Ik vind mijn vriendinnen niet meer leuk

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 17:37 schreef TheInnocent het volgende:
Naarmate ik meer schrijf hier, des te helderder ik dingen begin te zien. Bedankt allemaal!

Soms moet je even een drempel over worden geduwd/gedragen.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 18:52 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Ik heb het niet zo verwoord als jij, maar indirect. Los van meerdere keren zeggen dat ik het zwaar vind, heb ik gezegd dat ik heb gehyperventileerd, mijn energie weg was en dagenlang aan het huilen was. Hoe zou jij dat opvatten? Ze ging gewoon verder met vertellen, omdat ze zich gehoord en gezien voelde. Haar psycholoog heeft zelfs gehuild, ze kan erg intens vertellen. Ik weet alleen dat ze nu wel alle steun nodig heeft en geen stress kan gebruiken. Wie weet is ze na deze fase weer de oude..

Als ik in een tunnel zou zitten dan zou ik waarschijnlijk ook denken dat je heel hard met mij meeleeft. Ik zou het niet bij mezelf zoeken

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 18:45 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Misschien zijn het nooit echte vriendschappen geweest en boeien de eindeloze problemen mij niet meer en ben ik er gevoelloos voor geworden. En met die ene vriendin die het wel waard is, waardoor ik vorig jaar ook mentaal achteruit ging en ik hyperventileerde door de eindeloze gesprekken over haar zwangerschap en het opfleuren van haar, ik wil haar wel blijven steunen nu, ook al is het zwaar en praten we al langer dan een jaar over haar problemen. Ik denk dat het een fase is en ze kan alle steun gebruiken.

Wat dacht je ervan om haar dan ook gewoon te vertellen dat jij het gevoel hebt dat de vriendschap alleen maar om haar problemen draait? Of wil je haar over een paar maanden ook ghosten omdat je haar dan ook niet meer trekt?

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 17:37 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Dit zijn afscheidnemende zinnen die ik een vriendin ga vertellen die diep in de put zit? Dit zijn heel harde woorden als je het mij vraagt.

Hoe als vrienden verder? Hoe dan? We zijn twee heel verschillende mensen geworden, met heel verschillende interesses, toekomstperspectieven, verschillende levensstijlen en we hebben geen gedeelde passie/topics meer die we vroeger wel hadden. Er is niets meer wat me verbindt, behalve de geschiedenis, wat we hebben meegemaakt samen, leuke tijden van vroeger en dat ik haar nog steeds een goed mens vind met een goed hart en zij mij heel goed kennen en ook zo over me denken.

Nu maak ik onderscheid tussen de echte vriendin (zwanger) en de vriendin. Het is nu een zware periode waarin mijn zwangere vriendin steun nodig heeft. Die zal ik nooit ghosten en het zal me weer mentaal omlaag halen komende tijd. Voor haar heb ik het over. De andere vriendinnen met mentale problemen kunnen de pot op en worden geghost. Die hebben dat verdiend, omdat het egocentrische de boventoon voert aan hun kant. Heb ik meer ruimte en energie voor andere nieuwe vriendinnen.

Dit:

quote:

Ik heb het gevoel dat onze hele vriendschap draait om jouw problemen. Ik wil er voor je zijn en ik ben er voor je geweest, maar we zijn uit elkaar gegroeid.

..zijn geen harde woorden. Dit is gewoon je eigen gevoel verwoorden zonder te kwetsen.

En het is wel duidelijk dat jij niet als vrienden verder wil met die ene vriendin. Zij verdient beter dan geghost te worden.

Dus nogmaals: waarom durf jij dit gesprek met geen van beide vriendinnen aan te gaan? Waarom ben je bereid om je ene vriendin keihard te kwetsen door haar te ghosten en waarom laat je het met de ander ook rustig zover komen?

Niets zeggen en het maar gewoon laten door etteren doet gewoon verschrikkelijk veel pijn na 20+ jaar, zeker als je zelf ook nog eens de vage signalen verkeerd interpreteert als teken van steun.

Het is wel zo dat TS in één keer moet veranderen van een zeer inlevende vriendin, naar een vriendin die de stekker uit de vriendschap wil trekken.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 19:37 schreef Boca_Raton het volgende:
Het is wel zo dat TS in één keer moet veranderen van een zeer inlevende vriendin, naar een vriendin die de stekker uit de vriendschap wil trekken.

Eens, een mooie eerste stap zou wel zijn om aan te geven dat ze de vriendschappen anders is gaan zien omdat het alleen maar om de problemen draait.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 20:13 schreef Seven. het volgende:

[..]
Eens, een mooie eerste stap zou wel zijn om aan te geven dat ze de vriendschappen anders is gaan zien omdat het alleen maar om de problemen draait.

Ja, anders is gaan zien en dat het haar teveel aangrijpt alle emoties dus dat het moeilijk wordt om door te gaan. Zoiets zou ik doen. Misschien ben ik te voorzichtig.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 18:52 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Ik heb het niet zo verwoord als jij, maar indirect. Los van meerdere keren zeggen dat ik het zwaar vind, heb ik gezegd dat ik heb gehyperventileerd, mijn energie weg was en dagenlang aan het huilen was. Hoe zou jij dat opvatten? Ze ging gewoon verder met vertellen, omdat ze zich gehoord en gezien voelde. Haar psycholoog heeft zelfs gehuild, ze kan erg intens vertellen. Ik weet alleen dat ze nu wel alle steun nodig heeft en geen stress kan gebruiken. Wie weet is ze na deze fase weer de oude..

Mensen die depressief zijn, worden vaak erg egocentrisch. Ik had het zelf ook wel even nodig dat mensen gewoon zeiden dat mijn gejank schijt-irritant was, want tot ik me dat écht besefte geloofde ik ook "dat vriendinnen er voor elkaar hoorden te zijn", en zou ik de signalen ook niet snappen. Misschien help je ze juist wel door een spiegel voor te houden (iets met zachte heelmeesters).

Later in dezelfde situatie als jou terecht gekomen. Ik die me ontwikkelde en iets van mijn leven wilden maken, maar een boel vriendinnen die me zo ontzettend naar beneden haalden met hun psychische ellende. Ik heb die vriendschappen wel beeindigd. Zo iemand die in een zwangerschapstraject zit zou ik wel steunen, en een jaar iemand bijstaan op 20 jaar vriendschap is imo een kleine gunst, ookal kost het energie. Maar al die vriendinnen die helemaal niet beter wilden worden maar constant maar blijven zwelgen in hun slachtofferrol en borderline-taferelen. No thank you.

Ik heb wel in eerste instantie aangegeven dat het veel met me deed, en dat het niet goed was voor mijn eigen welzijn. Daar was weinig begrip voor. Dat is prima. Maar toen gewoon heel kort geweest op alle interacties en afspraken afgehouden. Achteraf gezien wel lang aangemodderd zou, vervelend en pijnlijk voor beiden, dus ik had de vriendschap wel beter "officieel" kunnen beëindigen. In 1x de pleister eraf is beter dan rotzooien. Doe het desnoods op een moment dat je weet dat ze snel weer een afspraak hebben met hun psycholoog o.i.d.

Wel lastig hoor, ik had daarna nog maar heel weinig vriendinnen over en voelde me ook schuldig (heb er ook veel dromen over gehad). Maar dat schuldgevoel viel in het niets bij de rust die ik daarna ervaarde. Ik gun je dat ook.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 00:59 schreef TheInnocent het volgende:
Ik heb vriendinnen met wie ik 20+ jaar bevriend ben. We wonen nog steeds niet ver van elkaar en zijn na de studie een werkend en getrouwd leven ingerold. Alleen hebben meerdere van mijn vriendinnen blijvend psychische problemen gekregen waar ze constant over willen praten.

Ik ben er he-le-maal klaar mee, want het zuigt mijn energie naar beneden. Ik wil het gezellig hebben, grapjes maken, lachen en het luchtig houden. Tuurlijk kun je serieuze zaken bespreken, hoeft niet alleen maar leuk, maar er moet een balans zijn. Een van mijn vriendinnen zit daarbij in een zwaar zwangerschapstraject waar ze vorig jaar ook in zat en ik haar van dichtbij steunde, ik hyperventileerde, was dagelijks aan het huilen en helemaal down. Al onze gesprekken gaan al langer dan een jaar hierover en het voelt voor mij alsof ik het niet meer aan kan, maar tegelijkertijd wil ik er voor haar zijn al is een luisterend oor en medeleven. Zo zijn er nog een paar vriendinnen die mijn steun willen met onvrede over hun leven en psychische klachten. Ik weet niet of het vrouw-eigen is om dit soort zaken bij vriendinnen neer te leggen, maar als vrouw zijnde zou ik juist mijn vriendinnen er niet constant mee belasten. Ik vraag me af of het tijd is voor andere vriendschappen.. waar ik energie van krijg en die ook rekening met mij houden. Het is ook mijn leven.

Goed man! Trots op je, helemaal klaar zijn met een eng clubje.

Lekker je eigen ding gaan doen, en alleen zijn is niet zielig, het is een verrijking. Het los durven laten en alleen durven zijn, betekent dat je nieuwe avonturen aan durft te gaan. Het kan ff raar zijn, maar geen commentaar en geen gezeik van anderen… tja duurt ff maar dan ben je jezelf weer. Zonder commentaar en met nieuwe mensen.

Heerlijk! Doe het maar!

Ik kan die ellende, en dat getetter om niks ook niet aan. Ik pas ervoor. Mijn niet bellen met je shit.
Wel voor een feestje natuurlijk.

Kijk je loopt tegen een eeuwenoud probleem aan dat door onze moderne maatschappij nog maar wordt uitvergroot: vrouwen worden er naarmate ze ouder worden gewoon niet gezelliger op. De meeste vrouwen zijn als ze bij de 40 aankomen mentale wrakken. In onze moderne maatschappij wordt dat alleen maar versterkt door het feit dat vrouwen min of meer gedwongen worden om ook nog te werken en een carrière te maken, wat bij velen niet in hun aard ligt. Bij 40-45 is de biologische rol van de vrouw bovendien uitgespeeld. Vrouwen worden dan vaak lelijk, dik en onaangenaam. Ze ontwikkelen allerlei tics. Als je dan geen kinderen hebt, ga je ze ook nooit krijgen en als je wel kinderen hebt, zijn ze meestal de deur uit. En als ze nog niet de deur uit zijn, dan heb je er geen energie meer voor.

Ik zou ze toch langzaam een beetje aan de kant zetten. Zeg eens een paar keer dat je geen tijd hebt, dat je het druk hebt, beantwoord berichten wat later, etc. Langzaam maar zeker zullen ze de boodschap wel begrijpen en je niet meer zo lastigvallen. Als je ze dan weer eens ziet, spreek dan af op een plek waar er geen ruimte of tijd is voor allerlei emotionele jankverhalen. Ga bijvoorbeeld iets actiefs met elkaar ondernemen of spreek af in een klein café waar iedereen kan horen wat je zegt. Dan kunnen ze misschien samenvatten hoe de laatste maanden eruitzagen. Als ze dan toch weer verzanden in jankverhalen, breng je het gesprek gewoon op iets anders. De inval van Trump in Venezuela ofzo. Echt een dooddoener, geloof me.

quote:

Op zondag 4 januari 2026 10:53 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Voorzichtig is ook meer mijn stijl. Dat is het altijd geweest. Om dan over een paar maanden heel direct te reageren, zou ze van schrikken. Ik vind het gewoon jammer dar bijna al mijn vriendinnen zijn veranderd in negatieve zin en alleen maar over hun problemen willen praten en stilstaan in hun leven of achteruitgaan. Alsof het vrouw-eigen is. Nou, ik wil dus vooruit en een leuk leven blijven hebben.

Heeft je veel opgeleverd, voorzichtig zijn: een vriendin die niet weet dat ze over je grens heengaat, die je mogelijk maar stilzwijgend uit je leven moet laten verdwijnen en zelf overladen worden met zorgen en emotie.

Goeden strategie wel

Denk er maar aan dat het vaak niet gaat om wat je zegt maar om hoe je het zegt. Hou het ook bij jezelf.

Het heeft denk ik alles met grenzen aangeven te maken. Het zegt denk ik nog niet eens zoveel over die vriendinnen, maar meer over de dynamiek tussen jou en de ander. Ik wil je daarmee niet als persoon bekritiseren. Het is namelijk ook een heel mooie eigenschap dat je als het ware jezelf en jouw eigen behoeftes kunt opofferen om een ander te helpen. Er zijn namelijk ook mensen die het echt nodig hebben dat iemand zoveel tijd en energie voor hen over heeft en op den duur jou ook laten merken dat ze dankbaar zijn dat jij er voor hen bent.

Maar in dit geval gaat het teveel ten koste van jezelf. Als jij eraan onderdoor gaat, kan je anderen alsnog niet helpen. Alleen al om die reden, is het belangrijk dat je jezelf hoe dan ook op de eerste plek zet. Daarbij, als je beter in staat bent om grenzen te kunnen aangeven, dwing je bij anderen respect af en trek je daarmee juist de goede mensen in jouw leven aan. Je stoot daarmee tegelijkertijd egocentrische mensen af, want als jij jouw persoonlijke grenzen kan bewaken, heb je een zekere mate van controle over jouw eigen emoties en ben je minder vatbaar voor manipulatie.

Het is helaas een kwestie van oefenen en je zal waarschijnlijk heel vaak nog op jouw bek gaan. Het volgende filmpje heeft mij persoonlijk wel wat inzicht en helderheid gegeven: Bekijk deze YouTube-video

Het komt hierop neer:
- Accepteer niet dat mensen tegen jou liegen. Ook niet dat ze iets voor jou verzwijgen omdat ze jou niet willen kwetsen. Een leugen blijft hoe dan ook een leugen, zelfs als het in feite wel de waarheid is maar op zo'n manier vertolkt dat jij er een andere interpretatie aan zal koppelen.
- Accepteer niet dat mensen geen respect hebben voor jouw tijd. Niet alleen dat iemand elke keer te laat komt of afspraken op het laatste moment afzegt. _{(Ik heb zelf persoonlijk elke keer meegemaakt dat ik beroep deed op maatschappelijke begeleiding met de bedoeling mijn dagstructuur op orde te krijgen; dat wil ik uiteraard zo snel mogelijk in orde hebben, echter zo'n Zuster Clivia type dringt er vervolgens op aan dat ik er 'de tijd voor moet nemen' waardoor ik als het aan haar ligt jarenlang met haar opgescheept zit terwijl mijn leven hetzelfde blijft. Zo'n mens blijft mij opdringen dat ik te ongeduldig ben en dat mijn ongeduld juist het struikelblok is; ik blijf dan met frustraties zitten + ik heb dan de overtuiging dat ik het over mezelf afroep en des te meer afhankelijk ben van de hulp van anderen. Door dit filmpje ben ik wel gaan inzien dat ik mij door zo'n muts laat manipuleren. Ook al noemt zij zichzelf een professional - het is mijn leven en het is haar taak om met de mogelijkheden waartoe ze beschikking heeft te anticiperen op wat IK nodig heb. Als ze dat niet kan, is ze niet geschikt voor haar beroep. Als ze zonodig wilt zorgen, kan ze ook stront scheppen op de kinderboerderij.)}
- Accepteer niet dat mensen jou slecht laten voelen over jezelf. In de praktijk is dat over het algemeen subtiel, bijvoorbeeld een zogenaamd grapje waardoor jij je gekwetst voelt. Als je uitspreekt dat jij je daardoor gekwetst voelt, zullen ze geheid reageren met "Pfff, kan je niet tegen een grapje? Jij bent wel heel erg overgevoelig zeg!" Iemand die jou respecteert, wilt niet dat jij je kut voelt door iets wat hij/zij gedaan heeft.
- Accepteer niet dat mensen jou alleen benaderen als ze iets van je nodig hebben, maar andersom geven ze jou er niets voor terug. Lijkt mij betrekking hebben op jouw persoonlijke situatie, toch? Ik denk dat je mensen pas een plek in jouw leven kunt gunnen als ze iets positiefs kunnen toevoegen aan jouw leven. Je bent niet verantwoordelijk voor hun welzijn. Laat ze hun shit zelf opknappen of ze gaan naar een psycholoog, want een psych wordt ervoor betaalt om hen daarmee te helpen.

Je zal merken dat iedereen die grenzen weleens zal overtreden. Belangrijk is om na te gaan hoe zij daarop reageren als je hen daarmee confronteert. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat iemand met ADHD elke keer te laat komt of op het laatste moment afspraken afzegt, maar als die persoon wel respect voor jou heeft, merk je ook dat hij/zij er zelf ook enorm van baalt dat het elke keer zo verloopt. Dan kan jij ervoor kiezen om voor hem/haar wat meer geduld op te brengen, want je merkt immers wel dat die persoon niet de bewuste intentie heeft om jou met problemen op te zadelen. Daarbij zal hij/zij het begrijpen en respecteren als jij zou aangeven "Ik trek dit voorlopig even niet. Ik kan niet met jou afspreken als jij die afspraken elke keer niet nakomt. Ik hoop dat het later in de toekomst wat beter gaat, want ik vind het wel leuk om met jou om te gaan. Maar voor de situatie zoals die nu is, moet ik prioriteit geven aan mezelf en het kost mij teveel energie als ik elke keer niet op jou kan rekenen."

Mensen die emotioneel labiel zijn, hebben wellicht langer de tijd nodig om te kunnen incasseren dat jij voor jouw persoonlijke grenzen opkomt. Maar als ze het ondanks hun eigen issues wel goed met je voor hebben, zal je ook bij hen merken dat ze respect hebben voor jou.

De mensen die de neiging hebben om continu over jouw grenzen heen te gaan en jou daarmee willen testen hoe loyaal jij bent naar hen toe ... voor hen moet je oppassen.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 11:11 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Ik ben niet iemand die confrontaties aangaat als het niet hoeft. Mijn manier is dat ik stap voor stap verdwijn en 6 maanden later nog wel een leuk appje terugstuur als ik wat heb ontvangen maar “vergeten” ben te reageren. Dat is na 2-3x wel een signaal van ik ben druk en er is geen plek voor jou in mijn leven zonder direct ruzie te maken. De weg van de lieve vrede noem ik het maar. Ik zie ze wel in groepsverband 1x per jaar waar geen tijd is voor intense 1 op 1 gesprekken.

Want een intense treurige lafheid.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 15:14 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Je mag het verwoorden hoe je het wilt, maar het heeft tot nu gewerkt voor mij en daar gaat het om. Deze mensen zijn het me niet waard om meer energie in te steken of een confrontatie mee aan te gaan, dus ghosten is mijn makkelijke uitweg.

Het blijft laf. Het werkt in zoverre dat je confrontaties mijdt, maar je lost er niks mee op. Want een keer echt aansnijden waar je mee zit en er een goed gesprek over voeren zou beide partijen kunnen helpen.

Dat ‘ze zijn het me niet waard om energie in te steken’ is een redenering achteraf omdat je de confrontatie niet aandurft.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 15:14 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Je mag het verwoorden hoe je het wilt, maar het heeft tot nu gewerkt voor mij en daar gaat het om. Deze mensen zijn het me niet waard om meer energie in te steken of een confrontatie mee aan te gaan, dus ghosten is mijn makkelijke uitweg.

Dan nog. Iemand leeft 20 jaar met het idee met jou bevriend te zijn en vertrouwt jou. En je hebt er zelf ook de nodige plezier van gehad. En dan ineens ga je die op een geniepige manier wegdoen alsof het afval is. Zonder verhaal, zonder kans om jou tegemoet te komen.

Het is begrijpelijk dat hun eindeloze gezeur niet de ideale vriendschap is. Maar je kan het ook gewoon melden dat je het op deze manier steeds moeilijker vind en ze ook de kans geven er wat mee te doen. Als ze dat niet willen kun je alsnog ermee stoppen.

Het is wat moeilijker maar ook waardevoller dan ze als wegwerpmateriaal behandelen.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 15:34 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Dat klopt, ik ben bang dat ik iemand beledig en in een ongemakkelijke situatie/ ruzie terechtkom. Misschien wil ik mezelf daartegen beschermen en vind ik het niet erg om het niet op te lossen voor de ander maar alleen voor mezelf door te ghosten.

Maar ondertussen wel hier die vriendinnen betichten van egocentrisme e.d.

Laf en achterbaks.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 16:09 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Nee dit is appels met peren vergelijken, want ik ben egocentrisch op een gezonde manier door mezelf te beschermen voor mezelf op te komen. Dat is toch in wezen anders dan een negatieve monoloog houden bij je vriendinnen om je shit kwijt te kunnen aan de lopende band zonder rekening te houden met die ander. Dan ben je een vriendin vuil aan het behandelen en verdien je niet beter terug.

Ja, dit is toch al een paar keer uitgelegd. Jij bent niet duidelijk over wat jou dwars zit in het contact. Jij verwacht dat ze dat zelf zouden moeten snappen.

Je mijdt zelf de confrontatie en dan verwijt je hen dat ze jou vuil behandelen. Really?

Je kan dit voor jezelf blijven goedpraten, maar ik geef je op een briefje dat je hier tegenaan blijft lopen zolang je het uit de weg gaat.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 16:13 schreef Lienekien het volgende:
Je kan dit voor jezelf blijven goedpraten, maar ik geef je op een briefje dat je hier tegenaan blijft lopen zolang je het uit de weg gaat.

Dat is een feit.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 17:16 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Een andere user had net een paar toxic mensen gedeeld zoals de persoon die je naar beneden haalt, je tijd niet respecteert of alleen contact met je wil omdat diegene iets van je wil. Voor iedereen met een gezond brein is het logisch dat dit ongezond is en contact kan dwarsliggen, maar nee, ik moet dat volgens jou op de persoon gaan uitleggen zodat ik de ander niet kan verwijten dat ze mij vuil behandelen? Dit is toch de omgekeerde wereld? Het is - kortom - logisch dat ik vuil word behandeld en ook logisch dat dit gevolgen heeft voor die persoon. Ik ben toch geen medische dienstverlener en ik verdien het ook om rekening mee gehouden te worden.

Je blijft maar herhalen dat die ander het maar moet begrijpen zonder dat jij er wat van zegt.

Nee, jij moet gewoon leren om duidelijk je grenzen aan te geven.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 17:27 schreef TheInnocent het volgende:
TS spreekt met vriendin af, vervolgens begint vriendin te vertellen wat haar allemaal dwarszit.. ruzie met die, onvrede, boos, gefrustreerd, bipolair/borderline, kruipt in slachtofferrol, terwijl TS denkt:

“ik heb een hekel aan dit gesprek, ze is superegoistisch dat ze me met haar shit opzadelt, ze geeft niet om mij en denkt alleen maar aan zichzelf, zo ongezellig en dit ook nog na lange tijd elkaar niet gezien te hebben.. hoe komt het dat ik met haar afspreek.. wanneer houdt het op.. waarom was ik ook alweer bevriend, ik moet vandaag geduldig zijn en vriendelijk blijven om haar niet te kwetsen maar ik hoef dit niet meer mee te maken”

Hoe moet ik in hemelsnaam dit naar deze emotioneel labiele vriendin communiceren zonder haar te kwetsen?

Ja, hoe. Dat is nou een goede vraag. Daar zou je eens mee moeten oefenen. Hoe snijd je dat onderwerp aan en hoe houd je het ‘bij jezelf’, dus zonder de ander onnodig te kwetsen.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 15:34 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Dat klopt, ik ben bang dat ik iemand beledig en in een ongemakkelijke situatie/ ruzie terechtkom. Misschien wil ik mezelf daartegen beschermen en vind ik het niet erg om het niet op te lossen voor de ander maar alleen voor mezelf door te ghosten.

Ik snap je wel.
Ik ben wbt vrienden nogal conflictvermijdend. Je moet veel bij me doen wil ik echt goed aangeven dat ik iets (al heel lang) niet meer leuk vind. En dat is niet gezond, want dan ben je als mens te vaak te lief, maar ergens is het wel gewoon wie ik ben.

De kunst is om toch te vertellen wat je dwars zit, maar met zachte woorden. Schrijf het op, tot de woorden voor jou vriendelijk genoeg klinken waardoor je het wel zo met ze kunt en durft te bespreken.

En een balletje opgooien via whatsapp kan prima.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 18:01 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Dan speelt alsnog de vraag in mijn hoofd (als conflictvermijdend en te lief persoon): vertellen wat mij dwarszit, wat win ik hiermee? Deze persoon gaat niet van een depressieve ongezellige persoon opeens gezellig worden. Er gaat sowieso een ongemakkelijke situatie komen waar ik geen zin in heb en moeite mee heb. Dus ik maak het dan alleen maar voor mezelf lastig, terwijl ik ook gewoon te druk kan zijn en de zogenaamde “vriendschap” kan laten verwateren. Ik geef er namelijk niet meer om en ben deze persoon liever kwijt dan rijk, omdat ik er na al die jaren he-le-maal klaar mee ben.

Bij een vriendschap die al zoveel jaar duurt is het netjes om het af te ronden.
Je geeft aan waarom het niet (meer) loopt en als er niks verandert, dan stopt het contact.
Mocht je elkaar ooit nog tegenkomen voelt het ook niet rot want alles is besproken.

Verwateren doe je (ik) bij mensen die wat verder weg zitten.

En als je het écht niet meer op kunt brengen. Schrijf een uitgebreid berichtje op whatsapp en sluit het af.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 18:01 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Dan speelt alsnog de vraag in mijn hoofd (als conflictvermijdend en te lief persoon): vertellen wat mij dwarszit, wat win ik hiermee? Deze persoon gaat niet van een depressieve ongezellige persoon opeens gezellig worden. Er gaat sowieso een ongemakkelijke situatie komen waar ik geen zin in heb en moeite mee heb. Dus ik maak het dan alleen maar voor mezelf lastig, terwijl ik ook gewoon te druk kan zijn en de zogenaamde “vriendschap” kan laten verwateren. Ik geef er namelijk niet meer om en ben deze persoon liever kwijt dan rijk, omdat ik er na al die jaren he-le-maal klaar mee ben.

Ik ben het hierin wel met Pisces29 eens. Het is best lastig als iemand je ineens ghost/negeert.

Iets als "Je bent een superleuke meid, en ik heb onze vriendschap als super waardevol ervaren. Maar ik merk al een tijdje dat het me mentaal naar beneden trekt en dat het voor mij beter is om even wat afstand te nemen" of iets in die trant kan iemand meer duidelijkheid verschaffen, en is niet veroordelend. Ze zal het niet fijn vinden, maar ik denk dat zoiets wel beter dan dat het ineens afgekapt wordt. Ik zou het dan daar wel bij laten, en niet ingaan op evt discussies of wat dan ook. Heb er zelf dus wel spijt van dat ik het niet zo heb aangepakt, en het wel heb laten verwateren.

Ik denk dat je iemand er ook mee helpt. Als je zo vast zit in je eigen wereld/slachtofferrol heb je vaak ook helemaal niet door wat dat met anderen doet. Misschien opent het haar (hun) ogen wel... Niet dat dat jouw verantwoordelijkheid is. Maar het is mooi meegenomen.

Daar staat wel tegenover dat je aan niemand iets verplicht bent, dus de keuze is aan jou... Er is niet echt een handboek met regels voor vriendschappen beëindigen.

Misschien gewoon eens zeggen.

Hee ik begrijp dat je het moeilijk hebt. Maar onze ontmoetingen worden teveel een eenrichtingsverkeer waarbij het voortdurend over dezelfde negatieve onderwerpen gaat. Op die manier merk ik dat ik steeds minder zin krijg om met je af te spreken. Ik wil ook gewoon plezier kunnen maken.

Zullen we afspreken het hier gewoon max een half uur over te hebben en dan het even opzij schuiven voor wat leuks? Dan blijven onze ontmoetingen ook iets om naar uit te zien.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 16:09 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Nee dit is appels met peren vergelijken, want ik ben egocentrisch op een gezonde manier door mezelf te beschermen voor mezelf op te komen. Dat is toch in wezen anders dan een negatieve monoloog houden bij je vriendinnen om je shit kwijt te kunnen aan de lopende band zonder rekening te houden met die ander. Dan ben je een vriendin vuil aan het behandelen en verdien je niet beter terug.

Ik vind dat (w.s. als enige..) best een plausibele redenatie. Helemaal niet zo gek. Het is de diplomatieke variant zou je kunnen zeggen. Conflict vermijdend.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 20:12 schreef TheInnocent het volgende:
Bedankt voor jullie reacties! Ik snap wat jullie bedoelen, maar dit gaat in mijn hoofd niet lukken. Ik heb er over nagedacht en ik ga binnenkort afspreken en het een kans geven. Als ik er weer doodongelukkig van word, dan weet ik dat ik volgende keer ga zeggen dat ik tijd voor mezelf nodig heb. Dan betrek ik het niet direct op haar, heb ik afstand genomen en geen ongemakkelijke situatie gecreëerd en niemand pijn gedaan. Dat is iets wat bij mij past.

Dat is toch ook prima? Je laat iig niet ineens nooit meer iets van je horen.

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 20:12 schreef TheInnocent het volgende:
Bedankt voor jullie reacties! Ik snap wat jullie bedoelen, maar dit gaat in mijn hoofd niet lukken. Ik heb er over nagedacht en ik ga binnenkort afspreken en het een kans geven. Als ik er weer doodongelukkig van word, dan weet ik dat ik volgende keer ga zeggen dat ik tijd voor mezelf nodig heb. Dan betrek ik het niet direct op haar, heb ik afstand genomen en geen ongemakkelijke situatie gecreëerd en niemand pijn gedaan. Dat is iets wat bij mij past.

Van wat ik uit je verhaal begrijp is dat je vriendinnen psychologische wrakken zijn dus dan vraag ik me af waar om we ze hier dan nog niet op Fok zien aangezien dit voor die mensen the place to be is

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 20:29 schreef SemperLibertas het volgende:
dan vraag ik me af waar om we ze hier dan nog niet op Fok zien

Dat weet je toch niet?

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 20:31 schreef Bart2002 het volgende:

[..]
Dat weet je toch niet?

Touché

quote:

Op dinsdag 6 januari 2026 20:32 schreef TheInnocent het volgende:

[..]
Nee, ik ken deze vriendin. Ze is emotioneel labiel en ik trek het niet meer. Ik wil haar niet eens een half uur aanhoren want ze is egoïstisch en alleen met zichzelf bezig. Als ze mij vraagt hoe het met me gaat dan raakt ze al afgeleid na 2 zinnen. Ik heb dan ook geen zin meer om te vertellen. Ik hoef haar niet meer 1 op 1 te zien, dus het is voor mij alleen maar een lose-situatie om contact te blijven houden. Het moet altijd om haar gaan en het is altijd geklaag. Klaar mee en ik ben haar geen verklaring schuldig. Ik zeg gewoon dat ik tijd voor mezelf nodig heb en daarom niet afspreek. Geen gezeik, geen discussie, doel bereikt, thats it.

Ja ok, maar 'tijd voor jezelf' dat is weer zo tijdelijk en alsof ze nadat jij 'diep hebt nagedacht' ineens verandert. Je weet dat je het kut met haar vindt, maar vanuit een misplaatst gevoel van loyaliteit probeer je het toch tegen heug en meug. Misschien moet je jezelf bij de ballen pakken en gewoon zeggen waar het op staat en als ze er niks mee doet dan trek je er definitief de stekker uit. Vriendschappen tussen wijven zijn altijd zo onnodig complex, echt te bizar soms