R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Dat lijk me best zwaar op den duur ja. Ik snap wel dat de maat dan eens vol is, zeker als de balans weg is.
En je hebt dit ook al besproken met ze?
En je hebt dit ook al besproken met ze?
Wat je niet doodt, zorgt er alleen voor dat je vreemd overkomt in intieme situaties.
Sowieso is er niets dat je ervan zou moeten weerhouden om vriendschappen aan te gaan die wel in balans zijn. Je zou ook eens na kunnen denken over iets minder vaak afspreken en bellen. En uiteraard bespreekbaar maken, hoe moeilijk het ook is.
Resistance is futile.
Mensen veranderen, vriendschappen veranderen. Als je je energie verliest in het contact met hen, kun je m.i. proberen het aan te kaarten bij diegene. Wel als ze je het waard is. En is dat niet zo, week jezelf los van (enkelen van) de groep.
Wat zijn ze je waard…?
Wat zijn ze je waard…?
Je hebt bruistabletjes en je hebt zuigtabletjes, van de laatste moet je snel afscheid nemen.
Je hoort bij de betere, maar nog lang niet bij de beste
Mooi gezegd.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 09:23 schreef halfway het volgende:
Je hebt bruistabletjes en je hebt zuigtabletjes, van de laatste moet je snel afscheid nemen.
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Ik ben niet iemand die confrontaties aangaat als het niet hoeft. Mijn manier is dat ik stap voor stap verdwijn en 6 maanden later nog wel een leuk appje terugstuur als ik wat heb ontvangen maar “vergeten” ben te reageren. Dat is na 2-3x wel een signaal van ik ben druk en er is geen plek voor jou in mijn leven zonder direct ruzie te maken. De weg van de lieve vrede noem ik het maar. Ik zie ze wel in groepsverband 1x per jaar waar geen tijd is voor intense 1 op 1 gesprekken.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:01 schreef Moeraskat het volgende:
Dat lijk me best zwaar op den duur ja. Ik snap wel dat de maat dan eens vol is, zeker als de balans weg is.
En je hebt dit ook al besproken met ze?
Had ik ook met mijn "vrienden" bovendien waren ze ook niet te vertrouwen, omdat ze datzelfde spelletje allemaal aan het meespelen waren. Heb ze vrijwel allemaal vaarwel gezegd.
Appears.
Je bent een Heraclied, of je bent het niet!
Je bent een Heraclied, of je bent het niet!
Dat is inderdaad de hamvraag, wat is iemand je waard en in hoeverre ben je bereid een stukje van je eigen mentale gezondheid en tijd op te offeren. Alleen met de zwangere vriendin ben ik goed bevriend (geweest), zij heeft een goed hart en ik weet dat ze er ook voor mij zou zijn. Met haar blijf ik app contact houden en haar wil ik ook blijven steunen al gaat het helaas ten koste van mezelf. Al vraag ik me wel af of zij niet is veranderd, wil geen carrière meer, wil een huismoeder worden maar het lukt niet om kinderen te krijgen dus de topics gaan alleen over kinderen en moederschap etc. ik vraag me dan af of we op den duur niet uit elkaar zullen groeien door verschillende leefstijlen, interessegebieden en gesprekken. Ik zit niet te wachten op een heel levensverhaal/monoloog als ik vraag: “hoe gaat het?”.quote:
Mensen veranderen, vriendschappen veranderen. Als je je energie verliest in het contact met hen, kun je m.i. proberen het aan te kaarten bij diegene. Wel als ze je het waard is. En is dat niet zo, week jezelf los van (enkelen van) de groep.
Wat zijn ze je waard…?
Bijvoorbeeld constant willen praten over wat er niet goed gaat, onvrede over het leven, trauma’s waarvan ik denk dat het geen trauma is maar een life struggle.. bipolaire kenmerken.. andere vriendin heeft long covid en heeft haar phd niet afgerond. Al jarenlang geen baan en het gaat dus ook over ziektes en dingen die niet goed gaan. Een andere vriendin sprak alleen maar over zichzelf, het was een monoloog en ook negatief. Al deze dames waren vroeger vrolijk en leuk, maar nu is daar niks van over en ben ik ze al heel lang aan het ghosten/vermijden. Andere vriendinnen uit een andere groep zeggen ook trauma’s te hebben.. nou ik zit daar gewoon niet op te wachten.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 01:24 schreef Kottnauer het volgende:
Kun je iets meer vertellen over die psychische problemen? En wat is een zwaar zwangerschapstraject?
De opnieuw zwangere vriendin had vorig jaar vroeggeboorte en een dode baby. Haar lichaam trekt het niet om de baby langer dan 5 maanden in de buik te houden. Na een lang traject, IVF, operaties, lijkt het er op dat deze zwangerschap ook niet als gehoopt gaat en is ze weer geopereerd. Het is nu afwachten. Ze wil heel graag kinderen en is al jaren bezig. Ik gun het haar zo erg. Dat is het enige waar ze over praat eigelijk, wat ook niet gek is gezien haar doel in het leven en dat er verder niets speelt in haar leven.
Hebben ze wel een psycholoog?
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Een vriendschap moet, is mijn ervaring, wel op iets concreets gebaseerd zijn. Een gedeeld verleden is niet voldoende. Het moet iets zijn “in het nu”.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiën in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiën in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Dat is precies wat er aan de hand is. Ik vind de gesprekken met haar niet meer leuk door verschillende interesses en leefstijlen. Daarnaast wil ik het gewoon leuk en gezellig hebben, lekker lachen en dat gaat gewoon niet. Ik weet niet of het een fase is en ze is een goed mens die er ook voor mij zal zijn, dus ik zou ons contact daardoor niet enorm laten verwateren denk ik.. maar ik besef nu dat ik meer wil omgaan met vrolijke mensen die het positieve in het leven zien, ook willen lachen en leuke dingen doen zonder teveel intense gesprekken en over problemen praten. Waar vind ik deze stabiele vrouwen?quote:
Een vriendschap moet, is mijn ervaring, wel op iets concreets gebaseerd zijn. Een gedeeld verleden is niet voldoende. Het moet iets zijn “in het nu”.
Een oude vriendschap kan makkelijk verwateren als de levens uit elkaar gaan lopen (wat normaal is). Als jouw vriendin bezig is met het moederschap, terwijl jij het liefst wil skiën in de Alpen (bijvoorbeeld), waar gaat het gesprek dan nog over? Zij wil praten over haar moedergevoelens, jij over de mooie afdalingen in de bergen. Al gauw praat je alleen maar langs elkaar heen.
Maar niet getreurd, zo is het leven. Maak nieuwe vriendschappen met mensen die jouw interesses delen.
Ik heb overal en nergens vrienden
gemaakt. School, werk, online. Laatst een vriendschap van 20 jaar verbroken.
gemaakt. School, werk, online. Laatst een vriendschap van 20 jaar verbroken.
Hm oke dan zouden ze daar kunnen venten in principe.quote:
Die zwangerschap is iig tijdelijk dat scheelt maar is niet fijn zo iets nee, heel vermoeiend die mensen die altijd maar over negatieve dingen praten.
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Heb je al je grenzen aangegeven en dit met ze besproken? Als jij dat niet aangeeft, en je gevoelens en gedachtes hierover uitspreekt, dan denken ze natuurlijk dat jij het wel best vindt.quote:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.
Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.
Ik denk dat vrouwen met problemen niet alleen van alles met een psycholoog willen delen, maar ook - helaas - met vriendinnen. Het grootste verschil ook met mannen die over het algemeen het luchtig houden onder elkaar. De vrienden van mijn man hebben ook problemen (sinds geboorte van een kind) maar ze benoemen het kort en gaan door met leuke dingen doen wat ze altijd al deden, zoals gamen/voetbal/vechtsport kijken/ nieuwe activiteit uitproberen, een burger eten en het over vakantiebestemmingen/ nieuwe ontwikkelingen hebben. Kortom: nog steeds dezelfde gedeelde interesses en positiviteit wat de vriendengroep 20+ jaar bijeenhoudt. Maar de meeste vrouwen in mijn omgeving.. moeten het altijd urenlang over hun problemen hebben.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:02 schreef FlippingCoin het volgende:
[..]
Hm oke dan zouden ze daar kunnen venten in principe.
Die zwangerschap is iig tijdelijk dat scheelt maar is niet fijn zo iets nee, heel vermoeiend die mensen die altijd maar over negatieve dingen praten.
Dit klinkt theoretisch als zeer praktisch en efficiënt, maar zo werkt het vrouwenbrein niet. Je hebt al gauw iemand gekwetst en gaat met ruzie uit elkaar. Ik kies voor de weg van de lieve vrede: druk en minder beschikbaar tot helemaal niet meer beschikbaar. De weg van de minste pijn die leidt tot hetzelfde resultaat.quote:
[..]
Heb je al je grenzen aangegeven en dit met ze besproken? Als jij dat niet aangeeft, en je gevoelens en gedachtes hierover uitspreekt, dan denken ze natuurlijk dat jij het wel best vindt.
Zelf weten. Als je vriendinnen geen enkele vorm van feedback kunnen ontvangen, dan kun je ze maar beter kwijt zijn. Maar ik vermoed dat je ook gewoon de "confrontatie" niet aandurft.quote:
[..]
Dit klinkt theoretisch als zeer praktisch en efficiënt, maar zo werkt het vrouwenbrein niet. Je hebt al gauw iemand gekwetst en gaat met ruzie uit elkaar. Ik kies voor de weg van de lieve vrede: druk en minder beschikbaar tot helemaal niet meer beschikbaar. De weg van de minste pijn die leidt tot hetzelfde resultaat.
De formulering is belangrijk. Praat vanuit jezelf en wat het met jou doet, zonder vingertjes te wijzen. Als ze daar al niet meer kunnen dealen, gewoon het contact verbreken of laten verwateren.
Er is een heel dunne lijn tussen feedback geven op basis van wat het met me doet en de betreffende vriendin het gevoel geven dat ik haar niet meer wil steunen in haar moeilijke tijd waardoor ze zich gekwetst voelt. Dit kan gauw leiden tot een ongemakkelijke situatie. Ik heb alleen aangegeven dat ik erg verdrietig word, aan het huilen ben geweest en gehyperventileerd heb omdat ik zelf gevoelig ben. Je zou denken: oh dan valt het kwartje wel, maar nee, de reactie daarop is positief omdat ze zich gezien en gehoord voelt en het lief vindt dat ik zo meeleef.quote:
[..]
Zelf weten. Als je vriendinnen geen enkele vorm van feedback kunnen ontvangen, dan kun je ze maar beter kwijt zijn. Maar ik vermoed dat je ook gewoon de "confrontatie" niet aandurft.
De formulering is belangrijk. Praat vanuit jezelf en wat het met jou doet, zonder vingertjes te wijzen. Als ze daar al niet meer kunnen dealen, gewoon het contact verbreken of laten verwateren.
Hierquote:
Waar vind ik deze stabiele vrouwen?
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Het heeft even geduurd totdat ik tot dit punt bent gekomen. Vriendschappen groeien geleidelijk en ongeforceerd. Ik ben nu een vriendengroepje aan het opbouwen van dames die dezelfde hobby delen. We dansen allemaal 15+ jaar, waarvan sommigen het professioneel doen of hebben gedaan. Ik wil ook een kookclub met leuke gezellige en grappige dames. Dat komt wel vanzelf als ik er voor open sta.quote:
|
|
