Gescheiden Ouders - Wie nog meer? Praat gerust mee.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 11:20 schreef Halcon het volgende:

[..]
Ik denk dat zoiets natuurlijk moet groeien. Ik zou eerst gaan voor één op één tijd met dochter. En bv. spelen met leeftijdsgenootjes kan ook als je naar de speeltuin gaat, naar de Ballorig of weet ik wat. Misschien kan hij dan ook wat contact maken met andere ouders.

Nu komt het allemaal wat geforceerd over eigenlijk. En dat allemaal omdat de moeder van dochter het als smoes gebruikt om de omgangsregeling voor hem niet uit te willen breiden.

Ik snap wel dat ze gezien de historie huiverig is, maar dit was natuurlijk wel een hele slechte smoes.

Alle tijd die hij nu doorbrengt met dochter is een-op-een. Dus dat gaat op zich wel. Hij gaat ook met haar naar speeltuinen ofzo, want hij legde ook al uit dat hij daar probeert contacten op te doen, maar dat dat niet zo lukt. Ik denk dat hij misschien sociaal niet zo handig is en daarom de aansluiting wat moeilijker is. Ik vind het voorstel van @Claudia_x daarom ook erg goed: zoek begeleiding bij het opbouwen van een andere band met dochter en haar sociale kring.

Maar bottomline was dat er hier keihard werd gesteld dat men het kind niet in laat stappen bij een vreemde man, en dat vond en vind ik echt veel te kort door de bocht. Er zitten hier wat haken en ogen aan, maar die hebben in mijn ogen een andere grondslag en ik vind het frame 'vreemde man' niet kloppend bij de vader van een vriendinnetje. En ik bedenk me dan ook altijd maar dat mijn man, de vader van mijn kind, voor andere ouders ook 'een vreemde man' is. Hoe ik, maar ook hij zelf, het zou vinden als een vriendinnetje daar nooit bij in had mogen stappen omdat hij een vreemde man is.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 11:18 schreef Claudia_x het volgende:

Mijn ervaring als niet-gescheiden ouder is dat je regelmatig je levenskeuzes in heroverweging neemt vanwege je gezin. Zo ben ik ooit van carrière veranderd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen. Als je een partner hebt, heb je iemand met wie je hiermee van gedachten kunt wisselen, iemand die je een spiegel voorhoudt of - wat natuurlijk niet altijd leuk is - van je eist dat je een compromis sluit. Het lijkt me zwaar als gescheiden ouder om het allemaal zelf te moeten bedenken..

Waar ik altijd een beetje bang voor ben, is het 'zwarte gat' nadat de kinderen uit huis zijn. Ik ben dan al eind vijftig, misschien wel begin zestig.

En dan?

Twee oudste zijn er ongeveer de helft van de tijd, jongste ook. Soms heb ik drie kinderen in huis, soms twee, soms één en soms geen. De moeder van de jongste heeft aangegeven dat ze het niet meer trekt en wil graag de omgangsregeling aanpassen naar twee weekenden per maand bij haar en de rest bij mij. Hij heeft helaas wat problemen, waardoor de zorg voor hem heel intensief is en hij maar beperkt naar de opvang kan.

Mijn leven is daar ook wel op afgestemd. Eigen onderneming heb ik verkocht. Geld geïnvesteerd in vastgoed, aandelen, een tweetal start-ups, waar ik wel adviseer en wat help, maar beperkt en op afstand. Sociale contacten zijn een beetje gereduceerd tot mensen die begrijpen dat je met kinderen nog weleens met handen en voeten gebonden bent.

Mijn hobby is vooral fietsen (racefiets, gravel, mountainbike). Ik doe dat vooral alleen en zodoende is het prima te plannen. Ook vaak op Zwift (indoor in de garage) als dat beter uitkomt.

Ik heb er wel vrede meegenomen dat weekenden weg met vrienden/bekenden, veel vakanties e.d. er niet echt meer in zitten.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 11:26 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Alle tijd die hij nu doorbrengt met dochter is een-op-een. Dus dat gaat op zich wel. Hij gaat ook met haar naar speeltuinen ofzo, want hij legde ook al uit dat hij daar probeert contacten op te doen, maar dat dat niet zo lukt. Ik denk dat hij misschien sociaal niet zo handig is en daarom de aansluiting wat moeilijker is. Ik vind het voorstel van @:Claudia_X daarom ook erg goed: zoek begeleiding bij het opbouwen van een andere band met dochter en haar sociale kring.

Maar bottomline was dat er hier keihard werd gesteld dat men het kind niet in laat stappen bij een vreemde man, en dat vond en vind ik echt veel te kort door de bocht. Er zitten hier wat haken en ogen aan, maar die hebben in mijn ogen een andere grondslag en ik vind het frame 'vreemde man' niet kloppend bij de vader van een vriendinnetje. En ik bedenk me dan ook altijd maar dat mijn man, de vader van mijn kind, voor andere ouders ook 'een vreemde man' is. Hoe ik, maar ook hij zelf, het zou vinden als een vriendinnetje daar nooit bij in had mogen stappen omdat hij een vreemde man is.

Begeleiding zoeken lijkt me prima. Waarschijnlijk al ook dan het devies wel zijn om het geleidelijk op te bouwen en niet te gaan forceren. Nu vrijdag dochter op gaan halen en een vrijwilliger zoeken om als vriendinnetje mee te gaan, lijkt me forceren.

De vader van een vriendinnetje van mijn dochters is een vreemde zolang ik hem niet ken. Het is geen willekeurige vreemde op straat, maar wel iemand die je niet kent of in elk geval niet goed kent.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 11:29 schreef Halcon het volgende:

[..]
Waar ik altijd een beetje bang voor ben, is het 'zwarte gat' nadat de kinderen uit huis zijn. Ik ben dan al eind vijftig, misschien wel begin zestig.

Ik ben niet bang voor een zwart gat, want ik heb een rijk leven. Maar oh wat kijk ik tegen dat moment op! Natuurlijk gun ik het mijn kinderen ook om een eigen leven op te bouwen, maar ik zal het gezinsleven verschrikkelijk missen. De mensen die hier benadrukken dat de tijd NU is om er voor je dochter van 8 te zijn, hebben helemaal gelijk.

quote:

Mijn leven is daar ook wel op afgestemd. Eigen onderneming heb ik verkocht. Geld geïnvesteerd in vastgoed, aandelen, een tweetal start-ups, waar ik wel adviseer en wat help, maar beperkt en op afstand. Sociale contacten zijn een beetje gereduceerd tot mensen die begrijpen dat je met kinderen nog weleens met handen en voeten gebonden bent.

Mijn hobby is vooral fietsen (racefiets, gravel, mountainbike). Ik doe dat vooral alleen en zodoende is het prima te plannen. Ook vaak op Zwift (indoor in de garage) als dat beter uitkomt.

Ik heb er wel vrede meegenomen dat weekenden weg met vrienden/bekenden, veel vakanties e.d. er niet echt meer in zitten.

Mooi om te horen hoe je je kinderen prioriteert.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 10:53 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Dat deed hij in eerste instantie niet.

Ik denk dat hij best een onzekere man is in de relatie naar zijn dochter, omdat hij haar nog vrij weinig ziet en de moeder dat maar al te graag zo in stand houdt. Hij heeft zeker nog wat te leren, maar het bij hem thuis laten spelen van zijn dochter met een vriendinnetje lijkt me alleen maar een stap in de goede richting. En met een korte kennismaking op het schoolplein en uitwisseling van adres en telefoonnummers ben je al een aardig eind op weg. Je moet ergens beginnen om een ander te vertrouwen.

Dit is wel het idee. Op het moment ken ik alleen maar vriendinnetjes van naam, maar dat is dan ook alles.

We ondernemen best aardig wat dingen, hele dagen thuis doorbrengen gebeurd vrijwel niet. Het is wel altijd 1 op 1. Ik zou graag eens zien hoe ze is met vriendinnetjes erbij. Daarnaast, veel dingen wil ze sinds kort niet meer doen, omdat ze dat alleen wil als een vriendinnetje mee kan. Speeltuin, kinderboerderij, trampoline springen, zwemmen, wat dan ook. Dan zegt ze tegen mij ''kan je die en die moeder niet bellen?''. Het enige wat ik dan kan zeggen is: ik ga het proberen het telefoonnummer aan je moeder te vragen. Maar van mijn ex hoef ik niet zoveel te verwachten op dat gebied.

Dus, ik zit op dat punt ook een beetje met mijn handen in mijn haar. Hoe kom ik in vredesnaam in contact met die ouders. Daarom ook dat ik nu -tegen de regels in- haar van school wil ophalen, in de hoop om dan in contact te komen met anderen. Maar ik durf niet zomaar op mensen af te stappen, afgezien ik geen idee heb wie-wie nou is.

Natuurlijk ga ik niet zomaar een vriendinnetje meenemen. Nee, juist omdat ik als de dood ben van het stigma, wil ik ook een goede ontmoeting/contact met de ouders hebben. Het hoeft ook niet in mijn huis, maar een speeltuintje, oid. En dan de hoop dat de vader/moeder ook mee wil om met hun te praten over school, kinderen, opvoeden, whatever. In ieder geval onderwerpen die ik nou niet bij mijn vrienden kwijt kan.

Het wordt binnenkort zomervakantie. Ik zou het geweldig vinden om dan 1 a 2 ouders/vriendinnetjes te kennen om met haar/hun dan een (middag)dagje ergens naartoe te gaan.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 10:25 schreef capricia het volgende:

[..]
Op een kwartier rijden, bij een man die ik niet ken? Nee.

Ik zou zelf brengen en halen. En daar een kop koffie als kennismaking doen.
Maar dan moet je als ouder natuurlijk wel een auto tot je beschikking hebben om je kind te brengen.

Maar zomaar in de auto stappen bij een vreemde man? Nee.

Dat is helemaal prima, de ouder is meer dan welkom. Desnoods rij ik met mijn dochter apart naar een openbare plek waar ze kunnen spelen. Maar hoe ik de eerste stap in die richting kan zetten, geen idee. Vandaar dat ik vrijdag naar school wil gaan. Het is niet dat er een vriendinnetje mee MOET, maar uberhaupt mijn gezicht laten zien en een handje schudden met iemand zal al heel wat voor mij betekenen.

Pillow, ik heb het idee dat je in een vechtscheiding zit en je ex over de rug van jullie kind macht probeert te houden, en als ze kans krijgt zie je je dochter helemaal niet meer.
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.

Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?

quote:

Op maandag 16 juni 2025 11:18 schreef Claudia_x het volgende:
@:_pillow_, kun je geen professionele, praktische steun hierbij zoeken? Je lijkt vast te zitten in denken vanuit de huidige situatie, maar die zou je misschien wel kunnen veranderen.

Mijn ervaring als niet-gescheiden ouder is dat je regelmatig je levenskeuzes in heroverweging neemt vanwege je gezin. Zo ben ik ooit van carrière veranderd om meer tijd met mijn kinderen door te kunnen brengen. Als je een partner hebt, heb je iemand met wie je hiermee van gedachten kunt wisselen, iemand die je een spiegel voorhoudt of - wat natuurlijk niet altijd leuk is - van je eist dat je een compromis sluit. Het lijkt me zwaar als gescheiden ouder om het allemaal zelf te moeten bedenken..

Iemand die je advies geeft, kan je ook meehelpen om dit bespreekbaar te maken bij je ex. Ik snap haar heel goed: zij zal het welzijn van het kind voorop stellen. Als je vandaaruit met haar het gesprek aangaat, ontstaat er misschien wél een opening. Als zij zich bijvoorbeeld zorgen maakt om ritme en regelmaat, dan zul je haar het vertrouwen moeten geven dat je dat met een aangepaste regeling kunt bieden. Omdat je nogal onzeker overkomt en je plan niet heel doordacht klinkt, kan ik me voorstellen dat je haar er niet mee overtuigt. Maar dat kan veranderen als je een beter, realistisch plan voorstelt waarin je haar zorgen serieus neemt. En misschien heb je hier meerdere goede gesprekken met elkaar voor nodig. Het is niet niks, maar je wens om meer tijd met je dochter door te brengen is legitiem en is ook in het belang van je dochter.

Ik zou niet weten waar ik hiervoor hulp zou kunnen inschakelen. Ik heb mijn psych, maar die kan mij ook niet echt verder helpen met die vraag. Ik probeer wel dingen te zoeken als ''hulp'' bijeenkomsten voor gescheiden ouders, opvoeden, etc, maar ik kan niks buiten de randstad vinden. Of ik zoek totaal verkeerd, dat kan ook.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 11:29 schreef Halcon het volgende:

[..]
Waar ik altijd een beetje bang voor ben, is het 'zwarte gat' nadat de kinderen uit huis zijn. Ik ben dan al eind vijftig, misschien wel begin zestig.

En dan?

Twee oudste zijn er ongeveer de helft van de tijd, jongste ook. Soms heb ik drie kinderen in huis, soms twee, soms één en soms geen. De moeder van de jongste heeft aangegeven dat ze het niet meer trekt en wil graag de omgangsregeling aanpassen naar twee weekenden per maand bij haar en de rest bij mij. Hij heeft helaas wat problemen, waardoor de zorg voor hem heel intensief is en hij maar beperkt naar de opvang kan.

Mijn leven is daar ook wel op afgestemd. Eigen onderneming heb ik verkocht. Geld geïnvesteerd in vastgoed, aandelen, een tweetal start-ups, waar ik wel adviseer en wat help, maar beperkt en op afstand. Sociale contacten zijn een beetje gereduceerd tot mensen die begrijpen dat je met kinderen nog weleens met handen en voeten gebonden bent.

Mijn hobby is vooral fietsen (racefiets, gravel, mountainbike). Ik doe dat vooral alleen en zodoende is het prima te plannen. Ook vaak op Zwift (indoor in de garage) als dat beter uitkomt.

Ik heb er wel vrede meegenomen dat weekenden weg met vrienden/bekenden, veel vakanties e.d. er niet echt meer in zitten.

Ik vind het erg knap van je dat je ''het roer'' om hebt gegooid. Daar heb ik wel bewondering voor. Ook mooi dat je in al die drukte toch nog momentjes voor jezelf en je hobby kan vinden.

Het zwarte gat herken ik wel. Hopen maar dat ze in de buurt zullen blijven zodat jullie elkaar regelmatig kunnen zien, meer kan je niet doen.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:20 schreef MissButterflyy het volgende:
Pillow, ik heb het idee dat je in een vechtscheiding zit en je ex over de rug van jullie kind macht probeert te houden, en als ze kans krijgt zie je je dochter helemaal niet meer.
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.

Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?

Dat van de juf klinkt als een goed idee. Het is alleen nog een aardige drempel om zoiets te sprake te brengen. Ik zou ook eerlijk gezegd niet echt weten of een juf daadwerkelijk iets zou kunnen betekenen, die gaan niet over buitenschoolse activiteiten. Verder wordt alles via mijn ex gecommuniceerd. Ik krijg wel haar rapport te zien, die neemt ze altijd vol trots mee.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:14 schreef _pillow_ het volgende:

[..]
Dat is helemaal prima, de ouder is meer dan welkom. Desnoods rij ik met mijn dochter apart naar een openbare plek waar ze kunnen spelen. Maar hoe ik de eerste stap in die richting kan zetten, geen idee. Vandaar dat ik vrijdag naar school wil gaan. Het is niet dat er een vriendinnetje mee MOET, maar uberhaupt mijn gezicht laten zien en een handje schudden met iemand zal al heel wat voor mij betekenen.

Ik zou dan dat gewoon als doel stellen. Sowieso is het goed als ook jij contact hebt met de school, niet enkel in "officiële" gesprekken en ouderavonden.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:36 schreef _pillow_ het volgende:

[..]
Dat van de juf klinkt als een goed idee. Het is alleen nog een aardige drempel om zoiets te sprake te brengen. Ik zou ook eerlijk gezegd niet echt weten of een juf daadwerkelijk iets zou kunnen betekenen, die gaan niet over buitenschoolse activiteiten. Verder wordt alles via mijn ex gecommuniceerd. Ik krijg wel haar rapport te zien, die neemt ze altijd vol trots mee.

Als je gezag hebt, want daar geef je geen antwoord op, een gesprekje met juf kunnen aanvragen en daarin aangeven dat je graag wat meer aanwezig bent in het leven van je dochter. Je zou kunnen vragen of zij jouw telefoonnummer zou willen geven aan de ouders van een of twee meisjes waar je dochter het meeste contact mee heeft. Juf mag jouw geen nummers geven, maar ze mag wel op jouw verzoek jouw nummer doorgeven.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:26 schreef _pillow_ het volgende:

[..]
Ik vind het erg knap van je dat je ''het roer'' om hebt gegooid. Daar heb ik wel bewondering voor. Ook mooi dat je in al die drukte toch nog momentjes voor jezelf en je hobby kan vinden.

Het zwarte gat herken ik wel. Hopen maar dat ze in de buurt zullen blijven zodat jullie elkaar regelmatig kunnen zien, meer kan je niet doen.

Dank je wel.

Ze hoeven van mij dan niet elke dag op de koffie te komen. Maar is meer dat als ik het vergelijk met nu dat ik dan veel meer tijd voor mezelf ga hebben. Die zal ik toch moeten zien te vullen.

Al zal zoiets misschien wel geleidelijk gaan. Kleine kinderen worden vanzelf pubers die naar vrienden gaan, buiten hangen, etc.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:43 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Als je gezag hebt, want daar geef je geen antwoord op, een gesprekje met juf kunnen aanvragen en daarin aangeven dat je graag wat meer aanwezig bent in het leven van je dochter. Je zou kunnen vragen of zij jouw telefoonnummer zou willen geven aan de ouders van een of twee meisjes waar je dochter het meeste contact mee heeft. Juf mag jouw geen nummers geven, maar ze mag wel op jouw verzoek jouw nummer doorgeven.

Ik heb eerlijk gezegd moeten googelen naar het punt over gezag. Naar mijn idee heb ik wel nog steeds gezag

Dat van het telefoonnummer zou ik wel kunnen doen, ja. Alle beetjes helpen wel een beetje.

En ga gewoon je kind eens ophalen van school, in overleg met haar moeder. Zonder druk dat er vriendinnetjes mee moeten.
Na afloop van de schooldag zijn ouders vaak welkom om even met hun kind de klas in te gaan en de werkjes te bekijken. En de plek waar je dochter zit etc. Dan ontmoet je de juf vanzelf wel.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:52 schreef _pillow_ het volgende:

[..]
Ik heb eerlijk gezegd moeten googelen naar het punt over gezag. Naar mijn idee heb ik wel nog steeds gezag

Dat van het telefoonnummer zou ik wel kunnen doen, ja. Alle beetjes helpen wel een beetje.

Als je ooit gezag hebt verkregen en dat is naderhand ingetrokken, dan zou je daar toch wel iets van gemerkt moeten hebben. Dat kan volgens mij enkel via de rechter.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:20 schreef _pillow_ het volgende:

[..]
Ik zou niet weten waar ik hiervoor hulp zou kunnen inschakelen. Ik heb mijn psych, maar die kan mij ook niet echt verder helpen met die vraag. Ik probeer wel dingen te zoeken als ''hulp'' bijeenkomsten voor gescheiden ouders, opvoeden, etc, maar ik kan niks buiten de randstad vinden. Of ik zoek totaal verkeerd, dat kan ook.

Een ambulant begeleider. Bijvoorbeeld via de WMO van je gemeente.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 08:50 schreef _pillow_ het volgende:
Na een super dag te hebben gehad met A, op het einde het gesprek toch durven aan te gaan.

Ex is van mening dat door het verleden ze liever niet heeft dat er vaste dagen komen. Waarom werd mij niet echt duidelijk gemaakt. “Ze moet ook met vriendinnetjes kunnen spelen”. Toen ik voorstelde dat het prima is als ze bij mij komen spelen, begon ze te lachen en keek mij onnozel aan. “Alsof moeders het prima vinden dat hun dochter bij een vreemde man gaan spelen.” Was haar reactie erop.

Ik was toen helemaal verbouwereerd, klapte helemaal dicht. Ze sloot de deur en dat was dat.

Ik moet bekennen dat ze een goed argument heeft. Ben eenmaal een vrijgezelle man, er zijn genoeg kratenartikels over ellende hierover geschreven.

Ik zie het, mede ook door de scenario’s die hierboven zijn geschreven, dan ook somber in hoe de toekomst zal gaan.

Het is een onzinargument. Hier spelen vaak zat vriendinnetjes.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 10:49 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Dat schooieren, wat ik ook nogal een vreemd iets vind, stond niet in de eerste post.
Hoe ik het zie: ik ben zelf op het schoolplein om mijn kind op te halen. Mijn kind komt met vriendinnetje bij me om te vragen of ze bij vriendinnetje mag spelen. Ik vraag of de vader of moetder van het vriendinnetje dat goed vindt, en loop samen met de meiden even naar de andere ouder toe. Daar wisselen we telefoonnummers en adres uit en spreken we af hoe laat ik mijn kind weer kom halen. Alleen bij een heel unheimisch gevoel zou ik dan een uitvlucht zoeken, maar anders vertrouw ik mijn kind, het vriendinnetje en de andere ouder en gaat mijn kind gewoon mee.

Zo ging het bij mijn kind altijd. En ja, daar waren dan wel eens ouders die je nog niet kende. Maar ja, er waren ook ouders die mij of mijn man niet kenden en die hun kind toch meegaven aan mij of mijn man.

Zo gaat dat volgens mij overal. Iig hier. Nou is het een klein dorp en kent iedereen elkaar eigenlijk wel. Maar toch.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:10 schreef _pillow_ het volgende:

Dus, ik zit op dat punt ook een beetje met mijn handen in mijn haar. Hoe kom ik in vredesnaam in contact met die ouders.

Zoals overal. Als je geregeld ter plekke bent ontstaan er vanzelf gesprekjes tijdens het wachten lijkt mij zo.

En ten aanzien van het afspreken: je dochter komt vanzelf naar je toe met de vraag of ze mag afspreken met die en die. Dan loop je samen naar de ouder die er is en overleg je over de vraag: bij wie? tot hoe laat? nummers uitwisselen indien nodig. En wat verder ter tafel komt.

Het is echt heel simpel.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:36 schreef _pillow_ het volgende:

[..]
Dat van de juf klinkt als een goed idee. Het is alleen nog een aardige drempel om zoiets te sprake te brengen. Ik zou ook eerlijk gezegd niet echt weten of een juf daadwerkelijk iets zou kunnen betekenen, die gaan niet over buitenschoolse activiteiten. Verder wordt alles via mijn ex gecommuniceerd. Ik krijg wel haar rapport te zien, die neemt ze altijd vol trots mee.

Je kan gewoon aan de school vragen of ze ook richting jou willen communiceren.

En ik vind het eigenlijk onbestaanbaar dat je niet bij de oudergesprekken bent. Dat je er eens 1 mist, kan. Maar nooit aanwezig? Kan ook gewoon remote. Er zijn echt wel mogelijkheden voor. Als je meer betrokken wil zijn in het leven van jouw dochter hoort dat er ook bij. Denk ik dan zo.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:57 schreef capricia het volgende:
En ga gewoon je kind eens ophalen van school, in overleg met haar moeder. Zonder druk dat er vriendinnetjes mee moeten.
Na afloop van de schooldag zijn ouders vaak welkom om even met hun kind de klas in te gaan en de werkjes te bekijken. En de plek waar je dochter zit etc. Dan ontmoet je de juf vanzelf wel.

Ik sluit me hier inderdaad bij aan. Haal je haar altijd op vrijdag op? Dan zou ik met je ex overleggen (!!) dat je dat graag vanaf nu op school doet. Het is een belangrijk onderdeel van haar leven, dus ook leuk voor jou om te zien. Leg er geen druk op, maar laat het gewoon gebeuren.
Misschien wil ze nog even op het schoolplein spelen met een vriendinnetje over een paar weken en kun jij rustig een gesprekje aanknopen met de ouder van dat meisje. Na een tijdje hebben zij jou ook een paar keer gezien en voelt de grens om kinderen te laten spelen ook lager.
Bovendien kan het ook beginnen met dat jouw dochter bij een ander kind speelt, jij haar daar ophaalt en zo de ouders leert kennen.

Ik heb het idee dat je nu een beetje van nul naar honderd wil, maar ik denk dat dat ook een beetje tegen de haren van de ex in wrijft en het lijkt me verstandig om rustig haar vertrouwen ook te winnen. Wellicht vind je ex het in het begin fijn om haar samen van school te halen en haar dan met jou mee te laten gaan, in plaats van al je toekomstplannen en ideeën NU uit te willen voeren.

Je dochter voelt denk ik allang dat je graag met haar bent, en ik denk dat dat uiteindelijk het belangrijkste is.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 21:56 schreef Meke het volgende:

[..]
Ik sluit me hier inderdaad bij aan. Haal je haar altijd op vrijdag op? Dan zou ik met je ex overleggen (!!) dat je dat graag vanaf nu op school doet. Het is een belangrijk onderdeel van haar leven, dus ook leuk voor jou om te zien. Leg er geen druk op, maar laat het gewoon gebeuren.
Misschien wil ze nog even op het schoolplein spelen met een vriendinnetje over een paar weken en kun jij rustig een gesprekje aanknopen met de ouder van dat meisje. Na een tijdje hebben zij jou ook een paar keer gezien en voelt de grens om kinderen te laten spelen ook lager.
Bovendien kan het ook beginnen met dat jouw dochter bij een ander kind speelt, jij haar daar ophaalt en zo de ouders leert kennen.

Ik heb het idee dat je nu een beetje van nul naar honderd wil, maar ik denk dat dat ook een beetje tegen de haren van de ex in wrijft en het lijkt me verstandig om rustig haar vertrouwen ook te winnen. Wellicht vind je ex het in het begin fijn om haar samen van school te halen en haar dan met jou mee te laten gaan, in plaats van al je toekomstplannen en ideeën NU uit te willen voeren.

Je dochter voelt denk ik allang dat je graag met haar bent, en ik denk dat dat uiteindelijk het belangrijkste is.

Dit dus.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 17:18 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Je kan gewoon aan de school vragen of ze ook richting jou willen communiceren.

En ik vind het eigenlijk onbestaanbaar dat je niet bij de oudergesprekken bent. Dat je er eens 1 mist, kan. Maar nooit aanwezig? Kan ook gewoon remote. Er zijn echt wel mogelijkheden voor. Als je meer betrokken wil zijn in het leven van jouw dochter hoort dat er ook bij. Denk ik dan zo.

Met dit soort dingen is er wel een beetje een haal- en brengplicht, vind ik. Ja, zij is verplicht om hem te informeren. En ja, hij mag ook wel wat moeite doen natuurlijk om geïnformeerd te worden.

quote:

Op maandag 16 juni 2025 15:20 schreef MissButterflyy het volgende:
Pillow, ik heb het idee dat je in een vechtscheiding zit en je ex over de rug van jullie kind macht probeert te houden, en als ze kans krijgt zie je je dochter helemaal niet meer.
Heb je wel gezag over je dochter? Ga je mee naar oudergesprekken op school? Weet je wie haar juf is op school? Misschien kun je het daar bespreken en kunnen ze je helpen dat ze kan afspreken met vriendinnetjes als ze bij jou is.

Sowieso zou ik als ik jou was me hier niet bij neerleggen, is mediaton een idee, in het belang van jullie dochter?

Een vechtscheiding?

Ik weet dat niet hoor.
Meisje is inmiddels 9 ofzo. En sinds ze 1 is, zijn ze uit elkaar, dat is al 8 jaar.
Als ik alles zo bijeen puzzel.
En de vader heeft iets psychisch. Is opgenomen geweest. Of zat daar tegenaan. Maar iets zat psychologisch niet goed. (En dat kan hè, geen oordeel)

En hij wil zijn kind vanwege werk en vrienden, structureel niet meer dan 2 dagen in de 2 weken zien. Maar graag wel tussendoor. Als het hem uitkomt.

Deze casus lijkt me voor de moeder in kwestie ook wel heel lastig.

Het lijkt me geen vechtscheiding eigenlijk. Want de omgangsregeling is er ook kennelijk al jaren. Maar hij wil dat nu graag onofficieel anders.