R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hoewel perfecte ouders niet bestaan en ze achteraf dingen beter hadden kunnen doen, ervaren de meeste mensen hun ouders als veiligheid en vertrouwdheid waarop ze altijd kunnen terugvallen. Maar dat is niet het geval bij ernstige verwaarlozing, mishandeling of (seksueel) misbruik.
Ik heb een interessant item hierover gevonden. Misschien kunnen mensen die met hun ouders hebben gebroken zich hiermee identificeren.
Ik heb een interessant item hierover gevonden. Misschien kunnen mensen die met hun ouders hebben gebroken zich hiermee identificeren.
Filmpje (nog) niet gekeken, maar alvast een tvp (méneer Forbry heeft met zijn ouders gebroken) 
Tails tell tales
Filmpje ook nog niet gezien maar ik heb met mijn biologische vader gebroken. Beste beslissing van mijn leven geweest , geeft mij veel meer rust.
Ik heb hem nu al zo'n 19 jaar niet meer gezien.
Ik heb hem nu al zo'n 19 jaar niet meer gezien.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
waarom niet? Ik ken meerdere die het hebben gedaan en met hele goede reden. Mijn reden is naar mijn mening ook een hele goede reden.quote:Op maandag 13 juli 2015 15:34 schreef Elan het volgende:
Je breekt niet met je familie en zeker niet met je eigen ouders.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
quote:
Filmpje ook nog niet gezien maar ik heb met mijn biologische vader gebroken. Beste beslissing van mijn leven geweest , heeft mij veel meer rust.
Ik heb hem nu al zo'n 19 jaar niet meer gezien.
Tails tell tales
quote:
Je breekt niet met je familie en zeker niet met je eigen ouders.
Tails tell tales
Wat is die reden dan?quote:Op maandag 13 juli 2015 15:35 schreef snakelady het volgende:
[..]
waarom niet? Ik ken meerdere die het hebben gedaan en met hele goede reden. Mijn reden is naar mijn mening ook een hele goede reden.
blablablabla
Dank je.quote:
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Hij heeft mij misbruikt, ongeveer heel mijn jeugd lang.quote:
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Aiquote:
[..]
Hij heeft mij misbruikt, ongeveer heel mijn jeugd lang.
Dat soort vreselijke excessen daargelaten maar sommigen leggen wel heel vlug de schuld voor hun eigen falen bij de opvoeding en/of de rol van hun ouders.
blablablabla
Dit is toch wel een zeldzaam domme opmerking.quote:
Je breekt niet met je familie en zeker niet met je eigen ouders.
Dus jij zou je ouders alles vergeven? Stel voor je krijgt een dochter en je vader zou haar misbruiken? Dan zou jij het contact niet verbreken want hij is immers toch je vader?quote:
[..]
Blijven wel gewoon je ouders he wat ze ook doen hoe hard ze ook falen
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
niks mis met respect voor je oudersquote:
[..]
Dit is toch wel een zeldzaam domme opmerking.
blablablabla
Mijn vriend is juist gestopt met falen vanaf het moment dat hij met zijn ouders brak...quote:
[..]
Ai
Dat soort vreselijke excessen daargelaten maar sommigen leggen wel heel vlug de schuld voor hun eigen falen bij de opvoeding en/of de rol van hun ouders.
Tails tell tales
toch gebeuren dat soort dingen helaas vaker dan vele zich realiseren.quote:
[..]
Ai
Dat soort vreselijke excessen daargelaten maar sommigen leggen wel heel vlug de schuld voor hun eigen falen bij de opvoeding en/of de rol van hun ouders.
Of het nu seksueel, lichamelijk of geestelijk is.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Absoluut wel, jij stelt dat het verbreken van contact met ouders per definitie niet mag. Dan kom je met een compleet willekeurige opmerking dat je respect voor je ouders moet hebben. Nu insinueer je dat beide opmerkingen verband met elkaar houden en mag je nu uitleggen waarom.quote:
Klopt.quote:
[..]
Dus jij zou je ouders alles vergeven? Stel voor je krijgt een dochter en je vader zou haar misbruiken? Dan zou jij het contact niet verbreken want hij is immers toch je vader?
Je ouders moet je respecteren daarnaast doet mijn vader dat soort dingen niet.
blablablabla
Ik zeg helemaal nergens dat het niet zou mogen alleen dat ik het zelf niet zou doen.quote:
[..]
Absoluut wel, jij stelt dat het verbreken van contact met ouders per definitie niet mag. Dan kom je met een compleet willekeurige opmerking dat je respect voor je ouders moet hebben. Nu insinueer je dat beide opmerkingen verband met elkaar houden en mag je nu uitleggen waarom.
blablablabla
Troll.quote:
[..]
Klopt.
Je ouders moet je respecteren daarnaast doet mijn vader dat soort dingen niet.
Dat moet je dan toch eens een uitleggen.quote:
[..]
Mijn vriend is juist gestopt met falen vanaf het moment dat hij met zijn ouders brak...
blablablabla
Dit zeg je als eerste post hier:quote:
[..]
Ik zeg helemaal nergens dat het niet zou mogen alleen dat ik het zelf niet zou doen.
Je brengt het als een absolute waarheid.quote:
Je breekt niet met je familie en zeker niet met je eigen ouders.
Ik ben heel blij dat ik prettige ouders heb, maar heb in mijn omgeving ook mensen gekend voor wie dit wel actueel is.
Zwaar is het wel, maar soms helaas wel beter.
Zwaar is het wel, maar soms helaas wel beter.
Dan begrijp je verkeerd.quote:
[..]
Dit zeg je als eerste post hier:
[..]
Je brengt het als een absolute waarheid.
Bedoelde daar mee dat ik het niet zou doen imo breek je inderdaad niet met je ouders, zoals je ook wel eens zegt "dat doe je niet" terwijl het over jezelf gaat.
Veel Nederlanders sowieso weinig respect voor hun ouders valt me op.
blablablabla
Heeft niks met verkeerd begrijpen te maken maar alles met de manier waarop jij het schreef.quote:
[..]
Dan begrijp je verkeerd.
Bedoelde daar mee dat ik het niet zou doen imo breek je inderdaad niet met je ouders, zoals je ook wel eens zegt "dat doe je niet" terwijl het over jezelf gaat.
Veel Nederlanders sowieso weinig respect voor hun ouders valt me op.
Omg, 1995, wat een uitzending en wat een kwaliteit. 
Leuk, hoewel het onderwerp minder leuk is natuurlijk.
Leuk, hoewel het onderwerp minder leuk is natuurlijk.
Ach! geen enkel blij Glimlachje liet ik meer, sinds ik u zag.
Inderdaad. Mooi om te zien, die mode van toen ook. Volgens mij heeft de helft van het publiek een spijkerblouse of giletje aan.quote:
Omg, 1995, wat een uitzending en wat een kwaliteit.
Die ene gast met spijkeroverhemd en felgekleurde stropdas is helemaal briljant. Precies zo kleedde een wiskundeleraar van me zich destijds ook.
Wat snap je hier niet aan? Mijn vriend zijn leven en gemoedstoestand is er in de loop der jaren gewoon enorm op vooruitgegaan en dat komt mede door met zijn ouders te hebben gebroken. Ook alle successen die hij inmiddels heeft behaald, had hij hoogstwaarschijnlijk niet behaald als hij nog met zijn ouders van doen had gehad. Om dit te kunnen begrijpen lijkt mij het geven van allerlei details niet echt noodzakelijk. Ik denk ook niet dat hij het op prijs zou stellen als ik die op FOK! zou neerzetten, dus dat doe ik dan ook niet.quote:
[..]
Dat moet je dan toch eens een uitleggen.
Tails tell tales
dus je ouders moet je respecteren over de rug van jezelf of je hypothetische dochter? Waarom is je vader belangrijker dan je eigen kind?quote:
[..]
Klopt.
Je ouders moet je respecteren daarnaast doet mijn vader dat soort dingen niet.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Fijn dat je vriend het goed doet tochquote:
[..]
Wat snap je hier niet aan? Mijn vriend zijn leven en gemoedstoestand is er in de loop der jaren gewoon enorm op vooruitgegaan en dat komt mede door met zijn ouders te hebben gebroken. Ook alle successen die hij inmiddels heeft behaald, had hij hoogstwaarschijnlijk niet behaald als hij nog met zijn ouders van doen had gehad. Om dit te kunnen begrijpen lijkt mij het geven van allerlei details niet echt noodzakelijk. Ik denk ook niet dat hij het op prijs zou stellen als ik die op FOK! zou neerzetten, dus dat doe ik dan ook niet.
Maar mijn vraag was wat het precieze causale verband tussen het breken met zijn ouders en het feit dat het nu goed/beter met hem gaat?
blablablabla
Tja, laat ik het zo zeggen zonder je vader was je niet eens geboren.quote:
[..]
dus je ouders moet je respecteren over de rug van jezelf of je hypothetische dochter? Waarom is je vader belangrijker dan je eigen kind?
Sowieso praat je over redelijk grote excessen als het misbruiken van je bloedeigen dochter, in hoeveel % van de gevallen waarbij iemand breekt met zijn of haar ouders zal dat nu het geval zijn?
Beetje een dooddoener wel in zo'n topic.
blablablabla
Sommige ouders vergen zoveel negatieve energie en aandacht dat je daardoor jezelf helemaal verliest. Wat de reden daarvoor is doet er niet toe, ik heb het meerdere malen zien gebeuren.quote:
[..]
Fijn dat je vriend het goed doet toch
Maar mijn vraag was wat het precieze causale verband tussen het breken met zijn ouders en het feit dat het nu goed/beter met hem gaat?
In zo'n geval is contact verbreken gewoon het beste wat je kan doen voor jezelf.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Filmpje (nog) niet gezien, maar ook gebroken met ouders 
Nu een jaar of 6, bevalt prima.
Nu een jaar of 6, bevalt prima.
I'll show you civilian! I'll shock you into surrender!
Gezien 1 op de 6 meisjes te maken heeft gehad met misbruik door een familielid en 22% daarvan door hun (stief)vader is het niet zo'n heel excessief voorbeeld.quote:
[..]
Tja, laat ik het zo zeggen zonder je vader was je niet eens geboren.
Sowieso praat je over redelijk grote excessen als het misbruiken van je bloedeigen dochter, in hoeveel % van de gevallen waarbij iemand breekt met zijn of haar ouders zal dat nu het geval zijn?
Beetje een dooddoener wel in zo'n topic.
Daarnaast wordt dit voorbeeld zelfs in de openingspost gebruikt.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Alsof andersom bekeken het ouderschap alleen maar over rozen gaat.quote:
[..]
Sommige ouders vergen zoveel negatieve energie en aandacht dat je daardoor jezelf helemaal verliest. Wat de reden daarvoor is doet er niet toe, ik heb het meerdere malen zien gebeuren.
In zo'n geval is contact verbreken gewoon het beste wat je kan doen voor jezelf.
18 jaar lang voed je naar beste gevoel en intentie je kroost op om vervolgens te horen te krijgen dat je alsnog aan alle kanten gefaald hebt.
Sommige mensen moeten zelf eens in de spiegel kijken ook hoor.
En nee, echt niet de mensen die zwaar geestelijk of lichamelijk misbruikt zijn.
blablablabla
Serieus zo veel?quote:
[..]
Gezien 1 op de 6 meisje te maken heeft gehad met misbruik door een familielid\
Heb je daar cijfers van, lijkt me nogal veel eigenlijk.quote:
[..]
Gezien 1 op de 6 meisjes te maken heeft gehad met misbruik door een familielid en 22% daarvan door hun (stief)vader is het niet zo'n heel excessief voorbeeld.
Daarnaast wordt dit voorbeeld zelfs in de openingspost gebruikt.
blablablabla
Dat is vaak genoeg niet waar.quote:
18 jaar lang voed je naar beste gevoel en intentie je kroost op
Ditquote:
Gebroken met vader, geen moment spijt van.
Ja, dat is zeker fijnquote:
[..]
Fijn dat je vriend het goed doet toch
Maar mijn vraag was wat het precieze causale verband tussen het breken met zijn ouders en het feit dat het nu goed/beter met hem gaat?
Maar nogmaals, wat snap je niet? Dat is op zichzelf gewoon al een causaal verband. Soms zijn bepaalde mensen gewoon niet goed/gezond voor de gesteldheid van andere mensen en die mensen kunnen helaas ook je ouders zijn. Dan word je een gezonder/gelukkiger mens als je met die mensen breekt.
Tails tell tales
Helaas wel, en dit is wereldwijd. Wat de exacte cijfers zijn in Nederland weet ik zo niet. Maar ik kan er zo al een aantal uit mijn omgeving opnoemen die iets soortgelijks hebben meegemaakt.quote:
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Ik heb mijn vader nooit gekend en die vind nu, op m'n 35ste, dat ik maar gezellig gezinnetje moet spelen met zijn andere kinderen. Man begrijpt maar niet dat mij dat dus niks intereseert.
Op maandag 8 januari 2018 14:29 schreef BadderHaring het volgende:
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Dat is dus geen reden om contact met je ouders te verbreken. Als je nog meer van dit soort onzin verkondigt kun je beter gewoon niet meer posten.quote:
18 jaar lang voed je naar beste gevoel en intentie je kroost op om vervolgens te horen te krijgen dat je alsnog aan alle kanten gefaald hebt.
Ontopic: Op een gegeven moment gestopt met contact zoeken met mijn vader, 3 jaar lang niets gehoord. Toen werd ik ineens gebeld dat hij 5000 euro nodig had en anders op straat stond. Uiteraard was dat onzin. Niets gegeven en nooit meer wat gehoord.
Bevalt prima zo.
Je ouders weten zelf vaak ook gewoon niet beter.quote:
Als jij ooit zelf 1 of 2 koters krijgt ga je ook fouten maken waarvan je achteraf denkt tjonge jonge had ik dit of dat maar anders gedaan.
Dat is evident aan het ouderschap.
blablablabla
Dat zeg ik niet, maar het is wel lekker makkelijk zo. Vooral niet naar je eigen gekut op deze aardkloot hoeven kijken maar gewoon lekker overal je ouders de schuld van geven.quote:Op maandag 13 juli 2015 16:08 schreef Kreator het volgende:
[..]
Dat is dus geen reden om contact met je ouders te verbreken.
blablablabla
ik heb deze cijfers van mijn therapeut.quote:
[..]
Heb je daar cijfers van, lijkt me nogal veel eigenlijk.
Maar als je googled kom je op ongeveer hetzelfde uit.
http://www.victimsofcrime(...)ual-abuse-statistics
http://www.safekidsbc.ca/statistics.htm
1 in 3 females and 1 in 6 males in Canada experience some form of sexual abuse before the age of 18.
80% of all child abusers are the father, foster father, stepfather or another relative or close family friend of the victim.
Incestuous relationships last 7 years on average
75% of mothers are not aware of the incest in their family
[ Bericht 11% gewijzigd door snakelady op 13-07-2015 16:16:30 ]
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Lekker makkelijk om dat oordeel te vellen, terwijl je geen idee hebt van welke situatie van wie dan ook in dit topic.quote:
[..]
Dat zeg ik niet, maar het is wel lekker makkelijk zo. Vooral niet naar je eigen gekut op deze aardkloot hoeven kijken maar gewoon lekker overal je ouders de schuld van geven.
Ga weg.
Hoera, je ouders bleken vruchtbaar en nu verdienen ze hiervoor eeuwig respect ja!quote:
[..]
Tja, laat ik het zo zeggen zonder je vader was je niet eens geboren.
In Nederland kun je als je kinderen krijgt naderhand een trap na krijgen, veel beter inderdaad.quote:
[..]
Hoera, je ouders bleken vruchtbaar en nu verdienen ze hiervoor eeuwig respect ja!
blablablabla
In het buitenland gebeurt dit immers nooit inderdaad.quote:
[..]
In Nederland kun je als je kinderen krijgt naderhand een trap na krijgen, veel beter inderdaad.
15% lees ik hier hierquote:
[..]
ik heb deze cijfers van mijn therapeut.
Maar als je googled kom je op ongeveer hetzelfde uit.
http://www.victimsofcrime(...)ual-abuse-statistics
http://www.safekidsbc.ca/statistics.htm
En dan ook nog eens met een willekeurig familielid dit kan net zo goed een oom of een broer zijn.
blablablabla
ik weet niet waar jij vandaan komt dan maar het Is echt niet exclusief aan Nederland om contact te verbreken met ouders.quote:
[..]
In Nederland kun je als je kinderen krijgt naderhand een trap na krijgen, veel beter inderdaad.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Dat is inderdaad zo als mensen met de beste bedoelingen hun kinderen opvoeden, als die goede bedoelingen voor de kinderen ontbreken wordt de situatie heel anders.quote:
[..]
Je ouders weten zelf vaak ook gewoon niet beter.
Als jij ooit zelf 1 of 2 koters krijgt ga je ook fouten maken waarvan je achteraf denkt tjonge jonge had ik dit of dat maar anders gedaan.
Dat is evident aan het ouderschap.
Ja, respect moet je verdienen. Dat krijg je niet doordat je toevallig een verwekker van iemand bent. Een vader is niet per se degene die je heeft verwekt.quote:
[..]
In Nederland kun je als je kinderen krijgt naderhand een trap na krijgen, veel beter inderdaad.
Maar daar brak je ook toch nooit mee volgens je eerste reactie?quote:
En dan ook nog eens met een willekeurig familielid dit kan net zo goed een oom of een broer zijn.
Dear heart, please stop getting involved in Everything.Your job is just to pump blood,So stick to it.
In bepaalde culturen is je ouders afschrijven not done inderdaad.quote:
[..]
In het buitenland gebeurt dit immers nooit inderdaad.
Dat wil zeggen, niet omdat je er zelf niet mee kunt omgaan of een lastige jeugd kende. De hegemonie en tolerantiegrens ligt veel hoger.
blablablabla
en dan nog degene erbij optellen die nooit aangifte hebben gedaan.quote:
[..]
15% lees ik hier hier
En dan ook nog eens met een willekeurig familielid dit kan net zo goed een oom of een broer zijn.
Mijn vader is ook nooit aangegeven.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Daar ben ik het echt fundamenteel mee oneens, respect geven aan je ouders, of wie dan ook (ondanks hun gefaal of beperkingen) is in essentie niets mis mee toch?quote:
[..]
Ja, respect moet je verdienen. Dat krijg je niet doordat je toevallig een verwekker van iemand bent. Een vader is niet per se degene die je heeft verwekt.
blablablabla
Dit zijn geen ouders die denken "tjonge jonge dat verwaarlozen, mishandelen en misbruiken had ik beter niet kunnen doen en godverdomme ik heb oprecht spijt van mijn fouten. Ongedaan maken kan ik de wonden niet maar wat kan ik wel doen om je te helpen het leed dat ik heb veroorzaakt te dragen?"quote:
[..]
Je ouders weten zelf vaak ook gewoon niet beter.
Als jij ooit zelf 1 of 2 koters krijgt ga je ook fouten maken waarvan je achteraf denkt tjonge jonge had ik dit of dat maar anders gedaan.
Dat is evident aan het ouderschap.
Vooral de ontkenning en het ook naderhand niet nemen van hun verantwoordelijkheden zal voor kinderen een reden om te breken zijn.
Onzin. Respect moet je verdienen. Deze ouders verdienen het dus niet.quote:
[..]
Daar ben ik het echt fundamenteel mee oneens, respect geven aan je ouders, of wie dan ook (ondanks hun gefaal of beperkingen) is in essentie niets mis mee toch?
ik denk dat maar weinig kinderen breken met hun ouders omdat ze een rode fiets hebben gekregen terwijl ze een blauwe wilde hebben.quote:
[..]
Je ouders weten zelf vaak ook gewoon niet beter.
Als jij ooit zelf 1 of 2 koters krijgt ga je ook fouten maken waarvan je achteraf denkt tjonge jonge had ik dit of dat maar anders gedaan.
Dat is evident aan het ouderschap.
Helaas zijn er nog heel veel ouders die gewoon niet goed zijn in ouderschap. En dus het leven van hun kinderen veel vervelender maken dan nodig is, waardoor ze kansen missen en de kinderen zelf in de problemen komen.
Op dat moment is voor jezelf kiezen als kind gewoon het beste wat je kan doen. Je bent jezelf meer verschuldigd dan je ouders.
Overigens heb ik met mijn moeder een hele goede band en ook met mijn stiefvader.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Respect moet je verdienen
Misschien verdien jij dan feitelijk wel het respect van je ouders niet.
Omdat je bijvoorbeeld maatschappelijk gezien of relationeel faalt in hun ogen. Of schulden maakt. Of.....
Misschien verdien jij dan feitelijk wel het respect van je ouders niet.
Omdat je bijvoorbeeld maatschappelijk gezien of relationeel faalt in hun ogen. Of schulden maakt. Of.....
blablablabla
Sociaal-maatschappelijk-culturele druk is niet hetzelfde als hegemonie en/of tolerantie natuurlijk.quote:
[..]
In bepaalde culturen is je ouders afschrijven not done inderdaad.
Dat wil zeggen, niet omdat je er zelf niet mee kunt omgaan of een lastige jeugd kende. De hegemonie en tolerantiegrens ligt veel hoger.
Maar vind je het dan ook niet dat je respect wel kan verliezen?quote:
[..]
Daar ben ik het echt fundamenteel mee oneens, respect geven aan je ouders, of wie dan ook (ondanks hun gefaal of beperkingen) is in essentie niets mis mee toch?
Mijn vader de alcoholist is de mijne kwijt geraakt hoor. Al lang voordat hij mij in mijn gezicht wierp dat hij spijt had van mijn geboorte, of mijn moeder bij de strot greep of mij schopte.
Ik heb overigens niet met hem gebroken, maar ga heel af en toe met gepaste tegenzin langs.
Dear heart, please stop getting involved in Everything.Your job is just to pump blood,So stick to it.
Maar als je ouders maatschappelijk of relationeel falen, schulden maken, etc. dan maakt het niet uit, want vruchtbaarheid=respect.quote:
Respect moet je verdienen
Misschien verdien jij dan feitelijk wel het respect van je ouders niet.
Omdat je bijvoorbeeld maatschappelijk gezien of relationeel faalt in hun ogen. Of schulden maakt. Of.....
Kleine kinderen hebben automatisch respect voor de ouders, als kinderen dat op latere leeftijd verliezen ligt dat toch vaak aan de ouders.quote:
Respect moet je verdienen
Misschien verdien jij dan feitelijk wel het respect van je ouders niet.
Omdat je bijvoorbeeld maatschappelijk gezien of relationeel faalt in hun ogen. Of schulden maakt. Of.....
Mijn vader heeft Parkinson kan en doet geen reet meer, mag de slagroom schudden op verjaardagenquote:
[..]
Maar vind je het dan ook niet dat je respect wel kan verliezen?
Mijn vader de alcoholist is de mijne kwijt geraakt hoor. Al lang voordat hij mij in mijn gezicht wierp dat hij spijt had van mijn geboorte, of mijn moeder bij de strot greep of mij schopte.
Ik heb overigens niet met hem gebroken, maar ga heel af en toe met gepaste tegenzin langs.
. Vroeger wel altijd druk geweest voor ons zodat wij het maar goed hadden. Toch ook veel fouten gemaakt.
Zaken als respect zijn relatief. Vooral als jij zelf de focus hebt op de negatieve aspecten van je jeugd zullen ze het nooit goed gedaan hebben.
Denk dat het wel belangrijk is om te kijken welke intentie mensen hebben bij datgene wat ze doen, al is het maar voor je eigen gemoedsrust
blablablabla
Ja joh. Als kinderen maatschappelijk gezien in hun ogen falen, mogen ouders ze verwaarlozen, mishandelen en/of misbruiken. Verminken met zuur en stenigen ook maar meteen legaliseren?quote:
Respect moet je verdienen
Misschien verdien jij dan feitelijk wel het respect van je ouders niet.
Omdat je bijvoorbeeld maatschappelijk gezien of relationeel faalt in hun ogen. Of schulden maakt. Of.....
Puur omdat iemand vruchtbaar is maakt dat diegene nog geen goede ouders.quote:
Respect moet je verdienen
Misschien verdien jij dan feitelijk wel het respect van je ouders niet.
Omdat je bijvoorbeeld maatschappelijk gezien of relationeel faalt in hun ogen. Of schulden maakt. Of.....
Ik ben niemand iets verschuldigd omdat diegene seks heeft gehad en ik daar uit ben gekomen
Ik ben mijn moeder iets verschuldigd omdat ze een lieve en zorgzame moeder is die mij heeft opgevoed zo goed als ze kon.
Ik ben mijn stiefvader iets verschuldigd omdat hij een betere vader voor mij is geweest dan mijn biologische vader ooit is geweest.
Mijn biologische vader ben ik niks verschuldigd, hij heeft niks positiefs toegevoegd aan mijn leven, alleen maar leed en verdriet.
Het gaat er niet om wie je op de wereld heeft gezet, het gaat erom wie je heeft opgevoed en hoe diegene dat heeft gedaan.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Dat zou voor mij dan ook geen issue zijn om contact met ze te verbreken. Andersom ook altijd alle steun gehad onvoorwaardelijk zelfs toen ik zelf er werkelijk een regelrechte tyfuszooi van maakte.quote:
[..]
Maar als je ouders maatschappelijk of relationeel falen, schulden maken, etc. dan maakt het niet uit, want vruchtbaarheid=respect.
blablablabla
Van het slachtoffer verwachten dat hij/zij zich (meer) inleeft in zijn/haar dader omdat de dader het andersom weigert.quote:
[..]
Denk dat het wel belangrijk is om te kijken welke intentie mensen hebben bij datgene wat ze doen, al is het maar voor je eigen gemoedsrust
Mooie post.quote:
[..]
Puur omdat iemand vruchtbaar is maakt dat diegene nog geen goede ouders.
Ik ben niemand iets verschuldigd omdat diegene seks heeft gehad en ik daar uit ben gekomen
Ik ben mijn moeder iets verschuldigd omdat ze een lieve en zorgzame moeder is die mij heeft opgevoed zo goed als ze kon.
Ik ben mijn stiefvader iets verschuldigd omdat hij een betere vader voor mij is geweest dan mijn biologische vader ooit is geweest.
Mijn biologische vader ben ik niks verschuldigd, hij heeft niks positiefs toegevoegd aan mijn leven, alleen maar leed en verdriet.
Het gaat er niet om wie je op de wereld heeft gezet, het gaat erom wie je heeft opgevoed en hoe diegene dat heeft gedaan.
Maar jouw biologische vader heeft willens en wetens en volledig bewust leed veroorzaakt met het misbruik dus dat is wel even iets anders dan falen in de opvoeding of dingen verkeerd aanpakken.
Die nuance mag best gemaakt worden toch?
blablablabla
Goh terwijl mijn vader niet kon wachten alles wat hij kon gebruiken van mij af te pikken en ik kon alles zelf verder uitzoeken, zal er dan toch verschil bestaan tussen de ene ouder en de andere.quote:
Andersom ook altijd alle steun gehad onvoorwaardelijk zelfs toen ik zelf er werkelijk een regelrechte tyfuszooi van maakte.
Kinderen breken niet voor niets met hun ouders. Ga daar maar vanuit.quote:
[..]
Die nuance mag best gemaakt worden toch?
dit is misschien niet het topic om te discussieren over wat wel en niet aanvaardbaar voor kinderen is om te breken met hun ouders maar dat het zo is.
Ik snap best dat men verschillend denkt over hoe met ouders om te gaan, maar doe dat in een ander topic desnoods
Ik snap best dat men verschillend denkt over hoe met ouders om te gaan, maar doe dat in een ander topic desnoods
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Het gaat hier niet over kinderen maar juist om de volwassenen.quote:
[..]
Kinderen breken niet voor niets met hun ouders. Ga daar maar vanuit.
Als jongvolwassenen om wat voor reden dan ook zelf vastlopen en bij RIAGG komen gelijk 9/10 keer moeilijke jeugd of problemen veroorzaakt door opvoeding.
Die hele logica van oorzaak gevolg zal er best zijn maar wel erg makkelijk gesteld allemaal om dan contact te verbreken je kunt er ook van leren.
blablablabla
Aan de andere kant kom ik regelmatig mensen tegen die niet begrijpen dat je geen contact meer wenst met jouw vader. Ook vaak omdat je inderdaad respect moet hebben. Het is best goed dat daar eens over gesproken wordt.quote:Op maandag 13 juli 2015 16:36 schreef Re het volgende:
dit is misschien niet het topic om te discussieren over wat wel en niet aanvaardbaar voor kinderen is om te breken met hun ouders maar dat het zo is.
Ik snap best dat men verschillend denkt over hoe met ouders om te gaan, maar doe dat in een ander topic desnoods
Ik heb ook heel veel geleerd maar dat wil niet zeggen dat ik nog steeds contact wil, als mensen jou slecht behandelen ga je toch ook geen contact houden, je hebt dan immers jouw lesje wel geleerd.quote:
Die hele logica van oorzaak gevolg zal er best zijn maar wel erg makkelijk gesteld allemaal om dan contact te verbreken je kunt er ook van leren.
Je ouders zijn famillie. Daar breek je niet mee. Famillie laat je niet achter, famillie help je ondanks wat er gebeurt is.
Heb jij dan nooit van oké hij heeft spullen van me gejat oké het is een paardenlul soms maar het is toch m'n ouweheer?quote:
[..]
Ik heb ook heel veel geleerd maar dat wil niet zeggen dat ik nog steeds contact wil, als mensen jou slecht behandelen ga je toch ook geen contact houden, je hebt dan immers jouw lesje wel geleerd.
Mis je m nooit of zo?
blablablabla
Nederlanders hebben liever geld dan een goede band met hun familie.
Ik kan me niet voorstellen om zo'n koud hart te hebben, ik zal nooit met mijn ouders breken, ook niet met familieleden waar ik een mindere band mee heb, ze zijn toch familie en dragen hetzelfde bloed en karaktertrekken plus uiterlijke overeenkomsten. Je moet wel een egoïstische hond zijn wil je dat zo makkelijk weggooien.
Ook al is de band slecht, je kan er nog altijd het beste van maken. Waar een wil is, is een weg. En die weg leidt niet naar Rome, want Rome is kut. Maar die weg leidt wel naar een betere toekomst.
Ik kan me niet voorstellen om zo'n koud hart te hebben, ik zal nooit met mijn ouders breken, ook niet met familieleden waar ik een mindere band mee heb, ze zijn toch familie en dragen hetzelfde bloed en karaktertrekken plus uiterlijke overeenkomsten. Je moet wel een egoïstische hond zijn wil je dat zo makkelijk weggooien.
Ook al is de band slecht, je kan er nog altijd het beste van maken. Waar een wil is, is een weg. En die weg leidt niet naar Rome, want Rome is kut. Maar die weg leidt wel naar een betere toekomst.
N A P O L I
C A M P A N I A
C A M P A N I A
Nee dat klinkt lekker respectvol.quote:
[..]
Heb jij dan nooit van oké hij heeft spullen van me gejat oké het is een paardenlul soms maar het is toch m'n ouweheer?
Mis je m nooit of zo?
Dear heart, please stop getting involved in Everything.Your job is just to pump blood,So stick to it.
Ja sorry schat kom uit de stad.quote:
[..]
Nee dat klinkt lekker respectvol.
Laten we zeggen eikel, zoals je je vriend waar je gek op bent ook wel eens een enorme eikel kan vinden
blablablabla
Natuurlijk, maar van de mensen die ik ken die gebroken hebben met hun ouder(s) dan is dat niet om de minste redenen, maar omdat die persoon stelselmatig een negatieve invloed had op hun leven of zelfs een gevaar was.quote:
[..]
Mooie post.
Maar jouw biologische vader heeft leed veroorzaakt met misbruik dus dat is wel even iets anders dan falen in de opvoeding of dingen verkeerd aanpakken.
Die nuance mag best gemaakt worden toch?
Dus waar sprake was van lichamelijk, seksueel of geestelijk misbruik.
Ik ken een moeder die de auto van haar zoon had gestolen (stond wel op haar naam maar hij heeft hem betaald) en verkocht om er vervolgens drugs voor te kopen. Toen vond hij haar 's ochtends in de huiskamer met drugs en alcohol op tafel terwijl zijn dochtertje van 4 daar ook rond liep.
Dus hij heeft haar er uit gezet en het contact verbroken en daar heb ik alle begrip voor.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Echt? Ik vind het juist een interessante discussie om te lezen, temeer omdat bijv. Elan tegengas geeft (ben het overigens oneens met hem). In ieder geval leuker dan wanneer iedereen het maar met elkaar eens is.quote:
dit is misschien niet het topic om te discussieren over wat wel en niet aanvaardbaar voor kinderen is om te breken met hun ouders maar dat het zo is.
Ik snap best dat men verschillend denkt over hoe met ouders om te gaan, maar doe dat in een ander topic desnoods
Een opsomtopic met 300 reacties "ikke!" is ook niet echt wat we willen toch
Op donderdag 3 maart 2011 19:12 schreef zeross het volgende:
Een Headmax PMX60 Sennheiser Koptelefoon, nieuw in de verpakking, slechts enkele keren gebruikt.
Een Headmax PMX60 Sennheiser Koptelefoon, nieuw in de verpakking, slechts enkele keren gebruikt.
het is geen gemakkelijk onderwerpquote:Op maandag 13 juli 2015 16:49 schreef 2dope het volgende:
[..]
