LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
In dit topic vind je een uitleg over de FOK!/Nachtlicht Verhalenwedstrijd.
NachtLicht is het literaire radioprogramma van de NCRV op radio 1. Het programma wordt iedere zondagnacht uitgezonden.
In dit topic kun je meedingen naar de weekprijs: het winnende verhaal wordt voorgelezen in de uitzending van NachtLicht en zowel in tekst als in audio op hun site geplaatst. De winnaar van deze week wordt geselecteerd op vrijdag 17 juni en bekendgemaakt op de site van NachtLicht.
Daarna open ik een nieuw topic voor de week erop.
Alle weekwinnaars worden in augustus 2004 door een jury beoordeeld, waarna de winaar van het FOK!/NachtLicht Liefdesverhaal 2004 bekend wordt gemaakt.
Let op! De jury is inmiddels bekend!
FOK! is ongelooflijk trots dat de NCRV twee topauteurs bereid heeft gevonden om alle weekwinnaars in augustus te beoordelen en De Grote Winnaar bekend te maken.
Het gaat om, jawel:
Arthur Japin en Manon Uphoff!
Arthur Japin's liefdesroman 'Een schitterend gebrek' won onlangs de Libris Literatuurprijs 2004. Een schitterend gebrek vertelt het verhaal over Lucia die het hart breekt van haar eerste geliefde: Giacomo Casanova, die de geschiedenis in zou gaan als 's werelds grootste minnaar.
Japin debuteerde in 1996 met 'Magonische verhalen' en brak door met 'De zwarte met het witte hart'. In maart 2002 verscheen 'De droom van de leeuw', een grote roman over liefde en verbeelding.
Manon Uphoff wordt in de Nederlandse literatuur beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van de korte roman, de novelle. Onlangs verscheen 'De Bastaard', een novelle over twee halfbroers die opgroeien op een landgoed aan het einde van de negentiende of het begin van de twintigste eeuw.
Uphoff debuteerde in 1995 met haar verhalenbundel 'Begeerte', die genomineerd werd voor de AKO-literatuurprijs. Haar novelle 'De vanger' werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2002.
Ter inspiratie geldt deze week 'Liefdesbrief' als subthema. Ooit één geschreven? Of, beter nog: ooit één ontvangen? Van een bekende? Van een stille aanbidder? Of van iemand van wie je eigenlijk helemaal geen liefdesbrief zou willen krijgen? Of van een ex-geliefde die je hart opnieuw probeert te winnen... Nou ja, kan alle kanten op.
Om onduidelijkheden te voorkomen: je mag zoveel verhalen plaatsen als je wilt. Je mag je verhaal ook aanpassen, als je dan maar duidelijk aangeeft welke versie de juiste is. Of je edit gewoon je oorspronkelijke verhaal.
Eerdere weekwinnaars kun je terugvinden op de site van NachtLicht
Dit was het wedstrijdtopic van week 6
Dit was het wedstrijdtopic van week 7
Dit was het wedstrijdtopic van week 8
Dit was het wedstrijdtopic van week 9 en 10
Dit was het wedstrijdtopic van week 11 en 12
Dit was het wedstrijdtopic van week 13 en 14
Dit was het wedstrijdtopic van week 15
Dit was het wedstrijdtopic van week 16
Dit was het wedstrijdtopic van week 17
Dit was het wedstrijdtopic van week 20
Dit was het wedstrijdtopic van week 21
Dit was het wedstrijdtopic van week 22
Dit was het wedstrijdtopic van week 23
Dit was het wedstrijdtopic van week 24
Veel succes namens de crew!
NachtLicht is het literaire radioprogramma van de NCRV op radio 1. Het programma wordt iedere zondagnacht uitgezonden.
In dit topic kun je meedingen naar de weekprijs: het winnende verhaal wordt voorgelezen in de uitzending van NachtLicht en zowel in tekst als in audio op hun site geplaatst. De winnaar van deze week wordt geselecteerd op vrijdag 17 juni en bekendgemaakt op de site van NachtLicht.
Daarna open ik een nieuw topic voor de week erop.
Alle weekwinnaars worden in augustus 2004 door een jury beoordeeld, waarna de winaar van het FOK!/NachtLicht Liefdesverhaal 2004 bekend wordt gemaakt.
Let op! De jury is inmiddels bekend!
FOK! is ongelooflijk trots dat de NCRV twee topauteurs bereid heeft gevonden om alle weekwinnaars in augustus te beoordelen en De Grote Winnaar bekend te maken.
Het gaat om, jawel:
Arthur Japin en Manon Uphoff!
Arthur Japin's liefdesroman 'Een schitterend gebrek' won onlangs de Libris Literatuurprijs 2004. Een schitterend gebrek vertelt het verhaal over Lucia die het hart breekt van haar eerste geliefde: Giacomo Casanova, die de geschiedenis in zou gaan als 's werelds grootste minnaar.
Japin debuteerde in 1996 met 'Magonische verhalen' en brak door met 'De zwarte met het witte hart'. In maart 2002 verscheen 'De droom van de leeuw', een grote roman over liefde en verbeelding.
Manon Uphoff wordt in de Nederlandse literatuur beschouwd als de belangrijkste vertegenwoordiger van de korte roman, de novelle. Onlangs verscheen 'De Bastaard', een novelle over twee halfbroers die opgroeien op een landgoed aan het einde van de negentiende of het begin van de twintigste eeuw.
Uphoff debuteerde in 1995 met haar verhalenbundel 'Begeerte', die genomineerd werd voor de AKO-literatuurprijs. Haar novelle 'De vanger' werd genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2002.
Ter inspiratie geldt deze week 'Liefdesbrief' als subthema. Ooit één geschreven? Of, beter nog: ooit één ontvangen? Van een bekende? Van een stille aanbidder? Of van iemand van wie je eigenlijk helemaal geen liefdesbrief zou willen krijgen? Of van een ex-geliefde die je hart opnieuw probeert te winnen... Nou ja, kan alle kanten op.
Om onduidelijkheden te voorkomen: je mag zoveel verhalen plaatsen als je wilt. Je mag je verhaal ook aanpassen, als je dan maar duidelijk aangeeft welke versie de juiste is. Of je edit gewoon je oorspronkelijke verhaal.
Eerdere weekwinnaars kun je terugvinden op de site van NachtLicht
Dit was het wedstrijdtopic van week 6
Dit was het wedstrijdtopic van week 7
Dit was het wedstrijdtopic van week 8
Dit was het wedstrijdtopic van week 9 en 10
Dit was het wedstrijdtopic van week 11 en 12
Dit was het wedstrijdtopic van week 13 en 14
Dit was het wedstrijdtopic van week 15
Dit was het wedstrijdtopic van week 16
Dit was het wedstrijdtopic van week 17
Dit was het wedstrijdtopic van week 20
Dit was het wedstrijdtopic van week 21
Dit was het wedstrijdtopic van week 22
Dit was het wedstrijdtopic van week 23
Dit was het wedstrijdtopic van week 24
Veel succes namens de crew!
Van: Hanneke
Verzonden: zaterdag 12 juni 2004 15:32:24
Aan: M.
Onderwerp: Dank je wel..
Liefste,
Vandaag geen zoetsappig mailtje over hoe veel ik van je hou - ook al hou ik zoveel van je als dat er luchtmolecuultjes bestaan - nee schat, vandaag een ander mailtje.
Het is alweer vier dagen geleden dat we elkaar het ja-woord hebben gegeven. Gelukkig kan ik me nog steeds goed herinneren hoe je keek toen je me voor het eerst zag die ochtend, en weet ik ook nog hoe we hebben moeten lachen toen jij zei: "Ja, ik wil". Ook herinner ik me nog de stress die de hele dag met zich mee bracht en hoe G. zomaar stiekum met S. aan het sjansen was. Ik weet ook nog hoe intiem we de avond met onze vrienden hebben doorgebracht.
Weet jij ook nog hoe ik je aankeek toen ik je ring om je vinger schoof? En hoe prachtig die gekleurde bellenblaas om ons heen hing toen we uit het gemeentehuis liepen? Hoe we op school onthaald werden door de kinderen? Nu kan ik het me nog allemaal voor de geest halen, maar zou ik het over een maand nog steeds weten, ook al was dit de meest bijzondere dag van ons leven?
Het was een perfecte dag, prachtig weer, met blije en gelukkige mensen. Liefste, ik ben blij dat we alles hebben gefilmd. Over een maand zou ik bijvoorbeeld niet eens meer weten wat de ambtenaar heeft gezegd, of hoe jij mij aankeek toen alles wel een beetje lang ging duren.
Die videoband zal ik mijn hele leven koesteren, het zal mijn herinnering zijn aan geluk, liefde en perfectie.
Ik kijk nu naar mijn ring en bedenk me dat deze symbool staat voor mijn liefde voor jou.
Onbetaalbaar, oneindig, perfect en zonder oneffenheden. Dit is het begin van de rest van ons leven, samen.
Ik hou van je, liefste, maar dat wist je al. Bedankt voor die mooie dag, bedankt dat je van mij houdt..
Kus, je prinsesje.
P.s. Misschien toch een beetje zoetsappig..
Verzonden: zaterdag 12 juni 2004 15:32:24
Aan: M.
Onderwerp: Dank je wel..
Liefste,
Vandaag geen zoetsappig mailtje over hoe veel ik van je hou - ook al hou ik zoveel van je als dat er luchtmolecuultjes bestaan - nee schat, vandaag een ander mailtje.
Het is alweer vier dagen geleden dat we elkaar het ja-woord hebben gegeven. Gelukkig kan ik me nog steeds goed herinneren hoe je keek toen je me voor het eerst zag die ochtend, en weet ik ook nog hoe we hebben moeten lachen toen jij zei: "Ja, ik wil". Ook herinner ik me nog de stress die de hele dag met zich mee bracht en hoe G. zomaar stiekum met S. aan het sjansen was. Ik weet ook nog hoe intiem we de avond met onze vrienden hebben doorgebracht.
Weet jij ook nog hoe ik je aankeek toen ik je ring om je vinger schoof? En hoe prachtig die gekleurde bellenblaas om ons heen hing toen we uit het gemeentehuis liepen? Hoe we op school onthaald werden door de kinderen? Nu kan ik het me nog allemaal voor de geest halen, maar zou ik het over een maand nog steeds weten, ook al was dit de meest bijzondere dag van ons leven?
Het was een perfecte dag, prachtig weer, met blije en gelukkige mensen. Liefste, ik ben blij dat we alles hebben gefilmd. Over een maand zou ik bijvoorbeeld niet eens meer weten wat de ambtenaar heeft gezegd, of hoe jij mij aankeek toen alles wel een beetje lang ging duren.
Die videoband zal ik mijn hele leven koesteren, het zal mijn herinnering zijn aan geluk, liefde en perfectie.
Ik kijk nu naar mijn ring en bedenk me dat deze symbool staat voor mijn liefde voor jou.
Onbetaalbaar, oneindig, perfect en zonder oneffenheden. Dit is het begin van de rest van ons leven, samen.
Ik hou van je, liefste, maar dat wist je al. Bedankt voor die mooie dag, bedankt dat je van mij houdt..
Kus, je prinsesje.
P.s. Misschien toch een beetje zoetsappig..
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
binnenkort verwacht
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Lieve Anna,
De eerste keer dat ik je zag. Oh, woorden schieten mij te kort. Op een bankje in het park zat je, in een donkergrijs mantelpakje, ik herinner me het nog goed, en je genoot van het warme weer. Ik kon je de rest van de dag niet meer uit mijn hoofd krijgen en moest en zou je leren kennen.
Dus wandelde ik de volgende dag weer naar het park, vond een plek waar ik uitzicht had op het bankje waar je de dag ervoor had gezeten en wachtte nerveus op je komst. Het werd langzaam later en later. Nog 10 minuten, zei ik meerdere malen tegen mezelf, nog 10 minuten en als ze er dan niet is…
Ik had geluk. Net op het moment dat ik weg wilde gaan zag ik je lopen. Het moest gewoon zo zijn. Je was bijna nog mooier dan de dag ervoor. Je liep het park uit en ik volgde je tot je een van de grote kantoorpanden in het centrum binnenliep. In de hal van het gebouw zag ik je nog net de lift instappen. De hele middag heb ik gewacht tot je weer naar buiten kwam. In de metro zat ik naast je. Jij keek uit het raam, vermoeid van het werken. Ik schoof voorzichtig naar je toe totdat onze benen elkaar licht raakten en ik je warmte voelde. Je zei er niets van. Je vond het ook prettig.
Ik volg je zo vaak sinds die dag. Je hebt een prachtig huis. Soms sta ik gewoon uren voor je raam naar binnen te staren. Naar hoe je ’s avonds voor de tv zit, gekleed in je joggingbroek en T-shirt, je benen onder je getrokken op de bank. Ik ben natuurlijk voorzichtig dat je me niet ziet, ik wil je niet bang maken, maar af en toe kijk je ineens op alsof je voelt dat ik in de buurt ben. Dat snap ik wel. Onze zielen horen bij elkaar. Wij horen bij elkaar.
Dat begrijp je toch wel? Toch? Anna?
Liefs,
R.
De eerste keer dat ik je zag. Oh, woorden schieten mij te kort. Op een bankje in het park zat je, in een donkergrijs mantelpakje, ik herinner me het nog goed, en je genoot van het warme weer. Ik kon je de rest van de dag niet meer uit mijn hoofd krijgen en moest en zou je leren kennen.
Dus wandelde ik de volgende dag weer naar het park, vond een plek waar ik uitzicht had op het bankje waar je de dag ervoor had gezeten en wachtte nerveus op je komst. Het werd langzaam later en later. Nog 10 minuten, zei ik meerdere malen tegen mezelf, nog 10 minuten en als ze er dan niet is…
Ik had geluk. Net op het moment dat ik weg wilde gaan zag ik je lopen. Het moest gewoon zo zijn. Je was bijna nog mooier dan de dag ervoor. Je liep het park uit en ik volgde je tot je een van de grote kantoorpanden in het centrum binnenliep. In de hal van het gebouw zag ik je nog net de lift instappen. De hele middag heb ik gewacht tot je weer naar buiten kwam. In de metro zat ik naast je. Jij keek uit het raam, vermoeid van het werken. Ik schoof voorzichtig naar je toe totdat onze benen elkaar licht raakten en ik je warmte voelde. Je zei er niets van. Je vond het ook prettig.
Ik volg je zo vaak sinds die dag. Je hebt een prachtig huis. Soms sta ik gewoon uren voor je raam naar binnen te staren. Naar hoe je ’s avonds voor de tv zit, gekleed in je joggingbroek en T-shirt, je benen onder je getrokken op de bank. Ik ben natuurlijk voorzichtig dat je me niet ziet, ik wil je niet bang maken, maar af en toe kijk je ineens op alsof je voelt dat ik in de buurt ben. Dat snap ik wel. Onze zielen horen bij elkaar. Wij horen bij elkaar.
Dat begrijp je toch wel? Toch? Anna?
Liefs,
R.
Lieve Frans,
Na gisteravond móest ik je gewoon weer schrijven. Ik hoop vurig dat jij je herinnert wie ik ben en dat mijn brief niet in jouw prullenbak verdwijnt. Ik kan jou niet vergeten, daarom kom ik naar je toe, elke keer opnieuw.
Ik wacht slechts op het moment waarop onze blikken elkaar kruisen, want dan gebeurt het: dan verdwijnt de muziek naar de achtergrond, vervaagt alles om mij heen en sta ik als vanouds aan de grond genageld, jouw stem, jouw blik, het brengt mij direct terug in de tijd.
Ik was jong, verliefd en kwetsbaar. Je was mijn eerste vriendje en ik was stapelgek op jou. Wij samen, jij en ik, het was voor altijd. Niets of niemand kon ons scheiden, daarvan was ik heilig overtuigd.
Mijn moeder begreep mij niet. In haar ogen was jij helemaal niet bijzonder, slechts een simpele, volkse jongen. “Maar heel fatsoenlijk, hoor, al denk ik niet dat hij veel zal bereiken in het leven”, zo sprak ze over jou.
Ik was vooral teleurgesteld, mijn opstandige woede begreep ik later pas. Want onbewust had ik het voorvoeld; haar woorden, een voorspelling, het begin van de kentering in mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou.
Met mijn vader had ik evenmin een goede band. Hij drukte zich plastisch uit, was argwanender ook. Hij kon niet anders, vertelde hij later, hij had het voor mij gedaan, zijn enige dochter.
“Die jongen heeft nog geen nagel om zijn gat te krabben”, hoorde ik hem zeggen. Mijn moeder kon niet tegen hem op, schrok zich rot toen ze de waarheid hoorde.
“Mijn dochter, met een jongen uit het kamp, wat een schande!”.
Met die verschrikkelijke woorden bliezen mijn ouders ons sprookje uit en verdween jij uit mijn leven.
Maar gisteravond voelde ik mij weer jong en verliefd. Je zag er zo knap uit, met je dure, op maat gesneden pak. Je zong de sterren van de hemel, alleen voor mij, leek het wel.
Oh Frans, ik heb al je cd’s en schrijf je elke maand. Geloof me, ik houd écht van je!
Wanneer schrijf je mij eens terug?
Francesca
[ Bericht 0% gewijzigd door Francesca op 13-06-2004 14:42:37 ]
Na gisteravond móest ik je gewoon weer schrijven. Ik hoop vurig dat jij je herinnert wie ik ben en dat mijn brief niet in jouw prullenbak verdwijnt. Ik kan jou niet vergeten, daarom kom ik naar je toe, elke keer opnieuw.
Ik wacht slechts op het moment waarop onze blikken elkaar kruisen, want dan gebeurt het: dan verdwijnt de muziek naar de achtergrond, vervaagt alles om mij heen en sta ik als vanouds aan de grond genageld, jouw stem, jouw blik, het brengt mij direct terug in de tijd.
Ik was jong, verliefd en kwetsbaar. Je was mijn eerste vriendje en ik was stapelgek op jou. Wij samen, jij en ik, het was voor altijd. Niets of niemand kon ons scheiden, daarvan was ik heilig overtuigd.
Mijn moeder begreep mij niet. In haar ogen was jij helemaal niet bijzonder, slechts een simpele, volkse jongen. “Maar heel fatsoenlijk, hoor, al denk ik niet dat hij veel zal bereiken in het leven”, zo sprak ze over jou.
Ik was vooral teleurgesteld, mijn opstandige woede begreep ik later pas. Want onbewust had ik het voorvoeld; haar woorden, een voorspelling, het begin van de kentering in mijn onvoorwaardelijke liefde voor jou.
Met mijn vader had ik evenmin een goede band. Hij drukte zich plastisch uit, was argwanender ook. Hij kon niet anders, vertelde hij later, hij had het voor mij gedaan, zijn enige dochter.
“Die jongen heeft nog geen nagel om zijn gat te krabben”, hoorde ik hem zeggen. Mijn moeder kon niet tegen hem op, schrok zich rot toen ze de waarheid hoorde.
“Mijn dochter, met een jongen uit het kamp, wat een schande!”.
Met die verschrikkelijke woorden bliezen mijn ouders ons sprookje uit en verdween jij uit mijn leven.
Maar gisteravond voelde ik mij weer jong en verliefd. Je zag er zo knap uit, met je dure, op maat gesneden pak. Je zong de sterren van de hemel, alleen voor mij, leek het wel.
Oh Frans, ik heb al je cd’s en schrijf je elke maand. Geloof me, ik houd écht van je!
Wanneer schrijf je mij eens terug?
Francesca
[ Bericht 0% gewijzigd door Francesca op 13-06-2004 14:42:37 ]
Hoi Xessive, bij het lezen van je liefdesbrief aan Anna, lijkt het of je niet aan Anna zelf schrijft, maar meer òver haar. Je moest en zou haar leren kennen, schrijf je, in plaats daarvan begin je Anna te stalken en lijkt het meer op een dreigbrief Wellicht begrijp ik het niet goed, daarom... dus, hoe is deze liefdesbrief bedoeld? Ik ben oprecht geinteresseerd, hoor!quote:Op zondag 13 juni 2004 03:33 schreef Xessive het volgende:
Nee het is niet autobiografisch...en fb is uiteraard welkom...
@Hannekez (of wie het ook weet), ik vrees dat ik niet op tijd een antwoord terug ontvang (van Nachflicht), maar ik herinner mij dat jij het ook had gevraagd?
Hoe laat ongeveer wordt het liefdesverhaal voorgelezen? Op Nachtlicht ontbreekt nog de link naar het geluidsbestand van "ik mis je", dus dat heb ik ook nog niet gehoord, daarom dacht ik: dan maar "live" luisteren, deze week dus naar "Benauwd".
Ik hoop dat je dit op tijd leest???? (jankerd weer, he?)
Hoe laat ongeveer wordt het liefdesverhaal voorgelezen? Op Nachtlicht ontbreekt nog de link naar het geluidsbestand van "ik mis je", dus dat heb ik ook nog niet gehoord, daarom dacht ik: dan maar "live" luisteren, deze week dus naar "Benauwd".
Ik hoop dat je dit op tijd leest???? (jankerd weer, he?)
(jankerd weer, he?)
Dan is het toch een beetje overgekomen zoals ik het bedoeld had.quote:Op zondag 13 juni 2004 14:03 schreef Francesca het volgende:
[..]
in plaats daarvan begin je Anna te stalken en lijkt het meer op een dreigbrief Wellicht begrijp ik het niet goed, daarom... dus, hoe is deze liefdesbrief bedoeld? Ik ben oprecht geinteresseerd, hoor!
Ik probeerde de brief te schrijven vanuit het perspectief van een eventueel gevaarlijk wordende stalker die zelf niet vindt dat hij fout bezig is. Daarnaast hoopte ik dat de lezer vanuit Anna zou lezen die als ze deze brief in de bus vindt ineens beseft dat ze al een tijdje gestalkt wordt door een onbekende...maar dat zit er niet helemaal in blijkbaar...
Wat een ontzettend leuk verhaal echt super. Ik hoop nu al dat deze wint ik vind hem echt helemaal geweldig!quote:Op zondag 13 juni 2004 13:46 schreef Francesca het volgende:
verhaal
Ik heb echt hardop gelachen super!
bedankt voor je uitleg, maar het ligt aan mij, hoor, verwachtte het helemaal niet, zo'n soort "liefdesbrief" !! Nu begrijp ik het beter, je hebt het dus wél goed overgebracht, ik had het alleen beter moeten lezen....stom van me!quote:Op zondag 13 juni 2004 14:27 schreef Xessive het volgende:
[..]
Dan is het toch een beetje overgekomen zoals ik het bedoeld had.
Ik probeerde de brief te schrijven vanuit het perspectief van een eventueel gevaarlijk wordende stalker die zelf niet vindt dat hij fout bezig is. Daarnaast hoopte ik dat de lezer vanuit Anna zou lezen die als ze deze brief in de bus vindt ineens beseft dat ze al een tijdje gestalkt wordt door een onbekende...maar dat zit er niet helemaal in blijkbaar...
Ze leerden elkaar kennen net voor de oorlog begon. . Hij had zich gehaast naar zijn werk en haar zo omver gefietst. Ze had hem uitgescholden voor van alles en nog wat. "Kijk uit je doppen man!" Hij had zich verontschuldigt en haar een drankje aangeboden. Daar was het allemaal begonnen.
Haar ouders waren laaiend. Een Duitser hoe haalde ze het in haar hoofd.
5 jaar geleden, het leek veel langer. Hij moest naar het front, vechten tegen de Amerikanen, ze had gesmeekt of hij hier wilde blijven, maar hij had een plichtsgevoel, het vaderland verdedigen.
Ze had niets meer vernomen tot vandaag. Vandaag was iemand van het leger gekomen, haar wereld was ingestort. Ze ging zitten en las zijn laatste brief.
Lieve Emma,
Eindelijk is de oorlog voorbij, nog een paar dagen in deze kazerne en ik kan je eindelijk weer in je armen sluiten. Ik hoop dat de brief eerder aankomt dan ik.
Ik heb je zo immens veel gemist. Vele malen heb ik gedacht je nooit meer te kunnen zien, maar nu eindelijk kunnen we weer bij elkaar zijn.
Ik hou van je en ik mis je,
Carl
De man keek haar aan en slikte. Hij had wel vaker vrouwen moeten vertellen dat hun man of verloofde gestorven was, maar dat was altijd aan het front. Dit was zo een zinloze dood geweest.
"Mevrouw, Uw verloofde zijn vliegtuig is vlak voor landing neergestort."
Haar ouders waren laaiend. Een Duitser hoe haalde ze het in haar hoofd.
5 jaar geleden, het leek veel langer. Hij moest naar het front, vechten tegen de Amerikanen, ze had gesmeekt of hij hier wilde blijven, maar hij had een plichtsgevoel, het vaderland verdedigen.
Ze had niets meer vernomen tot vandaag. Vandaag was iemand van het leger gekomen, haar wereld was ingestort. Ze ging zitten en las zijn laatste brief.
Lieve Emma,
Eindelijk is de oorlog voorbij, nog een paar dagen in deze kazerne en ik kan je eindelijk weer in je armen sluiten. Ik hoop dat de brief eerder aankomt dan ik.
Ik heb je zo immens veel gemist. Vele malen heb ik gedacht je nooit meer te kunnen zien, maar nu eindelijk kunnen we weer bij elkaar zijn.
Ik hou van je en ik mis je,
Carl
De man keek haar aan en slikte. Hij had wel vaker vrouwen moeten vertellen dat hun man of verloofde gestorven was, maar dat was altijd aan het front. Dit was zo een zinloze dood geweest.
"Mevrouw, Uw verloofde zijn vliegtuig is vlak voor landing neergestort."
Dit verhaal hoort bij het verhaal FOK!/NachtLicht topic week 23: 'Ik mis je zo...'
Ik schrijf deze brief aan ons.
Aan de herinnering aan jou. Een herinnering die langzaam weg vaagt.
Ik weet dat ik alles begin te vergeten en het benauwd me zo. Het beangstigd me zo dat ik jou zal vergeten. Al onze herinneringen, jouw lach, 48 jaar huwelijk, de kinderen, uiteindelijk zal ik alles vergeten.
Iedereen die ooit van iemand gehouden heeft denkt dat nooit te zullen vergeten, dat die herinneringen in z'n geheugen gegrift staan. Maar de tijd is cru, het heelt wonden en maakt nieuwe.
Ik schrijf deze brief ook aan mijzelf. Ook al zal het me over een paar jaar niets meer zeggen.
Ik voel me alsof ik op een vlot drijf in de oceaan en overal waar ik kijk is leegte. Nergens hoop, geen eilandje niets. Enkel leegte.
Voor het eerst in mijn leven kijk ik niet uit naar, maar op tegen de toekomst.
Er zijn er vele die hun verleden willen wissen, maar nu besef ik pas dat het verleden je maakt tot wie je nu bent.
Maar als ik mijn verleden niet meer weet, wat maakt mij dat dan?
Ik ben bang voor de toekomst, niet eens zo zeer voor mijn toekomst, maar die van jou en van mij. Ik zal niet meer voor je kunnen zorgen, ik zal je niet meer kunnen beschermen en troosten. De machteloosheid is onbeschrijvelijk.
Lieverd als het zo ver is, droom dan zoals je altijd doet, maar niet meer over de toekomst maar droom weer over het verleden. Droom nu voor mij wat ik nooit kon.
Ik hou van je en van de kinderen en hoop jullie nooit te vergeten.
[ Bericht 0% gewijzigd door Dagonet op 16-06-2004 16:12:50 (wijzigingen op verzoek) ]
Ik schrijf deze brief aan ons.
Aan de herinnering aan jou. Een herinnering die langzaam weg vaagt.
Ik weet dat ik alles begin te vergeten en het benauwd me zo. Het beangstigd me zo dat ik jou zal vergeten. Al onze herinneringen, jouw lach, 48 jaar huwelijk, de kinderen, uiteindelijk zal ik alles vergeten.
Iedereen die ooit van iemand gehouden heeft denkt dat nooit te zullen vergeten, dat die herinneringen in z'n geheugen gegrift staan. Maar de tijd is cru, het heelt wonden en maakt nieuwe.
Ik schrijf deze brief ook aan mijzelf. Ook al zal het me over een paar jaar niets meer zeggen.
Ik voel me alsof ik op een vlot drijf in de oceaan en overal waar ik kijk is leegte. Nergens hoop, geen eilandje niets. Enkel leegte.
Voor het eerst in mijn leven kijk ik niet uit naar, maar op tegen de toekomst.
Er zijn er vele die hun verleden willen wissen, maar nu besef ik pas dat het verleden je maakt tot wie je nu bent.
Maar als ik mijn verleden niet meer weet, wat maakt mij dat dan?
Ik ben bang voor de toekomst, niet eens zo zeer voor mijn toekomst, maar die van jou en van mij. Ik zal niet meer voor je kunnen zorgen, ik zal je niet meer kunnen beschermen en troosten. De machteloosheid is onbeschrijvelijk.
Lieverd als het zo ver is, droom dan zoals je altijd doet, maar niet meer over de toekomst maar droom weer over het verleden. Droom nu voor mij wat ik nooit kon.
Ik hou van je en van de kinderen en hoop jullie nooit te vergeten.
[ Bericht 0% gewijzigd door Dagonet op 16-06-2004 16:12:50 (wijzigingen op verzoek) ]
Ik dacht rond half 3.. tweede uur van de uitzending. En ja, had m'n wekker er destijds voor gezet, wel erg leuk hoor.. Je kunt het ook terugluisteren via www.nachtlicht.nl al is mij dat toen niet gelukt (met downloaden enzo)quote:Op zondag 13 juni 2004 14:15 schreef Francesca het volgende:
@Hannekez (of wie het ook weet), ik vrees dat ik niet op tijd een antwoord terug ontvang (van Nachflicht), maar ik herinner mij dat jij het ook had gevraagd?
Hoe laat ongeveer wordt het liefdesverhaal voorgelezen? Op Nachtlicht ontbreekt nog de link naar het geluidsbestand van "ik mis je", dus dat heb ik ook nog niet gehoord, daarom dacht ik: dan maar "live" luisteren, deze week dus naar "Benauwd".
Ik hoop dat je dit op tijd leest???? :'( (jankerd weer, he?)
Daarnaast hebben de verhalen van de eerste weken allemaal een RMbestandje gekregen om het terug te kunnen luisteren. Ben best benieuwd of dat voor de verhalen later ook nog komt (puur eigenbelang natuurlijk)
[ Bericht 8% gewijzigd door Here2Stay op 13-06-2004 18:48:57 (BlonT) ]
In wiens ogen kijk jij voordat je sterft?
dank, Here2Stay!! Ga ook m'n wekker zetten! De vorige uitzending heb ik ook gemist! Maar ik dacht eigenlijk dat iedereen zo'n RMbestandje bij zijn/haar verhaal had gekregen? Niet dus. Dat is erg jammer, want niet iedereen is in de gelegenheid om het via de radio te beluisteren (werk en zo).quote:Op zondag 13 juni 2004 18:44 schreef Here2Stay het volgende:
[..]
Ik dacht rond half 3.. tweede uur van de uitzending. En ja, had m'n wekker er destijds voor gezet, wel erg leuk hoor.. Je kunt het ook terugluisteren via www.nachtlicht.nl al is mij dat toen niet gelukt (met downloaden enzo)
Daarnaast hebben de verhalen van de eerste weken allemaal een RMbestandje gekregen om het terug te kunnen luisteren. Ben best benieuwd of dat voor de verhalen later ook nog komt (puur eigenbelang natuurlijk)
dank, Here2Stay!! Ga ook m'n wekker zetten! De vorige uitzending heb ik ook gemist! Maar ik dacht eigenlijk dat iedereen zo'n RMbestandje bij zijn/haar verhaal had gekregen? Niet dus. Dat is erg jammer, want niet iedereen is in de gelegenheid om het via de radio te beluisteren (werk en zo).Misschien gaat het nu veranderen? Hoop van harte van wel!!
2e uur van de uitzending inderdaad, ongeveer op de helft. erg leuk om terug te luisteren. en inderdaad jammer dat er niet overal terug geluisterd kan worden...
by the way, mijn inzending is niet bijster indrukwekkend en vol kwaliteit, maar er komt nog een andere.
by the way, mijn inzending is niet bijster indrukwekkend en vol kwaliteit, maar er komt nog een andere.
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
alweer dank!quote:Op zondag 13 juni 2004 19:40 schreef hannekez het volgende:
2e uur van de uitzending inderdaad, ongeveer op de helft. erg leuk om terug te luisteren. en inderdaad jammer dat er niet overal terug geluisterd kan worden...
by the way, mijn inzending is niet bijster indrukwekkend en vol kwaliteit, maar er komt nog een andere.
Jouw inzending? Ik vond het eerlijk en oprecht, dit keer je échte gevoel beschreven of niet dan? Wij weten wel wat jou geinspireerd heeft!!! Succes weer met schrijven (van mij komt ook nog wel wat, voel het alweer borrelen....)
Het is zeker mijn echte gevoel. En mijn angst dat mijn geheugenverlies alles grijs zal maken.
Je gezicht is je eigen weerbericht, als je in de spiegel kijkt, kun je je eigen bui zien hangen
