Voor individuele personen kan het goedkoper zijn maar voor het collectief als geheel (d.w.z. alle vaders bij elkaar) is het beslist duurder. Ook voor de werkgevers trouwens die met meer administratieve kosten te maken zullen krijgen e.d. ipv dat het centraal is geregeld.quote:Op maandag 11 juli 2016 17:04 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Het zijn alleen uiteindelijk niet echt privé-zaken omdat je er ook voor betaalt als dingen misgaan.
[..]
Punt is dat je daarmee vooral de ongelijkheid vergroot terwijl het nog zeer de vraag is of je daadwerkelijk goedkoper uit gaat zijn. Waarschijnlijk niet eens.
Is niet flauw. Je komt eerst met een nogal belachelijk voorbeeld. Want wat als een vader 4 dagen werkt en daarnaast op zaterdag mee naar de hockey gaat en op zondag loopt pokemons te zoeken?quote:Op maandag 18 juli 2016 13:55 schreef GSbrder het volgende:
[..]
Dat is flauw. Ik geef al aan dat ik geen vader ben, maar maakt het dan onmogelijk om erover te discussieren?
Waarom zijn die eerste jaren volgens jou zo belangrijk?
De ww-premies voor werknemers zijn al een jaar of tien (kabinet Balkenende) afgeschaft, wat op zich wel vrij apart is. De kosten van dat stelsel lopen op als het voor dingen wordt gebruikt waar het eigenlijk niet voor is bedoeld (deeltijd-WW).quote:Op zondag 10 juli 2016 21:45 schreef Janneke141 het volgende:
[..]
Nee, bij wet afgedwongen. Dat maakt het nog niet normaal. Enig idee wat de belastingdruk daar is? Het moet ergens van betaald worden natuurlijk.
Maar dit is natuurlijk weer een leuk projectje voor linkse maakbaarheidsdenkers die zich, nadat het is ingevoerd, amechtig staan te verbazen dat hun nettoloon is gedaald vanwege de gestegen ww-premies.
Het heeft een ander labeltje gekregen, ze staan nu ergens anders op je loonstrook. Dat maakt nog niet dat ze zijn afgeschaft.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:18 schreef Klopkoek het volgende:
De ww-premies voor werknemers zijn al een jaar of tien (kabinet Balkenende) afgeschaft, wat op zich wel vrij apart is.
Dat zijn ze wel. Destijds was dat een leuke verkiezingsstunt. Mensen kregen er handje contantje geld bij.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:20 schreef Janneke141 het volgende:
[..]
Het heeft een ander labeltje gekregen, ze staan nu ergens anders op je loonstrook. Dat maakt nog niet dat ze zijn afgeschaft.
Werkloosheid is geen keuze en in zekere zin is het krijgen en opvoeden van kinderen ook geen persoonlijke keuze. Want als iedereen dat vertikt dan houdt het land gewoon op te bestaan, en ben je je leven niet meer veilig op straat (dan is het hier net Afrika, waar mensen niet kunnen of willen investeren in hun kind).quote:En waar je het dan ook op inhoudt, als je 'de samenleving' wil laten opdraaien voor de persoonlijke keuzes van sommigen dan ontkom je er niet aan om ergens de collectieve lasten te verhogen. Hoe je het dan ook noemt en waar je het dan ook doet.
Omdat de hechtingsfase in de eerste paar maanden zit.quote:Op maandag 18 juli 2016 13:55 schreef GSbrder het volgende:
[..]
Dat is flauw. Ik geef al aan dat ik geen vader ben, maar maakt het dan onmogelijk om erover te discussieren?
Waarom zijn die eerste jaren volgens jou zo belangrijk?
quote:Op maandag 11 juli 2016 16:29 schreef Janneke141 het volgende:
[..]
Verstandige mensen leggen een spaarpot aan voor nuttige zaken, zodat ze daarvoor niet afhankelijk zijn van anderen.
Precies. De slepende economische crisis van de afgelopen 8-10 jaar hebben uitstekend het tegendeel bewezen. Zelfs slimme mensen kunnen geprogrammeerd worden tot destructie en korte termijn obsessie.quote:Op maandag 11 juli 2016 16:30 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Ja, dat soort retoriek was 10 jaar geleden wellicht nog geloofwaardig.
Die implicaties worden daar niet minder door. Ik vind het zinniger om te kijken naar hoe je die implicaties kunt verkleinen of verminderen dan maar te roepen dat alles eigen verantwoordelijkheid is.quote:Op zondag 17 juli 2016 20:29 schreef SupportIceland het volgende:
[..]
Die implicaties worden veroorzaakt door gebrek aan verantwoordelijkheid. De overheid is niet je papa/mama.
Zijn geen irrelevante voorbeelden, want de betrokkenheid van een vader hangt niet alleen af van z'n fictieve uurtjes op kantoor. Jij gaf aan dat er een groot verschil was tussen één dag per week minder werken en een maand vrij nemen bij geboorte. Prima, kan ik mee inkomen. Een vakantie is niet hetzelfde als het huishouden runnen.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:10 schreef Tem het volgende:
[..]
Is niet flauw. Je komt eerst met een nogal belachelijk voorbeeld. Want wat als een vader 4 dagen werkt en daarnaast op zaterdag mee naar de hockey gaat en op zondag loopt pokemons te zoeken?
Of als die vader die de hele week hard werk in het weekend ook even los wil en geen gejank om zich heen wil hebben?
Zijn totaal irrelevante voorbeelden.
Kan ik me zeker voorstellen en ook dat het als vader vervelend moet zijn om zoveel eerste stapjes te moeten missen, bijvoorbeeld de eerste woordjes, of het staan, of andere dingen. Dat die band tweerichtingsverkeer is, wil echter niet zeggen dat een één-jarige dezelfde band met jou heeft als een tienjarige. Wederom, ik ben geen vader en kan het alleen uit anekdotisch bewijs of droge pedagogiek halen waarom een tienjarige meer band met z'n ouders voelt dan een éénjarige en vice versa dus de vaderrol meer zal missen wanneer deze band er niet is.quote:Een kind ontwikkelt zich razendsnel de eerste jaren. Dat is niet alleen belangrijk voor hem/haar maar ook voor jou als vader om mee te maken. Je mist een hoop als je daar niet frequent bij aanwezig bent. Die band is tweerichtingsverkeer.
Het gaat er ook niet zozeer om om mannen en vrouwen gelijk te trekken maar om vaders meer te betrekken in het opvoedingsproces de eerste jaren. Juist die jaren zijn belangrijk in de emotionele ontwikkeling van een kind. Dat is deels eigen verantwoordelijkheid, maar ik vind ook dat de overheid hier wel een faciliterende rol in kan spelen. De huidige verdeling tussen man en vrouw is tamelijk uit balans en houdt bij ouders die daar niet zo bewust mee bezig zijn alleen maar de emotionele afstand tussen vader en kind in stand.quote:Op zondag 17 juli 2016 14:17 schreef Tem het volgende:
[..]
Maar een man en vrouw zijn niet gelijk, en dat heeft ook niet veel met de betrokkenheid van een vader te maken. Het hele zwanger/bevallingsverhaal is al niet hetzelfde, medische impact is anders en emotioneel gezien is ook anders. Dat het hier in Nederland wel erg karig is gesteld met voorheen 2 dagen () voor mannen ben ik het wel mee eens, maar hoe het in Zweden is geregeld vind ik weer overdreven. Dat de staat moet opdraaien voor meer binding met hun kind is een beetje de omgekeerde wereld. Als je kinderen op de wereld zet moet je zelf de verantwoordelijkheid ervoor nemen. Ik ben zelf ook minder uren gaan werken omdat ik het belangrijk vind om mijn kinderen te zien opgroeien en daar een aandeel in te hebben.
Ik snap je bedoeling wel alleen ik zet mijn twijfels bij de stelling dat per definitie een overheid daarin moet voorzien. Er zijn al genoeg fiscale zaken waarbij ouders worden ondersteund door de overheid om daar dan nog eens werkgevers te duperen door verplicht te stellen dat vaders ook nog eens maanden betaalt verlof kunnen krijgen vind ik wat teveel van het goede.
De eerste drie maanden is het hechtingsgedrag toch nog niet-selectief?quote:Op maandag 18 juli 2016 14:29 schreef Moppert het volgende:
[..]
Omdat de hechtingsfase in de eerste paar maanden zit.
Ook in 1990 stopten nog heel veel moeders met werken zodra ze een kind kregen, en als ze geen vaste baan hadden dan hadden ze amper een andere keuze dan stoppen met werken, want kinderopvang werd destijds nog deels door de werkgever betaald, en een uitzendbureau ging echt geen kinderopvang voor jou betalen.quote:Op maandag 18 juli 2016 13:27 schreef GSbrder het volgende:
[..]
Denk dat dit voor mensen die nu vader of moeder worden al weer anders was. Kom je uit 1970, dan was de kans dat je een werkende moeder had (parttime en fulltime) één op vier. Ben je echter in 1990 geboren, had al 60% van de moeders betaalde arbeid. Dit zal alleen maar toenemen. Of de verwachtingen met het vaderschap net zoveel veranderen als de verwachtingen bij het moederschap, is nog maar de vraag. Een hoop jonge vaders werken gewoon fulltime en ik denk ook niet dat hier een goed/fout aan te hangen valt. Er zijn huismannen met slechte opvoedskills en carrieretijgers die desondanks betrokken vaders zijn. Zolang het maar voor het individu werkt en het individu voldoende vrijheid heeft om het vaderschap vorm te geven. Dat kan door een maand vrij te nemen of door parttime te gaan werken.
Uitgangspunt is dat een vader die meer thuis is ook een betere band opbouwt met z'n kinderen dan wanneer die niet thuis is. En daarbij speelt leeftijd niet echt een rol; een kind gaat door verschillende ontwikkelingsfasen heen die ieder apart belangrijk zijn.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:35 schreef GSbrder het volgende:
Kan ik me zeker voorstellen en ook dat het als vader vervelend moet zijn om zoveel eerste stapjes te moeten missen, bijvoorbeeld de eerste woordjes, of het staan, of andere dingen. Dat die band tweerichtingsverkeer is, wil echter niet zeggen dat een één-jarige dezelfde band met jou heeft als een tienjarige. Wederom, ik ben geen vader en kan het alleen uit anekdotisch bewijs of droge pedagogiek halen waarom een tienjarige meer band met z'n ouders voelt dan een éénjarige en vice versa dus de vaderrol meer zal missen wanneer deze band er niet is.
Volgens mij heb ik nergens gesteld dat bij de een "geen" band is en bij de ander "wel" een band. Ik heb alleen aangegeven dat wanneer je je band wil vergroten er daar meer tijd voor moet vrijmaken. Iemand die zes dagen in de week werkt heeft die tijd niet maar kan in zijn ogen in prima band hebben. Het zou alleen mijn keuze niet zijn.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:35 schreef GSbrder het volgende:
[..]
Zijn geen irrelevante voorbeelden, want de betrokkenheid van een vader hangt niet alleen af van z'n fictieve uurtjes op kantoor. Jij gaf aan dat er een groot verschil was tussen één dag per week minder werken en een maand vrij nemen bij geboorte. Prima, kan ik mee inkomen. Een vakantie is niet hetzelfde als het huishouden runnen.
Vaderschap heeft echter meer gradaties dan "geen band bij fulltime" en "wel een band bij parttime", ook omdat parttime werken en fulltime werken niet allesbepalend zijn in hoe iemand z'n week indeelt. Er zijn vaders die pas rond 9 uur thuiskomen en vaders die al om 5 uur staan te koken. Dat heeft weinig te maken met mijn persoonlijke ervaringen en meer met gasten die ik hier nog zie rondhangen als hun kinderen al op bed liggen, terwijl anderen ze ophalen van school zodra het kwart over drie is.
[..]
Kan ik me zeker voorstellen en ook dat het als vader vervelend moet zijn om zoveel eerste stapjes te moeten missen, bijvoorbeeld de eerste woordjes, of het staan, of andere dingen. Dat die band tweerichtingsverkeer is, wil echter niet zeggen dat een één-jarige dezelfde band met jou heeft als een tienjarige. Wederom, ik ben geen vader en kan het alleen uit anekdotisch bewijs of droge pedagogiek halen waarom een tienjarige meer band met z'n ouders voelt dan een éénjarige en vice versa dus de vaderrol meer zal missen wanneer deze band er niet is.
http://www.economist.com/(...)conomist-explains-18quote:Op maandag 18 juli 2016 14:31 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Die implicaties worden daar niet minder door. Ik vind het zinniger om te kijken naar hoe je die implicaties kunt verkleinen of verminderen dan maar te roepen dat alles eigen verantwoordelijkheid is.
1990 was waarschijnlijk een soort kantelpunt. Hiervoor was het normaler om te stoppen met werken zodra er kinderen kwamen, hierna moeilijker. Dit (oorzaak/gevolg) zorgde ook voor dubbele inkomens, waardoor koopwoningen in prijs omhoog gingen en een professionalisering van de kinderopvang (oppas voor 2000, daarna kinderopvang). Tel daar nog bij op dat het aantal hoogopgeleide vrouwen in 1990 een stuk lager lag dan dat het nu ligt en de algemene concurrentie die hoger is en je conclusie over het "carrière om zeep helpen" komt aardig dichtbij.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:38 schreef Leandra het volgende:
[..]
Ook in 1990 stopten nog heel veel moeders met werken zodra ze een kind kregen, en als ze geen vaste baan hadden dan hadden ze amper een andere keuze dan stoppen met werken, want kinderopvang werd destijds nog deels door de werkgever betaald, en een uitzendbureau ging echt geen kinderopvang voor jou betalen.
Het verschil met nu is vooral dat steeds minder vrouwen er een paar jaar tussenuit gaan als ze kinderen krijgen, maar dat was in 1990 nog heel gewoon.
Ik denk dat het je ook minder nagedragen werd als je er een paar jaar tussenuit geweest was, terwijl je nu zo ongeveer je hele carrière om zeep helpt door een paar jaar thuis te zijn voor de kinderen.
Nou, dan zorg je er als vader toch voor dat je een tijd meer thuis kan zijn na de geboorte?quote:Op maandag 18 juli 2016 14:40 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Uitgangspunt is dat een vader die meer thuis is ook een betere band opbouwt met z'n kinderen dan wanneer die niet thuis is. En daarbij speelt leeftijd niet echt een rol; een kind gaat door verschillende ontwikkelingsfasen heen die ieder apart belangrijk zijn.
Dan moet daar een regeling voor komen. Ga jij als moeder gratis thuis zitten? Willen de meeste moeders ook niet.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:45 schreef Janneke141 het volgende:
[..]
Nou, dan zorg je er als vader toch voor dat je een tijd meer thuis kan zijn na de geboorte?
Ben ik met je eens.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:37 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Het gaat er ook niet zozeer om om mannen en vrouwen gelijk te trekken maar om vaders meer te betrekken in het opvoedingsproces de eerste jaren. Juist die jaren zijn belangrijk in de emotionele ontwikkeling van een kind. Dat is deels eigen verantwoordelijkheid, maar ik vind ook dat de overheid hier wel een faciliterende rol in kan spelen. De huidige verdeling tussen man en vrouw is tamelijk uit balans en houdt bij ouders die daar niet zo bewust mee bezig zijn alleen maar de emotionele afstand tussen vader en kind in stand.
Ik zou niet weten waarom. Kunnen vader en werkgever prima zelf regelen, dat hoef je geen anderen mee lastig te vallen.quote:
Die ontwikkelingsfasen zijn zeker belangrijk, maar ik denk niet dat het in elke ontwikkelingsfase even belangrijk is om een beschikbare en exclusieve opvoeder te zijn. Net zoals het voor kinderen vanaf een bepaalde leeftijd ook gezonder is om de aandacht te delen met andere kinderen op de kinderopvang en het voor een bepaalde leeftijd gezond is om de exclusieve aandacht van één of enkele opvoeders te krijgen. Ik had het onder andere hierover:quote:Op maandag 18 juli 2016 14:40 schreef Xa1pt het volgende:
[..]
Uitgangspunt is dat een vader die meer thuis is ook een betere band opbouwt met z'n kinderen dan wanneer die niet thuis is. En daarbij speelt leeftijd niet echt een rol; een kind gaat door verschillende ontwikkelingsfasen heen die ieder apart belangrijk zijn.
quote:Hechting
De eerste weken probeert het kindje nog met iedereen contact te krijgen (niet selectief), Maar zo rond de drie maanden beginnen kinderen voorkeur te ontwikkelen voor een paar personen in de directe omgeving van het kind en richt het kind het gehechtheidsgedrag voornamelijk nog op deze mensen. Het gehechtheidsgedrag begint reactief te worden, het is een reactie op de aanwezigheid van bepaalde personen en op het gedrag van deze mensen, in plaats van instinctief te reageren op de aanwezigheid van mensen. Dit gerichte gehechtheidsgedrag zorgt er voor dat het kind zich aan de ouders hecht, maar ook dat de ouders zich aan het kind hechten.
Vanaf 5/6 maanden begint het kind zich echt bewust te hechten aan de personen in zijn of haar directe omgeving. We zien dan vaak dat één persoon centraal komt te staan (exclusieve gehechtheid). Om een goede hechting te kunnen krijgen is het belangrijk dat er niet te veel verschillende personen voor het kind zorgen, dat er niet te veel wisselingen hierin plaats vinden en dat er personen zijn met wie het kind geregeld tijd doorbrengt. Maar enkel aanwezig zijn of enkel het kind verzorgen is niet voldoende om hechting te bewerkstelligen. Het kind hecht zich aan die personen die adequaat reageren op de signalen van het kind. De kwaliteit van de relatie en de continuïteit van de relatie is belangrijker dan de kwantiteit. Goed reageren op de behoeftes van het kind is dus belangrijker dan veel tijd met het kind doorbrengen. En door gehoor te geven aan de behoeften van het kind leert het kind te vertrouwen op de omgeving.
Bron: Opvoedadvies
Vrouwen willen toch ook betaald thuis zitten. Wil je hiermee impliceren dat een man minder te zeggen heeft? Kan je melden dat zonder ons er geen kindjes komen hoor.quote:Op maandag 18 juli 2016 14:47 schreef Janneke141 het volgende:
[..]
Ik zou niet weten waarom. Kunnen vader en werkgever prima zelf regelen, dat hoef je geen anderen mee lastig te vallen.
Ja, en waarom nemen moeders niet gewoon zelf verlof op als ze zwanger zijn? Je kiest toch zelf voor een kind?!quote:Op maandag 18 juli 2016 14:45 schreef Janneke141 het volgende:
[..]
Nou, dan zorg je er als vader toch voor dat je een tijd meer thuis kan zijn na de geboorte?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |