R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Dat lijk me best zwaar op den duur ja. Ik snap wel dat de maat dan eens vol is, zeker als de balans weg is.
En je hebt dit ook al besproken met ze?
En je hebt dit ook al besproken met ze?
Wat je niet doodt, zorgt er alleen voor dat je vreemd overkomt in intieme situaties.
Sowieso is er niets dat je ervan zou moeten weerhouden om vriendschappen aan te gaan die wel in balans zijn. Je zou ook eens na kunnen denken over iets minder vaak afspreken en bellen. En uiteraard bespreekbaar maken, hoe moeilijk het ook is.
Resistance is futile.
Mensen veranderen, vriendschappen veranderen. Als je je energie verliest in het contact met hen, kun je m.i. proberen het aan te kaarten bij diegene. Wel als ze je het waard is. En is dat niet zo, week jezelf los van (enkelen van) de groep.
Wat zijn ze je waard…?
Wat zijn ze je waard…?
Je hebt bruistabletjes en je hebt zuigtabletjes, van de laatste moet je snel afscheid nemen.
Je hoort bij de betere, maar nog lang niet bij de beste
Mooi gezegd.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 09:23 schreef halfway het volgende:
Je hebt bruistabletjes en je hebt zuigtabletjes, van de laatste moet je snel afscheid nemen.
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Ik ben niet iemand die confrontaties aangaat als het niet hoeft. Mijn manier is dat ik stap voor stap verdwijn en 6 maanden later nog wel een leuk appje terugstuur als ik wat heb ontvangen maar “vergeten” ben te reageren. Dat is na 2-3x wel een signaal van ik ben druk en er is geen plek voor jou in mijn leven zonder direct ruzie te maken. De weg van de lieve vrede noem ik het maar. Ik zie ze wel in groepsverband 1x per jaar waar geen tijd is voor intense 1 op 1 gesprekken.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:01 schreef Moeraskat het volgende:
Dat lijk me best zwaar op den duur ja. Ik snap wel dat de maat dan eens vol is, zeker als de balans weg is.
En je hebt dit ook al besproken met ze?
Had ik ook met mijn "vrienden" bovendien waren ze ook niet te vertrouwen, omdat ze datzelfde spelletje allemaal aan het meespelen waren. Heb ze vrijwel allemaal vaarwel gezegd.
Appears.
Je bent een Heraclied, of je bent het niet!
Je bent een Heraclied, of je bent het niet!
Dat is inderdaad de hamvraag, wat is iemand je waard en in hoeverre ben je bereid een stukje van je eigen mentale gezondheid en tijd op te offeren. Alleen met de zwangere vriendin ben ik goed bevriend (geweest), zij heeft een goed hart en ik weet dat ze er ook voor mij zou zijn. Met haar blijf ik app contact houden en haar wil ik ook blijven steunen al gaat het helaas ten koste van mezelf. Al vraag ik me wel af of zij niet is veranderd, wil geen carrière meer, wil een huismoeder worden maar het lukt niet om kinderen te krijgen dus de topics gaan alleen over kinderen en moederschap etc. ik vraag me dan af of we op den duur niet uit elkaar zullen groeien door verschillende leefstijlen, interessegebieden en gesprekken. Ik zit niet te wachten op een heel levensverhaal/monoloog als ik vraag: “hoe gaat het?”.quote:
Mensen veranderen, vriendschappen veranderen. Als je je energie verliest in het contact met hen, kun je m.i. proberen het aan te kaarten bij diegene. Wel als ze je het waard is. En is dat niet zo, week jezelf los van (enkelen van) de groep.
Wat zijn ze je waard…?
Bijvoorbeeld constant willen praten over wat er niet goed gaat, onvrede over het leven, trauma’s waarvan ik denk dat het geen trauma is maar een life struggle.. bipolaire kenmerken.. andere vriendin heeft long covid en heeft haar phd niet afgerond. Al jarenlang geen baan en het gaat dus ook over ziektes en dingen die niet goed gaan. Een andere vriendin sprak alleen maar over zichzelf, het was een monoloog en ook negatief. Al deze dames waren vroeger vrolijk en leuk, maar nu is daar niks van over en ben ik ze al heel lang aan het ghosten/vermijden. Andere vriendinnen uit een andere groep zeggen ook trauma’s te hebben.. nou ik zit daar gewoon niet op te wachten.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:24 schreef Kottnauer het volgende:
Kun je iets meer vertellen over die psychische problemen? En wat is een zwaar zwangerschapstraject?
De opnieuw zwangere vriendin had vorig jaar vroeggeboorte en een dode baby. Haar lichaam trekt het niet om de baby langer dan 5 maanden in de buik te houden. Na een lang traject, IVF, operaties, lijkt het er op dat deze zwangerschap ook niet als gehoopt gaat en is ze weer geopereerd. Het is nu afwachten. Ze wil heel graag kinderen en is al jaren bezig. Ik gun het haar zo erg. Dat is het enige waar ze over praat eigelijk, wat ook niet gek is gezien haar doel in het leven en dat er verder niets speelt in haar leven.
Hebben ze wel een psycholoog?
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Een vriendschap moet, is mijn ervaring, wel op iets concreets gebaseerd zijn. Een gedeeld verleden is niet voldoende. Het moet iets zijn “in het nu”.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiën in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiën in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Dat is precies wat er aan de hand is. Ik vind de gesprekken met haar niet meer leuk door verschillende interesses en leefstijlen. Daarnaast wil ik het gewoon leuk en gezellig hebben, lekker lachen en dat gaat gewoon niet. Ik weet niet of het een fase is en ze is een goed mens die er ook voor mij zal zijn, dus ik zou ons contact daardoor niet enorm laten verwateren denk ik.. maar ik besef nu dat ik meer wil omgaan met vrolijke mensen die het positieve in het leven zien, ook willen lachen en leuke dingen doen zonder teveel intense gesprekken en over problemen praten. Waar vind ik deze stabiele vrouwen?quote:
Een vriendschap moet, is mijn ervaring, wel op iets concreets gebaseerd zijn. Een gedeeld verleden is niet voldoende. Het moet iets zijn “in het nu”.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiën in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Ik heb overal en nergens vrienden
gemaakt. School, werk, online. Laatst een vriendschap van 20 jaar verbroken.
gemaakt. School, werk, online. Laatst een vriendschap van 20 jaar verbroken.
Hm oke dan zouden ze daar kunnen venten in principe.quote:
Die zwangerschap is iig tijdelijk dat scheelt maar is niet fijn zo iets nee, heel vermoeiend die mensen die altijd maar over negatieve dingen praten.
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Heb je al je grenzen aangegeven en dit met ze besproken? Als jij dat niet aangeeft, en je gevoelens en gedachtes hierover uitspreekt, dan denken ze natuurlijk dat jij het wel best vindt.quote:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Ik denk dat vrouwen met problemen niet alleen van alles met een psycholoog willen delen, maar ook - helaas - met vriendinnen. Het grootste verschil ook met mannen die over het algemeen het luchtig houden onder elkaar. De vrienden van mijn man hebben ook problemen (sinds geboorte van een kind) maar ze benoemen het kort en gaan door met leuke dingen doen wat ze altijd al deden, zoals gamen/voetbal/vechtsport kijken/ nieuwe activiteit uitproberen, een burger eten en het over vakantiebestemmingen/ nieuwe ontwikkelingen hebben. Kortom: nog steeds dezelfde gedeelde interesses en positiviteit wat de vriendengroep 20+ jaar bijeenhoudt. Maar de meeste vrouwen in mijn omgeving.. moeten het altijd urenlang over hun problemen hebben.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:02 schreef FlippingCoin het volgende:
[..]
Hm oke dan zouden ze daar kunnen venten in principe.
Die zwangerschap is iig tijdelijk dat scheelt maar is niet fijn zo iets nee, heel vermoeiend die mensen die altijd maar over negatieve dingen praten.
Dit klinkt theoretisch als zeer praktisch en efficiënt, maar zo werkt het vrouwenbrein niet. Je hebt al gauw iemand gekwetst en gaat met ruzie uit elkaar. Ik kies voor de weg van de lieve vrede: druk en minder beschikbaar tot helemaal niet meer beschikbaar. De weg van de minste pijn die leidt tot hetzelfde resultaat.quote:
[..]
Heb je al je grenzen aangegeven en dit met ze besproken? Als jij dat niet aangeeft, en je gevoelens en gedachtes hierover uitspreekt, dan denken ze natuurlijk dat jij het wel best vindt.
Zelf weten. Als je vriendinnen geen enkele vorm van feedback kunnen ontvangen, dan kun je ze maar beter kwijt zijn. Maar ik vermoed dat je ook gewoon de "confrontatie" niet aandurft.quote:
[..]
Dit klinkt theoretisch als zeer praktisch en efficiënt, maar zo werkt het vrouwenbrein niet. Je hebt al gauw iemand gekwetst en gaat met ruzie uit elkaar. Ik kies voor de weg van de lieve vrede: druk en minder beschikbaar tot helemaal niet meer beschikbaar. De weg van de minste pijn die leidt tot hetzelfde resultaat.
De formulering is belangrijk. Praat vanuit jezelf en wat het met jou doet, zonder vingertjes te wijzen. Als ze daar al niet meer kunnen dealen, gewoon het contact verbreken of laten verwateren.
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.quote:
[..]
Zelf weten. Als je vriendinnen geen enkele vorm van feedback kunnen ontvangen, dan kun je ze maar beter kwijt zijn. Maar ik vermoed dat je ook gewoon de "confrontatie" niet aandurft.
De formulering is belangrijk. Praat vanuit jezelf en wat het met jou doet, zonder vingertjes te wijzen. Als ze daar al niet meer kunnen dealen, gewoon het contact verbreken of laten verwateren.
Hierquote:
Waar vind ik deze stabiele vrouwen?
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.quote:
quote:
[..]
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Zucht... Oké.quote:
[..]
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.
Dat lijkt mij de juiste aanpak.quote:
[..]
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.
Ik vind het best logisch dat het kwartje dus niet gevallen is als je het zo omslachtig brengt. Je hebt niet gezegd dat haar problemen te zwaar op jou drukken omdat het alleen nog maar daar over gaat. Je hoeft niet eens te zeggen dat je er geen zin in hebt.quote:
[..]
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.
Er is niets zo knagend als geghost worden ook. Je moet je afvragen of ze dat verdienen.
Resistance is futile.
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.quote:
[..]
Ik vind het best logisch dat het kwartje dus niet gevallen is als je het zo omslachtig brengt. Je hebt niet gezegd dat haar problemen te zwaar op jou drukken omdat het alleen nog maar daar over gaat. Je hoeft niet eens te zeggen dat je er geen zin in hebt.
Er is niets zo knagend als geghost worden ook. Je moet je afvragen of ze dat verdienen.
Al benoem je het met één zin: ‘Ik vind het best wel zwaar wat je allemaal vertelt.’ Desnoods nog een keer. Zou ze dat ook niet oppikken?quote:
[..]
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.
Dus jij bent kapot van de problemen van een vriendin. Dan zou je zeggen dat je je betrokken voelt bij haar.quote:
[..]
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.
Wat ik dan weer slecht kan rijmen met je voornemen om je probleemvriendinnen te dumpen voor vriendinnen waar je vooral lol mee hebt.
The love you take is equal to the love you make.
Wat een hoop lulsmoezen. Dit neemt allemaal niet weg dat je gewoon te schijterig bent om hierover écht in gesprek te gaan. Zij verdienen beter dan geghost te worden en jij hebt daarin een verantwoordelijkheid te nemen.quote:
[..]
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.
Resistance is futile.
Vind je het vreemd dat ik afstand wil nemen van mijn probleemvriendinnen omdat het ten koste gaat van mijn mentale gezondheid?quote:
[..]
Dus jij bent kapot van de problemen van een vriendin. Dan zou je zeggen dat je je betrokken voelt bij haar.
Wat ik dan weer slecht kan rijmen met je voornemen om je probleemvriendinnen te dumpen voor vriendinnen waar je vooral lol mee hebt.
Ik ben geen medische/psychologische dienstverlener en heb genoeg aan mijn eigen leven, werkdruk, klagende collega’s en cliënten. Ik vind het een logische oorzaak-gevolg situatie dat ik mijn probleemvriendinnen niet meer trek.
Ben ik niet met je eens. Ik ben niemand iets schuldig en heb genoeg verantwoordelijkheden op een dag. Anderen mogen zichzelf ook een spiegel voorhouden. Ik kies zelf wel met wie ik om wil gaan, wanneer en hoe.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:14 schreef Seven. het volgende:
[..]
Wat een hoop lulsmoezen. Dit neemt allemaal niet weg dat je gewoon te schijterig bent om hierover écht in gesprek te gaan. Zij verdienen beter dan geghost te worden en jij hebt daarin een verantwoordelijkheid te nemen.
Hiermee bereik je iemand die op de bodem van de put zit niet.quote:
[..]
Al benoem je het met één uzin: ‘Ik vind het best wel zwaar wat je allemaal vertelt.’ Desnoods nog een keer. Zou ze dat ook niet oppikken?
Ik heb het gevoel dat onze hele vriendschap draait om jouw problemen. Ik wil er voor je zijn en ik ben er voor je geweest, maar we zijn uit elkaar gegroeid.
Dat is de boodschap. En een echte vriend gaat vervolgens over op hoe als vrienden verder. Maar die bereidheid is er bij TS niet meer omdat ze dat gesprek al een jaar of wat ontwijkt.
Haar alternatief is om iemand die mentaal al helemaal aan de grond zit, te ghosten.
Resistance is futile.
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.quote:
[..]
Al benoem je het met één zin: ‘Ik vind het best wel zwaar wat je allemaal vertelt.’ Desnoods nog een keer. Zou ze dat ook niet oppikken?
En dat is het dus met vriendschappen: dan ben je elkaar wel zo'n uitleg schuldig.quote:
[..]
Ben ik niet met je eens. Ik ben niemand iets schuldig en heb genoeg verantwoordelijkheden op een dag. Anderen mogen zichzelf ook een spiegel voorhouden. Ik kies zelf wel met wie ik om wil gaan, wanneer en hoe.
Waar is jouw zelfreflectie in deze? Waarom ga durf je dat gesprek niet aan? Iedereen krijgt vroeg of laat problemen, ook jouw toekomstige vrienden. Ga je die allemaal ghosten?
Resistance is futile.
In tijden van nood leert men zijn vrienden kennen.
Echter, gaat het hier wel om nood? Ik lees alleen over luxeproblemen en welvaartsziekten, en vrouwen die daar eindeloos over blijven doorzeuren. Daar zou ik ook genoeg van krijgen, vooral omdat jij hun “problemen” niet kunt oplossen.
Kies voor jezelf, dat is gezond egoïsme.
Echter, gaat het hier wel om nood? Ik lees alleen over luxeproblemen en welvaartsziekten, en vrouwen die daar eindeloos over blijven doorzeuren. Daar zou ik ook genoeg van krijgen, vooral omdat jij hun “problemen” niet kunt oplossen.
Kies voor jezelf, dat is gezond egoïsme.
Je communiceert niet helder en neemt haar kwalijk dat ze je verhulde boodschap niet snapt.quote:
[..]
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.
Misschien zelf ook maar eens een spiegel voorhouden.
Resistance is futile.
Dan moet je duidelijker zijn. Ze moet weten dat je het niet meer trekt. Hoe je het doet, doe je het. Het is door de zure appel heenbijten maar dan verandert er voor jou veel ten goede. Ghosten kan echt niet.quote:
[..]
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.
Het klinkt wel vrij ernstig, hyperventileren, dagenlang huilen. Toen ik het las in de OP dacht ik dat het over je vriendin ging, niet over jou.quote:
[..]
Vind je het vreemd dat ik afstand wil nemen van mijn probleemvriendinnen omdat het ten koste gaat van mijn mentale gezondheid?
Ik ben geen medische/psychologische dienstverlener en heb genoeg aan mijn eigen leven, werkdruk, klagende collega’s en cliënten. Ik vind het een logische oorzaak-gevolg situatie dat ik mijn probleemvriendinnen niet meer trek.
Ergens klopt er gewoon iets niet.
The love you take is equal to the love you make.
Dit zijn afscheidnemende zinnen die ik een vriendin ga vertellen die diep in de put zit? Dit zijn heel harde woorden als je het mij vraagt.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:18 schreef Seven. het volgende:
[..]
Hiermee bereik je iemand die op de bodem van de put zit niet.
Ik heb het gevoel dat onze hele vriendschap draait om jouw problemen. Ik wil er voor je zijn en ik ben er voor je geweest, maar we zijn uit elkaar gegroeid.
Dat is de boodschap. En een echte vriend gaat vervolgens over op hoe als vrienden verder. Maar die bereidheid is er bij TS niet meer omdat ze dat gesprek al een jaar of wat ontwijkt.
Haar alternatief is om iemand die mentaal al helemaal aan de grond zit, te ghosten.
Hoe als vrienden verder? Hoe dan? We zijn twee heel verschillende mensen geworden, met heel verschillende interesses, toekomstperspectieven, verschillende levensstijlen en we hebben geen gedeelde passie/topics meer die we vroeger wel hadden. Er is niets meer wat me verbindt, behalve de geschiedenis, wat we hebben meegemaakt samen, leuke tijden van vroeger en dat ik haar nog steeds een goed mens vind met een goed hart en zij mij heel goed kennen en ook zo over me denken.
Nu maak ik onderscheid tussen de echte vriendin (zwanger) en de vriendin. Het is nu een zware periode waarin mijn zwangere vriendin steun nodig heeft. Die zal ik nooit ghosten en het zal me weer mentaal omlaag halen komende tijd. Voor haar heb ik het over. De andere vriendinnen met mentale problemen kunnen de pot op en worden geghost. Die hebben dat verdiend, omdat het egocentrische de boventoon voert aan hun kant. Heb ik meer ruimte en energie voor andere nieuwe vriendinnen.
Jaren geleden had ik het een beetje genoeg van het gedrag binnen een vriendengroep en toen wat afstand genomen en gekeken wie er contact met mij opnam. Was heel duidelijk. Niet dus.
ALS JIJ NIET DUIDELIJK BENT, KUNNEN MENSEN JE OOK NIET BEGRIJPEN.quote:
[..]
Ben ik niet met je eens. Ik ben niemand iets schuldig en heb genoeg verantwoordelijkheden op een dag. Anderen mogen zichzelf ook een spiegel voorhouden. Ik kies zelf wel met wie ik om wil gaan, wanneer en hoe.
Word zo moe van mensen die hier topics aanmaken, om advies vragen, vervolgens overal weerwoord op hebben en gewoon hun eigen bullshit ding blijven doen. Open dan gewoon geen topic.
Ik wil die vriendin van je wel pesten of opbeuren gaat je wel wat knaken kosten. En ik ben goed.quote:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Dit is toch helemaal niet duidelijk?quote:
[..]
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.
Zeg dan dat je het zwaar vindt om naar haar problemen te luisteren en dat dit een impact heeft op je eigen welbevinden. Dat jij er achteraf mee in je maag zit en dit vreet energie. Dat je het mist om ook gewoon eens leuke dingen te doen ipv altijd zware gesprekken te hebben en dat je er eigenlijk niet meer tegen kan omdat je zelf genoeg aan je hoofd hebt.
Nog redelijk lang maar niet meer zo vaag.
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Misschien zijn het nooit echte vriendschappen geweest en boeien de eindeloze problemen mij niet meer en ben ik er gevoelloos voor geworden. En met die ene vriendin die het wel waard is, waardoor ik vorig jaar ook mentaal achteruit ging en ik hyperventileerde door de eindeloze gesprekken over haar zwangerschap en het opfleuren van haar, ik wil haar wel blijven steunen nu, ook al is het zwaar en praten we al langer dan een jaar over haar problemen. Ik denk dat het een fase is en ze kan alle steun gebruiken.quote:
[..]
En dat is het dus met vriendschappen: dan ben je elkaar wel zo'n uitleg schuldig.
Waar is jouw zelfreflectie in deze? Waarom ga durf je dat gesprek niet aan? Iedereen krijgt vroeg of laat problemen, ook jouw toekomstige vrienden. Ga je die allemaal ghosten?
Je kunt iemand wel steunen maar niet stutten!quote:
[..]
Misschien zijn het nooit echte vriendschappen geweest en boeien de eindeloze problemen mij niet meer en ben ik er gevoelloos voor geworden. En met die ene vriendin die het wel waard is, waardoor ik vorig jaar ook mentaal achteruit ging en ik hyperventileerde door de eindeloze gesprekken over haar zwangerschap en het opfleuren van haar, ik wil haar wel blijven steunen nu, ook al is het zwaar en praten we al langer dan een jaar over haar problemen. Ik denk dat het een fase is en ze kan alle steun gebruiken.
Ik heb het niet zo verwoord als jij, maar indirect. Los van meerdere keren zeggen dat ik het zwaar vind, heb ik gezegd dat ik heb gehyperventileerd, mijn energie weg was en dagenlang aan het huilen was. Hoe zou jij dat opvatten? Ze ging gewoon verder met vertellen, omdat ze zich gehoord en gezien voelde. Haar psycholoog heeft zelfs gehuild, ze kan erg intens vertellen. Ik weet alleen dat ze nu wel alle steun nodig heeft en geen stress kan gebruiken. Wie weet is ze na deze fase weer de oude..quote:
[..]
Dit is toch helemaal niet duidelijk?
Zeg dan dat je het zwaar vindt om naar haar problemen te luisteren en dat dit een impact heeft op je eigen welbevinden. Dat jij er achteraf mee in je maag zit en dit vreet energie. Dat je het mist om ook gewoon eens leuke dingen te doen ipv altijd zware gesprekken te hebben en dat je er eigenlijk niet meer tegen kan omdat je zelf genoeg aan je hoofd hebt.
Nog redelijk lang maar niet meer zo vaag.
Soms moet je even een drempel over worden geduwd/gedragen.quote:
Naarmate ik meer schrijf hier, des te helderder ik dingen begin te zien. Bedankt allemaal!
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Als ik in een tunnel zou zitten dan zou ik waarschijnlijk ook denken dat je heel hard met mij meeleeft. Ik zou het niet bij mezelf zoekenquote:
[..]
Ik heb het niet zo verwoord als jij, maar indirect. Los van meerdere keren zeggen dat ik het zwaar vind, heb ik gezegd dat ik heb gehyperventileerd, mijn energie weg was en dagenlang aan het huilen was. Hoe zou jij dat opvatten? Ze ging gewoon verder met vertellen, omdat ze zich gehoord en gezien voelde. Haar psycholoog heeft zelfs gehuild, ze kan erg intens vertellen. Ik weet alleen dat ze nu wel alle steun nodig heeft en geen stress kan gebruiken. Wie weet is ze na deze fase weer de oude..
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Wat dacht je ervan om haar dan ook gewoon te vertellen dat jij het gevoel hebt dat de vriendschap alleen maar om haar problemen draait? Of wil je haar over een paar maanden ook ghosten omdat je haar dan ook niet meer trekt?quote:
[..]
Misschien zijn het nooit echte vriendschappen geweest en boeien de eindeloze problemen mij niet meer en ben ik er gevoelloos voor geworden. En met die ene vriendin die het wel waard is, waardoor ik vorig jaar ook mentaal achteruit ging en ik hyperventileerde door de eindeloze gesprekken over haar zwangerschap en het opfleuren van haar, ik wil haar wel blijven steunen nu, ook al is het zwaar en praten we al langer dan een jaar over haar problemen. Ik denk dat het een fase is en ze kan alle steun gebruiken.
Resistance is futile.
Dit:quote:
[..]
Dit zijn afscheidnemende zinnen die ik een vriendin ga vertellen die diep in de put zit? Dit zijn heel harde woorden als je het mij vraagt.
Hoe als vrienden verder? Hoe dan? We zijn twee heel verschillende mensen geworden, met heel verschillende interesses, toekomstperspectieven, verschillende levensstijlen en we hebben geen gedeelde passie/topics meer die we vroeger wel hadden. Er is niets meer wat me verbindt, behalve de geschiedenis, wat we hebben meegemaakt samen, leuke tijden van vroeger en dat ik haar nog steeds een goed mens vind met een goed hart en zij mij heel goed kennen en ook zo over me denken.
Nu maak ik onderscheid tussen de echte vriendin (zwanger) en de vriendin. Het is nu een zware periode waarin mijn zwangere vriendin steun nodig heeft. Die zal ik nooit ghosten en het zal me weer mentaal omlaag halen komende tijd. Voor haar heb ik het over. De andere vriendinnen met mentale problemen kunnen de pot op en worden geghost. Die hebben dat verdiend, omdat het egocentrische de boventoon voert aan hun kant. Heb ik meer ruimte en energie voor andere nieuwe vriendinnen.
..zijn geen harde woorden. Dit is gewoon je eigen gevoel verwoorden zonder te kwetsen.quote:Ik heb het gevoel dat onze hele vriendschap draait om jouw problemen. Ik wil er voor je zijn en ik ben er voor je geweest, maar we zijn uit elkaar gegroeid.
En het is wel duidelijk dat jij niet als vrienden verder wil met die ene vriendin. Zij verdient beter dan geghost te worden.
Dus nogmaals: waarom durf jij dit gesprek met geen van beide vriendinnen aan te gaan? Waarom ben je bereid om je ene vriendin keihard te kwetsen door haar te ghosten en waarom laat je het met de ander ook rustig zover komen?
Niets zeggen en het maar gewoon laten door etteren doet gewoon verschrikkelijk veel pijn na 20+ jaar, zeker als je zelf ook nog eens de vage signalen verkeerd interpreteert als teken van steun.
Resistance is futile.
Het is wel zo dat TS in één keer moet veranderen van een zeer inlevende vriendin, naar een vriendin die de stekker uit de vriendschap wil trekken.
Eens, een mooie eerste stap zou wel zijn om aan te geven dat ze de vriendschappen anders is gaan zien omdat het alleen maar om de problemen draait.quote:
Het is wel zo dat TS in één keer moet veranderen van een zeer inlevende vriendin, naar een vriendin die de stekker uit de vriendschap wil trekken.
Resistance is futile.
Ja, anders is gaan zien en dat het haar teveel aangrijpt alle emoties dus dat het moeilijk wordt om door te gaan. Zoiets zou ik doen. Misschien ben ik te voorzichtig.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 20:13 schreef Seven. het volgende:
[..]
Eens, een mooie eerste stap zou wel zijn om aan te geven dat ze de vriendschappen anders is gaan zien omdat het alleen maar om de problemen draait.
Voorzichtig is ook meer mijn stijl. Dat is het altijd geweest. Om dan over een paar maanden heel direct te reageren, zou ze van schrikken. Ik vind het gewoon jammer dar bijna al mijn vriendinnen zijn veranderd in negatieve zin en alleen maar over hun problemen willen praten en stilstaan in hun leven of achteruitgaan. Alsof het vrouw-eigen is. Nou, ik wil dus vooruit en een leuk leven blijven hebben.quote:
[..]
Ja, anders is gaan zien en dat het haar teveel aangrijpt alle emoties dus dat het moeilijk wordt om door te gaan. Zoiets zou ik doen. Misschien ben ik te voorzichtig.
Mensen die depressief zijn, worden vaak erg egocentrisch. Ik had het zelf ook wel even nodig dat mensen gewoon zeiden dat mijn gejank schijt-irritant was, want tot ik me dat écht besefte geloofde ik ook "dat vriendinnen er voor elkaar hoorden te zijn", en zou ik de signalen ook niet snappen. Misschien help je ze juist wel door een spiegel voor te houden (iets met zachte heelmeesters).quote:
[..]
Ik heb het niet zo verwoord als jij, maar indirect. Los van meerdere keren zeggen dat ik het zwaar vind, heb ik gezegd dat ik heb gehyperventileerd, mijn energie weg was en dagenlang aan het huilen was. Hoe zou jij dat opvatten? Ze ging gewoon verder met vertellen, omdat ze zich gehoord en gezien voelde. Haar psycholoog heeft zelfs gehuild, ze kan erg intens vertellen. Ik weet alleen dat ze nu wel alle steun nodig heeft en geen stress kan gebruiken. Wie weet is ze na deze fase weer de oude..
Later in dezelfde situatie als jou terecht gekomen. Ik die me ontwikkelde en iets van mijn leven wilden maken, maar een boel vriendinnen die me zo ontzettend naar beneden haalden met hun psychische ellende. Ik heb die vriendschappen wel beeindigd. Zo iemand die in een zwangerschapstraject zit zou ik wel steunen, en een jaar iemand bijstaan op 20 jaar vriendschap is imo een kleine gunst, ookal kost het energie. Maar al die vriendinnen die helemaal niet beter wilden worden maar constant maar blijven zwelgen in hun slachtofferrol en borderline-taferelen. No thank you.
Ik heb wel in eerste instantie aangegeven dat het veel met me deed, en dat het niet goed was voor mijn eigen welzijn. Daar was weinig begrip voor. Dat is prima. Maar toen gewoon heel kort geweest op alle interacties en afspraken afgehouden. Achteraf gezien wel lang aangemodderd zou, vervelend en pijnlijk voor beiden, dus ik had de vriendschap wel beter "officieel" kunnen beëindigen. In 1x de pleister eraf is beter dan rotzooien. Doe het desnoods op een moment dat je weet dat ze snel weer een afspraak hebben met hun psycholoog o.i.d.
Wel lastig hoor, ik had daarna nog maar heel weinig vriendinnen over en voelde me ook schuldig (heb er ook veel dromen over gehad). Maar dat schuldgevoel viel in het niets bij de rust die ik daarna ervaarde. Ik gun je dat ook.
Goed man! Trots op je, helemaal klaar zijn met een eng clubje.quote:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Lekker je eigen ding gaan doen, en alleen zijn is niet zielig, het is een verrijking. Het los durven laten en alleen durven zijn, betekent dat je nieuwe avonturen aan durft te gaan. Het kan ff raar zijn, maar geen commentaar en geen gezeik van anderen… tja duurt ff maar dan ben je jezelf weer. Zonder commentaar en met nieuwe mensen.
Heerlijk! Doe het maar!
Ik kan die ellende, en dat getetter om niks ook niet aan. Ik pas ervoor. Mijn niet bellen met je shit.
Wel voor een feestje natuurlijk.
Kijk je loopt tegen een eeuwenoud probleem aan dat door onze moderne maatschappij nog maar wordt uitvergroot: vrouwen worden er naarmate ze ouder worden gewoon niet gezelliger op. De meeste vrouwen zijn als ze bij de 40 aankomen mentale wrakken. In onze moderne maatschappij wordt dat alleen maar versterkt door het feit dat vrouwen min of meer gedwongen worden om ook nog te werken en een carrière te maken, wat bij velen niet in hun aard ligt. Bij 40-45 is de biologische rol van de vrouw bovendien uitgespeeld. Vrouwen worden dan vaak lelijk, dik en onaangenaam. Ze ontwikkelen allerlei tics. Als je dan geen kinderen hebt, ga je ze ook nooit krijgen en als je wel kinderen hebt, zijn ze meestal de deur uit. En als ze nog niet de deur uit zijn, dan heb je er geen energie meer voor.
Ik zou ze toch langzaam een beetje aan de kant zetten. Zeg eens een paar keer dat je geen tijd hebt, dat je het druk hebt, beantwoord berichten wat later, etc. Langzaam maar zeker zullen ze de boodschap wel begrijpen en je niet meer zo lastigvallen. Als je ze dan weer eens ziet, spreek dan af op een plek waar er geen ruimte of tijd is voor allerlei emotionele jankverhalen. Ga bijvoorbeeld iets actiefs met elkaar ondernemen of spreek af in een klein café waar iedereen kan horen wat je zegt. Dan kunnen ze misschien samenvatten hoe de laatste maanden eruitzagen. Als ze dan toch weer verzanden in jankverhalen, breng je het gesprek gewoon op iets anders. De inval van Trump in Venezuela ofzo. Echt een dooddoener, geloof me.
Ik zou ze toch langzaam een beetje aan de kant zetten. Zeg eens een paar keer dat je geen tijd hebt, dat je het druk hebt, beantwoord berichten wat later, etc. Langzaam maar zeker zullen ze de boodschap wel begrijpen en je niet meer zo lastigvallen. Als je ze dan weer eens ziet, spreek dan af op een plek waar er geen ruimte of tijd is voor allerlei emotionele jankverhalen. Ga bijvoorbeeld iets actiefs met elkaar ondernemen of spreek af in een klein café waar iedereen kan horen wat je zegt. Dan kunnen ze misschien samenvatten hoe de laatste maanden eruitzagen. Als ze dan toch weer verzanden in jankverhalen, breng je het gesprek gewoon op iets anders. De inval van Trump in Venezuela ofzo. Echt een dooddoener, geloof me.
The problem with socialism is that you eventually run out of other people's money
Heeft je veel opgeleverd, voorzichtig zijn: een vriendin die niet weet dat ze over je grens heengaat, die je mogelijk maar stilzwijgend uit je leven moet laten verdwijnen en zelf overladen worden met zorgen en emotie.quote:
[..]
Voorzichtig is ook meer mijn stijl. Dat is het altijd geweest. Om dan over een paar maanden heel direct te reageren, zou ze van schrikken. Ik vind het gewoon jammer dar bijna al mijn vriendinnen zijn veranderd in negatieve zin en alleen maar over hun problemen willen praten en stilstaan in hun leven of achteruitgaan. Alsof het vrouw-eigen is. Nou, ik wil dus vooruit en een leuk leven blijven hebben.
Goeden strategie wel
Vind ik een heel goed bericht. Ik was er afgelopen dagen mee bezig in mijn hoofd en gek genoeg werd ik door 3 vriendinnen achter elkaar benaderd om af te spreken. Ik baalde heel erg, terwijl het iets leuks hoort te zijn om naar uit te kijken.quote:
[..]
Mensen die depressief zijn, worden vaak erg egocentrisch. Ik had het zelf ook wel even nodig dat mensen gewoon zeiden dat mijn gejank schijt-irritant was, want tot ik me dat écht besefte geloofde ik ook "dat vriendinnen er voor elkaar hoorden te zijn", en zou ik de signalen ook niet snappen. Misschien help je ze juist wel door een spiegel voor te houden (iets met zachte heelmeesters).
Later in dezelfde situatie als jou terecht gekomen. Ik die me ontwikkelde en iets van mijn leven wilden maken, maar een boel vriendinnen die me zo ontzettend naar beneden haalden met hun psychische ellende. Ik heb die vriendschappen wel beeindigd. Zo iemand die in een zwangerschapstraject zit zou ik wel steunen, en een jaar iemand bijstaan op 20 jaar vriendschap is imo een kleine gunst, ookal kost het energie. Maar al die vriendinnen die helemaal niet beter wilden worden maar constant maar blijven zwelgen in hun slachtofferrol en borderline-taferelen. No thank you.
Ik heb wel in eerste instantie aangegeven dat het veel met me deed, en dat het niet goed was voor mijn eigen welzijn. Daar was weinig begrip voor. Dat is prima. Maar toen gewoon heel kort geweest op alle interacties en afspraken afgehouden. Achteraf gezien wel lang aangemodderd zou, vervelend en pijnlijk voor beiden, dus ik had de vriendschap wel beter "officieel" kunnen beëindigen. In 1x de pleister eraf is beter dan rotzooien. Doe het desnoods op een moment dat je weet dat ze snel weer een afspraak hebben met hun psycholoog o.i.d.
Wel lastig hoor, ik had daarna nog maar heel weinig vriendinnen over en voelde me ook schuldig (heb er ook veel dromen over gehad). Maar dat schuldgevoel viel in het niets bij de rust die ik daarna ervaarde. Ik gun je dat ook.
Ik heb een onderscheid gemaakt tussen de echte vriendin met een echt trauma die mij nodig heeft en voor wie ik er altijd ben en zal zijn, en de rest met - zoals je heel goed aangeeft - bipolaire/borderline/slachtofferrol kenmerken waar ik schijtziek van word. Die laatste zijn ook egocentrisch en gewoon niet te helpen. Je wordt daar alleen maar ziek van, als partner maar ook als vriendin. Die kunnen in mijn ogen ook geen echte vriendin worden, omdat het altijd om hun problemen moet gaat. Klaar mee, ik ga afspreken dit weekend en bij het eerstvolgende gezeik ga ik aangeven dat ik het niet meer volg en mijn hoofd het niet aankan omdat ik een drukke werkweek achter de rug heb. Dan switchen naar een vrolijk onderwerp in de hoop dat het kwartje valt. En dat ga ik gewoon blijven doen denk ik. Of ik geef als voorbeeld dat ik een andere vriendin niet meer spreek (geghost heb) vanwege het monologe egocentrische gezeik, waargebeurd verhaal en zij kent die vriendin ook. Als het kwartje dan niet valt, dan is dat ook gelijk de laatste date en ga ik over op ghosten. I don’t care anymore.
Ik heb genoeg aan 2 echte en lieve vriendinnen die om me geven, waar ik dankbaar voor ben. Verder genoeg mensen om me heen waardoor ik genoeg mensen zie en spreek en mijn alone-time erg kan waarderen. Er is gewoon geen plek in mijn leven voor negatieve mensen/probleemgevallen/zogenaamde “vriendinnen”. Ik moet alleen leren mezelf te beschermen tegen die mensen die al langere tijd in mijn leven zijn en daar probeer ik mijn weg in te vinden.quote:
[..]
Goed man! Trots op je, helemaal klaar zijn met een eng clubje.
Lekker je eigen ding gaan doen, en alleen zijn is niet zielig, het is een verrijking. Het los durven laten en alleen durven zijn, betekent dat je nieuwe avonturen aan durft te gaan. Het kan ff raar zijn, maar geen commentaar en geen gezeik van anderen… tja duurt ff maar dan ben je jezelf weer. Zonder commentaar en met nieuwe mensen.
Heerlijk! Doe het maar!
Ik kan die ellende, en dat getetter om niks ook niet aan. Ik pas ervoor. Mijn niet bellen met je shit.
Wel voor een feestje natuurlijk.
Het is ook voor mij een leerproces.quote:
[..]
Heeft je veel opgeleverd, voorzichtig zijn: een vriendin die niet weet dat ze over je grens heengaat, die je mogelijk maar stilzwijgend uit je leven moet laten verdwijnen en zelf overladen worden met zorgen en emotie.
Goeden strategie wel
Denk er maar aan dat het vaak niet gaat om wat je zegt maar om hoe je het zegt. Hou het ook bij jezelf.
Het heeft denk ik alles met grenzen aangeven te maken. Het zegt denk ik nog niet eens zoveel over die vriendinnen, maar meer over de dynamiek tussen jou en de ander. Ik wil je daarmee niet als persoon bekritiseren. Het is namelijk ook een heel mooie eigenschap dat je als het ware jezelf en jouw eigen behoeftes kunt opofferen om een ander te helpen. Er zijn namelijk ook mensen die het echt nodig hebben dat iemand zoveel tijd en energie voor hen over heeft en op den duur jou ook laten merken dat ze dankbaar zijn dat jij er voor hen bent.
Maar in dit geval gaat het teveel ten koste van jezelf. Als jij eraan onderdoor gaat, kan je anderen alsnog niet helpen. Alleen al om die reden, is het belangrijk dat je jezelf hoe dan ook op de eerste plek zet. Daarbij, als je beter in staat bent om grenzen te kunnen aangeven, dwing je bij anderen respect af en trek je daarmee juist de goede mensen in jouw leven aan. Je stoot daarmee tegelijkertijd egocentrische mensen af, want als jij jouw persoonlijke grenzen kan bewaken, heb je een zekere mate van controle over jouw eigen emoties en ben je minder vatbaar voor manipulatie.
Het is helaas een kwestie van oefenen en je zal waarschijnlijk heel vaak nog op jouw bek gaan. Het volgende filmpje heeft mij persoonlijk wel wat inzicht en helderheid gegeven: Bekijk deze YouTube-video
Het komt hierop neer:
- Accepteer niet dat mensen tegen jou liegen. Ook niet dat ze iets voor jou verzwijgen omdat ze jou niet willen kwetsen. Een leugen blijft hoe dan ook een leugen, zelfs als het in feite wel de waarheid is maar op zo'n manier vertolkt dat jij er een andere interpretatie aan zal koppelen.
- Accepteer niet dat mensen geen respect hebben voor jouw tijd. Niet alleen dat iemand elke keer te laat komt of afspraken op het laatste moment afzegt. (Ik heb zelf persoonlijk elke keer meegemaakt dat ik beroep deed op maatschappelijke begeleiding met de bedoeling mijn dagstructuur op orde te krijgen; dat wil ik uiteraard zo snel mogelijk in orde hebben, echter zo'n Zuster Clivia type dringt er vervolgens op aan dat ik er 'de tijd voor moet nemen' waardoor ik als het aan haar ligt jarenlang met haar opgescheept zit terwijl mijn leven hetzelfde blijft. Zo'n mens blijft mij opdringen dat ik te ongeduldig ben en dat mijn ongeduld juist het struikelblok is; ik blijf dan met frustraties zitten + ik heb dan de overtuiging dat ik het over mezelf afroep en des te meer afhankelijk ben van de hulp van anderen. Door dit filmpje ben ik wel gaan inzien dat ik mij door zo'n muts laat manipuleren. Ook al noemt zij zichzelf een professional - het is mijn leven en het is haar taak om met de mogelijkheden waartoe ze beschikking heeft te anticiperen op wat IK nodig heb. Als ze dat niet kan, is ze niet geschikt voor haar beroep. Als ze zonodig wilt zorgen, kan ze ook stront scheppen op de kinderboerderij.)
- Accepteer niet dat mensen jou slecht laten voelen over jezelf. In de praktijk is dat over het algemeen subtiel, bijvoorbeeld een zogenaamd grapje waardoor jij je gekwetst voelt. Als je uitspreekt dat jij je daardoor gekwetst voelt, zullen ze geheid reageren met "Pfff, kan je niet tegen een grapje? Jij bent wel heel erg overgevoelig zeg!" Iemand die jou respecteert, wilt niet dat jij je kut voelt door iets wat hij/zij gedaan heeft.
- Accepteer niet dat mensen jou alleen benaderen als ze iets van je nodig hebben, maar andersom geven ze jou er niets voor terug. Lijkt mij betrekking hebben op jouw persoonlijke situatie, toch? Ik denk dat je mensen pas een plek in jouw leven kunt gunnen als ze iets positiefs kunnen toevoegen aan jouw leven. Je bent niet verantwoordelijk voor hun welzijn. Laat ze hun shit zelf opknappen of ze gaan naar een psycholoog, want een psych wordt ervoor betaalt om hen daarmee te helpen.
Je zal merken dat iedereen die grenzen weleens zal overtreden. Belangrijk is om na te gaan hoe zij daarop reageren als je hen daarmee confronteert. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat iemand met ADHD elke keer te laat komt of op het laatste moment afspraken afzegt, maar als die persoon wel respect voor jou heeft, merk je ook dat hij/zij er zelf ook enorm van baalt dat het elke keer zo verloopt. Dan kan jij ervoor kiezen om voor hem/haar wat meer geduld op te brengen, want je merkt immers wel dat die persoon niet de bewuste intentie heeft om jou met problemen op te zadelen. Daarbij zal hij/zij het begrijpen en respecteren als jij zou aangeven "Ik trek dit voorlopig even niet. Ik kan niet met jou afspreken als jij die afspraken elke keer niet nakomt. Ik hoop dat het later in de toekomst wat beter gaat, want ik vind het wel leuk om met jou om te gaan. Maar voor de situatie zoals die nu is, moet ik prioriteit geven aan mezelf en het kost mij teveel energie als ik elke keer niet op jou kan rekenen."
Mensen die emotioneel labiel zijn, hebben wellicht langer de tijd nodig om te kunnen incasseren dat jij voor jouw persoonlijke grenzen opkomt. Maar als ze het ondanks hun eigen issues wel goed met je voor hebben, zal je ook bij hen merken dat ze respect hebben voor jou.
De mensen die de neiging hebben om continu over jouw grenzen heen te gaan en jou daarmee willen testen hoe loyaal jij bent naar hen toe ... voor hen moet je oppassen.
Maar in dit geval gaat het teveel ten koste van jezelf. Als jij eraan onderdoor gaat, kan je anderen alsnog niet helpen. Alleen al om die reden, is het belangrijk dat je jezelf hoe dan ook op de eerste plek zet. Daarbij, als je beter in staat bent om grenzen te kunnen aangeven, dwing je bij anderen respect af en trek je daarmee juist de goede mensen in jouw leven aan. Je stoot daarmee tegelijkertijd egocentrische mensen af, want als jij jouw persoonlijke grenzen kan bewaken, heb je een zekere mate van controle over jouw eigen emoties en ben je minder vatbaar voor manipulatie.
Het is helaas een kwestie van oefenen en je zal waarschijnlijk heel vaak nog op jouw bek gaan. Het volgende filmpje heeft mij persoonlijk wel wat inzicht en helderheid gegeven: Bekijk deze YouTube-video
Het komt hierop neer:
- Accepteer niet dat mensen tegen jou liegen. Ook niet dat ze iets voor jou verzwijgen omdat ze jou niet willen kwetsen. Een leugen blijft hoe dan ook een leugen, zelfs als het in feite wel de waarheid is maar op zo'n manier vertolkt dat jij er een andere interpretatie aan zal koppelen.
- Accepteer niet dat mensen geen respect hebben voor jouw tijd. Niet alleen dat iemand elke keer te laat komt of afspraken op het laatste moment afzegt. (Ik heb zelf persoonlijk elke keer meegemaakt dat ik beroep deed op maatschappelijke begeleiding met de bedoeling mijn dagstructuur op orde te krijgen; dat wil ik uiteraard zo snel mogelijk in orde hebben, echter zo'n Zuster Clivia type dringt er vervolgens op aan dat ik er 'de tijd voor moet nemen' waardoor ik als het aan haar ligt jarenlang met haar opgescheept zit terwijl mijn leven hetzelfde blijft. Zo'n mens blijft mij opdringen dat ik te ongeduldig ben en dat mijn ongeduld juist het struikelblok is; ik blijf dan met frustraties zitten + ik heb dan de overtuiging dat ik het over mezelf afroep en des te meer afhankelijk ben van de hulp van anderen. Door dit filmpje ben ik wel gaan inzien dat ik mij door zo'n muts laat manipuleren. Ook al noemt zij zichzelf een professional - het is mijn leven en het is haar taak om met de mogelijkheden waartoe ze beschikking heeft te anticiperen op wat IK nodig heb. Als ze dat niet kan, is ze niet geschikt voor haar beroep. Als ze zonodig wilt zorgen, kan ze ook stront scheppen op de kinderboerderij.)
- Accepteer niet dat mensen jou slecht laten voelen over jezelf. In de praktijk is dat over het algemeen subtiel, bijvoorbeeld een zogenaamd grapje waardoor jij je gekwetst voelt. Als je uitspreekt dat jij je daardoor gekwetst voelt, zullen ze geheid reageren met "Pfff, kan je niet tegen een grapje? Jij bent wel heel erg overgevoelig zeg!" Iemand die jou respecteert, wilt niet dat jij je kut voelt door iets wat hij/zij gedaan heeft.
- Accepteer niet dat mensen jou alleen benaderen als ze iets van je nodig hebben, maar andersom geven ze jou er niets voor terug. Lijkt mij betrekking hebben op jouw persoonlijke situatie, toch? Ik denk dat je mensen pas een plek in jouw leven kunt gunnen als ze iets positiefs kunnen toevoegen aan jouw leven. Je bent niet verantwoordelijk voor hun welzijn. Laat ze hun shit zelf opknappen of ze gaan naar een psycholoog, want een psych wordt ervoor betaalt om hen daarmee te helpen.
Je zal merken dat iedereen die grenzen weleens zal overtreden. Belangrijk is om na te gaan hoe zij daarop reageren als je hen daarmee confronteert. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat iemand met ADHD elke keer te laat komt of op het laatste moment afspraken afzegt, maar als die persoon wel respect voor jou heeft, merk je ook dat hij/zij er zelf ook enorm van baalt dat het elke keer zo verloopt. Dan kan jij ervoor kiezen om voor hem/haar wat meer geduld op te brengen, want je merkt immers wel dat die persoon niet de bewuste intentie heeft om jou met problemen op te zadelen. Daarbij zal hij/zij het begrijpen en respecteren als jij zou aangeven "Ik trek dit voorlopig even niet. Ik kan niet met jou afspreken als jij die afspraken elke keer niet nakomt. Ik hoop dat het later in de toekomst wat beter gaat, want ik vind het wel leuk om met jou om te gaan. Maar voor de situatie zoals die nu is, moet ik prioriteit geven aan mezelf en het kost mij teveel energie als ik elke keer niet op jou kan rekenen."
Mensen die emotioneel labiel zijn, hebben wellicht langer de tijd nodig om te kunnen incasseren dat jij voor jouw persoonlijke grenzen opkomt. Maar als ze het ondanks hun eigen issues wel goed met je voor hebben, zal je ook bij hen merken dat ze respect hebben voor jou.
De mensen die de neiging hebben om continu over jouw grenzen heen te gaan en jou daarmee willen testen hoe loyaal jij bent naar hen toe ... voor hen moet je oppassen.
Want een intense treurige lafheid.quote:
[..]
Ik ben niet iemand die confrontaties aangaat als het niet hoeft. Mijn manier is dat ik stap voor stap verdwijn en 6 maanden later nog wel een leuk appje terugstuur als ik wat heb ontvangen maar “vergeten” ben te reageren. Dat is na 2-3x wel een signaal van ik ben druk en er is geen plek voor jou in mijn leven zonder direct ruzie te maken. De weg van de lieve vrede noem ik het maar. Ik zie ze wel in groepsverband 1x per jaar waar geen tijd is voor intense 1 op 1 gesprekken.
Je mag het verwoorden hoe je het wilt, maar het heeft tot nu gewerkt voor mij en daar gaat het om. Deze mensen zijn het me niet waard om meer energie in te steken of een confrontatie mee aan te gaan, dus ghosten is mijn makkelijke uitweg.quote:
Het blijft laf. Het werkt in zoverre dat je confrontaties mijdt, maar je lost er niks mee op. Want een keer echt aansnijden waar je mee zit en er een goed gesprek over voeren zou beide partijen kunnen helpen.quote:
[..]
Je mag het verwoorden hoe je het wilt, maar het heeft tot nu gewerkt voor mij en daar gaat het om. Deze mensen zijn het me niet waard om meer energie in te steken of een confrontatie mee aan te gaan, dus ghosten is mijn makkelijke uitweg.
Dat ‘ze zijn het me niet waard om energie in te steken’ is een redenering achteraf omdat je de confrontatie niet aandurft.
The love you take is equal to the love you make.
Ik heb al deze mensen gekend uit je voorbeelden, op de werkvloer voornamelijk. Mijn corporate collega’s zijn nooit mijn vrienden geweest, moet er niet aan denken. Vrienden heb je gelukkig voor het kiezen en ben naar mijn idee altijd kieskeurig geweest. Ze zijn aardig tegen me en respecteren mij en mijn tijd. Ik heb daardoor ook best lange vriendschappen.quote:
Het heeft denk ik alles met grenzen aangeven te maken. Het zegt denk ik nog niet eens zoveel over die vriendinnen, maar meer over de dynamiek tussen jou en de ander. Ik wil je daarmee niet als persoon bekritiseren. Het is namelijk ook een heel mooie eigenschap dat je als het ware jezelf en jouw eigen behoeftes kunt opofferen om een ander te helpen. Er zijn namelijk ook mensen die het echt nodig hebben dat iemand zoveel tijd en energie voor hen over heeft en op den duur jou ook laten merken dat ze dankbaar zijn dat jij er voor hen bent.
Maar in dit geval gaat het teveel ten koste van jezelf. Als jij eraan onderdoor gaat, kan je anderen alsnog niet helpen. Alleen al om die reden, is het belangrijk dat je jezelf hoe dan ook op de eerste plek zet. Daarbij, als je beter in staat bent om grenzen te kunnen aangeven, dwing je bij anderen respect af en trek je daarmee juist de goede mensen in jouw leven aan. Je stoot daarmee tegelijkertijd egocentrische mensen af, want als jij jouw persoonlijke grenzen kan bewaken, heb je een zekere mate van controle over jouw eigen emoties en ben je minder vatbaar voor manipulatie.
Het is helaas een kwestie van oefenen en je zal waarschijnlijk heel vaak nog op jouw bek gaan. Het volgende filmpje heeft mij persoonlijk wel wat inzicht en helderheid gegeven: Bekijk deze YouTube-video
Het komt hierop neer:
- Accepteer niet dat mensen tegen jou liegen. Ook niet dat ze iets voor jou verzwijgen omdat ze jou niet willen kwetsen. Een leugen blijft hoe dan ook een leugen, zelfs als het in feite wel de waarheid is maar op zo'n manier vertolkt dat jij er een andere interpretatie aan zal koppelen.
- Accepteer niet dat mensen geen respect hebben voor jouw tijd. Niet alleen dat iemand elke keer te laat komt of afspraken op het laatste moment afzegt. (Ik heb zelf persoonlijk elke keer meegemaakt dat ik beroep deed op maatschappelijke begeleiding met de bedoeling mijn dagstructuur op orde te krijgen; dat wil ik uiteraard zo snel mogelijk in orde hebben, echter zo'n Zuster Clivia type dringt er vervolgens op aan dat ik er 'de tijd voor moet nemen' waardoor ik als het aan haar ligt jarenlang met haar opgescheept zit terwijl mijn leven hetzelfde blijft. Zo'n mens blijft mij opdringen dat ik te ongeduldig ben en dat mijn ongeduld juist het struikelblok is; ik blijf dan met frustraties zitten + ik heb dan de overtuiging dat ik het over mezelf afroep en des te meer afhankelijk ben van de hulp van anderen. Door dit filmpje ben ik wel gaan inzien dat ik mij door zo'n muts laat manipuleren. Ook al noemt zij zichzelf een professional - het is mijn leven en het is haar taak om met de mogelijkheden waartoe ze beschikking heeft te anticiperen op wat IK nodig heb. Als ze dat niet kan, is ze niet geschikt voor haar beroep. Als ze zonodig wilt zorgen, kan ze ook stront scheppen op de kinderboerderij.)
- Accepteer niet dat mensen jou slecht laten voelen over jezelf. In de praktijk is dat over het algemeen subtiel, bijvoorbeeld een zogenaamd grapje waardoor jij je gekwetst voelt. Als je uitspreekt dat jij je daardoor gekwetst voelt, zullen ze geheid reageren met "Pfff, kan je niet tegen een grapje? Jij bent wel heel erg overgevoelig zeg!" Iemand die jou respecteert, wilt niet dat jij je kut voelt door iets wat hij/zij gedaan heeft.
- Accepteer niet dat mensen jou alleen benaderen als ze iets van je nodig hebben, maar andersom geven ze jou er niets voor terug. Lijkt mij betrekking hebben op jouw persoonlijke situatie, toch? Ik denk dat je mensen pas een plek in jouw leven kunt gunnen als ze iets positiefs kunnen toevoegen aan jouw leven. Je bent niet verantwoordelijk voor hun welzijn. Laat ze hun shit zelf opknappen of ze gaan naar een psycholoog, want een psych wordt ervoor betaalt om hen daarmee te helpen.
Je zal merken dat iedereen die grenzen weleens zal overtreden. Belangrijk is om na te gaan hoe zij daarop reageren als je hen daarmee confronteert. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat iemand met ADHD elke keer te laat komt of op het laatste moment afspraken afzegt, maar als die persoon wel respect voor jou heeft, merk je ook dat hij/zij er zelf ook enorm van baalt dat het elke keer zo verloopt. Dan kan jij ervoor kiezen om voor hem/haar wat meer geduld op te brengen, want je merkt immers wel dat die persoon niet de bewuste intentie heeft om jou met problemen op te zadelen. Daarbij zal hij/zij het begrijpen en respecteren als jij zou aangeven "Ik trek dit voorlopig even niet. Ik kan niet met jou afspreken als jij die afspraken elke keer niet nakomt. Ik hoop dat het later in de toekomst wat beter gaat, want ik vind het wel leuk om met jou om te gaan. Maar voor de situatie zoals die nu is, moet ik prioriteit geven aan mezelf en het kost mij teveel energie als ik elke keer niet op jou kan rekenen."
Mensen die emotioneel labiel zijn, hebben wellicht langer de tijd nodig om te kunnen incasseren dat jij voor jouw persoonlijke grenzen opkomt. Maar als ze het ondanks hun eigen issues wel goed met je voor hebben, zal je ook bij hen merken dat ze respect hebben voor jou.
De mensen die de neiging hebben om continu over jouw grenzen heen te gaan en jou daarmee willen testen hoe loyaal jij bent naar hen toe ... voor hen moet je oppassen.
Helaas is het bij meerdere vriendinnen zo dat ze zijn veranderd in die zin dat ze veel psychische klachten ervaren en het er constant over willen hebben. Misschien hadden ze vroeger ook wel klachten (borderline/ bipolair), maar het is sinds een paar jaar dat ze constant over hun problemen willen praten en in een slachtofferrol zitten. Ruzie op werk, ongelukkig, slecht weer in nederland, depressief, retreats, trauma die ik niet kan plaatsen bladiebla ook al heb je shit aan je hoofd, waarom wil je een vriendin van je daarmee opzadelen? Denk je dat die vriendin dat wil aanhoren? Denk je dat die vriendin jou nog wil zien wetende dat er weer gezeikt gaat worden, iedere fucking keer? Change yourself denk ik dan! Nu komt het op mij terecht om een confrontatie aan te gaan wat ik zelf erg lastig vind omdat ik bang ben dat ik een vriendin beledig of pijn doe. Ik heb daar echt moeite mee, want deze vriendinnen zijn erg gevoelig voor van alles.
Dat klopt, ik ben bang dat ik iemand beledig en in een ongemakkelijke situatie/ ruzie terechtkom. Misschien wil ik mezelf daartegen beschermen en vind ik het niet erg om het niet op te lossen voor de ander maar alleen voor mezelf door te ghosten.quote:
[..]
Het blijft laf. Het werkt in zoverre dat je confrontaties mijdt, maar je lost er niks mee op. Want een keer echt aansnijden waar je mee zit en er een goed gesprek over voeren zou beide partijen kunnen helpen.
Dat ‘ze zijn het me niet waard om energie in te steken’ is een redenering achteraf omdat je de confrontatie niet aandurft.
Dan nog. Iemand leeft 20 jaar met het idee met jou bevriend te zijn en vertrouwt jou. En je hebt er zelf ook de nodige plezier van gehad. En dan ineens ga je die op een geniepige manier wegdoen alsof het afval is. Zonder verhaal, zonder kans om jou tegemoet te komen.quote:
[..]
Je mag het verwoorden hoe je het wilt, maar het heeft tot nu gewerkt voor mij en daar gaat het om. Deze mensen zijn het me niet waard om meer energie in te steken of een confrontatie mee aan te gaan, dus ghosten is mijn makkelijke uitweg.
Het is begrijpelijk dat hun eindeloze gezeur niet de ideale vriendschap is. Maar je kan het ook gewoon melden dat je het op deze manier steeds moeilijker vind en ze ook de kans geven er wat mee te doen. Als ze dat niet willen kun je alsnog ermee stoppen.
Het is wat moeilijker maar ook waardevoller dan ze als wegwerpmateriaal behandelen.
Maar ondertussen wel hier die vriendinnen betichten van egocentrisme e.d.quote:
[..]
Dat klopt, ik ben bang dat ik iemand beledig en in een ongemakkelijke situatie/ ruzie terechtkom. Misschien wil ik mezelf daartegen beschermen en vind ik het niet erg om het niet op te lossen voor de ander maar alleen voor mezelf door te ghosten.
Laf en achterbaks.
The love you take is equal to the love you make.
Nee dit is appels met peren vergelijken, want ik ben egocentrisch op een gezonde manier door mezelf te beschermen voor mezelf op te komen. Dat is toch in wezen anders dan een negatieve monoloog houden bij je vriendinnen om je shit kwijt te kunnen aan de lopende band zonder rekening te houden met die ander. Dan ben je een vriendin vuil aan het behandelen en verdien je niet beter terug.quote:
[..]
Maar ondertussen wel hier die vriendinnen betichten van egocentrisme e.d.
Laf en achterbaks.
Ja, dit is toch al een paar keer uitgelegd. Jij bent niet duidelijk over wat jou dwars zit in het contact. Jij verwacht dat ze dat zelf zouden moeten snappen.quote:
[..]
Nee dit is appels met peren vergelijken, want ik ben egocentrisch op een gezonde manier door mezelf te beschermen voor mezelf op te komen. Dat is toch in wezen anders dan een negatieve monoloog houden bij je vriendinnen om je shit kwijt te kunnen aan de lopende band zonder rekening te houden met die ander. Dan ben je een vriendin vuil aan het behandelen en verdien je niet beter terug.
Je mijdt zelf de confrontatie en dan verwijt je hen dat ze jou vuil behandelen. Really?
The love you take is equal to the love you make.
Je kan dit voor jezelf blijven goedpraten, maar ik geef je op een briefje dat je hier tegenaan blijft lopen zolang je het uit de weg gaat.
The love you take is equal to the love you make.
Dat is een feit.quote:
Je kan dit voor jezelf blijven goedpraten, maar ik geef je op een briefje dat je hier tegenaan blijft lopen zolang je het uit de weg gaat.
Een andere user had net een paar toxic mensen gedeeld zoals de persoon die je naar beneden haalt, je tijd niet respecteert of alleen contact met je wil omdat diegene iets van je wil. Voor iedereen met een gezond brein is het logisch dat dit ongezond is en contact kan dwarsliggen, maar nee, ik moet dat volgens jou op de persoon gaan uitleggen zodat ik de ander niet kan verwijten dat ze mij vuil behandelen? Dit is toch de omgekeerde wereld? Het is - kortom - logisch dat ik vuil word behandeld en ook logisch dat dit gevolgen heeft voor die persoon. Ik ben toch geen medische dienstverlener en ik verdien het ook om rekening mee gehouden te worden.quote:
[..]
Ja, dit is toch al een paar keer uitgelegd. Jij bent niet duidelijk over wat jou dwars zit in het contact. Jij verwacht dat ze dat zelf zouden moeten snappen.
Je mijdt zelf de confrontatie en dan verwijt je hen dat ze jou vuil behandelen. Really?
TS spreekt met vriendin af, vervolgens begint vriendin te vertellen wat haar allemaal dwarszit.. ruzie met die, onvrede, boos, gefrustreerd, bipolair/borderline, kruipt in slachtofferrol, terwijl TS denkt:
“ik heb een hekel aan dit gesprek, ze is superegoistisch dat ze me met haar shit opzadelt, ze geeft niet om mij en denkt alleen maar aan zichzelf, zo ongezellig en dit ook nog na lange tijd elkaar niet gezien te hebben.. hoe komt het dat ik met haar afspreek.. wanneer houdt het op.. waarom was ik ook alweer bevriend, ik moet vandaag geduldig zijn en vriendelijk blijven om haar niet te kwetsen maar ik hoef dit niet meer mee te maken”
Hoe moet ik in hemelsnaam dit naar deze emotioneel labiele vriendin communiceren zonder haar te kwetsen?
“ik heb een hekel aan dit gesprek, ze is superegoistisch dat ze me met haar shit opzadelt, ze geeft niet om mij en denkt alleen maar aan zichzelf, zo ongezellig en dit ook nog na lange tijd elkaar niet gezien te hebben.. hoe komt het dat ik met haar afspreek.. wanneer houdt het op.. waarom was ik ook alweer bevriend, ik moet vandaag geduldig zijn en vriendelijk blijven om haar niet te kwetsen maar ik hoef dit niet meer mee te maken”
Hoe moet ik in hemelsnaam dit naar deze emotioneel labiele vriendin communiceren zonder haar te kwetsen?
Je blijft maar herhalen dat die ander het maar moet begrijpen zonder dat jij er wat van zegt.quote:
[..]
Een andere user had net een paar toxic mensen gedeeld zoals de persoon die je naar beneden haalt, je tijd niet respecteert of alleen contact met je wil omdat diegene iets van je wil. Voor iedereen met een gezond brein is het logisch dat dit ongezond is en contact kan dwarsliggen, maar nee, ik moet dat volgens jou op de persoon gaan uitleggen zodat ik de ander niet kan verwijten dat ze mij vuil behandelen? Dit is toch de omgekeerde wereld? Het is - kortom - logisch dat ik vuil word behandeld en ook logisch dat dit gevolgen heeft voor die persoon. Ik ben toch geen medische dienstverlener en ik verdien het ook om rekening mee gehouden te worden.
Nee, jij moet gewoon leren om duidelijk je grenzen aan te geven.
The love you take is equal to the love you make.
Ja, hoe. Dat is nou een goede vraag. Daar zou je eens mee moeten oefenen. Hoe snijd je dat onderwerp aan en hoe houd je het ‘bij jezelf’, dus zonder de ander onnodig te kwetsen.quote:
TS spreekt met vriendin af, vervolgens begint vriendin te vertellen wat haar allemaal dwarszit.. ruzie met die, onvrede, boos, gefrustreerd, bipolair/borderline, kruipt in slachtofferrol, terwijl TS denkt:
“ik heb een hekel aan dit gesprek, ze is superegoistisch dat ze me met haar shit opzadelt, ze geeft niet om mij en denkt alleen maar aan zichzelf, zo ongezellig en dit ook nog na lange tijd elkaar niet gezien te hebben.. hoe komt het dat ik met haar afspreek.. wanneer houdt het op.. waarom was ik ook alweer bevriend, ik moet vandaag geduldig zijn en vriendelijk blijven om haar niet te kwetsen maar ik hoef dit niet meer mee te maken”
Hoe moet ik in hemelsnaam dit naar deze emotioneel labiele vriendin communiceren zonder haar te kwetsen?
The love you take is equal to the love you make.
Ik snap je wel.quote:
[..]
Dat klopt, ik ben bang dat ik iemand beledig en in een ongemakkelijke situatie/ ruzie terechtkom. Misschien wil ik mezelf daartegen beschermen en vind ik het niet erg om het niet op te lossen voor de ander maar alleen voor mezelf door te ghosten.
Ik ben wbt vrienden nogal conflictvermijdend. Je moet veel bij me doen wil ik echt goed aangeven dat ik iets (al heel lang) niet meer leuk vind. En dat is niet gezond, want dan ben je als mens te vaak te lief, maar ergens is het wel gewoon wie ik ben.
De kunst is om toch te vertellen wat je dwars zit, maar met zachte woorden.
Schrijf het op, tot de woorden voor jou vriendelijk genoeg klinken waardoor je het wel zo met ze kunt en durft te bespreken.En een balletje opgooien via whatsapp kan prima.
Op woensdag 22 januari 2025 19:50 schreef Bugno3 het volgende:
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Hierin begrijpen we elkaar niet. Laat ik het zo zeggen dat ik een confronterend gesprek alleen aanga om het voor die “vriendin” op te lossen. Om haar - alweer - te helpen.quote:
[..]
Je blijft maar herhalen dat die ander het maar moet begrijpen zonder dat jij er wat van zegt.
Nee, jij moet gewoon leren om duidelijk je grenzen aan te geven.
Ik doe dat namelijk niet voor mezelf, want voor mii zit de oplossing geheel logisch in de weg van de minste weerstand: zelf verdwijnen. Ik wil niet eens mijn grenzen aangeven, ik wil niets uitleggen, ik wil gewoon weg uit een toxic “vriendschap”.
Dan speelt alsnog de vraag in mijn hoofd (als conflictvermijdend en te lief persoon): vertellen wat mij dwarszit, wat win ik hiermee? Deze persoon gaat niet van een depressieve ongezellige persoon opeens gezellig worden. Er gaat sowieso een ongemakkelijke situatie komen waar ik geen zin in heb en moeite mee heb. Dus ik maak het dan alleen maar voor mezelf lastig, terwijl ik ook gewoon te druk kan zijn en de zogenaamde “vriendschap” kan laten verwateren. Ik geef er namelijk niet meer om en ben deze persoon liever kwijt dan rijk, omdat ik er na al die jaren he-le-maal klaar mee ben.quote:
[..]
Ik snap je wel.
Ik ben wbt vrienden nogal conflictvermijdend. Je moet veel bij me doen wil ik echt goed aangeven dat ik iets (al heel lang) niet meer leuk vind. En dat is niet gezond, want dan ben je als mens te vaak te lief, maar ergens is het wel gewoon wie ik ben.
De kunst is om toch te vertellen wat je dwars zit, maar met zachte woorden.
En een balletje opgooien via whatsapp kan prima.
Bij een vriendschap die al zoveel jaar duurt is het netjes om het af te ronden.quote:
[..]
Dan speelt alsnog de vraag in mijn hoofd (als conflictvermijdend en te lief persoon): vertellen wat mij dwarszit, wat win ik hiermee? Deze persoon gaat niet van een depressieve ongezellige persoon opeens gezellig worden. Er gaat sowieso een ongemakkelijke situatie komen waar ik geen zin in heb en moeite mee heb. Dus ik maak het dan alleen maar voor mezelf lastig, terwijl ik ook gewoon te druk kan zijn en de zogenaamde “vriendschap” kan laten verwateren. Ik geef er namelijk niet meer om en ben deze persoon liever kwijt dan rijk, omdat ik er na al die jaren he-le-maal klaar mee ben.
Je geeft aan waarom het niet (meer) loopt en als er niks verandert, dan stopt het contact.
Mocht je elkaar ooit nog tegenkomen voelt het ook niet rot want alles is besproken.
Verwateren doe je (ik) bij mensen die wat verder weg zitten.
Op woensdag 22 januari 2025 19:50 schreef Bugno3 het volgende:
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
En als je het écht niet meer op kunt brengen. Schrijf een uitgebreid berichtje op whatsapp en sluit het af.
Op woensdag 22 januari 2025 19:50 schreef Bugno3 het volgende:
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Ik ben het hierin wel met Pisces29 eens. Het is best lastig als iemand je ineens ghost/negeert.quote:
[..]
Dan speelt alsnog de vraag in mijn hoofd (als conflictvermijdend en te lief persoon): vertellen wat mij dwarszit, wat win ik hiermee? Deze persoon gaat niet van een depressieve ongezellige persoon opeens gezellig worden. Er gaat sowieso een ongemakkelijke situatie komen waar ik geen zin in heb en moeite mee heb. Dus ik maak het dan alleen maar voor mezelf lastig, terwijl ik ook gewoon te druk kan zijn en de zogenaamde “vriendschap” kan laten verwateren. Ik geef er namelijk niet meer om en ben deze persoon liever kwijt dan rijk, omdat ik er na al die jaren he-le-maal klaar mee ben.
Iets als "Je bent een superleuke meid, en ik heb onze vriendschap als super waardevol ervaren. Maar ik merk al een tijdje dat het me mentaal naar beneden trekt en dat het voor mij beter is om even wat afstand te nemen" of iets in die trant kan iemand meer duidelijkheid verschaffen, en is niet veroordelend. Ze zal het niet fijn vinden, maar ik denk dat zoiets wel beter dan dat het ineens afgekapt wordt. Ik zou het dan daar wel bij laten, en niet ingaan op evt discussies of wat dan ook. Heb er zelf dus wel spijt van dat ik het niet zo heb aangepakt, en het wel heb laten verwateren.
Ik denk dat je iemand er ook mee helpt. Als je zo vast zit in je eigen wereld/slachtofferrol heb je vaak ook helemaal niet door wat dat met anderen doet. Misschien opent het haar (hun) ogen wel... Niet dat dat jouw verantwoordelijkheid is. Maar het is mooi meegenomen.
Daar staat wel tegenover dat je aan niemand iets verplicht bent, dus de keuze is aan jou... Er is niet echt een handboek met regels voor vriendschappen beëindigen.
Bedankt voor jullie reacties! Ik snap wat jullie bedoelen, maar dit gaat in mijn hoofd niet lukken. Ik heb er over nagedacht en ik ga binnenkort afspreken en het een kans geven. Als ik er weer doodongelukkig van word, dan weet ik dat ik volgende keer ga zeggen dat ik tijd voor mezelf nodig heb. Dan betrek ik het niet direct op haar, heb ik afstand genomen en geen ongemakkelijke situatie gecreëerd en niemand pijn gedaan. Dat is iets wat bij mij past.
Misschien gewoon eens zeggen.
Hee ik begrijp dat je het moeilijk hebt. Maar onze ontmoetingen worden teveel een eenrichtingsverkeer waarbij het voortdurend over dezelfde negatieve onderwerpen gaat. Op die manier merk ik dat ik steeds minder zin krijg om met je af te spreken. Ik wil ook gewoon plezier kunnen maken.
Zullen we afspreken het hier gewoon max een half uur over te hebben en dan het even opzij schuiven voor wat leuks? Dan blijven onze ontmoetingen ook iets om naar uit te zien.
Hee ik begrijp dat je het moeilijk hebt. Maar onze ontmoetingen worden teveel een eenrichtingsverkeer waarbij het voortdurend over dezelfde negatieve onderwerpen gaat. Op die manier merk ik dat ik steeds minder zin krijg om met je af te spreken. Ik wil ook gewoon plezier kunnen maken.
Zullen we afspreken het hier gewoon max een half uur over te hebben en dan het even opzij schuiven voor wat leuks? Dan blijven onze ontmoetingen ook iets om naar uit te zien.
Ik vind dat (w.s. als enige..) best een plausibele redenatie. Helemaal niet zo gek. Het is de diplomatieke variant zou je kunnen zeggen. Conflict vermijdend.quote:
[..]
Nee dit is appels met peren vergelijken, want ik ben egocentrisch op een gezonde manier door mezelf te beschermen voor mezelf op te komen. Dat is toch in wezen anders dan een negatieve monoloog houden bij je vriendinnen om je shit kwijt te kunnen aan de lopende band zonder rekening te houden met die ander. Dan ben je een vriendin vuil aan het behandelen en verdien je niet beter terug.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Dat is toch ook prima? Je laat iig niet ineens nooit meer iets van je horen.quote:
Bedankt voor jullie reacties! Ik snap wat jullie bedoelen, maar dit gaat in mijn hoofd niet lukken. Ik heb er over nagedacht en ik ga binnenkort afspreken en het een kans geven. Als ik er weer doodongelukkig van word, dan weet ik dat ik volgende keer ga zeggen dat ik tijd voor mezelf nodig heb. Dan betrek ik het niet direct op haar, heb ik afstand genomen en geen ongemakkelijke situatie gecreëerd en niemand pijn gedaan. Dat is iets wat bij mij past.
Op woensdag 22 januari 2025 19:50 schreef Bugno3 het volgende:
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Van wat ik uit je verhaal begrijp is dat je vriendinnen psychologische wrakken zijn dus dan vraag ik me af waar om we ze hier dan nog niet op Fok zien aangezien dit voor die mensen the place to be isquote:
Bedankt voor jullie reacties! Ik snap wat jullie bedoelen, maar dit gaat in mijn hoofd niet lukken. Ik heb er over nagedacht en ik ga binnenkort afspreken en het een kans geven. Als ik er weer doodongelukkig van word, dan weet ik dat ik volgende keer ga zeggen dat ik tijd voor mezelf nodig heb. Dan betrek ik het niet direct op haar, heb ik afstand genomen en geen ongemakkelijke situatie gecreëerd en niemand pijn gedaan. Dat is iets wat bij mij past.
Le Diable
Dat weet je toch niet?quote:
dan vraag ik me af waar om we ze hier dan nog niet op Fok zien
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Nee, ik ken deze vriendin. Ze is emotioneel labiel en ik trek het niet meer. Ik wil haar niet eens een half uur aanhoren want ze is egoïstisch en alleen met zichzelf bezig. Als ze mij vraagt hoe het met me gaat dan raakt ze al afgeleid na 2 zinnen. Ik heb dan ook geen zin meer om te vertellen. Ik hoef haar niet meer 1 op 1 te zien, dus het is voor mij alleen maar een lose-situatie om contact te blijven houden. Het moet altijd om haar gaan en het is altijd geklaag. Klaar mee en ik ben haar geen verklaring schuldig. Ik zeg gewoon dat ik tijd voor mezelf nodig heb en daarom niet afspreek. Geen gezeik, geen discussie, doel bereikt, thats it.quote:
Misschien gewoon eens zeggen.
Hee ik begrijp dat je het moeilijk hebt. Maar onze ontmoetingen worden teveel een eenrichtingsverkeer waarbij het voortdurend over dezelfde negatieve onderwerpen gaat. Op die manier merk ik dat ik steeds minder zin krijg om met je af te spreken. Ik wil ook gewoon plezier kunnen maken.
Zullen we afspreken het hier gewoon max een half uur over te hebben en dan het even opzij schuiven voor wat leuks? Dan blijven onze ontmoetingen ook iets om naar uit te zien.
Mijn man vindt het ook niet gek, hij wordt ook gek van haar en heeft medelijden met haar man die ook niet meer gelukkig kijkt.quote:
[..]
Ik vind dat (w.s. als enige..) best een plausibele redenatie. Helemaal niet zo gek. Het is de diplomatieke variant zou je kunnen zeggen. Conflict vermijdend.
Ja ok, maar 'tijd voor jezelf' dat is weer zo tijdelijk en alsof ze nadat jij 'diep hebt nagedacht' ineens verandert. Je weet dat je het kut met haar vindt, maar vanuit een misplaatst gevoel van loyaliteit probeer je het toch tegen heug en meug. Misschien moet je jezelf bij de ballen pakken en gewoon zeggen waar het op staat en als ze er niks mee doet dan trek je er definitief de stekker uit. Vriendschappen tussen wijven zijn altijd zo onnodig complex, echt te bizar somsquote:
[..]
Nee, ik ken deze vriendin. Ze is emotioneel labiel en ik trek het niet meer. Ik wil haar niet eens een half uur aanhoren want ze is egoïstisch en alleen met zichzelf bezig. Als ze mij vraagt hoe het met me gaat dan raakt ze al afgeleid na 2 zinnen. Ik heb dan ook geen zin meer om te vertellen. Ik hoef haar niet meer 1 op 1 te zien, dus het is voor mij alleen maar een lose-situatie om contact te blijven houden. Het moet altijd om haar gaan en het is altijd geklaag. Klaar mee en ik ben haar geen verklaring schuldig. Ik zeg gewoon dat ik tijd voor mezelf nodig heb en daarom niet afspreek. Geen gezeik, geen discussie, doel bereikt, thats it.
Le Diable
ze hebben chat gpt en hun psycholoogquote:
[..]
Van wat ik uit je verhaal begrijp is dat je vriendinnen psychologische wrakken zijn dus dan vraag ik me af waar om we ze hier dan nog niet op Fok zien aangezien dit voor die mensen the place to be is
Maar dat is het dus: je komt helemaal niet voor jezelf op, dat ga je angstvallig uit de weg. Je gooit het op 'de ander niet kwetsen' maar er is niets zo kwetsend als ghosten, zeker na jaren vriendschap.quote:
[..]
Nee dit is appels met peren vergelijken, want ik ben egocentrisch op een gezonde manier door mezelf te beschermen voor mezelf op te komen. Dat is toch in wezen anders dan een negatieve monoloog houden bij je vriendinnen om je shit kwijt te kunnen aan de lopende band zonder rekening te houden met die ander. Dan ben je een vriendin vuil aan het behandelen en verdien je niet beter terug.
En maak jezelf niks wijs: dat jij conflicten angstvallig vermijdt, maakt jou helemaal geen lief persoon. In tegendeel.
Resistance is futile.
Persoonlijke groei.quote:
[..]
Dan speelt alsnog de vraag in mijn hoofd (als conflictvermijdend en te lief persoon): vertellen wat mij dwarszit, wat win ik hiermee?
Het is even uit je comfortzone leren komen, maar als dit kennelijk al jaren zo gaande is had je eerder geleerd je grenzen aan te geven en uit deurmat-modus te komen. Zo onnodig om te gaan lopen hyperventileren en huilen om een probleem van een ander. Dan heb je het nodeloos al veel te ver laten komen.
En jou blijkbaar.quote:
[..]
ze hebben chat gpt en hun psycholoog
I 'm not sure about an inner child, but I do have an inner idiot who surfaces every now and then.
Ik bescherm mezelf op mijn manier. Haar confronteren gaat voor mij niets positiefs opleveren. Sterker nog, ik krijg het weer terug op mijn bord als de labiele vriendin geen begrip heeft voor mijn situatie. Het is een lose-lose situatie, waar ik geen energie in wil steken. De meeste vrouwen willen dingen (uitvoerig) uitpraten om er vrede mee te hebben, ik ben niet zo. Het geeft me stress als ik er aan denk.quote:
[..]
Maar dat is het dus: je komt helemaal niet voor jezelf op, dat ga je angstvallig uit de weg. Je gooit het op 'de ander niet kwetsen' maar er is niets zo kwetsend als ghosten, zeker na jaren vriendschap.
En maak jezelf niks wijs: dat jij conflicten angstvallig vermijdt, maakt jou helemaal geen lief persoon. In tegendeel.
Je haalt de situaties door elkaar. De vriendin bij wie ik hyperventileerde is een goede vriendin die ik zal blijven steunen. Ik zal haar natuurlijk niet ghosten ook al heb ik moeite met onze gesprekken omdat ze nu weer in een lastige situatie zit fysiek en emotioneel en mijn steun nodig heeft.quote:
[..]
Persoonlijke groei.
Het is even uit je comfortzone leren komen, maar als dit kennelijk al jaren zo gaande is had je eerder geleerd je grenzen aan te geven en uit deurmat-modus te komen. Zo onnodig om te gaan lopen hyperventileren en huilen om een probleem van een ander. Dan heb je het nodeloos al veel te ver laten komen.
[..]
En jou blijkbaar.
Ik wil de vriendinnen niet meer spreken die al jaren in een slachtofferrol zitten, negatief zijn over het leven, het gesprek altijd om hun draait, bipolair/borderline kenmerken hebben.. ik ben daar dus klaar mee en deze ben ik aan het ghosten/ben ik niet meer beschikbaar voor. Dit zijn nooit echte vriendinnen geweest in mijn ogen, omdat ze gewoon niet geschikt zijn naar mijn mening. Ik wil ook niets hoeven uitleggen.
Los van de problemen waar deze vriendinnen mee zitten. Dat je elkaar 20 jaar kent, hoeft niet te betekenen dat je voor altijd intensief contact blijft houden. Het hoeft niet per se dat óf het beëindigen van de vriendschap te zijn. Steek even wat meer energie in andere vriendschappen of tijdsbestedingen. Daar hoef je je echt niet schuldig om te voelen.
Wat je ook kunt doen is voorstellen om een activiteit te ondernemen waarbij wat meer ruimte voor leuk/lachen is, en wat minder voor deprimerende gesprekken.
Wat je ook kunt doen is voorstellen om een activiteit te ondernemen waarbij wat meer ruimte voor leuk/lachen is, en wat minder voor deprimerende gesprekken.
Naar mate je ouder wordt heb je ook gewoon minder behoefte aan vrienden en vriendinnen. Vroeger maakte mensen al kinderen voor ze 25 waren en hielden ze zich daar mee bezig. Tegenwoordig blijven mensen steeds langer single en kindloos en ja dan is het niet zo gek dat je na +20 jaar wel een beetje op hetzelfde groepje bent uitgekeken zeker als je niemand anders ziet
Dit herken ik (helaas) ook bij mijn vrienden wel een beetje maar dan op een andere manier. Het valt me de laatste tijd steeds meer op dat wanneer we elkaar weer eens zien dat het steeds minder gaat over gezamenlijke interesses e.d.
Meer en meer gaat het over materiële en financiële zaken. Over hun carrière, salaris(verhogingen), huizen en hypotheek, warmtepomp en wat die zonnepanelen de laatste tijd hebben opgebracht, de nieuwe leaseauto die ze krijgen, andere (vaak dure) zaken die ze hebben gekocht. Familie, kinderen en dan over hun prestaties en hoe goed ze het wel niet doen.
Vaak voelt het een beetje als een wedstrijdje ver pissen. Nu zijn dit onderwerpen die mijzelf niet zo boeien of waarover ik niet echt kan meepraten dus ga daar ook nooit zo in mee. Natuurlijk is het niet zo dat het daar de hele tijd over gaat en er komen nog genoeg andere (leukere/interessante) dingen ter sprake. Maar het is wel iets dat me meer en meer begint op te vallen, maar misschien hoort dat gewoon bij het ouder worden(?). Niet alleen bij vrienden trouwens ook op het werk en bij de sport gaat het vaak over dergelijke onderwerpen.
Vind dat jammer en soms zelfs een beetje storend, het voelt alsof je toch een beetje uit elkaar groeit omdat het contact steeds oppervlakkiger wordt.
Meer en meer gaat het over materiële en financiële zaken. Over hun carrière, salaris(verhogingen), huizen en hypotheek, warmtepomp en wat die zonnepanelen de laatste tijd hebben opgebracht, de nieuwe leaseauto die ze krijgen, andere (vaak dure) zaken die ze hebben gekocht. Familie, kinderen en dan over hun prestaties en hoe goed ze het wel niet doen.
Vaak voelt het een beetje als een wedstrijdje ver pissen. Nu zijn dit onderwerpen die mijzelf niet zo boeien of waarover ik niet echt kan meepraten dus ga daar ook nooit zo in mee. Natuurlijk is het niet zo dat het daar de hele tijd over gaat en er komen nog genoeg andere (leukere/interessante) dingen ter sprake. Maar het is wel iets dat me meer en meer begint op te vallen, maar misschien hoort dat gewoon bij het ouder worden(?). Niet alleen bij vrienden trouwens ook op het werk en bij de sport gaat het vaak over dergelijke onderwerpen.
Vind dat jammer en soms zelfs een beetje storend, het voelt alsof je toch een beetje uit elkaar groeit omdat het contact steeds oppervlakkiger wordt.
Als iedereen aan zichzelf denkt wordt er aan iedereen gedacht.
Op 't randje en erover.
Op fietsen zonder bende kwam'm zie schooieren um spek
Op 't randje en erover.
Op fietsen zonder bende kwam'm zie schooieren um spek
|
|
