Heel veel sterkte. En denk alsjeblieft niet dat je er niet genoeg voor haar bent. Als ik je zo hoor doe je alles wat je kunt.quote:Op woensdag 1 november 2017 21:33 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Ik ben zelf ook absoluut niet perfect. Het is ook heel naar voor d’r, naar drukt het denk ik niet eens uit. Het is gewoon verschrikkelijk. Ik wil ook niet dat ze zich zo voelt en ik voel me nog kutter over het feit dat ik als zoon daar schijnbaar niet goed mee om ga.
Toen ze zondag in het ziekenhuis lag, ben ik uiteraard meteen gegaan. De volgende dag heb ik haar opgehaald in de ochtend en thuis gebracht. Ik heb de sociale dienst opgebeld en de situatie heel helder aan ze uitgelegd, haar werk afgebeld. Woensdag weer gebeld, donderdag een bericht via facebook. Zondag weer gebeld (geen antwoord) en elkaar gisteren weer telefonisch gesproken. Toen wilde ik haar uitnodigen dit weekend samen iets te doen, als afleiding.
Het enige wat ik gisteren kreeg was een preek over hoe kut ik met de situatie omga. Hoe weinig ik contact opneem, hoe veel afstand er is, dat we er meer voor haar moeten zijn. Godverdomme man dit is al de 3e zelfmoordpoging die ik meemaak en al 6 jaar zitten ik en m’n zusje in dezelfde depressieve beerput. Vind je het gek dat de afstand er is.
Je hebt ook gewoon gelijk, ik moet er meer voor haar zijn. Maar ik kan het na zo’n lange tijd niet meer. Ik ving altijd iedereen op, ging er kapot aan. Ik wil dichterbij komen, maar dat lukt niet zo lang er van haar kant geen verbetering is. Elke ontmoeting dezelfde verhalen, alles wordt negatief opgevat. Haar borderline speelt echt heel erg op.
Ik houd zo veel van haar en wil haar niet op deze manier verliezen. Ze moet gewoon beter worden, maar het lukt maar niet en dat is hopeloos om mee te maken. We zitten gewoon op zo’n dood punt en we zijn allemaal boos, verdrietig en gefrustreerd. Ze is zo’n goed persoon en vangt haar hele leven al schijt. Nu komt dit met haar kinderen er ook nog bij, dat verdient ze echt niet.
Ik hoop dat ze me volgende week wil zien om verder te praten na ons emotionele gesprek van gisteren. Wie weet is er een oplossing... Ik word er echt gestoord van dit.
Jongen, dit advies wil je vast niet maar echt, gun jezelf wat meer hulp in deze. Zodat je een keer echt leert grenzen bewaken en omgaan met dat jij niet het soort familie hebt waar je op kunt bouwen. Elke keer weer in deze shit gezogen worden terwijl je heel hard roept dat je het niet meer zo ver laat komen, kost je volgens mij zo veel te veel...quote:Op woensdag 1 november 2017 21:33 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Ik ben zelf ook absoluut niet perfect. Het is ook heel naar voor d’r, naar drukt het denk ik niet eens uit. Het is gewoon verschrikkelijk. Ik wil ook niet dat ze zich zo voelt en ik voel me nog kutter over het feit dat ik als zoon daar schijnbaar niet goed mee om ga.
Toen ze zondag in het ziekenhuis lag, ben ik uiteraard meteen gegaan. De volgende dag heb ik haar opgehaald in de ochtend en thuis gebracht. Ik heb de sociale dienst opgebeld en de situatie heel helder aan ze uitgelegd, haar werk afgebeld. Woensdag weer gebeld, donderdag een bericht via facebook. Zondag weer gebeld (geen antwoord) en elkaar gisteren weer telefonisch gesproken. Toen wilde ik haar uitnodigen dit weekend samen iets te doen, als afleiding.
Het enige wat ik gisteren kreeg was een preek over hoe kut ik met de situatie omga. Hoe weinig ik contact opneem, hoe veel afstand er is, dat we er meer voor haar moeten zijn. Godverdomme man dit is al de 3e zelfmoordpoging die ik meemaak en al 6 jaar zitten ik en m’n zusje in dezelfde depressieve beerput. Vind je het gek dat de afstand er is.
Je hebt ook gewoon gelijk, ik moet er meer voor haar zijn. Maar ik kan het na zo’n lange tijd niet meer. Ik ving altijd iedereen op, ging er kapot aan. Ik wil dichterbij komen, maar dat lukt niet zo lang er van haar kant geen verbetering is. Elke ontmoeting dezelfde verhalen, alles wordt negatief opgevat. Haar borderline speelt echt heel erg op.
Ik houd zo veel van haar en wil haar niet op deze manier verliezen. Ze moet gewoon beter worden, maar het lukt maar niet en dat is hopeloos om mee te maken. We zitten gewoon op zo’n dood punt en we zijn allemaal boos, verdrietig en gefrustreerd. Ze is zo’n goed persoon en vangt haar hele leven al schijt. Nu komt dit met haar kinderen er ook nog bij, dat verdient ze echt niet.
Ik hoop dat ze me volgende week wil zien om verder te praten na ons emotionele gesprek van gisteren. Wie weet is er een oplossing... Ik word er echt gestoord van dit.
Men zegt dat het begint bij acceptatie en compassie voor jezelf.quote:Op woensdag 1 november 2017 22:02 schreef Fripsel het volgende:
Hebben jullie wel eens het gevoel dat je nooit hard genoeg je best kan doen om normaal genoeg te zijn om een beetje fatsoenlijk mee te kunnen functioneren hoe zorg je dat dat gevoel niet de overhand neemt.
Hey, jij kunt niets doen om haar ziekte af te nemen hè? Vergeet niet dat jij háár kind bent.quote:Op woensdag 1 november 2017 21:35 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Ze snapt het wel, maar wij zijn een van de weinige naasten die ze nog heeft. Ik voel me gewoon vreselijk schuldig over wat ik haar aandoe, maar moet ook hard voor mezelf zijn.
Ik hoop volgende week haar te kunnen zien. Ik wil echt dichterbij haar komen en meer initiatief tonen, maar daar moet ook verbetering aan haar kant tegenover staan, anders zie ik niet hoe de situatie verbeterd.
Het is ook altijd zo'n gevecht tussen erover willen praten en de schaamte, van niet de dramatisch of te emotioneel over willen komen.quote:Op woensdag 1 november 2017 22:19 schreef Melancholia_war het volgende:
[..]
Men zegt dat het begint bij acceptatie en compassie voor jezelf.
Ik ben er nog niet.
Dat is herkenbaar. Ik denk dat je jezelf niet heel erg hoeft te verklaren, op het moment dat die acceptatie er is. Uitleg geven om anderen de kans te geven beter met je om te gaan, is goed voor iedereen (ook voor degenen zonder ziekte). Echter is uitleg geven iets anders dan een verklaring geven. En ik proef dat je naar dat tweede neigt vooral?quote:Op woensdag 1 november 2017 22:48 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Het is ook altijd zo'n gevecht tussen erover willen praten en de schaamte, van niet de dramatisch of te emotioneel over willen komen.
De eenzaamheid er in begint me ook steeds meer op te eten omdat. Het valt ook gewoon niet zo goed uit te leggen wat er in me zit.
Kom je bij me in bed liggen?quote:Op donderdag 2 november 2017 17:29 schreef Elvi het volgende:
Elke boom ziet eruit om mezelf in op te hangen en ik weet niet of het 'normale' depressie is, winterdepressie, hormonen, burn-out, of gewoon een kutbui![]()
Tot zover mijn perikelen. Over 2 weken heb ik een gesprek met m'n psycholoog (ik zie die man 1 keer per jaar bij dit soort gesprekken) en m'n spv wilde er ook graag bij zijn. Dus ik ben benieuwd wat we gaan bespreken en vooral waarom zij er graag bij wil zijn.
Ik heb even meegelezen over wat je hebt meegemaakt, en wat lijkt me dat heftig. En dan ook nog je eugen sores erbij.quote:Op woensdag 1 november 2017 21:35 schreef duracellkonijntje het volgende:
[..]
Ze snapt het wel, maar wij zijn een van de weinige naasten die ze nog heeft. Ik voel me gewoon vreselijk schuldig over wat ik haar aandoe, maar moet ook hard voor mezelf zijn.
Ik hoop volgende week haar te kunnen zien. Ik wil echt dichterbij haar komen en meer initiatief tonen, maar daar moet ook verbetering aan haar kant tegenover staan, anders zie ik niet hoe de situatie verbeterd.
*knuffel*quote:Op donderdag 2 november 2017 17:29 schreef Elvi het volgende:
Elke boom ziet eruit om mezelf in op te hangen en ik weet niet of het 'normale' depressie is, winterdepressie, hormonen, burn-out, of gewoon een kutbui![]()
Tot zover mijn perikelen. Over 2 weken heb ik een gesprek met m'n psycholoog (ik zie die man 1 keer per jaar bij dit soort gesprekken) en m'n spv wilde er ook graag bij zijn. Dus ik ben benieuwd wat we gaan bespreken en vooral waarom zij er graag bij wil zijn.
Mja ik hoor het dan wel. Ik ben niet meer zo invested in mn behandeling geloof ikquote:Op donderdag 2 november 2017 19:53 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
*knuffel*
Vraag t je spv anders?
Ik vind t buiten de laatste dagen zo grauw, echt van dat saaie droevige novemberweer. Tijd voor warme chocomel.
Zouden meer afspraken in jouw geval niet beter zijn? Het lijkt me ook heel moeilijk om er betrokken bij te zijn als je zo weinig contact momenten hebt. Ik zou in ieder geval je gevoel erover uit proberen te spreken ook al is dat moeilijk. Want het klinkt zo niet echt alsof je er iets aan hebt.quote:Op donderdag 2 november 2017 22:30 schreef Elvi het volgende:
[..]
Mja ik hoor het dan wel. Ik ben niet meer zo invested in mn behandeling geloof ikHet duurt mij allemaal te lang en ik heb niet het idee dat we ergens naar toe werken. Het is meer dat ik dan elke 3/4 weken wat vertel en zij vertelt haar visie erop en dan is het weer klaar.
Knuffels.quote:Op vrijdag 3 november 2017 09:16 schreef Fripsel het volgende:
Altijd fijn die goede telefonische bereikbaarheid, heb om kwart voor 10 die afspraak. Ze zouden vanaf 9 uur bereikbaar moeten zijn.. mooi niet.
Was om 5 uur vannochtend al wakker. Maar mijn poezel heeft heel lief naast me liggen purren dus heb af en aan nog wat liggen doezelen. De topiramaat maakt me wel echt rustiger s nachts gelukkig.quote:Op vrijdag 3 november 2017 09:22 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Knuffels.
Ik las je verhaal gisteren en hoop dat t niet al te spannend is geweest vannacht.
Ik hoop dat je ze snel bereikt en je n telefonisch consult kan hebben, en vooral dat het je wat oplevert. T is toch niks als die stress steeds.
Ik weet juist niet of ik meer afspraken nodig heb. Misschien wel geen of andere hulp. Maar dit is nu op dit moment zonde van m'n geld.quote:Op donderdag 2 november 2017 22:44 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Zouden meer afspraken in jouw geval niet beter zijn? Het lijkt me ook heel moeilijk om er betrokken bij te zijn als je zo weinig contact momenten hebt. Ik zou in ieder geval je gevoel erover uit proberen te spreken ook al is dat moeilijk. Want het klinkt zo niet echt alsof je er iets aan hebt.![]()
Heb je met je svp'er wel fijn contact als in, vertrouw je hem een beetje of dat ook niet? Mij helpt het om van te voren op te schrijven waar ik tegen aan loop en wat ik verwacht merk ik.
Dankjewel voor je berichtquote:
Huhquote:Op vrijdag 3 november 2017 09:42 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Was om 5 uur vannochtend al wakker. Maar mijn poezel heeft heel lief naast me liggen purren dus heb af en aan nog wat liggen doezelen. De topiramaat maakt me wel echt rustiger s nachts gelukkig.
Kreeg net gelukkig de landelijke telefooncentrale aan de telefoon. Wat blijkt nou. Ze hadden een overleg van 8 tot 10 waardoor er niemand aan de telefoon zat.Ik uitgelegd waarom ik belde, ging ze kijken of ze me door kon verbinden. Abrupt de psychiater aan de lijn. Alles uitgelegd. Krijg oxazepam voor het weekend..
Ik opgelucht. Eindigt hij het gesprek "maar je krijgt nu wel een no show". "SORRY! Ik heb woensdag al af proberen te zeggen bij u"..![]()
En nu heb ik vooral echt even die oxazepam nodig want mijn hoofd moet zijn kop houden.
Ik ook. Maar ik heb wel helaas vergelijkbare ervaringen.quote:Op vrijdag 3 november 2017 10:06 schreef Melancholia_war het volgende:
[..]
Huh![]()
Ik vind die "no show" wel erg raar
Mijn psych zit ook in een andere stad en snapt gelukkig dat de reis stressvol is en dat ik soms op de dag van een afspraak kapot van de angst aan huis gekluisterd ben. Ik mag van haar last-minute afspraken ombuigen naar 'een afspraak op afstand'. Meestal komt dit neer op een paar mailtjes heen en weer en uiteindelijk een telefoongesprekje van een minuut ofzo.quote:Op vrijdag 3 november 2017 10:34 schreef Fripsel het volgende:
Komt door de zorgverzekeraar jongens. Die willen de tijd niet vergoeden wanneer je niet op komt dagen. Valt opzich wel wat voor te zeggen maar ik kom alleen als het echt niet gaat. Ik moet naar een andere stad fietsen. Of een uur met OV. Dus mja..
En dan hangt het een beetje van de specifieke therapeut af of dat hij dan daarover wil liegen in het systeem.![]()
Heb mijn medicijnen in huis nu gelukkig.
Ja heb hem nu dus niet gehad hoor, maar alleen omdat ik assertief genoeg was om hem er op te wijzen dat ik woensdag al af wilde zeggen en hij twijfelde heel erg. En dit gaat er dus voor zorgen dat ik in de toekomst eerder te snel af zeg dan het aankijk want ik heb helemaal geen 65 euro over voor zulke dingen. Dan moet ik of bij geliefde aankloppen of ik mieter de schulden in om zoiets.. maarja je kan er maar beter niet te veel over nadenken allemaal.quote:Op vrijdag 3 november 2017 10:44 schreef bloempjuh het volgende:
[..]
Mijn psych zit ook in een andere stad en snapt gelukkig dat de reis stressvol is en dat ik soms op de dag van een afspraak kapot van de angst aan huis gekluisterd ben. Ik mag van haar last-minute afspraken ombuigen naar 'een afspraak op afstand'. Meestal komt dit neer op een paar mailtjes heen en weer en uiteindelijk een telefoongesprekje van een minuut ofzo.
Een 'No show' krijgen omdat je je te rot voelt om naar een hulpverlener te gaan, absurd!
Het viel voor een groot deel dus gelukkig wel mee zo te lezen. Alleen die no show is raar inderdaad. Ik snap best dat ze die regel in het leven hebben geroepen zodat mensen niet even snel een afspraak 10 minuten van te voren afzeggen of dat mensen niet op komen dagen. Maar als je gewoon uitlegt wat er aan de hand is en zelfs extra medicatie krijgt daarvoor dan is het een beetje kansloos en je regels iets te strikt naleven.quote:Op vrijdag 3 november 2017 09:42 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Was om 5 uur vannochtend al wakker. Maar mijn poezel heeft heel lief naast me liggen purren dus heb af en aan nog wat liggen doezelen. De topiramaat maakt me wel echt rustiger s nachts gelukkig.
Kreeg net gelukkig de landelijke telefooncentrale aan de telefoon. Wat blijkt nou. Ze hadden een overleg van 8 tot 10 waardoor er niemand aan de telefoon zat.Ik uitgelegd waarom ik belde, ging ze kijken of ze me door kon verbinden. Abrupt de psychiater aan de lijn. Alles uitgelegd. Krijg oxazepam voor het weekend..
Ik opgelucht. Eindigt hij het gesprek "maar je krijgt nu wel een no show". "SORRY! Ik heb woensdag al af proberen te zeggen bij u"..![]()
En nu heb ik vooral echt even die oxazepam nodig want mijn hoofd moet zijn kop houden.
En dat inderdaad. Zeker bij mensen die last hebben van angstklachten die zich vooral richten op de boze buitenwereld moet zoiets gewoon kunnen. Een telefonische afspraak is vaak net zo zinvol.quote:Op vrijdag 3 november 2017 10:44 schreef bloempjuh het volgende:
[..]
Mijn psych zit ook in een andere stad en snapt gelukkig dat de reis stressvol is en dat ik soms op de dag van een afspraak kapot van de angst aan huis gekluisterd ben. Ik mag van haar last-minute afspraken ombuigen naar 'een afspraak op afstand'. Meestal komt dit neer op een paar mailtjes heen en weer en uiteindelijk een telefoongesprekje van een minuut ofzo.
Een 'No show' krijgen omdat je je te rot voelt om naar een hulpverlener te gaan, absurd!
Ik hoop dat je iemand vindt die met je mee kan gaan over twee weken. Ik weet niet of je verkeerde dingen zegt, misschien begrijpen ze het niet. Sterkte.quote:Op vrijdag 3 november 2017 10:00 schreef bloempjuh het volgende:
[..]
Dankjewel voor je bericht, maar ik heb me eergisteren toch maar afgemeld. WerkConsulent was relatief begripvol, maar wil wel in gesprek over 'hoe nu verder'.
Dat gesprek is over twee weken en ik ga kijken of ik er iemand van stichting MEE mee naartoe kan nemen. Want ik blijf maar verkeerde dingen zeggen bij de Sociale Dienst, lijkt het.
Ik zit me al vanaf 8.00 op te naaien over het feit dat ik naar de markt moet voor boodschappen. Buiten is stom.
Ik denk dat Fripsel meer sterkte nodig heeft vandaag.
Nee daar zou de zorgverzekering voor moeten zijn, om zulke risicio's in te dekken. Want het is dus onderdeel van mijn ziektebeeld en hun straffen me er op af terwijl ik juist hulp zoek. Maar goed. Zinloze discussies.quote:Op vrijdag 3 november 2017 13:49 schreef DancingPhoebe het volgende:
Zo gek is die noshow regel niet. Het kost de hulpverlener gewoon direct geld en dat proberen ze in elk beroep dicht te timmeren. Die vrouw/man kan niks meer met de tijd, iig niet iets declarabels. Ik vond 24 uur heel schappelijk. Tuurlijk is he no-show gerelateerd aan je klachten, maar moet die vrouw/man dan maar 80 piek aan je cadeau geven? Want dat is waar het op neer komt. Die vrouw/man zit daar niet als vrijwilliger of als hobbyist, maar zit daar in eerste instantie om inkomen te generen.
Dat kun je kut vinden en vervelend wanneer jij er de dupe van bent, maar ik zou het raar vinden wanneer je werkelijk niet begrijpt dat het zo in elkaar zit, toch?
Wel absoluut goed gehandeld om voor je recht op te komen in dit geval Fripsel! Zal ook wel eng geweest zijn,maar toch maar mooi geflikt en je gelijk gehaaldkun jij trouwens niet mailen? Moet alles per telefoon?
Ik snap de gedachtengang ook wel dat je zelf verantwoordelijkheid moet nemen JIJ (niet jij fripsel, men in het algemeen) maakt een afspraak dus JIJ bent medeverantwoordelijk. Je weet dat er soms complicaties zijn, dus probeer die zelf in te dekken door iemand in te schakelen of godweetwat. Gaat het toch niet lukken mag je een dag van te voren nog annuleren. Als het nog vrijer is, is het voor de pro niet werkbaar.quote:Op vrijdag 3 november 2017 14:24 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Nee daar zou de zorgverzekering voor moeten zijn, om zulke risicio's in te dekken. Want het is dus onderdeel van mijn ziektebeeld en hun straffen me er op af terwijl ik juist hulp zoek. Maar goed. Zinloze discussies.
En mailen vind ik zelf niet zo prettig als ik om kwart voor 10 ergens verwacht word. Ik wil zeker weten dat ik dan in ieder geval gebeld word.
Ik ben al de hele week in contact met ze omdat het heel slecht met me gaat, en daarom heb ik woensdag ook al af willen zeggen. Maar hij vond dat ik moest proberen. En dat is het lastige met mijn ziektebeeld, en iets wat dus eigenlijk niet samengaat met die 24/uurs regeling. En bij mensen die uit gemakzucht makkelijk af zeggen heb je helemaal gelijk maar ik ben permanent de dupe van mensen zonder plichtsgevoel met dit soort regeltjes. En soms ben ik dat wel eens beu, en ik ben vast niet de enige.quote:Op vrijdag 3 november 2017 14:41 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Ik snap de gedachtengang ook wel dat je zelf verantwoordelijkheid moet nemen JIJ (niet jij fripsel, men in het algemeen) maakt een afspraak dus JIJ bent medeverantwoordelijk. Je weet dat er soms complicaties zijn, dus probeer die zelf in te dekken door iemand in te schakelen of godweetwat. Gaat het toch niet lukken mag je een dag van te voren nog annuleren. Als het nog vrijer is, is het voor de pro niet werkbaar.
Ik dacht dat jij al langer bezig was ze te pakken te krijgen? Of haal ik 2 dingen door elkaar? Dan zou ik lekker mailen om er van af te zijn en te voldoen aan mijn 24 uursplicht. Is het daarna lekker hun probleem
Ja dit dus. Maar ik ga maandag met de psycholoog even bespreken wat dit met me doet.quote:Op vrijdag 3 november 2017 15:38 schreef Melancholia_war het volgende:
Bij ons maken ze onderscheid tussen wie "beboet" wordt en wie niet.
Maar goed.. blij dat Fripsel geen no show krijgt
Een Bloempjuh oplossing is toch een prima middenweg? Dat je het tot op het laatste moment om mag zetten in een belafspraak zeg maar...quote:Op vrijdag 3 november 2017 17:57 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Ik ben al de hele week in contact met ze omdat het heel slecht met me gaat, en daarom heb ik woensdag ook al af willen zeggen. Maar hij vond dat ik moest proberen. En dat is het lastige met mijn ziektebeeld, en iets wat dus eigenlijk niet samengaat met die 24/uurs regeling. En bij mensen die uit gemakzucht makkelijk af zeggen heb je helemaal gelijk maar ik ben permanent de dupe van mensen zonder plichtsgevoel met dit soort regeltjes. En soms ben ik dat wel eens beu, en ik ben vast niet de enige.
En het zou voor een pro dus prima werkbaar kunnen zijn, als een zorgverzekeraar dat als een acceptabel risico zou aanvaarden en de psychiater meer vrijheid zou geven in een terechte of onterechte no show ipv weer beknibbelen op de centjes en het bij de patient wegleggen.
Zo ok. En nu moet ik er echt over ophouden.
Nou er is in de twee jaar dat ik zulke hulpverlening heb dus twee keer zoiets voorgekomen. Een keer met de psychiater nu dan. En met de psycholoog En de eerste keer heb ik ruzie gehad met de assistente omdat ze het niet om wilde zetten in een belafspraak. En ze maken je het ook ontzettend moeilijk wanneer je af wil bellen. Want je moet maar gewoon proberen te komen.quote:Op vrijdag 3 november 2017 18:03 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Een Bloempjuh oplossing is toch een prima middenweg? Dat je het tot op het laatste moment om mag zetten in een belafspraak zeg maar...
Sowieso heb jij heel duidelijk gecommuniceerd, ruim van te voren, dus in jouw geval vind ik het sowieso terecht dat je geen no-show doorbelast krijgt.
Ik vind het wel spoed want zij kunnen besloissen of je gerust nog meer kan nemen of juist niet. Dus blijf hangen.quote:Op vrijdag 3 november 2017 19:04 schreef Fripsel het volgende:
Als ik me zo onrustig voel dat ik liever meer oxazepam neem, mag ik dan de huisartsenpost bellen om dat te overleggen? Ik belde maar toen zeiden ze dat je in geval van spoed moest blijven hangen en ik mep mijn hoofd nog niet tegen de muur maar ik voel me ook niet erg goed.
Wat Elvi zegt, dit is wel spoed. Om te voorkomen dat je met je hoofd tegen de muur gaat slaan.quote:Op vrijdag 3 november 2017 19:12 schreef Elvi het volgende:
[..]
Ik vind het wel spoed want zij kunnen besloissen of je gerust nog meer kan nemen of juist niet. Dus blijf hangen.
Goed dat je het gaat bespreken, ieder mens is anders en bij sommige mensen zal het wellicht helpen om even aan te dringen maar bij jou niet. Maak daar goede afspraken over zodat je ook een volgende keer als het nodig is kan afbellen zonder dat het je zoveel stress oplevert.quote:Op vrijdag 3 november 2017 18:10 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Nou er is in de twee jaar dat ik zulke hulpverlening heb dus twee keer zoiets voorgekomen. Een keer met de psychiater nu dan. En met de psycholoog En de eerste keer heb ik ruzie gehad met de assistente omdat ze het niet om wilde zetten in een belafspraak. En ze maken je het ook ontzettend moeilijk wanneer je af wil bellen. Want je moet maar gewoon proberen te komen.
Maar ik ben dus niet iemand die dat nodig heeft, als ik durf te zeggen dat ik aan mijn max zit, zit ik echt aan mijn max. Misschien dat daar wel een aantekening over gemaakt kan worden want ze vragen altijd om je geboortedatum.
Ik ga het in ieder geval bij mijn volgnde afspraak bespreken.
Dat is voor later zorg Frips. Eerst even met het nu dealen. Positieve vibes je kant opquote:Op vrijdag 3 november 2017 19:43 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb maar gebeld want het ging niet. Werd afgepoeierd dat ik het nog maar aan moest kijken. Begon paar minuten later al te beven en te huilen. Teruggebeld.
Er is toen toch maar met een arts overlegd. Die vond de oxazepam geen goed idee maar ik mocht wel extra quatiapine nemen, tot max 3 op een dag. Ik vind het helemaal prima op dit moment maar heb wel gevraagd of ik dat zwart op wit kan krijgen want mijn eigen psychiater wil niet dat ik dat overdag slik.
Dikke knuffel meid.quote:Op vrijdag 3 november 2017 19:43 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb maar gebeld want het ging niet. Werd afgepoeierd dat ik het nog maar aan moest kijken. Begon paar minuten later al te beven en te huilen. Teruggebeld.
Er is toen toch maar met een arts overlegd. Die vond de oxazepam geen goed idee maar ik mocht wel extra quatiapine nemen, tot max 3 op een dag. Ik vind het helemaal prima op dit moment maar heb wel gevraagd of ik dat zwart op wit kan krijgen want mijn eigen psychiater wil niet dat ik dat overdag slik.
Goed dat je hebt doorgezet!quote:Op vrijdag 3 november 2017 19:43 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb maar gebeld want het ging niet. Werd afgepoeierd dat ik het nog maar aan moest kijken. Begon paar minuten later al te beven en te huilen. Teruggebeld.
Er is toen toch maar met een arts overlegd. Die vond de oxazepam geen goed idee maar ik mocht wel extra quatiapine nemen, tot max 3 op een dag. Ik vind het helemaal prima op dit moment maar heb wel gevraagd of ik dat zwart op wit kan krijgen want mijn eigen psychiater wil niet dat ik dat overdag slik.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op zaterdag 4 november 2017 14:23 schreef Fripsel het volgende:
Wow.Van een betoverende botheid... Is het niet ook een soort wanhopigheid van haar kant?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Ik zou zeggen, doe wat voor jou goed voelt. Als je ziet wat je al bereikt hebt, dan wérkt wat je nu doet gewoon. Punt.“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
^Dat!quote:Op zaterdag 4 november 2017 14:35 schreef Samzz het volgende:
[..]
Van een betoverende botheid... Is het niet ook een soort wanhopigheid van haar kant?
Ik zou zeggen, doe wat voor jou goed voelt. Als je ziet wat je al bereikt hebt, dan wérkt wat je nu doet gewoon. Punt.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Mon 'en!
Het is gewoon een lastige situatie. Het is voor anderen die geen last hebben van jouw problemen soms ook gewoon lastig om ermee om te gaan, maar van je ouders verwacht je wel wat meer steun alsin gewoon open en eerlijk met elkaar praten maar ook vooral dat ze jou gewoon je weg laten vinden daarin, hoe bezorgd ze ook zijn. Als het echt fout dreigt te gaan zijn er nog genoeg momenten om in te grijpen.quote:Op zaterdag 4 november 2017 16:01 schreef Fripsel het volgende:
Het klinkt misschien een beetje gek, maar ergens is het ook wel een opluchting. Ze ontkennen altijd dat dit hun manier van omgaan met is. En ik wil er zeg maar best begrip voor hebben dat dat voor hun werkt, alleen het werkt voor mij niet. En dat probeer ik ze al heel lang uit te leggen. En dan ontkennen ze eigenlijk altijd dat ze dit doen en dat ze van mij verwachten dat ik het ook zo doe.
Dus hoe kut het ook is.. dat ze dit nu zo letterlijk tegen mijn vriend gezegd heeft. Ik ben niet gek. Ze walst echt gewoon heen over wat ik nodig heb. En ik heb er heel lang begrip voor willen hebben dat het haar onvermogen is.. maar het belemmerd me zo ontzettend. En ik ben er zelf nog lang niet. Dus zolang ik zelf nog niet de handvaten heb die ik nodig heb kan ik op dit moment beter echt even de conclusie trekken dat ik netjes iedere maand de huur na ze over maak en dat ik het daarbij laat. Hoeveel pijn het ook doet.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
quote:Op zaterdag 4 november 2017 17:53 schreef Quotidien het volgende:
Dus daarom zijn de wachtlijsten altijd zo lang.Goeden garp.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Ik zou dat wel graag willen. Alleen mijn moeder heeft zelf een trauma verleden met veel misbruik. En ik denk zelf dat daar het probleem zit, en ik vind dat een te groot iets om nu bij mijn therapie op te willen pakken. Op het moment dat ze van mij erkent dat het me zoveel pijn en verdriet oplevert, moet ze toegeven dat haar negeer techniek misschien toch niet de beste is.quote:Op zaterdag 4 november 2017 17:31 schreef Samzz het volgende:
Is het geen optie om eens samen met je ouders en je psycholoog te gaan praten, Fripsel? (Als je dat niet al geprobeerd hebt, that is.)
Het is inderdaad zoals aeque zegt, lastig een voorstelling te maken en/of om te gaan met bepaalde problemen, wanneer je zelf nergens last van hebt(/denkt te hebben) of die problemen gewoonweg niet begrijpt.
Mijn vader heeft ook om de zoveel tijd gesprekken met de psycholoog/psychiater van mijn mama, puur om te leren hoe hij om moet gaan met haar situatie, maar ook om zelf zijn hart te luchten. Ik heb binnenkort ook een gesprek met diezelfde psycholoog, om diezelfe reden.
En een ultimatum geven? Dat als ze nog 1 keer commentaar op jouw aanpak heeft dat je dan al het contact afkapt?quote:Op zaterdag 4 november 2017 17:59 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Ik zou dat wel graag willen. Alleen mijn moeder heeft zelf een trauma verleden met veel misbruik. En ik denk zelf dat daar het probleem zit, en ik vind dat een te groot iets om nu bij mijn therapie op te willen pakken. Op het moment dat ze van mij erkent dat het me zoveel pijn en verdriet oplevert, moet ze toegeven dat haar negeer techniek misschien toch niet de beste is.
En ik snap dat niet makkelijk is, en dat dat moeilijk is en dat pijn doet. Maar ik snap niet dat je dat ten koste kan laten gaan van je dochter, en ik vind dat het eigenlijk ook allemaal al veel te veel van me gevraagd heeft ondertussen. Misschien dat ik later als ik zelf wat sterker ben, wel een nieuwe poging waag.
Maar een van de lastigste/typischr dingen aan m cptss vind ik de zelfhaat en zelftwijfel. En als er nou een stel mensen is waarvan je zou verwachten dat ze achter je staan, zijn het je ouders wel. Dus iedere keer als ze weer zo beginnen, al weet ik rationeel nog zoveel beter, dan krijgt dat weer kracht van binnen. En al het andere goed doen, met therapie, en het vrijwilligerswerk etc, kost me al zoveel moeite. Ik kan het er gewoon niet meer bij hebben.
Die ultimatum heeft ze al gehad. Heb haar ook eerder al een tijd niet gesproken. Heb een tijdje terug aangegeven dat ik het toch wel belangrijk vond dat ze het allemaal op een andere manier ging bekijken en dat ik het anders bij een oppervlakkig kopje koffie wil houden. Het heeft allemaal geen zin.quote:Op zaterdag 4 november 2017 18:07 schreef Elvi het volgende:
[..]
En een ultimatum geven? Dat als ze nog 1 keer commentaar op jouw aanpak heeft dat je dan al het contact afkapt?
Het is rot dat zij ook een trauma heeft, maar dat betekent niet dat je daarom alles maar hoeft te pikken.
Wat zei je vriend eigenlijk als reactie?
Ik heb haar "gedwongen" met de huisarts te gaan praten. Toen heeft ze een aantal keer met de POH gesproken maar ze was tot de conclusie gekomen dat ze geen problemen had. Dus Mja. Heb ook aangegeven dat ik heel graag met haar met mijn psycholoog wil praten maar dan wel vanuit een bepaald perspectief. Dan word ze weer boos en snapt ze het weer allemaal niet en is ze vooral heel zielig.quote:Op zaterdag 4 november 2017 18:01 schreef Samzz het volgende:
Is je moeder überhaupt al eens bij de psycholoog geweest? Gediagnosticeerd?
Want als zij zelf kampt met een vergelijkbare aandoening en deze wegstopt dan snap ik haar gedrag een heel eind beter (niet dat het goed te praten is).
Snap ook dat jij dat nu niet op jouw bordje wilt. Eerst aan jezelf denken, niemand anders doet dat voor je.
Niemand is 'gewoon' een zuur persoon. Hoe je doet heeft altijd een onderliggende redenen en je vertellen dat je 'gewoon' zuur bent gaat voorbij aan die redenen.quote:Op zaterdag 4 november 2017 17:04 schreef aeque het volgende:
[..]
Het is gewoon een lastige situatie. Het is voor anderen die geen last hebben van jouw problemen soms ook gewoon lastig om ermee om te gaan, maar van je ouders verwacht je wel wat meer steun alsin gewoon open en eerlijk met elkaar praten maar ook vooral dat ze jou gewoon je weg laten vinden daarin, hoe bezorgd ze ook zijn. Als het echt fout dreigt te gaan zijn er nog genoeg momenten om in te grijpen.
Onbegrip is soms ook niet erg, ik maak het zelf ook mee. Alleen voor mij hoeven mensen het niet eens te begrijpen, ze hoeven er ook niet bij te helpen. Maar er gewoon voor je zijn door even langs te komen of iets in die richting. Alleen dat is zelfs al teveel gevraagd. Maar goed ik ben er sinds gisteren na een gesprek met iemand weer achter dat ik gewoon een zuur persoon ben en het allemaal aan mij ligt. Weten we dat ook weer.![]()
Ja, dat is het lastige, dwingen lukt niet. Je mama moet ook echt willen en vooral ook erkennen, en zover lijkt ze, helaas, niet te zijn. Ik neem aan dat je wel een beetje snapt hoe je moeder werkt aangezien jullie beide een trauma hebben, jij hebt geleerd hoe je moet praten, zij niet. Dus ze heeft twee manieren van reageren, flippen of negeren. Beide hebben hetzelfde resultaat: er niet over hoeven praten. Ik kan me daar iets bij voorstellen, van haar kant. Dat ze jou daar pijn mee doet, heeft ze dat überhaupt wel door?quote:Op zaterdag 4 november 2017 18:16 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Ik heb haar "gedwongen" met de huisarts te gaan praten. Toen heeft ze een aantal keer met de POH gesproken maar ze was tot de conclusie gekomen dat ze geen problemen had. Dus Mja. Heb ook aangegeven dat ik heel graag met haar met mijn psycholoog wil praten maar dan wel vanuit een bepaald perspectief. Dan word ze weer boos en snapt ze het weer allemaal niet en is ze vooral heel zielig.
Ik kan zelf ook flippen en onredelijk zijn als ik getriggerd word, maar ik kan inbetween tenminste een normaal gesprek erover voeren. Zij flipt hem vaak helemaal de pan uit als het daarover gaat of er is niks aan de hand. Dus daar is door een hulpverlener ook niet doorheen te prikken denk ik.
Het was ook mijn eigen conclusie hoor.quote:Op zaterdag 4 november 2017 18:19 schreef Elvi het volgende:
[..]
Niemand is 'gewoon' een zuur persoon. Hoe je doet heeft altijd een onderliggende redenen en je vertellen dat je 'gewoon' zuur bent gaat voorbij aan die redenen.
Je eigen conclusie klopt nietquote:Op zaterdag 4 november 2017 18:46 schreef aeque het volgende:
[..]
Het was ook mijn eigen conclusie hoor.
Jij kent mij dan ook niet in het echt.quote:
Dan klopt de conclusie nog steeds nietquote:Op zaterdag 4 november 2017 18:46 schreef aeque het volgende:
[..]
Het was ook mijn eigen conclusie hoor.
Ik geloof niet dat jij zuur bent.quote:Op zaterdag 4 november 2017 18:48 schreef aeque het volgende:
[..]
Jij kent mij dan ook niet in het echt.
quote:Op zaterdag 4 november 2017 18:49 schreef Elvi het volgende:
[..]
Dan klopt de conclusie nog steeds niet
Jullie leven dan ook niet 24/7 met mij en mijn gedachtegang samen.quote:
Okayquote:Op zaterdag 4 november 2017 19:01 schreef aeque het volgende:
[..]
[..]
Jullie leven dan ook niet 24/7 met mij en mijn gedachtegang samen.
Maar dit is slowchat en dat mag hier niet.
quote:Op zaterdag 4 november 2017 19:02 schreef Samzz het volgende:
[..]
Okay.
Maar dat zegt alsnog niks. Iedereen is wel eens zuur.
Nou ik vond je vorige week niet zuur, dus 24/7 zuur ben je niet. Of ik ben ook zuur dat het me dan niet opvaltquote:Op zaterdag 4 november 2017 19:01 schreef aeque het volgende:
[..]
[..]
Jullie leven dan ook niet 24/7 met mij en mijn gedachtegang samen.
Maar dit is slowchat en dat mag hier niet.
Het is misschien je coopingsmechanisme omdat je op langere termijn jezelf hebt aangeleerd dat dat de beste manier is. En dat doe je nu misschien dan al wel zo lang dat je ook echt denkt dat je zo bent. Maar ik geloof dat er heel veel meer onder zit.quote:
Dat kan maar het is wel lekker makkelijk en aangezien ik geen zin meer heb in gedoe ga ik wel lekker door met de makkelijke manier. Net zoals niks meer uitvoeren en in bed liggen en daarom bij mijn volgende afspraak bij de psych ook aangeven dat ik geen zin meer heb in therapie.quote:Op zaterdag 4 november 2017 19:58 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Het is misschien je coopingsmechanisme omdat je op langere termijn jezelf hebt aangeleerd dat dat de beste manier is. En dat doe je nu misschien dan al wel zo lang dat je ook echt denkt dat je zo bent. Maar ik geloof dat er heel veel meer onder zit.
Het lijkt nu makkelijk, maar volgens mij is er op de lange termijn niks makkelijk aan helemaal alleen in je bed liggen. Er is een reden dat je hier überhaupt meepost. En dat je dit hier zegt, ik geloof niet dat je echt zo wil zijn. Je weet alleen niet hoe het dan wel moet. En dat is niet erg. Ik hoop dat je een fatsoenlijke hulpverlener hebt die daar doorheen prikt.quote:Op zaterdag 4 november 2017 20:33 schreef aeque het volgende:
[..]
Dat kan maar het is wel lekker makkelijk en aangezien ik geen zin meer heb in gedoe ga ik wel lekker door met de makkelijke manier. Net zoals niks meer uitvoeren en in bed liggen en daarom bij mijn volgende afspraak bij de psych ook aangeven dat ik geen zin meer heb in therapie.
Maar welk gedoe is dat danquote:Op zaterdag 4 november 2017 20:33 schreef aeque het volgende:
[..]
Dat kan maar het is wel lekker makkelijk en aangezien ik geen zin meer heb in gedoe ga ik wel lekker door met de makkelijke manier. Net zoals niks meer uitvoeren en in bed liggen en daarom bij mijn volgende afspraak bij de psych ook aangeven dat ik geen zin meer heb in therapie.
Lijkt me goed om dat ook aan te geven in therapie.quote:Op zaterdag 4 november 2017 22:26 schreef Fripsel het volgende:
En veel op "pauze" gedrukt. En mijn pauze knopt voelt stuk.
Het ligt voor de hand dat je klachten dan weer even wat erger worden (lijkt me dat je dat ook gehoord had bij aanvang van je behandeling?) en dat je dan wat gevoeliger bent voor dit soort situaties. Ook kan je wat makkelijker getriggerd worden, maar die ervaringen neem ik vervolgens weer mee naar m'n behandelaars.quote:Op zaterdag 4 november 2017 22:26 schreef Fripsel het volgende:
En dat nu het begonnen zijn met therapie, en alle veranderingen met medicijnen het misschien wel weer los maakt. Maar ik neem aan dat ze dan handvaten hebben die ze je aanleren zodat je stapsgewijs de medicijnen af kan bouwen en het echt aan kan gaan want voor alsnog hebben we alleen nog maar cognitieve gedrags therapie gedaan. En veel op "pauze" gedrukt. En mijn pauze knopt voelt stuk.
En dit idd.quote:Op zondag 5 november 2017 12:34 schreef Nijna het volgende:
[..]
Lijkt me goed om dat ook aan te geven in therapie.
Nee dat is niet besproken want we zijn eerst met cognitieve gedrags therapie aan de slag gegaan en nog niet met de specifieke trauma therapie.quote:Op zondag 5 november 2017 13:28 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Het ligt voor de hand dat je klachten dan weer even wat erger worden (lijkt me dat je dat ook gehoord had bij aanvang van je behandeling?) en dat je dan wat gevoeliger bent voor dit soort situaties. Ook kan je wat makkelijker getriggerd worden, maar die ervaringen neem ik vervolgens weer mee naar m'n behandelaars.
Wat bedoel je met "op pauze gedrukt"? Bedoel je dat je tijdens je behandelingen dan herbelevingen krijgt/je weer net zo voelt als toen?
Of bedoel je een pauze knop voor als je bijvoorbeeld thuis zit? Want in dat geval heb ik volgens mij nooit echt een pauze knop gehad (en dan greep ik naar een roesmiddel (waarbij roesmiddel breed opgevat kan worden en niet alleen een pilletje hoeft te zijn)).
[..]
En dit idd.
Niet om je weg te jagen, maar er is een centraal PTSS topic:quote:Op maandag 6 november 2017 08:49 schreef Catnip het volgende:
Hallo allemaal,
Ben laatst dus naar de psycholoog geweest, en ze denkt aan een post traumatische stressstoornis, (vanwege een vervelende thuissituatie, en wat gebeurtenissen in klinieken, etc) Is eigenlijk al vastgesteld. Ze denkt dat cognitieve gedragstherapie wel wat is, en EMDR. Beide nog niet gedaan Dus hoop dat het gaat helpen, heb er ergens wel vertrouwen in.
Maar ik ben wel heel erg bang dat anderen die diagnose niet begrijpen. Soms zou ik heel graag willen dat mensen even in mijn hoofd konden kijken.
Dankje! Ja, ik post hier ook omdat ik gediagnostiseerd ben met een depressie. Vandaar,quote:Op maandag 6 november 2017 08:53 schreef Samzz het volgende:
[..]
Niet om je weg te jagen, maar er is een centraal PTSS topic:
R&P / [Centraal] PTSS en Traumaverwerking
Ik denk dat je daar meer gelijkgestemden gaat vinden.
Hopelijk heb je er wat aanquote:Op maandag 6 november 2017 08:57 schreef Catnip het volgende:
[..]
Dankje! Ja, ik post hier ook omdat ik gediagnostiseerd ben met een depressie. Vandaar,
Lopen hier nog een paar mensen met trauma's rond (waaronder ikzelf dus), daar hoef je in elk geval niet bang voor te zijnquote:Op maandag 6 november 2017 08:49 schreef Catnip het volgende:
Hallo allemaal,
Ben laatst dus naar de psycholoog geweest, en ze denkt aan een post traumatische stressstoornis, (vanwege een vervelende thuissituatie, en wat gebeurtenissen in klinieken, etc) Is eigenlijk al vastgesteld. Ze denkt dat cognitieve gedragstherapie wel wat is, en EMDR. Beide nog niet gedaan Dus hoop dat het gaat helpen, heb er ergens wel vertrouwen in.
Maar ik ben wel heel erg bang dat anderen die diagnose niet begrijpen. Soms zou ik heel graag willen dat mensen even in mijn hoofd konden kijken.
"Enjoy your stayquote:Op maandag 6 november 2017 08:57 schreef Catnip het volgende:
[..]
Dankje! Ja, ik post hier ook omdat ik gediagnostiseerd ben met een depressie. Vandaar,
Bedoel je dan dat je als het ware dat ene gedeelte soort van negeert?quote:Op zondag 5 november 2017 20:45 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Nee dat is niet besproken want we zijn eerst met cognitieve gedrags therapie aan de slag gegaan en nog niet met de specifieke trauma therapie.
En met pauze bedoel ik dat ik redelijk goed een overleef modus had waarbij ik redelijk door kan gaan met positieve dingen, als ik maar niet stil sta bij hoe het komt waar ik nu ben, niet teveel aan de toekomst denk en niet te veel niks doe. Anders zijn kalmeringspillen of een jointje erg welkom(hier zijn mijn behandelaren allemaal van op de hoogte en ik weet dat er nogal veel uiteenlopende meningen over zijn en ik heb er niet zo zeer zin in om hier een discussie punt van te maken.). Daarom voelt het soms ook als een onmogelijke cirkel met de fibromyalgie. Want je kan niet altijd bezig zijn en fibromyalgie maakt je belastbaarheid nog minder.
Krijg je die bewust niet? Wel gevraagd/besproken?quote:Op maandag 6 november 2017 13:11 schreef Quotidien het volgende:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Ik heb een doosje met 10 Oxazepam liggen, gewoon via huisarts gekregen. Slik ze eigenlijk alleen als ik al drie nachten niet slaap, of paniekaanvallen heb die langer duren dan een uur.quote:Op maandag 6 november 2017 13:11 schreef Quotidien het volgende:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Nooit over gehad, misschien omdat het ook meer is gericht op angsten en niet zozeer depressief zijn. Al zou het misschien wel kunnen helpen als je echt heel diep zit.quote:Op maandag 6 november 2017 13:13 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Krijg je die bewust niet? Wel gevraagd/besproken?
Ik slik ze ook niet, maar ik heb ze ook nooit nodig gehad eigenlijk. Mijn depressie gaat nog echt gepaard met angsten of onrust, of het moet de angst zijn dat het dit keer echt niet over gaat, maar dat is alleen maar meer deprimerend dan echt beangstigend.
Ik slik ze ook niet.quote:Op maandag 6 november 2017 13:11 schreef Quotidien het volgende:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Ik krijg ze nu ook niet meer. Ik ga er niet achteraan omdat ik ze nauwelijks nog gebruik en omdat ik voldoende heb liggen hierquote:Op maandag 6 november 2017 13:11 schreef Quotidien het volgende:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Goed van je!! Ik ken het maar al te goed, moet die stap ook nog een keer maken. Zeker aangezien ik dit jaar nog dik betaal ervoor ook.quote:Op maandag 6 november 2017 12:32 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Zo, vandaag een kleine overwinning en nu durf ik het ook te zeggen.
Ik ben sinds mijn burnout in 2015 niet meer naar de tandarts geweest maar vandaag moest ik toch bij t gezondheidscentrum zijn om medicatie op te halen en vond ik de moed weer een afspraak te maken.
Toen ik een burnout kreeg is het denk ik een half jaar gewoon niet in me opgekomen om een afspraak te maken, mijn geheugen was best een puinzooi toen. Maar daarna durfde ik niet meer binnen te stappen of te bellen omdat ik bang was dat hij en de assistente een hekel aan me zouden hebben omdat ik al zolang niet geweest was.
Stond ik daar superzenuwachtig te wriemelen maar de assistente was heel aardig en ik kan woensdag al terecht. Ik vind t best spannend. En stom dat ik dat vind. Pff. Maar ik ga wel hoor.
Ik heb ze alleen tijdelijk gehad als tussenoplossing voordat ik specialistische hulp kreeg. En alleen gebruikt als een soort noodoplossing als het echt niet anders ging. Ze zijn ook meer bedoeld voor angsten/paniek dan bij een depressie.quote:Op maandag 6 november 2017 13:11 schreef Quotidien het volgende:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op maandag 6 november 2017 21:03 schreef Luchtbel het volgende:
Hopelijk krijg je het.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.![]()
Herkenbaar wel.quote:Op maandag 6 november 2017 21:38 schreef Luchtbel het volgende:
Ik reken er niet op hoor. Gewoon een antwoord is al oké inmiddels.
Sorry, wat?quote:Op maandag 6 november 2017 21:41 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Herkenbaar wel.
Vraag me af hoe lang het duurt voordat ik die mindset tegen over mijn ouders heb.
Had mijn vader toch wel iets intelligenter ingeschat over de hele situatie.
Ik ben ondertussen een expert geworden in het (zo onnutteloos mogelijk) opvullen van lege dagen. Ik bouw zoveel tijdrovende plannen in dat er altijd wel iets is waar ik nog wel fut voor heb.quote:Op dinsdag 7 november 2017 13:16 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb moeite om om te gaan met de lege dagen op het moment.
Heb je er moeite mee om "nee" te zeggen? Of is er een andere reden waarom je je dagen zo vol bouwt?quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:20 schreef Lonaa het volgende:
Vandaag is niet een goede dag, verdriet zit hoog en ik weet niet waarom. Volgens mij als iemand BOE zegt ga ik huilen
En ik moet straks sociaal doen.
Nee zeggen is het probleem niet, sommige dagen zijn gewoon zo, onder sommige dingen kan je niet uit.quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:22 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Heb je er moeite mee om "nee" te zeggen? Of is er een andere reden waarom je je dagen zo vol bouwt?
BOE!quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:20 schreef Lonaa het volgende:
Vandaag is niet een goede dag, verdriet zit hoog en ik weet niet waarom. Volgens mij als iemand BOE zegt ga ik huilen
En ik moet straks sociaal doen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Je hebt teveel verplichtingen en/of "verplichtingen"?quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:23 schreef Lonaa het volgende:
[..]
Nee zeggen is het probleem niet, sommige dagen zijn gewoon zo, onder sommige dingen kan je niet uit.
quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:24 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
BOE!Willik wel.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Sterkheidsbaas van alles.
Zoetmastilmashoeshmakompwelgoedsgatje.quote:
Ik weet dat ik de neiging heb te veel te willen, omdat ik ind dat het moet kunnen. Gezien ik weet dat dat mijn valkuil is, hou ik daar rekening mee.quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:24 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Je hebt teveel verplichtingen en/of "verplichtingen"?
Zou je een willekeurige dag kunnen beschrijven en wat zo'n dag zo druk maakt?
Nou ja jarig zijn terwijl je depressief bent, stemt vaak verdrietig denk ik. Sterkte vandaag.quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:34 schreef Lonaa het volgende:
Ergo ik ben moe, heb pijn, ben verdrietig en moet straks weg. Shit happens, maar wel naar. Dus.
Mja, denk het. Sowieso dan wel de realisatie 'oh jippie, 27 en nog niks bereikt'quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:54 schreef Luchtbel het volgende:
[..]
Nou ja jarig zijn terwijl je depressief bent, stemt vaak verdrietig denk ik. Sterkte vandaag.
Sommige mensen -we noemen geen namen- zijn zo'n 10 jaar ouder en hebben nog minder bereikt. #teamkanaltijdergerquote:Op dinsdag 7 november 2017 15:06 schreef Lonaa het volgende:
[..]
Mja, denk het. Sowieso dan wel de realisatie 'oh jippie, 27 en nog niks bereikt'
quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:09 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Sommige mensen -we noemen geen namen- zijn zo'n 10 jaar ouder en hebben nog minder bereikt. #teamkanaltijderger
Ik ben 20 en heb de middelbare school nog niet eens af.quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:06 schreef Lonaa het volgende:
[..]
Mja, denk het. Sowieso dan wel de realisatie 'oh jippie, 27 en nog niks bereikt'
Deze snap ik niet helemaal? Jij hebt toch juist nog alle opties open?quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:12 schreef Quotidien het volgende:
[..]
Ik ben 20 en heb de middelbare school nog niet eens af.
Leuk voor je zelfbeeld is dat.
Als je dat voor je 27e redt ben je sneller dan ik.quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:12 schreef Quotidien het volgende:
[..]
Ik ben 20 en heb de middelbare school nog niet eens af.
Leuk voor je zelfbeeld is dat.
quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:34 schreef Lonaa het volgende:
Ergo ik ben moe, heb pijn, ben verdrietig en moet straks weg. Shit happens, maar wel naar. Dus.
Ik ook, maar ik heb meer last van depressieve gedachtes waardoor het lastig is om vol te houden. Ik weet ook niet zo goed of ik te streng ben voor mezelf. Dus of dat ik mezelf af en toe misschien wat meer hang momentjes moet gunnen zonder me daar meteen rot om te voelen.quote:Op dinsdag 7 november 2017 14:22 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Ik ben ondertussen een expert geworden in het (zo onnutteloos mogelijk) opvullen van lege dagen. Ik bouw zoveel tijdrovende plannen in dat er altijd wel iets is waar ik nog wel fut voor heb.
[..]
Heb je er moeite mee om "nee" te zeggen? Of is er een andere reden waarom je je dagen zo vol bouwt?
Dat wel, maar de meesten hebben hun papiertje rond de 16-17. Mijn kleinere broertje heeft inmiddels zijn diploma al, en vrienden studeren allemaal allang. En ik heb alleen een zwemdiploma.quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:13 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Deze snap ik niet helemaal? Jij hebt toch juist nog alle opties open?
Daag me niet uitquote:Op dinsdag 7 november 2017 15:09 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Sommige mensen -we noemen geen namen- zijn zo'n 10 jaar ouder en hebben nog minder bereikt. #teamkanaltijderger
quote:
Dat valt allemaal echt wel mee.quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:16 schreef Quotidien het volgende:
[..]
Dat wel, maar de meesten hebben hun papiertje rond de 16-17. Mijn kleinere broertje heeft inmiddels zijn diploma al, en vrienden studeren allemaal allang. En ik heb alleen een zwemdiploma.
Hopelijk aan het eind van het jaar wel.
Ik begrijp het gevoel heel goed, het is net of je een paar jaar achterloopt. En sommige mensen proberen dan door heel hard te werken weer in de pas te komen met de rest. Is een bijzonder vermoeiend iets. Ik heb dat zo'n 10 jaar volgehouden, toen kreeg ik een burnout.quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:16 schreef Quotidien het volgende:
[..]
Dat wel, maar de meesten hebben hun papiertje rond de 16-17. Mijn kleinere broertje heeft inmiddels zijn diploma al, en vrienden studeren allemaal allang. En ik heb alleen een zwemdiploma.
Hopelijk aan het eind van het jaar wel.
Ik hoef niet getroost te worden hoor.quote:Op dinsdag 7 november 2017 15:39 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Misschien kun je je ermee troosten dat t altijd erger kan? Ik studeerde op mn 31e af aan t HBO.
Doen! Ik vind 'niet slapen' een prima reden om een dagje rust te nemen!quote:Op woensdag 8 november 2017 10:01 schreef iPancakeMix het volgende:
In hoeverre is het slecht om soms gewoon even een dag te zeggen: ''oke, ik ben nu helemaal gesloopt. ik ga heel de dag niks doen en op bed liggen''?
Afgelopen weken m'n best gedaan om actief te blijven ondanks m'n depressieve klachten, geprobeerd iedere dag buiten het huis te zijn, maar vannacht stortte ik helemaal in en heb ik tot half 5 wakker gelegen. Gelukkig nog 3 uurtjes slaap gekregen maar ik ben nu dus echt helemaal kapot. De neiging is groot om me er nu even een dagje bij neer te leggen en lekker op bed te liggen, maar ik weet niet of het me goed zal doen.
Niet iedereen is goed in Engelsquote:Op dinsdag 7 november 2017 18:15 schreef bloempjuh het volgende:
OMG. Ik had (in het Engels) gepost op FB dat ik paniekaanval had voordat ik de deur uit moest vandaag. En iets als "Do you think the driver will mind if I throw up on the train?".
Krijg ik net een app'je van mijn mama, compleet over de floss:
"Ik was even op Facebook en las jou berichtje en ik schrok me dood,je denkt er aan om voor de trein te springen????ben je nou helemaal van de pot gerukt!!!!!!doe nou niet zo idioot en ga nou eens fatsoenlijke hulp halen en geef toe dat je het niet meer aan kan.zelfmoord lost niets op!!!!!!"
Ik had het over "throwing up", niet over "throwing myself in front of the train"...
Damn.
Ik ben er van overtuigd dat je in 99% van de gevallen zelf weet of iets goed voor je is, mits je oprecht durft te kijken en te luisteren naar je lijf en hoofd. Kun je er gewoon een dagje tussenuit stappen? Of weet je zeker dat je dan morgen ook maar even meepakt? En overmorgen? Volgens mij weet je ergens diep van binnen het eerlijke antwoord op dit soort vragen en is het verstandig daar naar te handelen.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:01 schreef iPancakeMix het volgende:
In hoeverre is het slecht om soms gewoon even een dag te zeggen: ''oke, ik ben nu helemaal gesloopt. ik ga heel de dag niks doen en op bed liggen''?
Afgelopen weken m'n best gedaan om actief te blijven ondanks m'n depressieve klachten, geprobeerd iedere dag buiten het huis te zijn, maar vannacht stortte ik helemaal in en heb ik tot half 5 wakker gelegen. Gelukkig nog 3 uurtjes slaap gekregen maar ik ben nu dus echt helemaal kapot. De neiging is groot om me er nu even een dagje bij neer te leggen en lekker op bed te liggen, maar ik weet niet of het me goed zal doen.
Ik ben best open over mijn paniekklachten op FB, omdat het alleen (Engelssprekende) vrienden zijn die het zien. En dus ook mijn moeder, die steenkolen-Engels spreekt.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:18 schreef DancingPhoebe het volgende:
Sowieso, wat is het nut van zo'n post? Facebook is niet het medium voor zulke boodschappen en volgens mij bezorg je jezelf een hoop negatieve energie door dat soort dingen te posten?
Wat haal je daar uit?
Hmm, misschien las ik het te negatief, als een soort negatieve aandachtvragerij, waar je volgens mij alleen teleurstellende reacties op krijgt. Misschien zit jouw facebookvriendenmix wat anders in elkaar dan de mijne.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:26 schreef bloempjuh het volgende:
[..]
Ik ben best open over mijn paniekklachten op FB, omdat het alleen (Engelssprekende) vrienden zijn die het zien. En dus ook mijn moeder, die steenkolen-Engels spreekt.
Ik ben een eikel. En ga straks koffie met haar drinken om het goed te maken. Voel me echt mega-schuldig.
Ik vind dat het er heel erg vanaf hangt hoe mensen het doen. Dat eeuwige "Oeeeeh kijk mij happy pappy een perfect leventje hebben" komt me ook mijn neus wel uit op social media. Maar je hebt er ook die het andere uiterste op gaan en nergens anders meer over posten.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:27 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Hmm, misschien las ik het te negatief, als een soort negatieve aandachtvragerij, waar je volgens mij alleen teleurstellende reacties op krijgt. Misschien zit jouw facebookvriendenmix wat anders in elkaar dan de mijne.
Niet al te schuldig voelen naar je moeder he? Het is een simpel misverstand
Ik krijg over het algemeen juist lieve reacties. Ik ken eigenlijk best veel mensen met verschillende vormen van anxiety en meestal komen er juist dingen als: "On messenger NOW if you need to talk" enzo.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:27 schreef DancingPhoebe het volgende:
[..]
Hmm, misschien las ik het te negatief, als een soort negatieve aandachtvragerij, waar je volgens mij alleen teleurstellende reacties op krijgt. Misschien zit jouw facebookvriendenmix wat anders in elkaar dan de mijne.
Niet al te schuldig voelen naar je moeder he? Het is een simpel misverstand
Ik zou het wel graag willen proberen een keer eigenlijk. Alleen tot nu is de enige manier dat ik het hier in de buurt ben tegen gekomen meteen groepstherapie. En dat lijkt me veel te heftig op dit moment.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:44 schreef bloempjuh het volgende:
[..]
Ik krijg over het algemeen juist lieve reacties. Ik ken eigenlijk best veel mensen met verschillende vormen van anxiety en meestal komen er juist dingen als: "On messenger NOW if you need to talk" enzo.
Heb het bewuste bericht wel weggehaald. En wil de koffie-date het liefst afzeggen omdat dit juist mijn rustdag was en ik misschien twee uurtjes geslapen heb... maar okee. Let's go.
Vraagje: Gaan jullie naar lotgenotengroepen enzo?
Zo ja: mening?
Zo nee: mening?
Ik ga niet maar zou dat welnietwelnietwelnietwel willen.quote:Op woensdag 8 november 2017 10:44 schreef bloempjuh het volgende:
[..]
Ik krijg over het algemeen juist lieve reacties. Ik ken eigenlijk best veel mensen met verschillende vormen van anxiety en meestal komen er juist dingen als: "On messenger NOW if you need to talk" enzo.
Heb het bewuste bericht wel weggehaald. En wil de koffie-date het liefst afzeggen omdat dit juist mijn rustdag was en ik misschien twee uurtjes geslapen heb... maar okee. Let's go.
Vraagje: Gaan jullie naar lotgenotengroepen enzo?
Zo ja: mening?
Zo nee: mening?
Damn. Nou, gefeliciteerd dan maarquote:Op dinsdag 7 november 2017 14:30 schreef Lonaa het volgende:
[..]
Ik weet dat ik de neiging heb te veel te willen, omdat ik ind dat het moet kunnen. Gezien ik weet dat dat mijn valkuil is, hou ik daar rekening mee.
De afgelopen dagen waren vrij druk met goede dingen. Vakantie van donderdag tot zondag. Lekker wandelen, spelletjes doen, relaxt. Wel slecht slapen. Zondag naar huis, vakantiezooi opruimen, weer slecht slapen. Maandag huis schoonmaken, sporten, boodschappen want koelkast leeg, om 4 uur richting station omdat ik om half 8 een concert had in Paradiso. Om half 1 weer thuis, slecht slapen. Vanochtend even verkeerde maat BH naar de winkel brengen, 10 nieuwe passen, niks dat past, snel naar de fysio die me mishandelde en er achter kwam dat ik nog meer issues heb die hartnekkiger zijn dan de rest. Snel naar huis, hond uitlaten, even lunch naar binnenwerken. Zo richting familie want opa is jarig vandaag en wordt 92 en gaat waarschijnlijk wel dood komend jaar.
Tevens ben ik ook nog zelf jarig, vandaag. Wat ik niet vier.
Ergo, vanavond weer laat thuis, waarshcijnlijk weer slecht slapen want blijkbaar is dat een ding. Morgen opnieuw naar de fysio, eigenlijk wil ik graag voorzichtig wel wat sporten morgen. De bloedbank had ik ook gepland voor morgen, maar dat doe ik niet.
Oh, en ik zou eigenlijk ook gewoon wel moeten studeren. Wat ik niet doe, want geen energie.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |