OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Als je haar echt meer wil zien, dan moet je misschien maar een paar jaar wel die vrije weekenden opofferen. Of in ieder geval deels. Tenminste, als jouw ex daar ook voor open staat.quote:Op dinsdag 10 juni 2025 16:55 schreef _pillow_ het volgende:
Hier een weekend vader van een dochter (8).
Ik zie haar om de week. Ik merk nu wel dat hoe ''ouder'' ze wordt, ik telkens meer van haar kan genieten. Maar daar schuilt ook een beetje mijn probleem.
Omdat ik haar maar om de week zie, doet het haar telkens pijn dat ze weer weg moet gaan. Ze wil mij vaker en langer kunnen zien. Helaas lukt het mij door werk niet om haar doordeweeks te kunnen zien en als ik elk weekend met mijn dochter zou besteden, zou ik mijzelf wegcijferen. Ik ben dan bang dat mijn hele vrije leven dan alleen nog om mijn dochter zal draaien. Op een gegeven moment komt ze in de pubertijd en zal ik haar waarschijnlijk minder vaak zien. En dan zit ik dan helemaal alleen.
Aan de andere kant doet het mij veel pijn om haar telkens zo te moeten zien. Ik ben echt gek op haar, als ze er is doen we bijna alles wel samen. Resultaat is dan dat als ze weg is, dat ik dan telkens in een zwart gat beland. Negatieve gedachtes steken dan de kop op waardoor ik alleen maar verdriet heb. Focus op werk is dan moeizaam en de vrije uurtjes voel ik mij zwaar depressief. Dat gaat wel na een paar dagen weer weg, maar dan komt het een week later weer keihard terug. Soms heb ik het idee dat ik in een soort van nachtmerrie zit waar maar geen einde aan komt.
Nee, het leven van een weekendvader gaat zeker niet over rozen.
Ze is nu 8. Dus een jaar of 4 en ze zal afstand gaan nemen. Mijn god, wat zul je dan een spijt hebben vermoed ik.
Die korte tijd die je hebt, die zou ik als ik jou was zoveel mogelijk maximeren.
Simpel: dochter voorrang geven.quote:
[..]
Er heerst voornamelijk veel onbegrip als het over het onderwerp "kinderen" gaat. Ze zijn maar een last, verpesten alles en uiteindelijk zijn ze toch weer weg.
Gevoel wordt veelal gemeden, het helpt niet mee dat ik een binnenvetter ben. Daarnaast vind ik het moeilijk om erover te beginnen. En ik denk dat daar de kern van mijn probleem zit, verlatingsangst. Daar zou ik wat aan moeten doen, maar waar en hoe, echt geen idee.
Mannenvriendschappen zijn ook niet zo broos hoor. Dan ben je een paar jaar wat minder aanwezig. En dan een paar jaar verder ben je er wat meer.
Lijkt mij dat ze gewoon de aandacht zoekt. Wat logisch is omdat ze beperkt tijd heeft met jou.quote:
Zo is A bij mijn ex en mijn ouders erg zelfstandig qua omkleden e.d.. bij mij moet ik haar echt nog sturen, ze probeert dan van alles te rekken om wat later naar bed te gaan. Stoeien, verhalen vertellen, grapjes maken, dingen vragen, ze probeert dan van alles uit de kast te halen. Het kinderlijke komt dan heel erg naar boven.
Ik heb geen idee of het goed is om eraan toe te geven dat ze zich zo nog gedraagd, maar elke keer zou zomaar de laatste keer kunnen zijn. Op een gegeven moment geef ik wel aan dat het klaar is en dan luistert ze wel netjes en zonder kik. De laatste tijd heeft ze ook de behoefte dat ik haar boeken voorlees toen ze nog 3 was. En dan hebben we het erover hoe die tijd toen was en hoe ze wel niet gegroeid is. Dan wordt ze helemaal trots.
8 jaar is groot en tegelijk nog zo klein.. mijn zoon van 8 kruipt (als zn vrienden het niet zien) ook nog graag even tegen mama aan, en voorlezen doe ik nog steeds elke avond aan beide. Dat is echt even een momentje waar we alle 3 terug schakelen..
Jouw dochter heeft die momenten met jou veel minder dus legt daar logischerwijs meer focus op.
Mijn advies: geniet van zondag en ga langzaam eens kijken wat je echt wil, en wat je er evt voor wil inleveren, want als je de regeling omgooit moet je zorgen dat dit voor langere tijd is en vast, dus geen welles nietes... dat is schadelijk voor kinderen en de band die je hebt.
Jouw dochter heeft die momenten met jou veel minder dus legt daar logischerwijs meer focus op.
Mijn advies: geniet van zondag en ga langzaam eens kijken wat je echt wil, en wat je er evt voor wil inleveren, want als je de regeling omgooit moet je zorgen dat dit voor langere tijd is en vast, dus geen welles nietes... dat is schadelijk voor kinderen en de band die je hebt.
S. 2014
J. 2016
J. 2016
"De controle kwijt raken". Dat zal het wel zijn inderdaad. Maar toch, het is niet alleen haar kind. Dat meisje heeft evenveel recht op haar vader als op haar moeder. Helaas zie je wel vaker dat vooral moeders denken dat het kind hun eigendom is en ze er een soort alleenrecht op hebben.quote:
[..]
Het is denk ik ook heel lastig laveren want als hij om iets structureels vraagt, raakt zij controle kwijt en zal ze zo te lezen in eerste instantie meteen nee zeggen.
Sterker nog, je hebt kans dat als hij het nu vraagt hij te horen krijgt van "ik vraag je één keer iets en nu wil je meteen meer, dat doe ik dus niet nog een keer" door haar.
Nu kennen we natuurlijk de historie niet. Zij zal ook wel haar redenen hebben, al dan niet terecht. Het is in elk geval wel belangrijk dat hij structureel tijd heeft en na kan komen wat hij nu wil.
Ongetwijfeld zullen die moeders bestaan, maar als ik lees dat hij schrijft dat hij meer van zijn dochter kan genieten nu ze ouder wordt en dat hij bang is om zichzelf weg te cijferen... dan vermoed ik dat hij zelf de huidige regeling meer dan prima vond eerder.quote:
[..]
"De controle kwijt raken". Dat zal het wel zijn inderdaad. Maar toch, het is niet alleen haar kind. Dat meisje heeft evenveel recht op haar vader als op haar moeder. Helaas zie je wel vaker dat vooral moeders denken dat het kind hun eigendom is en ze er een soort alleenrecht op hebben.
Nu kennen we natuurlijk de historie niet. Zij zal ook wel haar redenen hebben, al dan niet terecht. Het is in elk geval wel belangrijk dat hij structureel tijd heeft en na kan komen wat hij nu wil.
Dan vind ik het ook niet zo gek dat zijn ex niet zomaar akkoord gaat met minder weekenden. Al was het maar omdat doordeweeks totaal anders is dan weekend. Dan kun je namelijk leuke dingen doen samen.
Draai het eens om: jij mag alleen de weekdagen doen, ex krijgt de weekenden. Dat zou je denk ik ook niet leuk vinden, toch? Ik in ieder geval niet.
Dus als ik hem was zou ik eens vragen hoe zijn ex er tegenaan kijkt en ook dochter erin betrekken. Want die heeft vast ook een mening.
Zoals ik al schreef: we kennen de historie natuurlijk niet. Misschien gaf hij eerder niet thuis. Dan is het logisch dat ze iets heeft van het is prima zoals het nu is. Maar dat is speculeren. Wat mij opviel was wel dat hij eerder schreef dat hij hard werkt voor een eigen kamer voor zijn dochter en dat van die vrienden. Daar heb ik ook mijn mening over gegeven in reacties.quote:
[..]
Ongetwijfeld zullen die moeders bestaan, maar als ik lees dat hij schrijft dat hij meer van zijn dochter kan genieten nu ze ouder wordt en dat hij bang is om zichzelf weg te cijferen... dan vermoed ik dat hij zelf de huidige regeling meer dan prima vond eerder.
Dan vind ik het ook niet zo gek dat zijn ex niet zomaar akkoord gaat met minder weekenden. Al was het maar omdat doordeweeks totaal anders is dan weekend. Dan kun je namelijk leuke dingen doen samen.
Draai het eens om: jij mag alleen de weekdagen doen, ex krijgt de weekenden. Dat zou je denk ik ook niet leuk vinden, toch? Ik in ieder geval niet.
Dus als ik hem was zou ik eens vragen hoe zijn ex er tegenaan kijkt en ook dochter erin betrekken. Want die heeft vast ook een mening.
Dat ligt er eigenlijk maar aan. Het is ook net hoe de situatie is, wat voor afspraken je kunt maken. Het is in elk geval beter dan één weekend in de twee weken. Het heeft voors en tegens. Belangrijke tegen is dat kinderen dan één ouder hebben die de 'moetjes' allemaal doet en het vertier eigenlijk vooral bij de andere ouder. En het wordt vervelend als dan in de vertierweekenden alle remmen los gaan qua schermtijd, bedtijd, eten, eigen troep opruimen, aan tafel eten, etc.
Een tegen is ook dat als je die weekenden gaat delen of als doordeweekse ook een weekend per maand pakt, het contact met de andere ouder wel heel minimaal wordt.
Nou ja, zoals ik het lees, en ik kan het heel erg mis hebben, wil hij gewoon structureel die ene weekend per maand houden.
Want iets anders is lastig met vrienden en werk.
En daar omheen gewoon wat losse daagjes als het hem uitkomt. Komt het niet uit, dan niet. In elk geval niets structureels.
Dus een soort feest-ouder.
Lijkt me schadelijk voor het kind.
En ook niet fair naar de andere ouder toe.
En persoonlijk vind ik 2 dagen uit 14 ook wel heel weinig. Dat is een logeerpartijtje.
Ik denk dat je hier later heel veel spijt van gaat krijgen. Je maakt bijna niets wezenlijks mee van je kind.
Maar ieder zijn keuze.
Want iets anders is lastig met vrienden en werk.
En daar omheen gewoon wat losse daagjes als het hem uitkomt. Komt het niet uit, dan niet. In elk geval niets structureels.
Dus een soort feest-ouder.
Lijkt me schadelijk voor het kind.
En ook niet fair naar de andere ouder toe.
En persoonlijk vind ik 2 dagen uit 14 ook wel heel weinig. Dat is een logeerpartijtje.
Ik denk dat je hier later heel veel spijt van gaat krijgen. Je maakt bijna niets wezenlijks mee van je kind.
Maar ieder zijn keuze.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ik denk dat we het wel grosso modo eens zijn met elkaar.quote:
[..]
Zoals ik al schreef: we kennen de historie natuurlijk niet. Misschien gaf hij eerder niet thuis. Dan is het logisch dat ze iets heeft van het is prima zoals het nu is. Maar dat is speculeren. Wat mij opviel was wel dat hij eerder schreef dat hij hard werkt voor een eigen kamer voor zijn dochter en dat van die vrienden. Daar heb ik ook mijn mening over gegeven in reacties.
Dat ligt er eigenlijk maar aan. Het is ook net hoe de situatie is, wat voor afspraken je kunt maken. Het is in elk geval beter dan één weekend in de twee weken. Het heeft voors en tegens. Belangrijke tegen is dat kinderen dan één ouder hebben die de 'moetjes' allemaal doet en het vertier eigenlijk vooral bij de andere ouder. En het wordt vervelend als dan in de vertierweekenden alle remmen los gaan qua schermtijd, bedtijd, eten, eigen troep opruimen, aan tafel eten, etc.
Een tegen is ook dat als je die weekenden gaat delen of als doordeweekse ook een weekend per maand pakt, het contact met de andere ouder wel heel minimaal wordt.
Hij zal gewoon met zijn ex om tafel moeten gaan en dan zullen beiden eerst en vooral vanuit het belang van dochter moeten kijken.
Dat kan ook inhouden dat hij b.v. van de 6 weken vakantie hij er vier gebruikt om de doordeweekse zorg te doen. 1 week per kwartaal. Niet veel. Maar wel een andere manier om meer tijd met dochter te hebben waarmee hij zijn ex ook wat kan ontlasten, al is het maar een klein beetje.
Volgens mij gaf zijn ex dit nu uit zichzelf aan, zonder dat hij erom had gevraagd?quote:Op donderdag 12 juni 2025 21:38 schreef capricia het volgende:
Nou ja, zoals ik het lees, en ik kan het heel erg mis hebben, wil hij gewoon structureel die ene weekend per maand houden.
Want iets anders is lastig met vrienden en werk.
En daar omheen gewoon wat losse daagjes als het hem uitkomt. Komt het niet uit, dan niet. In elk geval niets structureels.
Dus een soort feest-ouder.
Lijkt me schadelijk voor het kind.
En ook niet fair naar de andere ouder toe.
En persoonlijk vind ik 2 dagen uit 14 ook wel heel weinig. Dat is een logeerpartijtje.
Ik denk dat je hier later heel veel spijt van gaat krijgen. Je maakt bijna niets wezenlijks mee van je kind.
Maar ieder zijn keuze.
Aan "twee weekenden per maand en meld me wel als het uitkomt" heb je als andere ouder niks. En voor het kind is het waarschijnlijk ook niks. Net zoals dat "jij twee weekenden per maand en verder als het mij uitkomt" is niks is.
2 dagen is niks. Dat is zaterdag ophalen. Wat leuks gaan doen. En zondag zit je alweer aan te hikken tegen het wegbrengen. En dan is het "tot over 12 dagen".
Soms is het inderdaad door een voorgeschiedenis, soms is een ex gewoon zo. En soms is het wat van allebei.quote:
[..]
"De controle kwijt raken". Dat zal het wel zijn inderdaad. Maar toch, het is niet alleen haar kind. Dat meisje heeft evenveel recht op haar vader als op haar moeder. Helaas zie je wel vaker dat vooral moeders denken dat het kind hun eigendom is en ze er een soort alleenrecht op hebben.
Nu kennen we natuurlijk de historie niet. Zij zal ook wel haar redenen hebben, al dan niet terecht. Het is in elk geval wel belangrijk dat hij structureel tijd heeft en na kan komen wat hij nu wil.
Maar goed, pillow geeft zelf aan flink met zichzelf bezig geweest te zijn. De situatie kan ook gewoon veranderen natuurlijk. Dat is niet raar. Het kind wordt groter, de situatie van de ouders verandert meestal ook na verloop van tijd (nieuwe partner, woonruimte, werk). Het is natuurlijk niet zo dat je iets ooit besluit en dan nooit meer anders kan.
Een aantal jaar geleden zou ik nog zonder meer gezegd hebben dat mijn ex als mij iets overkwam het over zou kunnen nemen, dat ik niet iets moest regelen. Bij een vriendin van me ging het andersom. Haar ex ging van uithangbord van weaponized incompetence naar een vader die het echt beter ging doen. Dus daar ging het van om het weekend naar 3 dagen per week.
Ja. Helemaal eens.quote:
[..]
Volgens mij gaf zijn ex dit nu uit zichzelf aan, zonder dat hij erom had gevraagd?
Aan "twee weekenden per maand en meld me wel als het uitkomt" heb je als andere ouder niks. En voor het kind is het waarschijnlijk ook niks. Net zoals dat "jij twee weekenden per maand en verder als het mij uitkomt" is niks is.
2 dagen is niks. Dat is zaterdag ophalen. Wat leuks gaan doen. En zondag zit je alweer aan te hikken tegen het wegbrengen. En dan is het "tot over 12 dagen".
En vooral heel droevig voor het meisje. Daar breekt je hart toch van. 'Tot over 12 dagen'.
Ik hoop zo dat ze het anders kunnen regelen. Zelfs in detentieprogramma's is er eens per week ruimte om je kind te zien. Dubbel zo vaak dus qua frequentie.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ik mag hopen vrijdag begin van de avond... Anders is het anderhalve dag.quote:
[..]
Volgens mij gaf zijn ex dit nu uit zichzelf aan, zonder dat hij erom had gevraagd?
Aan "twee weekenden per maand en meld me wel als het uitkomt" heb je als andere ouder niks. En voor het kind is het waarschijnlijk ook niks. Net zoals dat "jij twee weekenden per maand en verder als het mij uitkomt" is niks is.
2 dagen is niks. Dat is zaterdag ophalen. Wat leuks gaan doen. En zondag zit je alweer aan te hikken tegen het wegbrengen. En dan is het "tot over 12 dagen".
Ja, dat moet ten koste gaan van de band tussen ouder en kind. Dat kan eigenlijk niet anders.quote:
[..]
Ja. Helemaal eens.
En vooral heel droevig voor het meisje. Daar breekt je hart toch van. 'Tot over 12 dagen'.
Ik hoop zo dat ze het anders kunnen regelen. Zelfs in detentieprogramma's is er eens per week ruimte om je kind te zien. Dubbel zo vaak dus qua frequentie.
Toen A 2/3 jaar oud was woonde ik eindelijk weer op mijzelf en had ik haar elke week. Vrij-za om vrij-zo. Op die leeftijd vraagt ze heel veel energie. Daar ging ik bijna aan onderdoor, ik redde het net, maar door extra factoren (overlast winkel onder mij) werd het mij teveel. Ik liet mij niet kennen, ging door totdat de negatieve gedachtes overheersten. Ik kreeg bij de psych de keuze voor vrijwillig of gedwongen opname.quote:
[..]
Zoals ik al schreef: we kennen de historie natuurlijk niet. Misschien gaf hij eerder niet thuis. Dan is het logisch dat ze iets heeft van het is prima zoals het nu is. Maar dat is speculeren. Wat mij opviel was wel dat hij eerder schreef dat hij hard werkt voor een eigen kamer voor zijn dochter en dat van die vrienden. Daar heb ik ook mijn mening over gegeven in reacties.
Ik koos voor vrijwillig. Er zat een wachttijd van een paar weken, in die tussentijd moest uk doordeweeks bij huidige vrienden wezen slapen en de weekenden met mijn dochter en ouders. Puur voor de angst dat er wat zou gebeuren. Daar is mijn ex van geschrokken. Logisch ook. Sindsdien houd ze vast aan de “regels zijn regels”. Desondank dat mijn vrienden niks van kinderen moeten hebben, ben ik ze wel zeer dankbaar voor wat ze voor mij over hebben gehad. Die wil ik nooit kwijt raken.
Nu is A ouder en kost het minder energie om met haar tijd door te brengen. Ik denk dan ook (puur gissen) dat de impact van toen dusdanig groot was dat mijn ex niet wil dat ik wederom een terugval zal krijgen. Zeker weten doe ik niet, dat komt hopelijk zondag.
De stellingen die hier worden neergezet helpen niet echt mee, ben als de dood om mijn dochter kwijt te raken door die twee weekenden per maand zoals jullie schrijven. Maar ik weet echt gewoon niet of ik het echt kan volhouden om haar wekelijks te zien. De angst om haar te verliezen is ook enorm. Het helpt natuurlijk nu ook niet mee dat ik nu niet echt geheel stabiel ben.
Ik weet dat ik hierop negatieve reacties op zal krijgen, ben bewust van mijzelf dat ik verre van perfect ben. Ik had ook nooit kinderen gewild vanwege mijn problematiek (erfelijkheid), maar nu is ze er en ze heeft er ook niet voor dit leven gekozen. Heb veel fouten gemaakt, al dan niet bewust, maar wil het nu wel goed doen.
Vrijdag 15 uur tot zo 16 uur.quote:
[..]
Ik mag hopen vrijdag begin van de avond... Anders is het anderhalve dag.
Ik kan niet oordelen over jouw mentale situatie. Maar zowel voor jouw dochter als voor jou zelf raad ik je aan om met je ex te kijken of er meer kan.quote:
[..]
Toen A 2/3 jaar oud was woonde ik eindelijk weer op mijzelf en had ik haar elke week. Vrij-za om vrij-zo. Op die leeftijd vraagt ze heel veel energie. Daar ging ik bijna aan onderdoor, ik redde het net, maar door extra factoren (overlast winkel onder mij) werd het mij teveel. Ik liet mij niet kennen, ging door totdat de negatieve gedachtes overheersten. Ik kreeg bij de psych de keuze voor vrijwillig of gedwongen opname.
Ik koos voor vrijwillig. Er zat een wachttijd van een paar weken, in die tussentijd moest uk doordeweeks bij huidige vrienden wezen slapen en de weekenden met mijn dochter en ouders. Puur voor de angst dat er wat zou gebeuren. Daar is mijn ex van geschrokken. Logisch ook. Sindsdien houd ze vast aan de “regels zijn regels”. Desondank dat mijn vrienden niks van kinderen moeten hebben, ben ik ze wel zeer dankbaar voor wat ze voor mij over hebben gehad. Die wil ik nooit kwijt raken.
Nu is A ouder en kost het minder energie om met haar tijd door te brengen. Ik denk dan ook (puur gissen) dat de impact van toen dusdanig groot was dat mijn ex niet wil dat ik wederom een terugval zal krijgen. Zeker weten doe ik niet, dat komt hopelijk zondag.
De stellingen die hier worden neergezet helpen niet echt mee, ben als de dood om mijn dochter kwijt te raken door die twee weekenden per maand zoals jullie schrijven. Maar ik weet echt gewoon niet of ik het echt kan volhouden om haar wekelijks te zien. De angst om haar te verliezen is ook enorm. Het helpt natuurlijk nu ook niet mee dat ik nu niet echt geheel stabiel ben.
Ik weet dat ik hierop negatieve reacties op zal krijgen, ben bewust van mijzelf dat ik verre van perfect ben. Ik had ook nooit kinderen gewild vanwege mijn problematiek (erfelijkheid), maar nu is ze er en ze heeft er ook niet voor dit leven gekozen. Heb veel fouten gemaakt, al dan niet bewust, maar wil het nu wel goed doen.
Wat denk je b.v. over wat ik hierboven opper: eens in het kwartaal een week vrij nemen en dan ook doordeweeks voor haar zorgen. Want dat is toch totaal anders. Zo zie je het schoolplein (weer?) eens. Kan je wellicht eens een optreden van haar zien (op scholen is het gebruikelijk dat ze dat soort dingen organiseren). Kan ze eens een keer afspreken met een vriendinnetje bij jou.
En het lijkt mij sowieso behapbaar.
Maar goed, het is maar een idee. Er zijn zoveel andere mogelijkheden. Maar doe in ieder geval je best.
Als over 10 jaar jouw dan volwassen dochter aan jou vraagt waarom je er zo vaak niet was, dan is het toch een stuk beter om een goede reden te hebben en niet: ja, ik was bang dat het teveel zou zijn voor mij.
Hoe is het voor jouw ex om haar zo vaak wel te hebben? Trekt zij dat wel? Misschien zit zij ook wel op de grens van haar kunnen, maar is voor haar doorbikkelen de enige optie...
Dat van een week vrij nemen is niet zo’n gek idee. Meen ik oprecht. Maarja, dan is er nog steeds weinig structuur.quote:
[..]
Ik kan niet oordelen over jouw mentale situatie. Maar zowel voor jouw dochter als voor jou zelf raad ik je aan om met je ex te kijken of er meer kan.
Wat denk je b.v. over wat ik hierboven opper: eens in het kwartaal een week vrij nemen en dan ook doordeweeks voor haar zorgen. Want dat is toch totaal anders. Zo zie je het schoolplein (weer?) eens. Kan je wellicht eens een optreden van haar zien (op scholen is het gebruikelijk dat ze dat soort dingen organiseren). Kan ze eens een keer afspreken met een vriendinnetje bij jou.
En het lijkt mij sowieso behapbaar.
Maar goed, het is maar een idee. Er zijn zoveel andere mogelijkheden. Maar doe in ieder geval je best.
Als over 10 jaar jouw dan volwassen dochter aan jou vraagt waarom je er zo vaak niet was, dan is het toch een stuk beter om een goede reden te hebben en niet: ja, ik was bang dat het teveel zou zijn voor mij.
Hoe is het voor jouw ex om haar zo vaak wel te hebben? Trekt zij dat wel? Misschien zit zij ook wel op de grens van haar kunnen, maar is voor haar doorbikkelen de enige optie...
Ex heeft overigens al een tijdje een partner en samen hebben ze nog een kind gekregen van nu 3, A is dus grote zus.
Dat is wel heftig, ja.quote:
[..]
Toen A 2/3 jaar oud was woonde ik eindelijk weer op mijzelf en had ik haar elke week. Vrij-za om vrij-zo. Op die leeftijd vraagt ze heel veel energie. Daar ging ik bijna aan onderdoor, ik redde het net, maar door extra factoren (overlast winkel onder mij) werd het mij teveel. Ik liet mij niet kennen, ging door totdat de negatieve gedachtes overheersten. Ik kreeg bij de psych de keuze voor vrijwillig of gedwongen opname.
Ik koos voor vrijwillig. Er zat een wachttijd van een paar weken, in die tussentijd moest uk doordeweeks bij huidige vrienden wezen slapen en de weekenden met mijn dochter en ouders. Puur voor de angst dat er wat zou gebeuren. Daar is mijn ex van geschrokken. Logisch ook. Sindsdien houd ze vast aan de “regels zijn regels”. Desondank dat mijn vrienden niks van kinderen moeten hebben, ben ik ze wel zeer dankbaar voor wat ze voor mij over hebben gehad. Die wil ik nooit kwijt raken.
Nu is A ouder en kost het minder energie om met haar tijd door te brengen. Ik denk dan ook (puur gissen) dat de impact van toen dusdanig groot was dat mijn ex niet wil dat ik wederom een terugval zal krijgen. Zeker weten doe ik niet, dat komt hopelijk zondag.
De stellingen die hier worden neergezet helpen niet echt mee, ben als de dood om mijn dochter kwijt te raken door die twee weekenden per maand zoals jullie schrijven. Maar ik weet echt gewoon niet of ik het echt kan volhouden om haar wekelijks te zien. De angst om haar te verliezen is ook enorm. Het helpt natuurlijk nu ook niet mee dat ik nu niet echt geheel stabiel ben.
Ik weet dat ik hierop negatieve reacties op zal krijgen, ben bewust van mijzelf dat ik verre van perfect ben. Ik had ook nooit kinderen gewild vanwege mijn problematiek (erfelijkheid), maar nu is ze er en ze heeft er ook niet voor dit leven gekozen. Heb veel fouten gemaakt, al dan niet bewust, maar wil het nu wel goed doen.
Goed in elk geval dat je oorzaken hebt aangepakt. Ik snap de loyaliteit aan je vrienden, maar zij mogen wel iets meer begrip hebben voor jouw situatie.
Ik snap ook wel de voorzichtigheid bij je ex. Ze wil natuurlijk ook niet nu iets afspreken, wat straks teveel blijkt te zijn. Da's vervelend voor jou, vervelend voor haar en vooral voor je dochter.
Misschien daarom beginnen met één extra dag? Bijvoorbeeld de woensdag. Dan zie je je dochter in elk geval elke week.
Na een super dag te hebben gehad met A, op het einde het gesprek toch durven aan te gaan.
Ex is van mening dat door het verleden ze liever niet heeft dat er vaste dagen komen. Waarom werd mij niet echt duidelijk gemaakt. “Ze moet ook met vriendinnetjes kunnen spelen”. Toen ik voorstelde dat het prima is als ze bij mij komen spelen, begon ze te lachen en keek mij onnozel aan. “Alsof moeders het prima vinden dat hun dochter bij een vreemde man gaan spelen.” Was haar reactie erop.
Ik was toen helemaal verbouwereerd, klapte helemaal dicht. Ze sloot de deur en dat was dat.
Ik moet bekennen dat ze een goed argument heeft. Ben eenmaal een vrijgezelle man, er zijn genoeg kratenartikels over ellende hierover geschreven.
Ik zie het, mede ook door de scenario’s die hierboven zijn geschreven, dan ook somber in hoe de toekomst zal gaan.
Ex is van mening dat door het verleden ze liever niet heeft dat er vaste dagen komen. Waarom werd mij niet echt duidelijk gemaakt. “Ze moet ook met vriendinnetjes kunnen spelen”. Toen ik voorstelde dat het prima is als ze bij mij komen spelen, begon ze te lachen en keek mij onnozel aan. “Alsof moeders het prima vinden dat hun dochter bij een vreemde man gaan spelen.” Was haar reactie erop.
Ik was toen helemaal verbouwereerd, klapte helemaal dicht. Ze sloot de deur en dat was dat.
Ik moet bekennen dat ze een goed argument heeft. Ben eenmaal een vrijgezelle man, er zijn genoeg kratenartikels over ellende hierover geschreven.
Ik zie het, mede ook door de scenario’s die hierboven zijn geschreven, dan ook somber in hoe de toekomst zal gaan.
Wat is dit nou voor een onzin.quote:
Na een super dag te hebben gehad met A, op het einde het gesprek toch durven aan te gaan.
Ex is van mening dat door het verleden ze liever niet heeft dat er vaste dagen komen. Waarom werd mij niet echt duidelijk gemaakt. “Ze moet ook met vriendinnetjes kunnen spelen”. Toen ik voorstelde dat het prima is als ze bij mij komen spelen, begon ze te lachen en keek mij onnozel aan. “Alsof moeders het prima vinden dat hun dochter bij een vreemde man gaan spelen.” Was haar reactie erop.
Ik was toen helemaal verbouwereerd, klapte helemaal dicht. Ze sloot de deur en dat was dat.
Ik moet bekennen dat ze een goed argument heeft. Ben eenmaal een vrijgezelle man, er zijn genoeg kratenartikels over ellende hierover geschreven.
Ik zie het, mede ook door de scenario’s die hierboven zijn geschreven, dan ook somber in hoe de toekomst zal gaan.
Wie dit leest is een lezer van dit
Ze heeft nog niet de schijn van een goed argument.quote:
Na een super dag te hebben gehad met A, op het einde het gesprek toch durven aan te gaan.
Ex is van mening dat door het verleden ze liever niet heeft dat er vaste dagen komen. Waarom werd mij niet echt duidelijk gemaakt. “Ze moet ook met vriendinnetjes kunnen spelen”. Toen ik voorstelde dat het prima is als ze bij mij komen spelen, begon ze te lachen en keek mij onnozel aan. “Alsof moeders het prima vinden dat hun dochter bij een vreemde man gaan spelen.” Was haar reactie erop.
Ik was toen helemaal verbouwereerd, klapte helemaal dicht. Ze sloot de deur en dat was dat.
Ik moet bekennen dat ze een goed argument heeft. Ben eenmaal een vrijgezelle man, er zijn genoeg kratenartikels over ellende hierover geschreven.
Ik zie het, mede ook door de scenario’s die hierboven zijn geschreven, dan ook somber in hoe de toekomst zal gaan.
Jij bent dadelijk geen vreemde man, maar de vader van het vriendinnetje. Als die voor het eerst komen spelen, vraag je de ouder die het kind haalt of brengt even binnen voor een kop thee of koffie en maakt kennis met elkaar. Einde 'vreemde man'.
Het is echt niet zo dat meisjes alleen bij hun vriendinnetje spelen als de moeder thuis is.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Wat een onzin. Mijn ex had in het begin vaker vriendinnetjes van dochters mee naar huis dan ik. Nu nog steeds volgens mij.
Dankjulliewel voor de reacties. Dat betekent veel voor mij. Ik vind het onderwerp zelf wel nog erg gevoelig. Je hoort en leest de meest vreemde verhalen over dit onderwerp dat er echt een beeld in mijn hoofd is ontstaan dat het echt not-done is.
Ik weet alleen echt niet hoe ik erop moet reageren en wat nu te doen. Ik ken wel een paar namen van vriendinnetjes, maar dat is het dan ook.
Ik zit te denken om mijn ex een bericht te sturen dat ik A vrijdag op ga halen van school (normaal haal ik haar van huis op), en dan proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje. Maargoed, geheid dat zij er ook zal staan waardoor er waarschijnlijk een conflict zal komen. Daar ben ik echt bang voor.
Ik weet alleen echt niet hoe ik erop moet reageren en wat nu te doen. Ik ken wel een paar namen van vriendinnetjes, maar dat is het dan ook.
Ik zit te denken om mijn ex een bericht te sturen dat ik A vrijdag op ga halen van school (normaal haal ik haar van huis op), en dan proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje. Maargoed, geheid dat zij er ook zal staan waardoor er waarschijnlijk een conflict zal komen. Daar ben ik echt bang voor.
Dan doet ze dat maar, ze heeft geen poot om op te staan. Niet zo bang zijn voor haar.quote:
Dankjulliewel voor de reacties. Dat betekent veel voor mij. Ik vind het onderwerp zelf wel nog erg gevoelig. Je hoort en leest de meest vreemde verhalen over dit onderwerp dat er echt een beeld in mijn hoofd is ontstaan dat het echt not-done is.
Ik weet alleen echt niet hoe ik erop moet reageren en wat nu te doen. Ik ken wel een paar namen van vriendinnetjes, maar dat is het dan ook.
Ik zit te denken om mijn ex een bericht te sturen dat ik A vrijdag op ga halen van school (normaal haal ik haar van huis op), en dan proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje. Maargoed, geheid dat zij er ook zal staan waardoor er waarschijnlijk een conflict zal komen. Daar ben ik echt bang voor.
Wie dit leest is een lezer van dit
En dan moet dat vriendinnetje met jou mee in de auto?
Want je woont op een kwartier rijden.
Waarom moet ze perse een vriendinnetje mee eigenlijk? Ik zou het gewoon natuurlijk laten verlopen.
Want je woont op een kwartier rijden.
Waarom moet ze perse een vriendinnetje mee eigenlijk? Ik zou het gewoon natuurlijk laten verlopen.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ik zou mijn 8 of 9 jarige dochter niet zomaar bij een vreemde man vanaf het schoolplein in zijn auto laten stappen.quote:Op maandag 16 juni 2025 09:01 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ze heeft nog niet de schijn van een goed argument.
Jij bent dadelijk geen vreemde man, maar de vader van het vriendinnetje. Als die voor het eerst komen spelen, vraag je de ouder die het kind haalt of brengt even binnen voor een kop thee of koffie en maakt kennis met elkaar. Einde 'vreemde man'.
Het is echt niet zo dat meisjes alleen bij hun vriendinnetje spelen als de moeder thuis is.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Niet bij een vreemde man. Wel samen met een vriendinnetje bij de vader van het vriendinnetje in de auto.quote:
[..]
Ik zou mijn 8 of 9 jarige dochter niet zomaar bij een vreemde man vanaf het schoolplein in zijn auto laten stappen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Het is de vader van het vriendinnetje van je dochter. Eens moet toch de eerste keer zijn dat je die vader ontmoet?quote:
[..]
Ik zou mijn 8 of 9 jarige dochter niet zomaar bij een vreemde man vanaf het schoolplein in zijn auto laten stappen.
Of moeder, als het altijd de vader is die op het schoolplein is en de moeder 'nooit'.
Op een kwartier rijden, bij een man die ik niet ken? Nee.quote:
[..]
Het is de vader van het vriendinnetje van je dochter. Eens moet toch de eerste keer zijn dat je die vader ontmoet?
Ik zou zelf brengen en halen. En daar een kop koffie als kennismaking doen.
Maar dan moet je als ouder natuurlijk wel een auto tot je beschikking hebben om je kind te brengen.
Maar zomaar in de auto stappen bij een vreemde man? Nee.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Doe je dat ook als de moeder op een kwartier rijden woont?quote:
[..]
Op een kwartier rijden, bij een man die ik niet ken? Nee.
Ik zou zelf brengen en halen. En daar een kop koffie als kennismaking doen.
Maar dan moet je als ouder natuurlijk wel een auto tot je beschikking hebben om je kind te brengen.
Maar zomaar in de auto stappen bij een vreemde man? Nee.
Ik rijd ook het liefste zelf, maar dat heeft niks met man/vrouw te maken.
Dat is toch een vreemde man? Hij ziet zijn kind eens per twee weken in het weekend. Hoe moet ik als ouder die man kennen dan?quote:
[..]
Niet bij een vreemde man. Wel samen met een vriendinnetje bij de vader van het vriendinnetje in de auto.
Ik begrijp sws niet waarom er perse een vriendinnetje mee moet.
Laat het gewoon organisch verlopen. En niet "proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje".
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Sws niet bij vreemde mensen in de auto stappen. Man of vrouw maakt niet uit. Dat is toch wat iedereen zijn kind meegeeft?quote:
[..]
Doe je dat ook als de moeder op een kwartier rijden woont?
Ik rijd ook het liefste zelf, maar dat heeft niks met man/vrouw te maken.
Al is er een grote kans dat als het vriendinnen zijn en ze vaker samen spelen, dat die moeder (of de zorgende ouder om het correct te zeggen) mij wel bekend is, en in mijn telefoon staat.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Je bent toch zelf op dat schoolplein om je kind te begeleiden?quote:
[..]
Sws niet bij vreemde mensen in de auto stappen. Man of vrouw maakt niet uit. Dat is toch wat iedereen zijn kind meegeeft?
Al is er een grote kans dat als het vriendinnen zijn en ze vaker samen spelen, dat die moeder (of de zorgende ouder om het correct te zeggen) mij wel bekend is, en in mijn telefoon staat.
Het is toch niet dat ze uit school komen en bij een random ouder in de auto stappen zonder dat je het weet.
Dat sowieso 100%. Daar viel ik ook over. Dat komt vanzelf een keer. Je hoeft dat nu bij de eerste keer niet meteen die kant op te sturen. En ik hoop ook niet dat dat zo tegen ex gezegd is, want dan snap ik haar reactie wel.quote:
[..]
Dat is toch een vreemde man? Hij ziet zijn kind eens per twee weken in het weekend. Hoe moet ik als ouder die man kennen dan?
Ik begrijp sws niet waarom er perse een vriendinnetje mee moet.
Laat het gewoon organisch verlopen. En niet "proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje".
Ik ken die man toch helemaal niet? En mijn dochter ook niet. Ze kan niet eens zelfstandig naar huis, als ze het daar niet leuk vindt. Bovendien hebben 8 of 9 jarigen vaak helemaal geen telefoon, als ze weg zou willen.quote:
[..]
Je bent toch zelf op dat schoolplein om je kind te begeleiden?
Het is toch niet dat ze uit school komen en bij een random ouder in de auto stappen zonder dat je het weet.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Heh? Dat hebben/kunnen jongere kinderen toch ook niet? Je wisselt toch gegevens uit met die ouder?quote:
[..]
Ik ken die man toch helemaal niet? En mijn dochter ook niet. Ze kan niet eens zelfstandig naar huis, als ze het daar niet leuk vindt. Bovendien hebben 8 of 9 jarigen vaak helemaal geen telefoon, als ze weg zou willen.
Als ze de eerste keer bij iemand gaan spelen kennen ze die ouder(s) toch ook niet?
Denk je echt zo moeilijk of doe je het er om?
9 jarigen gaan hier ook wel zelfstandig naar huis, als ze elkaar goed kennen en het is dichtbij.quote:
[..]
Heh? Dat hebben/kunnen jongere kinderen toch ook niet? Je wisselt toch gegevens uit met die ouder?
Als ze de eerste keer bij iemand gaan spelen kennen ze die ouder(s) toch ook niet?
Denk je echt zo moeilijk of doe je het er om?
Maar goed, ik begrijp dat jij het anders ziet.
Ik zou mijn kind ieg niet bij een vreemde man in de auto zetten die aan het schooieren naar evt een vriendinnetje is.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Dat schooieren, wat ik ook nogal een vreemd iets vind, stond niet in de eerste post.quote:
[..]
Dat is toch een vreemde man? Hij ziet zijn kind eens per twee weken in het weekend. Hoe moet ik als ouder die man kennen dan?
Ik begrijp sws niet waarom er perse een vriendinnetje mee moet.
Laat het gewoon organisch verlopen. En niet "proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje".
Hoe ik het zie: ik ben zelf op het schoolplein om mijn kind op te halen. Mijn kind komt met vriendinnetje bij me om te vragen of ze bij vriendinnetje mag spelen. Ik vraag of de vader of moetder van het vriendinnetje dat goed vindt, en loop samen met de meiden even naar de andere ouder toe. Daar wisselen we telefoonnummers en adres uit en spreken we af hoe laat ik mijn kind weer kom halen. Alleen bij een heel unheimisch gevoel zou ik dan een uitvlucht zoeken, maar anders vertrouw ik mijn kind, het vriendinnetje en de andere ouder en gaat mijn kind gewoon mee.
Zo ging het bij mijn kind altijd. En ja, daar waren dan wel eens ouders die je nog niet kende. Maar ja, er waren ook ouders die mij of mijn man niet kenden en die hun kind toch meegaven aan mij of mijn man.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dan loopt het dus organisch. En niet zoals de betreffende user het nu beschrijft.quote:
[..]
Dat schooieren, wat ik ook nogal een vreemd iets vind, stond niet in de eerste post.
Hoe ik het zie: ik ben zelf op het schoolplein om mijn kind op te halen. Mijn kind komt met vriendinnetje bij me om te vragen of ze bij vriendinnetje mag spelen. Ik vraag of de vader of moetder van het vriendinnetje dat goed vindt, en loop samen met de meiden even naar de andere ouder toe. Daar wisselen we telefoonnummers en adres uit en spreken we af hoe laat ik mijn kind weer kom halen. Alleen bij een heel unheimisch gevoel zou ik dan een uitvlucht zoeken, maar anders vertrouw ik mijn kind, het vriendinnetje en de andere ouder en gaat mijn kind gewoon mee.
Zo ging het bij mijn kind altijd. En ja, daar waren dan wel eens ouders die je nog niet kende. Maar ja, er waren ook ouders die mij of mijn man niet kenden en die hun kind toch meegaven aan mij of mijn man.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Dat deed hij in eerste instantie niet.quote:
[..]
Dan loopt het dus organisch. En niet zoals de betreffende user het nu beschrijft.
Ik denk dat hij best een onzekere man is in de relatie naar zijn dochter, omdat hij haar nog vrij weinig ziet en de moeder dat maar al te graag zo in stand houdt. Hij heeft zeker nog wat te leren, maar het bij hem thuis laten spelen van zijn dochter met een vriendinnetje lijkt me alleen maar een stap in de goede richting. En met een korte kennismaking op het schoolplein en uitwisseling van adres en telefoonnummers ben je al een aardig eind op weg. Je moet ergens beginnen om een ander te vertrouwen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Lees dit nog eens:quote:
[..]
Dat deed hij in eerste instantie niet.
Ik denk dat hij best een onzekere man is in de relatie naar zijn dochter, omdat hij haar nog vrij weinig ziet en de moeder dat maar al te graag zo in stand houdt. Hij heeft zeker nog wat te leren, maar het bij hem thuis laten spelen van zijn dochter met een vriendinnetje lijkt me alleen maar een stap in de goede richting. En met een korte kennismaking op het schoolplein en uitwisseling van adres en telefoonnummers ben je al een aardig eind op weg. Je moet ergens beginnen om een ander te vertrouwen.
Waarom gaat hij zijn dochter niet sws wat vaker van school ophalen, zodat hij die andere ouders ook leert kennen? Hij doet dat kennelijk helemaal nooit.quote:Ik zit te denken om mijn ex een bericht te sturen dat ik A vrijdag op ga halen van school (normaal haal ik haar van huis op), en dan proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje.
Nu komt het over alsof hij haar van school haalt omdat er een vriendinnetje mee moet.
Vind dit echt een naar gevoel geven.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Ook enkel als ik die mensen goed ken. Ja, een keer moet de eerste keer zijn, maar dat is dan niet vanaf het schoolplein in hun auto.quote:
[..]
Niet bij een vreemde man. Wel samen met een vriendinnetje bij de vader van het vriendinnetje in de auto.
Mijn dochters spelen weleens bij andere huishoudens, maar die mensen ken ik dan goed.
Van de moeder van het dochtertje van Pillow is het een onzinnig argument. Ze kan ook prima vriendinnetjes maken bij Pillow in de buurt.
Inderdaad.quote:
[..]
Lees dit nog eens:
[..]
Waarom gaat hij zijn dochter niet sws wat vaker van school ophalen, zodat hij die andere ouders ook leert kennen? Hij doet dat kennelijk helemaal nooit.
Nu komt het over alsof hij haar van school haalt omdat er een vriendinnetje mee moet.
Vind dit echt een naar gevoel geven.
En los daarvan: hij ziet zijn dochter al zo weinig. Juist dan is één op één tijd erg belangrijk.
Ik heb al aangegeven dat ik dat schooieren ook een vreemd iets vind. Ik denk wel te snappen waar het vandaan komt, maar daar moet hij zelf aan werken.quote:
[..]
Lees dit nog eens:
[..]
Waarom gaat hij zijn dochter niet sws wat vaker van school ophalen, zodat hij die andere ouders ook leert kennen? Hij doet dat kennelijk helemaal nooit.
Nu komt het over alsof hij haar van school haalt omdat er een vriendinnetje mee moet.
Vind dit echt een naar gevoel geven.
Het ging in eerste instantie puur om het in de auto stappen bij de vader van een vriendinnetje.
Verstandig als hij haar eens wat vaker van school ophaalt en op die manier de andere ouders wat beter leert kennen. Maar dan nog: stel dat je altijd de moeder van een bepaald vriendinnetje ziet, en net de dag dat ze samen bij het vriendinnetje gaan spelen komt de vader haar ophalen. Hoezo is dat dan ineens een probleem?
Ik denk dat het juist óók belangrijk is dat het een meer gewone situatie wordt. Dus niet maar soms en dan uitsluitend een-op-een omdat ze elkaar al zo weinig zien. Hij wil zelf zijn kind ook vaker zien en dan horen vriendinnetjes die komen spelen daar gewoon bij. En ook dat zij bij een vriendinnetje gaat spelen, ook als hij haar eigenlijk op zou halen. Dan doet hij dat later bij het vriendinnetje.quote:
[..]
Inderdaad.
En los daarvan: hij ziet zijn dochter al zo weinig. Juist dan is één op één tijd erg belangrijk.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
@_pillow_, kun je geen professionele, praktische steun hierbij zoeken? Je lijkt vast te zitten in denken vanuit de huidige situatie, maar die zou je misschien wel kunnen veranderen.
Mijn ervaring als niet-gescheiden ouder is dat je regelmatig je levenskeuzes in heroverweging neemt vanwege je gezin. Zo ben ik ooit van carrière veranderd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen. Als je een partner hebt, heb je iemand met wie je hiermee van gedachten kunt wisselen, iemand die je een spiegel voorhoudt of - wat natuurlijk niet altijd leuk is - van je eist dat je een compromis sluit. Het lijkt me zwaar als gescheiden ouder om het allemaal zelf te moeten bedenken..
Iemand die je advies geeft, kan je ook meehelpen om dit bespreekbaar te maken bij je ex. Ik snap haar heel goed: zij zal het welzijn van het kind voorop stellen. Als je vandaaruit met haar het gesprek aangaat, ontstaat er misschien wél een opening. Als zij zich bijvoorbeeld zorgen maakt om ritme en regelmaat, dan zul je haar het vertrouwen moeten geven dat je dat met een aangepaste regeling kunt bieden. Omdat je nogal onzeker overkomt en je plan niet heel doordacht klinkt, kan ik me voorstellen dat je haar er niet mee overtuigt. Maar dat kan veranderen als je een beter, realistisch plan voorstelt waarin je haar zorgen serieus neemt. En misschien heb je hier meerdere goede gesprekken met elkaar voor nodig. Het is niet niks, maar je wens om meer tijd met je dochter door te brengen is legitiem en is ook in het belang van je dochter.
Mijn ervaring als niet-gescheiden ouder is dat je regelmatig je levenskeuzes in heroverweging neemt vanwege je gezin. Zo ben ik ooit van carrière veranderd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen. Als je een partner hebt, heb je iemand met wie je hiermee van gedachten kunt wisselen, iemand die je een spiegel voorhoudt of - wat natuurlijk niet altijd leuk is - van je eist dat je een compromis sluit. Het lijkt me zwaar als gescheiden ouder om het allemaal zelf te moeten bedenken..
Iemand die je advies geeft, kan je ook meehelpen om dit bespreekbaar te maken bij je ex. Ik snap haar heel goed: zij zal het welzijn van het kind voorop stellen. Als je vandaaruit met haar het gesprek aangaat, ontstaat er misschien wél een opening. Als zij zich bijvoorbeeld zorgen maakt om ritme en regelmaat, dan zul je haar het vertrouwen moeten geven dat je dat met een aangepaste regeling kunt bieden. Omdat je nogal onzeker overkomt en je plan niet heel doordacht klinkt, kan ik me voorstellen dat je haar er niet mee overtuigt. Maar dat kan veranderen als je een beter, realistisch plan voorstelt waarin je haar zorgen serieus neemt. En misschien heb je hier meerdere goede gesprekken met elkaar voor nodig. Het is niet niks, maar je wens om meer tijd met je dochter door te brengen is legitiem en is ook in het belang van je dochter.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Ik denk dat zoiets natuurlijk moet groeien. Ik zou eerst gaan voor één op één tijd met dochter. En bv. spelen met leeftijdsgenootjes kan ook als je naar de speeltuin gaat, naar de Ballorig of weet ik wat. Misschien kan hij dan ook wat contact maken met andere ouders.quote:
Ik denk dat het juist óók belangrijk is dat het een meer gewone situatie wordt. Dus niet maar soms en dan uitsluitend een-op-een omdat ze elkaar al zo weinig zien. Hij wil zelf zijn kind ook vaker zien en dan horen vriendinnetjes die komen spelen daar gewoon bij. En ook dat zij bij een vriendinnetje gaat spelen, ook als hij haar eigenlijk op zou halen. Dan doet hij dat later bij het vriendinnetje.
Nu komt het allemaal wat geforceerd over eigenlijk. En dat allemaal omdat de moeder van dochter het als smoes gebruikt om de omgangsregeling voor hem niet uit te willen breiden.
Ik snap wel dat ze gezien de historie huiverig is, maar dit was natuurlijk wel een hele slechte smoes.
Alle tijd die hij nu doorbrengt met dochter is een-op-een. Dus dat gaat op zich wel. Hij gaat ook met haar naar speeltuinen ofzo, want hij legde ook al uit dat hij daar probeert contacten op te doen, maar dat dat niet zo lukt. Ik denk dat hij misschien sociaal niet zo handig is en daarom de aansluiting wat moeilijker is. Ik vind het voorstel van @Claudia_x daarom ook erg goed: zoek begeleiding bij het opbouwen van een andere band met dochter en haar sociale kring.quote:
[..]
Ik denk dat zoiets natuurlijk moet groeien. Ik zou eerst gaan voor één op één tijd met dochter. En bv. spelen met leeftijdsgenootjes kan ook als je naar de speeltuin gaat, naar de Ballorig of weet ik wat. Misschien kan hij dan ook wat contact maken met andere ouders.
Nu komt het allemaal wat geforceerd over eigenlijk. En dat allemaal omdat de moeder van dochter het als smoes gebruikt om de omgangsregeling voor hem niet uit te willen breiden.
Ik snap wel dat ze gezien de historie huiverig is, maar dit was natuurlijk wel een hele slechte smoes.
Maar bottomline was dat er hier keihard werd gesteld dat men het kind niet in laat stappen bij een vreemde man, en dat vond en vind ik echt veel te kort door de bocht. Er zitten hier wat haken en ogen aan, maar die hebben in mijn ogen een andere grondslag en ik vind het frame 'vreemde man' niet kloppend bij de vader van een vriendinnetje. En ik bedenk me dan ook altijd maar dat mijn man, de vader van mijn kind, voor andere ouders ook 'een vreemde man' is. Hoe ik, maar ook hij zelf, het zou vinden als een vriendinnetje daar nooit bij in had mogen stappen omdat hij een vreemde man is.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Waar ik altijd een beetje bang voor ben, is het 'zwarte gat' nadat de kinderen uit huis zijn. Ik ben dan al eind vijftig, misschien wel begin zestig.quote:
Mijn ervaring als niet-gescheiden ouder is dat je regelmatig je levenskeuzes in heroverweging neemt vanwege je gezin. Zo ben ik ooit van carrière veranderd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen. Als je een partner hebt, heb je iemand met wie je hiermee van gedachten kunt wisselen, iemand die je een spiegel voorhoudt of - wat natuurlijk niet altijd leuk is - van je eist dat je een compromis sluit. Het lijkt me zwaar als gescheiden ouder om het allemaal zelf te moeten bedenken..
En dan?
Twee oudste zijn er ongeveer de helft van de tijd, jongste ook. Soms heb ik drie kinderen in huis, soms twee, soms één en soms geen. De moeder van de jongste heeft aangegeven dat ze het niet meer trekt en wil graag de omgangsregeling aanpassen naar twee weekenden per maand bij haar en de rest bij mij. Hij heeft helaas wat problemen, waardoor de zorg voor hem heel intensief is en hij maar beperkt naar de opvang kan.
Mijn leven is daar ook wel op afgestemd. Eigen onderneming heb ik verkocht. Geld geïnvesteerd in vastgoed, aandelen, een tweetal start-ups, waar ik wel adviseer en wat help, maar beperkt en op afstand. Sociale contacten zijn een beetje gereduceerd tot mensen die begrijpen dat je met kinderen nog weleens met handen en voeten gebonden bent.
Mijn hobby is vooral fietsen (racefiets, gravel, mountainbike). Ik doe dat vooral alleen en zodoende is het prima te plannen. Ook vaak op Zwift (indoor in de garage) als dat beter uitkomt.
Ik heb er wel vrede meegenomen dat weekenden weg met vrienden/bekenden, veel vakanties e.d. er niet echt meer in zitten.
Begeleiding zoeken lijkt me prima. Waarschijnlijk al ook dan het devies wel zijn om het geleidelijk op te bouwen en niet te gaan forceren. Nu vrijdag dochter op gaan halen en een vrijwilliger zoeken om als vriendinnetje mee te gaan, lijkt me forceren.quote:
[..]
Alle tijd die hij nu doorbrengt met dochter is een-op-een. Dus dat gaat op zich wel. Hij gaat ook met haar naar speeltuinen ofzo, want hij legde ook al uit dat hij daar probeert contacten op te doen, maar dat dat niet zo lukt. Ik denk dat hij misschien sociaal niet zo handig is en daarom de aansluiting wat moeilijker is. Ik vind het voorstel van @:Claudia_X daarom ook erg goed: zoek begeleiding bij het opbouwen van een andere band met dochter en haar sociale kring.
Maar bottomline was dat er hier keihard werd gesteld dat men het kind niet in laat stappen bij een vreemde man, en dat vond en vind ik echt veel te kort door de bocht. Er zitten hier wat haken en ogen aan, maar die hebben in mijn ogen een andere grondslag en ik vind het frame 'vreemde man' niet kloppend bij de vader van een vriendinnetje. En ik bedenk me dan ook altijd maar dat mijn man, de vader van mijn kind, voor andere ouders ook 'een vreemde man' is. Hoe ik, maar ook hij zelf, het zou vinden als een vriendinnetje daar nooit bij in had mogen stappen omdat hij een vreemde man is.
De vader van een vriendinnetje van mijn dochters is een vreemde zolang ik hem niet ken. Het is geen willekeurige vreemde op straat, maar wel iemand die je niet kent of in elk geval niet goed kent.
Ik ben niet bang voor een zwart gat, want ik heb een rijk leven. Maar oh wat kijk ik tegen dat moment op! Natuurlijk gun ik het mijn kinderen ook om een eigen leven op te bouwen, maar ik zal het gezinsleven verschrikkelijk missen. De mensen die hier benadrukken dat de tijd NU is om er voor je dochter van 8 te zijn, hebben helemaal gelijk.quote:
[..]
Waar ik altijd een beetje bang voor ben, is het 'zwarte gat' nadat de kinderen uit huis zijn. Ik ben dan al eind vijftig, misschien wel begin zestig.
Mooi om te horen hoe je je kinderen prioriteert.quote:Mijn leven is daar ook wel op afgestemd. Eigen onderneming heb ik verkocht. Geld geïnvesteerd in vastgoed, aandelen, een tweetal start-ups, waar ik wel adviseer en wat help, maar beperkt en op afstand. Sociale contacten zijn een beetje gereduceerd tot mensen die begrijpen dat je met kinderen nog weleens met handen en voeten gebonden bent.
Mijn hobby is vooral fietsen (racefiets, gravel, mountainbike). Ik doe dat vooral alleen en zodoende is het prima te plannen. Ook vaak op Zwift (indoor in de garage) als dat beter uitkomt.
Ik heb er wel vrede meegenomen dat weekenden weg met vrienden/bekenden, veel vakanties e.d. er niet echt meer in zitten.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Dit is wel het idee. Op het moment ken ik alleen maar vriendinnetjes van naam, maar dat is dan ook alles.quote:
[..]
Dat deed hij in eerste instantie niet.
Ik denk dat hij best een onzekere man is in de relatie naar zijn dochter, omdat hij haar nog vrij weinig ziet en de moeder dat maar al te graag zo in stand houdt. Hij heeft zeker nog wat te leren, maar het bij hem thuis laten spelen van zijn dochter met een vriendinnetje lijkt me alleen maar een stap in de goede richting. En met een korte kennismaking op het schoolplein en uitwisseling van adres en telefoonnummers ben je al een aardig eind op weg. Je moet ergens beginnen om een ander te vertrouwen.
We ondernemen best aardig wat dingen, hele dagen thuis doorbrengen gebeurd vrijwel niet. Het is wel altijd 1 op 1. Ik zou graag eens zien hoe ze is met vriendinnetjes erbij. Daarnaast, veel dingen wil ze sinds kort niet meer doen, omdat ze dat alleen wil als een vriendinnetje mee kan. Speeltuin, kinderboerderij, trampoline springen, zwemmen, wat dan ook. Dan zegt ze tegen mij ''kan je die en die moeder niet bellen?''. Het enige wat ik dan kan zeggen is: ik ga het proberen het telefoonnummer aan je moeder te vragen. Maar van mijn ex hoef ik niet zoveel te verwachten op dat gebied.
Dus, ik zit op dat punt ook een beetje met mijn handen in mijn haar. Hoe kom ik in vredesnaam in contact met die ouders. Daarom ook dat ik nu -tegen de regels in- haar van school wil ophalen, in de hoop om dan in contact te komen met anderen. Maar ik durf niet zomaar op mensen af te stappen, afgezien ik geen idee heb wie-wie nou is.
Natuurlijk ga ik niet zomaar een vriendinnetje meenemen. Nee, juist omdat ik als de dood ben van het stigma, wil ik ook een goede ontmoeting/contact met de ouders hebben. Het hoeft ook niet in mijn huis, maar een speeltuintje, oid. En dan de hoop dat de vader/moeder ook mee wil om met hun te praten over school, kinderen, opvoeden, whatever. In ieder geval onderwerpen die ik nou niet bij mijn vrienden kwijt kan.
Het wordt binnenkort zomervakantie. Ik zou het geweldig vinden om dan 1 a 2 ouders/vriendinnetjes te kennen om met haar/hun dan een (middag)dagje ergens naartoe te gaan.
Dat is helemaal prima, de ouder is meer dan welkom. Desnoods rij ik met mijn dochter apart naar een openbare plek waar ze kunnen spelen. Maar hoe ik de eerste stap in die richting kan zetten, geen idee. Vandaar dat ik vrijdag naar school wil gaan. Het is niet dat er een vriendinnetje mee MOET, maar uberhaupt mijn gezicht laten zien en een handje schudden met iemand zal al heel wat voor mij betekenen.quote:
[..]
Op een kwartier rijden, bij een man die ik niet ken? Nee.
Ik zou zelf brengen en halen. En daar een kop koffie als kennismaking doen.
Maar dan moet je als ouder natuurlijk wel een auto tot je beschikking hebben om je kind te brengen.
Maar zomaar in de auto stappen bij een vreemde man? Nee.
Pillow, ik heb het idee dat je in een vechtscheiding zit en je ex over de rug van jullie kind macht probeert te houden, en als ze kans krijgt zie je je dochter helemaal niet meer.
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.
Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.
Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?
Wie dit leest is een lezer van dit
Ik zou niet weten waar ik hiervoor hulp zou kunnen inschakelen. Ik heb mijn psych, maar die kan mij ook niet echt verder helpen met die vraag. Ik probeer wel dingen te zoeken als ''hulp'' bijeenkomsten voor gescheiden ouders, opvoeden, etc, maar ik kan niks buiten de randstad vinden. Of ik zoek totaal verkeerd, dat kan ook.quote:
@:_pillow_, kun je geen professionele, praktische steun hierbij zoeken? Je lijkt vast te zitten in denken vanuit de huidige situatie, maar die zou je misschien wel kunnen veranderen.
Mijn ervaring als niet-gescheiden ouder is dat je regelmatig je levenskeuzes in heroverweging neemt vanwege je gezin. Zo ben ik ooit van carrière veranderd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen. Als je een partner hebt, heb je iemand met wie je hiermee van gedachten kunt wisselen, iemand die je een spiegel voorhoudt of - wat natuurlijk niet altijd leuk is - van je eist dat je een compromis sluit. Het lijkt me zwaar als gescheiden ouder om het allemaal zelf te moeten bedenken..
Iemand die je advies geeft, kan je ook meehelpen om dit bespreekbaar te maken bij je ex. Ik snap haar heel goed: zij zal het welzijn van het kind voorop stellen. Als je vandaaruit met haar het gesprek aangaat, ontstaat er misschien wél een opening. Als zij zich bijvoorbeeld zorgen maakt om ritme en regelmaat, dan zul je haar het vertrouwen moeten geven dat je dat met een aangepaste regeling kunt bieden. Omdat je nogal onzeker overkomt en je plan niet heel doordacht klinkt, kan ik me voorstellen dat je haar er niet mee overtuigt. Maar dat kan veranderen als je een beter, realistisch plan voorstelt waarin je haar zorgen serieus neemt. En misschien heb je hier meerdere goede gesprekken met elkaar voor nodig. Het is niet niks, maar je wens om meer tijd met je dochter door te brengen is legitiem en is ook in het belang van je dochter.
Ik vind het erg knap van je dat je ''het roer'' om hebt gegooid. Daar heb ik wel bewondering voor. Ook mooi dat je in al die drukte toch nog momentjes voor jezelf en je hobby kan vinden.quote:
[..]
Waar ik altijd een beetje bang voor ben, is het 'zwarte gat' nadat de kinderen uit huis zijn. Ik ben dan al eind vijftig, misschien wel begin zestig.
En dan?
Twee oudste zijn er ongeveer de helft van de tijd, jongste ook. Soms heb ik drie kinderen in huis, soms twee, soms één en soms geen. De moeder van de jongste heeft aangegeven dat ze het niet meer trekt en wil graag de omgangsregeling aanpassen naar twee weekenden per maand bij haar en de rest bij mij. Hij heeft helaas wat problemen, waardoor de zorg voor hem heel intensief is en hij maar beperkt naar de opvang kan.
Mijn leven is daar ook wel op afgestemd. Eigen onderneming heb ik verkocht. Geld geïnvesteerd in vastgoed, aandelen, een tweetal start-ups, waar ik wel adviseer en wat help, maar beperkt en op afstand. Sociale contacten zijn een beetje gereduceerd tot mensen die begrijpen dat je met kinderen nog weleens met handen en voeten gebonden bent.
Mijn hobby is vooral fietsen (racefiets, gravel, mountainbike). Ik doe dat vooral alleen en zodoende is het prima te plannen. Ook vaak op Zwift (indoor in de garage) als dat beter uitkomt.
Ik heb er wel vrede meegenomen dat weekenden weg met vrienden/bekenden, veel vakanties e.d. er niet echt meer in zitten.
Het zwarte gat herken ik wel. Hopen maar dat ze in de buurt zullen blijven zodat jullie elkaar regelmatig kunnen zien, meer kan je niet doen.
Dat van de juf klinkt als een goed idee. Het is alleen nog een aardige drempel om zoiets te sprake te brengen. Ik zou ook eerlijk gezegd niet echt weten of een juf daadwerkelijk iets zou kunnen betekenen, die gaan niet over buitenschoolse activiteiten. Verder wordt alles via mijn ex gecommuniceerd. Ik krijg wel haar rapport te zien, die neemt ze altijd vol trots mee.quote:
Pillow, ik heb het idee dat je in een vechtscheiding zit en je ex over de rug van jullie kind macht probeert te houden, en als ze kans krijgt zie je je dochter helemaal niet meer.
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.
Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?
Ik zou dan dat gewoon als doel stellen. Sowieso is het goed als ook jij contact hebt met de school, niet enkel in "officiële" gesprekken en ouderavonden.quote:
[..]
Dat is helemaal prima, de ouder is meer dan welkom. Desnoods rij ik met mijn dochter apart naar een openbare plek waar ze kunnen spelen. Maar hoe ik de eerste stap in die richting kan zetten, geen idee. Vandaar dat ik vrijdag naar school wil gaan. Het is niet dat er een vriendinnetje mee MOET, maar uberhaupt mijn gezicht laten zien en een handje schudden met iemand zal al heel wat voor mij betekenen.
Als je gezag hebt, want daar geef je geen antwoord op, een gesprekje met juf kunnen aanvragen en daarin aangeven dat je graag wat meer aanwezig bent in het leven van je dochter. Je zou kunnen vragen of zij jouw telefoonnummer zou willen geven aan de ouders van een of twee meisjes waar je dochter het meeste contact mee heeft. Juf mag jouw geen nummers geven, maar ze mag wel op jouw verzoek jouw nummer doorgeven.quote:
[..]
Dat van de juf klinkt als een goed idee. Het is alleen nog een aardige drempel om zoiets te sprake te brengen. Ik zou ook eerlijk gezegd niet echt weten of een juf daadwerkelijk iets zou kunnen betekenen, die gaan niet over buitenschoolse activiteiten. Verder wordt alles via mijn ex gecommuniceerd. Ik krijg wel haar rapport te zien, die neemt ze altijd vol trots mee.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dank je wel.quote:
[..]
Ik vind het erg knap van je dat je ''het roer'' om hebt gegooid. Daar heb ik wel bewondering voor. Ook mooi dat je in al die drukte toch nog momentjes voor jezelf en je hobby kan vinden.
Het zwarte gat herken ik wel. Hopen maar dat ze in de buurt zullen blijven zodat jullie elkaar regelmatig kunnen zien, meer kan je niet doen.
Ze hoeven van mij dan niet elke dag op de koffie te komen. Maar is meer dat als ik het vergelijk met nu dat ik dan veel meer tijd voor mezelf ga hebben. Die zal ik toch moeten zien te vullen.
Al zal zoiets misschien wel geleidelijk gaan. Kleine kinderen worden vanzelf pubers die naar vrienden gaan, buiten hangen, etc.
Ik heb eerlijk gezegd moeten googelen naar het punt over gezag. Naar mijn idee heb ik wel nog steeds gezagquote:
[..]
Als je gezag hebt, want daar geef je geen antwoord op, een gesprekje met juf kunnen aanvragen en daarin aangeven dat je graag wat meer aanwezig bent in het leven van je dochter. Je zou kunnen vragen of zij jouw telefoonnummer zou willen geven aan de ouders van een of twee meisjes waar je dochter het meeste contact mee heeft. Juf mag jouw geen nummers geven, maar ze mag wel op jouw verzoek jouw nummer doorgeven.
Dat van het telefoonnummer zou ik wel kunnen doen, ja. Alle beetjes helpen wel een beetje.
En ga gewoon je kind eens ophalen van school, in overleg met haar moeder. Zonder druk dat er vriendinnetjes mee moeten.
Na afloop van de schooldag zijn ouders vaak welkom om even met hun kind de klas in te gaan en de werkjes te bekijken. En de plek waar je dochter zit etc. Dan ontmoet je de juf vanzelf wel.
Na afloop van de schooldag zijn ouders vaak welkom om even met hun kind de klas in te gaan en de werkjes te bekijken. En de plek waar je dochter zit etc. Dan ontmoet je de juf vanzelf wel.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Als je ooit gezag hebt verkregen en dat is naderhand ingetrokken, dan zou je daar toch wel iets van gemerkt moeten hebben. Dat kan volgens mij enkel via de rechter.quote:
[..]
Ik heb eerlijk gezegd moeten googelen naar het punt over gezag. Naar mijn idee heb ik wel nog steeds gezag
Dat van het telefoonnummer zou ik wel kunnen doen, ja. Alle beetjes helpen wel een beetje.
Een ambulant begeleider. Bijvoorbeeld via de WMO van je gemeente.quote:
[..]
Ik zou niet weten waar ik hiervoor hulp zou kunnen inschakelen. Ik heb mijn psych, maar die kan mij ook niet echt verder helpen met die vraag. Ik probeer wel dingen te zoeken als ''hulp'' bijeenkomsten voor gescheiden ouders, opvoeden, etc, maar ik kan niks buiten de randstad vinden. Of ik zoek totaal verkeerd, dat kan ook.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Het is een onzinargument. Hier spelen vaak zat vriendinnetjes.quote:
Na een super dag te hebben gehad met A, op het einde het gesprek toch durven aan te gaan.
Ex is van mening dat door het verleden ze liever niet heeft dat er vaste dagen komen. Waarom werd mij niet echt duidelijk gemaakt. “Ze moet ook met vriendinnetjes kunnen spelen”. Toen ik voorstelde dat het prima is als ze bij mij komen spelen, begon ze te lachen en keek mij onnozel aan. “Alsof moeders het prima vinden dat hun dochter bij een vreemde man gaan spelen.” Was haar reactie erop.
Ik was toen helemaal verbouwereerd, klapte helemaal dicht. Ze sloot de deur en dat was dat.
Ik moet bekennen dat ze een goed argument heeft. Ben eenmaal een vrijgezelle man, er zijn genoeg kratenartikels over ellende hierover geschreven.
Ik zie het, mede ook door de scenario’s die hierboven zijn geschreven, dan ook somber in hoe de toekomst zal gaan.
Zo gaat dat volgens mij overal. Iig hier. Nou is het een klein dorp en kent iedereen elkaar eigenlijk wel. Maar toch.quote:
[..]
Dat schooieren, wat ik ook nogal een vreemd iets vind, stond niet in de eerste post.
Hoe ik het zie: ik ben zelf op het schoolplein om mijn kind op te halen. Mijn kind komt met vriendinnetje bij me om te vragen of ze bij vriendinnetje mag spelen. Ik vraag of de vader of moetder van het vriendinnetje dat goed vindt, en loop samen met de meiden even naar de andere ouder toe. Daar wisselen we telefoonnummers en adres uit en spreken we af hoe laat ik mijn kind weer kom halen. Alleen bij een heel unheimisch gevoel zou ik dan een uitvlucht zoeken, maar anders vertrouw ik mijn kind, het vriendinnetje en de andere ouder en gaat mijn kind gewoon mee.
Zo ging het bij mijn kind altijd. En ja, daar waren dan wel eens ouders die je nog niet kende. Maar ja, er waren ook ouders die mij of mijn man niet kenden en die hun kind toch meegaven aan mij of mijn man.
Zoals overal. Als je geregeld ter plekke bent ontstaan er vanzelf gesprekjes tijdens het wachten lijkt mij zo.quote:
Dus, ik zit op dat punt ook een beetje met mijn handen in mijn haar. Hoe kom ik in vredesnaam in contact met die ouders.
En ten aanzien van het afspreken: je dochter komt vanzelf naar je toe met de vraag of ze mag afspreken met die en die. Dan loop je samen naar de ouder die er is en overleg je over de vraag: bij wie? tot hoe laat? nummers uitwisselen indien nodig. En wat verder ter tafel komt.
Het is echt heel simpel.
Je kan gewoon aan de school vragen of ze ook richting jou willen communiceren.quote:
[..]
Dat van de juf klinkt als een goed idee. Het is alleen nog een aardige drempel om zoiets te sprake te brengen. Ik zou ook eerlijk gezegd niet echt weten of een juf daadwerkelijk iets zou kunnen betekenen, die gaan niet over buitenschoolse activiteiten. Verder wordt alles via mijn ex gecommuniceerd. Ik krijg wel haar rapport te zien, die neemt ze altijd vol trots mee.
En ik vind het eigenlijk onbestaanbaar dat je niet bij de oudergesprekken bent. Dat je er eens 1 mist, kan. Maar nooit aanwezig? Kan ook gewoon remote. Er zijn echt wel mogelijkheden voor. Als je meer betrokken wil zijn in het leven van jouw dochter hoort dat er ook bij. Denk ik dan zo.
Ik sluit me hier inderdaad bij aan. Haal je haar altijd op vrijdag op? Dan zou ik met je ex overleggen (!!) dat je dat graag vanaf nu op school doet. Het is een belangrijk onderdeel van haar leven, dus ook leuk voor jou om te zien. Leg er geen druk op, maar laat het gewoon gebeuren.quote:
En ga gewoon je kind eens ophalen van school, in overleg met haar moeder. Zonder druk dat er vriendinnetjes mee moeten.
Na afloop van de schooldag zijn ouders vaak welkom om even met hun kind de klas in te gaan en de werkjes te bekijken. En de plek waar je dochter zit etc. Dan ontmoet je de juf vanzelf wel.
Misschien wil ze nog even op het schoolplein spelen met een vriendinnetje over een paar weken en kun jij rustig een gesprekje aanknopen met de ouder van dat meisje. Na een tijdje hebben zij jou ook een paar keer gezien en voelt de grens om kinderen te laten spelen ook lager.
Bovendien kan het ook beginnen met dat jouw dochter bij een ander kind speelt, jij haar daar ophaalt en zo de ouders leert kennen.
Ik heb het idee dat je nu een beetje van nul naar honderd wil, maar ik denk dat dat ook een beetje tegen de haren van de ex in wrijft en het lijkt me verstandig om rustig haar vertrouwen ook te winnen. Wellicht vind je ex het in het begin fijn om haar samen van school te halen en haar dan met jou mee te laten gaan, in plaats van al je toekomstplannen en ideeën NU uit te willen voeren.
Je dochter voelt denk ik allang dat je graag met haar bent, en ik denk dat dat uiteindelijk het belangrijkste is.
Op woensdag 9 september 2020 20:31 en op maandag 13 januari 2025 21:00 schreef Fred_B het volgende:
Meke is de Hans Wiegel van FOK.
De beste mod (die we nooit hebben gehad.)
Meke is de Hans Wiegel van FOK.
De beste mod (die we nooit hebben gehad.)
Dit dus.quote:
[..]
Ik sluit me hier inderdaad bij aan. Haal je haar altijd op vrijdag op? Dan zou ik met je ex overleggen (!!) dat je dat graag vanaf nu op school doet. Het is een belangrijk onderdeel van haar leven, dus ook leuk voor jou om te zien. Leg er geen druk op, maar laat het gewoon gebeuren.
Misschien wil ze nog even op het schoolplein spelen met een vriendinnetje over een paar weken en kun jij rustig een gesprekje aanknopen met de ouder van dat meisje. Na een tijdje hebben zij jou ook een paar keer gezien en voelt de grens om kinderen te laten spelen ook lager.
Bovendien kan het ook beginnen met dat jouw dochter bij een ander kind speelt, jij haar daar ophaalt en zo de ouders leert kennen.
Ik heb het idee dat je nu een beetje van nul naar honderd wil, maar ik denk dat dat ook een beetje tegen de haren van de ex in wrijft en het lijkt me verstandig om rustig haar vertrouwen ook te winnen. Wellicht vind je ex het in het begin fijn om haar samen van school te halen en haar dan met jou mee te laten gaan, in plaats van al je toekomstplannen en ideeën NU uit te willen voeren.
Je dochter voelt denk ik allang dat je graag met haar bent, en ik denk dat dat uiteindelijk het belangrijkste is.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Met dit soort dingen is er wel een beetje een haal- en brengplicht, vind ik. Ja, zij is verplicht om hem te informeren. En ja, hij mag ook wel wat moeite doen natuurlijk om geïnformeerd te worden.quote:
[..]
Je kan gewoon aan de school vragen of ze ook richting jou willen communiceren.
En ik vind het eigenlijk onbestaanbaar dat je niet bij de oudergesprekken bent. Dat je er eens 1 mist, kan. Maar nooit aanwezig? Kan ook gewoon remote. Er zijn echt wel mogelijkheden voor. Als je meer betrokken wil zijn in het leven van jouw dochter hoort dat er ook bij. Denk ik dan zo.
Een vechtscheiding?quote:
Pillow, ik heb het idee dat je in een vechtscheiding zit en je ex over de rug van jullie kind macht probeert te houden, en als ze kans krijgt zie je je dochter helemaal niet meer.
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.
Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?
Ik weet dat niet hoor.
Meisje is inmiddels 9 ofzo. En sinds ze 1 is, zijn ze uit elkaar, dat is al 8 jaar.
Als ik alles zo bijeen puzzel.
En de vader heeft iets psychisch. Is opgenomen geweest. Of zat daar tegenaan. Maar iets zat psychologisch niet goed. (En dat kan hè, geen oordeel)
En hij wil zijn kind vanwege werk en vrienden, structureel niet meer dan 2 dagen in de 2 weken zien. Maar graag wel tussendoor. Als het hem uitkomt.
Deze casus lijkt me voor de moeder in kwestie ook wel heel lastig.
Het lijkt me geen vechtscheiding eigenlijk. Want de omgangsregeling is er ook kennelijk al jaren. Maar hij wil dat nu graag onofficieel anders.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Er zijn veel plekken waar je voor ondersteuning aan kunt kloppen. Dat maakt het wrang genoeg doorgaans moeilijk om te weten waar je moet zijn. Je kunt op zoek gaan naar opvoedondersteuning. Daarvoor kun je aankloppen bij de school van je kind, je gemeente of het ouder- en kindcentrum. Ook als zij je niet direct kunnen helpen, kunnen ze je wel doorverwijzen. Op deze website vind je veel ondersteuningsinformatie gericht op scheidingen.quote:
[..]
Ik zou niet weten waar ik hiervoor hulp zou kunnen inschakelen. Ik heb mijn psych, maar die kan mij ook niet echt verder helpen met die vraag. Ik probeer wel dingen te zoeken als ''hulp'' bijeenkomsten voor gescheiden ouders, opvoeden, etc, maar ik kan niks buiten de randstad vinden. Of ik zoek totaal verkeerd, dat kan ook.
Een andere optie is naar een maatschappelijk werker gaan of ondersteuningsinitiatieven in je omgeving zoeken. Een aardig startpunt is doorgaans de website van je gemeente.
Denk vooral na over waar je precies hulp bij zou willen. Als je vraagt om conflictbeslechting met je ex, dan krijg je een ander advies dan wanneer je meer grip wil krijgen op je eigen leven. Mijn idee zou zijn om je nu op het laatste te richten.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Dank allen voor de adviserende reacties.
Op het moment heb ik nog geen reactie ontvangen van mijn ex op mijn bericht dat ik vrijdag ook langs school wil gaan. Rustig afwachten zit er niet bij, de avonden en vrije tijd zit ik mij suf te piekeren.
Het kan kloppen dat sommige vinden dat ik te snel ga. Om eerlijk te zijn heeft dit topic daar veel invloed op gehad, waardoor ik het gevoel gekregen heb dat ik een hele slechte vader ben en mijn dochter mij binnenkort niet meer wil zien. De reacties trek ik erg aan. Jullie bedoelen het ongetwijfeld goed, daar twijfel ik niet aan. Het boezemt mij echter wel angst in de toekomst, waardoor ik aan alles begin te twijfelen.
Waar ik eerst nog naar uit keek om dat ik mijn dochter weer kan zien, is omgedraaid in veel verdriet, schuldbesef en wanhoop. De chaos in mijn hoofd zorgt er momenteel voor dat ik dan ook helemaal geen planning heb voor komend weekend en ook echt niet meer weet wat te doen. De hitte helpt dan ook absoluut niet mee.
Op het moment heb ik nog geen reactie ontvangen van mijn ex op mijn bericht dat ik vrijdag ook langs school wil gaan. Rustig afwachten zit er niet bij, de avonden en vrije tijd zit ik mij suf te piekeren.
Het kan kloppen dat sommige vinden dat ik te snel ga. Om eerlijk te zijn heeft dit topic daar veel invloed op gehad, waardoor ik het gevoel gekregen heb dat ik een hele slechte vader ben en mijn dochter mij binnenkort niet meer wil zien. De reacties trek ik erg aan. Jullie bedoelen het ongetwijfeld goed, daar twijfel ik niet aan. Het boezemt mij echter wel angst in de toekomst, waardoor ik aan alles begin te twijfelen.
Waar ik eerst nog naar uit keek om dat ik mijn dochter weer kan zien, is omgedraaid in veel verdriet, schuldbesef en wanhoop. De chaos in mijn hoofd zorgt er momenteel voor dat ik dan ook helemaal geen planning heb voor komend weekend en ook echt niet meer weet wat te doen. De hitte helpt dan ook absoluut niet mee.
Moet je per sé wat doen dan?quote:
Dank allen voor de adviserende reacties.
Op het moment heb ik nog geen reactie ontvangen van mijn ex op mijn bericht dat ik vrijdag ook langs school wil gaan. Rustig afwachten zit er niet bij, de avonden en vrije tijd zit ik mij suf te piekeren.
Het kan kloppen dat sommige vinden dat ik te snel ga. Om eerlijk te zijn heeft dit topic daar veel invloed op gehad, waardoor ik het gevoel gekregen heb dat ik een hele slechte vader ben en mijn dochter mij binnenkort niet meer wil zien. De reacties trek ik erg aan. Jullie bedoelen het ongetwijfeld goed, daar twijfel ik niet aan. Het boezemt mij echter wel angst in de toekomst, waardoor ik aan alles begin te twijfelen.
Waar ik eerst nog naar uit keek om dat ik mijn dochter weer kan zien, is omgedraaid in veel verdriet, schuldbesef en wanhoop. De chaos in mijn hoofd zorgt er momenteel voor dat ik dan ook helemaal geen planning heb voor komend weekend en ook echt niet meer weet wat te doen. De hitte helpt dan ook absoluut niet mee.
Ga naar de Action, haal wat leuk om thuis te knutselen, kleuren, spelletjes te doen en weet ik veel wat. Haal lekker ijsjes enn die relax of ga lekker picknicken in het park
Je kan gewoon aan je dochter vragen wat ze wil doen als je het weekend nog niet hebt volgepland. Ik zou denken dat zwemmen een prima optie is met dit weer, maar goed.quote:
Dank allen voor de adviserende reacties.
Op het moment heb ik nog geen reactie ontvangen van mijn ex op mijn bericht dat ik vrijdag ook langs school wil gaan. Rustig afwachten zit er niet bij, de avonden en vrije tijd zit ik mij suf te piekeren.
Het kan kloppen dat sommige vinden dat ik te snel ga. Om eerlijk te zijn heeft dit topic daar veel invloed op gehad, waardoor ik het gevoel gekregen heb dat ik een hele slechte vader ben en mijn dochter mij binnenkort niet meer wil zien. De reacties trek ik erg aan. Jullie bedoelen het ongetwijfeld goed, daar twijfel ik niet aan. Het boezemt mij echter wel angst in de toekomst, waardoor ik aan alles begin te twijfelen.
Waar ik eerst nog naar uit keek om dat ik mijn dochter weer kan zien, is omgedraaid in veel verdriet, schuldbesef en wanhoop. De chaos in mijn hoofd zorgt er momenteel voor dat ik dan ook helemaal geen planning heb voor komend weekend en ook echt niet meer weet wat te doen. De hitte helpt dan ook absoluut niet mee.
Verder lees ik niet echt dat mensen jou een slechte vader vinden. Puur voor mijzelf sprekend denk ik gewoon dat je dingen beter kan doen en dat je als ouder nu eenmaal hoort te streven naar het maximale, om vervolgens te accepteren dat je dat streven niet waar gaat maken.
Laten we nou wel zijn: we maken allemaal fouten in de opvoeding. Dat is helemaal niet erg. Kinderen zijn erg vergevingsgezind richting ouders, zeker als ze gewoon aanwezig zijn en hun best doen.
Niemand zegt dat je een slechte vader bent. Mensen zeggen wel dat je je dochter nu weinig ziet en dat dat ten koste gaat van de band die je met haar opbouwt. En waar ik zelf bijvoorbeeld op reageerde, was op dat werken voor die slaapkamer van haar. Als dat dan de reden is dat je haar minder ziet dat je eigenlijk zou willen... Maar daarna bleek dat je ook afhankelijk bent van een ex die huiverig is.quote:
Dank allen voor de adviserende reacties.
Op het moment heb ik nog geen reactie ontvangen van mijn ex op mijn bericht dat ik vrijdag ook langs school wil gaan. Rustig afwachten zit er niet bij, de avonden en vrije tijd zit ik mij suf te piekeren.
Het kan kloppen dat sommige vinden dat ik te snel ga. Om eerlijk te zijn heeft dit topic daar veel invloed op gehad, waardoor ik het gevoel gekregen heb dat ik een hele slechte vader ben en mijn dochter mij binnenkort niet meer wil zien. De reacties trek ik erg aan. Jullie bedoelen het ongetwijfeld goed, daar twijfel ik niet aan. Het boezemt mij echter wel angst in de toekomst, waardoor ik aan alles begin te twijfelen.
Waar ik eerst nog naar uit keek om dat ik mijn dochter weer kan zien, is omgedraaid in veel verdriet, schuldbesef en wanhoop. De chaos in mijn hoofd zorgt er momenteel voor dat ik dan ook helemaal geen planning heb voor komend weekend en ook echt niet meer weet wat te doen. De hitte helpt dan ook absoluut niet mee.
Ik zou niet zo stressen over wat je in een weekend moet doen. Jonge kinderen vinden ook het park, speeltuin of binnen spelletjes doen leuk. Ze hoeven echt niet elk weekend naar Duinrell, de Efteling en Walibi.
Ik zou het rustig opbouwen eigenlijk. Niet meteen als doel op zich mensen uitnodigen en zo.
Slecht.quote:
Aanvaring met ex gehad op het schoolplein. Ik bleef kalm en zij werd overstuur toen ze mij zag, waarna ze met veel theater/bombarie weg ging. Ik voelde de ogen van al die ouders daar in mijn nek priemen... zover ik weet heeft mijn dochter daar weinig van meegekregen, die zat nog in de klas. Maargoed, je weet niet wat er in dat koppie rondspookt. Misschien is ze wel bang om iets erover te zeggen. Daarnaast heb ik geen enkel contact weten te maken met anderen. Werd keihard genegeerd. School uit, dochter kwam aan en wou meteen weg.
Dochter was bij terugbrengen naar ex weer overstuur, dat ze niet weg wou gaan en bij mij wil blijven. Hele rit had ze gehuild, zelfs na het afscheid toen de deur dicht ging. Ik ging kapot.
Voor mij was het weekend vol stress. We waren bij familie langs geweest, maar de somberheid en negatieve gedachtes namen regelmatig de overhand. Ik heb dan ook besloten om toch weer terug te vallen op medicatie. Ik trek het allemaal niet meer.
De angst dat ik weer onverschillig wordt door de medicatie is groot. Ik trek dit allemaal niet meer. Ik denk wel dat het beter is dan mij overgeven op mijn gedachtes/stemming....
Afgelopen weekend geprobeerd met haar naar buiten te gaan, wat in de schaduw. Maar dochter bleef hoog bij laag dat ze echt niet weg wou zonder vriendinnetje. uitspraken als ''Waarom kan jij niet die en die vragen?'' kwam herhaaldelijk voor.quote:
[..]
Niemand zegt dat je een slechte vader bent. Mensen zeggen wel dat je je dochter nu weinig ziet en dat dat ten koste gaat van de band die je met haar opbouwt. En waar ik zelf bijvoorbeeld op reageerde, was op dat werken voor die slaapkamer van haar. Als dat dan de reden is dat je haar minder ziet dat je eigenlijk zou willen... Maar daarna bleek dat je ook afhankelijk bent van een ex die huiverig is.
Ik zou niet zo stressen over wat je in een weekend moet doen. Jonge kinderen vinden ook het park, speeltuin of binnen spelletjes doen leuk. Ze hoeven echt niet elk weekend naar Duinrell, de Efteling en Walibi.
Ik zou het rustig opbouwen eigenlijk. Niet meteen als doel op zich mensen uitnodigen en zo.
Daarnaast, mijn buurt is absoluut niet kindvriendelijk, dus hier naar buiten gaan en ''zomaar'' iemand tegen komen gaat helaas niet op.
Ik heb een aanvraag ingediend bij het WMO. Duurt een kleine 6 weken tot reactie. Nouja, eerste stap is gezet.quote:
[..]
Er zijn veel plekken waar je voor ondersteuning aan kunt kloppen. Dat maakt het wrang genoeg doorgaans moeilijk om te weten waar je moet zijn. Je kunt op zoek gaan naar opvoedondersteuning. Daarvoor kun je aankloppen bij de school van je kind, je gemeente of het ouder- en kindcentrum. Ook als zij je niet direct kunnen helpen, kunnen ze je wel doorverwijzen. Op deze website vind je veel ondersteuningsinformatie gericht op scheidingen.
Een andere optie is naar een maatschappelijk werker gaan of ondersteuningsinitiatieven in je omgeving zoeken. Een aardig startpunt is doorgaans de website van je gemeente.
Denk vooral na over waar je precies hulp bij zou willen. Als je vraagt om conflictbeslechting met je ex, dan krijg je een ander advies dan wanneer je meer grip wil krijgen op je eigen leven. Mijn idee zou zijn om je nu op het laatste te richten.
Het is niet zo gek dat je niet meteen contact hebt. Niemand kent je nog. Je kan niet verwachten van 0-100 in 2,1 seconden te gaan (dat is ook helemaal niet zo comfortabel...quote:
[..]
Slecht.
Aanvaring met ex gehad op het schoolplein. Ik bleef kalm en zij werd overstuur toen ze mij zag, waarna ze met veel theater/bombarie weg ging. Ik voelde de ogen van al die ouders daar in mijn nek priemen... zover ik weet heeft mijn dochter daar weinig van meegekregen, die zat nog in de klas. Maargoed, je weet niet wat er in dat koppie rondspookt. Misschien is ze wel bang om iets erover te zeggen. Daarnaast heb ik geen enkel contact weten te maken met anderen. Werd keihard genegeerd. School uit, dochter kwam aan en wou meteen weg.
Dochter was bij terugbrengen naar ex weer overstuur, dat ze niet weg wou gaan en bij mij wil blijven. Hele rit had ze gehuild, zelfs na het afscheid toen de deur dicht ging. Ik ging kapot.
Voor mij was het weekend vol stress. We waren bij familie langs geweest, maar de somberheid en negatieve gedachtes namen regelmatig de overhand. Ik heb dan ook besloten om toch weer terug te vallen op medicatie. Ik trek het allemaal niet meer.
De angst dat ik weer onverschillig wordt door de medicatie is groot. Ik trek dit allemaal niet meer. Ik denk wel dat het beter is dan mij overgeven op mijn gedachtes/stemming....
).Als ik het einde van jouw post lees zou ik je sowieso willen adviseren professionele hulp in te schakelen.
Zoek hulp! Alleen medicatie is zelden genoeg.quote:
[..]
Slecht.
Aanvaring met ex gehad op het schoolplein. Ik bleef kalm en zij werd overstuur toen ze mij zag, waarna ze met veel theater/bombarie weg ging. Ik voelde de ogen van al die ouders daar in mijn nek priemen... zover ik weet heeft mijn dochter daar weinig van meegekregen, die zat nog in de klas. Maargoed, je weet niet wat er in dat koppie rondspookt. Misschien is ze wel bang om iets erover te zeggen. Daarnaast heb ik geen enkel contact weten te maken met anderen. Werd keihard genegeerd. School uit, dochter kwam aan en wou meteen weg.
Dochter was bij terugbrengen naar ex weer overstuur, dat ze niet weg wou gaan en bij mij wil blijven. Hele rit had ze gehuild, zelfs na het afscheid toen de deur dicht ging. Ik ging kapot.
Voor mij was het weekend vol stress. We waren bij familie langs geweest, maar de somberheid en negatieve gedachtes namen regelmatig de overhand. Ik heb dan ook besloten om toch weer terug te vallen op medicatie. Ik trek het allemaal niet meer.
De angst dat ik weer onverschillig wordt door de medicatie is groot. Ik trek dit allemaal niet meer. Ik denk wel dat het beter is dan mij overgeven op mijn gedachtes/stemming....
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Dus je had woensdag ieg nog geen reactie ontvangen dat het akkoord was dat jij jullie dochter van school ging halen. En vrijdag ben je toch gegaan, en daar stond de moeder van je dochter ook.
Had je nu wel of geen toestemming van haar?
Want dit komt vreemd over. Dat jullie daar kennelijk allebei waren.
Had je nu wel of geen toestemming van haar?
Want dit komt vreemd over. Dat jullie daar kennelijk allebei waren.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Hij heeft geen toestemming nodig, want ze hebben samen ouderlijk gezag. Dochter zou die vrijdagmiddag sowieso naar hem toe gaan, hij heeft gezegd haar bij school op te halen. Als moeder dan kiest om niet te reageren, maar stennis te schoppen op het schoolplein, dan is dat een hele rare keuze van haar.quote:
Dus je had woensdag ieg nog geen reactie ontvangen dat het akkoord was dat jij jullie dochter van school ging halen. En vrijdag ben je toch gegaan, en daar stond de moeder van je dochter ook.
Had je nu wel of geen toestemming van haar?
Want dit komt vreemd over. Dat jullie daar kennelijk allebei waren.
Ik had geen reactie gekregen van mijn ex, wel een leesbevestiging (blauw vinkje). Toch ben ik gegaan. Ik had niet verwacht dat ze zo zou reageren. Achteraf gezien een stomme actie van mij... Heb hiermee natuurlijk ook niet echt een positieve indruk gemaakt op de andere ouders die daar ook waren.quote:
Dus je had woensdag ieg nog geen reactie ontvangen dat het akkoord was dat jij jullie dochter van school ging halen. En vrijdag ben je toch gegaan, en daar stond de moeder van je dochter ook.
Had je nu wel of geen toestemming van haar?
Want dit komt vreemd over. Dat jullie daar kennelijk allebei waren.
wmo verzoek heb ik ingediend, verder zou ik niet echt weten wat ik nog meer kan doen. Ik heb wel contact met een psychiater, daar ben ik mee bezig met systeemtherapie. Dat valt mij wel zwaar. Daarnaast ben ik begonnen met medicatie, dat zal de komende weken wel even zwaar worden om het in te laten werken. Ik hoop maar dat mijn dochter daar weinig van zal merken.quote:
[..]
Zoek hulp! Alleen medicatie is zelden genoeg.
Moet jij haar volgens de regeling op gaan halen? Of moet zij je dochter al nadat de school af is gelopen naar jou brengen?quote:
[..]
Ik had geen reactie gekregen van mijn ex, wel een leesbevestiging (blauw vinkje). Toch ben ik gegaan. Ik had niet verwacht dat ze zo zou reageren. Achteraf gezien een stomme actie van mij... Heb hiermee natuurlijk ook niet echt een positieve indruk gemaakt op de andere ouders die daar ook waren.
Ze had wel even kunnen reageren. Niet heel volwassen om stennis te gaan schoppen op het schoolplein in plaats van gewoon even reageren op jouw bericht.
De verhuizing van ex komt dichterbij. De zomervakantie ook. Jongste is over naar groep 2 (hoefde van mij niet zo nodig, maar ex en juf staan er wel 100% achter) en na de zomervakantie begint zwemles. Wel weel heel veel veranderingen voor zo'n kleintje.
Maar goed, we kabbelen rustig voort.
En ik ga op vakantie, voor het eerst alleen met de meiden. Sowieso voor het eerst, want we gingen nooit echt op vakantie. Spannend!
Maar goed, we kabbelen rustig voort.
En ik ga op vakantie, voor het eerst alleen met de meiden. Sowieso voor het eerst, want we gingen nooit echt op vakantie. Spannend!
Gezag zegt hierin niets. De omgangsregeling wel.quote:
[..]
Hij heeft geen toestemming nodig, want ze hebben samen ouderlijk gezag. Dochter zou die vrijdagmiddag sowieso naar hem toe gaan, hij heeft gezegd haar bij school op te halen. Als moeder dan kiest om niet te reageren, maar stennis te schoppen op het schoolplein, dan is dat een hele rare keuze van haar.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Het is doodnormaal dat daarvan af en toe wordt afgeweken. Als zijn ex het niet ok vond, dan had ze dat moeten communiceren. Niets zeggen en dan aldaar stennis maken is idioot gedrag.quote:Op donderdag 26 juni 2025 13:45 schreef Troel het volgende:
[..]
Gezag zegt hierin niets. De omgangsregeling wel.
Hell, ik ben ooit bij een oudergesprek geconfronteerd (zonder aankondiging) dat de vriend van mijn ex vrouw er ineens bij was. Ik was pislink, maar ik heb het juiste moment gekozen om duidelijk te maken dat het 1 keer en niet weer was, wat mij betreft.
Dat @_pillow_ op basis van wel gelezen, niet gereageerd heeft besloten te gaan snap ik dus wel.
Dat ligt helemaal aan de situatie. Fijn dat dat bij jou wel goed ging, maar hier ging het duidelijk niet goed. Bedenk dat je hier nooit het hele verhaal hebt en dat een inschatting maken dus eigenlijk niet fatsoenlijk kan.quote:
[..]
Het is doodnormaal dat daarvan af en toe wordt afgeweken. Als zijn ex het niet ok vond, dan had ze dat moeten communiceren. Niets zeggen en dan aldaar stennis maken is idioot gedrag.
Hell, ik ben ooit bij een oudergesprek geconfronteerd (zonder aankondiging) dat de vriend van mijn ex vrouw er ineens bij was. Ik was pislink, maar ik heb het juiste moment gekozen om duidelijk te maken dat het 1 keer en niet weer was, wat mij betreft.
Dat @:_pillow_ op basis van wel gelezen, niet gereageerd heeft besloten te gaan snap ik dus wel.
In overleg kan er vaak veel, maar overleg vergt communicatie van beide kanten. Dit was een mededeling, geen overleg.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Dat verwachtte je wel, dat ze zo zou reageren.quote:
[..]
Ik had geen reactie gekregen van mijn ex, wel een leesbevestiging (blauw vinkje). Toch ben ik gegaan. Ik had niet verwacht dat ze zo zou reageren. Achteraf gezien een stomme actie van mij... Heb hiermee natuurlijk ook niet echt een positieve indruk gemaakt op de andere ouders die daar ook waren.
Dat heb je vorige week nog geschreven:
Ik begrijp dan niet waarom je niet ook even gebeld hebt, en in overleg bent gegaan. Je wist dat het een conflict op zou leveren.quote:Ik zit te denken om mijn ex een bericht te sturen dat ik A vrijdag op ga halen van school (normaal haal ik haar van huis op), en dan proberen te schooieren naar evt een vriendinnetje. Maargoed, geheid dat zij er ook zal staan waardoor er waarschijnlijk een conflict zal komen. Daar ben ik echt bang voor.
Misschien is het voor jullie beiden als ouder voorlopig beter om je gewoon aan het afgesproken schema te houden. Geeft jou ook meer rust en overzicht. En veel minder stress ook.
En een gezellige stabiele papa is veel beter dan eentje die hierdoor zo in de stress schiet dat hij extra medicatie nodig heeft.
I am not omniscient, but I know a lot.
- Goethe, “Faust”
- Goethe, “Faust”
Bellen is geen optie, helaas. Alles gaat alleen via de whatsapp. Ik was er inderdaad bang voor en het is uitgekomen, maar ik had werkelijk geen idee dat het zo heftig (voor mij dan) aan toe zou gaan.quote:
[..]
Dat verwachtte je wel, dat ze zo zou reageren.
Dat heb je vorige week nog geschreven:
[..]
Ik begrijp dan niet waarom je niet ook even gebeld hebt, en in overleg bent gegaan. Je wist dat het een conflict op zou leveren.
Misschien is het voor jullie beiden als ouder voorlopig beter om je gewoon aan het afgesproken schema te houden. Geeft jou ook meer rust en overzicht. En veel minder stress ook.
En een gezellige stabiele papa is veel beter dan eentje die hierdoor zo in de stress schiet dat hij extra medicatie nodig heeft.
Er is mij hier wel duidelijk gemaakt dat door de huidige regeling de kans zeer groot is dat ik mijn dochter in de toekomst vrijwel niet meer zal zien. Die angst, naast anderen, begon weer enorm te groeien in mijn hoofd.
Medicatie is het enige wat mij weer stabiel brengt en ook tot rust kom. Daar ben ik ondertussen wel van overtuigd. Op mijn werk functioneer ik namelijk momenteel ook slechter.
Het is goed dat je hulp zoekt.quote:
[..]
Bellen is geen optie, helaas. Alles gaat alleen via de whatsapp. Ik was er inderdaad bang voor en het is uitgekomen, maar ik had werkelijk geen idee dat het zo heftig (voor mij dan) aan toe zou gaan.
Er is mij hier wel duidelijk gemaakt dat door de huidige regeling de kans zeer groot is dat ik mijn dochter in de toekomst vrijwel niet meer zal zien. Die angst, naast anderen, begon weer enorm te groeien in mijn hoofd.
Medicatie is het enige wat mij weer stabiel brengt en ook tot rust kom. Daar ben ik ondertussen wel van overtuigd. Op mijn werk functioneer ik namelijk momenteel ook slechter.
De huidige regeling is tamelijk beperkt. Dat ben je door hier te posten zelf ook gaan zien. Dat is mooi. Ik denk dat het niet verstandig is dit dan meteen zo door te trekken naar het doembeeld dat je dochter je over een paar jaar niet meer zal willen zien.
Maar pak het rustig op. Zoals @VEM2012 zegt: je wil van niks naar 100 in veel te korte tijd.
Dat je meer wil en daar moeite voor wil doen, siert je. Met kleine stappen kom je er ook, het duurt alleen wat langer, maar iedereen heeft dan ook meer tijd om eraan te wennen. En doe het op de daarvoor bedoelde manieren. Vertel je ex dat je graag wil veranderen. Dat je het niet ineens om wil gooien, maar langzaam maar zeker wijzigingen wil invoeren. Om te beginnen haar ophalen op school in plaats van thuis op vrijdag als ze naar jou komt. Hou dit een tijdje vol en kijk dan naar de volgende stap.
Heb je een ouderschapsplan waar instaat hoe het nu geregeld is? Kijk ook wat daarin staat over wijzigingen en wat je moet doen om veranderingen in te zetten. Doe dit samen met een mediator, aangezien de relatie met je ex niet best is.
Maar probeer niet nu ineens onder druk van wat je hier gelezen hebt de boel volledig om te gooien. Dat is voor niemand goed: jou, je dochter en je ex niet.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ook al is het een mededeling is het wel bijzonder vreemd om die te negeren en dan ter plekke stennis te gaan maken.quote:
[..]
Dat ligt helemaal aan de situatie. Fijn dat dat bij jou wel goed ging, maar hier ging het duidelijk niet goed. Bedenk dat je hier nooit het hele verhaal hebt en dat een inschatting maken dus eigenlijk niet fatsoenlijk kan.
In overleg kan er vaak veel, maar overleg vergt communicatie van beide kanten. Dit was een mededeling, geen overleg.
In een ideale wereld gaat communicatie soepel. Maar helaas is dat niet altijd het geval.
Hoe dan ook: ik vind de ouder die een scene gaat maken, zeker in de nabijheid van de kinderen, in zo'n situatie fout zitten.
Ze had gewoon terug kunnen schrijven dat ze daar niet akkoord mee was. Als hij dan alsnog was gegaan is dat weer niet goed. Waarbij aangetekend dat een beetje flexibiliteit zijn ex wel siert, want of hij haar nu bij haar ophaalt, of van school...
We zijn volwassenen en zeker rondom de kinderen mogen we best wel hoge eisen aan onszelf en onze zelfbeheersing stellen.
dat ligt er dus helemaal aan wat er in de omgangsregeling staat en afgesproken is. Sorry, maar er zijn altijd meer kanten aan het verhaal.quote:
[..]
Ook al is het een mededeling is het wel bijzonder vreemd om die te negeren en dan ter plekke stennis te gaan maken.
In een ideale wereld gaat communicatie soepel. Maar helaas is dat niet altijd het geval.
Hoe dan ook: ik vind de ouder die een scene gaat maken, zeker in de nabijheid van de kinderen, in zo'n situatie fout zitten.
Ze had gewoon terug kunnen schrijven dat ze daar niet akkoord mee was. Als hij dan alsnog was gegaan is dat weer niet goed. Waarbij aangetekend dat een beetje flexibiliteit zijn ex wel siert, want of hij haar nu bij haar ophaalt, of van school...
We zijn volwassenen en zeker rondom de kinderen mogen we best wel hoge eisen aan onszelf en onze zelfbeheersing stellen.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
|
|
