen. Toen ik besloot te beginnen, verwachte ik dat de woorden uit mijn pen zouden sproeien als water uit een fontein. Ik hou van je, maar ik kan het niet in mooie woorden uitdrukken!
Ik weet niet hoe ik moet schrijven dat als ik bij je ben, al het stressvolle gewicht van mijn hart gehaald wordt en ik ruimte om te ademen krijg. Mijn zorgen verlaten mijn gedachten sneller dan ratten een zinkend schip verlaten. Als ik bij je ben verdwijnt mijn frons en komt een glimlach tevoorschijn. Je omhelzing en je zoen brengt kleur in mijn leven, zoals de zon kleur brengt op een blootgesteld menselijk lichaam.
Ik weet niet hoe ik moet schrijven dat ik je stemgeluid herken uit duizenden, zoals een pasgeboren dierenjong zijn moeder herkent. Je bent mijn lief en ieder moment dat ik bij je verwijderd ben, voel ik mijn hart gevuld worden met leegte. Ik voel me ongeneeslijk ziek en alleen jouw aanwezigheid kan me mijn gezondheid terug schenken.
Ik weet niet hoe ik moet schrijven dat ik wou dat je hier was, dan zou ik je tonen hoeveel ik je mis. Mijn armen voelen slap, omdat je er niet bent om te omhelzen. Mijn lippen voelen droog, omdat je er niet bent om te zoenen. Mijn hart voelt vol van weemoed, omdat je er niet bent om hem te luchten. Mijn ogen voelen nat, omdat je er niet bent om mijn tranen van gemis te troosten.
Ik weet niet hoe ik moet zeggen dat ik ontzettend veel van je houd en dat mijn hart alleen voor jou klopt. Een antwoord op je liefdesbrief kan ik niet geven in woorden, omdat mijn gevoelens voor jou onbeschrijfbaar zijn! Mijn gevoelens beschrijven is een taak van onmogelijke proporties. Ik lees nu mijn wartaal terug en merk dat ik het onmogelijke gedaan heb. Mijn gevoelens zijn beschreven, maar vallen samen te vatten in een kleine woordenserie die je bekend in je mooie oren moet klinken. Schat, ik hou van je!
edit: feedback is uiteraard niet ongewenst
Ik weet niet hoe ik moet schrijven dat als ik bij je ben, al het stressvolle gewicht van mijn hart gehaald wordt en ik ruimte om te ademen krijg. Mijn zorgen verlaten mijn gedachten sneller dan ratten een zinkend schip verlaten. Als ik bij je ben verdwijnt mijn frons en komt een glimlach tevoorschijn. Je omhelzing en je zoen brengt kleur in mijn leven, zoals de zon kleur brengt op een blootgesteld menselijk lichaam.
Ik weet niet hoe ik moet schrijven dat ik je stemgeluid herken uit duizenden, zoals een pasgeboren dierenjong zijn moeder herkent. Je bent mijn lief en ieder moment dat ik bij je verwijderd ben, voel ik mijn hart gevuld worden met leegte. Ik voel me ongeneeslijk ziek en alleen jouw aanwezigheid kan me mijn gezondheid terug schenken.
Ik weet niet hoe ik moet schrijven dat ik wou dat je hier was, dan zou ik je tonen hoeveel ik je mis. Mijn armen voelen slap, omdat je er niet bent om te omhelzen. Mijn lippen voelen droog, omdat je er niet bent om te zoenen. Mijn hart voelt vol van weemoed, omdat je er niet bent om hem te luchten. Mijn ogen voelen nat, omdat je er niet bent om mijn tranen van gemis te troosten.
Ik weet niet hoe ik moet zeggen dat ik ontzettend veel van je houd en dat mijn hart alleen voor jou klopt. Een antwoord op je liefdesbrief kan ik niet geven in woorden, omdat mijn gevoelens voor jou onbeschrijfbaar zijn! Mijn gevoelens beschrijven is een taak van onmogelijke proporties. Ik lees nu mijn wartaal terug en merk dat ik het onmogelijke gedaan heb. Mijn gevoelens zijn beschreven, maar vallen samen te vatten in een kleine woordenserie die je bekend in je mooie oren moet klinken. Schat, ik hou van je!
edit: feedback is uiteraard niet ongewenst
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
Het is weer als vanouds dikke crap, Praatpaal.quote:Op dinsdag 15 juni 2004 21:43 schreef Praatpaal.net het volgende:
edit: feedback is uiteraard niet ongewenst
Kijk! Eindelijk eens wat goed onderbouwde kritiek waar iedereen wat aan heeft...bis bisquote:Op woensdag 16 juni 2004 00:18 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Het is weer als vanouds dikke crap, Praatpaal.
Hey lieve mensen, ik heb al een tijdje niet meer meegedaan....maar kreeg een nachtelijke ingeving, dus ik ben er weer. Ik hoop dat jullie het mooi vinden.
Ohw....btw....die andere brieven/verhalen hier zijn echt super mooi! Ik geniet er nog steeds van .
Hier is dan weer mijn probeersel, reageer er maar op:
_______________________________________________________________________________
Voor jou
ik hou van je.
Lange tijden heb ik naar je gehunkerd. Je betoverende schoonheid maakt me vaak in de war. Je blauwgroene ogen raken me tot in het diepst in van mijn hart. En je stem klinkt louter als zoete honing, waaraan mijn gehoor zich tegoed doet. Je gezicht is schitterender dan de zon en je blonde haar is gemaakt van het zuiverste goud. In de stilte van de nacht, denk ik aan jou. Zoektochten naar woorden die kunnen omschrijven welk gevoel zich van mij meester maakt, wanneer jij in mijn gedachten verkeert, blijken oneindig lang. Ik zal je nooit kunnen vertellen hoeveel ik van je hou.
Het is een taal die ik niet kan spreken, noch hem schrijven. Al zou ik een leven lang hebben om je elke seconde te zeggen hoe mooi je bent, dan nog zou het niet voldoende zijn. Ik wou dat je één minuutje mij kon zijn, om dat gevoel te ervaren. Dan zou je weten hoe bijzonder je bent. Dan zou je weten hoe kwetsbaar ik ben.
Je hebt nu je ogen gesloten en je lichaam ten ruste gelegd. Ik ben de prins die op jou mag letten, wanneer de nacht langzaam voortschrijdt. Zachtjes, zonder je wakker te maken, raak ik je even aan en geniet van je zachte huid.
Ik wil jou liefde niet wekken, noch haar dwingen.......
voor zij zelf ontwaakt.
_______________________________________________________________________________
[ Bericht 0% gewijzigd door pjotr2001 op 16-06-2004 09:54:09 (wat taalfoutjes gewijzigd) ]
Ohw....btw....die andere brieven/verhalen hier zijn echt super mooi! Ik geniet er nog steeds van .
Hier is dan weer mijn probeersel, reageer er maar op:
_______________________________________________________________________________
Voor jou
ik hou van je.
Lange tijden heb ik naar je gehunkerd. Je betoverende schoonheid maakt me vaak in de war. Je blauwgroene ogen raken me tot in het diepst in van mijn hart. En je stem klinkt louter als zoete honing, waaraan mijn gehoor zich tegoed doet. Je gezicht is schitterender dan de zon en je blonde haar is gemaakt van het zuiverste goud. In de stilte van de nacht, denk ik aan jou. Zoektochten naar woorden die kunnen omschrijven welk gevoel zich van mij meester maakt, wanneer jij in mijn gedachten verkeert, blijken oneindig lang. Ik zal je nooit kunnen vertellen hoeveel ik van je hou.
Het is een taal die ik niet kan spreken, noch hem schrijven. Al zou ik een leven lang hebben om je elke seconde te zeggen hoe mooi je bent, dan nog zou het niet voldoende zijn. Ik wou dat je één minuutje mij kon zijn, om dat gevoel te ervaren. Dan zou je weten hoe bijzonder je bent. Dan zou je weten hoe kwetsbaar ik ben.
Je hebt nu je ogen gesloten en je lichaam ten ruste gelegd. Ik ben de prins die op jou mag letten, wanneer de nacht langzaam voortschrijdt. Zachtjes, zonder je wakker te maken, raak ik je even aan en geniet van je zachte huid.
Ik wil jou liefde niet wekken, noch haar dwingen.......
voor zij zelf ontwaakt.
_______________________________________________________________________________
[ Bericht 0% gewijzigd door pjotr2001 op 16-06-2004 09:54:09 (wat taalfoutjes gewijzigd) ]
What's on a man's mind?
volgens mij vindt praatpaal het sowieso moeilijk om iets op papier te zetten, of het nou een liefdesbrief, verhaal of een column is.quote:Op woensdag 16 juni 2004 00:18 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Het is weer als vanouds dikke crap, Praatpaal.
@Pjotr:
wanneer jij in mijn gedachten verkeerd....
verkeert
Het is een taal die ik niet kan uitspreken, noch hem schrijven. Al zou ik een leven lang hebben
Het is een taal die ik niet kan spreken, noch kan schrijven.
Misschien is mooier: als ik een leven lang zou hebben....
Verder vind ik de woorden mooi gekozen!
wanneer jij in mijn gedachten verkeerd....
verkeert
Het is een taal die ik niet kan uitspreken, noch hem schrijven. Al zou ik een leven lang hebben
Het is een taal die ik niet kan spreken, noch kan schrijven.
Misschien is mooier: als ik een leven lang zou hebben....
Verder vind ik de woorden mooi gekozen!
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
In haar hand geklemd
een vodje met drie kruisjes
zijn ogen aan de andere kant van het bureau
een glimlach op haar lippen
zijn ogen, hoopvol stralend blauw
ik, zijn juf, met een brok in mijn keel
Drie kruisjes op een vodje papier
de mooiste liefdesbrief van een vijf-jarige
zijn blauwe ogen stralen,
de mijne nat van tranen.
Liefde ....puur en echt.
Van hem voor mij,
en van mij voor hem!
[ Bericht 0% gewijzigd door ellekep op 16-06-2004 09:39:31 ]
een vodje met drie kruisjes
zijn ogen aan de andere kant van het bureau
een glimlach op haar lippen
zijn ogen, hoopvol stralend blauw
ik, zijn juf, met een brok in mijn keel
Drie kruisjes op een vodje papier
de mooiste liefdesbrief van een vijf-jarige
zijn blauwe ogen stralen,
de mijne nat van tranen.
Liefde ....puur en echt.
Van hem voor mij,
en van mij voor hem!
[ Bericht 0% gewijzigd door ellekep op 16-06-2004 09:39:31 ]
Mooi!!!!quote:Op woensdag 16 juni 2004 09:04 schreef ellekep het volgende:
In haar hand geklemd....
Ik struikelde alleen een beetje over 'mijn grijze', hoewel het op zich logisch is dat het over ogen gaat. Misschien ligt het ook alleen aan mij...
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Dit stond in 2 minuten op papier alleen idd die grijze ogen, ergens zit het niet lekker mar iets anders doet nog meer pijn!
helemaal mee eens, Blinky, maar ehm... kan moet kant zijn?quote:Op woensdag 16 juni 2004 09:04 schreef ellekep het volgende:
In haar hand geklemd
een vodje met drie kruisjes
zijn ogen aan de andere kan van het bureau
een glimlach op haar lippen
zijn ogen, hoopvol stralend blauw
ik, zijn juf, met een brok in mijn keel
Drie kruisjes op een vodje papier
de mooiste liefdesbrief van een vijf-jarige
zijn blauwe ogen stralen,
mijn grijze nat van de tranen.
Liefde ....puur en echt.
Van hem voor mij,
en van mij voor hem!
en waarom "grijze"? "die van mij nat van tranen" vind ik mooier (kan ook alleen aan mij liggen....)
Het is ook maar goed dat ik mijn tijd verdoe om te schrijven voor mensen als jullie Twinky en Zodi-zak. Goh, wat ben ik toch blij met goed onderbouwde feedback. Ik ga toch ook niet op jullie simplistische en debiele verhalen zitten zeiken of wel soms? Degene waar het verhaal voor was bedoeld waardeert het tenminste! Kutmongolen!
Volgens mij zijn er hier een paar bang voor concurrentie!
Volgens mij zijn er hier een paar bang voor concurrentie!
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
Brief aan de ware
Mochten wij ooit ruzie krijgen, zullen we dan afspreken dat jij als eerste belt? Ik bel namelijk niet. Echt niet. Wel zit ik de hele dag met gespitste oren te wachten op een rinkelende telefoon of een smsje van jou.
Nu we toch bezig zijn wil ik het meteen nóg ergens met je over hebben. Als wij ooit eens samen in een café belanden, het gaan hebben over de belangrijke dingen van het leven (jouw geaardheid, mijn ongesteldheid, ons liefdesverdriet of wat dan ook) en er valt opeens uit het niets eens botte opmerking mijnerzijds word dan alsjeblieft niet boos. Sta niet op, loop niet weg en noem me geen kreng. Besteed er vooral geen aandacht aan, want ik meen het niet zo. Als je me beter kende zou je begrijpen dat ik het niet zo bedoel. Maar dan weet je het nu alvast.
Nog iets. Stel wij zouden ooit in dezelfde vriendengroep belanden en jij zou me aanvankelijk om de één of andere reden niet mogen. Ga me dan niet negeren en ga al helemaal niet lullig doen want dan krijgen we geheid ruzie en daar hou ik niet van.
Maar goed...ik ga er niet vanuit dat een van de bovenstaande situaties zich ooit zal voordoen. Niet omdat ik jou niet wil kennen, ik wil jou namelijk heel graag leren kennen. Maar omdat ik denk dat je niet bestaat.
Liefs, Maaike D. Schauer
zus van Mills
[ Bericht 3% gewijzigd door Mr.Mills op 16-06-2004 13:32:58 ]
Mochten wij ooit ruzie krijgen, zullen we dan afspreken dat jij als eerste belt? Ik bel namelijk niet. Echt niet. Wel zit ik de hele dag met gespitste oren te wachten op een rinkelende telefoon of een smsje van jou.
Nu we toch bezig zijn wil ik het meteen nóg ergens met je over hebben. Als wij ooit eens samen in een café belanden, het gaan hebben over de belangrijke dingen van het leven (jouw geaardheid, mijn ongesteldheid, ons liefdesverdriet of wat dan ook) en er valt opeens uit het niets eens botte opmerking mijnerzijds word dan alsjeblieft niet boos. Sta niet op, loop niet weg en noem me geen kreng. Besteed er vooral geen aandacht aan, want ik meen het niet zo. Als je me beter kende zou je begrijpen dat ik het niet zo bedoel. Maar dan weet je het nu alvast.
Nog iets. Stel wij zouden ooit in dezelfde vriendengroep belanden en jij zou me aanvankelijk om de één of andere reden niet mogen. Ga me dan niet negeren en ga al helemaal niet lullig doen want dan krijgen we geheid ruzie en daar hou ik niet van.
Maar goed...ik ga er niet vanuit dat een van de bovenstaande situaties zich ooit zal voordoen. Niet omdat ik jou niet wil kennen, ik wil jou namelijk heel graag leren kennen. Maar omdat ik denk dat je niet bestaat.
Liefs, Maaike D. Schauer
zus van Mills
[ Bericht 3% gewijzigd door Mr.Mills op 16-06-2004 13:32:58 ]
Irrealiteit
Ik ben verleden weekend weer enigszins teruggekeerd in de realiteit. Nu moet u weten dat ik de afgelopen weken voornamelijk achter mijn computer heb doorgebracht. Ik ging rond elf uur ´s avonds meestal on line. Dan was het aan de overkant van de oceaan vijf uur in de namiddag, wat inhield dat hij thuiskwam van zijn werk. Ik ging ondertussen wat televisie kijken maar hield met gespitste oren de computer in de gaten want ´pling!´ kon immers betekenen dat hij on line kwam. Meestal was dit ook het geval en wisselden we vervolgens tot diep in de nacht onze levenservaringen uit.
Tussen deze ´levenservaringen´ sijpelden echter steeds vaker lieve woordjes en dubbelzinnige opmerkingen. Afgelopen week hebben we zelfs gebeld. Toen ik na een half uur ophing (aan de telefoonrekening wil ik nog maar eventjes niet denken) merkte ik dat mijn handen trilden en klam waren van het zweet. Ik moest er even bij gaan zitten, want ik kon het eigenlijk niet meer ontkennen. Ik was verliefd. En hoe! En ja ik weet het maar al te goed; het is volkomen irrationeel, volslagen naïef en volledig onverantwoord. Maar het was nou eenmaal zo. Vandaar dat ik afgelopen zaterdag besloot de computer de computer te laten en met een vriendin nog eens ouderwets de bloemetjes buiten te zetten.
We hebben lol gehad hoor, daar niet van. Maar toen we om vijf uur ´s ochtends terugkeerden móest ik gewoon nog even op haar computer mijn mail nakijken. En ja hoor, een nieuw e-mailbericht van hem. Mijn hart maakte een sprongetje terwijl mijn ogen over de regels vlogen en even later trok ik met een gerust hart mijn pyjama aan. Maar vlak voordat ik in slaap viel besloot ik nog één ding: morgen keer ik met alle plezier weer terug in de irrealiteit.
zus van Mills
[ Bericht 0% gewijzigd door Mr.Mills op 16-06-2004 13:33:23 ]
Ik ben verleden weekend weer enigszins teruggekeerd in de realiteit. Nu moet u weten dat ik de afgelopen weken voornamelijk achter mijn computer heb doorgebracht. Ik ging rond elf uur ´s avonds meestal on line. Dan was het aan de overkant van de oceaan vijf uur in de namiddag, wat inhield dat hij thuiskwam van zijn werk. Ik ging ondertussen wat televisie kijken maar hield met gespitste oren de computer in de gaten want ´pling!´ kon immers betekenen dat hij on line kwam. Meestal was dit ook het geval en wisselden we vervolgens tot diep in de nacht onze levenservaringen uit.
Tussen deze ´levenservaringen´ sijpelden echter steeds vaker lieve woordjes en dubbelzinnige opmerkingen. Afgelopen week hebben we zelfs gebeld. Toen ik na een half uur ophing (aan de telefoonrekening wil ik nog maar eventjes niet denken) merkte ik dat mijn handen trilden en klam waren van het zweet. Ik moest er even bij gaan zitten, want ik kon het eigenlijk niet meer ontkennen. Ik was verliefd. En hoe! En ja ik weet het maar al te goed; het is volkomen irrationeel, volslagen naïef en volledig onverantwoord. Maar het was nou eenmaal zo. Vandaar dat ik afgelopen zaterdag besloot de computer de computer te laten en met een vriendin nog eens ouderwets de bloemetjes buiten te zetten.
We hebben lol gehad hoor, daar niet van. Maar toen we om vijf uur ´s ochtends terugkeerden móest ik gewoon nog even op haar computer mijn mail nakijken. En ja hoor, een nieuw e-mailbericht van hem. Mijn hart maakte een sprongetje terwijl mijn ogen over de regels vlogen en even later trok ik met een gerust hart mijn pyjama aan. Maar vlak voordat ik in slaap viel besloot ik nog één ding: morgen keer ik met alle plezier weer terug in de irrealiteit.
zus van Mills
[ Bericht 0% gewijzigd door Mr.Mills op 16-06-2004 13:33:23 ]
Ja, klopt, daar had ik overheen gelezen.quote:Op woensdag 16 juni 2004 09:33 schreef Francesca het volgende:
[..]
helemaal mee eens, Blinky, maar ehm... kan moet kant zijn?
en waarom "grijze"? "die van mij nat van tranen" vind ik mooier (kan ook alleen aan mij liggen....)
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
... zucht... daar gaan we weer... dit noem ik geen echte fb... je lijkt wel een duveltje uit een doosje, zodiakk!!quote:Op woensdag 16 juni 2004 00:18 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Het is weer als vanouds dikke crap, Praatpaal.
Een mongolig duveltje dan wel...
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
ja!!! helemaal prachtig, nu loopt het als een trein (tje)quote:Op woensdag 16 juni 2004 09:39 schreef ellekep het volgende:
Zo beter????
sjank joe!quote:Op woensdag 16 juni 2004 09:45 schreef Francesca het volgende:
[..]
ja!!! helemaal prachtig, nu loopt het als een trein (tje)
Mag ik ook wat feedback op mijn verhaal? (Staat op vorige pagina bijna onderaan).
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Ik kan mijn kritiek prima onderbouwen en dan nog steeds kan je het naast je neer leggen. Het is immers een mening. Praatpaal.net kan niet schrijven. Ik durf met grote waarschijnlijkheid te zeggen dat er bijna niemand is die zijn stuk met plezier zal lezen. Het zit te slecht in elkaar, een opeenstapeling van cliches en slechtlopende zinnen, het heeft geen enkele sprankeling, alleen een monotoon gebrek aan creativiteit en levendigheid. Ja, dit klinkt als afzeiken, maar dat is het niet. Het stuk zweeft overal tussendoor en je moet wel heel slechte boeken lezen wil je er enig talent of potentieel in ontdekken. Het stuk zal misschien leuk zijn voor degene die het onderwerp is van Praatpaal's mijmeringen, maar het heeft absoluut geen enkele meerwaarde dan dat. Als je dit soort stukken schrijft, hou ze dan privé, koester ze dan als een uiting van liefde. Maar plaats het niet in een schrijfwedstrijd, waar het beoordeelt wordt op literaire kwaliteiten.quote:Op woensdag 16 juni 2004 00:56 schreef Xessive het volgende:
Kijk! Eindelijk eens wat goed onderbouwde kritiek waar iedereen wat aan heeft...bis bis
Kortom: dikke crap.
Ik schrijf nu een paar jaar en wat ik merk aan verschil met in het begin.....ik schrijf nu meer om het plezier en minder om het effect. Soms merk ik dat een punt op de juiste plek meer zegt dan een zin van 80 woorden. En soms lijkt iets niet te zeggen sprekender dan een woord dat taaltechnisch juist is maar toch.........fout voelt1
oké, hier komt het: bij dit verhaal voel ik geen emotie, ik mis het echt. je beschrijft een herinnering(en) en dat komt saai over.quote:Op maandag 14 juni 2004 14:25 schreef Blinky het volgende:
Hierbij mijn eerste inzending...(niet autobiografisch)
FB is natuurlijk welkom!
________________________________________________________________________________
Ik was 9 jaar. Samen met mama was ik op zolder om de slee tevoorschijn te halen. Papa moest overwerken en zou pas later thuiskomen. Opeens viel er van een kastje een stapeltje brieven. 'Mama' zei ik, 'wat is dit?' en hield het pakketje omhoog. 'Dat, lieve schat', zei mama, 'zijn de liefdesbrieven die je vader heeft geschreven, toen we net verkering hadden.'
Ik kan het me nog heel goed herinneren, die glans in haar ogen. Ze leek opeens tien jaar jonger. 'Mama, mag ik ze lezen?' Mama schoot in de lach. 'Nee meiske, liefdesbrieven zijn daar te persoonlijk voor. Je kunt er kracht uit halen als het even niet gaat.'
Ik was 14 jaar. Ik was wel eens verliefd geweest en mijn eerste kus had ik ook gehad. En op de dag dat ik mijn eerste brief kreeg van de jongen waarmee ik verkering had, ging ik trots naar mama. 'Kijk mam, ik heb mijn eerste liefdesbrief gehad, maar je mag hem niet lezen...'
Mama was verbaasd dat ik me nog herinnerde dat we toen op de zolder haar brieven waren tegengekomen. Mama glimlachte en gaf me een kus op mijn voorhoofd. Ze zei dat ze blij voor me was. Ze draaide zich om en ging naar boven om te strijken. Ze zag er moe uit.
Ik ben 25 jaar. Pasgeleden zijn mijn ouders gescheiden. Het bleek dat papa al heel lang een verhouding had met iemand van zijn werk. Ze is 15 jaar jonger dan mama. Mama daarentegen is juist 15 jaar ouder geworden. Van de week viel het me op dat ze grijze haren kreeg. Ze wil ze niet laten wegwerken want: 'als het gebeurt, dan gebeurt het toch wel'. Ze lijkt in alles berusting te hebben, terwijl ik boos ben en papa als zondebok zie. Ik voel me klein en ik ben mijn basis kwijt. Ik weet nog niet hoe ik het moet verwerken, maar mijn eerste zorg gaat uit naar mama. Vandaar dat ik haar vandaag een brief heb geschreven. Ik heb hem net gepost. Een echte liefdesbrief, want ik hou van haar.
maar... ik ben wel heel nieuwsgierig naar de liefdesbrief die aan je moeder schreef! wat zou daar niet allemaal in staan???? (heimwee naar vroeger, boosheid naar vader, medelijden met moeder, etc.)
hoop dat je hier iets aan hebt?
@ praatpaal.
Ik zou ook niet blij zijn met zulke fb. Probeer je in te houden in plaats van jezelf te verlagen tot dit soort shit. Het moet niet echt een ruzietopic worden.
Nu mijn feedback:
Het is grappig want ik had je verhaal nog niet eerder gelezen voor ik mijn inzending deed, maar in alle twee de verhalen komt naar voren dat je eigen liefde niet te omschrijven is. Ik bedoel daarmee, hoe leg je de ander uit hoeveel je van haar/hem houd? Ik zou het niet weten en jij ook niet.
Cool dat je dat naar voren laat komen.
Je woordkeus is mooi en verder wil ik er geen woord aan vuil maken. Je bent een geduchte concurrent. Respect
Ik zou ook niet blij zijn met zulke fb. Probeer je in te houden in plaats van jezelf te verlagen tot dit soort shit. Het moet niet echt een ruzietopic worden.
Nu mijn feedback:
Het is grappig want ik had je verhaal nog niet eerder gelezen voor ik mijn inzending deed, maar in alle twee de verhalen komt naar voren dat je eigen liefde niet te omschrijven is. Ik bedoel daarmee, hoe leg je de ander uit hoeveel je van haar/hem houd? Ik zou het niet weten en jij ook niet.
Cool dat je dat naar voren laat komen.
Je woordkeus is mooi en verder wil ik er geen woord aan vuil maken. Je bent een geduchte concurrent. Respect
What's on a man's mind?
Je kan gewoon niet schrijven, Praatpaal.net. Kom maar eens terug als je het wat minder in je bol hebt. En concurrentie tja, als je zo denkt dan wordt het helemaal niks.quote:Op woensdag 16 juni 2004 09:35 schreef Praatpaal.net het volgende:
Het is ook maar goed dat ik mijn tijd verdoe om te schrijven voor mensen als jullie Twinky en Zodi-zak. Goh, wat ben ik toch blij met goed onderbouwde feedback. Ik ga toch ook niet op jullie simplistische en debiele verhalen zitten zeiken of wel soms? Degene waar het verhaal voor was bedoeld waardeert het tenminste! Kutmongolen!
Volgens mij zijn er hier een paar bang voor concurrentie!
@ zodiakk
je oordeel is hard. Je kan zo in de IDOLS jury (maar dan voor literair gebeuren). Praatpaal deed zijn best en ik waardeer dat. Het zegt namelijk ook iets over zijn persoonlijkheid.
je oordeel is hard. Je kan zo in de IDOLS jury (maar dan voor literair gebeuren). Praatpaal deed zijn best en ik waardeer dat. Het zegt namelijk ook iets over zijn persoonlijkheid.
Praatpaal deed zijn best en ik waardeer dat. Het zegt namelijk ook iets over zijn persoonlijkheid.
What's on a man's mind?
Bedankt voor je feedback pjotr... ik had me inderdaad niet moeten verlagen, maar door dat gezeur steeds begin ik een beetje een sik te krijgen... Onze verhalen zijn overigens op dezelfde manier ontstaan... een nachtelijke ingeving Je verhaal leest overigens lekker vlot weg
@zodizakkk... ik wil jou het wel eens beter zien doen en ik weet dat ik niet de enige ben hier!
@zodizakkk... ik wil jou het wel eens beter zien doen en ik weet dat ik niet de enige ben hier!
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
Het is eigenlijk de bedoeling dat het daar stopt. Bij het fenomeen liefdesbrief denkt iedereen aan geliefden, terwijl je ook een brief kunt schrijven aan een 'gewoon' iemand waar je heel veel van houdt, zoals in dit geval een moeder. Ik wilde een andere benadering ervan.quote:Op woensdag 16 juni 2004 10:05 schreef Francesca het volgende:
[..]
oké, hier komt het: bij dit verhaal voel ik geen emotie, ik mis het echt. je beschrijft een herinnering(en) en dat komt saai over.
maar... ik ben wel heel nieuwsgierig naar de liefdesbrief die aan je moeder schreef! wat zou daar niet allemaal in staan???? (heimwee naar vroeger, boosheid naar vader, medelijden met moeder, etc.)
hoop dat je hier iets aan hebt?
Misschien kan ik idd proberen om er wat meer emotie in te leggen, maar ik was bang dat het dan te zoetsappig zou gaan worden.
Maar thanx in elk geval! Ik laat het even bezinken en zal dan aanpassingen aanbrengen.
Ennem...het zijn geen herinneringen. Mijn eigen ouders zijn nog steeds gelukkig getrouwd.
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
ik begreep je bedoeling, maar ff overnieuw dan: je benadering vond ik een beetje saai. Met het idee is ook niets mis: waarom alleen schrijven aan je vriend, man of minnaar, voor mijn part allemaal tegelijk... maar een beetje zoetsappigheid kan geen kwaad hoor, liefde is zoet en sap tegelijk!quote:Op woensdag 16 juni 2004 10:19 schreef Blinky het volgende:
[..]
Het is eigenlijk de bedoeling dat het daar stopt. Bij het fenomeen liefdesbrief denkt iedereen aan geliefden, terwijl je ook een brief kunt schrijven aan een 'gewoon' iemand waar je heel veel van houdt, zoals in dit geval een moeder. Ik wilde een andere benadering ervan.
Misschien kan ik idd proberen om er wat meer emotie in te leggen, maar ik was bang dat het dan te zoetsappig zou gaan worden.
Maar thanx in elk geval! Ik laat het even bezinken en zal dan aanpassingen aanbrengen.
Ennem...het zijn geen herinneringen. Mijn eigen ouders zijn nog steeds gelukkig getrouwd.
Dat het niet autobiografisch was, had ik gelezen.. Begrijp overigens niet waarom je het erbij zet? Wel of niet autobiografisch, who cares? Het gaat om het verhaal!
Fijn dat je ouders nog zo gelukkig zijn samen, schijnt tegenwoordig een unicum te zijn... mijn ouders zijn al jaren gescheiden.... en nu allebei heel gelukkig... met een ander!
nou, eh.. veel succes met schrijven!
Twinky en Zodiak, waren halen jullie de arrogantie vandaan om iemand zo af te kraken.
Het is de beodeling opbouwende kritiek te geven en niet iemand af te kraken of te beledigen. Dat ligt toch wel ver onder het niveau van volwassen personen in een wedstrijd.
Schrijf gewoon je eigen verhaal en vind je iemands anders verhaal niet mooi, zeg dan waarom.
Dit valt me echt enorm tegen van jullie.
Praatpaal trek je nergens wat van aan en schrijf lekker voor jezelf, mocht je winnen is dat leuk meegnomen. Zo schrijf ik iig mijn verhalen.
Kunnen we nu allemaal gewone feedback geven? Ik heb op de PABO het volgende geleerd over feedback. Feedback werkt het beste als je 1 to grow (negatief als het ware) en 2 to glow (positief dus) geeft. En als je feedback geeft beargumenteer het dan. En zeg niet "Ik denk dat ..... zoiezo moeite heeft met iets op papier te zetten." want dat vind ik erg laf en erg snue.
Nog 1 ding, verplaats je even in degene waar ej zo op reageert. Ik kan ook wel knetterharde kritiek gaan geven maar dat haalt de lol er goed af.
[ Bericht 7% gewijzigd door Silmarwen op 16-06-2004 10:47:58 ]
Het is de beodeling opbouwende kritiek te geven en niet iemand af te kraken of te beledigen. Dat ligt toch wel ver onder het niveau van volwassen personen in een wedstrijd.
Schrijf gewoon je eigen verhaal en vind je iemands anders verhaal niet mooi, zeg dan waarom.
Dit valt me echt enorm tegen van jullie.
Praatpaal trek je nergens wat van aan en schrijf lekker voor jezelf, mocht je winnen is dat leuk meegnomen. Zo schrijf ik iig mijn verhalen.
Kunnen we nu allemaal gewone feedback geven? Ik heb op de PABO het volgende geleerd over feedback. Feedback werkt het beste als je 1 to grow (negatief als het ware) en 2 to glow (positief dus) geeft. En als je feedback geeft beargumenteer het dan. En zeg niet "Ik denk dat ..... zoiezo moeite heeft met iets op papier te zetten." want dat vind ik erg laf en erg snue.
Nog 1 ding, verplaats je even in degene waar ej zo op reageert. Ik kan ook wel knetterharde kritiek gaan geven maar dat haalt de lol er goed af.
[ Bericht 7% gewijzigd door Silmarwen op 16-06-2004 10:47:58 ]
Ik heb die opbouwende kritiek alsnog gegeven, met meer dan genoeg handvatten om er wat mee te doen.quote:Op woensdag 16 juni 2004 10:39 schreef Silmarwen het volgende:
[quote]
Het is de bedoeling opbouwende kritiek te geven en niet iemand af te kraken of te beledigen. Dat ligt toch wel ver onder het niveau van volwassen personen in een wedstrijd.
Dat is het probleem niet. Zo schrijft hij zijn verhalen niet. Die jongen heeft allemaal indianenideeen over schrijven in zijn kop en die moeten er eens flink uitgemept worden. Hem aanraden dat hij zich nergens wat van aan moet trekken is waarschijnlijk wel het stomste wat je kan zeggen, zo gaat men alleen maar verder in dwalingen.quote:Schrijf gewoon je eigen verhaal en vind je iemands anders verhaal niet mooi, zeg dan waarom.
Praatpaal trek je nergens wat van aan en schrijf lekker voor jezelf, mocht je winnen is dat leuk meegnomen. Zo schrijf ik iig mijn verhalen.
Nou, ik heb geleerd uit eigen ervaringen dat ik het meeste heb gehad aan de grootste azijnpissers. Niks laf, niks sneu: keihard confronteren.quote:Kunnen we nu allemaal gewone feedback geven? Ik heb op de PABO het volgende geleerd over feedback. Feedback werkt het beste als je 1 to grow (negatief als het ware) en 2 to glow (positief dus) geeft. En als je feedback geeft beargumenteer het dan. En zeg niet "Ik denk dat ..... zoiezo moeite heeft met iets op papier te zetten." want dat vind ik erg laf en erg snue.
Ik hoef mij niet te verplaatsen in iemand anders om te weten hoe kritiek soms voelt. Maar: zachte heelmeesters maken stinkende wonden, Silmarwen. Je doet praatpaal geen plezier door te zeggen 'ach jongen, trek het je allemaal niet aan'. En weet je waarom ik zelden wat instuur hier? Omdat ik het niet goed genoeg vind om aan anderen te laten zien. Zo'n houding heb ik bij de meeste deelnemers hier nog niet waargenomen, die kalken maar wat en pleuren dat op een forum waar ze vervolgens een keer harde kritiek krijgen, zodat ze lekker kunnen uithuilen bij anderen.quote:Nog 1 ding, verplaats je even in degene waar je zo op reageert. Ik kan ook wel knetterharde kritiek gaan geven maar dat haalt de lol er goed af.
Als het kalf verdronken is? Edit anders je eerste post haal je die weg.quote:Op woensdag 16 juni 2004 11:20 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Ik heb die opbouwende kritiek alsnog gegeven, met meer dan genoeg handvatten om er wat mee te doen.
Dan lees je het niet. Ben je de jury? Neen, laat dat maar aan hun over dus.quote:Dat is het probleem. Zo schrijft hij zijn verhalen niet. Die jongen heeft allemaal indianenideeen over schrijven in zijn kop en die moeten er eens flink uitgemept worden. Hem aanraden dat hij zich nergens wat van aan moet trekken is waarschijnlijk wel het stomste wat je kan zeggen, zo gaat men alleen maar verder in dwalingen.
En niets aantrekken van simpelweg gebash raad ik altijd aan.
We geven hier feedback. Feedback is altijd opbouwend. En je hebt je te houden aan de regels die hier gelden. Als iedereen zo gaat reageren durft niemand meer te posten.quote:Nou, ik heb geleerd uit eigen ervaringen dat ik het meeste heb gehad aan de grootste azijnpissers. Niks laf, niks sneu: keihard confronteren.
Zoals ik al zei, je hebt je te houden aan de regels die hier gelden. Feedback mag mits opbouwend. Niet simpel weg afkraken.quote:Ik hoef mij niet te verplaatsen in iemand anders om te weten hoe kritiek soms voelt. Maar: zachte heelmeesters maken stinkende wonden, Silmarwen. Je doet praatpaal geen plezier door te zeggen 'ach jongen, trek het je allemaal niet aan'. En weet je waarom ik zelden wat instuur hier? Omdat ik het niet goed genoeg vind om anderen te laten lezen. Zo'n houding heb ik bij de meeste deelnemers hier nog niet waargenomen, die kalken maar wat en pleuren dat op een forum waar ze vervolgens een keer harde kritiek krijgen, zodat ze lekker kunnen uithuilen bij anderen.
En om jou onzekerheid te projecteren op een ander is not done. Open er anders fijn een R&P topic over. Iedereen is welkom om hier zijn of haar verhaal te posten of je dat leuk vind of niet.
En nogmaals, feedback mag, mits opbouwend.
Deze wedstrijd is voor de lol. Ontneem mensen hun plezier er dan niet in.
Nog een (met hopelijk wat meer emotie )
__________________________________________________
Ik vind dat je je de afgelopen tijd heel goed hebt opgesteld. Het is niet makkelijk geweest, maar ik heb echt op je kunnen bouwen. Soms leek het mis te gaan, maar je hebt me nooit echt laten zakken. Soms vertrouwde ik je niet voor de volle 100%, maar er was toch een noodzaak om er uit te komen. We moeten immers wel met elkaar verder. En wat dat betreft in voor- en tegenspoed.
Als ik terugkijk op, vooral het afgelopen jaar, ben ik echt trots op je. Je bent gaan doen wat je wilde, met name op persoonlijk vlak ben je nog met veel dingen bezig. Jouw zelfvertrouwen is enorm gestegen en het lijkt erop dat je eidenlijk weet wt je wilt - en wat je niet wilt. Je hebt het er niet bij laten zitten als mensen je in de steek lieten. Altijd had je mij nog, en ik jou. Ik vind het een hele prestatie om zo trouw te blijven aan iemand. Natuurlijk heb je je fouten, maar achteraf zag je dat ook in. En je kunt goed reflecteren. Ik vind het goed van je dat je altijd bereid bent om even de tijd te nemen voor mij, om genomen beslissingen te overdenken.
Soms liepen we te schreeuwen, maakten we dingen kapot, maar we hebben ook samen gehuild en wie me ook in de steek liet, jij was er altijd. En bij 'gevaar' heb je me gewaarschuwd. Samen vlogen we over de hoogste daken en je was bij me toen ik in het diepste dal zakte en je hebt me zelfs omhoog getrokken toen ik zelf geen kracht meer had. En je bent nog steeds de andere speler die me als een gans uit de put haalt als ik erin dreig te verdwijen.
Ik snap niet waarom ik het niet eerder heb gezien. Je was er immers al heel lang, maar ik heb je echt moeten leren kennen en ik heb ook moeten leren om van je te houden. Maar nu ik je steeds beter leer kennen, wil ik je niet meer kwijt. Want met jou wil ik verder: ik hou van je. En het voordeel van onze relatie: ik verlies je nooit aan een ander. Ik kan mezelf namelijk niet verliezen.
[ Bericht 17% gewijzigd door Blinky op 16-06-2004 20:29:19 ]
__________________________________________________
Ik vind dat je je de afgelopen tijd heel goed hebt opgesteld. Het is niet makkelijk geweest, maar ik heb echt op je kunnen bouwen. Soms leek het mis te gaan, maar je hebt me nooit echt laten zakken. Soms vertrouwde ik je niet voor de volle 100%, maar er was toch een noodzaak om er uit te komen. We moeten immers wel met elkaar verder. En wat dat betreft in voor- en tegenspoed.
Als ik terugkijk op, vooral het afgelopen jaar, ben ik echt trots op je. Je bent gaan doen wat je wilde, met name op persoonlijk vlak ben je nog met veel dingen bezig. Jouw zelfvertrouwen is enorm gestegen en het lijkt erop dat je eidenlijk weet wt je wilt - en wat je niet wilt. Je hebt het er niet bij laten zitten als mensen je in de steek lieten. Altijd had je mij nog, en ik jou. Ik vind het een hele prestatie om zo trouw te blijven aan iemand. Natuurlijk heb je je fouten, maar achteraf zag je dat ook in. En je kunt goed reflecteren. Ik vind het goed van je dat je altijd bereid bent om even de tijd te nemen voor mij, om genomen beslissingen te overdenken.
Soms liepen we te schreeuwen, maakten we dingen kapot, maar we hebben ook samen gehuild en wie me ook in de steek liet, jij was er altijd. En bij 'gevaar' heb je me gewaarschuwd. Samen vlogen we over de hoogste daken en je was bij me toen ik in het diepste dal zakte en je hebt me zelfs omhoog getrokken toen ik zelf geen kracht meer had. En je bent nog steeds de andere speler die me als een gans uit de put haalt als ik erin dreig te verdwijen.
Ik snap niet waarom ik het niet eerder heb gezien. Je was er immers al heel lang, maar ik heb je echt moeten leren kennen en ik heb ook moeten leren om van je te houden. Maar nu ik je steeds beter leer kennen, wil ik je niet meer kwijt. Want met jou wil ik verder: ik hou van je. En het voordeel van onze relatie: ik verlies je nooit aan een ander. Ik kan mezelf namelijk niet verliezen.
[ Bericht 17% gewijzigd door Blinky op 16-06-2004 20:29:19 ]
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Beste Blinky...
Allereerst vind ik de climax op het einde erg tof. Ik had hem niet aan zien komen en vind hem persoonlijk erg origineel.
Je verhaal an sich vind ik ook beter dan de vorige qua emotie, maar toch mis ik nog steeds een groot deel van deze emotie. Ga vooral door met schrijven
Allereerst vind ik de climax op het einde erg tof. Ik had hem niet aan zien komen en vind hem persoonlijk erg origineel.
Je verhaal an sich vind ik ook beter dan de vorige qua emotie, maar toch mis ik nog steeds een groot deel van deze emotie. Ga vooral door met schrijven
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
De jury maakt enkel de winnaar bekend en geeft aan waarom het verhaal heeft gewonnen. Nogmaals: ik bash niet, dringt dat nog steeds niet door? Nouja, dat jij het niet door hebt doet er verder niet toe, als praatpaal het maar snapt. Waarom neem je het voor hem op? Vind je hem zo zielig? Alweer iets waar je niemand een plezier mee doet.quote:Op woensdag 16 juni 2004 11:25 schreef Silmarwen het volgende:
Dan lees je het niet. Ben je de jury? Neen, laat dat maar aan hun over dus.
En niets aantrekken van simpelweg gebash raad ik altijd aan.
Ik heb opbouwende kritiek gegeven. Helaas bleef er na de opbouwende kritiek weinig over van de inzending van praatpaal. Ik hou me prima aan de regels, alleen jij blijkt maar al te bang dat dit theekransje verstoord wordt door iemand die net even een andere kijk op de zaken heeft.quote:We geven hier feedback. Feedback is altijd opbouwend. En je hebt je te houden aan de regels die hier gelden. Als iedereen zo gaat reageren durft niemand meer te posten.
Ik hou me prima aan de regels. Het idee dat opbouwende kritiek per definitie bestaat uit een negatieve én positieve opmerkingen is een ernstige misvatting. Als er niets positiefs aan het stuk is dan is het dus onmogelijk om opbouwende kritiek te geven?quote:Zoals ik al zei, je hebt je te houden aan de regels die hier gelden. Feedback mag mits opbouwend. Niet simpel weg afkraken.
Argumentum ad hominem. Wees blij dat ik me daar niet toe verlaag, Silmarwen.quote:En om jouw onzekerheid te projecteren op een ander is not done. Open er anders fijn een R&P topic over. Iedereen is welkom om hier zijn of haar verhaal te posten of je dat leuk vind of niet.
Ik doe mensen juist een plezier, lijkt me. Ik neem zelfs het risico dat niemand me meer serieus neemt. 'Oh dat is die zodiakk: niet luisteren dus'. Ja, ik zeik bijna alleen maar, ten eerste omdat ik dat een van de betere manieren van kritiekgeven vind en ten tweede: de inzendingen hebben nog niet echt aanleiding gegeven tot positieve opmerkingen. En plezier? Mensen schrijven toch voor zichzelf? Dat schreeuwt Praatpaal ook regelmatig van de daken. Hoe kan kritiek van buitenaf dan je plezier bederven?quote:Deze wedstrijd is voor de lol. Ontneem mensen hun plezier er dan niet in.
Je eerste feedback was geen feedback maar simpelweg afkraken.quote:Op woensdag 16 juni 2004 12:48 schreef zodiakk het volgende:
[..]
De jury maakt enkel de winnaar bekend en geeft aan waarom het verhaal heeft gewonnen. Nogmaals: ik bash niet, dringt dat nog steeds niet door? Nouja, dat jij het niet door hebt doet er verder niet toe, als praatpaal het maar snapt. Waarom neem je het voor hem op? Vind je hem zo zielig? Alweer iets waar je niemand een plezier mee doet.
feed·back (de ~ (m.))
1 terugkoppeling, informatie van of overleg met de achterban
En nu val je wederom op de persoon aan. Ik neem het op omdat je op een gewone manier feedback moet geven. We doen mee om de lol. Niet om afgezeken te woorden.
Je mag van mij prima feedback geven. Maar doe het dan wel op een respectvolle manier. En jou kritiek is niet zaligmakend. Misschien verschillen er mensen van mening. Dat is ook nog een optie.quote:Ik heb opbouwende kritiek gegeven. Helaas bleef er na de opbouwende kritiek weinig over van de inzending van praatpaal. Ik hou me prima aan de regels, alleen jij blijkt maar al te bang dat dit theekransje verstoord wordt door iemand die net even een andere kijk op de zaken heeft.
Iemand afkraken is niet volgens de regels. En je hebt kritiek en afzeiken.quote:Ik hou me prima aan de regels. Het idee dat opbouwende kritiek per definitie bestaat uit een negatieve én positieve opmerkingen is een ernstige misvatting. Als er niets positiefs aan het stuk is dan is het dus onmogelijk om opbouwende kritiek te geven?
Nee hoor, ik ben absoluut niet onzeker over wat ik schrijf. Ik weet het zelf wel als iets van mij goed is of niet. Maar ik vind het gewoon leuk om het ook eens aan andere te laten lezen. zo weet ik dat er in het vorige topic een absoluut bagger verhaal stond en dat in dit topic het tweede beter is dan het eerste.quote:Argumentum ad hominem. Wees blij dat ik me daar niet toe verlaag, Silmarwen.
Je weet dat wat je nu zegt onzinnig is. Als iemand je afkraakt raakt dat je altijd, of je dat nu voor jezelf hebt geschreven of voor een ander. daar is geen mens tegn bestand.quote:Ik doe mensen juist een plezier, lijkt me. Ik neem zelfs het risico dat niemand me meer serieus neemt. 'Oh dat is die zodiakk: niet luisteren dus'. Ja, ik zeik bijna alleen maar, ten eerste omdat ik dat een van de betere manieren van kritiekgeven vind en ten tweede: de inzendingen hebben nog niet echt aanleiding gegeven tot positieve opmerkingen. En plezier? Mensen schrijven toch voor zichzelf? Dat schreeuwt Praatpaal ook regelmatig van de daken. Hoe kan kritiek van buitenaf dan je plezier bederven?
Ik vind afzeiken geen goede manier van kritiek uitten en dat is zeker niet de manier waarop wij met elkaar omgaan in LIT.
Kritiek mag best, maar je gaat er niet aan dood iets positiefs over te zeggen, al is het maar, leuk dat je mee doet. Nuances kom je verder mee dan simpel weg bot zijn.
Hoe harder je schopt hoe harder iemand terug schopt.
Verder ga ik deze discussie niet in dit topic uitbreiden, daar is dit topic niet voor. Verdere opmerkingen kun je plaatsen in de fb of iets dergelijks.
Ik wil het niet opnemen voor Zodiak, noch voor Praatpaal, maar ik heb hier wel een mening over.
Als iemand vraagt om kritiek (feedback) dan vind ik dat je moet beseffen dat andere mensen het niets vinden. In principe ben ik het met de basisregels van kritiek geven eens, zo probeer ik het ook te doen. Maar het is een ander zijn keuze om dat niet te doen. Aan de andere kant: je kunt natuurlijk besluiten om niets met de kritiek te doen, simpelweg omdat je het er als schrijver niet mee eens bent. Het is en blijft je eigen verhaal. Wij anderen kunnen er alleen tips over geven, of onze mening. Wat je er dus mee doet is een tweede.
Verder heb ik het gevoel dat het een beetje een welles-nietes spelletje aan het worden is, dat vind ik jammer.
Als iemand vraagt om kritiek (feedback) dan vind ik dat je moet beseffen dat andere mensen het niets vinden. In principe ben ik het met de basisregels van kritiek geven eens, zo probeer ik het ook te doen. Maar het is een ander zijn keuze om dat niet te doen. Aan de andere kant: je kunt natuurlijk besluiten om niets met de kritiek te doen, simpelweg omdat je het er als schrijver niet mee eens bent. Het is en blijft je eigen verhaal. Wij anderen kunnen er alleen tips over geven, of onze mening. Wat je er dus mee doet is een tweede.
Verder heb ik het gevoel dat het een beetje een welles-nietes spelletje aan het worden is, dat vind ik jammer.
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Is het ook daarom stop ik er al meequote:Op woensdag 16 juni 2004 13:00 schreef Blinky het volgende:
Verder heb ik het gevoel dat het een beetje een welles-nietes spelletje aan het worden is, dat vind ik jammer.
Ben wel benieuwd naar vrijdag ik heb al veel goede verhalen gezien!
Dank je voor je opbouwende kritiekquote:Op woensdag 16 juni 2004 12:04 schreef Praatpaal.net het volgende:
Beste Blinky...
Allereerst vind ik de climax op het einde erg tof. Ik had hem niet aan zien komen en vind hem persoonlijk erg origineel.
Je verhaal an sich vind ik ook beter dan de vorige qua emotie, maar toch mis ik nog steeds een groot deel van deze emotie. Ga vooral door met schrijven
Ik ga mij thuis op mijn gemak wederom beraden op verbeterpunten. Tnx!
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Een groot schrijver zei eens dat een liefdesbrief beter is dan het lief zelf. En met spijt moet ik dat beamen. De woorden die de in mijn buik ronddartelende vlinders mij lieten schrijven, smolten jouw hart en deden je het met het grootste genoegen aan mij overhandigen.
Ik accepteerde het, maar het is me nooit gelukt hetzelfde te doen. Mijn hoofd is te koppig om de heerlijkste gevoelens te vertrouwen en trachtte mijn hart zelfs af te sluiten van de zielsverterende minne.
Met onze beide harten in mijn borstkas, raakte ik inderdaad verloren in een doolhof van paradijselijke genietingen. Ik geloof niet dat dit gevoel ooit over kan gaan en ik houd van je als nooit tevoren. Maar ik word verscheurd door de angst die hand in hand met ons ultiem genot gaat. Een angst die ik niet alleen ervaar.
Toen wij op de bank luisterden naar Grieg’s Peer Gynt suite, met mijn hoofd in jouw schoot, zei je dat het ervaren van dit geluk je ertoe zou kunnen brengen jezelf het leven te ontnemen. Mijn tranen bevochtigden jouw nachthemd, want ik voel dat ook zo.
Ik ben een oude danser in een versleten doosje, maar als jij me opwindt maak ik de prachtigste bewegingen en zing ik het schoonste lied. Ik ben slechts de weerkaatsing van jouw schittering en als we gescheiden zijn ben ik niets dan schaduw. Je hart heb ik niet verdiend, want ik heb niets om jou mee lief te hebben.
Ik denk niet dat ik leven kan zonder je, maar ik weet dat jij zonder mij kunt. Jij moet vrij zijn, los van mijn inferieure wezen. Ik doe je onrecht aan, want de liefde die jij in je hebt is voor mij te veel. Jij hebt me gelukkiger gemaakt dan wie of wat dan ook, maar ik kan voor jou zo weinig betekenen. Mijn enige optie is je te verlaten.
[ Bericht 0% gewijzigd door convinced op 16-06-2004 17:18:19 ]
Ik accepteerde het, maar het is me nooit gelukt hetzelfde te doen. Mijn hoofd is te koppig om de heerlijkste gevoelens te vertrouwen en trachtte mijn hart zelfs af te sluiten van de zielsverterende minne.
Met onze beide harten in mijn borstkas, raakte ik inderdaad verloren in een doolhof van paradijselijke genietingen. Ik geloof niet dat dit gevoel ooit over kan gaan en ik houd van je als nooit tevoren. Maar ik word verscheurd door de angst die hand in hand met ons ultiem genot gaat. Een angst die ik niet alleen ervaar.
Toen wij op de bank luisterden naar Grieg’s Peer Gynt suite, met mijn hoofd in jouw schoot, zei je dat het ervaren van dit geluk je ertoe zou kunnen brengen jezelf het leven te ontnemen. Mijn tranen bevochtigden jouw nachthemd, want ik voel dat ook zo.
Ik ben een oude danser in een versleten doosje, maar als jij me opwindt maak ik de prachtigste bewegingen en zing ik het schoonste lied. Ik ben slechts de weerkaatsing van jouw schittering en als we gescheiden zijn ben ik niets dan schaduw. Je hart heb ik niet verdiend, want ik heb niets om jou mee lief te hebben.
Ik denk niet dat ik leven kan zonder je, maar ik weet dat jij zonder mij kunt. Jij moet vrij zijn, los van mijn inferieure wezen. Ik doe je onrecht aan, want de liefde die jij in je hebt is voor mij te veel. Jij hebt me gelukkiger gemaakt dan wie of wat dan ook, maar ik kan voor jou zo weinig betekenen. Mijn enige optie is je te verlaten.
[ Bericht 0% gewijzigd door convinced op 16-06-2004 17:18:19 ]
PE#1
Nee, we hoeven deze discussie niet voort te zetten. Ik vind deze post onvoorstelbaar. Je lijkt de boel maar voor de helft te snappen.quote:Op woensdag 16 juni 2004 12:59 schreef Silmarwen het volgende:
-snip-
[ Bericht 11% gewijzigd door zodiakk op 16-06-2004 13:24:54 ]
Zodiakk, je had een hoop gezeik voorkomen als je in plaats van je eerste reactie alleen je tweede reactie had gepost. Daar geef je tenminste aan wáárom je het niets vind en dat is altijd beter dan "weer niets als vanouds". Daar kan niemand iets mee behalve geïrriteerd raken.
Feedback (beter is kritiek, maar dat terzijde) hoeft niet positief te zijn, zelfs opbouwende niet. Natuurlijk kan je aangeven waarom je iets niet kan waarderen, waar volgens jou er ruimte voor verbetering is. Ook dan kan er een discussie ontstaan maar die is dan in ieder geval inhoudelijker dan de discussie zoals die nu is gevoerd die meer op de persoon dan op het verhaal gericht is.
Dus wacht even met op invoeren drukken tot je een volledige post hebt de volgende keer graag.
En verder verwijs ik graag naar:
Feedback (beter is kritiek, maar dat terzijde) hoeft niet positief te zijn, zelfs opbouwende niet. Natuurlijk kan je aangeven waarom je iets niet kan waarderen, waar volgens jou er ruimte voor verbetering is. Ook dan kan er een discussie ontstaan maar die is dan in ieder geval inhoudelijker dan de discussie zoals die nu is gevoerd die meer op de persoon dan op het verhaal gericht is.
Dus wacht even met op invoeren drukken tot je een volledige post hebt de volgende keer graag.
En verder verwijs ik graag naar:
quote:Op woensdag 16 juni 2004 13:00 schreef Blinky het volgende:
Als iemand vraagt om kritiek (feedback) dan vind ik dat je moet beseffen dat andere mensen het niets vinden. In principe ben ik het met de basisregels van kritiek geven eens, zo probeer ik het ook te doen. Maar het is een ander zijn keuze om dat niet te doen. Aan de andere kant: je kunt natuurlijk besluiten om niets met de kritiek te doen, simpelweg omdat je het er als schrijver niet mee eens bent. Het is en blijft je eigen verhaal. Wij anderen kunnen er alleen tips over geven, of onze mening. Wat je er dus mee doet is een tweede.
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Ik heb nu de 'onderbouwde' feedback van je gelezen zodiakk en moet zeggen dat jij er misschien zo wel over denkt, maar ik krijg toch regelmatig positieve feedback en nee, niet alleen van bekenden en mensen die me naar mijn zin willen praten. Met negatieve feedback vind ik niets mis, maar als het op een misselijkmakende manier gebeurd, hoeft het van mij niet. Ik denk dat je nog maar eens goed in de spiegel moet kijken om er achter te komen dat je absoluut geen beleefdheidsvormen kent. Ik weet dat je me niet mag (wie mag jij eigenlijk wel?), maar dat is geen reden om me op de persoon aan te vallen. En als je iemand de 'indianendingen' uit mijn hoofd moet meppen, wil ik ze bij deze graag uitnodigen om eens echt te komen meppen.
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
Point taken. De eerste zin was gewoon stangen. De andere posts meer gericht op feedbacken. Maar dat is niet goed uit de verf gekomen en dat is idd geheel mijn schuld. Ik was al lang en breed voorbij die eerste post, wellicht te snel. Maar dan nog: als mensen dan blijven zaniken over mijn eerste zinnetje terwijl ik daarna al commentaar geleverd heb, dan is dat hun probleem. Overigens is het wel tekenend hoe verkrampt serieus men hier is als men al over een schertsend zinnetje valt. Dit topic zit vol met broze ego's. Het is net alsof er allemaal ballonnen rondhangen die elkaar zachtjes aantikken. En owee als daar eens een naald doorheen prikt.quote:Op woensdag 16 juni 2004 13:54 schreef Dagonet het volgende:
Dus wacht even met op invoeren drukken tot je een volledige post hebt de volgende keer graag.
Ok geef maar opbouwende kritiek over mij 2 verhalen in dit topic.quote:Op woensdag 16 juni 2004 14:10 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Point taken. De eerste zin was gewoon stangen. De andere posts meer gericht op feedbacken. Maar dat is niet goed uit de verf gekomen en dat is idd geheel mijn schuld. Ik was al lang en breed voorbij die eerste post, wellicht te snel. Maar dan nog: als mensen dan blijven zaniken over mijn eerste zinnetje terwijl ik daarna al commentaar geleverd heb, dan is dat hun probleem. Overigens is het wel tekenend hoe verkrampt serieus men hier is als men al over een schertsend zinnetje valt. Dit topic zit vol met broze ego's. Het is net alsof er allemaal ballonnen rondhangen die elkaar zachtjes aantikken. En owee als daar eens een naald doorheen prikt.
I give up.quote:Op woensdag 16 juni 2004 14:04 schreef Praatpaal.net het volgende:
Ik heb nu de 'onderbouwde' feedback van je gelezen zodiakk en moet zeggen dat jij er misschien zo wel over denkt, maar ik krijg toch regelmatig positieve feedback en nee, niet alleen van bekenden en mensen die me naar mijn zin willen praten. Met negatieve feedback vind ik niets mis, maar als het op een misselijkmakende manier gebeurd, hoeft het van mij niet. Ik denk dat je nog maar eens goed in de spiegel moet kijken om er achter te komen dat je absoluut geen beleefdheidsvormen kent. Ik weet dat je me niet mag (wie mag jij eigenlijk wel?), maar dat is geen reden om me op de persoon aan te vallen. En als je iemand de 'indianendingen' uit mijn hoofd moet meppen, wil ik ze bij deze graag uitnodigen om eens echt te komen meppen.
jammer dat je geen kritiek wilt uiten op mijn verhalenquote:Op woensdag 16 juni 2004 14:38 schreef zodiakk het volgende:
[..]
I give up.
Grappig? Iedere week?quote:Op woensdag 16 juni 2004 14:37 schreef convinced het volgende:
Wat een gejank over kritiek hier toch iedere week. Grappig hoor.
Beste convinced, hoe kom je daar nu bij? En wat precies versta jij onder "gejank" over kritiek? Sorry, hoor, het voorgaande was allemaal duidelijk, maar dit begrijp ik niet....
Nou, ik wil best even mijn goede wil tonen en commentaar leveren op je verhalen. Ten eerste zijn ze beter dan die van Praatpaal, maar toch stoort schort er een hoop aan. Bijvoorbeeld het melodrama. Het is goedkope sentimentaliteit en het erge is dat de 'twist' op het eind van je verhaal niet deze sentimentaliteit ontstijgt, maar dat deze erin zwelgt. Ik vind het verschrikkelijk hoe flets en aan de oppervlakte je blijft. Wat moeten lezers hiermee? Het zijn zwelgverhaaltjes en ik heb daar een verschrikkelijke hekel aan, maar ander publiek zou dit wel kunnen waarderen. Ik vind het truttige pathetiek dat bovendien is doortrokken met spel- en stijlfouten. Vanaf zin 1 word ik in niets uitgenodigd om verder te lezen, zeker niet als Juffrouw Silmarwen om elke hoek je handje meesleurt in haar oninteressante verhalenuniversum. Want dat is het erge, de personages staan niet opzichzelf, maar worden teveel beschreven zoals de schrijver wil dat de lezer ze ziet. Onderstaande selectie geeft wellicht mijn puint duidelijker weer.quote:Op woensdag 16 juni 2004 15:20 schreef Silmarwen het volgende:
[..]
jammer dat je geen kritiek wilt uiten op mijn verhalen
"Maar de tijd is cru, het heelt wonden en maakt nieuwe."
"De machteloosheid is onbeschrijvelijk."
"Ze had niets meer vernomen tot vandaag."
"Hij moest naar het front, vechten tegen de Amerikanen, ze had gesmeekt of hij hier wilde blijven, maar hij had een plichtsgevoel, het vaderland verdedigen."
"Hij had wel vaker vrouwen moeten vertellen dat hun man of verloofde gestorven was, maar dat was altijd aan het front"
Ik vond het zum kotzen.
Spelfouten en stijlfouten, ik heb het door word gehaald die gaf niets verkeerds aan. Ik zelf kan mijn spelfouten niet zien hoe graag ik dit ook wil. Ik ben woordblind. Ik had ook al eerder gevraagd dat als iemand stijl en of spelfouten zag, dit even te melden. Word geeft aan dat er niets mis mee is en daar ben ik nogal afhankelijk van.quote:Op woensdag 16 juni 2004 15:54 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Nou, ik wil best even mijn goede wil tonen en commentaar leveren op je verhalen. Ten eerste zijn ze beter dan die van Praatpaal, maar toch stoort schort er een hoop aan. Bijvoorbeeld het melodrama. Het is goedkope sentimentaliteit en het erge is dat de 'twist' op het eind van je verhaal niet deze sentimentaliteit ontstijgt, maar dat deze erin zwelgt. Ik vind het verschrikkelijk hoe flets en aan de oppervlakte je blijft. Wat moeten lezers hiermee? Het zijn zwelgverhaaltjes en ik heb daar een verschrikkelijke hekel aan, maar ander publiek zou dit wel kunnen waarderen. Ik vind het truttige pathetiek dat bovendien is doortrokken met spel- en stijlfouten. Vanaf zin 1 word ik in niets uitgenodigd om verder te lezen, zeker niet als Juffrouw Silmarwen om elke hoek je handje meesleurt in haar oninteressante verhalenuniversum. Want dat is het erge, de personages staan niet opzichzelf, maar worden teveel beschreven zoals de schrijver wil dat de lezer ze ziet. Onderstaande selectie geeft wellicht mijn puint duidelijker weer.
"Maar de tijd is cru, het heelt wonden en maakt nieuwe."
"De machteloosheid is onbeschrijvelijk."
"Ze had niets meer vernomen tot vandaag."
"Hij moest naar het front, vechten tegen de Amerikanen, ze had gesmeekt of hij hier wilde blijven, maar hij had een plichtsgevoel, het vaderland verdedigen."
"Hij had wel vaker vrouwen moeten vertellen dat hun man of verloofde gestorven was, maar dat was altijd aan het front"
Ik vond het zum kotzen.
Ik wil personages wel op zich zelf laten staan maar dat gaat lastig met 350 worden als max. Dan help ik de lezer wel mee.
Verder ben ik een drama queen en hou van een goed melodramatisch jank verhaal. Dat is smaak.
En wat is drama zonder dat je erin kunt zwelgen? Daar ben ik vrouw voor
Maar goed je geeft aan wat je slecht vind, maar niet wat ik er dan aan zou moeten verbeteren dus dit is nog steeds geen opbouwende kritiek. Het is wel beter verwoorde kritiek.
Je gaat vooruit.
Maar nu ben ik wel benieuwd naar jou verhalen daar ik er nog geen van heb gelezen. Die zullen dan wel vreselijk goed zijn denk ik.
Sinds ik in de nachtlicht-topics post zie ik iedere week wel mensen vragen om kritiek en hier vervolgens boos om worden. Ik vind het vreemd dat wanneer iemand om kritiek vraagt hij / zij reageert als hierin nuance ontbreekt. En dat de criticus vervolgens weer terughapt is mi ook misplaatst.quote:Op woensdag 16 juni 2004 15:50 schreef Francesca het volgende:
[..]
Grappig? Iedere week?
Beste convinced, hoe kom je daar nu bij? En wat precies versta jij onder "gejank" over kritiek? Sorry, hoor, het voorgaande was allemaal duidelijk, maar dit begrijp ik niet....
PE#1
Iedere week is overdreven convinced, echt waar, alleen deze week zijn de gemoederen weer verhit geraakt, logisch ook, na het voorgaande gelezen te hebben. Nogmaals, ik vind er niets grappig aan.
@Silmarwen, (wij zijn vriendjes, he )
@Silmarwen, (wij zijn vriendjes, he )
)
quote:Op woensdag 16 juni 2004 16:13 schreef Francesca het volgende:
Iedere week is overdreven convinced, echt waar, alleen deze week zijn de gemoederen weer verhit geraakt, logisch ook, na het voorgaande gelezen te hebben. Nogmaals, ik vind er niets grappig aan.
@Silmarwen, (wij zijn vriendjes, he )
Girrrrrl powerrrrrr
Ik zag iedere week wel iemand zeiken. Maar dat doet er niet zo toe. Ik lees die klaagposts trouwens niet eens, want dat zou echt zonde van mijn tijd zijn. (Ik lees zelfs de afgelopen weken niet eens de verhalen meer.) De grap zit'm in de ophef die ik sommige mensen erom zie maken. Want ondanks dat ik het ook hartstikke klote zou vinden wanneer ik (of mijn werk, maar dat is hetzelfde) op een mi onterechte wijze beoordeeld wordt, wat al eens gebeurde, zou ik me dan toch stil houden, wat ik toen ook deed. Ik zou het mij niet gunnen die opwinding te tonen aan mijn criticus. Het grappige zit'm dus voor mij ook in het verschil qua karakters.quote:Op woensdag 16 juni 2004 16:13 schreef Francesca het volgende:
Iedere week is overdreven convinced, echt waar, alleen deze week zijn de gemoederen weer verhit geraakt, logisch ook, na het voorgaande gelezen te hebben. Nogmaals, ik vind er niets grappig aan.
PE#1
om met de woorden van een dwaas te spreken (sorry schrijven...) I give up, ain't that funny?? "me, laughing"quote:Op woensdag 16 juni 2004 16:21 schreef convinced het volgende:
[..]
Ik zag iedere week wel iemand zeiken. Maar dat doet er niet zo toe. Ik lees die klaagposts trouwens niet eens, want dat zou echt zonde van mijn tijd zijn. (Ik lees zelfs de afgelopen weken niet eens de verhalen meer.) De grap zit'm in de ophef die ik sommige mensen erom zie maken. Want ondanks dat ik het ook hartstikke klote zou vinden wanneer ik (of mijn werk, maar dat is hetzelfde) op een mi onterechte wijze beoordeeld wordt, wat al eens gebeurde, zou ik me dan toch stil houden, wat ik toen ook deed. Ik zou het mij niet gunnen die opwinding te tonen aan mijn criticus. Het grappige zit'm dus voor mij ook in het verschil qua karakters.
Nee..
Een egoïstische, harteloze bitch. Zo noemde je me en nog beter, zo noem ik mezelf graag. Het is waar. Ik ga voor alles en lang daarna komt de rest. Misschien.
Onbereikbaar, ja, zo zie ik mezelf ook graag. Je moet niet denken dat je me zo maar even plat krijgt. En vrienden, nee hoor, die heb ik niet nodig. Vriendinnen al helemaal niet. Beetje over gevoelens praten, laat ze dat ergens anders doen.
Maar goed, nog heel even over jou dan. Nou ja, en mij natuurlijk. Het was stom van die rozen. Hoe kon je die nu naar mijn werk sturen? Behalve dat ik onnodige vragen kreeg, moest ik ze ook nog ergens kwijt. De container inderdaad, maar je had me een wandeling kunnen besparen als je gewoon de kneus had gespeeld die je bent. Eén bosje rozen en ik had moeten toehappen?
Had je het daarbij gelaten, had ik nog wel kunnen lachen om je. Maar nee, jij had mijn emailadres geritseld. Was ook nog wel lachen, de eerste paar mailtjes. Als je onhandig probeert wat af te spreken. Zie ik eruit alsof ik naar een goedkope eettent ga om dan alsnog de helft te dokken? En nee, wat drinken met je wil ik ook niet. Huiswijn is iets wat ik al heel lang ben ontgroeid. Dacht niet dat ik voor een aanhoudertje een uitzondering ga maken.
Maar die brief.. je schrijft me meer over jezelf. Vindt dat ik dat weten moet.
Je grote liefde. Ze verliet je toen ze op die motor stapte en niet terug kwam. De politie kwam het je vertellen.
Maar ik wil dit helemaal niet, begrijp je dat dan niet?! Ik wil geen rozen van je, geen goedkope eettentjes, geen huiswijn en al helemaal geen mails en brieven. Dat wilde ik van hem, dat dééd ik met hem! Tot hij op die verdomde motor stapte..
En aanbellen is iets wat je al helemaal niet moet doen. Grijnzend kan ik je je prop papier teruggeven. Je moet je zielige verhaaltjes maar ergens anders ophangen. Ik heb dat niet nodig..
[ Bericht 0% gewijzigd door Here2Stay op 16-06-2004 19:48:11 (woordjes vergeten, zoals usual..) ]
Een egoïstische, harteloze bitch. Zo noemde je me en nog beter, zo noem ik mezelf graag. Het is waar. Ik ga voor alles en lang daarna komt de rest. Misschien.
Onbereikbaar, ja, zo zie ik mezelf ook graag. Je moet niet denken dat je me zo maar even plat krijgt. En vrienden, nee hoor, die heb ik niet nodig. Vriendinnen al helemaal niet. Beetje over gevoelens praten, laat ze dat ergens anders doen.
Maar goed, nog heel even over jou dan. Nou ja, en mij natuurlijk. Het was stom van die rozen. Hoe kon je die nu naar mijn werk sturen? Behalve dat ik onnodige vragen kreeg, moest ik ze ook nog ergens kwijt. De container inderdaad, maar je had me een wandeling kunnen besparen als je gewoon de kneus had gespeeld die je bent. Eén bosje rozen en ik had moeten toehappen?
Had je het daarbij gelaten, had ik nog wel kunnen lachen om je. Maar nee, jij had mijn emailadres geritseld. Was ook nog wel lachen, de eerste paar mailtjes. Als je onhandig probeert wat af te spreken. Zie ik eruit alsof ik naar een goedkope eettent ga om dan alsnog de helft te dokken? En nee, wat drinken met je wil ik ook niet. Huiswijn is iets wat ik al heel lang ben ontgroeid. Dacht niet dat ik voor een aanhoudertje een uitzondering ga maken.
Maar die brief.. je schrijft me meer over jezelf. Vindt dat ik dat weten moet.
Je grote liefde. Ze verliet je toen ze op die motor stapte en niet terug kwam. De politie kwam het je vertellen.
Maar ik wil dit helemaal niet, begrijp je dat dan niet?! Ik wil geen rozen van je, geen goedkope eettentjes, geen huiswijn en al helemaal geen mails en brieven. Dat wilde ik van hem, dat dééd ik met hem! Tot hij op die verdomde motor stapte..
En aanbellen is iets wat je al helemaal niet moet doen. Grijnzend kan ik je je prop papier teruggeven. Je moet je zielige verhaaltjes maar ergens anders ophangen. Ik heb dat niet nodig..
[ Bericht 0% gewijzigd door Here2Stay op 16-06-2004 19:48:11 (woordjes vergeten, zoals usual..) ]
In wiens ogen kijk jij voordat je sterft?
Hmm, nu ben ik op mijn beurt het spoor bijster.quote:Op woensdag 16 juni 2004 16:27 schreef Francesca het volgende:
[..]
om met de woorden van een dwaas te spreken (sorry schrijven...) I give up, ain't that funny?? "me, laughing"
PE#1
Convinced, deze woorden, dit verhaal, het is niet "jij", het lijkt wel gekopieerd (oei!). De 2e zin, vind ik echt niets, veel te onduidelijk. En dan op de bank zitten "met jouw hoofd op haar schoot", dat is pas horror!quote:Op woensdag 16 juni 2004 13:07 schreef convinced het volgende:
Een groot schrijver zei eens dat een liefdesbrief beter is dan het lief zelf. En met spijt moet ik dat beamen. De woorden die de in mijn buik ronddartelende vlinders mij lieten schrijven, smolten jouw hart en lieten je het met het grootste genoegen aan mij overhandigen.
Ik accepteerde het, maar het is me nooit gelukt hetzelfde te doen. Mijn hoofd is te koppig om de heerlijkste gevoelens te vertrouwen en trachtte mijn hart zelfs af te sluiten van de zielsverterende minne.
Met onze beide harten in mijn borstkas, raakte ik inderdaad verloren in een doolhof van paradijselijke genietingen. Ik geloof niet dat dit gevoel ooit over kan gaan en ik houd van je als nooit tevoren. Maar ik word verscheurd door de angst die hand in hand met ons ultiem genot gaat. Een angst die ik niet alleen ervaar.
Toen wij op de bank luisterden naar Grieg’s Peer Gynt suite, met mijn hoofd op jouw schoot, zei je dat het ervaren van dit geluk je ertoe zou kunnen brengen jezelf het leven te ontnemen. Mijn tranen bevochtigden jouw nachthemd, want ik voel dat ook zo.
Ik ben een oude danser in een versleten doosje, maar als jij me opwindt maak ik de prachtigste bewegingen en zing ik het schoonste lied. Ik ben slechts de weerkaatsing van jouw schittering en als we gescheiden zijn ben ik niets dan schaduw. Je hart heb ik niet verdiend, want ik heb niets om jou mee lief te hebben.
Ik denk niet dat ik leven kan zonder je, maar ik weet dat jij zonder mij kunt. Jij moet vrij zijn, los van mijn inferieure wezen. Ik doe je onrecht aan, want de liefde die jij in je hebt is voor mij te veel. Jij hebt me gelukkiger gemaakt dan wie of wat dan ook, maar ik kan voor jou zo weinig betekenen. Mijn enige optie is je te verlaten.
Ik vind deze liefde ook vreemd beschreven, Jezus zeg, als ik zo gelukkig was, wil ik alleen maar genieten, ja samen ja, en bovenal LEVEN! Maar het zal wel heeeeeel diep bedoeld zijn? (welk boek lees je nu eigenlijk?)
... dat laatste stukje, ja, dat leek een beetje meer op jou, convinced.
Zo!
Allereerst bedankt voor je oprechte, beschaafde en opbouwende kritiek. Wat je zegt klopt, maar mijn woorden en verhaal hoeven ook niet persé mij te zijn. Noem het experimenteren. Wat vind je trouwens zo dramatisch aan "met jouw hoofd op haar schoot"?quote:Op woensdag 16 juni 2004 16:54 schreef Francesca het volgende:
[..]
Convinced, deze woorden, dit verhaal, het is niet "jij", het lijkt wel gekopieerd (oei!). De 2e zin, vind ik echt niets, veel te onduidelijk. En dan op de bank zitten "met jouw hoofd op haar schoot", dat is pas horror!
Ik vind deze liefde ook vreemd beschreven, Jezus zeg, als ik zo gelukkig was, wil ik alleen maar genieten, ja samen ja, en bovenal LEVEN! Maar het zal wel heeeeeel diep bedoeld zijn? (welk boek lees je nu eigenlijk?)
... dat laatste stukje, ja, dat leek een beetje meer op jou, convinced.
Zo!
Het gevoel dat ik omschrijf, is wel iets dat ik me goed voor kan stellen. Dat is niet echt heel diep bedoeld.
Ik lees nu een van de beste boeken ooit, Wuthering heights (in het Nederlands, dus Woeste hoogten) van Emily Brontë. En jij?
PE#1
niet dramatisch, maar zoals jij het beschrijft, zie ik haar voor me met jouw afgehakte hoofd op schoot, sorry, hoor, zal mijn zieke geest wel zijn. Overigens lees ik momenteel De Tweeling, ook woest, hoor. Niet het einde verklappen, he!
En die 2e zin van je verhaal, die loopt gewoon niet! Had gewoon een paar korte zinnen gebruikt.
Op zo'n manier fb-en is leuker dan alleen maar grapig, of niet?
En die 2e zin van je verhaal, die loopt gewoon niet! Had gewoon een paar korte zinnen gebruikt.
Op zo'n manier fb-en is leuker dan alleen maar grapig, of niet?
He mensen, ik ben benieuwd. Wordt dit een live versie van Jerry Springer op FOK! of gaan we gewoon ff serieuzzzzz op elkaar reageren.
Ohw btw....heb je mijn verhaal al gelezen???????????? Ik smeek jullie het af te kraken. Kijken of dat mijn zelfbeeld helpt. Straks knapt mijn ballon en dat zou kut zijn. Dus kommaar op.
trouwens dames Silmarwen en Francesca, ik heb diep respect voor jullie! EN DAT IS GEEN GESLIJM!
Ohw btw....heb je mijn verhaal al gelezen???????????? Ik smeek jullie het af te kraken. Kijken of dat mijn zelfbeeld helpt. Straks knapt mijn ballon en dat zou kut zijn. Dus kommaar op.
trouwens dames Silmarwen en Francesca, ik heb diep respect voor jullie! EN DAT IS GEEN GESLIJM!
What's on a man's mind?
Ps. Misschien ben ik wel half vrouw....
offtopic: Mannen die PABO hebben gedaan, zijn net halve vrouwen.
offtopic: Mannen die PABO hebben gedaan, zijn net halve vrouwen.
What's on a man's mind?
oké, dat werkt, Pjotr, ik ga het doen, ik ben héél benieuwd... en om met Jerry Springer te spreken: zorg dat je ballon niet knapt! Houd je nog even in, wil je!!quote:Op woensdag 16 juni 2004 19:01 schreef pjotr2001 het volgende:
He mensen, ik ben benieuwd. Wordt dit een live versie van Jerry Springer op FOK! of gaan we gewoon ff serieuzzzzz op elkaar reageren.
Ohw btw....heb je mijn verhaal al gelezen???????????? Ik smeek jullie het af te kraken. Kijken of dat mijn zelfbeeld helpt. Straks knapt mijn ballon en dat zou kut zijn. Dus kommaar op.
trouwens dames Silmarwen en Francesca, ik heb diep respect voor jullie! EN DAT IS GEEN GESLIJM!
Pjotr, ik vind je woordkeuze echt heel mooi, maar... nu komt het, een paar zinnen "llopen" voor mijn gevoel niet lekker: bijvoorbeeld de zinnen beginnend met "Zoektochten naar woorden" en "Het is een taal... (heb je je verhaal wel eens hardop gelezen?)quote:Op woensdag 16 juni 2004 01:17 schreef pjotr2001 het volgende:
Hey lieve mensen, ik heb al een tijdje niet meer meegedaan....maar kreeg een nachtelijke ingeving, dus ik ben er weer. Ik hoop dat jullie het mooi vinden.
Ohw....btw....die andere brieven/verhalen hier zijn echt super mooi! Ik geniet er nog steeds van .
Hier is dan weer mijn probeersel, reageer er maar op:
_______________________________________________________________________________
Voor jou
ik hou van je.
Lange tijden heb ik naar je gehunkerd. Je betoverende schoonheid maakt me vaak in de war. Je blauwgroene ogen raken me tot in het diepst in van mijn hart. En je stem klinkt louter als zoete honing, waaraan mijn gehoor zich tegoed doet. Je gezicht is schitterender dan de zon en je blonde haar is gemaakt van het zuiverste goud. In de stilte van de nacht, denk ik aan jou. Zoektochten naar woorden die kunnen omschrijven welk gevoel zich van mij meester maakt, wanneer jij in mijn gedachten verkeert, blijken oneindig lang. Ik zal je nooit kunnen vertellen hoeveel ik van je hou.
Het is een taal die ik niet kan spreken, noch hem schrijven. Al zou ik een leven lang hebben om je elke seconde te zeggen hoe mooi je bent, dan nog zou het niet voldoende zijn. Ik wou dat je één minuutje mij kon zijn, om dat gevoel te ervaren. Dan zou je weten hoe bijzonder je bent. Dan zou je weten hoe kwetsbaar ik ben.
Je hebt nu je ogen gesloten en je lichaam ten ruste gelegd. Ik ben de prins die op jou mag letten, wanneer de nacht langzaam voortschrijdt. Zachtjes, zonder je wakker te maken, raak ik je even aan en geniet van je zachte huid.
Ik wil jou liefde niet wekken, noch haar dwingen.......
voor zij zelf ontwaakt.
_______________________________________________________________________________
enne sorry, hoor, maar... er staan nog steeds een paar taalfoutjes in... taalpuriste, he?
"ligt dubbel" , kun je het nog houden? heus, er is niets mis met je verhaal, bijna niet dan...quote:Op woensdag 16 juni 2004 19:10 schreef pjotr2001 het volgende:
Mijn hart klopt van spaniing francesca
Heb jij ook al PABO gedaan? Wordt hier dan alleen maar door PABO's gepost?
(bedoel er niks mee, hoor)
Ik vind dit heel lief. Dat is het goede woord ervoor denk ik. Lief.quote:Op woensdag 16 juni 2004 01:17 schreef pjotr2001 het volgende:
Voor jou
ik hou van je.
Lange tijden heb ik naar je gehunkerd. Je betoverende schoonheid maakt me vaak in de war. Je blauwgroene ogen raken me tot in het diepst in van mijn hart. En je stem klinkt louter als zoete honing, waaraan mijn gehoor zich tegoed doet. Je gezicht is schitterender dan de zon en je blonde haar is gemaakt van het zuiverste goud. In de stilte van de nacht, denk ik aan jou. Zoektochten naar woorden die kunnen omschrijven welk gevoel zich van mij meester maakt, wanneer jij in mijn gedachten verkeert, blijken oneindig lang. Ik zal je nooit kunnen vertellen hoeveel ik van je hou.
Het is een taal die ik niet kan spreken, noch hem schrijven. Al zou ik een leven lang hebben om je elke seconde te zeggen hoe mooi je bent, dan nog zou het niet voldoende zijn. Ik wou dat je één minuutje mij kon zijn, om dat gevoel te ervaren. Dan zou je weten hoe bijzonder je bent. Dan zou je weten hoe kwetsbaar ik ben.
Je hebt nu je ogen gesloten en je lichaam ten ruste gelegd. Ik ben de prins die op jou mag letten, wanneer de nacht langzaam voortschrijdt. Zachtjes, zonder je wakker te maken, raak ik je even aan en geniet van je zachte huid.
Ik wil jou liefde niet wekken, noch haar dwingen.......
voor zij zelf ontwaakt.
_______________________________________________________________________________
Alleen bij de zin "je lichaam ten ruste gelegd" dacht ik even "Is ze dood?".
De laatste zin vind ik enorm mooi, maar niet bij de schrijfstijl van de rest van je verhaal passen. Het is heel erg poetisch en diepzinnig terwijl de rest lief en schattig is.
Ik ben geen ster in kritiek geven en doe het dan ook zelden, maar ik ga er eens op oefenen.
Dank je voor je respect Is altijd leuk om te horen.
ik heb maar een half jaar de pabo gedaan, het was niet echt iets voor mij, nu ga ik voor docent maatschappijleer.
Verloren liefdesbrief
'Waar heb ik hem gelaten, die brief die je me stuurde?' Haastig doorzoek ik mijn torenhoge stapels met post. Ik hoor je verveeld zuchten in de kamer naast me en het angstzweet breekt uit. Als ik hem maar niet kwijt ben!
In mijn haast stoot ik een glas om dat met een dof geluid, en zonder te breken, op de vloerbedekking landt. Waar is die brief met die lieve woordjes van je toch? In een verliefd moment had je gevraagd of ik je eerste liefdesbrief bewaard had en ik weet zeker dat ik niet gelogen had! Ik heb hem nog! Hij ligt ergens, maar ik weet niet waar!
Ik wil je niet teleurstellen, ik wil niet dat je denkt dat ik je liefdesbrief niet waardeer, dat ik je brief niet serieus neem! Waar heb ik dat ding toch gelaten! Ik kan natuurlijk zeggen dat de hond hem verscheurd heeft, maar ik heb geen hond. Ik kan je zeggen dat mijn moeder hem weg heeft gegooid toen ze mijn kamer op ging ruimen, maar ik ruim mijn kamer altijd zelf op. Ik kan je ook eerlijk zeggen dat ik hem kwijt heb, maar dat durf ik niet.
Je stem klinkt uit de andere kamer, 'Is er iets? Ik dacht dat ik wat hoorde vallen.' Ik moet reageren maar ik weet niet wat ik zeggen moet. De waarheid lijkt me het beste. 'Ik ben je brief kwijt,' mompel ik in mezelf, maar je hoort me niet. 'Ik stootte een glas om. Ik ruim het zelf wel even op,' roep ik naar je om een antwoord op je vraag te geven. Met mijn antwoord heb ik mezelf wat extra zoektijd gegeven, maar er zijn zoveel plaatsen waar ik nog moet zoeken. Als ik een liefdesbrief was, waar zou ik dan zijn? Ik kijk naar mijn vensterbank en zie een vaalgele enveloppe. 'Daar is ie,' zucht ik en snel gris ik de brief van de vensterbank voor ik hem weer uit het oog verlies! Opgelucht loop ik de kamer uit. 'Kijk schatje, Ik hem hem!'
[ Bericht 0% gewijzigd door Praatpaal.net op 16-06-2004 21:06:35 ]
'Waar heb ik hem gelaten, die brief die je me stuurde?' Haastig doorzoek ik mijn torenhoge stapels met post. Ik hoor je verveeld zuchten in de kamer naast me en het angstzweet breekt uit. Als ik hem maar niet kwijt ben!
In mijn haast stoot ik een glas om dat met een dof geluid, en zonder te breken, op de vloerbedekking landt. Waar is die brief met die lieve woordjes van je toch? In een verliefd moment had je gevraagd of ik je eerste liefdesbrief bewaard had en ik weet zeker dat ik niet gelogen had! Ik heb hem nog! Hij ligt ergens, maar ik weet niet waar!
Ik wil je niet teleurstellen, ik wil niet dat je denkt dat ik je liefdesbrief niet waardeer, dat ik je brief niet serieus neem! Waar heb ik dat ding toch gelaten! Ik kan natuurlijk zeggen dat de hond hem verscheurd heeft, maar ik heb geen hond. Ik kan je zeggen dat mijn moeder hem weg heeft gegooid toen ze mijn kamer op ging ruimen, maar ik ruim mijn kamer altijd zelf op. Ik kan je ook eerlijk zeggen dat ik hem kwijt heb, maar dat durf ik niet.
Je stem klinkt uit de andere kamer, 'Is er iets? Ik dacht dat ik wat hoorde vallen.' Ik moet reageren maar ik weet niet wat ik zeggen moet. De waarheid lijkt me het beste. 'Ik ben je brief kwijt,' mompel ik in mezelf, maar je hoort me niet. 'Ik stootte een glas om. Ik ruim het zelf wel even op,' roep ik naar je om een antwoord op je vraag te geven. Met mijn antwoord heb ik mezelf wat extra zoektijd gegeven, maar er zijn zoveel plaatsen waar ik nog moet zoeken. Als ik een liefdesbrief was, waar zou ik dan zijn? Ik kijk naar mijn vensterbank en zie een vaalgele enveloppe. 'Daar is ie,' zucht ik en snel gris ik de brief van de vensterbank voor ik hem weer uit het oog verlies! Opgelucht loop ik de kamer uit. 'Kijk schatje, Ik hem hem!'
[ Bericht 0% gewijzigd door Praatpaal.net op 16-06-2004 21:06:35 ]
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
Ik vind het erg mooi. Die kronkel en het kromme in het verhaal (degene waarvan je houdt, willen verlaten omdat je niet anders kunt...) De metaforen vind ik ook erg mooi.quote:Op woensdag 16 juni 2004 13:07 schreef convinced het volgende:
Een groot schrijver...
Misschien 'mis' ik alleen iets: in het begin zeg je dat de liefdesbrief beter is dan het lief zelf, maar op het eind blijkt ze zo belangrijk te zijn zodat je haar moet verlaten. Ik heb het gevoel dat je jezelf dan tegenspreekt...?
[ Bericht 0% gewijzigd door Blinky op 16-06-2004 20:31:18 ]
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
Ik heb het 2e verhaal voor een deel herzien. Zie vorige pagina...quote:Op woensdag 16 juni 2004 12:04 schreef Praatpaal.net het volgende:
Beste Blinky...
Allereerst vind ik de climax op het einde erg tof. Ik had hem niet aan zien komen en vind hem persoonlijk erg origineel.
Je verhaal an sich vind ik ook beter dan de vorige qua emotie, maar toch mis ik nog steeds een groot deel van deze emotie. Ga vooral door met schrijven
Ik vind de emotie zelf nu beter overkomen...
Jullie ook?
Oog eruit is erger!Le métro ferme a une heure du matLe metro ouvre a six h du matMonoprix ouvre a 10hMonoprix ferme a 20hLes enfants partent a 8hLes enfants reviennent a 16hLe repas commence a 20hOn débarrasse a 20h30Un Téléphone à midi seize
ik heb praatpaal nu echt al zo vaak feedback gegeven, columns tot op de laatste SPELfout (en dat vind ik erg, als er spelvauten inzitten) gecorrigeerd, en ik krijg het gevoel dat hij er gewoon niks mee doet. Het spijt me als het bot klinkt, maar als je om fb vraagt, gebuik het dan ook okay? want nu heb ik er genoeg van.quote:Op woensdag 16 juni 2004 10:39 schreef Silmarwen het volgende:
Twinky en Zodiak, waren halen jullie de arrogantie vandaan om iemand zo af te kraken.
Het is de beodeling opbouwende kritiek te geven en niet iemand af te kraken of te beledigen. Dat ligt toch wel ver onder het niveau van volwassen personen in een wedstrijd.
Schrijf gewoon je eigen verhaal en vind je iemands anders verhaal niet mooi, zeg dan waarom.
Dit valt me echt enorm tegen van jullie.
Praatpaal trek je nergens wat van aan en schrijf lekker voor jezelf, mocht je winnen is dat leuk meegnomen. Zo schrijf ik iig mijn verhalen.
Kunnen we nu allemaal gewone feedback geven? Ik heb op de PABO het volgende geleerd over feedback. Feedback werkt het beste als je 1 to grow (negatief als het ware) en 2 to glow (positief dus) geeft. En als je feedback geeft beargumenteer het dan. En zeg niet "Ik denk dat ..... zoiezo moeite heeft met iets op papier te zetten." want dat vind ik erg laf en erg snue.
Nog 1 ding, verplaats je even in degene waar ej zo op reageert. Ik kan ook wel knetterharde kritiek gaan geven maar dat haalt de lol er goed af.
Als je van mening bent dat jouw kritiek niet wordt gebruikt dan wel gewaardeerd dan hoef je die kritiek niet te blijven leveren laat staan steeds harder te worden.quote:Op woensdag 16 juni 2004 20:37 schreef Twinky het volgende:
ik heb praatpaal nu echt al zo vaak feedback gegeven, columns tot op de laatste SPELfout (en dat vind ik erg, als er spelvauten inzitten) gecorrigeerd, en ik krijg het gevoel dat hij er gewoon niks mee doet. Het spijt me als het bot klinkt, maar als je om fb vraagt, gebuik het dan ook okay? want nu heb ik er genoeg van.
Klaar nu.
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
ik zal nog één keer POSITIEF een verhaal bekritiseren, maar alsjeblieft, gebruik het. En NIET denken dat ik jaloers ben.
zo goed? gebruik het nou eens...quote:Op woensdag 16 juni 2004 19:55 schreef Praatpaal.net het volgende:
Verloren liefdesbrief
'Waar heb ik hem gelaten, die brief die je me stuurde?' Haastig doorzoek ik mijn torenhoge stapels met post. Ik hoor je verveeld zuchten in de kamer langs naast, langs is in beweging me en het angstzweet breekt uit. Als ik hem maar niet kwijt ben!
In mijn haast stoot ik een glas om dat met een dof geluid, en ik zou hier en weg halen, geeft wat meer spanning zonder te breken, op de vloerbedekking landt. Waar is die brief met die lieve woordjes van je toch vraagteken, en toch is niet zo mooi.. In een verliefd moment had je gevraagd of ik je eerste liefdesbrief bewaard had en ik weet zeker dat ik niet gelogen heb had! Ik heb hem nog! Hij ligt ergens, maar ik weet niet waar!
Ik wil je niet teleurstellen! komma is hier mooier Ik wil niet dat je denkt dat ik je liefdesbrief niet waardeer, dat ik je brief niet serieus neem! Waar heb ik dat ding toch gelaten! wat een berg uitroeptekens... Ik kan kán? natuurlijk zeggen dat de hond hem verscheurd heeft, maar ik heb geen hond. Ik kan je zeggen dat mijn moeder hem weg heeft gegooid toen ze mijn kamer op ging ruimen, maar ik ruim mijn kamer altijd zelf op. Ik kan je ook eerlijk zeggen dat ik hem kwijt heb ben, maar dat durf ik niet.
Je stem klinkt uit de andere kamer.komma 'Is er iets? Ik dacht dat ik wat hoorde vallen.' Ik moet reageren, komma weg... maar ik weet niet wat ik zeggen moet. De waarheid lijkt me het beste. 'Ik ben je brief kwijt,' mompel ik in mezelf, maar je hoort me niet. 'Ik stootte een glas om. Ik ruim het zelf wel even op,' roep ik naar je nah.. niet zo mooi. Misschien beter om de laatste vier woorden helemaal weg te laten. om een antwoord op je vraag te geven. Ik heb mezelf wat extra zoektijd gegeven, geef mezelf wat extra zoektijd? maar er zijn zoveel plaatsen waar ik nog moet zoeken. Als ík dat accent vind ík hier niet nodig... een liefdesbrief was, waar zou ik dan zijn? Ik kijk naar mijn vensterbank en zie een vaalgele enveloppe. 'Daar is ie,' zucht ik en snel gris ik de brief van de vensterbank voor ik hem weer uit het oog verlies! Opgelucht loop ik de kamer uit. 'Kijk schatje, hier is ie!' hier zou ik doen 'ik heb hem', voor de variatie
Nee, die zin loopt niet mooi, al klopt-ie wel. Ik zal hem eens wat wijzigen. Tessa de Loo, ik heb dat boek nooit gelezen volgens mij. Ik heb sowieso weinig Nederlandse litteratuur tot me genomen.quote:Op woensdag 16 juni 2004 17:42 schreef Francesca het volgende:
niet dramatisch, maar zoals jij het beschrijft, zie ik haar voor me met jouw afgehakte hoofd op schoot, sorry, hoor, zal mijn zieke geest wel zijn. Overigens lees ik momenteel De Tweeling, ook woest, hoor. Niet het einde verklappen, he!
En die 2e zin van je verhaal, die loopt gewoon niet! Had gewoon een paar korte zinnen gebruikt.
Op zo'n manier fb-en is leuker dan alleen maar grapig, of niet?
De FB is meer dan grappig ja. Maar ik lachte niet echt om die ongepaste manieren van commentariëren, meer om de ophef die het tot gevolg had.
PE#1
Twinky... ik wil je bedanken voor je aanpassingen. De meeste maakten het geheel net iets leesbaarder en ik heb er ook een aantal doorgevoerd in mijn verhaal. Ik ben het niet met ál je opmerkingen eens, maar deze heb ik dan ook niet toegepast. Toch bedankt dat je ditmaal je reactie goed onderbouwt.
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
ik doe dit zo vaak voor je, en leer er nou eens wat van...
[edit]je moet wel HEB hem doen[/edit]
[ Bericht 29% gewijzigd door Twinky op 16-06-2004 21:18:29 ]
[edit]je moet wel HEB hem doen[/edit]
[ Bericht 29% gewijzigd door Twinky op 16-06-2004 21:18:29 ]
He PABO-ers en niet PABO -ers. Ik ben echt een die-hard terrorist op de nooit-eindigende-raporten fabriek. al moeten die kinderen niet te vaak zeuren over hun rapporten, want zij weten half nog niet welke rapporten er weer bestaan over hun voortgang de CITO scores en als je kleuterlleekracht bent ook nog niet te zwijgen over de leerlingvolgsystemen van PRAVOO of CITO of welke verzinsels didacten niet gecreeerd hebben.
Ach....over de opleiding moeten we het niet hebben. Ik heb ooit voor een studiepunt een vouwboekje voor kleuters moeten maken. Dat is nou niet echt HBO.
Anyway. bedankt voor jullie commentaar. Ik vroeg om afkraaksels maar kreeg ze (tot nog toe) niet. Geeft me wel een beetje euforisch gevoel. Ik hou van jullie allen lieve fokkers!
Ga door met verhalen schrijven, want ook jullie verhalen bezorgen me inspiratie!
Een lieve groet aan jullie allen,
Was geschreven
Pietertje (alias Pjotr2001)
Dan volgt nu een liefdesbrief aan Fok!:
_____________________________________________________________________
Lieve FOK!
dankzij jouw digitale mogelijkheden kreeg ik de kans mijn diepste gevoelens te uitten. Daar er zovele zijn die mijn emoties herkennen, doch ik ze in het dagelijkse leven niet durf aan te spreken, bied jij mij de mogelijkheid om dit te doen.
O, Fok! met je grijze en toch fleurige kleuren, jij maakt mijn hart weer blij. In deze digitale wereld kan ik eindelijk mijzelf zijn, en mijzelf laten zien. Ik voel waardering alom en mensen praten hier niet langs elkaar heen. In de grote boze wereld voelde ik me wel vaak zo alleen.
Fok! dankzij jou hervond ik mijn passie voor schrijven, jij gaf mijn leven weer hoop. Een nieuw doel kwam in mijn leven: Ik ga een liefdesbrief voor jou schrijven.
Fok! ik hou van jou en van alle fokkers! groot en klein, minder leuk en heel erg leuk. Nu stop ik met deze ongein, tis maar dat je ooit weet dat er iemand aan je dacht.
Pjotr......
_____________________________________________________________________________
2 minuten over gedaan. AFKRAKEN
Ach....over de opleiding moeten we het niet hebben. Ik heb ooit voor een studiepunt een vouwboekje voor kleuters moeten maken. Dat is nou niet echt HBO.
Anyway. bedankt voor jullie commentaar. Ik vroeg om afkraaksels maar kreeg ze (tot nog toe) niet. Geeft me wel een beetje euforisch gevoel. Ik hou van jullie allen lieve fokkers!
Ga door met verhalen schrijven, want ook jullie verhalen bezorgen me inspiratie!
Een lieve groet aan jullie allen,
Was geschreven
Pietertje (alias Pjotr2001)
Dan volgt nu een liefdesbrief aan Fok!:
_____________________________________________________________________
Lieve FOK!
dankzij jouw digitale mogelijkheden kreeg ik de kans mijn diepste gevoelens te uitten. Daar er zovele zijn die mijn emoties herkennen, doch ik ze in het dagelijkse leven niet durf aan te spreken, bied jij mij de mogelijkheid om dit te doen.
O, Fok! met je grijze en toch fleurige kleuren, jij maakt mijn hart weer blij. In deze digitale wereld kan ik eindelijk mijzelf zijn, en mijzelf laten zien. Ik voel waardering alom en mensen praten hier niet langs elkaar heen. In de grote boze wereld voelde ik me wel vaak zo alleen.
Fok! dankzij jou hervond ik mijn passie voor schrijven, jij gaf mijn leven weer hoop. Een nieuw doel kwam in mijn leven: Ik ga een liefdesbrief voor jou schrijven.
Fok! ik hou van jou en van alle fokkers! groot en klein, minder leuk en heel erg leuk. Nu stop ik met deze ongein, tis maar dat je ooit weet dat er iemand aan je dacht.
Pjotr......
_____________________________________________________________________________
2 minuten over gedaan. AFKRAKEN
What's on a man's mind?
Eenzaamheid
Morgen, vroeg je. Morgen. Morgen en overmorgen zou ik willen. Morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Samen, vroeg je. Samen. Samen zou ik willen. Samen, morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Alleen, vroeg je. Alleen. Alleen met jou? Alleen met je zelf. Allen met jou zou ik willen, morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Maar alleen met jezelf wil ik niet. Ik wil bij jou zijn, bij jou blijven, vasthouden, strelen, altijd, zou ik willen.
Samen zijn is het einde, het einde van de wereld, het einde der tijd, het einde van alles, maar het begin van nog meer. Het begin van alles wat mijn leven gaat veranderen, jouw leven, altijd, zou ik willen.
Een hand, een vinger, een rilling, zou ik willen. Een gevoel, een rimpeling van een oppervlakte. Een klein beetje stroming tussen jou en mij. Een klein beetje connectie, altijd, zou ik willen.
Geef me een beetje van jou, en ik neem de rest. Vertel me wat je wil, wat je voelt, wat je denkt, en ik raad de rest, ik zoek de rest, ik vind de rest.
Deel een beetje van wat je bent, wie je bent, en ik volg je, ik zal zijn zoals jij, altijd, zou ik willen.
Alleen, vroeg je. Alleen. Alleen met jou? Samen, vroeg je. Samen en alleen. Alleen met elkaar. Een trilling, een verbinding, een gevoel. Altijd, overal, een beetje, heel veel, een gift.
Alleen, vroeg je. Alleen wil ik zijn. Alleen, rust, stilte, alleen, voor altijd. Met jou, zonder jou, alleen. Een gevoel, een tinteling, eenzaamheid, samen met jou.
En morgen zijn we samen, alleen, wij twee. Om te proeven wat liefde is. Een verbinding zal ontstaan, een connectie. Je zal me geven, ik zal nemen, ik zal geven. Samen, en alleen. Eenzaam.
drie minuten over gedaan. AFKRAKEN!
Morgen, vroeg je. Morgen. Morgen en overmorgen zou ik willen. Morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Samen, vroeg je. Samen. Samen zou ik willen. Samen, morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Alleen, vroeg je. Alleen. Alleen met jou? Alleen met je zelf. Allen met jou zou ik willen, morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Maar alleen met jezelf wil ik niet. Ik wil bij jou zijn, bij jou blijven, vasthouden, strelen, altijd, zou ik willen.
Samen zijn is het einde, het einde van de wereld, het einde der tijd, het einde van alles, maar het begin van nog meer. Het begin van alles wat mijn leven gaat veranderen, jouw leven, altijd, zou ik willen.
Een hand, een vinger, een rilling, zou ik willen. Een gevoel, een rimpeling van een oppervlakte. Een klein beetje stroming tussen jou en mij. Een klein beetje connectie, altijd, zou ik willen.
Geef me een beetje van jou, en ik neem de rest. Vertel me wat je wil, wat je voelt, wat je denkt, en ik raad de rest, ik zoek de rest, ik vind de rest.
Deel een beetje van wat je bent, wie je bent, en ik volg je, ik zal zijn zoals jij, altijd, zou ik willen.
Alleen, vroeg je. Alleen. Alleen met jou? Samen, vroeg je. Samen en alleen. Alleen met elkaar. Een trilling, een verbinding, een gevoel. Altijd, overal, een beetje, heel veel, een gift.
Alleen, vroeg je. Alleen wil ik zijn. Alleen, rust, stilte, alleen, voor altijd. Met jou, zonder jou, alleen. Een gevoel, een tinteling, eenzaamheid, samen met jou.
En morgen zijn we samen, alleen, wij twee. Om te proeven wat liefde is. Een verbinding zal ontstaan, een connectie. Je zal me geven, ik zal nemen, ik zal geven. Samen, en alleen. Eenzaam.
drie minuten over gedaan. AFKRAKEN!
Het is geen afkraak wedstrijd maar ik vind dit voor geen meter weglezen. Veelste veel dubbelop, dat vind ik alleen mooi als je het bij bv elke alinea gebruikt, of aan het begin en eind.quote:Op woensdag 16 juni 2004 21:30 schreef Twinky het volgende:
Eenzaamheid
Morgen, vroeg je. Morgen. Morgen en overmorgen zou ik willen. Morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Samen, vroeg je. Samen. Samen zou ik willen. Samen, morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Alleen, vroeg je. Alleen. Alleen met jou? Alleen met je zelf. Allen met jou zou ik willen, morgen en overmorgen en overovermorgen, altijd, zou ik willen.
Maar alleen met jezelf wil ik niet. Ik wil bij jou zijn, bij jou blijven, vasthouden, strelen, altijd, zou ik willen.
Samen zijn is het einde, het einde van de wereld, het einde der tijd, het einde van alles, maar het begin van nog meer. Het begin van alles wat mijn leven gaat veranderen, jouw leven, altijd, zou ik willen.
Een hand, een vinger, een rilling, zou ik willen. Een gevoel, een rimpeling van een oppervlakte. Een klein beetje stroming tussen jou en mij. Een klein beetje connectie, altijd, zou ik willen.
Geef me een beetje van jou, en ik neem de rest. Vertel me wat je wil, wat je voelt, wat je denkt, en ik raad de rest, ik zoek de rest, ik vind de rest.
Deel een beetje van wat je bent, wie je bent, en ik volg je, ik zal zijn zoals jij, altijd, zou ik willen.
Alleen, vroeg je. Alleen. Alleen met jou? Samen, vroeg je. Samen en alleen. Alleen met elkaar. Een trilling, een verbinding, een gevoel. Altijd, overal, een beetje, heel veel, een gift.
Alleen, vroeg je. Alleen wil ik zijn. Alleen, rust, stilte, alleen, voor altijd. Met jou, zonder jou, alleen. Een gevoel, een tinteling, eenzaamheid, samen met jou.
En morgen zijn we samen, alleen, wij twee. Om te proeven wat liefde is. Een verbinding zal ontstaan, een connectie. Je zal me geven, ik zal nemen, ik zal geven. Samen, en alleen. Eenzaam.
drie minuten over gedaan. AFKRAKEN!
Verder is de inhoud lastig te volgen omdat te tekst zo rommelig is. Ik heb het id dat hetgeen je hier schrijft, duidelijker had overgekomen als het maar 4 zinnen waren geweest.
dankje:) vind ik ook. Het is alleen een heel andere stijl, en ik wilde weten wat jullie er van vinden.
beetje? eerlijk gezegd, word ik hier heel erg moe van....Twinky, jij kan beter, doe er maar iets langer over....quote:Op woensdag 16 juni 2004 21:40 schreef pjotr2001 het volgende:
beetje vaak herhaling van woorden
tis gewoon moeilijk te lezen, hoe wel ik het ergens ook wel mooi vind. Maar het is gewoon te chaotisch. Leuk geprobeerd. Respect!
What's on a man's mind?
Ik vind de stijl best iets poëtisch hebben Twinky, maar het is toch net iets té.
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
ik vind dit geen stijl, maar gebrabbel.
heb het niet uit kunnen lezen omdat het zo chaotisch en ingewikkeld is.
twinky, jij kan inderdaad beter!
heb het niet uit kunnen lezen omdat het zo chaotisch en ingewikkeld is.
twinky, jij kan inderdaad beter!
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
Ik vind het leuk en er is niks mis mee. Het is apart, het is anders.quote:Op woensdag 16 juni 2004 21:30 schreef Twinky het volgende:
Eenzaamheid
-snip-
PE#1
Ik heb ook nog een beetje zitten rommelen met woorden....
op dit tijdstip, 's morgensvroeg, bij het allereerste daglicht (nou ja, het is schemerachtig, 't regent hier) weer helemaal helder, nu de mist in mijn hoofd is verdwenen, vind ik het 3-maal niks, 'k ga hem veranderen...
[ Bericht 88% gewijzigd door Francesca op 17-06-2004 07:13:36 ]
op dit tijdstip, 's morgensvroeg, bij het allereerste daglicht (nou ja, het is schemerachtig, 't regent hier) weer helemaal helder, nu de mist in mijn hoofd is verdwenen, vind ik het 3-maal niks, 'k ga hem veranderen...
[ Bericht 88% gewijzigd door Francesca op 17-06-2004 07:13:36 ]
is dat voor mij geschreven ....
ik zou dit topic beter moeten doorlezen.
eik. vind ik het wel een heel mooi verhaal francesca, het zet me iig aan tot om zometeen na het typen van deze laatste nachtelijke woorden, naast mijn lieve vrouw te kruipen en haar dan de nacht te laten beleven als ware het een zoete droom als zij morgen weer in een leeg bed zal ontwaken.
Dat zal wel niet....want ik slaap uit morgen
Dikke zoen voor iedereen
ik zou dit topic beter moeten doorlezen.
eik. vind ik het wel een heel mooi verhaal francesca, het zet me iig aan tot om zometeen na het typen van deze laatste nachtelijke woorden, naast mijn lieve vrouw te kruipen en haar dan de nacht te laten beleven als ware het een zoete droom als zij morgen weer in een leeg bed zal ontwaken.
Dat zal wel niet....want ik slaap uit morgen
Dikke zoen voor iedereen
What's on a man's mind?
Liefste,
Hoe vaak heb ik niet in de trein gezeten? Met mijn vader en moeder naar Amsterdam om te gaan winkelen, starend uit het raam naar de weilanden en de koeien, mijn hand veilig in de grote hand van mijn vader.
Met vrienden op vakantie, de bierblikjes al open voordat we goed en wel in de trein zaten, te luidruchtig, te jong voor de andere passagiers.
Van de kazerne naar huis, moe na een week bivak, mijn voeten op de bank, mijn hoofd tegen de harde zijkant van de leuning, slapend op de cadans van de trein.
Maar nu kan ik niet slapen, hoewel het buiten donker is. In het raam zie ik de binnenkant van de trein, de blauwpaarse banken, mijn gezicht vervormd in het gebogen glas. Vandaag is de cadans niet rustgevend. Vandaag weet ik dat met iedere ‘doekdoek’ van de wielen ik verder bij je vandaan raak.
‘Weet je zeker dat je het niet erg vindt dat ik wegga?’ heb ik je zo vaak gevraagd, en iedere keer antwoordde je hetzelfde: ‘natuurlijk wel, maar het is zo’n geweldige kans, die laat je toch niet schieten?’
En ik liet hem niet schieten, maar nu, in de leegte van de trein, de reis slechts begonnen, weet ik niet of ik de juiste keus heb gemaakt. Laat ik niet juist een geweldige kans schieten door jou achter te laten, door te kiezen voor mezelf en niet voor ons? Natuurlijk, het is maar voor een jaar, maar hoeveel kan er niet gebeuren in één jaar? Het was zo duidelijk en nu knaagt de twijfel aan mijn binnenste en kan ik alleen nog denken aan jouw gezicht op het perron, die ene traan over je wang en het gevoel dat ik de grootste vergissing van mijn leven beging op het moment dat de trein zich in beweging zette. Op dat moment, meer dan ooit te voren, besefte ik pas echt hoeveel je voor mij betekent.
Ik heb nog een uur voordat ik op Schiphol ben. Mijn vliegtuig vertrekt over 3 uur. Zal ik voor die tijd weten hoe deze brief eindigt?
Hoe vaak heb ik niet in de trein gezeten? Met mijn vader en moeder naar Amsterdam om te gaan winkelen, starend uit het raam naar de weilanden en de koeien, mijn hand veilig in de grote hand van mijn vader.
Met vrienden op vakantie, de bierblikjes al open voordat we goed en wel in de trein zaten, te luidruchtig, te jong voor de andere passagiers.
Van de kazerne naar huis, moe na een week bivak, mijn voeten op de bank, mijn hoofd tegen de harde zijkant van de leuning, slapend op de cadans van de trein.
Maar nu kan ik niet slapen, hoewel het buiten donker is. In het raam zie ik de binnenkant van de trein, de blauwpaarse banken, mijn gezicht vervormd in het gebogen glas. Vandaag is de cadans niet rustgevend. Vandaag weet ik dat met iedere ‘doekdoek’ van de wielen ik verder bij je vandaan raak.
‘Weet je zeker dat je het niet erg vindt dat ik wegga?’ heb ik je zo vaak gevraagd, en iedere keer antwoordde je hetzelfde: ‘natuurlijk wel, maar het is zo’n geweldige kans, die laat je toch niet schieten?’
En ik liet hem niet schieten, maar nu, in de leegte van de trein, de reis slechts begonnen, weet ik niet of ik de juiste keus heb gemaakt. Laat ik niet juist een geweldige kans schieten door jou achter te laten, door te kiezen voor mezelf en niet voor ons? Natuurlijk, het is maar voor een jaar, maar hoeveel kan er niet gebeuren in één jaar? Het was zo duidelijk en nu knaagt de twijfel aan mijn binnenste en kan ik alleen nog denken aan jouw gezicht op het perron, die ene traan over je wang en het gevoel dat ik de grootste vergissing van mijn leven beging op het moment dat de trein zich in beweging zette. Op dat moment, meer dan ooit te voren, besefte ik pas echt hoeveel je voor mij betekent.
Ik heb nog een uur voordat ik op Schiphol ben. Mijn vliegtuig vertrekt over 3 uur. Zal ik voor die tijd weten hoe deze brief eindigt?
"Op de valreep". Fb mag...
Lieve schat,
Je vroeg me waarom ik jou geen liefdesbrief schreef.
“Ben ik niet veel belangrijker dan zo’n verhalenwedstrijd?”
Meer nog dan mijn simpele antwoord, besefte ik uren later, in het holst van de nacht, dat jij het allerbelangrijkste in mijn leven bent. Tegelijkertijd sloeg de angst mij om het hart, want als je mij zulke vragen stelt, hoor je het dus niet vaak genoeg.
Bestaan er meer woorden voor geluk? Mooiere misschien? Niet degene die je al zo vaak gehoord hebt, of ergens gelezen, zeker niet de geijkte, nee, ik zoek de heel bijzondere.
Ik las al mijn liefdesverhalen opnieuw, hopend op inspiratie of zomaar een zoete inval, bekeek extra alert de liefdesscènes in een film of op televisie, pijnigde mijn hersens dagenlang tot ik er zware hoofdpijn van kreeg, snauwde daarom net iets te vaak naar de kat, maar je was het waard, alles.
Ik geef het toe, de gesprekken die we voerden, urenlang, de vragen die ik stelde, het was met voorbedachte rade; diep in jouw ogen wilde ik kijken, jouw aanraking voelen, een lichte streling, een kus moest genoeg zijn om mij te inspireren tot het schrijven van extravagante woorden.
Lag je lui languit op de bank, met gesloten ogen en handen sereen over je borst gevouwen, keek ik minutenlang naar je tevreden gezicht, stond je in de badkamer, secuur je tanden poetsend, jongensachtig aandoenlijk in je blootje, zag ik je liefste glimlach, half verborgen onder het schuimende tandpasta.
Hoorde ik je fluisteren in bed, was je hemelse inspiratie en wanhoop tegelijk: die prachtige woorden, waarom kwam ik daar niet op?
Vandaag is het mooi weer: zon, een hemelsblauwe lucht en brutaal kwetterende vogels. Onze kat ergert zich een ongeluk en ik ook, want ik kan geen andere woorden bedenken dan deze: al het moois op de wereld is niets vergeleken met jou, jij bent het mooiste wat mij overkomen is. Zelden is er een moment waarop jij niet in mijn gedachten bent, jij bent alles wat ik mij wensen kan, mijn zorg en mijn liefde en dat zal altijd zo blijven.
Ik houd van jou.
Francesca
[ Bericht 1% gewijzigd door Francesca op 17-06-2004 15:02:18 ]
Lieve schat,
Je vroeg me waarom ik jou geen liefdesbrief schreef.
“Ben ik niet veel belangrijker dan zo’n verhalenwedstrijd?”
Meer nog dan mijn simpele antwoord, besefte ik uren later, in het holst van de nacht, dat jij het allerbelangrijkste in mijn leven bent. Tegelijkertijd sloeg de angst mij om het hart, want als je mij zulke vragen stelt, hoor je het dus niet vaak genoeg.
Bestaan er meer woorden voor geluk? Mooiere misschien? Niet degene die je al zo vaak gehoord hebt, of ergens gelezen, zeker niet de geijkte, nee, ik zoek de heel bijzondere.
Ik las al mijn liefdesverhalen opnieuw, hopend op inspiratie of zomaar een zoete inval, bekeek extra alert de liefdesscènes in een film of op televisie, pijnigde mijn hersens dagenlang tot ik er zware hoofdpijn van kreeg, snauwde daarom net iets te vaak naar de kat, maar je was het waard, alles.
Ik geef het toe, de gesprekken die we voerden, urenlang, de vragen die ik stelde, het was met voorbedachte rade; diep in jouw ogen wilde ik kijken, jouw aanraking voelen, een lichte streling, een kus moest genoeg zijn om mij te inspireren tot het schrijven van extravagante woorden.
Lag je lui languit op de bank, met gesloten ogen en handen sereen over je borst gevouwen, keek ik minutenlang naar je tevreden gezicht, stond je in de badkamer, secuur je tanden poetsend, jongensachtig aandoenlijk in je blootje, zag ik je liefste glimlach, half verborgen onder het schuimende tandpasta.
Hoorde ik je fluisteren in bed, was je hemelse inspiratie en wanhoop tegelijk: die prachtige woorden, waarom kwam ik daar niet op?
Vandaag is het mooi weer: zon, een hemelsblauwe lucht en brutaal kwetterende vogels. Onze kat ergert zich een ongeluk en ik ook, want ik kan geen andere woorden bedenken dan deze: al het moois op de wereld is niets vergeleken met jou, jij bent het mooiste wat mij overkomen is. Zelden is er een moment waarop jij niet in mijn gedachten bent, jij bent alles wat ik mij wensen kan, mijn zorg en mijn liefde en dat zal altijd zo blijven.
Ik houd van jou.
Francesca
[ Bericht 1% gewijzigd door Francesca op 17-06-2004 15:02:18 ]
Praatpaal, dit vind ik jouw allerbeste verhaal! Echt, ik zag het voor me, je paniek, het zenuwachtige zoeken, de "nonchalante" vraag op de achtergrond, werkelijk, kei-leuk geschreven!!quote:Op woensdag 16 juni 2004 19:55 schreef Praatpaal.net het volgende:
Verloren liefdesbrief
'Waar heb ik hem gelaten, die brief die je me stuurde?' Haastig doorzoek ik mijn torenhoge stapels met post. Ik hoor je verveeld zuchten in de kamer naast me en het angstzweet breekt uit. Als ik hem maar niet kwijt ben!
In mijn haast stoot ik een glas om dat met een dof geluid, en zonder te breken, op de vloerbedekking landt. Waar is die brief met die lieve woordjes van je toch? In een verliefd moment had je gevraagd of ik je eerste liefdesbrief bewaard had en ik weet zeker dat ik niet gelogen had! Ik heb hem nog! Hij ligt ergens, maar ik weet niet waar!
Ik wil je niet teleurstellen, ik wil niet dat je denkt dat ik je liefdesbrief niet waardeer, dat ik je brief niet serieus neem! Waar heb ik dat ding toch gelaten! Ik kan natuurlijk zeggen dat de hond hem verscheurd heeft, maar ik heb geen hond. Ik kan je zeggen dat mijn moeder hem weg heeft gegooid toen ze mijn kamer op ging ruimen, maar ik ruim mijn kamer altijd zelf op. Ik kan je ook eerlijk zeggen dat ik hem kwijt heb, maar dat durf ik niet.
Je stem klinkt uit de andere kamer, 'Is er iets? Ik dacht dat ik wat hoorde vallen.' Ik moet reageren maar ik weet niet wat ik zeggen moet. De waarheid lijkt me het beste. 'Ik ben je brief kwijt,' mompel ik in mezelf, maar je hoort me niet. 'Ik stootte een glas om. Ik ruim het zelf wel even op,' roep ik naar je om een antwoord op je vraag te geven. Met mijn antwoord heb ik mezelf wat extra zoektijd gegeven, maar er zijn zoveel plaatsen waar ik nog moet zoeken. Als ik een liefdesbrief was, waar zou ik dan zijn? Ik kijk naar mijn vensterbank en zie een vaalgele enveloppe. 'Daar is ie,' zucht ik en snel gris ik de brief van de vensterbank voor ik hem weer uit het oog verlies! Opgelucht loop ik de kamer uit. 'Kijk schatje, Ik hem hem!'
Ga in deze stijl door, zie je nu dat het gelukt is!! Je hebt het, echt, dus ga ervoor!!! (je weet wat ik bedoel, hè?)
nee, niet voor jou geschreven, jou stel ik me heel anders voor, peacemaker fo zoiets. wat heb je vannacht geschreven, of ben je nog niet wakker?quote:Op donderdag 17 juni 2004 00:17 schreef pjotr2001 het volgende:
is dat voor mij geschreven ....
ik zou dit topic beter moeten doorlezen.
eik. vind ik het wel een heel mooi verhaal francesca, het zet me iig aan tot om zometeen na het typen van deze laatste nachtelijke woorden, naast mijn lieve vrouw te kruipen en haar dan de nacht te laten beleven als ware het een zoete droom als zij morgen weer in een leeg bed zal ontwaken.
Dat zal wel niet....want ik slaap uit morgen
Dikke zoen voor iedereen
Met zacht trillende handen pak ik de post van de mat. Mijn oog werd net
meteen getrokken door de zalmkleurige enveloppe die naast de diverse
rekeningen en reclamefolders een fleurige versiering van mijn deurmat
veroorzaakte. Eigenlijk weet ik al wel van wie deze brief is, maar toch
vraag ik me af wat hij gaat zeggen. Haar heb ik tenslotte al een paar
maanden een speciaal plekje in mijn hart gegeven, en hoewel ze steevast
beweert niets bijzonders te zijn, voel ik me toch meer en meer aangetrokken
tot die gracieuze vrouwelijke vorm die mijn gedachten continu betast.
Een enkele druppel zweet rolt langzaam van mijn voorhoofd naar beneden,
terwijl ik in gedachten verzonken de structuur van de enveloppe bestudeer.
Ik bekijk de achterkant waar geen afzender opstaat. Ik weet nog goed hoe ze
me vertelde dat ze beslist geen schrijfster was, hoewel ze erg van boeken
lezen hield. De spanning in mijn lichaam loopt op, terwijl ik steeds meer
details ontdek op de enveloppe. Er zijn standaard postzegels gebruikt, en
het adres is er bijna in gegraveerd, zo hard moet de pen gedrukt hebben.
Wat waren haar gevoelens terwijl ze dit schreef? Een licht paniekerig
klinkend lachje ontsnapt mijn mond, en ik loop met de brief naar de kamer.
Enerzijds ben ik heel nieuwsgierig naar de zoetsappige romantiek die ik bij
dit lichte aroma via mijn netvlies op mijn ziel kan laten schijnen. Dat
aroma was me nog niet eerder opgevallen, en ik hou de brief wat dichter bij
mijn neus, sluit mijn ogen en probeer de geur te visualiseren.
Een groot grasveld met een enkele boom. Een perzikenboom. De bladeren
krullen licht op naar de hemel. Om de boom heen zijn er lichte
landschapsglooiingen, compleet gevuld met de mooiste irissen. En dan valt
mijn oog op jou en ik ruik jouw aanwezigheid bij deze enveloppe.
Ik weet dat dit de liefdesbrief is die alles zal gaan veranderen en met dat
beeld van jou in mijn gedachten open ik de enveloppe en begin te lezen.
meteen getrokken door de zalmkleurige enveloppe die naast de diverse
rekeningen en reclamefolders een fleurige versiering van mijn deurmat
veroorzaakte. Eigenlijk weet ik al wel van wie deze brief is, maar toch
vraag ik me af wat hij gaat zeggen. Haar heb ik tenslotte al een paar
maanden een speciaal plekje in mijn hart gegeven, en hoewel ze steevast
beweert niets bijzonders te zijn, voel ik me toch meer en meer aangetrokken
tot die gracieuze vrouwelijke vorm die mijn gedachten continu betast.
Een enkele druppel zweet rolt langzaam van mijn voorhoofd naar beneden,
terwijl ik in gedachten verzonken de structuur van de enveloppe bestudeer.
Ik bekijk de achterkant waar geen afzender opstaat. Ik weet nog goed hoe ze
me vertelde dat ze beslist geen schrijfster was, hoewel ze erg van boeken
lezen hield. De spanning in mijn lichaam loopt op, terwijl ik steeds meer
details ontdek op de enveloppe. Er zijn standaard postzegels gebruikt, en
het adres is er bijna in gegraveerd, zo hard moet de pen gedrukt hebben.
Wat waren haar gevoelens terwijl ze dit schreef? Een licht paniekerig
klinkend lachje ontsnapt mijn mond, en ik loop met de brief naar de kamer.
Enerzijds ben ik heel nieuwsgierig naar de zoetsappige romantiek die ik bij
dit lichte aroma via mijn netvlies op mijn ziel kan laten schijnen. Dat
aroma was me nog niet eerder opgevallen, en ik hou de brief wat dichter bij
mijn neus, sluit mijn ogen en probeer de geur te visualiseren.
Een groot grasveld met een enkele boom. Een perzikenboom. De bladeren
krullen licht op naar de hemel. Om de boom heen zijn er lichte
landschapsglooiingen, compleet gevuld met de mooiste irissen. En dan valt
mijn oog op jou en ik ruik jouw aanwezigheid bij deze enveloppe.
Ik weet dat dit de liefdesbrief is die alles zal gaan veranderen en met dat
beeld van jou in mijn gedachten open ik de enveloppe en begin te lezen.
Dit heb ik vannacht bedacht Ohw trouwens ik ben geen peacemaker hoor, maar een grapjas die een hekel heeft aan ruziequote:Op donderdag 17 juni 2004 09:28 schreef Francesca het volgende:
nee, niet voor jou geschreven, jou stel ik me heel anders voor, peacemaker fo zoiets. wat heb je vannacht geschreven, of ben je nog niet wakker?
hier is dan de volgnde inzending:
_______________________________________________________________________________
Stille verlangens
Het is in woorden niet te vertellen hoezeer mijn gevoelens voor jou een loopje met me nemen. Als ik ’s nachts in bed lig en ik van de realiteit naar mijn dromen vlucht, beleef ik samen met jou de meest mooie momenten:
Er is een veld vol met gele paardebloemen, waarin jij lekker rondrent, met je armen uitgestrekt om je lichaam heen. Ik zie een klein meisje dat in de jonge vreugde van haar leven zich compleet ontspant en geniet van wat de schepping ons gegeven heeft. Je valt lachend op je de grond en laat je tegen mijn lichaam aanrollen. Ik voel hoezeer jouw lichaam naar liefde en genegenheid zoekt, maar datgene nog nooit gekregen heeft. Ik sluit mijn ogen en laat mijn gezicht warm worden door de stralen van de zon, die nog op de beste manier laten voelen hoe het zou zijn wanneer je de liefde zou moeten ervaren of er een omschrijving aan zou moeten geven.
Ik ontwaak uit de droom en merk dat je achtergebleven bent. De realiteit kent jou plaats naast de mijne niet, hoezeer ik ook van je hou. Je zult misschien wel nooit ervaren welke liefde ik stil van binnen voor jou koester, maar het zijn de dromen die mij elke keer weer vrolijk aan een nieuwe dag doen beginnen. Intens geniet ik van de nachtelijke ontmoetingen met jou, waarin het mooiste wat de wereld te bieden heeft in overvloed op me neerkomt.
Ik hou van jou, maar dat zul je misschien wel nooit weten.
_______________________________________________________________________________
geef er maar weer feedback op
What's on a man's mind?
mooi, dromerig verhaal, maar.... met je armen uitgestrekt én om je lichaam heen, dat zijn .m.i. 2 verschillende handelingen.quote:Op donderdag 17 juni 2004 10:19 schreef pjotr2001 het volgende:
[..]
Dit heb ik vannacht bedacht Ohw trouwens ik ben geen peacemaker hoor, maar een grapjas die een hekel heeft aan ruzie
hier is dan de volgnde inzending:
_______________________________________________________________________________
Stille verlangens
Het is in woorden niet te vertellen hoezeer mijn gevoelens voor jou een loopje met me nemen. Als ik ’s nachts in bed lig en ik van de realiteit naar mijn dromen vlucht, beleef ik samen met jou de meest mooie momenten:
Er is een veld vol met gele paardebloemen, waarin jij lekker rondrent, met je armen uitgestrekt om je lichaam heen. Ik zie een klein meisje dat in de jonge vreugde van haar leven zich compleet ontspant en geniet van wat de schepping ons gegeven heeft. Je valt lachend op je de grond en laat je tegen mijn lichaam aanrollen. Ik voel hoezeer jouw lichaam naar liefde en genegenheid zoekt, maar datgene nog nooit gekregen heeft. Ik sluit mijn ogen en laat mijn gezicht warm worden door de stralen van de zon, die nog op de beste manier laten voelen hoe het zou zijn wanneer je de liefde zou moeten ervaren of er een omschrijving aan zou moeten geven.
Ik ontwaak uit de droom en merk dat je achtergebleven bent. De realiteit kent jou plaats naast de mijne niet, hoezeer ik ook van je hou. Je zult misschien wel nooit ervaren welke liefde ik stil van binnen voor jou koester, maar het zijn de dromen die mij elke keer weer vrolijk aan een nieuwe dag doen beginnen. Intens geniet ik van de nachtelijke ontmoetingen met jou, waarin het mooiste wat de wereld te bieden heeft in overvloed op me neerkomt.
Ik hou van jou, maar dat zul je misschien wel nooit weten.
_______________________________________________________________________________
geef er maar weer feedback op
Klein meisje of jonge vrouw? dat is mij niet duidelijk, komt dus niet naar voren of wil je dat juist niet, mag ik dat zelf invullen? In het eerste geval denk ik aan een "verboden " of vaderlijke (?) liefde"...
De zin die begint met "Ik sluit mijn ogen" vind ik niet mooi, te lang.
Jou? deze plaats is van jou, jouw plaats, bezittelijk voornaamwoord
deze dromen en laten beginnen, dat vind ik ook mooier.
heb je er iets aan?
dat van mij was ook een nachtelijke inval....
nog even dit... een peacemaker kan best grappig zijn, maar een grapjas die een hekel aan ruzie heeft, is een peacekeeper en dat lijkt mij erg frustrerend. Ik knal het er liever uit...
Sorry voor de spam en het hoge Jerry Springergehalte
Sorry voor de spam en het hoge Jerry Springergehalte
Pardon????quote:Op donderdag 17 juni 2004 14:29 schreef zodiakk het volgende:
Dat geeft niks hoor, Ry.. Francesca!
Wat is het ineens stil hier??
Volgens mij kicked hij op aandacht.quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:03 schreef Francesca het volgende:
[..]
Pardon????
Lekker negeren dus!
Ach, Silmarwen, dat weet ik heus, ik wilde alleen maar weten: is Ry een scheldwoord of zo?quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:05 schreef Silmarwen het volgende:
[..]
Volgens mij kicked hij op aandacht.
Lekker negeren dus!
Ryan3 denk ik dat hij bedoelt. Is een user.quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:06 schreef Francesca het volgende:
[..]
Ach, Silmarwen, dat weet ik heus, ik wilde alleen maar weten: is Ry een scheldwoord of zo?
Laf, zodiakk, erg laf....
Ik kwam tegelijk met jouw bericht, hoezo dan Ryan3? Ik begrijp het niet....
Ik kwam tegelijk met jouw bericht, hoezo dan Ryan3? Ik begrijp het niet....
Ooooooh, COMPLIMENT NATUURLIJK! Neem mij niet kwalijk, zodiakk, dàt ben ik van jou niet gewend...wat ben je toch een lieverd
Mijn eerste poging in dit geweldige forum, heb met veel plezier veel van jullie vorige verhalen gelezen
-------------------------------------------------------------------------------
Als ik aan je denk, voel ik een heerlijke warmte.
Ik begin lichtjes te zweten en mijn mondhoeken krullen een klein beetje omhoog.
Ik krijg kriebels in mijn buik en droom langzaam weg, daar waar ik alleen ben met jou in mijn gedachten.
Het is al weer bijna een week geleden dat ik je voor het laatst omhelsde en ik heb het sindsdien elk uur wel even aan dat moment gedacht.
Ik zag je de trein in stappen, de beste plaats zoeken voor je lange reis, maar tegelijkertijd kon je je blik niet van mij afhouden.
De trein reed rustig weg en nam je mee, steeds verder van mij vandaan.
Terwijl ik naar mijn auto loop vormt er zich een glimlach op mijn gezicht.
Ik moet denken aan die kus, die omhelzing, dat intense gevoel.
Plotseling voel ik een koude rilling en ik besef me dat ik dat intense gevoel een hele tijd zal moeten missen, mijn glimlach maakt plaats voor een treurig gezicht.
Een half uur later, onderweg naar huis, hoor ik dat fijne geluid, waar ik stiekem een beetje op hoopte, een sms!
Ik hoef niet eens te kijken om te weten dat hij van jou is, ik ken je maar al te goed en weet dat jij mij nu ook al mist en me dat zeker wil laten weten.
Je weet dat ik een persoon ben, die heel onzeker kan zijn en veel bevestiging nodig heeft om grote twijfels en onzekerheid te voorkomen.
Wat een sms al niet kan doen; die connectie, dat zielsverwantschap, die woorden, je kent me nu al door en door, ondanks dat we elkaar pas zo kort kennen.
Je weet precies wat ik wil horen, wat mij blij maakt en mij door moeilijke en onzekere momenten helpt, op dat moment weet ik het zeker: jij bent wie ik wil !!!
[ Bericht 1% gewijzigd door Bartolio op 17-06-2004 16:34:29 (Aangepast na FB) ]
-------------------------------------------------------------------------------
Als ik aan je denk, voel ik een heerlijke warmte.
Ik begin lichtjes te zweten en mijn mondhoeken krullen een klein beetje omhoog.
Ik krijg kriebels in mijn buik en droom langzaam weg, daar waar ik alleen ben met jou in mijn gedachten.
Het is al weer bijna een week geleden dat ik je voor het laatst omhelsde en ik heb het sindsdien elk uur wel even aan dat moment gedacht.
Ik zag je de trein in stappen, de beste plaats zoeken voor je lange reis, maar tegelijkertijd kon je je blik niet van mij afhouden.
De trein reed rustig weg en nam je mee, steeds verder van mij vandaan.
Terwijl ik naar mijn auto loop vormt er zich een glimlach op mijn gezicht.
Ik moet denken aan die kus, die omhelzing, dat intense gevoel.
Plotseling voel ik een koude rilling en ik besef me dat ik dat intense gevoel een hele tijd zal moeten missen, mijn glimlach maakt plaats voor een treurig gezicht.
Een half uur later, onderweg naar huis, hoor ik dat fijne geluid, waar ik stiekem een beetje op hoopte, een sms!
Ik hoef niet eens te kijken om te weten dat hij van jou is, ik ken je maar al te goed en weet dat jij mij nu ook al mist en me dat zeker wil laten weten.
Je weet dat ik een persoon ben, die heel onzeker kan zijn en veel bevestiging nodig heeft om grote twijfels en onzekerheid te voorkomen.
Wat een sms al niet kan doen; die connectie, dat zielsverwantschap, die woorden, je kent me nu al door en door, ondanks dat we elkaar pas zo kort kennen.
Je weet precies wat ik wil horen, wat mij blij maakt en mij door moeilijke en onzekere momenten helpt, op dat moment weet ik het zeker: jij bent wie ik wil !!!
[ Bericht 1% gewijzigd door Bartolio op 17-06-2004 16:34:29 (Aangepast na FB) ]
Ik vind je derde zin niet helemaal lekker lopen.
Verder is dit forum niet zo geweldig hoor
Verder is dit forum niet zo geweldig hoor
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
maar Praatpaal toch....we hebben het toch goed naar onze zin?quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:56 schreef Praatpaal.net het volgende:
Ik vind je derde zin niet helemaal lekker lopen.
Verder is dit forum niet zo geweldig hoor
Welkom, Bartolio, hoe meer zielen, des te meer vreugd, ga zo ook fb geven, kan nog net!
Heb het stukje niet echt geschreven voor de "wedstrijd", kwam meer in me op na het lezen van al jullie verhalen, knalde er zo uit in een minuut of 2
Soms is een stukje schrijven zo lekker
Soms is een stukje schrijven zo lekker
Bartolio, een paar dingen::quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:30 schreef Bartolio het volgende:
Mijn eerste poging in dit geweldige forum, heb met veel plezier veel van jullie vorige verhalen gelezen
-------------------------------------------------------------------------------
Als ik aan je denk, voel ik een heerlijke warmte.
Zachtjes begin ik te zweten en mijn mondhoeken krullen lichtjes omhoog.
Ik krijg kriebels in mijn buik en droom langzaam weg, daar waar ik alleen ben met jou in mijn gedachten.
Het is al weer bijna een week geleden dat ik je voor het laatst omhelste en ik heb het sindsdien elk uur wel even aan dat moment gedacht.
Ik zag je de trein in stappen, de beste plaats zoeken voor je lange reis, maar tegelijkertijd kon je je blik niet van mij afhouden.
De trein reed rustig weg en je ging steeds verder van mij vandaan.
Terwijl ik naar mijn auto loop vormt er zich een glimlach op mijn gezicht.
Ik moet denken aan die kus, die omhelzing, dat intense gevoel.
Plotseling voel ik een koude rilling en ik besef me dat ik dat intense gevoel een hele tijd moet gaan missen, mijn glimlach maakt plaats voor een treurig gezicht.
Een half uur later, onderweg naar huis, hoor ik dat fijne geluid, waar ik stiekem toch een beetje op zat te hopen, een sms!
Ik hoef niet eens te kijken om te weten dat hij van jou is, ik ken je maar al te goed en weet dat jij mij nu ook al mist en me dat zeker wil laten weten.
Jij kent mij ook maar al te goed, ik ben een persoon die heel onzeker kan zijn en veel bevestiging nodig heeft om grote twijfels en onzekerheid te voorkomen.
Wat een sms al niet kan doen; die connectie, dat zielsverwantschap, die woorden, je kent me nu al door en door, ondanks dat we elkaar pas zo kort kennen.
Je weet precies wat ik wil horen, wat mij blij maakt en mij door moeilijke en onzekere momenten helpt, op dat moment weet ik het zeker: jij bent wie ik wil !!!
zachtjes zweten kan niet, of het moet boven een emmer zijn
omhelsde
ging steeds verder van mij vandaan of de trein nam je mee, steeds verder van mij vandaan
zal moeten missen
stiekem op hoopte
ik ken je maar al te goed, jij kent mij ook maar al te goed, komt zo achterdochtig over
teveel woorden gebruikt om onzekerheid te benadrukken
Leuk dat je over zoiets schrijft!
oh....quote:Op donderdag 17 juni 2004 16:16 schreef Bartolio het volgende:
Heb het stukje niet echt geschreven voor de "wedstrijd", kwam meer in me op na het lezen van al jullie verhalen, knalde er zo uit in een minuut of 2
Soms is een stukje schrijven zo lekker
Oh omdat:quote:Op donderdag 17 juni 2004 16:31 schreef Francesca het volgende:
[..]
oh....
ik zomaar wat post ?
ik het in 2 minuten schreef ?
het leuk vindt wat te schrijven?
verklaar u nader
jaquote:Op donderdag 17 juni 2004 16:48 schreef Bartolio het volgende:
[..]
Oh omdat:
ik zomaar wat post ?
ik het in 2 minuten schreef ?
het leuk vindt wat te schrijven?
verklaar u nader
ja
ja
ik had fb gegeven, al die moeite voor niets....
Ik ben je ook dankbaar voor je FB, al zijn het vooral opmerkingen over schrijffouten en zinsopbouw en niet echt inhoudelijk over de sfeer en dat soort dingen.
Maar als ik aan de wedstrijd mee had willen doen, dan had ik zelf de tijd genomen om schrijffouten te verwijderen en de zinnen wat lekkerder te laten lopen.
Dit kwam gewoon in me op na het lezen van al jullie mooie verhalen
De volgende ronde doe ik wel mee voor het echie en dan neem ik er de tijd voor
PS ik waardeer je ijver en inzet
Maar als ik aan de wedstrijd mee had willen doen, dan had ik zelf de tijd genomen om schrijffouten te verwijderen en de zinnen wat lekkerder te laten lopen.
Dit kwam gewoon in me op na het lezen van al jullie mooie verhalen
De volgende ronde doe ik wel mee voor het echie en dan neem ik er de tijd voor
PS ik waardeer je ijver en inzet
oké!! (maarre die achterdocht dan? en die onzekerheid, dat was echt veel te vet, hoor)
Tot volgende week!
Tot volgende week!
Met die achterdocht had je zeker een punt, was ook wat dubbelop en teveel van het goede, ik heb er van geleerd, zo had ik er zelf nog niet naar gekeken
Mijn kalender zegt van wel ja! ben weer eens benieuwd
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
mijn klokje staat op 19.11u, bij jou ook? (17.00, ja, ja)quote:Op donderdag 17 juni 2004 18:41 schreef hannekez het volgende:
Mijn kalender zegt van wel ja! ben weer eens benieuwd
Dan loopt je pc voor op de tijd van FOK
bij mij is het nu 19:12
bij mij is het nu 19:12
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
Donderdag ja, maarja... ze zullen wel even wat beters te doen hebben
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
wat dan?quote:Op donderdag 17 juni 2004 21:45 schreef Praatpaal.net het volgende:
Donderdag ja, maarja... ze zullen wel even wat beters te doen hebben
Met ingang van 1 februari 2004 organiseert FOK! in samenwerking met het literaire NCRV-radioprogramma NachtLicht een verhalenwedstrijd.quote:Op donderdag 17 juni 2004 20:46 schreef Leintje het volgende:
Wanneer is die deadline eigenlijk? Kd8 ook op donderdag....
De wekelijkse deadline voor verhalen ligt op donderdagmiddag 17.00 uur. Voor vrijdagochtend 12.00 uur wordt de winnaar gepubliceerd op www.nachtlicht.nl
oh, in dat geval kunnen we de verhalenwedstrijd verder wel vergeten... mannen ... en voetbal....jagh...
En niet alle mannen Ik geef persoonlijk geen ene *piep* om voetbal.
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
kook niet, behalve als Ned speelt, maar jah, laatste keer was echt sof. Heb ik daar nu al die oranje spullen voor gekocht. al tijdens de wedstrijd lag het in de hoek van de kamer....vind er geen BAL meer aan....
Daar kreeg ik dus de rillingen van maar niet in positieve zin. Heb waarschijnlijk te vaak idioten achter me aan gehad. Hoewel zo'n brief wil toch denk ik niemand krijgen. .quote:Op zondag 13 juni 2004 04:01 schreef p-etr-a het volgende:
Dat je zegt
"onze zielen horen bij elkaar, wij horen bij elkaar"
vind ik een mooi stukje.
Oh jij weet het nog niet? Jij bent Ryan3 hoor. Eigenlijk zijn alle users op Fok! Ryan3.quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:21 schreef Francesca het volgende:
Ooooooh, COMPLIMENT NATUURLIJK! Neem mij niet kwalijk, zodiakk, dàt ben ik van jou niet gewend...wat ben je toch een lieverd
Fok! is namelijk één groot complot tegen Berserker en Zodiakk, maar sssttt, hou het onder ons he? .
Laat ik je uit je droom helpen. Als zodiakk zegt dat je een Ry bent, dan is dat geen compliment hoor. .quote:Op donderdag 17 juni 2004 15:21 schreef Francesca het volgende:
Ooooooh, COMPLIMENT NATUURLIJK! Neem mij niet kwalijk, zodiakk, dàt ben ik van jou niet gewend...wat ben je toch een lieverd
I´m back.
En jij bent zelfs convinced Ryan3. .quote:Op donderdag 17 juni 2004 23:16 schreef convinced het volgende:
Ps. ik ben me er van bewust dat dit een serieus topic is, zal er verder uitblijven. Wens iedereen veel succes en schrijfplezier toe.
Mijn dank! Heb ik toch een beetje de juiste toon weten te raken...quote:Op donderdag 17 juni 2004 23:02 schreef thumb-bolt-on het volgende:
[..]
Daar kreeg ik dus de rillingen van maar niet in positieve zin. Heb waarschijnlijk te vaak idioten achter me aan gehad. Hoewel zo'n brief wil toch denk ik niemand krijgen. .
, gek is dat toch, toen ik vanavond de ingezonden posts las, dacht ik toch bij mezelf, laat ik wat inzenden. En hoezeer ik van schrijven hou, of nee het is dan een moeten. Ik doe het dan toch niet terwijl ik nooit zo verwrongen ben bij kritiek zoals bijvoorbeeld een miskende Zodiakk.quote:Op donderdag 17 juni 2004 23:51 schreef convinced het volgende:
Je fleurt de boel wel op! Ik stem voor blijven!
Vind het toch een leuke reeks. Zonder namen te noemen vind ik sommige posts wat krampachtig, maar wat het leuk maakt is dat er met zoveel plezier in gepost wordt.
Ps. nu ben ik echt weg. .
Tot ziens!quote:Op vrijdag 18 juni 2004 00:10 schreef thumb-bolt-on het volgende:
[..]
, gek is dat toch, toen ik vanavond de ingezonden posts las, dacht ik toch bij mezelf, laat ik wat inzenden. En hoezeer ik van schrijven hou, of nee het is dan een moeten. Ik doe het dan toch niet terwijl ik nooit zo verwrongen ben bij kritiek zoals bijvoorbeeld een miskende Zodiakk.
Vind het toch een leuke reeks. Zonder namen te noemen vind ik sommige posts wat krampachtig, maar wat het leuk maakt is dat er met zoveel plezier in gepost wordt.
Ps. nu ben ik echt weg. .
PE#1
Als feedback op je schrijven geen pijn doet, dan snijdt het geen hout, en heb je er niks aan.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Natuurlijk raakt het je. Wanneer je iets schrijft is het iets van jezelf, er is bar weinig wat meer dichterbij staat. Soms wil je het publiceren maar natuurlijk geen kritiek en je krijgt het toch t.a.t. wel. Dat maakt het tegelijkertijd zo naar. Laat het alleen niet zo wrang worden dat je wild om je heen gaat trappen.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 00:40 schreef OllieA het volgende:
Als feedback op je schrijven geen pijn doet, dan snijdt het geen hout, en heb je er niks aan.
Als je het wilt publiceren is het niet meer van je zelf, maar van je lezer en heb je maar te accepteren wat die ervan vindt.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 00:52 schreef thumb-bolt-on het volgende:
[..]
Natuurlijk raakt het je. Wanneer je iets schrijft is het iets van jezelf, er is bar weinig wat meer dichterbij staat. Soms wil je het publiceren maar natuurlijk geen kritiek en je krijgt het toch t.a.t. wel. Dat maakt het tegelijkertijd zo naar. Laat het alleen niet zo wrang worden dat je wild om je heen gaat trappen.
Als je daar niet tegen kunt moet je het niet publiek maken.
And it's only the giving
That makes you
What you are
That makes you
What you are
Ja precies zoals ik ook er over denk.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 00:57 schreef OllieA het volgende:
[..]
Als je het wilt publiceren is het niet meer van je zelf, maar van je lezer en heb je maar te accepteren wat die ervan vindt.
Als je daar niet tegen kunt moet je het niet publiek maken.
Incasseer het, doe er wat mee, doe ook onzin als zodanig af en ga niet verwrongen om je heenslaan.
sorry, hoor, maar hier druipt het slijm van af, gatver.....quote:Op donderdag 17 juni 2004 23:51 schreef convinced het volgende:
Je fleurt de boel wel op! Ik stem voor blijven!
nou, hier krijg IK dus spontaan de rillingen van.... oeiii, deze meneer is écht? En hij duikt zomaar op, net als zodiakk, als een duveltje.quote:Op donderdag 17 juni 2004 23:34 schreef Ryan3 het volgende:
[..]
Laat ik je uit je droom helpen. Als zodiakk zegt dat je een Ry bent, dan is dat geen compliment hoor. .
Mijn droom ziet er gelukkig héél anders uit, beste meneer Ryan3
(en bij deze vergeef ik zodiakk, onze meest miskende ziel, hij verloor slechts heel even de controle.... )
De deadline van de verhalen ligt nog steeds op 5 uur, Nachtlicht laat elke week weten dat ze de verhalen hebben geprint om dan om 12 uur op vrijdag de winnaar bekend te maken.
Het is nog geen 12 uur
Het is nog geen 12 uur
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
[quote]Op vrijdag 18 juni 2004 07:50 schreef Dagonet het volgende:
De deadline van de verhalen ligt nog steeds op 5 uur, Nachtlicht laat elke week weten dat ze de verhalen hebben geprint om dan om 12 uur op vrijdag de winnaar bekend te maken.
klopt niet
Het is nog geen 12 uur
dat klopt wel
De deadline van de verhalen ligt nog steeds op 5 uur, Nachtlicht laat elke week weten dat ze de verhalen hebben geprint om dan om 12 uur op vrijdag de winnaar bekend te maken.
klopt niet
Het is nog geen 12 uur
dat klopt wel
Ik wens bij deze iedereen succes en brand van nieuwsgierigheid.
[ Bericht 0% gewijzigd door Silmarwen op 18-06-2004 10:30:01 ]
[ Bericht 0% gewijzigd door Silmarwen op 18-06-2004 10:30:01 ]
Je kunt slijmen toch wel onderscheiden van een beetje ouwehoeren?quote:Op vrijdag 18 juni 2004 07:21 schreef Francesca het volgende:
[..]
sorry, hoor, maar hier druipt het slijm van af, gatver.....
PE#1
Helemaal gelijk, het is inderdaad 12.00 uur geweest. Vanwege een communicatiefout op de redactie heeft een redactielid de verhalen niet ontvangen. Er is deze week een record aantal verhalen geplaatst. Vanaf 14.00 uur kan diegene al jullie verhalen lezen en na overleg hopen we rond 15.00 uur de winnaar bekend te kunnen maken op www.NachtLIcht.nl. Onze excuses voor het lange wachten...
Namens NachtLicht, Peter.
Namens NachtLicht, Peter.
ja, daarom juist....quote:Op vrijdag 18 juni 2004 10:28 schreef convinced het volgende:
[..]
Je kunt slijmen toch wel onderscheiden van een beetje ouwehoeren?
al mijn nagels zijn kort, tot op het bot afgekloven, ik ben wel tienmaal naar het toilet geweest, de laatste keer kwam ik er bijna niet meer af, ik heb mijn moeder tig keer aan de telefoon gehad, de kat een schop gegeven en nu is de whisky ook al op, ik kan hier niet meer tegen.....quote:Op vrijdag 18 juni 2004 12:04 schreef Silmarwen het volgende:
Het is al 12:00 geweest
zodiakk is idd een gekwelde miskende ziel, je moet het hem niet kwalijk dulden. Ondanks alle stemmen die hij van de #filo-kliek verzamelde, heeft hij het af moeten leggen tegen de uitspraak van de jury. Zoiets steekt. Vergeet daarbij niet dat hij al enkele jaren achter het net vist bij het enige echte gymnasiummeisje dat hij kent, plus dat hij van huis uit havist is en een typische representant van de huidige jeugd en voilà zijn hyperchondrisme is verklaarbaar. Maar goed, hij is nog jong, hij kan nog makkelijk debuteren op zijn 25ste.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 07:42 schreef Francesca het volgende:
[..]
nou, hier krijg IK dus spontaan de rillingen van.... oeiii, deze meneer is écht? En hij duikt zomaar op, net als zodiakk, als een duveltje.
Mijn droom ziet er gelukkig héél anders uit, beste meneer Ryan3
(en bij deze vergeef ik zodiakk, onze meest miskende ziel, hij verloor slechts heel even de controle.... )
[ Bericht 0% gewijzigd door Ryan3 op 18-06-2004 14:22:32 ]
I´m back.
Van het bovenstaande de antithese.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 13:56 schreef Francesca het volgende:
en stel jezelf ook eens voor???
I´m back.
Duidelijk ook hè?quote:Op vrijdag 18 juni 2004 14:48 schreef Francesca het volgende:
goh, interessant...
I´m back.
Dit mag niet, dit kan echt niet, wat wij doen, het is verboden! Wij mogen hier niet slowchatten, hier wacht iedereen vol spanning op de uitslag. Ik ook en daarom smeek ik je, verdwijn uit deze topic... voor het te laat is....het zwaard van Dagonet hangt boven ons hoofd....
*kuch
[insert slijpgeluiden]
[insert slijpgeluiden]
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Hallo! .quote:Op vrijdag 18 juni 2004 15:02 schreef Francesca het volgende:
Dit mag niet, dit kan echt niet, wat wij doen, het is verboden! Wij mogen hier niet slowchatten, hier wacht iedereen vol spanning op de uitslag. Ik ook en daarom smeek ik je, verdwijn uit deze topic... voor het te laat is....het zwaard van Dagonet hangt boven ons hoofd....
Slowchatten is dan leuker om de tijd te doden.
Zijn jullie echt zo zenuwachtig? .
.
Pfff... het duurt dit keer wel érg lang. Niet dat ik verwacht dat ik win hoor, maar sommigen willen de uitslag echt heel graag weten, dus vind ik het niet erg netjes van Nachtlicht.
Ware objectiviteit bestaat niet. Probeer het dus ook niet na te streven.
Ik verwacht ook niet te winnen en duim voor het frans verhaaltje van francesca. Maar brand wel van nieuwsgierigheid!quote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:06 schreef Praatpaal.net het volgende:
Pfff... het duurt dit keer wel érg lang. Niet dat ik verwacht dat ik win hoor, maar sommigen willen de uitslag echt heel graag weten, dus vind ik het niet erg netjes van Nachtlicht.
goh, bedankt, Eb!quote:Op vrijdag 18 juni 2004 15:54 schreef Eb het volgende:
Heb zojuist een mail gestuurd aan NachtLicht met het verzoek voort te maken
Nog maar even quoten.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 12:20 schreef NachtLicht het volgende:
Helemaal gelijk, het is inderdaad 12.00 uur geweest. Vanwege een communicatiefout op de redactie heeft een redactielid de verhalen niet ontvangen. Er is deze week een record aantal verhalen geplaatst. Vanaf 14.00 uur kan diegene al jullie verhalen lezen en na overleg hopen we rond 15.00 uur de winnaar bekend te kunnen maken op www.NachtLIcht.nl. Onze excuses voor het lange wachten...
Namens NachtLicht, Peter.
Mensen, hoewel het inderdaad later is dan normaal vanwege een foutje, zíjn ze er wel mee bezig
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Mn usericon is drmee opgehouden...
Goh, bedankt Dagonet! Maar dat hebben we al 10x gelezen, wat dacht je? Toch bedankt, hoor, lieverdquote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:12 schreef Dagonet het volgende:
[..]
Nog maar even quoten.
Mensen, hoewel het inderdaad later is dan normaal vanwege een foutje, zíjn ze er wel mee bezig
heu, dat roert mij...jij ook, dank Silmarwen!! Wat duurt het toch lang, he? (zeg maar wat, hoor, gewoon... om de tijd een beetje te doden en zo, ik heb Fransje Bauer opgezet "Heb je EVEN voor mij, speciaal voor Nachtlicht!!) "ligt weer dubbel" als vanoudsquote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:07 schreef Silmarwen het volgende:
[..]
Ik verwacht ook niet te winnen en duim voor het frans verhaaltje van francesca. Maar brand wel van nieuwsgierigheid!
whehehehequote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:20 schreef Francesca het volgende:
[..]
heu, dat roert mij...jij ook, dank Silmarwen!! Wat duurt het toch lang, he? (zeg maar wat, hoor, gewoon... om de tijd een beetje te doden en zo, ik heb Fransje Bauer opgezet "Heb je EVEN voor mij, speciaal voor Nachtlicht!!) "ligt weer dubbel" als vanouds
Schiet niet op nee. stiekum hoop ik wel te winnen maar dat snap je wel hehehehe
Maar ik ben niet ongeduldig echt niet
Iets minder sarcastisch kan ook wel Francesca.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:15 schreef Francesca het volgende:
[..]
Goh, bedankt Dagonet! Maar dat hebben we al 10x gelezen, wat dacht je? Toch bedankt, hoor, lieverd
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
ja, dat kan ook. Sorry!quote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:23 schreef Dagonet het volgende:
[..]
Iets minder sarcastisch kan ook wel Francesca.
quote:Op vrijdag 18 juni 2004 16:31 schreef Francesca het volgende:
Jaaaaaaa, het is gelukt! Schattig, he?
Okay nu niet meer slowchatten. Arma dago
Kan Nachtlicht niet even laten weten hoe laat ze de uitslag nu verwachten....?
Dat constant op vernieuwen klikken schiet ook niet op :
Dat constant op vernieuwen klikken schiet ook niet op :
Na een dag wachten, het is echt erg vervelend, is het niet gelukt de winnaar te kiezen. Jullie hebben maar liefst 27 verhalen geplaatst en omdat er ook nog zoiets als radioprogramma's hier worden gemaakt, hebben we de race tegen de klok niet gewonnen. Het spijt ons oprecht dat we jullie zolang hebben laten wachten. We durven bijna niets meer te beloven, maar de redactie zal een deel van haar weekend opgeven en hoopt zaterdagmiddag de winnaar hier op het forum bekend te maken.
Kom maar op met de klachten ;-)
Namens de redactie, Peter.
Kom maar op met de klachten ;-)
Namens de redactie, Peter.
Nou peter, het moet ons helemaal niet zo veel uit maken. Soms lopen de dingen nu eenmaal een beetje in de soep. Onze levens hangen niet van de uitslag af, dus we kunnen best een dagje wachten.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 18:03 schreef NachtLicht het volgende:
Na een dag wachten, het is echt erg vervelend, is het niet gelukt de winnaar te kiezen. Jullie hebben maar liefst 27 verhalen geplaatst en omdat er ook nog zoiets als radioprogramma's hier worden gemaakt, hebben we de race tegen de klok niet gewonnen. Het spijt ons oprecht dat we jullie zolang hebben laten wachten. We durven bijna niets meer te beloven, maar de redactie zal een deel van haar weekend opgeven en hoopt zaterdagmiddag de winnaar hier op het forum bekend te maken.
Kom maar op met de klachten ;-)
Namens de redactie, Peter.
PE#1
Jammer.
*wacht
Op woensdag 24 sept. 2008 schreef Danny het volgende:
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Dagonet doet onaardig tegen iedereen. Je bent dus helemaal niet zo bijzonder als je denkt...
Mijn grootste bijdrage aan de FP.
Oh mijn god. Je zaterdagmiddag opgeven om een stel kutverhalen te lezen. I'm feelin' it, Peter.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 18:03 schreef NachtLicht het volgende:
Na een dag wachten, het is echt erg vervelend, is het niet gelukt de winnaar te kiezen. Jullie hebben maar liefst 27 verhalen geplaatst en omdat er ook nog zoiets als radioprogramma's hier worden gemaakt, hebben we de race tegen de klok niet gewonnen. Het spijt ons oprecht dat we jullie zolang hebben laten wachten. We durven bijna niets meer te beloven, maar de redactie zal een deel van haar weekend opgeven en hoopt zaterdagmiddag de winnaar hier op het forum bekend te maken.
Kom maar op met de klachten ;-)
Namens de redactie, Peter.
[ Bericht 0% gewijzigd door zodiakk op 18-06-2004 19:16:03 ]
Hahah, dat dacht ik dus ook!quote:Op vrijdag 18 juni 2004 18:51 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Oh mijn god. Je zaterdagmiddag opgeven om een stel kutverhalen te lezen. I feelin' it, Peter.
PE#1
Ok 'altijd is zodiakkje ziek'...ik zal ingaan op je schreeuw om aandacht, anders ga je straks weer huilen dat niemand iets terug durft te zeggen:quote:Op vrijdag 18 juni 2004 18:51 schreef zodiakk het volgende:
[..]
Oh mijn god. Je zaterdagmiddag opgeven om een stel kutverhalen te lezen. I feelin' it, Peter.
Hè wat vervelend dat je de verhalen hier kutverhalen noemt...ik voel me echt heel erg naar nu. Volgens mij kan ik echt niet slapen vanavond. Ik ben er helemaal ondersteboven van...want jouw mening is zooooooooooooooooooo belangrijk...
O ja, ik was het dan meer eens met dat opofferen van die zaterdag. Over alle verhalen kan ik niet oordelen, ik heb ze niet gelezen.
PE#1
@Francesca: Jij bent ook lekker druk bezig! Verhalen schrijven, reizen, Clooney lastig vallen...
Bloedmooie Clooney-fan betrapt
Bloedmooie Clooney-fan betrapt
Ik vind dat je wel eerlijk moet blijven, zodiakk heeft in deze wel degelijk een punt natuurlijk.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 19:03 schreef Xessive het volgende:
[..]
Ok 'altijd is zodiakkje ziek'...ik zal ingaan op je schreeuw om aandacht, anders ga je straks weer huilen dat niemand iets terug durft te zeggen:
Hè wat vervelend dat je de verhalen hier kutverhalen noemt...ik voel me echt heel erg naar nu. Volgens mij kan ik echt niet slapen vanavond. Ik ben er helemaal ondersteboven van...want jouw mening is zooooooooooooooooooo belangrijk...
Het is bijzonder triest dat een organisatie niet binnen een week vijftien verhalen kan beoordelen en tot een besluit kan komen.
Ook jij bent een wachtende in het rijtje nietwaar?
@thumb-bolt-on:
Ik weet niet of jij hetzelfde zinnetje hebt gelezen als ik, maar dat punt wat jij zodiakk toedicht haal ik daar niet uit...
[ Bericht 0% gewijzigd door Xessive op 18-06-2004 21:29:49 (Leren spellen les 1...) ]
Ik weet niet of jij hetzelfde zinnetje hebt gelezen als ik, maar dat punt wat jij zodiakk toedicht haal ik daar niet uit...
[ Bericht 0% gewijzigd door Xessive op 18-06-2004 21:29:49 (Leren spellen les 1...) ]
He jammer....maar goed, zoals al is gezegd. Mijn leven hangt niet af van de uitslag.
Morgen middag dan maar....... maar ben wel benieuwd
X
Morgen middag dan maar....... maar ben wel benieuwd
X
Ik las het op een cynische maar positieve manier, je kunt in 1 zin tegen meerdere schenen trappen. Ik vind zodiakk in LIT helaas vaak als een miskend kind reageren. Kan me je reactie dus voorstellen, maar ik vond je post aan zijn adres behoorlijk overtrokken.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 21:28 schreef Xessive het volgende:
@thumb-bolt-on:
Ik weet niet of jij hetzelfde zinnetje hebt gelezen als ik, maar dat punt wat jij zodiakk toedicht haal ik daar niet uit...
En ja, ik vind het knap waardeloos van de organisatie van Nachtlicht hoe ze met de posters omgaan. En dan laat ik mijn mening over het grote deel van de ingezonden stukken inderdaad achterwege, ik ben immers geen jury. Maar de laatstgenoemde laat het op een trieste manier afweten.
Ik vind dit heel erg onbeschoft naar de mensen, waaronder jij, die de moeite hebben genomen iets in te zenden en waarvan sommigen zelfs zenuwachtig zijn.
quote:Op vrijdag 18 juni 2004 21:20 schreef Xessive het volgende:
@Francesca: Jij bent ook lekker druk bezig! Verhalen schrijven, reizen, Clooney lastig vallen...
Bloedmooie Clooney-fan betrapt
PE#1
Ach ja...zodiakk overleeft het wel...en ik verwacht nog wel een snerpend stukje terug...quote:Op vrijdag 18 juni 2004 21:40 schreef thumb-bolt-on het volgende:
*knip*
En over de organisatie van Nachtlicht. Natuurlijk is het jammer en onnadenkend, maar zoals Leintje zegt: mijn leven hangt er niet van af. En laten we wel wezen. Waar hebben we het over? Een groepje amateurschrijvers die er kans op maken dat hun verhaaltje voorgelezen wordt in een radioprogramma, dat zo laat wordt uitgezonden dat alleen nachtreceptionisten en mensen die lijden aan insomnia er naar luisteren...
Natuurlijk. Ik vind dat hier af en toe briljante verhalen voorbij komen en ik zou dolgelukkig zijn als een van mijn verhalen zou winnen! Maar je moet het wel een beetje in perspectief blijven zien...
wehehehe.... .quote:Op vrijdag 18 juni 2004 22:18 schreef Xessive het volgende:
[..]
Ach ja...zodiakk overleeft het wel...en ik verwacht nog wel een snerpend stukje terug...
En over de organisatie van Nachtlicht. Natuurlijk is het jammer en onnadenkend, maar zoals Leintje zegt: mijn leven hangt er niet van af. En laten we wel wezen. Waar hebben we het over? Een groepje amateurschrijvers die er kans op maken dat hun verhaaltje voorgelezen wordt in een radioprogramma, dat zo laat wordt uitgezonden dat alleen nachtreceptionisten en mensen die lijden aan insomnia er naar luisteren...
Natuurlijk. Ik vind dat hier af en toe briljante verhalen voorbij komen en ik zou dolgelukkig zijn als een van mijn verhalen zou winnen! Maar je moet het wel een beetje in perspectief blijven zien...
Okay, wat betreft Nachtlicht dan maar. .
Ik vind dat er net zo hard een hoop troep langskomt. Maar een organisatie begint iets en wanneer je het na slecht 15 ingezonden items al niet meer aankunt en dit ook nog eens op een forum als Fok! Dan vraag ik me werkelijk af wat voor jury jullie verhalen moet beoordelen en op dat oordeel wachten dan sommige nagelbijtende posters. Ik vind het een lachertje, maar het is natuurlijk wel wat triest.
Gezien vanuit een inzendster.
Ok, het is een spelletje. Dat klopt. En je kunt er ook niks mee winnen behalve dat je verhaal op de radio wordt voorgelezen. Maar toch is het elke week weer spannend! En als je verhaal voorgelezen wordt, is dat heel bijzonder om te horen!
Tja, waar gaat het om. Een bevestiging? De eer? Ik weet het niet. Maar ik vind het leuk. Wat maakt het nou uit dat het een dagje later wordt.. ik wacht wel af. Jammer alleen dat ik morgenmiddag niet thuis ben om zo snel mogelijk te kunnen kijken
Ok, het is een spelletje. Dat klopt. En je kunt er ook niks mee winnen behalve dat je verhaal op de radio wordt voorgelezen. Maar toch is het elke week weer spannend! En als je verhaal voorgelezen wordt, is dat heel bijzonder om te horen!
Tja, waar gaat het om. Een bevestiging? De eer? Ik weet het niet. Maar ik vind het leuk. Wat maakt het nou uit dat het een dagje later wordt.. ik wacht wel af. Jammer alleen dat ik morgenmiddag niet thuis ben om zo snel mogelijk te kunnen kijken
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
klachten wou je he.. dan zul je ze krijgen ook!
nee hoor, ik heb respect voor jullie dat jullie elke week verhalen lezen van dezelfde schrijvers, elke week keurig op tijd komen met de uitslag, één keer te laat mag van mij, en ik hoop dat de andere wachters-vol-spanning dat met me mee mogen.
nee hoor, ik heb respect voor jullie dat jullie elke week verhalen lezen van dezelfde schrijvers, elke week keurig op tijd komen met de uitslag, één keer te laat mag van mij, en ik hoop dat de andere wachters-vol-spanning dat met me mee mogen.
goh, was dat ff snel op FOK!. Ik zal het maar bekennen....ja, ik ben bloedmooi....en ik kan ook héééél lekker..... schrijven.quote:Op vrijdag 18 juni 2004 21:20 schreef Xessive het volgende:
@Francesca: Jij bent ook lekker druk bezig! Verhalen schrijven, reizen, Clooney lastig vallen...
Bloedmooie Clooney-fan betrapt
niet één verhaal, niet twee, geen tien en zelfs geen vijftien, nee, het zijn er maar liefst zevenentwintig!!!! wel goed lezen, he, mensen...quote:Op vrijdag 18 juni 2004 21:21 schreef thumb-bolt-on het volgende:
[..]
Ik vind dat je wel eerlijk moet blijven, zodiakk heeft in deze wel degelijk een punt natuurlijk.
Het is bijzonder triest dat een organisatie niet binnen een week vijftien verhalen kan beoordelen en tot een besluit kan komen.
Ook jij bent een wachtende in het rijtje nietwaar?
en dat gaat zeker wel een dag duren, want ... sommige verhalen zijn het waard om twee keer gelezen te worden.
clooney is echt geen 43 hoor, ik heb hem van dichtbij gezien...
Doodstil!!!! Misschien de stilte voor de storm. Maar wel een heerlijk moment om een gedichtje uit de vingers te laten vloeien, een stukje aan mijn boek te werken of in de kop een kort verhaal te 'bakken'.
Ben heel benieuwd!
Ben heel benieuwd!
Mijn idee! Waarover schrijf jij?quote:Op zaterdag 19 juni 2004 14:17 schreef ellekep het volgende:
Doodstil!!!! Misschien de stilte voor de storm. Maar wel een heerlijk moment om een gedichtje uit de vingers te laten vloeien, een stukje aan mijn boek te werken of in de kop een kort verhaal te 'bakken'.
Ben heel benieuwd!
Mijn gezin (we hebben 7 kinderen) en gewoon kleine niemendalletjes verhaaltjes. Wat je in een half uurtje uitleest en verder niks bijzonders.
En minigedichtjes, gewoon van die kleine zinnen die (naar mijn idee) een bepaalde sfeer geven.
Maar wie weet ben ik de enige die dat zo ervaart. ik zit op een vrouwenforum en daar staan ze altijd!
En minigedichtjes, gewoon van die kleine zinnen die (naar mijn idee) een bepaalde sfeer geven.
Maar wie weet ben ik de enige die dat zo ervaart. ik zit op een vrouwenforum en daar staan ze altijd!
ehh... ben sprakeloos...nou ja, bijna dan! Wauw, 7 kids! En vind je nog tijd voor schrijven? (ik zit soms veel te lang achter mijn compie)
Maar... geweldig! Zou het wel willen lezen, dus welk vrouwenforum?
Maar... geweldig! Zou het wel willen lezen, dus welk vrouwenforum?
www.koffieaandekeukentafel.nl. Je moet je wel even aanmelden.
We zijn een gewone groep vrouwen, en praten over allerdaagse dingen. We steunen elkaar in makkelijke, leuke en moeilijke tijden!
Maar ik hoor je daar wel, ik ben één van de beheerders!
We zijn een gewone groep vrouwen, en praten over allerdaagse dingen. We steunen elkaar in makkelijke, leuke en moeilijke tijden!
Maar ik hoor je daar wel, ik ben één van de beheerders!
ik heb rondgekeken....een heel leuk site, maar ik ben bang dat het verslavend gaat werken... ik doe nu al zoveel mensen tekort. Zoals xessive al schreef, ik ben zo druk met schrijven, reizen en alles en zo, kan er niet veel meer bij hebben. Maar bedankt voor de tip! En ook héél veel succes!
sja.... tis hier nog steeds heel rustig. een loeispannende wedstrijd en nog steeds geen uitslag.
Nou... ja iedereen die wacht, sterkte.....
Hey Francesca!! als je wat bedacht hebt, laat het dan ff lezen. Ik ben benieuwd.
Nou... ja iedereen die wacht, sterkte.....
Hey Francesca!! als je wat bedacht hebt, laat het dan ff lezen. Ik ben benieuwd.
What's on a man's mind?
Hey Pjotr!! Your wish is my command:quote:Op vrijdag 18 juni 2004 12:20 schreef NachtLicht het volgende:
Helemaal gelijk, het is inderdaad 12.00 uur geweest. Vanwege een communicatiefout op de redactie heeft een redactielid de verhalen niet ontvangen. Er is deze week een record aantal verhalen geplaatst. Vanaf 14.00 uur kan diegene al jullie verhalen lezen en na overleg hopen we rond 15.00 uur de winnaar bekend te kunnen maken op www.NachtLIcht.nl. Onze excuses voor het lange wachten...
Namens NachtLicht, Peter.
Van: Nachtlicht
Datum: donderdag 17 juni 17.05
Aan: Eb
Onderwerp: Verhalenwedstrijd
Eb, heb je de verhalen al uitgeprint? We willen alvast beginnen, het zijn er deze week wel heel erg veel!
Mail ff snel terug!
Groet, Peter
Van: Eb
Datum: donderdag 17 juni 17.10
Aan: Nachtlicht
Onderwerp: RE: Verhalenwedstrijd
Sorry maat, heb nu vakantie, lees alleen mail in internetcafé. Heb het je secretaresse doorgegeven. Heet zij geen Janny? Nou ja, in ieder geval degene waar jij laatst over kankerde, omdat ze nog te beroerd is om je een kop koffie te brengen. Nou succes ermee en tot over 4 weken.
Groet, Eb
Van: Nachtlicht
Datum: donderdag 17 juni 17.30
Aan: Eb
Onderwerp: RE: RE: Verhalenwedstrijd
Jezus Eb, 4 weken!! Had je mij niet even kunnen bellen? En die Janny heb ik niet meer gezien, die is sinds gisteren verdwenen, net als jij. Ik zei het toch, ik heb niks aan die trut.
Hoe moet het nou met die verhalen!!! Eb, man, dit kun je niet maken, kom terug. Na 30 augustus mag je naar de Noordpool voor mijn part, maar kom nu terug, alsjeblieft… je kunt ons toch niet zomaar in de steek laten!
Bel me, svp!
Groet, Peter
Met een voldane glimlach om zijn lippen sluit hij zijn computer af. Meteen voelt hij twee mollige armen om zijn hals en een smakkende kus op zijn kalende kruin.
“Ben je aan het doen, Ebbie?”
Hij gluurt omhoog, ziet enkele haartjes op haar kin, maar wat maakt het uit, ze is zacht, lief en zeer coöperatief.
Vanaf het allereerste e-mailcontact, had hij het geweten: Janny en hij, een onverzadigbaar duo, het perfecte liefdespaar.
Hij wil haar dolgraag leren kennen, die verhalen, die wedstrijd, het kan hem allemaal gestolen worden, hij heeft nu zijn eigen lovestory!
“Oh niets, ik heb alleen maar mail gelezen en vroeg het me af… wat zal ie nu weer voor smoes verzinnen…”
hahahaha,
ovatie voor francesca. Ik vind het goed! Ik vind het humoristisch, ik vind het ook nog eens mooi geschreven.
MAAR WAAR BLIJFT DIE UITSLAG NOU
ovatie voor francesca. Ik vind het goed! Ik vind het humoristisch, ik vind het ook nog eens mooi geschreven.
MAAR WAAR BLIJFT DIE UITSLAG NOU
...........wat?
hahaha, die zit!, (back on my own pc again)
overigens hebben we best een leuk huwelijk hoor
overigens hebben we best een leuk huwelijk hoor
What's on a man's mind?
hmzzz....is een heel lang verhaal, maar ik wil wel ergens beginnen.
Ik ben nu verloofd met haar en woon nu ongeveer 2 maanden samen. Daarvoor hebben we 2 maanden verkering gehad.
We kregen verkering toen ik voor haar op de knieën viel. en dus waren we meteen verloofd.
en weer daarvoor waren we gewoon hele goede vrienden
en dan.....................slaat de vlam in de pan. Dus nog ff en dan gaan we trouwen. Dat zla pas zo'n mei 2005 worden hoor
Ik ben nu verloofd met haar en woon nu ongeveer 2 maanden samen. Daarvoor hebben we 2 maanden verkering gehad.
We kregen verkering toen ik voor haar op de knieën viel. en dus waren we meteen verloofd.
en weer daarvoor waren we gewoon hele goede vrienden
en dan.....................slaat de vlam in de pan. Dus nog ff en dan gaan we trouwen. Dat zla pas zo'n mei 2005 worden hoor
What's on a man's mind?
hey EB, kan dat niet een onderwerp worden of zo.
Schrijf een huwelijksaanzoek
Schrijf een huwelijksaanzoek
What's on a man's mind?
wachten duurt lang he!
had al wel verwacht dat er felicitaties geplaatst zouden zijn, maar dat valt me bar tegen.
peter waar blijf je? ik wacht op je! (samen met nog een stel inzenders...)
had al wel verwacht dat er felicitaties geplaatst zouden zijn, maar dat valt me bar tegen.
peter waar blijf je? ik wacht op je! (samen met nog een stel inzenders...)
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
