Ik vind mijn vriendinnen niet meer leuk

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 18:41 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Dit is toch helemaal niet duidelijk?
Zeg dan dat je het zwaar vindt om naar haar problemen te luisteren en dat dit een impact heeft op je eigen welbevinden. Dat jij er achteraf mee in je maag zit en dit vreet energie. Dat je het mist om ook gewoon eens leuke dingen te doen ipv altijd zware gesprekken te hebben en dat je er eigenlijk niet meer tegen kan omdat je zelf genoeg aan je hoofd hebt.

Nog redelijk lang maar niet meer zo vaag.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 20:19 schreef Boca_Raton het volgende:

[..]
Ja, anders is gaan zien en dat het haar teveel aangrijpt alle emoties dus dat het moeilijk wordt om door te gaan. Zoiets zou ik doen. Misschien ben ik te voorzichtig.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 20:56 schreef Saboo het volgende:

[..]
Mensen die depressief zijn, worden vaak erg egocentrisch. Ik had het zelf ook wel even nodig dat mensen gewoon zeiden dat mijn gejank schijt-irritant was, want tot ik me dat écht besefte geloofde ik ook "dat vriendinnen er voor elkaar hoorden te zijn", en zou ik de signalen ook niet snappen. Misschien help je ze juist wel door een spiegel voor te houden (iets met zachte heelmeesters).

Later in dezelfde situatie als jou terecht gekomen. Ik die me ontwikkelde en iets van mijn leven wilden maken, maar een boel vriendinnen die me zo ontzettend naar beneden haalden met hun psychische ellende. Ik heb die vriendschappen wel beeindigd. Zo iemand die in een zwangerschapstraject zit zou ik wel steunen, en een jaar iemand bijstaan op 20 jaar vriendschap is imo een kleine gunst, ookal kost het energie. Maar al die vriendinnen die helemaal niet beter wilden worden maar constant maar blijven zwelgen in hun slachtofferrol en borderline-taferelen. No thank you.

Ik heb wel in eerste instantie aangegeven dat het veel met me deed, en dat het niet goed was voor mijn eigen welzijn. Daar was weinig begrip voor. Dat is prima. Maar toen gewoon heel kort geweest op alle interacties en afspraken afgehouden. Achteraf gezien wel lang aangemodderd zou, vervelend en pijnlijk voor beiden, dus ik had de vriendschap wel beter "officieel" kunnen beëindigen. In 1x de pleister eraf is beter dan rotzooien. Doe het desnoods op een moment dat je weet dat ze snel weer een afspraak hebben met hun psycholoog o.i.d.

Wel lastig hoor, ik had daarna nog maar heel weinig vriendinnen over en voelde me ook schuldig (heb er ook veel dromen over gehad). Maar dat schuldgevoel viel in het niets bij de rust die ik daarna ervaarde. Ik gun je dat ook.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 02:50 schreef ootjekatootje het volgende:

[..]
Goed man! Trots op je, helemaal klaar zijn met een eng clubje.

Lekker je eigen ding gaan doen, en alleen zijn is niet zielig, het is een verrijking. Het los durven laten en alleen durven zijn, betekent dat je nieuwe avonturen aan durft te gaan. Het kan ff raar zijn, maar geen commentaar en geen gezeik van anderen… tja duurt ff maar dan ben je jezelf weer. Zonder commentaar en met nieuwe mensen.

Heerlijk! Doe het maar!

Ik kan die ellende, en dat getetter om niks ook niet aan. Ik pas ervoor. Mijn niet bellen met je shit.
Wel voor een feestje natuurlijk.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 08:52 schreef Cockwhale het volgende:

[..]
Heeft je veel opgeleverd, voorzichtig zijn: een vriendin die niet weet dat ze over je grens heengaat, die je mogelijk maar stilzwijgend uit je leven moet laten verdwijnen en zelf overladen worden met zorgen en emotie.

Goeden strategie wel

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 14:59 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Want een intense treurige lafheid.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 14:14 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
Het heeft denk ik alles met grenzen aangeven te maken. Het zegt denk ik nog niet eens zoveel over die vriendinnen, maar meer over de dynamiek tussen jou en de ander. Ik wil je daarmee niet als persoon bekritiseren. Het is namelijk ook een heel mooie eigenschap dat je als het ware jezelf en jouw eigen behoeftes kunt opofferen om een ander te helpen. Er zijn namelijk ook mensen die het echt nodig hebben dat iemand zoveel tijd en energie voor hen over heeft en op den duur jou ook laten merken dat ze dankbaar zijn dat jij er voor hen bent.

Maar in dit geval gaat het teveel ten koste van jezelf. Als jij eraan onderdoor gaat, kan je anderen alsnog niet helpen. Alleen al om die reden, is het belangrijk dat je jezelf hoe dan ook op de eerste plek zet. Daarbij, als je beter in staat bent om grenzen te kunnen aangeven, dwing je bij anderen respect af en trek je daarmee juist de goede mensen in jouw leven aan. Je stoot daarmee tegelijkertijd egocentrische mensen af, want als jij jouw persoonlijke grenzen kan bewaken, heb je een zekere mate van controle over jouw eigen emoties en ben je minder vatbaar voor manipulatie.

Het is helaas een kwestie van oefenen en je zal waarschijnlijk heel vaak nog op jouw bek gaan. Het volgende filmpje heeft mij persoonlijk wel wat inzicht en helderheid gegeven: Bekijk deze YouTube-video

Het komt hierop neer:
- Accepteer niet dat mensen tegen jou liegen. Ook niet dat ze iets voor jou verzwijgen omdat ze jou niet willen kwetsen. Een leugen blijft hoe dan ook een leugen, zelfs als het in feite wel de waarheid is maar op zo'n manier vertolkt dat jij er een andere interpretatie aan zal koppelen.
- Accepteer niet dat mensen geen respect hebben voor jouw tijd. Niet alleen dat iemand elke keer te laat komt of afspraken op het laatste moment afzegt. _{(Ik heb zelf persoonlijk elke keer meegemaakt dat ik beroep deed op maatschappelijke begeleiding met de bedoeling mijn dagstructuur op orde te krijgen; dat wil ik uiteraard zo snel mogelijk in orde hebben, echter zo'n Zuster Clivia type dringt er vervolgens op aan dat ik er 'de tijd voor moet nemen' waardoor ik als het aan haar ligt jarenlang met haar opgescheept zit terwijl mijn leven hetzelfde blijft. Zo'n mens blijft mij opdringen dat ik te ongeduldig ben en dat mijn ongeduld juist het struikelblok is; ik blijf dan met frustraties zitten + ik heb dan de overtuiging dat ik het over mezelf afroep en des te meer afhankelijk ben van de hulp van anderen. Door dit filmpje ben ik wel gaan inzien dat ik mij door zo'n muts laat manipuleren. Ook al noemt zij zichzelf een professional - het is mijn leven en het is haar taak om met de mogelijkheden waartoe ze beschikking heeft te anticiperen op wat IK nodig heb. Als ze dat niet kan, is ze niet geschikt voor haar beroep. Als ze zonodig wilt zorgen, kan ze ook stront scheppen op de kinderboerderij.)}
- Accepteer niet dat mensen jou slecht laten voelen over jezelf. In de praktijk is dat over het algemeen subtiel, bijvoorbeeld een zogenaamd grapje waardoor jij je gekwetst voelt. Als je uitspreekt dat jij je daardoor gekwetst voelt, zullen ze geheid reageren met "Pfff, kan je niet tegen een grapje? Jij bent wel heel erg overgevoelig zeg!" Iemand die jou respecteert, wilt niet dat jij je kut voelt door iets wat hij/zij gedaan heeft.
- Accepteer niet dat mensen jou alleen benaderen als ze iets van je nodig hebben, maar andersom geven ze jou er niets voor terug. Lijkt mij betrekking hebben op jouw persoonlijke situatie, toch? Ik denk dat je mensen pas een plek in jouw leven kunt gunnen als ze iets positiefs kunnen toevoegen aan jouw leven. Je bent niet verantwoordelijk voor hun welzijn. Laat ze hun shit zelf opknappen of ze gaan naar een psycholoog, want een psych wordt ervoor betaalt om hen daarmee te helpen.

Je zal merken dat iedereen die grenzen weleens zal overtreden. Belangrijk is om na te gaan hoe zij daarop reageren als je hen daarmee confronteert. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat iemand met ADHD elke keer te laat komt of op het laatste moment afspraken afzegt, maar als die persoon wel respect voor jou heeft, merk je ook dat hij/zij er zelf ook enorm van baalt dat het elke keer zo verloopt. Dan kan jij ervoor kiezen om voor hem/haar wat meer geduld op te brengen, want je merkt immers wel dat die persoon niet de bewuste intentie heeft om jou met problemen op te zadelen. Daarbij zal hij/zij het begrijpen en respecteren als jij zou aangeven "Ik trek dit voorlopig even niet. Ik kan niet met jou afspreken als jij die afspraken elke keer niet nakomt. Ik hoop dat het later in de toekomst wat beter gaat, want ik vind het wel leuk om met jou om te gaan. Maar voor de situatie zoals die nu is, moet ik prioriteit geven aan mezelf en het kost mij teveel energie als ik elke keer niet op jou kan rekenen."

Mensen die emotioneel labiel zijn, hebben wellicht langer de tijd nodig om te kunnen incasseren dat jij voor jouw persoonlijke grenzen opkomt. Maar als ze het ondanks hun eigen issues wel goed met je voor hebben, zal je ook bij hen merken dat ze respect hebben voor jou.

De mensen die de neiging hebben om continu over jouw grenzen heen te gaan en jou daarmee willen testen hoe loyaal jij bent naar hen toe ... voor hen moet je oppassen.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 15:25 schreef Lienekien het volgende:

[..]
Het blijft laf. Het werkt in zoverre dat je confrontaties mijdt, maar je lost er niks mee op. Want een keer echt aansnijden waar je mee zit en er een goed gesprek over voeren zou beide partijen kunnen helpen.

Dat ‘ze zijn het me niet waard om energie in te steken’ is een redenering achteraf omdat je de confrontatie niet aandurft.