Mooi gezegd.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 09:23 schreef halfway het volgende:
Je hebt bruistabletjes en je hebt zuigtabletjes, van de laatste moet je snel afscheid nemen.
Ik ben niet iemand die confrontaties aangaat als het niet hoeft. Mijn manier is dat ik stap voor stap verdwijn en 6 maanden later nog wel een leuk appje terugstuur als ik wat heb ontvangen maar “vergeten” ben te reageren. Dat is na 2-3x wel een signaal van ik ben druk en er is geen plek voor jou in mijn leven zonder direct ruzie te maken. De weg van de lieve vrede noem ik het maar. Ik zie ze wel in groepsverband 1x per jaar waar geen tijd is voor intense 1 op 1 gesprekken.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:01 schreef Moeraskat het volgende:
Dat lijk me best zwaar op den duur ja. Ik snap wel dat de maat dan eens vol is, zeker als de balans weg is.
En je hebt dit ook al besproken met ze?
Dat is inderdaad de hamvraag, wat is iemand je waard en in hoeverre ben je bereid een stukje van je eigen mentale gezondheid en tijd op te offeren. Alleen met de zwangere vriendin ben ik goed bevriend (geweest), zij heeft een goed hart en ik weet dat ze er ook voor mij zou zijn. Met haar blijf ik app contact houden en haar wil ik ook blijven steunen al gaat het helaas ten koste van mezelf. Al vraag ik me wel af of zij niet is veranderd, wil geen carričre meer, wil een huismoeder worden maar het lukt niet om kinderen te krijgen dus de topics gaan alleen over kinderen en moederschap etc. ik vraag me dan af of we op den duur niet uit elkaar zullen groeien door verschillende leefstijlen, interessegebieden en gesprekken. Ik zit niet te wachten op een heel levensverhaal/monoloog als ik vraag: “hoe gaat het?”.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:07 schreef Boca_Raton het volgende:
Mensen veranderen, vriendschappen veranderen. Als je je energie verliest in het contact met hen, kun je m.i. proberen het aan te kaarten bij diegene. Wel als ze je het waard is. En is dat niet zo, week jezelf los van (enkelen van) de groep.
Wat zijn ze je waard…?
Bijvoorbeeld constant willen praten over wat er niet goed gaat, onvrede over het leven, trauma’s waarvan ik denk dat het geen trauma is maar een life struggle.. bipolaire kenmerken.. andere vriendin heeft long covid en heeft haar phd niet afgerond. Al jarenlang geen baan en het gaat dus ook over ziektes en dingen die niet goed gaan. Een andere vriendin sprak alleen maar over zichzelf, het was een monoloog en ook negatief. Al deze dames waren vroeger vrolijk en leuk, maar nu is daar niks van over en ben ik ze al heel lang aan het ghosten/vermijden. Andere vriendinnen uit een andere groep zeggen ook trauma’s te hebben.. nou ik zit daar gewoon niet op te wachten.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:24 schreef Kottnauer het volgende:
Kun je iets meer vertellen over die psychische problemen? En wat is een zwaar zwangerschapstraject?
Dat is precies wat er aan de hand is. Ik vind de gesprekken met haar niet meer leuk door verschillende interesses en leefstijlen. Daarnaast wil ik het gewoon leuk en gezellig hebben, lekker lachen en dat gaat gewoon niet. Ik weet niet of het een fase is en ze is een goed mens die er ook voor mij zal zijn, dus ik zou ons contact daardoor niet enorm laten verwateren denk ik.. maar ik besef nu dat ik meer wil omgaan met vrolijke mensen die het positieve in het leven zien, ook willen lachen en leuke dingen doen zonder teveel intense gesprekken en over problemen praten. Waar vind ik deze stabiele vrouwen?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 12:27 schreef Kottnauer het volgende:
Een vriendschap moet, is mijn ervaring, wel op iets concreets gebaseerd zijn. Een gedeeld verleden is niet voldoende. Het moet iets zijn “in het nu”.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiėn in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Hm oke dan zouden ze daar kunnen venten in principe.quote:
Heb je al je grenzen aangegeven en dit met ze besproken? Als jij dat niet aangeeft, en je gevoelens en gedachtes hierover uitspreekt, dan denken ze natuurlijk dat jij het wel best vindt.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 00:59 schreef TheInnocent het volgende:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Ik denk dat vrouwen met problemen niet alleen van alles met een psycholoog willen delen, maar ook - helaas - met vriendinnen. Het grootste verschil ook met mannen die over het algemeen het luchtig houden onder elkaar. De vrienden van mijn man hebben ook problemen (sinds geboorte van een kind) maar ze benoemen het kort en gaan door met leuke dingen doen wat ze altijd al deden, zoals gamen/voetbal/vechtsport kijken/ nieuwe activiteit uitproberen, een burger eten en het over vakantiebestemmingen/ nieuwe ontwikkelingen hebben. Kortom: nog steeds dezelfde gedeelde interesses en positiviteit wat de vriendengroep 20+ jaar bijeenhoudt. Maar de meeste vrouwen in mijn omgeving.. moeten het altijd urenlang over hun problemen hebben.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:02 schreef FlippingCoin het volgende:
[..]
Hm oke dan zouden ze daar kunnen venten in principe.
Die zwangerschap is iig tijdelijk dat scheelt maar is niet fijn zo iets nee, heel vermoeiend die mensen die altijd maar over negatieve dingen praten.
Dit klinkt theoretisch als zeer praktisch en efficiėnt, maar zo werkt het vrouwenbrein niet. Je hebt al gauw iemand gekwetst en gaat met ruzie uit elkaar. Ik kies voor de weg van de lieve vrede: druk en minder beschikbaar tot helemaal niet meer beschikbaar. De weg van de minste pijn die leidt tot hetzelfde resultaat.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:26 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Heb je al je grenzen aangegeven en dit met ze besproken? Als jij dat niet aangeeft, en je gevoelens en gedachtes hierover uitspreekt, dan denken ze natuurlijk dat jij het wel best vindt.
Zelf weten. Als je vriendinnen geen enkele vorm van feedback kunnen ontvangen, dan kun je ze maar beter kwijt zijn. Maar ik vermoed dat je ook gewoon de "confrontatie" niet aandurft.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:40 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Dit klinkt theoretisch als zeer praktisch en efficiėnt, maar zo werkt het vrouwenbrein niet. Je hebt al gauw iemand gekwetst en gaat met ruzie uit elkaar. Ik kies voor de weg van de lieve vrede: druk en minder beschikbaar tot helemaal niet meer beschikbaar. De weg van de minste pijn die leidt tot hetzelfde resultaat.
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:43 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Zelf weten. Als je vriendinnen geen enkele vorm van feedback kunnen ontvangen, dan kun je ze maar beter kwijt zijn. Maar ik vermoed dat je ook gewoon de "confrontatie" niet aandurft.
De formulering is belangrijk. Praat vanuit jezelf en wat het met jou doet, zonder vingertjes te wijzen. Als ze daar al niet meer kunnen dealen, gewoon het contact verbreken of laten verwateren.
Hierquote:Op zaterdag 3 januari 2026 12:53 schreef TheInnocent het volgende:
Waar vind ik deze stabiele vrouwen?
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.quote:
quote:Op zaterdag 3 januari 2026 14:06 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.
Zucht... Oké.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:59 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.
Dat lijkt mij de juiste aanpak.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 14:06 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.
Ik vind het best logisch dat het kwartje dus niet gevallen is als je het zo omslachtig brengt. Je hebt niet gezegd dat haar problemen te zwaar op jou drukken omdat het alleen nog maar daar over gaat. Je hoeft niet eens te zeggen dat je er geen zin in hebt.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:59 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 16:13 schreef Seven. het volgende:
[..]
Ik vind het best logisch dat het kwartje dus niet gevallen is als je het zo omslachtig brengt. Je hebt niet gezegd dat haar problemen te zwaar op jou drukken omdat het alleen nog maar daar over gaat. Je hoeft niet eens te zeggen dat je er geen zin in hebt.
Er is niets zo knagend als geghost worden ook. Je moet je afvragen of ze dat verdienen.
Al benoem je het met één zin: ‘Ik vind het best wel zwaar wat je allemaal vertelt.’ Desnoods nog een keer. Zou ze dat ook niet oppikken?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 16:53 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.
Dus jij bent kapot van de problemen van een vriendin. Dan zou je zeggen dat je je betrokken voelt bij haar.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 16:53 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.
Wat een hoop lulsmoezen. Dit neemt allemaal niet weg dat je gewoon te schijterig bent om hierover écht in gesprek te gaan. Zij verdienen beter dan geghost te worden en jij hebt daarin een verantwoordelijkheid te nemen.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 16:53 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik zou schrikken als een vriendin van mij zou zeggen dat ze door mijn situatie hyperventileert, down is, dagelijks huilt etc. ik zou dan niet doorgaan met mijn problemen vertellen. Misschien passen vriendinnen bij me die wel verder kunnen kijken dan hun eigen emoties. Vriendin heeft bijv. veel steun gehad van haar moeder die zelf ook nog eens ziek is. Daar waar ze zelf opluchtte door haar emoties te delen, is haar moeder er harder op achteruitgegaan. Ze heeft dit zelf gezegd. Ook al was ze er bezorgd over, ze is er niet mee gestopt. Ik vind dit een sterk signaal dat ze niet voldoende rekening houdt met anderen wanneer ze er zelf doorheen zit. Mijn oplossing is denk ik minder contact met probleemgevallen en meer contact met positieve mensen met dezelfde interesses en leefstijl. Zoals een andere user zei: vriendschap moet ook gebaseerd zijn op iets concreets, iets in het nu.
Vind je het vreemd dat ik afstand wil nemen van mijn probleemvriendinnen omdat het ten koste gaat van mijn mentale gezondheid?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:00 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Dus jij bent kapot van de problemen van een vriendin. Dan zou je zeggen dat je je betrokken voelt bij haar.
Wat ik dan weer slecht kan rijmen met je voornemen om je probleemvriendinnen te dumpen voor vriendinnen waar je vooral lol mee hebt.
Ben ik niet met je eens. Ik ben niemand iets schuldig en heb genoeg verantwoordelijkheden op een dag. Anderen mogen zichzelf ook een spiegel voorhouden. Ik kies zelf wel met wie ik om wil gaan, wanneer en hoe.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:14 schreef Seven. het volgende:
[..]
Wat een hoop lulsmoezen. Dit neemt allemaal niet weg dat je gewoon te schijterig bent om hierover écht in gesprek te gaan. Zij verdienen beter dan geghost te worden en jij hebt daarin een verantwoordelijkheid te nemen.
Hiermee bereik je iemand die op de bodem van de put zit niet.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 16:55 schreef Boca_Raton het volgende:
[..]
Al benoem je het met één uzin: ‘Ik vind het best wel zwaar wat je allemaal vertelt.’ Desnoods nog een keer. Zou ze dat ook niet oppikken?
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 16:55 schreef Boca_Raton het volgende:
[..]
Al benoem je het met één zin: ‘Ik vind het best wel zwaar wat je allemaal vertelt.’ Desnoods nog een keer. Zou ze dat ook niet oppikken?
En dat is het dus met vriendschappen: dan ben je elkaar wel zo'n uitleg schuldig.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:17 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ben ik niet met je eens. Ik ben niemand iets schuldig en heb genoeg verantwoordelijkheden op een dag. Anderen mogen zichzelf ook een spiegel voorhouden. Ik kies zelf wel met wie ik om wil gaan, wanneer en hoe.
Je communiceert niet helder en neemt haar kwalijk dat ze je verhulde boodschap niet snapt.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:20 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.
Dan moet je duidelijker zijn. Ze moet weten dat je het niet meer trekt. Hoe je het doet, doe je het. Het is door de zure appel heenbijten maar dan verandert er voor jou veel ten goede. Ghosten kan echt niet.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:20 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.
Het klinkt wel vrij ernstig, hyperventileren, dagenlang huilen. Toen ik het las in de OP dacht ik dat het over je vriendin ging, niet over jou.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:14 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Vind je het vreemd dat ik afstand wil nemen van mijn probleemvriendinnen omdat het ten koste gaat van mijn mentale gezondheid?
Ik ben geen medische/psychologische dienstverlener en heb genoeg aan mijn eigen leven, werkdruk, klagende collega’s en cliėnten. Ik vind het een logische oorzaak-gevolg situatie dat ik mijn probleemvriendinnen niet meer trek.
Dit zijn afscheidnemende zinnen die ik een vriendin ga vertellen die diep in de put zit? Dit zijn heel harde woorden als je het mij vraagt.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:18 schreef Seven. het volgende:
[..]
Hiermee bereik je iemand die op de bodem van de put zit niet.
Ik heb het gevoel dat onze hele vriendschap draait om jouw problemen. Ik wil er voor je zijn en ik ben er voor je geweest, maar we zijn uit elkaar gegroeid.
Dat is de boodschap. En een echte vriend gaat vervolgens over op hoe als vrienden verder. Maar die bereidheid is er bij TS niet meer omdat ze dat gesprek al een jaar of wat ontwijkt.
Haar alternatief is om iemand die mentaal al helemaal aan de grond zit, te ghosten.
ALS JIJ NIET DUIDELIJK BENT, KUNNEN MENSEN JE OOK NIET BEGRIJPEN.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:17 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ben ik niet met je eens. Ik ben niemand iets schuldig en heb genoeg verantwoordelijkheden op een dag. Anderen mogen zichzelf ook een spiegel voorhouden. Ik kies zelf wel met wie ik om wil gaan, wanneer en hoe.
Ik wil die vriendin van je wel pesten of opbeuren gaat je wel wat knaken kosten. En ik ben goed.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 00:59 schreef TheInnocent het volgende:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Dit is toch helemaal niet duidelijk?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:20 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik heb heel vaak gezegd dat ik het heel zwaar vind en het veel met me doet. Zij vertaalt dit naar: mijn vriendin is betrokken met me wat goed (wat ook zo is) maar ze trekt niet de conclusie: oh ik val haar hiermee lastig, haar mentale gezondheid gaat achteruit door mij .. laat ik iets veranderen.
Misschien zijn het nooit echte vriendschappen geweest en boeien de eindeloze problemen mij niet meer en ben ik er gevoelloos voor geworden. En met die ene vriendin die het wel waard is, waardoor ik vorig jaar ook mentaal achteruit ging en ik hyperventileerde door de eindeloze gesprekken over haar zwangerschap en het opfleuren van haar, ik wil haar wel blijven steunen nu, ook al is het zwaar en praten we al langer dan een jaar over haar problemen. Ik denk dat het een fase is en ze kan alle steun gebruiken.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:22 schreef Seven. het volgende:
[..]
En dat is het dus met vriendschappen: dan ben je elkaar wel zo'n uitleg schuldig.
Waar is jouw zelfreflectie in deze? Waarom ga durf je dat gesprek niet aan? Iedereen krijgt vroeg of laat problemen, ook jouw toekomstige vrienden. Ga je die allemaal ghosten?
Je kunt iemand wel steunen maar niet stutten!quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:45 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Misschien zijn het nooit echte vriendschappen geweest en boeien de eindeloze problemen mij niet meer en ben ik er gevoelloos voor geworden. En met die ene vriendin die het wel waard is, waardoor ik vorig jaar ook mentaal achteruit ging en ik hyperventileerde door de eindeloze gesprekken over haar zwangerschap en het opfleuren van haar, ik wil haar wel blijven steunen nu, ook al is het zwaar en praten we al langer dan een jaar over haar problemen. Ik denk dat het een fase is en ze kan alle steun gebruiken.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |