R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Goed dat je hebt doorgezet!quote:Op vrijdag 3 november 2017 19:43 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb maar gebeld want het ging niet. Werd afgepoeierd dat ik het nog maar aan moest kijken. Begon paar minuten later al te beven en te huilen. Teruggebeld.
Er is toen toch maar met een arts overlegd. Die vond de oxazepam geen goed idee maar ik mocht wel extra quatiapine nemen, tot max 3 op een dag. Ik vind het helemaal prima op dit moment maar heb wel gevraagd of ik dat zwart op wit kan krijgen want mijn eigen psychiater wil niet dat ik dat overdag slik.
Zie dit vooral ook als overbrugging tot je weer met je vaste behandelaar kan spreken, die psychiater mag vanalles vinden, maar die is nu niet bereikbaar voor overleg en je hebt nu ondwrstwuning nodig.
Ik hoop dat je een beetje tot jezelf kan komen.
Wow.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
Wow.Van een betoverende botheid... Is het niet ook een soort wanhopigheid van haar kant?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Ik zou zeggen, doe wat voor jou goed voelt. Als je ziet wat je al bereikt hebt, dan wérkt wat je nu doet gewoon. Punt.“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
^Dat!quote:Op zaterdag 4 november 2017 14:35 schreef Samzz het volgende:
[..]
Van een betoverende botheid... Is het niet ook een soort wanhopigheid van haar kant?
Ik zou zeggen, doe wat voor jou goed voelt. Als je ziet wat je al bereikt hebt, dan wérkt wat je nu doet gewoon. Punt.
Frips! Hang in there! SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Mon 'en!
Het klinkt misschien een beetje gek, maar ergens is het ook wel een opluchting. Ze ontkennen altijd dat dit hun manier van omgaan met is. En ik wil er zeg maar best begrip voor hebben dat dat voor hun werkt, alleen het werkt voor mij niet. En dat probeer ik ze al heel lang uit te leggen. En dan ontkennen ze eigenlijk altijd dat ze dit doen en dat ze van mij verwachten dat ik het ook zo doe.
Dus hoe kut het ook is.. dat ze dit nu zo letterlijk tegen mijn vriend gezegd heeft. Ik ben niet gek. Ze walst echt gewoon heen over wat ik nodig heb. En ik heb er heel lang begrip voor willen hebben dat het haar onvermogen is.. maar het belemmerd me zo ontzettend. En ik ben er zelf nog lang niet. Dus zolang ik zelf nog niet de handvaten heb die ik nodig heb kan ik op dit moment beter echt even de conclusie trekken dat ik netjes iedere maand de huur na ze over maak en dat ik het daarbij laat. Hoeveel pijn het ook doet.
Dus hoe kut het ook is.. dat ze dit nu zo letterlijk tegen mijn vriend gezegd heeft. Ik ben niet gek. Ze walst echt gewoon heen over wat ik nodig heb. En ik heb er heel lang begrip voor willen hebben dat het haar onvermogen is.. maar het belemmerd me zo ontzettend. En ik ben er zelf nog lang niet. Dus zolang ik zelf nog niet de handvaten heb die ik nodig heb kan ik op dit moment beter echt even de conclusie trekken dat ik netjes iedere maand de huur na ze over maak en dat ik het daarbij laat. Hoeveel pijn het ook doet.
Het is gewoon een lastige situatie. Het is voor anderen die geen last hebben van jouw problemen soms ook gewoon lastig om ermee om te gaan, maar van je ouders verwacht je wel wat meer steun alsin gewoon open en eerlijk met elkaar praten maar ook vooral dat ze jou gewoon je weg laten vinden daarin, hoe bezorgd ze ook zijn. Als het echt fout dreigt te gaan zijn er nog genoeg momenten om in te grijpen.quote:
Het klinkt misschien een beetje gek, maar ergens is het ook wel een opluchting. Ze ontkennen altijd dat dit hun manier van omgaan met is. En ik wil er zeg maar best begrip voor hebben dat dat voor hun werkt, alleen het werkt voor mij niet. En dat probeer ik ze al heel lang uit te leggen. En dan ontkennen ze eigenlijk altijd dat ze dit doen en dat ze van mij verwachten dat ik het ook zo doe.
Dus hoe kut het ook is.. dat ze dit nu zo letterlijk tegen mijn vriend gezegd heeft. Ik ben niet gek. Ze walst echt gewoon heen over wat ik nodig heb. En ik heb er heel lang begrip voor willen hebben dat het haar onvermogen is.. maar het belemmerd me zo ontzettend. En ik ben er zelf nog lang niet. Dus zolang ik zelf nog niet de handvaten heb die ik nodig heb kan ik op dit moment beter echt even de conclusie trekken dat ik netjes iedere maand de huur na ze over maak en dat ik het daarbij laat. Hoeveel pijn het ook doet.
Onbegrip is soms ook niet erg, ik maak het zelf ook mee. Alleen voor mij hoeven mensen het niet eens te begrijpen, ze hoeven er ook niet bij te helpen. Maar er gewoon voor je zijn door even langs te komen of iets in die richting. Alleen dat is zelfs al teveel gevraagd. Maar goed ik ben er sinds gisteren na een gesprek met iemand weer achter dat ik gewoon een zuur persoon ben en het allemaal aan mij ligt. Weten we dat ook weer.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Is het geen optie om eens samen met je ouders en je psycholoog te gaan praten, Fripsel? (Als je dat niet al geprobeerd hebt, that is.)
Het is inderdaad zoals aeque zegt, lastig een voorstelling te maken en/of om te gaan met bepaalde problemen, wanneer je zelf nergens last van hebt(/denkt te hebben) of die problemen gewoonweg niet begrijpt.
Mijn vader heeft ook om de zoveel tijd gesprekken met de psycholoog/psychiater van mijn mama, puur om te leren hoe hij om moet gaan met haar situatie, maar ook om zelf zijn hart te luchten. Ik heb binnenkort ook een gesprek met diezelfde psycholoog, om diezelfe reden.
Het is inderdaad zoals aeque zegt, lastig een voorstelling te maken en/of om te gaan met bepaalde problemen, wanneer je zelf nergens last van hebt(/denkt te hebben) of die problemen gewoonweg niet begrijpt.
Mijn vader heeft ook om de zoveel tijd gesprekken met de psycholoog/psychiater van mijn mama, puur om te leren hoe hij om moet gaan met haar situatie, maar ook om zelf zijn hart te luchten. Ik heb binnenkort ook een gesprek met diezelfde psycholoog, om diezelfe reden.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Dus daarom zijn de wachtlijsten altijd zo lang. 
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
quote:
Dus daarom zijn de wachtlijsten altijd zo lang.Goeden garp.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Ik zou dat wel graag willen. Alleen mijn moeder heeft zelf een trauma verleden met veel misbruik. En ik denk zelf dat daar het probleem zit, en ik vind dat een te groot iets om nu bij mijn therapie op te willen pakken. Op het moment dat ze van mij erkent dat het me zoveel pijn en verdriet oplevert, moet ze toegeven dat haar negeer techniek misschien toch niet de beste is.quote:
Is het geen optie om eens samen met je ouders en je psycholoog te gaan praten, Fripsel? (Als je dat niet al geprobeerd hebt, that is.)
Het is inderdaad zoals aeque zegt, lastig een voorstelling te maken en/of om te gaan met bepaalde problemen, wanneer je zelf nergens last van hebt(/denkt te hebben) of die problemen gewoonweg niet begrijpt.
Mijn vader heeft ook om de zoveel tijd gesprekken met de psycholoog/psychiater van mijn mama, puur om te leren hoe hij om moet gaan met haar situatie, maar ook om zelf zijn hart te luchten. Ik heb binnenkort ook een gesprek met diezelfde psycholoog, om diezelfe reden.
En ik snap dat niet makkelijk is, en dat dat moeilijk is en dat pijn doet. Maar ik snap niet dat je dat ten koste kan laten gaan van je dochter, en ik vind dat het eigenlijk ook allemaal al veel te veel van me gevraagd heeft ondertussen. Misschien dat ik later als ik zelf wat sterker ben, wel een nieuwe poging waag.
Maar een van de lastigste/typischr dingen aan m cptss vind ik de zelfhaat en zelftwijfel. En als er nou een stel mensen is waarvan je zou verwachten dat ze achter je staan, zijn het je ouders wel. Dus iedere keer als ze weer zo beginnen, al weet ik rationeel nog zoveel beter, dan krijgt dat weer kracht van binnen. En al het andere goed doen, met therapie, en het vrijwilligerswerk etc, kost me al zoveel moeite. Ik kan het er gewoon niet meer bij hebben.
Is je moeder überhaupt al eens bij de psycholoog geweest? Gediagnosticeerd?
Want als zij zelf kampt met een vergelijkbare aandoening en deze wegstopt dan snap ik haar gedrag een heel eind beter (niet dat het goed te praten is).
Snap ook dat jij dat nu niet op jouw bordje wilt. Eerst aan jezelf denken, niemand anders doet dat voor je.
Want als zij zelf kampt met een vergelijkbare aandoening en deze wegstopt dan snap ik haar gedrag een heel eind beter (niet dat het goed te praten is).
Snap ook dat jij dat nu niet op jouw bordje wilt. Eerst aan jezelf denken, niemand anders doet dat voor je.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
En een ultimatum geven? Dat als ze nog 1 keer commentaar op jouw aanpak heeft dat je dan al het contact afkapt?quote:
[..]
Ik zou dat wel graag willen. Alleen mijn moeder heeft zelf een trauma verleden met veel misbruik. En ik denk zelf dat daar het probleem zit, en ik vind dat een te groot iets om nu bij mijn therapie op te willen pakken. Op het moment dat ze van mij erkent dat het me zoveel pijn en verdriet oplevert, moet ze toegeven dat haar negeer techniek misschien toch niet de beste is.
En ik snap dat niet makkelijk is, en dat dat moeilijk is en dat pijn doet. Maar ik snap niet dat je dat ten koste kan laten gaan van je dochter, en ik vind dat het eigenlijk ook allemaal al veel te veel van me gevraagd heeft ondertussen. Misschien dat ik later als ik zelf wat sterker ben, wel een nieuwe poging waag.
Maar een van de lastigste/typischr dingen aan m cptss vind ik de zelfhaat en zelftwijfel. En als er nou een stel mensen is waarvan je zou verwachten dat ze achter je staan, zijn het je ouders wel. Dus iedere keer als ze weer zo beginnen, al weet ik rationeel nog zoveel beter, dan krijgt dat weer kracht van binnen. En al het andere goed doen, met therapie, en het vrijwilligerswerk etc, kost me al zoveel moeite. Ik kan het er gewoon niet meer bij hebben.
Het is rot dat zij ook een trauma heeft, maar dat betekent niet dat je daarom alles maar hoeft te pikken.
Wat zei je vriend eigenlijk als reactie?
Die ultimatum heeft ze al gehad. Heb haar ook eerder al een tijd niet gesproken. Heb een tijdje terug aangegeven dat ik het toch wel belangrijk vond dat ze het allemaal op een andere manier ging bekijken en dat ik het anders bij een oppervlakkig kopje koffie wil houden. Het heeft allemaal geen zin.quote:
[..]
En een ultimatum geven? Dat als ze nog 1 keer commentaar op jouw aanpak heeft dat je dan al het contact afkapt?
Het is rot dat zij ook een trauma heeft, maar dat betekent niet dat je daarom alles maar hoeft te pikken.
Wat zei je vriend eigenlijk als reactie?
Ik heb haar "gedwongen" met de huisarts te gaan praten. Toen heeft ze een aantal keer met de POH gesproken maar ze was tot de conclusie gekomen dat ze geen problemen had. Dus Mja. Heb ook aangegeven dat ik heel graag met haar met mijn psycholoog wil praten maar dan wel vanuit een bepaald perspectief. Dan word ze weer boos en snapt ze het weer allemaal niet en is ze vooral heel zielig.quote:
Is je moeder überhaupt al eens bij de psycholoog geweest? Gediagnosticeerd?
Want als zij zelf kampt met een vergelijkbare aandoening en deze wegstopt dan snap ik haar gedrag een heel eind beter (niet dat het goed te praten is).
Snap ook dat jij dat nu niet op jouw bordje wilt. Eerst aan jezelf denken, niemand anders doet dat voor je.
Ik kan zelf ook flippen en onredelijk zijn als ik getriggerd word, maar ik kan inbetween tenminste een normaal gesprek erover voeren. Zij flipt hem vaak helemaal de pan uit als het daarover gaat of er is niks aan de hand. Dus daar is door een hulpverlener ook niet doorheen te prikken denk ik.
Niemand is 'gewoon' een zuur persoon. Hoe je doet heeft altijd een onderliggende redenen en je vertellen dat je 'gewoon' zuur bent gaat voorbij aan die redenen.quote:
[..]
Het is gewoon een lastige situatie. Het is voor anderen die geen last hebben van jouw problemen soms ook gewoon lastig om ermee om te gaan, maar van je ouders verwacht je wel wat meer steun alsin gewoon open en eerlijk met elkaar praten maar ook vooral dat ze jou gewoon je weg laten vinden daarin, hoe bezorgd ze ook zijn. Als het echt fout dreigt te gaan zijn er nog genoeg momenten om in te grijpen.
Onbegrip is soms ook niet erg, ik maak het zelf ook mee. Alleen voor mij hoeven mensen het niet eens te begrijpen, ze hoeven er ook niet bij te helpen. Maar er gewoon voor je zijn door even langs te komen of iets in die richting. Alleen dat is zelfs al teveel gevraagd. Maar goed ik ben er sinds gisteren na een gesprek met iemand weer achter dat ik gewoon een zuur persoon ben en het allemaal aan mij ligt. Weten we dat ook weer.
Ja, dat is het lastige, dwingen lukt niet. Je mama moet ook echt willen en vooral ook erkennen, en zover lijkt ze, helaas, niet te zijn. Ik neem aan dat je wel een beetje snapt hoe je moeder werkt aangezien jullie beide een trauma hebben, jij hebt geleerd hoe je moet praten, zij niet. Dus ze heeft twee manieren van reageren, flippen of negeren. Beide hebben hetzelfde resultaat: er niet over hoeven praten. Ik kan me daar iets bij voorstellen, van haar kant. Dat ze jou daar pijn mee doet, heeft ze dat überhaupt wel door?quote:
[..]
Ik heb haar "gedwongen" met de huisarts te gaan praten. Toen heeft ze een aantal keer met de POH gesproken maar ze was tot de conclusie gekomen dat ze geen problemen had. Dus Mja. Heb ook aangegeven dat ik heel graag met haar met mijn psycholoog wil praten maar dan wel vanuit een bepaald perspectief. Dan word ze weer boos en snapt ze het weer allemaal niet en is ze vooral heel zielig.
Ik kan zelf ook flippen en onredelijk zijn als ik getriggerd word, maar ik kan inbetween tenminste een normaal gesprek erover voeren. Zij flipt hem vaak helemaal de pan uit als het daarover gaat of er is niks aan de hand. Dus daar is door een hulpverlener ook niet doorheen te prikken denk ik.
Ik denk wel dat een hulpverlener daar doorheen kan prikken, trouwens. Maar alsnog heeft dat geen zin als ze zelf niet wil.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Het was ook mijn eigen conclusie hoor.quote:
[..]
Niemand is 'gewoon' een zuur persoon. Hoe je doet heeft altijd een onderliggende redenen en je vertellen dat je 'gewoon' zuur bent gaat voorbij aan die redenen.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Je eigen conclusie klopt nietquote:
[..]
Het was ook mijn eigen conclusie hoor.
.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Jij kent mij dan ook niet in het echt.quote:
Op
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Dan klopt de conclusie nog steeds nietquote:
[..]
Het was ook mijn eigen conclusie hoor.
Ik geloof niet dat jij zuur bent.quote:
[..]
Jij kent mij dan ook niet in het echt.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
quote:
[..]
Dan klopt de conclusie nog steeds niet
Jullie leven dan ook niet 24/7 met mij en mijn gedachtegang samen.quote:
Maar dit is slowchat en dat mag hier niet.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Okayquote:
[..]
[..]
Jullie leven dan ook niet 24/7 met mij en mijn gedachtegang samen.
Maar dit is slowchat en dat mag hier niet.
.Maar dat zegt alsnog niks. Iedereen is wel eens zuur.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
quote:
[..]
Okay
Maar dat zegt alsnog niks. Iedereen is wel eens zuur.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Nou ik vond je vorige week niet zuur, dus 24/7 zuur ben je niet. Of ik ben ook zuur dat het me dan niet opvaltquote:
[..]
[..]
Jullie leven dan ook niet 24/7 met mij en mijn gedachtegang samen.
Maar dit is slowchat en dat mag hier niet.
Het is misschien je coopingsmechanisme omdat je op langere termijn jezelf hebt aangeleerd dat dat de beste manier is. En dat doe je nu misschien dan al wel zo lang dat je ook echt denkt dat je zo bent. Maar ik geloof dat er heel veel meer onder zit.quote:
Dat kan maar het is wel lekker makkelijk en aangezien ik geen zin meer heb in gedoe ga ik wel lekker door met de makkelijke manier. Net zoals niks meer uitvoeren en in bed liggen en daarom bij mijn volgende afspraak bij de psych ook aangeven dat ik geen zin meer heb in therapie.quote:
[..]
Het is misschien je coopingsmechanisme omdat je op langere termijn jezelf hebt aangeleerd dat dat de beste manier is. En dat doe je nu misschien dan al wel zo lang dat je ook echt denkt dat je zo bent. Maar ik geloof dat er heel veel meer onder zit.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Het lijkt nu makkelijk, maar volgens mij is er op de lange termijn niks makkelijk aan helemaal alleen in je bed liggen. Er is een reden dat je hier überhaupt meepost. En dat je dit hier zegt, ik geloof niet dat je echt zo wil zijn. Je weet alleen niet hoe het dan wel moet. En dat is niet erg. Ik hoop dat je een fatsoenlijke hulpverlener hebt die daar doorheen prikt.quote:
[..]
Dat kan maar het is wel lekker makkelijk en aangezien ik geen zin meer heb in gedoe ga ik wel lekker door met de makkelijke manier. Net zoals niks meer uitvoeren en in bed liggen en daarom bij mijn volgende afspraak bij de psych ook aangeven dat ik geen zin meer heb in therapie.
Ik moet zeggen dat die timing van mijn moeder icm die extra kalmeringspillen dan wel weer een handig toeval is. Ik merk het precies wanneer de werking minder word en de radartjes in mijn hoofd weer fanatieker gaan draaien en het is echt gewoon teveel. Dan is het dus weer tijd voor nieuwe.
Zoveel radartjes dat ik me afvraag of dat ik überhaupt wel vooruitgang heb gehad het afgelopen jaar of dat ik het gewoon weer succesvol weggestopt had, omdat ik zo lang heb moeten wachten. En dat nu het begonnen zijn met therapie, en alle veranderingen met medicijnen het misschien wel weer los maakt. Maar ik neem aan dat ze dan handvaten hebben die ze je aanleren zodat je stapsgewijs de medicijnen af kan bouwen en het echt aan kan gaan want voor alsnog hebben we alleen nog maar cognitieve gedrags therapie gedaan. En veel op "pauze" gedrukt. En mijn pauze knopt voelt stuk.
[ Bericht 2% gewijzigd door #ANONIEM op 04-11-2017 22:27:28 ]
Ik merk het precies wanneer de werking minder word en de radartjes in mijn hoofd weer fanatieker gaan draaien en het is echt gewoon teveel. Dan is het dus weer tijd voor nieuwe. Zoveel radartjes dat ik me afvraag of dat ik überhaupt wel vooruitgang heb gehad het afgelopen jaar of dat ik het gewoon weer succesvol weggestopt had, omdat ik zo lang heb moeten wachten. En dat nu het begonnen zijn met therapie, en alle veranderingen met medicijnen het misschien wel weer los maakt. Maar ik neem aan dat ze dan handvaten hebben die ze je aanleren zodat je stapsgewijs de medicijnen af kan bouwen en het echt aan kan gaan want voor alsnog hebben we alleen nog maar cognitieve gedrags therapie gedaan. En veel op "pauze" gedrukt. En mijn pauze knopt voelt stuk.
[ Bericht 2% gewijzigd door #ANONIEM op 04-11-2017 22:27:28 ]
Maar welk gedoe is dat danquote:
[..]
Dat kan maar het is wel lekker makkelijk en aangezien ik geen zin meer heb in gedoe ga ik wel lekker door met de makkelijke manier. Net zoals niks meer uitvoeren en in bed liggen en daarom bij mijn volgende afspraak bij de psych ook aangeven dat ik geen zin meer heb in therapie.
Want van negeren gaat het niet weg en wordt het alleen maar erger.
Lijkt me goed om dat ook aan te geven in therapie.quote:
En veel op "pauze" gedrukt. En mijn pauze knopt voelt stuk.
Fake it till you make it...
Het ligt voor de hand dat je klachten dan weer even wat erger worden (lijkt me dat je dat ook gehoord had bij aanvang van je behandeling?) en dat je dan wat gevoeliger bent voor dit soort situaties. Ook kan je wat makkelijker getriggerd worden, maar die ervaringen neem ik vervolgens weer mee naar m'n behandelaars.quote:
En dat nu het begonnen zijn met therapie, en alle veranderingen met medicijnen het misschien wel weer los maakt. Maar ik neem aan dat ze dan handvaten hebben die ze je aanleren zodat je stapsgewijs de medicijnen af kan bouwen en het echt aan kan gaan want voor alsnog hebben we alleen nog maar cognitieve gedrags therapie gedaan. En veel op "pauze" gedrukt. En mijn pauze knopt voelt stuk.
Wat bedoel je met "op pauze gedrukt"? Bedoel je dat je tijdens je behandelingen dan herbelevingen krijgt/je weer net zo voelt als toen?
Of bedoel je een pauze knop voor als je bijvoorbeeld thuis zit? Want in dat geval heb ik volgens mij nooit echt een pauze knop gehad (en dan greep ik naar een roesmiddel (waarbij roesmiddel breed opgevat kan worden en niet alleen een pilletje hoeft te zijn)).
En dit idd.quote:
[..]
Lijkt me goed om dat ook aan te geven in therapie.
Nee dat is niet besproken want we zijn eerst met cognitieve gedrags therapie aan de slag gegaan en nog niet met de specifieke trauma therapie.quote:
[..]
Het ligt voor de hand dat je klachten dan weer even wat erger worden (lijkt me dat je dat ook gehoord had bij aanvang van je behandeling?) en dat je dan wat gevoeliger bent voor dit soort situaties. Ook kan je wat makkelijker getriggerd worden, maar die ervaringen neem ik vervolgens weer mee naar m'n behandelaars.
Wat bedoel je met "op pauze gedrukt"? Bedoel je dat je tijdens je behandelingen dan herbelevingen krijgt/je weer net zo voelt als toen?
Of bedoel je een pauze knop voor als je bijvoorbeeld thuis zit? Want in dat geval heb ik volgens mij nooit echt een pauze knop gehad (en dan greep ik naar een roesmiddel (waarbij roesmiddel breed opgevat kan worden en niet alleen een pilletje hoeft te zijn)).
[..]
En dit idd.
En met pauze bedoel ik dat ik redelijk goed een overleef modus had waarbij ik redelijk door kan gaan met positieve dingen, als ik maar niet stil sta bij hoe het komt waar ik nu ben, niet teveel aan de toekomst denk en niet te veel niks doe. Anders zijn kalmeringspillen of een jointje erg welkom(hier zijn mijn behandelaren allemaal van op de hoogte en ik weet dat er nogal veel uiteenlopende meningen over zijn en ik heb er niet zo zeer zin in om hier een discussie punt van te maken.
). Daarom voelt het soms ook als een onmogelijke cirkel met de fibromyalgie. Want je kan niet altijd bezig zijn en fibromyalgie maakt je belastbaarheid nog minder.
Hallo allemaal,
Ben laatst dus naar de psycholoog geweest, en ze denkt aan een post traumatische stressstoornis, (vanwege een vervelende thuissituatie, en wat gebeurtenissen in klinieken, etc) Is eigenlijk al vastgesteld. Ze denkt dat cognitieve gedragstherapie wel wat is, en EMDR. Beide nog niet gedaan Dus hoop dat het gaat helpen, heb er ergens wel vertrouwen in.
Maar ik ben wel heel erg bang dat anderen die diagnose niet begrijpen. Soms zou ik heel graag willen dat mensen even in mijn hoofd konden kijken.
Ben laatst dus naar de psycholoog geweest, en ze denkt aan een post traumatische stressstoornis, (vanwege een vervelende thuissituatie, en wat gebeurtenissen in klinieken, etc) Is eigenlijk al vastgesteld. Ze denkt dat cognitieve gedragstherapie wel wat is, en EMDR. Beide nog niet gedaan Dus hoop dat het gaat helpen, heb er ergens wel vertrouwen in.
Maar ik ben wel heel erg bang dat anderen die diagnose niet begrijpen. Soms zou ik heel graag willen dat mensen even in mijn hoofd konden kijken.
Niet om je weg te jagen, maar er is een centraal PTSS topic:quote:
Hallo allemaal,
Ben laatst dus naar de psycholoog geweest, en ze denkt aan een post traumatische stressstoornis, (vanwege een vervelende thuissituatie, en wat gebeurtenissen in klinieken, etc) Is eigenlijk al vastgesteld. Ze denkt dat cognitieve gedragstherapie wel wat is, en EMDR. Beide nog niet gedaan Dus hoop dat het gaat helpen, heb er ergens wel vertrouwen in.
Maar ik ben wel heel erg bang dat anderen die diagnose niet begrijpen. Soms zou ik heel graag willen dat mensen even in mijn hoofd konden kijken.
R&P / [Centraal] PTSS en Traumaverwerking
Ik denk dat je daar meer gelijkgestemden gaat vinden.
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Dankje! Ja, ik post hier ook omdat ik gediagnostiseerd ben met een depressie. Vandaar,quote:
[..]
Niet om je weg te jagen, maar er is een centraal PTSS topic:
R&P / [Centraal] PTSS en Traumaverwerking
Ik denk dat je daar meer gelijkgestemden gaat vinden.
Hopelijk heb je er wat aanquote:
[..]
Dankje! Ja, ik post hier ook omdat ik gediagnostiseerd ben met een depressie. Vandaar,
.Succes!
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Zo, vandaag een kleine overwinning en nu durf ik het ook te zeggen.
Ik ben sinds mijn burnout in 2015 niet meer naar de tandarts geweest maar vandaag moest ik toch bij t gezondheidscentrum zijn om medicatie op te halen en vond ik de moed weer een afspraak te maken.
Toen ik een burnout kreeg is het denk ik een half jaar gewoon niet in me opgekomen om een afspraak te maken, mijn geheugen was best een puinzooi toen. Maar daarna durfde ik niet meer binnen te stappen of te bellen omdat ik bang was dat hij en de assistente een hekel aan me zouden hebben omdat ik al zolang niet geweest was.
Stond ik daar superzenuwachtig te wriemelen maar de assistente was heel aardig en ik kan woensdag al terecht. Ik vind t best spannend. En stom dat ik dat vind. Pff. Maar ik ga wel hoor.
Ik ben sinds mijn burnout in 2015 niet meer naar de tandarts geweest maar vandaag moest ik toch bij t gezondheidscentrum zijn om medicatie op te halen en vond ik de moed weer een afspraak te maken.
Toen ik een burnout kreeg is het denk ik een half jaar gewoon niet in me opgekomen om een afspraak te maken, mijn geheugen was best een puinzooi toen. Maar daarna durfde ik niet meer binnen te stappen of te bellen omdat ik bang was dat hij en de assistente een hekel aan me zouden hebben omdat ik al zolang niet geweest was.
Stond ik daar superzenuwachtig te wriemelen maar de assistente was heel aardig en ik kan woensdag al terecht. Ik vind t best spannend. En stom dat ik dat vind. Pff. Maar ik ga wel hoor.
Lopen hier nog een paar mensen met trauma's rond (waaronder ikzelf dus), daar hoef je in elk geval niet bang voor te zijnquote:
Hallo allemaal,
Ben laatst dus naar de psycholoog geweest, en ze denkt aan een post traumatische stressstoornis, (vanwege een vervelende thuissituatie, en wat gebeurtenissen in klinieken, etc) Is eigenlijk al vastgesteld. Ze denkt dat cognitieve gedragstherapie wel wat is, en EMDR. Beide nog niet gedaan Dus hoop dat het gaat helpen, heb er ergens wel vertrouwen in.
Maar ik ben wel heel erg bang dat anderen die diagnose niet begrijpen. Soms zou ik heel graag willen dat mensen even in mijn hoofd konden kijken.
Het vervelende is ook dat het vaak gepaard gaat met dus die depressieve gevoelens (of simpelweg gevoelens van ellende) en angstklachten.
Ja, het onbegrip is groot.
Ik heb zelf schema's gedaan en dat waren toch wel wat eye-openers. Het vergt wel veel energie (soms heeel erg veel!) maar ik zie het als een nuttige investering.
Hoe lang ongeveer heb je zeg maar onbehandeld met je klachten rondgelopen?
"Enjoy your stayquote:
[..]
Dankje! Ja, ik post hier ook omdat ik gediagnostiseerd ben met een depressie. Vandaar,
" Bedoel je dan dat je als het ware dat ene gedeelte soort van negeert?quote:
[..]
Nee dat is niet besproken want we zijn eerst met cognitieve gedrags therapie aan de slag gegaan en nog niet met de specifieke trauma therapie.
En met pauze bedoel ik dat ik redelijk goed een overleef modus had waarbij ik redelijk door kan gaan met positieve dingen, als ik maar niet stil sta bij hoe het komt waar ik nu ben, niet teveel aan de toekomst denk en niet te veel niks doe. Anders zijn kalmeringspillen of een jointje erg welkom(hier zijn mijn behandelaren allemaal van op de hoogte en ik weet dat er nogal veel uiteenlopende meningen over zijn en ik heb er niet zo zeer zin in om hier een discussie punt van te maken.
Ik vind het zelf heel prettig om kalmeringsmiddelen te hebben, zelfs al gebruik ik het niet. De wetenschap dat ik wat heb liggen geeft al rust.
Jointje kan ik me wel voorstellen, ben zelf aardig uitgeblowd.
Ik heb wel met je te doen met je fibromyalgie. Het enige "voordeel" is dat je dan sneller met jezelf word geconfronteerd. Ik ben te lang rond blijven lopen met m'n klachten en wist nieteens meer waar die klachten toch steeds vandaan kwamen..tot begin dit jaar dan
Zit ik al 13 jaar in de hulpverlening, lekker op tijd ook
Maar ik wandelde bijvoorbeeld idioot veel en hield mezelf fysiek bezig en mijn lichaam trok dat makkelijk.
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Krijg je die bewust niet? Wel gevraagd/besproken?quote:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Ik slik ze ook niet, maar ik heb ze ook nooit nodig gehad eigenlijk. Mijn depressie gaat nog echt gepaard met angsten of onrust, of het moet de angst zijn dat het dit keer echt niet over gaat, maar dat is alleen maar meer deprimerend dan echt beangstigend.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ik heb een doosje met 10 Oxazepam liggen, gewoon via huisarts gekregen. Slik ze eigenlijk alleen als ik al drie nachten niet slaap, of paniekaanvallen heb die langer duren dan een uur.quote:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Mon 'en!
Nooit over gehad, misschien omdat het ook meer is gericht op angsten en niet zozeer depressief zijn. Al zou het misschien wel kunnen helpen als je echt heel diep zit.quote:
[..]
Krijg je die bewust niet? Wel gevraagd/besproken?
Ik slik ze ook niet, maar ik heb ze ook nooit nodig gehad eigenlijk. Mijn depressie gaat nog echt gepaard met angsten of onrust, of het moet de angst zijn dat het dit keer echt niet over gaat, maar dat is alleen maar meer deprimerend dan echt beangstigend.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik slik ze ook niet.quote:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Ik krijg ze nu ook niet meer. Ik ga er niet achteraan omdat ik ze nauwelijks nog gebruik en omdat ik voldoende heb liggen hierquote:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Volgens mij ging m'n laatste herhaalrecept ook tot ergens 2e helft van dit jaar en aangezien ik alles wel heb opgehaald maar achteraf gezien minder verbruikt heb, heb ik nog wat liggen.
Ik was er ook niet zo'n fan van. Tot mijn hoofd zulke rare dingen ging doen dat ik er om zat te smeken.
Ik heb vandaag bij de psycholoog wel alles kunnen bespreken wat ik wilde bespreken eigenlijk. Conclusie is eigenlijk een beetje dat er heel veel losse dingen aan de hand zijn waar ik op zichzelf staand wel mee om zou kunnen gaan, maar alles bij elkaar word het gewoon een soort hersensoep.
We hebben ook besproken wat ik er aan kan doen om in ieder geval mijn dagen door te komen en dat kan ik als een waterval op ratelen en dat is niet voldoende gebleken de afgelopen dagen en dan kom ik dus inderdaad tot de conclusie dat ik eigenlijk niet zoveel meer kan bedenken dan kalmeringsmedicijnen erin totdat ik er stapsgewijs mee aan de slag kan met mijn volgende therapeut.
Mijn psychiater gaat me terugbellen. Heeft hij net al gedaan, hele middag met de telefoon in mijn klauwen gezeten en net dat half uurtje dat ik boven aanrommel.. zul je altijd zien.
Ik heb dat van de no show ook nog proberen te bespreken maar ze zei dat die regel eigenlijk vrij zwart/wit was en dat ze eigenlijk niet van te voren kon toezeggen dat als het de volgende keer mis gaat dat ik dan die rekening niet krijg al kan ik er niks aan doen. Mja.. heb het in ieder geval hard op uitgesproken. Mijn volgende therapeut werkt sowieso ook met mail, dus daar zou ik wel ook makkelijker tussendoor contact mee moeten kunnen zoeken. Dat lijkt me wel heel fijn.
We hebben ook besproken wat ik er aan kan doen om in ieder geval mijn dagen door te komen en dat kan ik als een waterval op ratelen en dat is niet voldoende gebleken de afgelopen dagen en dan kom ik dus inderdaad tot de conclusie dat ik eigenlijk niet zoveel meer kan bedenken dan kalmeringsmedicijnen erin totdat ik er stapsgewijs mee aan de slag kan met mijn volgende therapeut.
Mijn psychiater gaat me terugbellen. Heeft hij net al gedaan, hele middag met de telefoon in mijn klauwen gezeten en net dat half uurtje dat ik boven aanrommel.. zul je altijd zien.
Ik heb dat van de no show ook nog proberen te bespreken maar ze zei dat die regel eigenlijk vrij zwart/wit was en dat ze eigenlijk niet van te voren kon toezeggen dat als het de volgende keer mis gaat dat ik dan die rekening niet krijg al kan ik er niks aan doen. Mja.. heb het in ieder geval hard op uitgesproken. Mijn volgende therapeut werkt sowieso ook met mail, dus daar zou ik wel ook makkelijker tussendoor contact mee moeten kunnen zoeken. Dat lijkt me wel heel fijn.
Goed van je!! Ik ken het maar al te goed, moet die stap ook nog een keer maken. Zeker aangezien ik dit jaar nog dik betaal ervoor ook.quote:
Zo, vandaag een kleine overwinning en nu durf ik het ook te zeggen.
Ik ben sinds mijn burnout in 2015 niet meer naar de tandarts geweest maar vandaag moest ik toch bij t gezondheidscentrum zijn om medicatie op te halen en vond ik de moed weer een afspraak te maken.
Toen ik een burnout kreeg is het denk ik een half jaar gewoon niet in me opgekomen om een afspraak te maken, mijn geheugen was best een puinzooi toen. Maar daarna durfde ik niet meer binnen te stappen of te bellen omdat ik bang was dat hij en de assistente een hekel aan me zouden hebben omdat ik al zolang niet geweest was.
Stond ik daar superzenuwachtig te wriemelen maar de assistente was heel aardig en ik kan woensdag al terecht. Ik vind t best spannend. En stom dat ik dat vind. Pff. Maar ik ga wel hoor.
Ik heb ze alleen tijdelijk gehad als tussenoplossing voordat ik specialistische hulp kreeg. En alleen gebruikt als een soort noodoplossing als het echt niet anders ging. Ze zijn ook meer bedoeld voor angsten/paniek dan bij een depressie.quote:
Ben ik de enige hier die niet van die kalmeringspilletjes krijgt? Zou wel fijn zijn voor de moeilijke momenten.
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |