R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Dat lijk me best zwaar op den duur ja. Ik snap wel dat de maat dan eens vol is, zeker als de balans weg is.
En je hebt dit ook al besproken met ze?
En je hebt dit ook al besproken met ze?
Wat je niet doodt, zorgt er alleen voor dat je vreemd overkomt in intieme situaties.
Sowieso is er niets dat je ervan zou moeten weerhouden om vriendschappen aan te gaan die wel in balans zijn. Je zou ook eens na kunnen denken over iets minder vaak afspreken en bellen. En uiteraard bespreekbaar maken, hoe moeilijk het ook is.
Resistance is futile.
Mensen veranderen, vriendschappen veranderen. Als je je energie verliest in het contact met hen, kun je m.i. proberen het aan te kaarten bij diegene. Wel als ze je het waard is. En is dat niet zo, week jezelf los van (enkelen van) de groep.
Wat zijn ze je waard…?
Wat zijn ze je waard…?
|
|