Echt? Ik vind het juist een interessante discussie om te lezen, temeer omdat bijv. Elan tegengas geeft (ben het overigens oneens met hem). In ieder geval leuker dan wanneer iedereen het maar met elkaar eens is.
Een opsomtopic met 300 reacties "ikke!" is ook niet echt wat we willen toch
ik kan me voorstellen dat als er geen misbruik of verwaarlozing heeft plaatsgevonden die discussie wellicht nuttig kan zijn maar dat loopt zo door elkaar, maar goed, zolang we elkaar niet uitschelden vind ik het eigenlijk ook wel prima
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Nah, mijn vader is anders best wel rijk te noemen, hij heeft drie huizen in drie verschillende landen.quote:
Nederlanders hebben liever geld dan een goede band met hun familie.
Ik kan me niet voorstellen om zo'n koud hart te hebben, ik zal nooit met mijn ouders breken, ook niet met familieleden waar ik een mindere band mee heb, ze zijn toch familie en dragen hetzelfde bloed en karaktertrekken plus uiterlijke overeenkomsten. Je moet wel een egoïstische hond zijn wil je dat zo makkelijk weggooien.
Ook al is de band slecht, je kan er nog altijd het beste van maken. Waar een wil is, is een weg. En die weg leidt niet naar Rome, want Rome is kut. Maar die weg leidt wel naar een betere toekomst.
Maar geld was toch niet overtuigend genoeg om hem in mijn leven te houden na wat hij heeft gedaan, zelfs niet toen hij me een nieuwe auto aanbood, die heb ik ook afgewezen.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Dit inderdaad, lelijk soort aannames die mensen doen en dan verantwoording verwachten..quote:
[..]
Aan de andere kant kom ik regelmatig mensen tegen die niet begrijpen dat je geen contact meer wenst met jouw vader. Ook vaak omdat je inderdaad respect moet hebben. Het is best goed dat daar eens over gesproken wordt.
Inderdaad, natuurlijk vertel ik niet tegen iedereen wat er gebeurd is tussen mij en mijn vader, vele weten het dus niet een vinden mij egoïstisch dat ik zijn kleinkinderen bij hem weg hou.quote:
[..]
Aan de andere kant kom ik regelmatig mensen tegen die niet begrijpen dat je geen contact meer wenst met jouw vader. Ook vaak omdat je inderdaad respect moet hebben. Het is best goed dat daar eens over gesproken wordt.
Terwijl ik hun juist wil behoeden dat hun hetzelfde overkomt als mij.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Nee nooit al weet ik dat hij mijn vader is. Een aantal jaren terug wou ik hem nog eens in elkaar gaan timmeren maar dat was hij mij al niet eens meer waard.quote:
[..]
Heb jij dan nooit van oké hij heeft spullen van me gejat oké het is een paardenlul soms maar het is toch m'n ouweheer?
Mis je m nooit of zo?
Iedereen hier is immers volbloed kaaskop en heeft met gemak afscheid genomen, alleen vanwege een mindere band ja.quote:
Nederlanders hebben liever geld dan een goede band met hun familie.
Ik kan me niet voorstellen om zo'n koud hart te hebben, ik zal nooit met mijn ouders breken, ook niet met familieleden waar ik een mindere band mee heb, ze zijn toch familie en dragen hetzelfde bloed en karaktertrekken plus uiterlijke overeenkomsten. Je moet wel een egoïstische hond zijn wil je dat zo makkelijk weggooien.
Ik denk dat je niet helemaal begrijpt dat deze kinderen wel moeten breken voor hun eigen gezondheid en dat vaak pas op volwassen leeftijd en na jaren therapie durven/kunnen.quote:
[..]
Ja sorry schat kom uit de stad.
Laten we zeggen eikel, zoals je je vriend waar je gek op bent ook wel eens een enorme eikel kan vinden
Ik snap je punt.quote:
[..]
het is geen gemakkelijk onderwerp
ik kan me voorstellen dat als er geen misbruik of verwaarlozing heeft plaatsgevonden die discussie wellicht nuttig kan zijn maar dat loopt zo door elkaar, maar goed, zolang we elkaar niet uitschelden vind ik het eigenlijk ook wel prima
Gelukkig ben ik zelf gezegend met geweldige ouders, maar ik kan me prima voorstellen dat er situaties zijn waarin je niets meer met je ouwelui te maken wilt hebben. Familieband is belangrijk, maar niet heilig.
Op donderdag 3 maart 2011 19:12 schreef zeross het volgende:
Een Headmax PMX60 Sennheiser Koptelefoon, nieuw in de verpakking, slechts enkele keren gebruikt.
Een Headmax PMX60 Sennheiser Koptelefoon, nieuw in de verpakking, slechts enkele keren gebruikt.
Hem persoonlijk zul je niet missen maar 'een' vader die wel goed en leuk voor zijn kinderen is misschien wel?quote:
[..]
Nee nooit al weet ik dat hij mijn vader is. Een aantal jaren terug wou ik hem nog eens in elkaar gaan timmeren maar dat was hij mij al niet eens meer waard.
Alleen je eigen familie als referentiekader gebruikenquote:
Je breekt niet met je familie en zeker niet met je eigen ouders.
Dream on.
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
Mijn moeder heeft mij prima opgevoed, maar drugs doen hele rare dingen met mensen, en daar kan ik slecht mee omgaan. Daarom blijf ik ver uit de buurt.quote:
[..]
Ai
Dat soort vreselijke excessen daargelaten maar sommigen leggen wel heel vlug de schuld voor hun eigen falen bij de opvoeding en/of de rol van hun ouders.
En mocht je het je afvragen. Pappa was op m'n vierde al verdwenen.
En dan zou ik het vooral bij mezelf moeten zoeken? Dacht 't niet.
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
Het was een vreemde ervaring toen ik ouder werd om bij vriendjes te zien hoe een normale vader doet en wat ze regelen voor hun kinderen. Het vreemde is dat ik het beste maakte van de situatie en op dat moment weet je eigenlijk niet beter en zeker geen uitweg. Pas later ga je beseffen wat het je allemaal gekost heeft en wat het veroorzaakt heeft.quote:
[..]
Hem persoonlijk zul je niet missen maar 'een' vader die wel goed en leuk voor zijn kinderen is misschien wel?
Waarom voel je je dan überhaupt aangesproken?quote:
[..]
Mijn moeder heeft mij prima opgevoed, maar drugs doen hele rare dingen met mensen, en daar kan ik slecht mee omgaan. Daarom blijf ik ver uit de buurt.
En mocht je het je afvragen. Pappa was op m'n vierde al verdwenen.
En dan zou ik het vooral bij mezelf moeten zoeken? Dacht 't niet.
Ken genoeg mensen met ouders die alcoholist zijn die gewoon contact hebben hoor. Omgang desondanks blijven hanteren kan ook een geste van dankbaarheid zijn juist naar het verleden dat wel goed was. Of om een oogje in het zeil te houden.
Vergeet niet. Normaliter zal iedereen zijn of haar ouders hier gaan zien aftakelen tot ze kwijlend in bed liggen en nauwelijks meer kunnen praten. Met of zonder drank/drugs
blablablabla
Omdat dat de rode draad is in dit topic. Dat de enige vraag die wordt gesteld is "Als je geen contact meer hebt met je ouders, waarom heb jij daarvoor gekozen?"quote:
[..]
Waarom voel je je dan überhaupt aangesproken?
Alcohol kun je overal kopen, zelfs met een bijstandsuitkering kun je prima je verslaving in stand houden met halve liters van de Aldi of uit de coffeeshop. Maar als het van de dealer om de hoek moet komen die zelfs bruin in je brievenbus stopt als je zegt dat je gestopt bent (dat geld halen ze later wel op) is het heel lastig om op bezoek te komen. Dat het humeur afhangt van hoeveel je uit kunt (wilt) lenen. Ik verdien geen bakken met geld, maar verslaafden kunnen je altijd het gevoel geven dat je moet delen en alles dat je voor jezelf houdt egoïstisch is.quote:Ken genoeg mensen met ouders die alcoholist zijn die gewoon contact hebben hoor. Omgang desondanks blijven hanteren kan ook een geste van dankbaarheid zijn juist naar het verleden dat wel goed was. Of om een oogje in het zeil te houden.
Hoe erg en aftandelijk het ook klinkt, ik denk dat ik daar niet op hoef te wachten. In ieder geval niet tot ze bejaard is. Tenzij ze zich laat helpen en dat ze een opname een keertje wél volhoudt.quote:Vergeet niet. Normaliter zal iedereen zijn of haar ouders hier gaan zien aftakelen tot ze kwijlend in bed liggen en nauwelijks meer kunnen praten. Met of zonder drank/drugs
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
Geprivilegieerd: aannemen dat iets geen issue is, omdat het voor jóú geen issue is.quote:
[..]
Klopt.
Je ouders moet je respecteren daarnaast doet mijn vader dat soort dingen niet.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Je chargeert hier enorm.quote:
[..]
Geprivilegieerd: aannemen dat iets geen issue is, omdat het voor jóú geen issue is.
Het simpele feit dat jouw vader je kinderen niet seksueel misbruikt is nou niet bepaald een voorrecht he.
Alsof dergelijke buitensporigheid de norm is waarnaar we dienen te refereren in een vergelijkingssituatie.
blablablabla
Feit blijft dat jij er voor kiest haar niet te zien, je kunt haar ook helpen met of zonder die verslaving. Desnoods help je haar lekker niet maar ouwehoer je af en toe.quote:
[..]
Omdat dat de rode draad is in dit topic. Dat de enige vraag die wordt gesteld is "Als je geen contact meer hebt met je ouders, waarom heb jij daarvoor gekozen?"
[..]
Alcohol kun je overal kopen, zelfs met een bijstandsuitkering kun je prima je verslaving in stand houden met halve liters van de Aldi of uit de coffeeshop. Maar als het van de dealer om de hoek moet komen die zelfs bruin in je brievenbus stopt als je zegt dat je gestopt bent (dat geld halen ze later wel op) is het heel lastig om op bezoek te komen. Dat het humeur afhangt van hoeveel je uit kunt (wilt) lenen. Ik verdien geen bakken met geld, maar verslaafden kunnen je altijd het gevoel geven dat je moet delen en alles dat je voor jezelf houdt egoïstisch is.
[..]
Hoe erg en aftandelijk het ook klinkt, ik denk dat ik daar niet op hoef te wachten. In ieder geval niet tot ze bejaard is. Tenzij ze zich laat helpen en dat ze een opname een keertje wél volhoudt.
Draai het nou eens om, zou jij stoppen met zuipen als mensen waar je om geeft je niet meer onder ogen willen komen?
Waarom wil je haar niet zien, te confronterend, te vermoeiend? Wat is jouw excuus om het dus maar helemaal af te laten weten? Het is je moeder, ze is er wel voor jou geweest als kind zeg je zelf net.
blablablabla
Ik zit een beetje in het proces dat ik wegvlucht van het contact met mijn familie. Inderdaad door een gebrek aan liefde en veiligheid
Af laten weten nog wel.quote:
[..]
Wat is jouw excuus om het dus maar helemaal af te laten weten?
Je hebt geen idee wat een kind van zo'n faalouder al heeft moeten doorstaan voor zo'n beslissing uit lijfsbehoud genomen moet worden, als laatste redmiddel. Deze slachtoffers van faalouders hebben de grootste moeite om de aandacht een keer naar zichzelf te brengen ipv op de altijd negatief aandacht eisende ouder afgestemd zijn.
Heb jij wel eens een drugsverslaafde proberen te helpen?quote:
[..]
Feit blijft dat jij er voor kiest haar niet te zien, je kunt haar ook helpen met of zonder die verslaving. Desnoods help je haar lekker niet maar ouwehoer je af en toe.
Draai het nou eens om, zou jij stoppen met zuipen als mensen waar je om geeft je niet meer onder ogen willen komen?
Waarom wil je haar niet zien, te confronterend, te vermoeiend? Wat is jouw excuus om het dus maar helemaal af te laten weten? Het is je moeder, ze is er wel voor jou geweest als kind zeg je zelf net.
Dit bedoel ik dus.quote:
[..]
Af laten weten nog wel.
Kindpositie is vrijwel altijd slachtofferrol. Niet bij stilstaan dat de ouder als individu soms ook heeft te lijden onder de situatie. Waarom zou je. Ouder zijn wil zeggen je moet beter weten en altijd sterk zijn. Zelfs als je kinderen inmiddels 30 bent gepasseerd en lang en breed volwassen. Lukt dat je op een bepaald moment niet faal je als ouder en mag je genegeerd worden.
blablablabla
Ben het zelf geweest toch blij dat mijn ouders me in die periode niet hebben laten vallen.quote:
[..]
Heb jij wel eens een drugsverslaafde proberen te helpen?
Dus andersom....
blablablabla
De dader heeft ongetwijfeld zelf ook slechte ouders gehad maar daar heeft zijn slachtoffer geen boodschap aan, op geen enkele leeftijd. Als de falende ouder hulp wil moet hij zelf een psychiater of afkick-kliniek bellen.quote:
[..]
Dit bedoel ik dus.
Kindpositie is vrijwel altijd slachtofferrol. Niet bij stilstaan dat de ouder als individu soms ook heeft te lijden onder de situatie. Waarom zou je. Ouder zijn wil zeggen je moet beter weten en altijd sterk zijn. Zelfs als jij inmiddels 30 bent gepasseerd en lang en breed volwassen. Lukt dat je op een bepaald moment niet faal je als ouder en mag je genegeerd worden.
Dat is al een gepasseerd station. Zo zwart-wit is het niet gegaan. Ik ben niet van de ene op de andere dag niet meer langsgeweest. Daarnaast is de boodschap duidelijk: Laat je helpen en ik ben er voor je, maar tot die tijd mag je het uitzoeken. Ja, dat is hard en ja, ik heb er moeite mee, maar ik laat me niet in no-time leegzuigen.quote:
[..]
Feit blijft dat jij er voor kiest haar niet te zien, je kunt haar ook helpen met of zonder die verslaving. Desnoods help je haar lekker niet maar ouwehoer je af en toe.
Draai het nou eens om, zou jij stoppen met zuipen als mensen waar je om geeft je niet meer onder ogen willen komen?
Het drinken (en alle chemicaliën erna) begon pas toen ik volwassen was, daarvoor was ze er altijd voor mij, dat klopt. Maar dat wil niet zeggen dat ik onvoorwaardelijk betrokken moet blijven.quote:Waarom wil je haar niet zien, te confronterend, te vermoeiend? Wat is jouw excuus om het dus maar helemaal af te laten weten? Het is je moeder, ze is er wel voor jou geweest als kind zeg je zelf net.
Echte elektriciëns gebruiken geen jokari.
laat ik het er maar op houden dat ik hem het dubbele gun van wat hij mij gunt..quote:
[..]
Daar ben ik het echt fundamenteel mee oneens, respect geven aan je ouders, of wie dan ook (ondanks hun gefaal of beperkingen) is in essentie niets mis mee toch?
Je mag natuurlijk altijd iemand negeren zelfs al de ander alles perfect heeft gedaan is er geen contact verplichting. Verder is er vind ik inderdaad geen excuus voor iemand die ouder wordt als hij/zij eigen kinderen misbruikt of mishandeld. Iedereen weet dat dat fout is en zeker in Nederland is hulp beschikbaar en dan dien je hulp te vragen.quote:
[..]
Dit bedoel ik dus.
Kindpositie is vrijwel altijd slachtofferrol. Niet bij stilstaan dat de ouder als individu soms ook heeft te lijden onder de situatie. Waarom zou je. Ouder zijn wil zeggen je moet beter weten en altijd sterk zijn. Zelfs als je kinderen inmiddels 30 bent gepasseerd en lang en breed volwassen. Lukt dat je op een bepaald moment niet faal je als ouder en mag je genegeerd worden.
Verder kun je ook uit zelfbescheming kiezen iemand niet te zien, ja dan laat je die in de kou staan maar als je van mening bent dat je niet kunt helpen dan is dat ook onverstandig te proberen. Juist bij alcohol en zeker drugsproblemen is afstand nemen uit zelfbescherming best verstandig.
[ Bericht 0% gewijzigd door Wespensteek op 13-07-2015 18:23:34 ]
Dat is erg wat jij meegemaakt hebt. Dan geef ik je wel gelijk dat je je vader niet meer wil zien. Sterktequote:
Hij heeft mij misbruikt, ongeveer heel mijn jeugd lang.
Waarom heb jij het als volwassene zo nodig om zo extreem nog aan je ouders te hangen en als heilig te zien? Dat jij je ouders respecteerd is een ding, maar ouders als halve afgoden zien, vind ik wat anders. Voor sommigen is ouderschap niet meer dan zwanger worden en vergeten abortus te plegenquote:
In een verslavingssituatie heb je geen daders of slachtoffers je hebt enkel verliezers.quote:
[..]
De dader heeft ongetwijfeld zelf ook slechte ouders gehad maar daar heeft zijn slachtoffer geen boodschap aan, op geen enkele leeftijd. Als de falende ouder hulp wil moet hij zelf een psychiater of afkick-kliniek bellen.
Mijn punt was meer dat iemand die jou opgevoed heeft niet ook eens gewoon keihard van het padje kan raken door omstandigheden.
Begrijp echt niet hoezo ouders altijd perse als dader worden aangemerkt, zeker als mensen op een gegeven moment zelf volwassenen worden verwacht je toch enige nuance naar hun ouders en de eventuele opvattingen die ze er op nahouden? En dat hun faalgedrag gevolg is van trauma's die zij met zich meedragen.
De hele erge gevallen van kindermisbruik vanzelfsprekend buiten beschouwing latende.
Waarom zou je als volwassen persoon zo spastisch vast moeten houden aan de ouder als voorbeeldrol in je leven? Het staat je toch vrij dingen anders aan te pakken?
blablablabla
Wel typisch dat de discussie in dit topic dezelfde richting opgaat als in de video. In de video zijn ook mensen die niet begrijpen waarom sommigen met hun ouders breken als er mishandeling of misbruik bij gepaard gaat.
Ik vind zelf ook dat over het algemeen de familiebanden in Nederland veel te los zijn. Het is zo onderhand gewoon dat families 'uit elkaar groeien' nadat de ouders zijn overleden. Het is dan al heel wat als je je broers en zussen op verjaardagen ziet.
Maar in geval van mishandeling of misbruik vind ik het logisch als je met je ouders breekt en begrijp ik echt niet waarom sommigen dan nog vinden dat je nog steeds ontzag voor je ouders moet hebben.
Ik vind zelf ook dat over het algemeen de familiebanden in Nederland veel te los zijn. Het is zo onderhand gewoon dat families 'uit elkaar groeien' nadat de ouders zijn overleden. Het is dan al heel wat als je je broers en zussen op verjaardagen ziet.
Maar in geval van mishandeling of misbruik vind ik het logisch als je met je ouders breekt en begrijp ik echt niet waarom sommigen dan nog vinden dat je nog steeds ontzag voor je ouders moet hebben.
Nee juist niet! Ben ze dankbaar voor wat ze mij meegegeven hebben. De kansen die ze me geboden hebben, feit dat ik te vreten had en naar goede scholen kon.quote:
[..]
Waarom heb jij het als volwassene zo nodig om zo extreem nog aan je ouders te hangen en als heilig te zien? Dat jij je ouders respecteerd is een ding, maar ouders als halve afgoden zien, vind ik wat anders. Voor sommigen is ouderschap niet meer dan zwanger worden en vergeten abortus te plegen
Verder trek ik me niks van ze aan leef mijn eigen leven, maar voor wat ze hebben gedaan.... Oneindig respect en liefde. Voorbeeldrol?? Neuhhhh!
blablablabla
Ik ken ook een aantal heel andere situaties waarbij de verslaving hele gezinnen kapot heeft gemaakt, waarbij familie de verslaving faciliteerde om de lieve vrede maar te bewaren en waar uiteindelijk niets hielp en ook waar beide ouders snel zijn overleden door overmatig alcohol en drugs gebruik. Als je dan als externe met de gevolgen te maken krijgt dan tref je soms toestanden aan waarbij ik heel goed begrijp dat mensen zich daaruit hebben teruggetrokken, soms moet je voor jezelf kiezen zeker als je toch niets kunt doen.quote:
[..]
Ben het zelf geweest toch blij dat mijn ouders me in die periode niet hebben laten vallen.
Dus andersom....
Mijn moeder wist dat ik misbruikt werd door mijn broer en vader. Toen ik vroeg of ik de sleutel van mijn kamerdeur mocht, was het antwoord nee. Dat is de rol van jongste dochter. Ik weet waar dit vandaan komt bij haar en kan het haar niet kwalijk nemen dat zij die kijk op de wereld ontwikkeld heeft. Ik weet dat mijn beide ouders een ontzettend zwaar en moeilijk leven hebben gehad en dit door hebben gegeven aan de volgende generatie.quote:
[..]
In een verslavingssituatie heb je geen daders of slachtoffers je hebt enkel verliezers.
Mijn punt was meer dat iemand die jou opgevoed heeft niet ook eens gewoon keihard van het padje kan raken door omstandigheden.
Begrijp echt niet hoezo ouders altijd perse als dader worden aangemerkt, zeker als mensen op een gegeven moment zelf volwassenen worden verwacht je toch enige nuance naar hun ouders en de eventuele opvattingen die ze er op nahouden? En dat hun faalgedrag gevolg is van trauma's die zij met zich meedragen.
De hele erge gevallen van kindermisbruik vanzelfsprekend buiten beschouwing latende.
Waarom zou je als volwassen persoon zo spastisch vast moeten houden aan de ouder als voorbeeldrol in je leven? Het staat je toch vrij dingen anders aan te pakken?
Wat ik niet begrijp, en waardoor ik meer afstand neem (en nee, geen contact verbreken, maar afstand), is dat mijn moeder (spreekt even alleen over haar, vader heeft suïcide gepleegd) nooit in therapie is gegaan en het mij kwalijk neemt dat ik dat wel doe. Ze vindt het aanstellerij. Dat vind ik een probleem en een reden om afstand te nemen. Ik moet aan mezelf werken om de mishandeling, misbruik en verwaarlozing (de problemen die daaruit voortgekomen zijn) te kunnen verwerken en oplossen. Dat zij dit afdoet als zwakte, is voor mij een reden om minder intesief contact te hebben.
Desondanks zij wordt binnenkort geopereerd en dan zorg natuurlijk voor haar. Dat is mijn rol, maar emotioneel is de band gewoon kapot.
(even ter voorbeeld waarom contact verminderen soms nodig is. Ik heb het gewoon nodig om zelf even verder te kunnen en te werken aan mezelf. Daarna is er ook wel weer meer ruimte voor meer band)
Oké, was even nieuwsgierig omdat je zo fel bentquote:
[..]
Nee juist niet! Ben ze dankbaar voor wat ze mij meegegeven hebben. De kansen die ze me geboden hebben, feit dat ik te vreten had en naar goede scholen kon.
Verder trek ik me niks van ze aan leef mijn eigen leven, maar voor wat ze hebben gedaan.... Oneindig respect en liefde. Voorbeeldrol?? Neuhhhh!
Ik begrijp je mening, ben voor 99% eens. Alleen je kwam dusdanig fel over dat ik nieuwsgierig werd. Sorry
Als je moeder stelselmatig het misbruik ontkent of bagatelliseert kun jij daar natuurlijk niks mee.quote:
[..]
Mijn moeder wist dat ik misbruikt werd door mijn broer en vader. Toen ik vroeg of ik de sleutel van mijn kamerdeur mocht, was het antwoord nee. Dat is de rol van jongste dochter. Ik weet waar dit vandaan komt bij haar en kan het haar niet kwalijk nemen dat zij die kijk op de wereld ontwikkeld heeft. Ik weet dat mijn beide ouders een ontzettend zwaar en moeilijk leven hebben gehad en dit door hebben gegeven aan de volgende generatie.
Wat ik niet begrijp, en waardoor ik meer afstand neem (en nee, geen contact verbreken, maar afstand), is dat mijn moeder (spreekt even alleen over haar, vader heeft suïcide gepleegd) nooit in therapie is gegaan en het mij kwalijk neemt dat ik dat wel doe. Ze vindt het aanstellerij. Dat vind ik een probleem en een reden om afstand te nemen. Ik moet aan mezelf werken om de mishandeling, misbruik en verwaarlozing (de problemen die daaruit voortgekomen zijn) te kunnen verwerken en oplossen. Dat zij dit afdoet als zwakte, is voor mij een reden om minder intesief contact te hebben.
Desondanks zij wordt binnenkort geopereerd en dan zorg natuurlijk voor haar. Dat is mijn rol, maar emotioneel is de band gewoon kapot.
(even ter voorbeeld waarom contact verminderen soms nodig is. Ik heb het gewoon nodig om zelf even verder te kunnen en te werken aan mezelf. Daarna is er ook wel weer meer ruimte voor meer band)
Zeker als je zelf in een situatie zit waarin je aan jezelf wilt werken.
Wist zij er helemaal niks vanaf joh? Met die sleutel klinkt wel ernstig.
blablablabla
Wat een heftig verhaal. En wat knap dat je er op deze manier over kan denken.quote:
[..]
Mijn moeder wist dat ik misbruikt werd door mijn broer en vader. Toen ik vroeg of ik de sleutel van mijn kamerdeur mocht, was het antwoord nee. Dat is de rol van jongste dochter. Ik weet waar dit vandaan komt bij haar en kan het haar niet kwalijk nemen dat zij die kijk op de wereld ontwikkeld heeft. Ik weet dat mijn beide ouders een ontzettend zwaar en moeilijk leven hebben gehad en dit door hebben gegeven aan de volgende generatie.
Wat ik niet begrijp, en waardoor ik meer afstand neem (en nee, geen contact verbreken, maar afstand), is dat mijn moeder (spreekt even alleen over haar, vader heeft suïcide gepleegd) nooit in therapie is gegaan en het mij kwalijk neemt dat ik dat wel doe. Ze vindt het aanstellerij. Dat vind ik een probleem en een reden om afstand te nemen. Ik moet aan mezelf werken om de mishandeling, misbruik en verwaarlozing (de problemen die daaruit voortgekomen zijn) te kunnen verwerken en oplossen. Dat zij dit afdoet als zwakte, is voor mij een reden om minder intesief contact te hebben.
Desondanks zij wordt binnenkort geopereerd en dan zorg natuurlijk voor haar. Dat is mijn rol, maar emotioneel is de band gewoon kapot.
(even ter voorbeeld waarom contact verminderen soms nodig is. Ik heb het gewoon nodig om zelf even verder te kunnen en te werken aan mezelf. Daarna is er ook wel weer meer ruimte voor meer band)
Ik heb zelf niet de makkelijkste ouders op aarde, maar zij hebben inderdaad ook hun eigen geschiedenis. Wat het voor mij makkelijk maakt om met mijn ouders om te gaan, is dat ik weet dat ze van mij houden en dat ze het goed bedoelen.
Ik denk dat een deel van volwassen worden ook is dat je aanvaardt dat je ouders niet perfect zijn. Ik denk niet meer dat ik mijn ouders kan veranderen, maar accepteer wie ze zijn. Ik heb wel iets meer afstand van ze leren nemen zodat ik me niet laat meeslepen in hun manier van communiceren maar er wat verder vanaf sta.
Ik zou niet snel breken met mijn ouders, maar ik zou het me in het geval van bijvoorbeeld ChildoftheStars wel voorstellen.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Ze wist het juist wel. Ik heb het haar verteld en kreeg toen te horen dat het mijn probleem was. Dat hoort bij de dochter zijn. En ik heb gevraagd om de sleutel, maar niet gekregen. Dus tja...quote:
[..]
Als je moeder stelselmatig het misbruik ontkent of bagatelliseert kun jij daar natuurlijk niks mee.
Zeker als je zelf in een situatie zit waarin je aan jezelf wilt werken.
Wist zij er helemaal niks vanaf joh? Met die sleutel klinkt wel ernstig.
Alleen ik kan het haar niet kwalijk nemen of er boos om zijn. Er is een reden waarom mensen zo gaan redeneren. En ik wil bewust absoluut nooit moeder worden, om dit soort zaken te voorkomen
Is meer ageren tegen mensen die familie of zelfs ouders maar als verplichte kennissen zien en zodoende allerlei dingen van vroeger er bij halen om maar niet meer aan die verplichting te hoeven voldoen.quote:
[..]
Oké, was even nieuwsgierig omdat je zo fel bent
Kom je bij de RIAGG met je dwangstoornis is het gelijk op voorhand de schuld van de compulsieve moeder, zo'n wereld leven we beetje in in Nederland.
Natuurlijk bepaal je uiteindelijk allemaal zelf of je wel of niet met je ouders optrekt.
blablablabla
Dat is dus je eigen kind laten verkrachten. Waarom doe je niet alsnog aangifte tegen haar?quote:
[..]
Ze wist het juist wel. Ik heb het haar verteld en kreeg toen te horen dat het mijn probleem was. Dat hoort bij de dochter zijn.
Wtf meid arme jijquote:
[..]
Ze wist het juist wel. Ik heb het haar verteld en kreeg toen te horen dat het mijn probleem was. Dat hoort bij de dochter zijn. En ik heb gevraagd om de sleutel, maar niet gekregen. Dus tja...
Alleen ik kan het haar niet kwalijk nemen of er boos om zijn. Er is een reden waarom mensen zo gaan redeneren. En ik wil bewust absoluut nooit moeder worden, om dit soort zaken te voorkomen
Is dat niet strafbaar in Nederland, of wil je niet zover gaan?
blablablabla
Klopt en daarom heb ik nu afstand genomenquote:
[..]
Ook dat is je rol niet. Het is nu wel je eigen vrije keuze.
Ik denk dat je hier wel gelijk hebt. Volwassen worden is ook open staan voor het feit dat je ouders mensen zijn met hun eigen verhaal. Echter heb ik het idee dat mensen vaak breken terwijl ze nog half in de "losweekfase" zitten en die te extreem doorvoeren. Desondanks hoeven er geen ernstige dingen gebeurd te zijn om te breken. Soms mist de band gewoon en dan moet je ook vrij zijn om het te laten rusten.quote:
[..]
Wat een heftig verhaal. En wat knap dat je er op deze manier over kan denken.
Ik heb zelf niet de makkelijkste ouders op aarde, maar zij hebben inderdaad ook hun eigen geschiedenis. Wat het voor mij makkelijk maakt om met mijn ouders om te gaan, is dat ik weet dat ze van mij houden en dat ze het goed bedoelen.
Ik denk dat een deel van volwassen worden ook is dat je aanvaardt dat je ouders niet perfect zijn. Ik denk niet meer dat ik mijn ouders kan veranderen, maar accepteer wie ze zijn. Ik heb wel iets meer afstand van ze leren nemen zodat ik me niet laat meeslepen in hun manier van communiceren maar er wat verder vanaf sta.
Ik zou niet snel breken met mijn ouders, maar ik zou het me in het geval van bijvoorbeeld ChildoftheStars wel voorstellen.
quote:
[..]
Dat is dus je eigen kind laten verkrachten. Waarom doe je niet alsnog aangifte tegen haar?
Geef een reden, waarin iemand zelf niet-misbruikt is, dat zij zo gaat redeneren?quote:
[..]
Wtf meid arme jij
Is dat niet strafbaar in Nederland, of wil je niet zover gaan?
Nee, ik wil niet zo ver gaan. Ik heb een ramp van een jeugd gehad en zij ook. Het enige dat ik haar kwalijk neemt is dat ze nooit in therapie is gegaan en mij erom belachelijk maakt. Alleen het maakt wel dat ik zeer afstandelijk ben en zo min mogelijk contact heb. Ze probeert het allemaal ook wel goed te maken en tja...
Ik weet het niet precies. Het is een ingewikkeld proces, waarin ik niet weet wat ik wil. En wat terecht is. Ik zit ook nog heel erg met een eigen schuldvraag hierin (als ik nou anders was kind, dan...)
Mijn vader was er niet eens 1 jaar voor me, dus laat staan 18 jaar, bitch please, dan blijft hij wel mijn vader, maar ik zie hem niet meer als een sperma donor en een loser.quote:
[..]
Alsof andersom bekeken het ouderschap alleen maar over rozen gaat.
18 jaar lang voed je naar beste gevoel en intentie je kroost op om vervolgens te horen te krijgen dat je alsnog aan alle kanten gefaald hebt.
Sommige mensen moeten zelf eens in de spiegel kijken ook hoor.
En nee, echt niet de mensen die zwaar geestelijk of lichamelijk misbruikt zijn.
Ik weet niet zeker of de hulpverlening zo werkt, of dat ik mazzel heb gehad. Maar ik ben het met je eens. Anderzijds, zien dat je gedrag overneemt van een ouder is wat anders dan de schuld geven. En het feit dat iemand in therapie is, zegt dat hij het wil veranderen (tenzij het een zelfmedelijden jankuurtje wordt, daar kan ik wel boos om worden wanneer mensen dat doen)quote:
[..]
Is meer ageren tegen mensen die familie of zelfs ouders maar als verplichte kennissen zien en zodoende allerlei dingen van vroeger er bij halen om maar niet meer aan die verplichting te hoeven voldoen.
Kom je bij de RIAGG met je dwangstoornis is het gelijk op voorhand de schuld van de compulsieve moeder, zo'n wereld leven we beetje in in Nederland.
Natuurlijk bepaal je uiteindelijk allemaal zelf of je wel of niet met je ouders optrekt.
Begrijpelijk, maar die post was meer gericht aan mensen die na hun jeugd opeens achter ellende komen en hun ouders niet meer willen zien omdat het te confronterend zou zijn.quote:Op maandag 13 juli 2015 18:38 schreef Angel-Joy het volgende:
[..]
Mijn vader was er niet eens 1 jaar voor me, dus laat staan 18 jaar, bitch please, dan blijft hij wel mijn vader, maar ik zie hem niet meer als een sperma donor en een loser.
In jouw geval is er nauwelijks sprake van een ouder zoals je zelf terecht opmerkt
.
blablablabla
Ik heb dit nog nooit op deze manier gehoord, vind dit wel heel heftig hoor. Maar knap dat je er afstand van kan nemen - het klinkt als een vicieuze cirkel en jij doorbreekt die. Dat geeft dus wel aan dat je nog altijd een keuze hebt, ook al maak je dit soort dingen mee. Jammer dat je moeder en vader niet de kracht als persoon hadden om zo'n keuze te maken en niet dat vreselijke patroon door te zetten.quote:
[..]
Ze wist het juist wel. Ik heb het haar verteld en kreeg toen te horen dat het mijn probleem was. Dat hoort bij de dochter zijn. En ik heb gevraagd om de sleutel, maar niet gekregen. Dus tja...
Alleen ik kan het haar niet kwalijk nemen of er boos om zijn. Er is een reden waarom mensen zo gaan redeneren. En ik wil bewust absoluut nooit moeder worden, om dit soort zaken te voorkomen
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Bemerk zelf dat de rollen nu soms omgedraaid zijn. Moeder klaagt en jammert en dan dien je dat maar allemaal aan te horen.quote:
[..]
Ik weet niet zeker of de hulpverlening zo werkt, of dat ik mazzel heb gehad. Maar ik ben het met je eens. Anderzijds, zien dat je gedrag overneemt van een ouder is wat anders dan de schuld geven. En het feit dat iemand in therapie is, zegt dat hij het wil veranderen (tenzij het een zelfmedelijden jankuurtje wordt, daar kan ik wel boos om worden wanneer mensen dat doen)
Soms ook nare trekjes, manipulatief wel. Of als je met een leuke vrouw thuiskomt vertellen dat je tot je 5e niet zelfstandig kon eten en dat nog steeds soms lastig is. Tja
Vervolgens de vader die jou heeft leren fietsen na 4x uitleggen nog steeds niet snapt hoe de iPad werkt. Nee die voorbeeldrol verdwijnt wel op termijn
In therapie gaan kan soms ook onderdeel zijn van proces om jezelf weer te vinden omdat je niet weet wat je wilt met je leven qua studie en je vriend is net bij je weg. Niet perse omdat er structureel iets mis met je opvoeding is terwijl psychiaters daar wel bijna altijd aan refereren.
blablablabla
Heel veel problemen worden ook door ervaringen in de jeugd veroorzaakt, wat voor invloed je dat geeft in de relatie richting ouders is vervolgens aan het kind.quote:
[..]
Is meer ageren tegen mensen die familie of zelfs ouders maar als verplichte kennissen zien en zodoende allerlei dingen van vroeger er bij halen om maar niet meer aan die verplichting te hoeven voldoen.
Kom je bij de RIAGG met je dwangstoornis is het gelijk op voorhand de schuld van de compulsieve moeder, zo'n wereld leven we beetje in in Nederland.
Natuurlijk bepaal je uiteindelijk allemaal zelf of je wel of niet met je ouders optrekt.
Ben zelf meer van de Dick Swaab-theorie, ken je hem toevallig? Hij is de auteur van "Wij zijn ons brein" .quote:
[..]
Heel veel problemen worden ook door ervaringen in de jeugd veroorzaakt, wat voor invloed je dat geeft in de relatie richting ouders is vervolgens aan het kind.
Oftewel dat het merendeel van gedragsmatig gedoe is aangeboren. Niet specifiek gericht aan jou maar ben wel eens benieuwd: Zijn mensen die zelf met hun ouders gebroken hebben om redenen die niet misbruik/verwaarlozing gerelateerd zijn niet bang dat hen op een dag hetzelfde lot wacht?
blablablabla
Dank je wel voor dit lieve berichtquote:
[..]
Ik heb dit nog nooit op deze manier gehoord, vind dit wel heel heftig hoor. Maar knap dat je er afstand van kan nemen - het klinkt als een vicieuze cirkel en jij doorbreekt die. Dat geeft dus wel aan dat je nog altijd een keuze hebt, ook al maak je dit soort dingen mee. Jammer dat je moeder en vader niet de kracht als persoon hadden om zo'n keuze te maken en niet dat vreselijke patroon door te zetten.
... Ik weet niet of ik hem doorbreek. iig probeer ik dezelfde fouten te voorkomen. En ik moet zeggen, ik faal op heel erg veel vlakken in mijn leven. Psychisch ben ik echt wel een puinhoop. Alleen met opgeven is nog nooit iemand verder gekomen. Daarom doe ik alles wat in mijn macht is om een beter leven te krijgen (dus therapie en studeren). Met zelfmedelijden heb ik weinig, je bereikt er niks mee.
Iedereen heeft die keuzes, helaas pakt niet iedereen hem.
Dat is ook het leuke aan volwassen worden (ahem... alles was leuk en fijn aan volwassen worden. Mijn eerste eigen woonplekje, wat was dan fijn). Je gaat herkennen in jezelf en kan kiezen wat je ermee moet. En je gaat ook meer van ze begrijpen, tenminste, ik wel.quote:
[..]
Bemerk zelf dat de rollen nu soms omgedraaid zijn. Moeder klaagt en jammert en dan dien je dat maar allemaal aan te horen.
Soms ook nare trekjes, manipulatief wel. Of als je met een leuke vrouw thuiskomt vertellen dat je tot je 5e niet zelfstandig kon eten en dat nog steeds soms lastig is. Tja
Vervolgens de vader die jou heeft leren fietsen na 4x uitleggen nog steeds niet snapt hoe de iPad werkt. Nee die voorbeeldrol verdwijnt wel op termijn
Aan zulke dingen had ik stiekem niet gedacht... je hebt daar wel gelijk in, denk ik.quote:In therapie gaan kan soms ook onderdeel zijn van proces om jezelf weer te vinden omdat je niet weet wat je wilt met je leven qua studie en je vriend is net bij je weg. Niet perse omdat er structureel iets mis met je opvoeding is terwijl psychiaters daar wel bijna altijd aan refereren.
(trouwens, bij mij gaat het ook regelmatig over de opvoeding, alleen niet in beschuldigende zin. Al merk ik dat ze dat soms wel lastig vinden)
Mijn vriend heeft niks te klagen qua geld (en dat komt ook deels door met zijn ouders te hebben gebroken, maar niet in die zin die jij bedoelt). Echter, als mijn vriend dezelfde man zou zijn als nu, maar nog wél contact met zijn ouders zou hebben gehouden, dan had hij nu via zijn ouders juist nog veel meer geld gehadquote:
Nederlanders hebben liever geld dan een goede band met hun familie.
Ik kan me niet voorstellen om zo'n koud hart te hebben, ik zal nooit met mijn ouders breken, ook niet met familieleden waar ik een mindere band mee heb, ze zijn toch familie en dragen hetzelfde bloed en karaktertrekken plus uiterlijke overeenkomsten. Je moet wel een egoïstische hond zijn wil je dat zo makkelijk weggooien.
Ook al is de band slecht, je kan er nog altijd het beste van maken. Waar een wil is, is een weg. En die weg leidt niet naar Rome, want Rome is kut. Maar die weg leidt wel naar een betere toekomst.
Ik vind veel familiebanden ook te los en heb ook het idee dat dat steeds erger wordt. In zoverre snap ik "de andere kant" wel. Maar als het om definitief en geheel breken met je ouders gaat, dan is mijn ervaring dat daar in verreweg de meeste gevallen langdurig en ernstig leed aan vooraf gaat. Kinderen (meestal als volwassene), ook Nederlandse kinderen, doen dat in verreweg de meeste gevallen echt niet zomaar...quote:
Wel typisch dat de discussie in dit topic dezelfde richting opgaat als in de video. In de video zijn ook mensen die niet begrijpen waarom sommigen met hun ouders breken als er mishandeling of misbruik bij gepaard gaat.
Ik vind zelf ook dat over het algemeen de familiebanden in Nederland veel te los zijn. Het is zo onderhand gewoon dat families 'uit elkaar groeien' nadat de ouders zijn overleden. Het is dan al heel wat als je je broers en zussen op verjaardagen ziet.
Maar in geval van mishandeling of misbruik vind ik het logisch als je met je ouders breekt en begrijp ik echt niet waarom sommigen dan nog vinden dat je nog steeds ontzag voor je ouders moet hebben.
Tails tell tales
Hij was er af en toe, maar jouw uitspraak 'het blijft jouw ouders' klopt niet helemaal. Bloed staat niet gelijk aan contact en een bandquote:
[..]
Begrijpelijk, maar die post was meer gericht aan mensen die na hun jeugd opeens achter ellende komen en hun ouders niet meer willen zien omdat het te confronterend zou zijn.
In jouw geval is er nauwelijks sprake van een ouder zoals je zelf terecht opmerkt
Wie wil er nou met zulke rotkarakters omgaan?quote:
[..]
Ik vind veel familiebanden ook te los en heb ook het idee dat dat steeds erger wordt.
Nou ja, dit is dus MIJN situatie (niet die van mijn vriend).quote:
[..]
Wat een heftig verhaal. En wat knap dat je er op deze manier over kan denken.
Ik heb zelf niet de makkelijkste ouders op aarde, maar zij hebben inderdaad ook hun eigen geschiedenis. Wat het voor mij makkelijk maakt om met mijn ouders om te gaan, is dat ik weet dat ze van mij houden en dat ze het goed bedoelen.
Ik denk dat een deel van volwassen worden ook is dat je aanvaardt dat je ouders niet perfect zijn. Ik denk niet meer dat ik mijn ouders kan veranderen, maar accepteer wie ze zijn. Ik heb wel iets meer afstand van ze leren nemen zodat ik me niet laat meeslepen in hun manier van communiceren maar er wat verder vanaf sta.
Ik zou niet snel breken met mijn ouders, maar ik zou het me in het geval van bijvoorbeeld ChildoftheStars wel voorstellen.
Best heftige dingen met mijn ouders meegemaakt (en ook niet uitgesloten dat ik die nog wel eens met hen zal meemaken), maar ik weet wel dat zij heel veel van mij houden en dat zij -op hun manier- altijd hun best hebben gedaan/doen. Beide getraumatiseerd door zelf een opvoeding/jeugd te hebben gehad die nog vele malen erger was dan die van mij, dus wat dat betreft vind ik dat ze het eigenlijk nog wel behoorlijk goed hebben gedaan/doen allemaal ook.
@ ChildoftheStars:
Tails tell tales
Dat vind ik erg om te lezen, mijn moeder wist het niet en toen ze er achter kwam Is ze meteen gaan scheiden. Daar ben ik haar nog altijd erg dankbaar voor.quote:
[..]
Ze wist het juist wel. Ik heb het haar verteld en kreeg toen te horen dat het mijn probleem was. Dat hoort bij de dochter zijn. En ik heb gevraagd om de sleutel, maar niet gekregen. Dus tja...
Alleen ik kan het haar niet kwalijk nemen of er boos om zijn. Er is een reden waarom mensen zo gaan redeneren. En ik wil bewust absoluut nooit moeder worden, om dit soort zaken te voorkomen
Heel veel sterkte.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Hier gaan ook geen kinderen komen en ook deels om die reden. Aan de ene kant denk ik dat mijn vriend en ik eigenlijk best wel goede ouders zouden (kunnen) zijn (wij lijken in veel opzichten ook totaal niet op onze ouders), aan de andere kant zijn we beide tóch bang dat wij die cyclus van allerlei problemen (aan beide kanten) tóch voort zouden zetten... (maar is dééls de reden hoor, niet de énige reden).quote:
[..]
Ze wist het juist wel. Ik heb het haar verteld en kreeg toen te horen dat het mijn probleem was. Dat hoort bij de dochter zijn. En ik heb gevraagd om de sleutel, maar niet gekregen. Dus tja...
Alleen ik kan het haar niet kwalijk nemen of er boos om zijn. Er is een reden waarom mensen zo gaan redeneren. En ik wil bewust absoluut nooit moeder worden, om dit soort zaken te voorkomen
Tails tell tales
Ik ken die opvattingen maar beperkt. Als het brein bepaalde dingen niet goed kan of juist afdwingt kun je dat denk ik niet veranderen maar de mogelijkheden die het brein je geeft kun je op verschillende manieren toepassen en ik denk dat de keuzes die je maakt dan mede gebaseerd worden op opgedane ervaringen, tenzij het brein je natuurlijk niet de mogelijkheid biedt om te leren. Het zou vreemd zijn als jouw brein al jouw gedrag bepaald want dan kun je immers niets leren.quote:
[..]
Ben zelf meer van de Dick Swaab-theorie, ken je hem toevallig? Hij is de auteur van "Wij zijn ons brein" .
Oftewel dat het merendeel van gedragsmatig gedoe is aangeboren. Niet specifiek gericht aan jou maar ben wel eens benieuwd: Zijn mensen die zelf met hun ouders gebroken hebben om redenen die niet misbruik/verwaarlozing gerelateerd zijn niet bang dat hen op een dag hetzelfde lot wacht?
Dank je welquote:
[..]
Dat vind ik erg om te lezen, mijn moeder wist het niet en toen ze er achter kwam Is ze meteen gaan scheiden. Daar ben ik haar nog altijd erg dankbaar voor.
Heel veel sterkte.
Dat is een goede reactie van je moeder...
Ik hoop dat het je lukt om er een beetje overheen te komen en verder te gaan met je leven. Zulke dingen zijn ontwrichtend
Het kan een valkuil zijn, mits je ook echt de ruimte neemt voor jezelf om alles te verwerken en stil te gaan staan bij wat normaal is. Wanneer je daar echt, en serieus, tijd voor uittrekt, moet het te doen zijn. Lijkt me. Zolang je ook eerlijk blijft reflecteren en op tijd aan de bel trekt wanneer het niet lukt.quote:
[..]
Hier gaan ook geen kinderen komen en ook deels om die reden. Aan de ene kant denk ik dat mijn vriend en ik eigenlijk best wel goede ouders zouden (kunnen) zijn (wij lijken in veel opzichten ook totaal niet op onze ouders), aan de andere kant zijn we beide tóch bang dat wij die cyclus van allerlei problemen (aan beide kanten) tóch voort zouden zetten... (maar is dééls de reden hoor, niet de énige reden).
(desondanks... ik kan geen eens in een relatie zitten zonder weer in deze cirkel te belanden. Ik faal echt op dat gebied. En dan gaat het enkel en alleen ten koste van mezelf. Dus kinderen, en ik ben al 27, ga ik toch echt niet aandurven. Het is zwak, maar ik vrees toch echt te verknipt te zijn geraakt).
Dát ben ik helemaal met je eens!quote:
Kom je bij de RIAGG met je dwangstoornis is het gelijk op voorhand de schuld van de compulsieve moeder, zo'n wereld leven we beetje in in Nederland.
Ik heb het zelf ervaren, want ik heb zelf psychische problemen waarvoor ik meerdere malen ben behandeld. De psych zei het niet direct, maar suggereerde wel indirect dat mijn ouders voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor mijn problemen. Ik ben niet iemand die dan vervolgens de volle schuld op mijn ouders legde, maar achteraf gezien was ik daardoor wel teveel in een slachtofferrol gekropen en had het mijn band met mijn ouders erg slecht gedaan. Met termen als 'emotionele verwaarlozing' voelde ik me wel enorm tekort gedaan door mijn ouders. Wat ik typisch vond, was dat het wel tegen mij werd gezegd, maar als mijn ouders er bij een evaluatiegesprek bij waren, werd er helemaal niks gezegd over hoe groot de zogenaamde rol van mijn ouders was.
Ik kan nu beter inzien dat níemand perfecte ouders heeft en dat sommige aspecten van je opvoeding een negatief effect hebben op je ontwikkeling. That's life! Je kan als mens leren van de fouten die jijzelf maar ook anderen maken. Alleen jij kan je leven leven en daarom moet je de verantwoordelijkheid bij jezelf leggen.
Ik vind serieus - zoals ik het heb ervaren - dat je bij psychische behandelinstanties erg klein wordt gehouden. Je leert er te weinig om de kracht in jezelf te ontdekken en om weerbaarder te worden en opgewassen tegen de moeilijke dingen in het leven.
Maar ik wijk van het onderwerp af.
De een is nou een betere ouder dan de ander, dus het ene kind is daarmee wat meer gezegend dan de ander. Daarmee bedoel ik dat de 'slechtere ouders' bijvoorbeeld emotioneel gesloten zijn of zich te autoritair opstellen. Dat soort mensen zouden bijvoorbeeld hulp van Jo Frost kunnen gebruiken.
Dat is wel wat anders dan je kinderen fysiek mishandelen, seksueel misbruiken of heel ernstig verwaarlozen: daarmee richt je als ouder zoveel schade aan. Het gevoel van geborgenheid wat kinderen bij hun ouders voelen, is er dan helemaal niet meer en maakt juist plaats voor angst.
Mijn vriendin heeft van haar ouders en zus behoorlijk wat emotioneel terrorisme moeten ondergaan in haar leven, ik begrijp niet goed dat ze daar nog naartoe wil. Ze hebben zich inmiddels tegen mij gekeerd. Ik probeer de boel nog bij elkaar te houden, en moet daarvoor behoorlijk mijn eigen comfort zone verlaten, maar ik vrees dat het een kwestie van tijd is voordat ze expliciet of impliciet mijn vriendin voor de keuze stellen: zij of ik.
Zelf heb ik gelukkig over het algemeen geen problemen met mijn ouders en dragen ze mijn vriendin ook op handen.
Zelf heb ik gelukkig over het algemeen geen problemen met mijn ouders en dragen ze mijn vriendin ook op handen.
Ik heb gebroken met mijn ouders toen ze nog leefden, inmiddels 23 jaar geleden.
Never nooit meer contact gehad.
Inmiddels zijn ze allebei overleden en ik heb nog geen seconde spijt van de breuk.
Never nooit meer contact gehad.
Inmiddels zijn ze allebei overleden en ik heb nog geen seconde spijt van de breuk.
lolwut
Heb zelf zo goed als geen contact met mijn ouders en zusje.
Redenen:
Er wordt van ons verwacht dat we open en eerlijk zijn, terwijl ze dat zelf niet zijn. Keer op keer hebben we ze betrapt op leugens.
Achter ons rug om bij familie roddelen over ons i.p.v. Het met ons te bespreken.
Heel de wereld is fout en hun niet.
Vanaf het moment dat we trouwden en wij ons eigen leventje wilden gaan leiden werd dat niet geaccepteerd door mijn moeder. Haar wil is wet en iedereen in ons gezin moet maar volgen. Ga je je eigen weg dag dan ziet ze niet meer staan.
Mijn vader en zusje zitten onder de plak bij haar en hebben geen eigen wil.
En zo zijn nog meer dingen die er spelen.
Tuurlijk zijn wij ook niet perfect maar als iemand mij/ons op onze fouten wijst dan proberen we daarvan te leren.
Het leven is een grote les en daar moet je continu ervan leren en niet eigenwijs bij je eigen mening/standpunt blijven staan.
Redenen:
Er wordt van ons verwacht dat we open en eerlijk zijn, terwijl ze dat zelf niet zijn. Keer op keer hebben we ze betrapt op leugens.
Achter ons rug om bij familie roddelen over ons i.p.v. Het met ons te bespreken.
Heel de wereld is fout en hun niet.
Vanaf het moment dat we trouwden en wij ons eigen leventje wilden gaan leiden werd dat niet geaccepteerd door mijn moeder. Haar wil is wet en iedereen in ons gezin moet maar volgen. Ga je je eigen weg dag dan ziet ze niet meer staan.
Mijn vader en zusje zitten onder de plak bij haar en hebben geen eigen wil.
En zo zijn nog meer dingen die er spelen.
Tuurlijk zijn wij ook niet perfect maar als iemand mij/ons op onze fouten wijst dan proberen we daarvan te leren.
Het leven is een grote les en daar moet je continu ervan leren en niet eigenwijs bij je eigen mening/standpunt blijven staan.
quote:
[..]
Dank je wel
Dat is een goede reactie van je moeder...
Ik hoop dat het je lukt om er een beetje overheen te komen en verder te gaan met je leven. Zulke dingen zijn ontwrichtend
[..]
Het kan een valkuil zijn, mits je ook echt de ruimte neemt voor jezelf om alles te verwerken en stil te gaan staan bij wat normaal is. Wanneer je daar echt, en serieus, tijd voor uittrekt, moet het te doen zijn. Lijkt me. Zolang je ook eerlijk blijft reflecteren en op tijd aan de bel trekt wanneer het niet lukt.
(desondanks... ik kan geen eens in een relatie zitten zonder weer in deze cirkel te belanden. Ik faal echt op dat gebied. En dan gaat het enkel en alleen ten koste van mezelf. Dus kinderen, en ik ben al 27, ga ik toch echt niet aandurven. Het is zwak, maar ik vrees toch echt te verknipt te zijn geraakt).
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
[ Bericht 0% gewijzigd door Forbry op 14-07-2015 09:50:56 ]Tails tell tales
Mijn ervaring/indruk is dat dat helaas vaak heel anders verloopt... bijzonder, wat fijnquote:
[..]
Dat vind ik erg om te lezen, mijn moeder wist het niet en toen ze er achter kwam Is ze meteen gaan scheiden. Daar ben ik haar nog altijd erg dankbaar voor.
Heel veel sterkte.
en 
voor je moeder!
Tails tell tales
Ik heb met mijn moeder gebroken definitief met heel veel pijn in mijn hart uiteindelijk.
Mijn ouders zijn op jonge leeftijd gescheiden wat natuurlijk erg naar is maar niet onoverkomelijk is. Het contact met vader werd echter vroegtijdig gesaboteerd door moeder die mentaal heel erg instabiel was en snel verminderde in haar stabiliteit en niet alleen mijn vader verjaagde uit haar omgeving maar ook haar andere familie. Kort samengevat kwam het erop neer dat ik mijn twee broertjes en zusje moederziel alleen waren in een slechte wijk met slechts een bijstand om van te leven.
Nu is dit alles niet onoverkomelijk maar toen de echte manische depri buien uitbraken, alcohol en drugs in het spel kwamen liep het snel uit de hand en zorgden mijn broer en ik al snel met zijn tweeën voor het gezin op 11 en 10 jarige leeftijd. Geld van moeders rekening plunderen wanneer we pas hadden, statiegeldflessen inleveren die we her en der "vonden" gratis brood bij de bakker en andere mensen die ons wat toestopten hebben het ons doen overleven. Wij waren als de doods voor de kinderbescherming die als een ware vernietigende plaag door gezinnen van onze vrienden waren getrokken. Dus we deden er alles aan enigzins de schone schijn op te houden voor de voordeur.
Op mijn 13e niet heel vreemd genoeg blijven zitten in 1e havo/vwo en compleet mentaal ingestort en eindelijk hulp gevraagd via mijn decaan. Met hulp van de kerk, oom en tante en uiteindelijk via hersteld contact met vader is alles weer redelijk op zijn voeten terecht gekomen. Maar het heeft jaren geduurd voordat ik weer mentaal op krachten was en heel veel sociale vaardigheden miste ik of waren verminkt wat mij nog jaren heeft gekost om te herstellen en mijn middelbare school was compleet weggegooid.
Later heeft ze d.m.v. therapie een nieuwe vriend met heel veel geduld haar leven weer kunnen oppakken en dankzij medicatie was ze ook weer redelijk stabiel. Ik heb sinds mijn 17e ook goed contact met haar gehad hetzelfde voor mijn broertjes en zusje. Maar toen ze uiteindelijk weer een terugval kreeg omdat ze stopte met medicatie trok ik het niet emotioneel niet meer. Ik had toen veel persoonlijke tegenslag in het leven en besloot heel egoïstisch dat ik aan mezelf moest denken. Later zijn er nog wel bemiddelingspogingen geweest maar nimmer succesvol ik kan het gewoon niet opbrengen.
Tot de dag van vandaag nog enkele storingen aan over gehouden
-Ik heb een angst voor medicatie omdat haar twee maal gevonden heb met medicatie overdosis
-Ik kan er niet tegen als mensen spelen met messen omdat dan letterlijk flashbacks krijg van haar (achteraf gezien) snijden voor aandacht.
-Ik heb een aversie voor mensen met een slecht eigen beeld die uiten.
Nu mis ik haar best wel erg en wellicht ga ik het in de toekomst weer proberen nu ik in stabiele wateren lig met de schaapjes op het droge. Maar ik ben ergens doodsbenauwd dat de doos van pandora open getrokken zal worden.
Mijn ouders zijn op jonge leeftijd gescheiden wat natuurlijk erg naar is maar niet onoverkomelijk is. Het contact met vader werd echter vroegtijdig gesaboteerd door moeder die mentaal heel erg instabiel was en snel verminderde in haar stabiliteit en niet alleen mijn vader verjaagde uit haar omgeving maar ook haar andere familie. Kort samengevat kwam het erop neer dat ik mijn twee broertjes en zusje moederziel alleen waren in een slechte wijk met slechts een bijstand om van te leven.
Nu is dit alles niet onoverkomelijk maar toen de echte manische depri buien uitbraken, alcohol en drugs in het spel kwamen liep het snel uit de hand en zorgden mijn broer en ik al snel met zijn tweeën voor het gezin op 11 en 10 jarige leeftijd. Geld van moeders rekening plunderen wanneer we pas hadden, statiegeldflessen inleveren die we her en der "vonden" gratis brood bij de bakker en andere mensen die ons wat toestopten hebben het ons doen overleven. Wij waren als de doods voor de kinderbescherming die als een ware vernietigende plaag door gezinnen van onze vrienden waren getrokken. Dus we deden er alles aan enigzins de schone schijn op te houden voor de voordeur.
Op mijn 13e niet heel vreemd genoeg blijven zitten in 1e havo/vwo en compleet mentaal ingestort en eindelijk hulp gevraagd via mijn decaan. Met hulp van de kerk, oom en tante en uiteindelijk via hersteld contact met vader is alles weer redelijk op zijn voeten terecht gekomen. Maar het heeft jaren geduurd voordat ik weer mentaal op krachten was en heel veel sociale vaardigheden miste ik of waren verminkt wat mij nog jaren heeft gekost om te herstellen en mijn middelbare school was compleet weggegooid.
Later heeft ze d.m.v. therapie een nieuwe vriend met heel veel geduld haar leven weer kunnen oppakken en dankzij medicatie was ze ook weer redelijk stabiel. Ik heb sinds mijn 17e ook goed contact met haar gehad hetzelfde voor mijn broertjes en zusje. Maar toen ze uiteindelijk weer een terugval kreeg omdat ze stopte met medicatie trok ik het niet emotioneel niet meer. Ik had toen veel persoonlijke tegenslag in het leven en besloot heel egoïstisch dat ik aan mezelf moest denken. Later zijn er nog wel bemiddelingspogingen geweest maar nimmer succesvol ik kan het gewoon niet opbrengen.
Tot de dag van vandaag nog enkele storingen aan over gehouden
-Ik heb een angst voor medicatie omdat haar twee maal gevonden heb met medicatie overdosis
-Ik kan er niet tegen als mensen spelen met messen omdat dan letterlijk flashbacks krijg van haar (achteraf gezien) snijden voor aandacht.
-Ik heb een aversie voor mensen met een slecht eigen beeld die uiten.
Nu mis ik haar best wel erg en wellicht ga ik het in de toekomst weer proberen nu ik in stabiele wateren lig met de schaapjes op het droge. Maar ik ben ergens doodsbenauwd dat de doos van pandora open getrokken zal worden.
quote:
[..]Vergelijken heeft geen zin. Ik denk dat iedereen zo zijn dingen heeft en iedereen mijn verhaal ook aan zou kunnen. Het is niets meer dan een kwestie van geluk of pech hebben. Toevallig ben ik goed geweest in pech hebben. Al kun je het ook andersom zien: ik heb ontzettend veel geluk gehad in mijn leven. Ik doe verdorie twee studies met succes, heb een goed sociaal leven, ben zelfstandig... Altijd ben ik alles goed doorgekomen. Dan kun je toch amper nog van pech sprekenSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Ik vind het overigens heel knap van je ouders dat het ze (relatief) goed gelukt is om kinderen op een goede manier groot te brengen. En ik vind het van jou heel erg goed dat je daar begrip voor hebt. Veel mensen zien ouders als een soort wonderwezens die hun achtergrond moeten vergeten zodra ze volwassen zijn. Helaas werkt het leven en de psyche van de mens niet zo. Desondanks denk ik ook niet dat je alles wat je ouders doen, maar oké moet vinden.
Het is denk ik niet meer dan normaal dat je als mens zulke gedachten ervaart. Iedereen kent ze wel en daar hoef jij je niet schuldig over te voelen. Het gaat erom hoe je handelt. Zelfs als je breekt met je ouders, kan dat op een respectvolle manier zonder een trap na te geven. En nadenken over een eventuele breuk is geen misdaad. Daar zijn schuldgevoelens overbodig bij.
En ach... kinderen krijgen is ook maar een maatschappelijke eis. Het zou fijner zijn voor iedereen wanneer mensen, zoals jullie dus doen, daarin keuzes maken die bij hen past en niet bij de sociale druk. Kinderen moet je proberen te krijgen op het moment dat je het ook 100% wilt en daar ook de opofferingen voor wilt nemen. Dat je dat niet gedaan hebt, vind ik heel sterk en bewonderingswaardig. Daar mogen meer mensen een voorbeeld aan nemen.
En dank je wel
Ik vraag me af of de mensen die wel hebben gebroken met hun ouders broers en zussen hebben en of die relatie nog wel bestaat.
Ik merk dat ik heel blij ben dat ik een zus heb waarmee ik het kan delen als een van mijn ouders iets heeft gezegd of gedaan waar ik mee zit. Iemand die ze net zo kent als ik en die dezelfde soort dingen herkent, die de hele context weet. Soms kan iets kleins iets bij me triggeren waarvan andere mensen niet begrijpen waarom ik er boos of verdrietig van wordt en mijn zus begrijpt dat volledig.
Maar nogmaals, vergeleken met de meeste verhalen hier, valt het voor mij best wel mee.
Ik merk dat ik heel blij ben dat ik een zus heb waarmee ik het kan delen als een van mijn ouders iets heeft gezegd of gedaan waar ik mee zit. Iemand die ze net zo kent als ik en die dezelfde soort dingen herkent, die de hele context weet. Soms kan iets kleins iets bij me triggeren waarvan andere mensen niet begrijpen waarom ik er boos of verdrietig van wordt en mijn zus begrijpt dat volledig.
Maar nogmaals, vergeleken met de meeste verhalen hier, valt het voor mij best wel mee.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Hahaha, ik zou waarschijnlijk ook geen goede rechter zijnquote:
[..]
Vergelijken heeft geen zin. Ik denk dat iedereen zo zijn dingen heeft en iedereen mijn verhaal ook aan zou kunnen. Het is niets meer dan een kwestie van geluk of pech hebben. Toevallig ben ik goed geweest in pech hebben. Al kun je het ook andersom zien: ik heb ontzettend veel geluk gehad in mijn leven. Ik doe verdorie twee studies met succes, heb een goed sociaal leven, ben zelfstandig... Altijd ben ik alles goed doorgekomen. Dan kun je toch amper nog van pech spreken
Ik vind het overigens heel knap van je ouders dat het ze (relatief) goed gelukt is om kinderen op een goede manier groot te brengen. En ik vind het van jou heel erg goed dat je daar begrip voor hebt. Veel mensen zien ouders als een soort wonderwezens die hun achtergrond moeten vergeten zodra ze volwassen zijn. Helaas werkt het leven en de psyche van de mens niet zo. Desondanks denk ik ook niet dat je alles wat je ouders doen, maar oké moet vinden.
Het is denk ik niet meer dan normaal dat je als mens zulke gedachten ervaart. Iedereen kent ze wel en daar hoef jij je niet schuldig over te voelen. Het gaat erom hoe je handelt. Zelfs als je breekt met je ouders, kan dat op een respectvolle manier zonder een trap na te geven. En nadenken over een eventuele breuk is geen misdaad. Daar zijn schuldgevoelens overbodig bij.
En ach... kinderen krijgen is ook maar een maatschappelijke eis. Het zou fijner zijn voor iedereen wanneer mensen, zoals jullie dus doen, daarin keuzes maken die bij hen past en niet bij de sociale druk. Kinderen moet je proberen te krijgen op het moment dat je het ook 100% wilt en daar ook de opofferingen voor wilt nemen. Dat je dat niet gedaan hebt, vind ik heel sterk en bewonderingswaardig. Daar mogen meer mensen een voorbeeld aan nemen.
En dank je wel
Verder: een hoop lieve woorden en een hoop waarheden in je post, dank je wel terug
Tails tell tales
Jawel.quote:
Je breekt niet met je familie en zeker niet met je eigen ouders.
Curiosity cultured the cat
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Mooi!quote:
Mijn vriend is juist gestopt met falen vanaf het moment dat hij met zijn ouders brak...
Curiosity cultured the cat
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Heel goed wat kandijfijn zegt, ik denk dat dat ook goed is voor iemand als elan (die vindt dat er te snel de schuld van eigen problemen aan de ouders wordt toegeschreven).
Onvoldoende sociale groei, verkeerde copingstrategieen aanleren. Dat is vast niet iets dat ouders bewust doen, maar veel gedrag is gekopieerd. Als je ouders altijd ruzie maken en schreeuwen, is de kans groot dat jij ook gaat schreeuwen, als iemand in een hoekje gaat zitten, zal jij zoiets ook kunnen gaan doen.
Dat kan je wel leren, maar om dat als volwassene te leren kost het veel meer energie en moeite dan als kind, want je zit in een patroon.
Zelf fantaseer ik wel eens over contactbreuk met m'n moeder, laagbegaafd en sinds kort psychiatrie erbij (heb ik geregeld, vader wilde dit nooit en na de scheiding wilde ze zelf nooit). Ze kost me ontzettend veel energie en het contact is eenzijdig. Ik kan niet bij haar kwijt als ik ergens mee zit en ik kan haar bijna niet wijzen op de effecten van haar gedrag op mij, want dan is ze weer de gehele boeman. Op haar manier heeft ze altijd haar best gedaan, maar ze heeft totaal geen idee hoeveel energie ze vreet bij haar omgeving.
Ik ben blij dat er professionals bij haar zijn, dat geeft me rust. Maar ik zie haar niet als een moeder bij wie ik onvoorwaardelijke steun kan verwachten.
Onvoldoende sociale groei, verkeerde copingstrategieen aanleren. Dat is vast niet iets dat ouders bewust doen, maar veel gedrag is gekopieerd. Als je ouders altijd ruzie maken en schreeuwen, is de kans groot dat jij ook gaat schreeuwen, als iemand in een hoekje gaat zitten, zal jij zoiets ook kunnen gaan doen.
Dat kan je wel leren, maar om dat als volwassene te leren kost het veel meer energie en moeite dan als kind, want je zit in een patroon.
Zelf fantaseer ik wel eens over contactbreuk met m'n moeder, laagbegaafd en sinds kort psychiatrie erbij (heb ik geregeld, vader wilde dit nooit en na de scheiding wilde ze zelf nooit). Ze kost me ontzettend veel energie en het contact is eenzijdig. Ik kan niet bij haar kwijt als ik ergens mee zit en ik kan haar bijna niet wijzen op de effecten van haar gedrag op mij, want dan is ze weer de gehele boeman. Op haar manier heeft ze altijd haar best gedaan, maar ze heeft totaal geen idee hoeveel energie ze vreet bij haar omgeving.
Ik ben blij dat er professionals bij haar zijn, dat geeft me rust. Maar ik zie haar niet als een moeder bij wie ik onvoorwaardelijke steun kan verwachten.
Misschien spiegelen we ouders ook wel aan een soort sprookjesbeeld. Als kind krijg je mee dat alle moeders lief zijn en voor je zorgen en een soort van engeltjes zijn en dan is het soms confronterend dat het ook maar gewoon mensen zijn, met fouten.quote:
Maar ik zie haar niet als een moeder bij wie ik onvoorwaardelijke steun kan verwachten.
Ik vind het zelf deels fijn en deels confronterend dat ik nu merk dat de relatie met mijn ouders een omslagpunt heeft bereikt. Zij hebben nu meer nodig dat ik voor hun zorg en ik ben nu de persoon met meer inzichten in plaats van andersom.
Als kind moet je ook niet verwachten dat je altijd in de klassieke ouder kind rol blijft zitten, misschien wringt het daar soms ook wel.
Frankly, my dear, I don't give a damn.
quote:
Ik vraag me af of de mensen die wel hebben gebroken met hun ouders broers en zussen hebben en of die relatie nog wel bestaat.
Ik merk dat ik heel blij ben dat ik een zus heb waarmee ik het kan delen als een van mijn ouders iets heeft gezegd of gedaan waar ik mee zit. Iemand die ze net zo kent als ik en die dezelfde soort dingen herkent, die de hele context weet. Soms kan iets kleins iets bij me triggeren waarvan andere mensen niet begrijpen waarom ik er boos of verdrietig van wordt en mijn zus begrijpt dat volledig.
Maar nogmaals, vergeleken met de meeste verhalen hier, valt het voor mij best wel mee.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Tails tell tales
Ik denk dat het natuurlijk is voor kinderen om ouders op een voetstuk te hebben staan. Het hoort bij het proces van een eigen leven krijgen dat je langzaamaan in ziet dat je ouders ook maar gewone mensen zijn.quote:
[..]
Misschien spiegelen we ouders ook wel aan een soort sprookjesbeeld. Als kind krijg je mee dat alle moeders lief zijn en voor je zorgen en een soort van engeltjes zijn en dan is het soms confronterend dat het ook maar gewoon mensen zijn, met fouten.
Ik vind het zelf deels fijn en deels confronterend dat ik nu merk dat de relatie met mijn ouders een omslagpunt heeft bereikt. Zij hebben nu meer nodig dat ik voor hun zorg en ik ben nu de persoon met meer inzichten in plaats van andersom.
Als kind moet je ook niet verwachten dat je altijd in de klassieke ouder kind rol blijft zitten, misschien wringt het daar soms ook wel.
Maar, zoals eerder beschreven, ik heb altijd wel het gevoel dat je je verhaal bij ze kwijt zou moeten kunnen, dat ze met goed advies komen, dat het ze interesseert. Een deel daarvan is wellicht irreël, maar ik merk dat ik het mis dat ik dat soort dingen niet kan delen met ze, dat zorgt voor een andere band dan ik zou willen hebben.
Het is niet de ideale oplossing natuurlijk, maar als er redenen zijn om het contact te breken en als je weet dat dat je meer rust zal geven, moet je zeker kiezen voor jezelf en het contact breken.
Ja, ze is er altijd voor mij geweest, alleen praten over wat er gebeurd is is heel moeilijk omdat ze heel veel schuldgevoelens heeft, ze heeft het gevoel dat ze mij niet heeft kunnen beschermen.quote:
[..]
Mijn ervaring/indruk is dat dat helaas vaak heel anders verloopt... bijzonder, wat fijn
Maar ik neem dat haar niet kwalijk.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Wat ik me trouwens serieus afvraag of mensen met de minder goede ouders nou meer "loyaal" zijn naar hun ouders toe (minder hun fouten zullen toegeven etc.)? Dat beeld heb ik altijd een beetje (misschien ook omdat die ouders er vaak wel bewust voor zorgen dat de kinderen loyaal zijn). Of is het mijn verknipte wereldbeeld?
Ik denk dat loyaal zijn en realistisch zijn elkaar niet hoeft te bijten. Ik kan de typische eigenschappen van mijn ouders goed herkennen, maar dat wil niet zeggen dat ik niet loyaal ben. Ik ga door het vuur voor mijn ouders.quote:
Wat ik me trouwens serieus afvraag of mensen met de minder goede ouders nou meer "loyaal" zijn naar hun ouders toe (minder hun fouten zullen toegeven etc.)? Dat beeld heb ik altijd een beetje (misschien ook omdat die ouders er vaak wel bewust voor zorgen dat de kinderen loyaal zijn). Of is het mijn verknipte wereldbeeld?
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Dat zou kunnen. Er gebeuren nare dingen, bij/ met of door de mensen die je het meest vertrouwt en waar je afhankelijk van bent. Dat zal je gaan vergoeilijken voor jezelf (het is nu eenmaal zo, kan er niets aan doen, de intentie is goed). Mogelijk een patroon dat je je leven lang bijhoudt, ook naar anderen. Lijkt me prima psychologisch te verklaren.quote:
Wat ik me trouwens serieus afvraag of mensen met de minder goede ouders nou meer "loyaal" zijn naar hun ouders toe (minder hun fouten zullen toegeven etc.)? Dat beeld heb ik altijd een beetje (misschien ook omdat die ouders er vaak wel bewust voor zorgen dat de kinderen loyaal zijn). Of is het mijn verknipte wereldbeeld?
Ouders die bewust zorgen dat hun kinderen loyaal zijn, dan denk ik in de manipulatieve hoek. Illegaliteit en in mindere mate ook verslaving en persoonlijkheidsstoornis. Maar of iets echt bewust gebeurt of niet, vind ik altijd erg moeilijk.
Klein voorbeeldje: ik haalde m'n broer op naar verjaardag van opa (behoorlijke omweg). Hij is gewend dat m'n pa heel veel van m pikt, maar ik wil duidelijke grenzen stellen, over 3 kwartier sta ik voor je deur en gaan we weg. Eenmaal aangekomen heeft ie eerst nog boodschappen gedaan en moet ie nog onder de douche. Vervolgens staat ie d'r een half uur onder. Voor hem is dat normaal, want anderen nemen dat gedrag van hem. Doet ie het bewust of is het zijn routine om zo met mensen om te gaan? Lastige vraag...
Ik heb bij mijn,quote:
Ik vraag me af of de mensen die wel hebben gebroken met hun ouders broers en zussen hebben en of die relatie nog wel bestaat.
Ik merk dat ik heel blij ben dat ik een zus heb waarmee ik het kan delen als een van mijn ouders iets heeft gezegd of gedaan waar ik mee zit. Iemand die ze net zo kent als ik en die dezelfde soort dingen herkent, die de hele context weet. Soms kan iets kleins iets bij me triggeren waarvan andere mensen niet begrijpen waarom ik er boos of verdrietig van wordt en mijn zus begrijpt dat volledig.
Maar nogmaals, vergeleken met de meeste verhalen hier, valt het voor mij best wel mee.
, vader twee halfzusjes en een halfbroertje. Aangezien ik die mensen niet ken, of althans bijna niet ken, heb ik daar ook geen familiegevoelens bij. Ik kan het mijn vader gewoon niet vergeven dat hij er mijn hele leven nooit is geweest en aan de andere kant van de stad woonde en daar wel een normaal gezin heeft kunnen opbouwen. Jarenlang hoorde ik niks, wist ik niks en dan zou ik nu in 1 x, helemaal volgens sommigen hier in dit topic, op m'n knieën moeten vallen en hun maar in mijn leven accepteren? Nee zo werkt het niet.
Op maandag 8 januari 2018 14:29 schreef BadderHaring het volgende:
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Maar die kinderen kunnen daar toch niks aan doen? Dat je boos bent op je vader snap ik best wel, maar waarom zou je hun daarop oordelen? Van mij hoef je helemaal niks, maar ik zou zelf denk ik wel nieuwsgierig zijn. Wie weet zijn ze wel heel leuk als je ze leert kennen.quote:
[..]
Ik heb bij mijn,
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Mogelijk speelt er ook jaloezie in dit geval, waarom kan hij met hen wel een gezin hebben?quote:
[..]
Maar die kinderen kunnen daar toch niks aan doen? Dat je boos bent op je vader snap ik best wel, maar waarom zou je hun daarop oordelen? Van mij hoef je helemaal niks, maar ik zou zelf denk ik wel nieuwsgierig zijn. Wie weet zijn ze wel heel leuk als je ze leert kennen.
Ik hoef niet naar een psycholoog alleen omdat mijn vader een eikel is die geen contact wil hoor.quote:
Ik heb een jaar of vijf alle contact met mijn moeder verbroken. Nu sinds een paar jaar wel weer contact, maar het is toch niet hetzelfde. Of je bij de buurvrouw op de koffie gaat ipv bij je moeder langs gaat
Laffe huichelaar
Ik heb op mijn 17e gebroken met mijn vader, nu alweer dertig jaar terug. De band met mijn moeder is altijd erg sterk geweest en gebleven, die met mijn zus en broer was altijd minder. Tot mijn vader nu alweer negen jaar geleden stierf. Alsof er een wig werd weggehaald, zijn we sindsdien een stuk closer.quote:
Ik vraag me af of de mensen die wel hebben gebroken met hun ouders broers en zussen hebben en of die relatie nog wel bestaat.
Curiosity cultured the cat
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Mijn grootouders hebben vier kinderen, en bij mijn weten hebben ze er met drie geen contact en hebben alle vier de kinderen onderling ook geen contact.quote:
Ik vraag me af of de mensen die wel hebben gebroken met hun ouders broers en zussen hebben en of die relatie nog wel bestaat.
Jaloezie speelt zeker een rol, al vind ik dat zelf ook kinderachtig. Misschien moet ik wat meer vertellen, mijn moeder ging weg bij mijn vader omdat die met heroïne en andere drugs aan het spelen was. Vervolgens blijven mijn ouders in dezelfde stad wonen maar weet ik niets van mijn vader. Die begint gezinnetje spelen met z'n nieuwe vrouw en krijgt daar kinderen. Een jaar of 25 later wordt er contact met mij gezocht en is de verwachting dat ik lekker aansluit en mee doe.quote:
[..]
Maar die kinderen kunnen daar toch niks aan doen? Dat je boos bent op je vader snap ik best wel, maar waarom zou je hun daarop oordelen? Van mij hoef je helemaal niks, maar ik zou zelf denk ik wel nieuwsgierig zijn. Wie weet zijn ze wel heel leuk als je ze leert kennen.
Ik kan dat niet, ik heb een vreselijke jeugd gehad, veel mishandeling en alchoholmisbruik en moet er na 25 jaar achter komen dat mijn vader mij mijn halve leven in de gaten heeft gehouden, via andere mensen dingen over mij weet en zelf deze dingen nooit aan mij gevraagd heeft terwijl hij daar wel de mogelijkheden toe had. En misschien wel het ergste nooit ook maar iets heeft gedaan om mijn leven te verbeteren. Hetzelfde geld voor die kinderen, die zijn hun hele leven een broer voor gehouden die ooit thuis gaat komen. Dat halve huis bleek vol te hangen met foto's van mij.
Ik heb dus nooit van hun geweten, althans tot het moment dat er contact was. Ik heb bij hun ook geen gevoelens behalve idd de slechte gedachtes van waarom zij wel en ik niet. Ik kan mijzelf ook niet zover krijgen om die stap wel te zetten want ik kan mijn vader zijn gedrag gewoon niet vergeven.
Dus ben ik nou egoïstisch of niet? Ik heb er gewoon geen zin meer in, familie spelen met mensen die niet als familie voelen. Ondertussen ben ik ook die klootzak geworden die niks met hun te maken wil hebben dus daar zal toch nooit een normale broer/zus verhouding uit voor komen.
Leuk man leven.
Op maandag 8 januari 2018 14:29 schreef BadderHaring het volgende:
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Ik vind je geen klootzak, ik snap je gevoelens wel.quote:
[..]
Jaloezie speelt zeker een rol, al vind ik dat zelf ook kinderachtig. Misschien moet ik wat meer vertellen, mijn moeder ging weg bij mijn vader omdat die met heroïne en andere drugs aan het spelen was. Vervolgens blijven mijn ouders in dezelfde stad wonen maar weet ik niets van mijn vader. Die begint gezinnetje spelen met z'n nieuwe vrouw en krijgt daar kinderen. Een jaar of 25 later wordt er contact met mij gezocht en is de verwachting dat ik lekker aansluit en mee doe.
Ik kan dat niet, ik heb een vreselijke jeugd gehad, veel mishandeling en alchoholmisbruik en moet er na 25 jaar achter komen dat mijn vader mij mijn halve leven in de gaten heeft gehouden, via andere mensen dingen over mij weet en zelf deze dingen nooit aan mij gevraagd heeft terwijl hij daar wel de mogelijkheden toe had. En misschien wel het ergste nooit ook maar iets heeft gedaan om mijn leven te verbeteren. Hetzelfde geld voor die kinderen, die zijn hun hele leven een broer voor gehouden die ooit thuis gaat komen. Dat halve huis bleek vol te hangen met foto's van mij.
Ik heb dus nooit van hun geweten, althans tot het moment dat er contact was. Ik heb bij hun ook geen gevoelens behalve idd de slechte gedachtes van waarom zij wel en ik niet. Ik kan mijzelf ook niet zover krijgen om die stap wel te zetten want ik kan mijn vader zijn gedrag gewoon niet vergeven.
Dus ben ik nou egoïstisch of niet? Ik heb er gewoon geen zin meer in, familie spelen met mensen die niet als familie voelen. Ondertussen ben ik ook die klootzak geworden die niks met hun te maken wil hebben dus daar zal toch nooit een normale broer/zus verhouding uit voor komen.
Leuk man leven.
Ik denk alleen wel dat je misschien eens naar een therapeut of zo zou kunnen gaan om die gevoelens te verwerken. Misschien kies je aan de hand daarvan er wel voor om alsnog een band op te bouwen - het is in ieder geval zo dat de andere kant dat graag zou willen en dat is vaak ook niet het geval. Maar misschien ook niet.
Je bent niemand iets verplicht, jij hebt niet gekozen voor deze situatie. maar ik denk dat je jezelf geen plezier doet door vast te houden aan woede en verdriet over het verlend. Daarmee zeg ik niet dat die gevoelens niet logisch zijn en ook niet dat je op stel en sprong opeeens iets anders zou moeten voelen. Maar wie weet kun je, als je die gevoelens een plek leert te geven, wel een familieband opbouwen en voor de volgende 50 jaar wel genieten van wat je tot nu toe gemist hebt (geen idee hoe oud je bent).
Frankly, my dear, I don't give a damn.
Nee inderdaad hij zou het dan aan die van hem moeten vragen!quote:
[..]
Ik hoef niet naar een psycholoog alleen omdat mijn vader een eikel is die geen contact wil hoor.
Volgens mij hebben trouwens alle ouders als eerste contact met hun kind verbroken (of niet eens opgebouwd), al lang voordat een kind jaren later ophoudt met proberen om contact met die ouder te krijgen. Ik denk daarom dat kinderen niet eens kunnen breken. Er is dan al lang met hun gebroken. En dan valt er in principe al niets meer te breken, want er is niks.
Als je vader jou totaal heeft laten barsten, kan hij nooit de perfecte modelvader geweest zijn voor zijn andere gezin. Ik denk dat je halfbroers en/of halfzussen ook zijn egoïstische kant kennen. Wie weet kunnen ze jou juist tot steun zijn.quote:
[..]
Jaloezie speelt zeker een rol, al vind ik dat zelf ook kinderachtig. Misschien moet ik wat meer vertellen, mijn moeder ging weg bij mijn vader omdat die met heroïne en andere drugs aan het spelen was. Vervolgens blijven mijn ouders in dezelfde stad wonen maar weet ik niets van mijn vader. Die begint gezinnetje spelen met z'n nieuwe vrouw en krijgt daar kinderen. Een jaar of 25 later wordt er contact met mij gezocht en is de verwachting dat ik lekker aansluit en mee doe.
Ik kan dat niet, ik heb een vreselijke jeugd gehad, veel mishandeling en alchoholmisbruik en moet er na 25 jaar achter komen dat mijn vader mij mijn halve leven in de gaten heeft gehouden, via andere mensen dingen over mij weet en zelf deze dingen nooit aan mij gevraagd heeft terwijl hij daar wel de mogelijkheden toe had. En misschien wel het ergste nooit ook maar iets heeft gedaan om mijn leven te verbeteren. Hetzelfde geld voor die kinderen, die zijn hun hele leven een broer voor gehouden die ooit thuis gaat komen. Dat halve huis bleek vol te hangen met foto's van mij.
Ik heb dus nooit van hun geweten, althans tot het moment dat er contact was. Ik heb bij hun ook geen gevoelens behalve idd de slechte gedachtes van waarom zij wel en ik niet. Ik kan mijzelf ook niet zover krijgen om die stap wel te zetten want ik kan mijn vader zijn gedrag gewoon niet vergeven.
Dus ben ik nou egoïstisch of niet? Ik heb er gewoon geen zin meer in, familie spelen met mensen die niet als familie voelen. Ondertussen ben ik ook die klootzak geworden die niks met hun te maken wil hebben dus daar zal toch nooit een normale broer/zus verhouding uit voor komen.
Leuk man leven.
En hoe weet je dat ze jou een klootzak vinden? Hebben ze dat tegen je gezegd? Heeft iemand dat (zogenaamd) namens hen tegen je verteld? Of vul jij dat zelf in?
Als ik opeens zou horen dat ik een halfbroer of halfzus zou hebben die mijn vader heeft laten barsten, zou ik absoluut begrijpen dat die geen contact met mijn vader wilt. En ik zou het mijn vader hoogst kwalijk nemen.
Op 
Mijn verhaal is iets anders dan gemiddeld. Mijn ouders zijn goede mensen, hebben mij nooit mishandeld oid. Maar een tijd ging het slecht met mij en ik was depressief. Ik mailde en sprak met mijn ouders over m'n problemen totdat zij het blijkbaar genoeg vonden en besloten de zorg 'uit te besteden' en namen contact op met de geestelijke gezondheidszorg.
Ik wist niet wat me overkwam, ik kreeg bezoek van psychiaters en een brief van de rechtbank dat ik moest verschijnen. Ik was een zorgmijder en moest per direct opgenomen worden en uiteindelijk meer dan een half jaar in een inrichting verblijven. En dan heb ik nog geluk gehad, de hoofdbehandelaar wilde dat ik nog een jaar bleef maar gelukkig had ik een goede advocaat waardoor ik weer mocht gaan. Helaas hoorde er ook gedwongen medicatie bij.
Het enige wat mijn ouders hoefden te doen was een luisterend oor bieden en wat positiefs zeggen maar ze kozen voor iets anders. Ik geloof wel dat ze het deden met goede bedoelingen want het contact is er nog wel maar van mij hoeft het niet meer zo en omdat ik ze moeilijk kan vergeven dat zij die beslissing voor mij namen ipv dat ze me gewoon vertelden niet meer m'n negatieve verhalen aan te willen horen en dat ik zelf dan maar bij de geestelijke gezondheidszorg moest aankloppen.
Terwijl ik hen nu heel anders zie heb ik het idee dat zij geloven hun oude zoon weer terug te hebben. Ik laat hen maar in die waan maar eigenlijk zie ik weinig toekomst meer. Ik neem het hen kwalijk dat zij blijkbaar een beeld hebben geschetst wat gedwongen opname rechtvaardigde terwijl ik vind dat het wel meeviel, ik kan het ze moeilijk vergeven en ik ben vooral bang dat ik iets verkeerds zeg of doe waardoor zij weer contact opnemen met ggz en ik mogelijk weer in een inrichting beland. Ook het idee dat zij wel het leuke willen meemaken maar niet thuis geven als het minder gaat vind ik teleurstellend.
Het is nu al een paar jaar verder en het losmaken gaat heel langzaam maar ik voel me er wel beter bij. Ik vind het wel erg jammer want mijn ouders zijn zoals ik al zei op zich goede mensen. Was het maar anders geweest.
Ik wist niet wat me overkwam, ik kreeg bezoek van psychiaters en een brief van de rechtbank dat ik moest verschijnen. Ik was een zorgmijder en moest per direct opgenomen worden en uiteindelijk meer dan een half jaar in een inrichting verblijven. En dan heb ik nog geluk gehad, de hoofdbehandelaar wilde dat ik nog een jaar bleef maar gelukkig had ik een goede advocaat waardoor ik weer mocht gaan. Helaas hoorde er ook gedwongen medicatie bij.
Het enige wat mijn ouders hoefden te doen was een luisterend oor bieden en wat positiefs zeggen maar ze kozen voor iets anders. Ik geloof wel dat ze het deden met goede bedoelingen want het contact is er nog wel maar van mij hoeft het niet meer zo en omdat ik ze moeilijk kan vergeven dat zij die beslissing voor mij namen ipv dat ze me gewoon vertelden niet meer m'n negatieve verhalen aan te willen horen en dat ik zelf dan maar bij de geestelijke gezondheidszorg moest aankloppen.
Terwijl ik hen nu heel anders zie heb ik het idee dat zij geloven hun oude zoon weer terug te hebben. Ik laat hen maar in die waan maar eigenlijk zie ik weinig toekomst meer. Ik neem het hen kwalijk dat zij blijkbaar een beeld hebben geschetst wat gedwongen opname rechtvaardigde terwijl ik vind dat het wel meeviel, ik kan het ze moeilijk vergeven en ik ben vooral bang dat ik iets verkeerds zeg of doe waardoor zij weer contact opnemen met ggz en ik mogelijk weer in een inrichting beland. Ook het idee dat zij wel het leuke willen meemaken maar niet thuis geven als het minder gaat vind ik teleurstellend.
Het is nu al een paar jaar verder en het losmaken gaat heel langzaam maar ik voel me er wel beter bij. Ik vind het wel erg jammer want mijn ouders zijn zoals ik al zei op zich goede mensen. Was het maar anders geweest.
Dit vind ik een hele rake en goede opmerking!quote:
[..]
Volgens mij hebben trouwens alle ouders als eerste contact met hun kind verbroken (of niet eens opgebouwd), al lang voordat een kind jaren later ophoudt met proberen om contact met die ouder te krijgen. Ik denk daarom dat kinderen niet eens kunnen breken. Er is dan al lang met hun gebroken. En dan valt er in principe al niets meer te breken, want er is niks.
Ja daar heeft Snakelady wat aan.quote:
[..]
Klopt.
Je ouders moet je respecteren daarnaast doet mijn vader dat soort dingen niet.
Corporate translator
quote:
[..]
Nee inderdaad hij zou het dan aan die van hem moeten vragen!
Volgens mij hebben trouwens alle ouders als eerste contact met hun kind verbroken (of niet eens opgebouwd), al lang voordat een kind jaren later ophoudt met proberen om contact met die ouder te krijgen. Ik denk daarom dat kinderen niet eens kunnen breken. Er is dan al lang met hun gebroken. En dan valt er in principe al niets meer te breken, want er is niks.
Ik heb inmiddels 16 jaar geleden gebroken met mijn ouders. Vreselijk moeilijk, maar het beste besluit dat ik ooit heb genomen voor mezelf.
Nadat ik het contact heb verbroken kwam ik in contact met vroegere vrienden van hen en familie. Mijn vader vertelde altijd verhalen die realistisch bekeken erg vreemd waren maar geloofwaardig omdat het je vader is. Mijn familie en kennissen hebben mij een heel andere kant laten zien van die verhalen en ik geloof hen. Deze verhalen en herinneringen waren moeilijk om te horen maar sterkten mij in mijn besluit. Never nooit meer zal ik contact met mijn vader willen hebben. Wellicht ooit met mijn moeder, maar dan zal eerst mijn vader overleden moeten zijn of zij zal een paar ballen moeten laten groeien.
Nadat ik het contact heb verbroken kwam ik in contact met vroegere vrienden van hen en familie. Mijn vader vertelde altijd verhalen die realistisch bekeken erg vreemd waren maar geloofwaardig omdat het je vader is. Mijn familie en kennissen hebben mij een heel andere kant laten zien van die verhalen en ik geloof hen. Deze verhalen en herinneringen waren moeilijk om te horen maar sterkten mij in mijn besluit. Never nooit meer zal ik contact met mijn vader willen hebben. Wellicht ooit met mijn moeder, maar dan zal eerst mijn vader overleden moeten zijn of zij zal een paar ballen moeten laten groeien.
Ik heb het contact nog niet gebroken en met mijn vader zal ik het sowieso nooit breken, maar mijn moeder vraagt er wel echt om.
Ze heeft zo'n aparte karakter, zo tegengesteld met mij. Ik kan mensen vergeven en normaal doen (als de situatie niet te erg is tenminste), maar zij blijft boos en maakt altijd alles moeilijk. Zij wilt altijd alles bepalen, wat zij zegt is wet en zij weet altijd alles het beste.
Mocht je 'koppig' doen en je eigen beslissing nemen, nou dan zwaait er wat. Het geschreeuw en geruzie begint en reken maar op minstens een week geruzie en moeilijk doenerij.
Ik trek het steeds minder en minder en vooral na de zomervakantie wanneer ik ga bekendmaken dat ik ga trouwen met mijn vriend, zal het erg lastig worden en vermoed ik dat ik (tijdelijk) geen contact meer ga hebben.
Ze heeft zo'n aparte karakter, zo tegengesteld met mij. Ik kan mensen vergeven en normaal doen (als de situatie niet te erg is tenminste), maar zij blijft boos en maakt altijd alles moeilijk. Zij wilt altijd alles bepalen, wat zij zegt is wet en zij weet altijd alles het beste.
Mocht je 'koppig' doen en je eigen beslissing nemen, nou dan zwaait er wat. Het geschreeuw en geruzie begint en reken maar op minstens een week geruzie en moeilijk doenerij.
Ik trek het steeds minder en minder en vooral na de zomervakantie wanneer ik ga bekendmaken dat ik ga trouwen met mijn vriend, zal het erg lastig worden en vermoed ik dat ik (tijdelijk) geen contact meer ga hebben.
Ik ben van mijn ouders gescheiden, omdat mijn moeder me als kind meerdere keren heeft geprobeerd te vermoorden door verdrinking, vergiftiging en geweld. Ze brak mijn botten en bracht me pas dagen later naar het ziekenhuis. Mijn vader is mijn leven lang een zware alcoholist geweest, die zich niets voor mij interesseerde. Ik was maar levend meubilair, ongewenst en gehaat. Na jarenlange verzoeningspogingen heb ik mezelf het recht gegeven om van mezelf te houden, en het contact met mijn ouders volledig verbroken. Na bijna dertig jaar uiterst manipulatieve psychologische mishandeling ben ik op weg een mens te worden.
Mijn moeder is ook de strengste van de 2. Ze beseft soms nog niet helemaal dat ik over een paar maanden al 16 wordt.quote:
Ik heb het contact nog niet gebroken en met mijn vader zal ik het sowieso nooit breken, maar mijn moeder vraagt er wel echt om.
Ze heeft zo'n aparte karakter, zo tegengesteld met mij. Ik kan mensen vergeven en normaal doen (als de situatie niet te erg is tenminste), maar zij blijft boos en maakt altijd alles moeilijk. Zij wilt altijd alles bepalen, wat zij zegt is wet en zij weet altijd alles het beste.
Mocht je 'koppig' doen en je eigen beslissing nemen, nou dan zwaait er wat. Het geschreeuw en geruzie begint en reken maar op minstens een week geruzie en moeilijk doenerij.
Ik trek het steeds minder en minder en vooral na de zomervakantie wanneer ik ga bekendmaken dat ik ga trouwen met mijn vriend, zal het erg lastig worden en vermoed ik dat ik (tijdelijk) geen contact meer ga hebben.
Doet dan ook moeilijk met dingen als 's-avonds soms niet meer naar buiten, op tijd naar bed of een vette straf als ik iets in haar ogen gedaan heb wat niet door de beugel kan.
Mijn vader heeft dat niet zozeer alleen staat hij dan natuurlijk wel achter mijn moeder.
Maar goed, voor breken voor nu en de toekomst moet er natuurlijk veel meer gebeuren. Zo het er nu naar uitziet blijf ik nog een aantal jaren thuiswonen.
Klinkt als een normale opvoeding.quote:
[..]
Mijn moeder is ook de strengste van de 2. Ze beseft soms nog niet helemaal dat ik over een paar maanden al 16 wordt.
Doet dan ook moeilijk met dingen als 's-avonds soms niet meer naar buiten, op tijd naar bed of een vette straf als ik iets in haar ogen gedaan heb wat niet door de beugel kan.
Mijn vader heeft dat niet zozeer alleen staat hij dan natuurlijk wel achter mijn moeder.
Maar goed, voor breken voor nu en de toekomst moet er natuurlijk veel meer gebeuren. Zo het er nu naar uitziet blijf ik nog een aantal jaren thuiswonen.
All she wants and needs is just a little taste..
M'n biologische vader ook al ruim 24 jaar niet gezien (nu 30) en jaren terug zelfs m'n achternaam laten wijzigen in die van mijn stiefvader.
Totaal geen spijt van en evenmin behoefte om hem te zien of te spreken.
[ Bericht 67% gewijzigd door Lastpost op 23-07-2015 16:02:12 ]
Totaal geen spijt van en evenmin behoefte om hem te zien of te spreken.
Ik zou het niet eens weten joh, of m'n 'vader' überhaupt nog leeft al niet eens. Ik zou dat dan wel weer heel zuur vinden mocht ik nog halfbroertjes of zusjes hebben trouwens, dan weet ik het liever überhaupt niet dan dat ik er nu pas achter zou komen en ze al tieners/twintigers zouden zijn denk ik.quote:
Ik vraag me af of de mensen die wel hebben gebroken met hun ouders broers en zussen hebben en of die relatie nog wel bestaat.
[ Bericht 67% gewijzigd door Lastpost op 23-07-2015 16:02:12 ]
Eigenlijk wel. Ik vergelijk het dan altijd maar met mijn vriendjes of andere leeftijdsgenoten. Dan valt het op dat hun veel meer vrijheid hebben. Zij mogen bijvoorbeeld weg in het weekend, ik niet.quote:
Zij gaan naar bed wanneer ze dat zelf willen, ik moet een bepaalde tijd.
Huisarrest heb ik ook nog weleens. Daar lachen zij allemaal om.
Daarom lijkt mijn moeder veel strenger. Komt omdat ze zelf vroeger ook streng is opgevoed.
Haha, zo'n actie heb ik weleens tegen ze gemaakt. Niet zó opvallend maar duidelijk genoeg.quote:
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |