Mijn vrouw verliefd op een ander en mentaal/fysiek kil voor me

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 10:58 schreef Droefheid het volgende:
Ja, dit gaan we zo niet eindeloos laten.
Alleen nu vol gas geven dan knalt het.. en ik wil in ieder geval zeker weten dat we/ik er alles aan gedaan hebben om dingen te redden/om te buigen.

Begin eens met het stoppen om voor alles een excuus klaar te hebben om iets niet te doen.

En als ze nou met hem naar bed gaat pik je dat?
Als ze terug komt blijven ze vast mailen en heb je weer dezelfde situatie.

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 02:11 schreef Mercer het volgende:
Joh laat haar lekker haar verliefdheid hebben, waarschijnlijk ben je nog een heel leven met haar samen. Wat stelt dit dan voor? Niks! Die man heel ver weg, allemaal niet bedreigend. Als het jou geen zak interesseert zal de fun er snel af zijn. Op het moment dat je dit allemaal groter gaat maken dan het is, dan wordt het ook groot. Gewoon lekker je eigen gang gaan. En als je over 2 jaar nog ongelukkig bent, dan zet jij er een streep onder.

of de seksuele spanning over wat komen gaat ( )moest even uit haar lichaam

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 11:08 schreef kedge het volgende:

[..]

Begin eens met het stoppen om voor alles een excuus klaar te hebben om iets niet te doen.

Dit + heel veel.

Dat is waarschijnlijk precies het zwakke gedrag waardoor je vrouw nou het ergens anders aan het zoeken is.

Volgens mij heb jij oogkleppen op.
Ze heeft geen gevoelens meer voor jou, denk je dat dat opeens weer terugkomt?
Ze is zelfs al met een andere vent bezig en jij laat dat allemaal gewoon toe.
Krijg eens wat ballen
Wat voor mogelijkheden zijn er dan nog volgens jou?

Het klinkt misschien hard en klote, maar je moet je ogen openen.

[ Bericht 9% gewijzigd door Luxuria op 18-12-2012 14:13:26 ]

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 11:44 schreef Droefheid het volgende:

Maar om meteen te zeggen.. ga weg, neuk een ander... dat is dus niet de richting die ik nog op wil.Die keuze is makkelijk gemaakt, irreversibel en geeft zeker de ellende die ik mijn kinderen, mijzelf en haar wil besparen... mocht het ervan komen.. so be it.. maar daar zal ik nu niet de trigger van zijn wanneer er nog mogelijklheden zijn.

Als je het een beetje volwassen oplost met elkaar hoeft een scheiding weinig tot geen ellende te betekenen voor de kinderen. Misschien zorgt het zelfs voor minder ellende dan ze de slechte relatie van hun ouders te laten meemaken.

Nu je nog een redelijke verstandhouding hebt met weinig ruzie en dergelijke kun je je kinderen heel wat ellende besparen door het in overleg netjes af te sluiten.

Dat jij hiermee om kan gaan verdient an sich al een dikke pluim. Ik zou het echt niet meer trekken. Verder moet je denk ik maar in therapie ofzo met je vrouw. Toch denk ik dat het veel beter is 'to part ways'. Behoud je zelfrespect want ik denk dat je kinderen het toch wel zullen merken op termijn en zo te horen gaat het met een rotvaart bergafwaarts!

Kijk het aan en doe jezelf nog meer pijn. Het heeft de schijn dat je vrouw er toch niks meer van wil maken. Anders even een break ofzo? Als je weg ècht wegbent dan weet ze misschien waar ze het voor wilt doen.

Als zij die trip gaat maken, zou het voor mij over zijn.
Ze gaat dan gewoon vreemd man! Dat laat je toch niet gebeuren?!

Of je kiest eens voor jezelf. En zo ook voor je kinderen.

ik vind je maar een slapjanus. kom eens voor jezelf op man.

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 19:03 schreef Droefheid het volgende:

die 2-3 maanden red ik wel en belangrijk om te kijken of ook ik er alles aan gedaan heb

Ook ik?
Jij bent de enige die aan dit kadaver aan het trekken is en volgens mij ben je enorm in denial. Zij laat het zich welgevallen en doet haar eigen ding, want jij laat met alle liefde over je heen walsen. Wat je alleen maar nog onaantrekkelijker voor haar maakt. Niks zo libidoverlagend als een deurmatman.

Ik zou je bijna aanraden inderdaad de vrouw van die man in te lichten. Dan trekt je vrouw wellicht zelf wat sneller de stekker eruit. Heeft ze nog een stok om je mee te geselen. Dit is toch geen doen meer en ik zie echt nergens een lichtpuntje dat dit ooit nog wel te doen wordt.

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 19:21 schreef Droefheid het volgende:
Verkeerde woordkeuze .. "ik" dan :p
nuance raak je altijd kwijt als je iets kort en snel neertypt

@dawg : ja en nee :p zoals gezegd, ik leef voor mijn kinderen... en ieder huisje heeft zijn kruisje, ikzelf in het verleden ook wel verliefd geweest/aangetrokken, uiteindelijk ook niets mee gedaan en is overgegaan... dus tja

Als je echt leeft voor je kinderen gun je ze een betere leefomgeving. Want jij word hier niet gelukkiger van en zij ook niet. En daar worden je kinderen al helemaal niet gelukkig van.

[ Bericht 0% gewijzigd door Miracle_Drug op 18-12-2012 20:34:40 ]

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 19:21 schreef Droefheid het volgende:
Verkeerde woordkeuze .. "ik" dan :p
nuance raak je altijd kwijt als je iets kort en snel neertypt

@dawg : ja en nee :p zoals gezegd, ik leef voor mijn kinderen... en ieder huisje heeft zijn kruisje, ikzelf in het verleden ook wel verliefd geweest/aangetrokken, uiteindelijk ook niets mee gedaan en is overgegaan... dus tja

"niets mee gedaan". zij doet er overduidelijk wel wat mee en jij kijkt toe en doet niks. dat vind ik slap. stel grenzen, waar is je zelfrespect?

Goeie levenslessen geef je je kinderen mee ...

Is TS nog steeds z'n totale passiviteit aan het rationaliseren?

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 19:21 schreef Droefheid het volgende:
Verkeerde woordkeuze .. "ik" dan :p
nuance raak je altijd kwijt als je iets kort en snel neertypt

@dawg : ja en nee :p zoals gezegd, ik leef voor mijn kinderen... en ieder huisje heeft zijn kruisje, ikzelf in het verleden ook wel verliefd geweest/aangetrokken, uiteindelijk ook niets mee gedaan en is overgegaan... dus tja

Dat zou dus bij je vrouw ook wel eens zo kunnen gaan. Bovendien is zij minder fysiek dan jij. Ik zou (nogmaals) meer energie in je relatie steken dan in fantasieën over iets wat waarschijnlijk niet gaat gebeuren.]

Je hebt het immers zelf ook ondervonden:verliefd worden op een ander en er niks mee doen.
Ik vrees dat het terecht is te stellen dat het hebben van een relatie geen garantie is dat je verliefd kan worden op een ander.

Je hebt het zelf meegemaakt, toen stond zij aan de zijlijn, nu is het andersom. Zaak dus om je hoofd koel te houden en je fantasie over die ontmoeting binnen de perken te houden.

Als je eerlijk wil zijn tegenover je partner zou ik het hoofdstuk jaloezie eens van de plank halen en met haar bespreken. En wees dan eerlijk tegenover haar over de periode dat jij verliefd was op die ander.

Maar vergeet er dan vooral niet bij te vertellen dat je niet vreemd bent gegaan, wat in jou ogen de aanleiding was. Hou haar eens de spiegel voor van dat jij toen je te hard werkte, tegen een burnout aanzat en dit zelf niet in de gaten had je vatbaar werd voor allerlei dingen maar je zelfreflecterend vermogen gedaald was tot diep onder het nulpunt. Eén van de kenmerken van het tegen een burnout aanzitten of er al één hebben. M.a.w.: dat dit kon gebeuren omdat jij je de week doorsleepte, je niet meer kritisch was op je eigen gedrag, relatie en werk.

Dat laatste zou nu zo maar eens de rede kunnen zijn waarom je partner met een vent in Amerika mailt i.p.v. met jou praat. Onvrede met de huidige situatie, teveel werk en een partner die er op dat gebied niet voor haar is, afremt, duidelijk maakt dat ze teveel werkt.

ik zie wel een parallel tussen wat jij deed en je vriendin nu doet. Jullie reageren op overwerkt zijn/burnout zelfs identiek: verliefd worden op een ander; Hoe is het mogelijk!!!

Ik lees in al je posts dat je partner te hard werkt, zich door de week heen sleept, iets wat jij vroeger deed. Wat jij vroeger deed doet zij nu.

Ik denk dat je er idd goed aan doet het resultaat van de trip af te wachten. Nu ben je jaloers, is er een angst bij jou dat ze vreemd gaat. Dat monster dat jaloezie heet moet je idd in zijn kooi houden en niet loslaten. Dan praat je namelijk niet meer over feiten, maar fantasieën en angsten. En kan je praten over dingen die NU spelen, niet over dingen die zich mogelijk over twee maanden af zouden kunnen spelen (maar helemaal niet hoeven te gebeuren). Jij bent nu jaloers, daar kan je het over hebben. Niet dat zij vreemd misschien zal gaan. Daar gaat het niet om, het gaat om wat er NU gebeurd tussen jullie!!!

Zij heeft op dit moment een emotionele kapstok, uitlaatklep ver weg.

Jij kan haar uitlaatklep ook weer worden. Dat kan je niet afdwingen bij haar, daar zal je zelf een actieve rol in kunnen spelen, onder het motto wat hij (die vent in Amerika) kan, kan ik ook.

Als je partner er ook voor open staat en je wilt je relatie redden, doe dit dan samen met een relatietherapeut. Die kan jullie met dit soort dingen helpen. Echt, ik denk dat je partner ook niet echt gelukkig is met de situatie waar zij nu in zit. Dat zou jij toch moeten kunnen herkennen. Je schreef zelf: been there, done that.

Dus help haar, ze sleept zich nu de week door, dat is voor haar ook geen pretje, dat weet jij als geen ander. Wordt haar partner weer. Richt je daarop i.p.v. op dat monster wat jaloezie heet. Dan laat je ook zien dat je voor je relatie wilt vechten. En voor haar. En je kinderen.

Geef haar elke dag bijvoorbeeld eens een paar gemeende complimenten. En dan welk gemeende hé....Eens kijken of je die kunt vinden. Als je die kunt vinden, uit ze dan, zeg het tegen haar. Of je nou respons krijgt of niet of denk je: ach, dat weet ze wel. Dat deed je vroeger toch ook, toen alles nog goed was? Maak grappen... ook over hoe jullie nu met elkaar omgaan, wordt weer die aantrekkelijke man waar ze ooit verliefd op werd.

Je had een scenario voor je; succesvol, leuke vrouw, kinderen, mooi huis. Het meeste is gerealiseerd. Alleen u die relatie nog. Die stond niet op je lijstje blijkbaar, ben je even vergeten erop te zetten. Zoals zovelen die aan een gezin beginnen, er een verwachting van hebben en denken dat het allemaal goed is als de kinderen net geboren zijn, dat het verder wel vanzelf gaat.

Niet dus. Het gaat niet vanzelf. Als je je relatie goed wilt houden zal je er energie in moeten blijven steken. Of er nou kinderen, een mooi huis en een goede baan zijn of niet (niet sarcastisch, maar opbouwend bedoeld overigens). Een relatie vraagt inzet, energie. Van jou en je partner. Anders gaat het niet werken. It takes two to tango.

't Klinkt allemaal wat raar misschien, maar met dit soort dingen kan je je relatie wel weer uit het slob halen en op de rails zetten.

Jij hebt je burnout gehad, zij zit er blijkbaar tegenaan of middenin. Gebruik je eigen ervaringen om haar in te laten zien wat te hard werken met je leven kan doen.

Ik hou je maar even een spiegel voor. Ik hoop dat je hier wat mee kan en iets aan hebt.

[ Bericht 3% gewijzigd door Wandtegeltje op 19-12-2012 01:56:29 ]

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 18:55 schreef Copycat het volgende:
Of je kiest eens voor jezelf. En zo ook voor je kinderen.

Aan de andere kant, waarom gaat zijn vrouw er niet vandoor dan? Die had allang met haar kinderen weg kunnen zijn, en dan geheel legaal af en toe neuken in de USA!

Blijkbaar vindt zij het toch nog ergens leuk met TS?

quote:

Op woensdag 19 december 2012 04:52 schreef Godshand het volgende:

[..]

Aan de andere kant, waarom gaat zijn vrouw er niet vandoor dan? Die had allang met haar kinderen weg kunnen zijn, en dan geheel legaal af en toe neuken in de USA!

Blijkbaar vindt zij het toch nog ergens leuk met TS?

Misschien omdat dat allemaal niet zo makkelijk gaat?

ik vind het niet per se slap van TS maar nu lijkt hij alles op alles te zetten opdat het nu goed moet komen, dus een beetje realiteitszin mag er wel komen denk ik.

En ja de spanningsboog die je vrouw aan het opbouwen is staat strak en moet los... kan ook best zijn dat haar trptje een losse flodder wordt of wie weet en eenmalig schot, allemaal dingen waarmee je rekening moet houden en met elk scenario beslissen of dat acceptabel is of niet, en dat dan ook communiceren naar je vrouw toe

O ja, en vergeet het scenario de vrouw van de man in Amerika te bellen. Geen paniekvoetbal. Hou je hoofd koel.

Die vent is bang dat zijn vrouw erachter komt, dreig hem het aan zijn vrouw te vertellen als 'ie er niet mee stopt of met je vrouw naar bed gaat wanneer zij elkaar zien, dan hoef je zijn vrouw niet direct in te lichten maar zal hij het hoogstwaarschijnlijk wel stoppen met jouw vrouw, kan jij daarna je vrouw weer naar je proberen toe te trekken. Het is te bewonderen dat je je vrouw zo laat gaan zodat ze zichzelf kan ontdekken ofzo, maar ook heel dom als je hem niet "aanvalt" als je nog een kans zoekt om je vrouw weer voor jou te hebben. Succes in ieder geval.

quote:

Op woensdag 19 december 2012 10:03 schreef Aristai het volgende:
Die vent is bang dat zijn vrouw erachter komt, dreig hem het aan zijn vrouw te vertellen als 'ie er niet mee stopt of met je vrouw naar bed gaat wanneer zij elkaar zien, dan hoef je zijn vrouw niet direct in te lichten maar zal hij het hoogstwaarschijnlijk wel stoppen met jouw vrouw, kan jij daarna je vrouw weer naar je proberen toe te trekken. Het is te bewonderen dat je je vrouw zo laat gaan zodat ze zichzelf kan ontdekken ofzo, maar ook heel dom als je hem niet "aanvalt" als je nog een kans zoekt om je vrouw weer voor jou te hebben. Succes in ieder geval.

waarom iemand gaan lopen dreigen als je gewoon met je vrouw zou moeten communiceren, alsof dat ineens de oplossing voor het probleem zal zijn?

Je wil dat die vent die met zijn vrouw wilt gaan zich terugtrekt, gewoon communiceren met zijn vrouw lukt niet meer omdat zijn vrouw er niet meer voor open staat (maar voor die andere vent straks open gaat).

quote:

Op woensdag 19 december 2012 10:05 schreef zarGon het volgende:
Word eens kwaad man. Ga eens tekeer man. Ga eisen man. Maak ook beslissingen man. Laat merken dat jij er ook nog bent man. Word en reageer emotioneel man. Wees een man man.

Ik snap dat je kinderen hebt, maar man, man the fuck up. Hoe kan je zo passief reageren?! Je raakt je vrouw kwijt als je haar al nog niet kwijt bent. JAGEN, NIET WACHTEN EN TOEKIJKEN HOE EEN ANDER JOUW PROOI UIT JE KLAUWEN WEGTREKT.

Dit is volgens mij al tig keer gepost, maar hij blijft de werkelijke problemen ontvluchten en heeft voor alle oplossingen een excuus klaar om het niet te doen.

Even voor de duidelijkheid: je vrouw en die man gaan seks hebben. Het is niet zo dat ze vriendschappelijk een wijntje gaan drinken zonder consequenties nadat verlangen naar elkaar opgebouwd te hebben via de mail. Zoals ik het lees wil hij graag een affaire met je vrouw die dan af en toe langs komt en even een wippertje maakt. Jij weet het niet, zijn vrouw weet het niet. De ideale situatie voor hem.

Althans een doemscenario, zou ik de kans te groot achten om dit in vertrouwen toe te laten.

quote:

Op woensdag 19 december 2012 10:13 schreef kedge het volgende:

Zoals ik het lees wil hij graag een affaire met je vrouw die dan af en toe langs komt en even een wippertje maakt. Jij weet het niet, zijn vrouw weet het niet. De ideale situatie voor hem.

Jezus dat is vervelend allemaal.
Het enige waar ik echter aan blijf denken is dat congres, het lijkt me namelijk vrij duidelijk dat hij toevallig ook net in de buurt van dat congres van haar zal zijn en dat ze zich daar lekker gaat laten nemen door die gozer.
Daarna is het hek helemaal van de dam en zit jij met de gebakken peren..

Jezus, wat erg voor de kinderen..
Sterkte!

Ik ben er zelf geen voorstander van maar ik denk dat ik die vrouw van die man zou bellen. Misschien kan zij de sneltrein een halt toe roepen. Wachten wat ts nu doet lost niks op. Ik snap het deels wel, ts wil verder maar of zijn vrouw nog verder wil is vraag 2.

quote:

Op woensdag 19 december 2012 04:52 schreef Godshand het volgende:
Aan de andere kant, waarom gaat zijn vrouw er niet vandoor dan? Die had allang met haar kinderen weg kunnen zijn, en dan geheel legaal af en toe neuken in de USA!

Blijkbaar vindt zij het toch nog ergens leuk met TS?

ik denk eerder dat het een kwestie van de gemakkelijkste weg kiezen is. En van een even groot gebrek aan ruggengraat en eigenwaarde.

quote:

Op woensdag 19 december 2012 21:00 schreef davo1979 het volgende:
Ik ben er zelf geen voorstander van maar ik denk dat ik die vrouw van die man zou bellen. Misschien kan zij de sneltrein een halt toe roepen. Wachten wat ts nu doet lost niks op. Ik snap het deels wel, ts wil verder maar of zijn vrouw nog verder wil is vraag 2.

Of eventueel waarschuwen voor SOA's.

Als je die vrouw trouwens nu al gaat bellen kom je jaloers over en dan heeft ze een reden om ruzie te maken. Tip.

quote:

Op woensdag 19 december 2012 21:38 schreef Copycat het volgende:

[..]

ik denk eerder dat het een kwestie van de gemakkelijkste weg kiezen is. En van een even groot gebrek aan ruggengraat en eigenwaarde.

Klopt maar zitten wachten totdat zijn vrouw anders gaat denken zal het hem ook niet worden. Er zijn nog maar een paar weken totdat ze naar de USA gaat in die tijd kan je wel naar een relatie therapeut maar of die die vrouw nog op andere gedachtes brengt voor die tijd?

quote:

Op donderdag 20 december 2012 04:11 schreef Mishu het volgende:
Als je die vrouw trouwens nu al gaat bellen kom je jaloers over en dan heeft ze een reden om ruzie te maken. Tip.

Dit ben ik met je eens! Blijft moeilijk wat is nou een goede keus?

Ten eerste,
Nooit een relatie willen volhouden vanwege de kinderen. Die hebben net zo hard door dat het allemaal niet klopt en als je ze wilt traumatiseren dan moet je vooral een ongelukkige sfeer in het huis willen behouden.

Ten tweede,
als jij nog een kans wilt maken dan ga jij je weer goed voor jezelf zorgen. Je 'marktwaarde' verhogen. Jij bent nu net een auto die doorgesleten omdat hij teveel op weg is geweest om voor het gezin te zorgen.

Zoek vooral jezelf weer op en gun jezelf ook de kans om eens goed te bekijken wat deze relatie jou nou brengt. Die kinderen houden sowieso wel van je, maar is die koekwaus van een vrouw nou eigenlijk wel iets wat jij als hardwerkende vent wel verdient? Klinkt meer als een blok aan je been.

Maar jij staat op de onderste trede in deze relatie. Zo ziet zij jou, als ballast. Terwijl zij in feite ballast is. Laat maar eens zien dat ook jij ook een onafhankelijke vent kan zijn. Geef jezelf een paar maanden de kans om te bloeien en laat vervolgens eens een bosje bloemen achter van een anonieme liefde bij de andere vrouw in kwestie. De perfecte bom.

Doe het en ga niet zo op jezelf lopen hakken, 'droefheid' is niet bepaald een keuze waar een zinnig mens een relatie mee wilt aangaan.

PS
Speciaal voor jouw geval heb ik mijn account na een jaar weer geactiveerd.

Wat een enorm zinnige rentree!

Kan het niet méér eens met je zijn.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 10:45 schreef Copycat het volgende:
Wat een enorm zinnige rentree!

Kan het niet méér eens met je zijn.

Dank!

quote:

Op dinsdag 18 december 2012 11:40 schreef Droefheid het volgende:

[..]

Totnutoe is er alleen nog sprake van ongepast mailen (en niet eens zwaar lichamelijk getint, maar vooral emotioneel bindend en verlangen uitspreken) en recent bellen, wel hellend vlak. En de intentie om elkaar te ontmoeten... en aan de andere kant een zeer moeizame relatie wat voor een deel door overwerkt/ovestress/randje burnout niet goed te praten maar wel te verklaren is

Er is ook zoiets als emotioneel vreemdgaan, wat vaak een voorbode is van lichamelijke ontrouw. En ja, dit weet ik uit ervaring.

Toen mijn ex me dit voor de tweede(!) keer flikte heb ik haar definitief aan de kant gezet. Inclusief een flinke restschuld van de woning, maar gelukkig nog geen kinderen. Wil je een mogelijkheid hebben om dit nog te kunnen voorkomen, dan wordt het inderdaad tijd je ballen te tonen en aan te geven dat je dit gewoon niet gaat pikken. Dat je zodra je hoe dan ook merkt dat er iets gebeurd is (en mails, smsjes en telefoontjes geheim houden is níet normaal) de stekker uit de relatie trekt, kids of geen kids. En dat het simpelweg een harde keuze is om wel of niet contact met die andere gast te houden.

Als ze er nu voor kiest om dat te blijven doen, weet je dat je vanaf nu altijd de tweede viool zult spelen en ze blijft zoeken naar iemand waarbij ze dingen voelt die ze nu voor jou niet voelt, mede door je slappe houding. Gebeurt het niet met deze Amerikaan, dan later wel met iemand dichter bij huis. Zet haar voor het blok. Laat zien dat het je wat doet dat ze met een ander intiem mailt en meer met hem wil. Als je dat niet kunt of wilt is het een verloren zaak, is het niet nu dan wel over een paar jaar.

En nee, het is niet gemakkelijk. Maar dat is de situatie nu ook niet, en je wilt niet de rest van je leven achter de feiten (en als een hondje achter je vrouw) aanlopen. Als zij je niet meer kan geven wat jíj nodig hebt, is er ergens echt een andere vrouw met wie je weer gelukkig kan worden. Ik weet dat je daar nu nog niet aan wilt denken, maar houd niet vast aan een vals ideaalbeeld van je vrouw en je relatie. Ze bedondert je, tot nu toe misschien alleen met woorden maar dat telt ook. Dat is niet goed te praten, het moet stoppen. En dat kan je vrouw doen door te kappen en samen met jou aan jullie relatie te werken, of jij zelf door voor jezelf te kiezen en je leven in eigen hand te nemen. Het wordt dan even een kutperiode, maar daarna kan het alleen maar beter zijn dan dit en daar hebben de kinderen ook het meeste aan.

Choose life. Sterkte.

[ Bericht 0% gewijzigd door Sequencial op 20-12-2012 11:20:34 ]

quote:

Op donderdag 20 december 2012 10:48 schreef Sequencial het volgende:

[..]

Er is ook zoiets als emotioneel vreemdgaan, wat vaak een voorbode is van lichamelijke ontrouw. En ja, dit weet ik uit ervaring.

Wat een gezeik zeg. Kelere. Veel succes met het vasthouden van uberhaupt een vaste relatie als met iemand anders praten 'emotioneel vreemdgaan' wordt genoemd

quote:

Op donderdag 20 december 2012 10:51 schreef Die_Hofstadtgruppe het volgende:

[..]

Wat een gezeik zeg. Kelere. Veel succes met het vasthouden van uberhaupt een vaste relatie als met iemand anders praten 'emotioneel vreemdgaan' wordt genoemd

Lezen. Het gaat niet om met anderen praten, het gaat er om dat de vrouw niet meer over intieme zaken, details en fantasieën praat met haar man, maar wel met een andere kerel 'die haar zo goed begrijpt en aanvoelt' en dat verborgen houdt. Dat ze stiekem mailt en smst, en dat goedpraat door te eisen dat haar man haar niet mag controleren. Dat ze de wens uitspreekt om de ander te zien en met hem naar bed te gaan, terwijl haar man eens per kwartaal een goedmaakbeurt krijgt en verder geen enkele aanraking of intiem gesprek van betekenis.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 10:51 schreef Die_Hofstadtgruppe het volgende:

[..]

Wat een gezeik zeg. Kelere. Veel succes met het vasthouden van uberhaupt een vaste relatie als met iemand anders praten 'emotioneel vreemdgaan' wordt genoemd

Lezen is nog steeds niet je sterkste punt, hè?

Wat ik me afvraag is hoe TS gaat weten of zijn vrouw nu daadwerkelijk vreemdgaat daar of niet. Ben jij er zeker van, TS, dat je vrouw je dat gaat vertellen als ze dat heeft gedaan?

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:09 schreef Sjacq het volgende:
Wat ik me afvraag is hoe TS gaat weten of zijn vrouw nu daadwerkelijk vreemdgaat daar of niet. Ben jij er zeker van, TS, dat je vrouw je dat gaat vertellen als ze dat heeft gedaan?

Hier een lijst waarvan ik achteraf 90% kon aanvinken. Het zal hier niet allemaal van toepassing zijn vanwege de oceaan die er in dit geval tussen zit, maar ik raad TS aan een tijdje scherp te zijn op deze veranderingen in het gedrag.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:14 schreef Sequencial het volgende:

[..]

Hier een lijst waarvan ik achteraf 90% kon aanvinken. Het zal hier niet allemaal van toepassing zijn vanwege de oceaan die er in dit geval tussen zit, maar ik raad TS aan een tijdje scherp te zijn op deze veranderingen in het gedrag.

Hahahahaha er staat in die lijst genoemd: "je partner heeft ineens een SOA" XD

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:33 schreef Sjacq het volgende:

[..]

Hahahahaha er staat in die lijst genoemd: "je partner heeft ineens een SOA" XD

Tja, je zult het maar oplopen tijdens zo'n congres

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:03 schreef Sequencial het volgende:

[..]

Lezen. Het gaat niet om met anderen praten, het gaat er om dat de vrouw niet meer over intieme zaken, details en fantasieën praat met haar man, maar wel met een andere kerel 'die haar zo goed begrijpt en aanvoelt' en dat verborgen houdt. Dat ze stiekem mailt en smst, en dat goedpraat door te eisen dat haar man haar niet mag controleren. Dat ze de wens uitspreekt om de ander te zien en met hem naar bed te gaan, terwijl haar man eens per kwartaal een goedmaakbeurt krijgt en verder geen enkele aanraking of intiem gesprek van betekenis.

Wat een gemekker zeg.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:03 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Lezen is nog steeds niet je sterkste punt, hè?

Hoeveel ervaring had jij ook al weer?

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:39 schreef Die_Hofstadtgruppe het volgende:

[..]

Hoeveel ervaring had jij ook al weer?

Pfff, Fok zou echt eens downvotes mogen introduceren op dit forum.

Ik vind het zeer bewonderenswaardig dat ts zijn kinderen boven alles stelt. Ik twijfel er namelijk aan of je, zeker in het geval van jonge kinderen, je eigen geluk nou altijd persé bovenaan moet zetten. Van een scheiding ondervinden kinderen ook altijd schade. Bovendien heeft hij al verteld dat het normale gezinsleven gewoon doorgaat en ook goed verloopt.

Dat het niet goedloopt tussen ouders hoef je als kind helemaal niet te merken. Ik ontdekte het pas toen ik ouder was en mijn moeder hier en daar eens wat vertelde. Mijn ouders scheidden toen ik 19 was.
De eerste jaren was het onmogelijk dat mijn ouders (met latere nieuwe partners) gezamenlijk bij ons op verjaardagen kwamen. Heel onhandig want ik koos niet voor die scheiding! En uiteindelijk heeft het gedrag van mijn vaders nieuwe vrouw en zijn laffe en slappe houding hierin ervoor gezorgd dat hij met zowel mijn zusje als mij geen contact meer heeft. Dus vertel mij maar of ik beter af ben met gescheiden ouders...

Of de relatie nog te redden valt, ligt er denk ik een beetje aan of de vrouw van ts dat nog wil. Ik heb zelf ook wel dusdanig contact met een ander gehad dat ik eigenlijk echt wel verliefd was. En we maakten ook wel afspraken wanneer we elkaar zouden zien. We hebben het alleen nooit uitgevoerd. Misschien wel met dat verschil dat mijn eigen relatie gewoon wel goed is en mijn man wist ook van ons contact af.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:09 schreef Sjacq het volgende:
Wat ik me afvraag is hoe TS gaat weten of zijn vrouw nu daadwerkelijk vreemdgaat daar of niet. Ben jij er zeker van, TS, dat je vrouw je dat gaat vertellen als ze dat heeft gedaan?

Het menselijke brein kan zich dit indenken maar weinig voorstelling hier van maken. Als zij echt snakt naar de aandacht van die man en zij zo gewillig is dat die man het als een inkoppertje beschouwd want ze gaan elkaar ontmoeten is 1+1=2

quote:

Op zondag 16 december 2012 00:02 schreef Droefheid het volgende:
Ik leef voor mijn kinderen hoe gek dat ook klinkt voor een dertiger ;o)
Dus ik accepteer al lange tijd weinig aandacht , terwijl zij het van haar kant ook wel haar teleurstellingen heeft. Het leven blijft geven en nemen, geven vind ik niet erg ook wanneer dat uitzitten of pijn doen betekent.
Maar die trip naar de VS.... tja..

Nja, dump haar, zorg dat jij de kinderen krijgt. Zij kan als medisch specialist jou 60% alimentatie betalen. Zij zout op naar de VS, jij maakt tijd voor je kinderen en wie weet vind je een vrouw die het met jou wel leuk vindt.

Misschien makkelijk gezegd van iemand die nog gelukkig getrouwd is, maar als ze mij niet zou willen zou ik er toch snel klar mee zijn.

quote:

Op zaterdag 15 december 2012 23:33 schreef Droefheid het volgende:
*knip*

Het volgende klinkt heel cliche. Maar het werkt. Je houdt van haar en je hebt niets te verliezen toch?

Ga naar je vrouw en vertel haar dat je van haar houdt. Doe dit iedere mogelijkheid die jij krijgt. Vertel haar dat ze de liefde van je leven is. Probeer fysiek contact met haar te maken. Vertel haar dat je haar wil omelzen. Kom een keer vroeg van je werk en bereid een romantisch diner voor. Koop bloemen voor haar. Zet je gevoelens die je voor haar hebt op papier en lees ze voor.

Ik hoop dat je dit durft te doen. Ik hoop het voor jou en je kinderen dat jullie de relatie kunnen herstellen. Als je echt van haar houdt, moet je bereid zijn alles te doen om haar te behouden. Als je daarvoor minder moet werken, dan moet je dat maar doen. Is er iets belangrijker voor jou dan je gezin?

Ik heb dit topic met verbazing zitten lezen. Man, waar heb je je eigenwaarde gelaten?
Om de kinderen bij elkaar blijven is een slecht idee. Die merken dat echt wel. Dat is uiteindelijk echt niet beter voor de kinderen.

En over het gedrag van je vrouw: Stel dat ze in NL ergens een kroeg induikt en in een opwelling/dronken met een of andere gast mee naar huis gaat. Dat zou erg slecht voor de relatie zijn, maar niet zo erg wat ze nu doet.
Dat ze zo veel contact met die kerel in de VS heeft is erger dan fysiek vreemdgaan. Ze is haar tijd, die ze ook aan jou kan besteden, aan het besteden met een kerel op wie ze verliefd is en veridealiseert. Elke keer dat ze achter haar computertje kruipt maakt ze de bom onder jullie relatie wat groter.. Elke keer weer.

Maar goed je houdt nog van haar zeg je. Houd je van haar nu, of van de persoon die ze wás? Ze is goed op weg om jullie relatie om zeep te helpen. De enige die dat kan stoppen ben jij.
Zeg tegen haar dat je van haar houdt, maar het niet vol kan houden als ze dit blijft doen. Ze is je mentaal aan het slopen op deze manier en het ergste is, jij faciliteert het door contact te laten houden. Ze zal moeten kiezen. Hoe eerder dat duidelijk is, hoe beter. Misschien is er dan nog wat te redden.

Oh en trouwens, het is een slecht idee om af te wachten tot het congres. Zet haar maar voor het blok. De kans dat ze nu voor die andere kerel gaat is erg klein. Ze heeft totaal geen zekerheid, want ze weet niet of ze wel een leven met die andere kerel kan opbouwen. Die woont ver weg, is getrouwd etc.. Als je haar voor het blok zet zal ze realistischer moeten nadenken ipv het veridealiseren wat ze nu doet.
Ze moet dan maar het contact verbreken als ze voor jou kiest. Dat verbieden is niet onvolwassen, maar zelfbescherming. Zij kan blijkbaar niet de verleidingen weerstaan. Mail ook naar die dude dat hij zich de ogen uit z'n kop moet schamen en dat als ie nog een keer contact met JOUW vrouw opneemt dat je dan alles aan zijn vrouw en familie bekend maakt. Misschien houdt ie dan zn ballen in zn broek.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 11:14 schreef Sequencial het volgende:

[..]

Hier een lijst waarvan ik achteraf 90% kon aanvinken. Het zal hier niet allemaal van toepassing zijn vanwege de oceaan die er in dit geval tussen zit, maar ik raad TS aan een tijdje scherp te zijn op deze veranderingen in het gedrag.

Weet je wat ik hier zo grappig aan vind. Menig mens kan heel veel aanvinken en dan nog steeds beweren dat je een relatie heb. Technisch gezien ben je allang uit elkaar alleen je leeft nog binnen 20 meter van elkaar. En dan mensen die in plaats van investeren (te laat), dan zo'n lijst gaan opzoeken met de vraag 'wat zou er zijn'.

quote:

Op donderdag 20 december 2012 23:09 schreef polderturk het volgende:

[..]

Als je echt van haar houdt, moet je bereid zijn alles te doen om haar te behouden. Als je daarvoor minder moet werken, dan moet je dat maar doen. Is er iets belangrijker voor jou dan je gezin?

komt van twee kanten he
(en wtf je naam serieus... )

quote:

Op donderdag 20 december 2012 23:09 schreef polderturk het volgende:

[..]

Het volgende klinkt heel cliche. Maar het werkt. Je houdt van haar en je hebt niets te verliezen toch?

Ga naar je vrouw en vertel haar dat je van haar houdt. Doe dit iedere mogelijkheid die jij krijgt. Vertel haar dat ze de liefde van je leven is. Probeer fysiek contact met haar te maken. Vertel haar dat je haar wil omelzen. Kom een keer vroeg van je werk en bereid een romantisch diner voor. Koop bloemen voor haar. Zet je gevoelens die je voor haar hebt op papier en lees ze voor.

Ik hoop dat je dit durft te doen. Ik hoop het voor jou en je kinderen dat jullie de relatie kunnen herstellen. Als je echt van haar houdt, moet je bereid zijn alles te doen om haar te behouden. Als je daarvoor minder moet werken, dan moet je dat maar doen. Is er iets belangrijker voor jou dan je gezin?

Nee, nee, nee, nee.
TS, als je wil dat je vrouw voor altijd wegrent, doe dit dan.

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 19:16 schreef th1nk het volgende:

[..]

komt van twee kanten he
(en wtf je naam serieus... )

Het initiatief nemen kan nooit kwaad.

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 19:20 schreef Ambipur het volgende:

[..]

Nee, nee, nee, nee.
TS, als je wil dat je vrouw voor altijd wegrent, doe dit dan.

Voor mij heeft het altijd gewerkt tot nu toe

Volg mijn adviezen WEL op. Liefde zal overwinnen.

Astemblieft zeg. Zijn vrouw gaat over haar nek als hij zich nog meer als een deurmat opstelt, zoals jij oppert.

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 21:40 schreef Copycat het volgende:
Astemblieft zeg. Zijn vrouw gaat over haar nek als hij zich nog meer als een deurmat opstelt, zoals jij oppert.

Natuurlijk moet hij op zijn strepen staan en zeer duidelijk laten merken dat hij het niet accepteert. Daarbij moet hij boos worden en zijn stem verheffen. Hij moet ook zijn liefde tonen voor haar.

Hij moet de feiten onder ogen zien.

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 21:48 schreef Copycat het volgende:
Hij moet de feiten onder ogen zien.

Ik denk dat hij nog één keer zijn best moet doen. Hij moet echter niet het bijltje erbij neerleggen. Als het niet lukt dan kan hij het loslaten. Echter, nooit geschoten is altijd mis. Hij heeft niks te verliezen.

Dus...
- Goed boos worden en laten zien dat je het niet accepteert (is ook een teken dat je van haar houdt). Bovendien vallen vrouwen vaak op mannen die het heft in handen tonen en hun mannelijkheid tonen
- Vervolgens de liefde tonen door haar te vertellen dat je van haar houdt en dat je verder wil met de relatie
- Romantische dingen doen (bloemen voor haar kopen etc)

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 21:58 schreef polderturk het volgende:
- Vervolgens de liefde tonen door haar te vertellen dat je van haar houdt en dat je verder wil met de relatie
- Romantische dingen doen (bloemen voor haar kopen etc)

Terwijl de relatie zo ongeveer op klappen staat? Een beetje trots kan in dit geval geen kwaad.

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 22:01 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Terwijl de relatie zo ongeveer op klappen staat? Een beetje trots kan in dit geval geen kwaad.

TS wil de relatie redden, niet beëindigen...

TS zou het in ieder geval voor de kinderen moeten doen. Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond wanneer mijn ouders aan het ruzien waren. Voor een kind is er bijna niets erger dan een scheiding lijkt me.

TS moet gewoon een laatste poging wagen. Hij houdt van haar en ik geloof dat zij ook nog van hem houdt. Het huwelijk kan nog gered worden.

quote:

Op vrijdag 21 december 2012 22:15 schreef polderturk het volgende:
TS zou het in ieder geval voor de kinderen moeten doen. Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond wanneer mijn ouders aan het ruzien waren. Voor een kind is er bijna niets erger dan een scheiding lijkt me.

TS moet gewoon een laatste poging wagen. Hij houdt van haar en ik geloof dat zij ook nog van hem houdt. Het huwelijk kan nog gered worden.

Eens!
Ik snap ook niet waarom iedereen roept dat dit voor de kinderen schade oplevert. Dat doet een scheiding ook. Ik vind ts, zoals ik al eerder zei, juist heel sterk dat hij ook aan de kinderen blijft denken.

Edit: de betreffende vrouw heeft ook nog geen initiatief genomen tot het beeindigen van de relatie. Dus of zij dat nou echt wil is ook nog niet duidelijk.

Anyway, laat TS eens iets DOEN onderhand...

Neeeee!

Blijf voor elkaar bij de kinderen! Want kinderen zijn achterlijk en hebben niet door dat paps en mams enorm ongelukkig zijn met elkaar.

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:13 schreef Droefheid het volgende:

[..]

[..]

Ik heb jouw antwoorden in dit draadje het meest van allen gewaardeerd... HEEL veel dank daarvoor.
Heeft me goed geholpen in bespiegelen van mezelf.
uiteindelijk heb ik een andere keuze gemaakt

Ik ben wel heel benieuwd, hoe gaat het nu met je?? O wacht, had de update niet gezien sorry

Ik heb niet alles gelezen, vooral de openingspost en andere berichten van Droefheid, maar wat de hele tijd door mijn hoofd gaat is "Je hebt geen relatie!". Zoals ik het lees is er niet eens meer sprake van een (liefdes)relatie. Jullie hebben samen kinderen die je samen op een goede manier groot brengt. Maar dat is de enige relatie die jullie hebben. Ik vrees dat het veel te laat is voor 'plots wel tijd maken en romantisch doen'. Dingen moeten van twee kanten komen en haar kant is al heel lang bekoeld en dat heeft ze denk ik zelf zover laten komen.

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:22 schreef Droefheid het volgende:

[..]

Het is niet zo dat ik passief ben. Ik heb hier gepost om mijn eigen keuzes zo scherp mogelijk te krijgen binnen de wensen en dingen die ikzelf het belangrijkst vind in het leven. Waar soms ook pijnlijke keuzes tussen zitten.

Ja, ik wil een ultieme laatste poging doen de relatie te redden.
Ja, het andere contact is daar een enorme belemmering in en helpt niet want dat is voor haar een escape om niet met andere dingen aan de gang te moeten, wegdromen.
Ja, dat hij ver weg is is positief... (en niet)
Ja, dat er een congres aankomt is enorm belastend want een deadline voor verergering en TE KORT om dingen om te buigen. Dus inderdaad voor die tijd keuzes maken ...
Ja, dat hij ver weg is is ENORM bedreigend mochten wij er niet uitkomen, stel je voor dat ze ooit samen verder gaan en ze wil naar de states.. en ze wil de kids.

Dus dat is heel beknopt waar ik al sinds het begin van dit draadje me wel degelijk bewust van ben.

Uiteindelijk heb ik in een opwelling de keuze gemaakt en gekozen contact met zijn vrouw te zoeken. PI ingehuurd voor contactinfo.... en haar ingelicht.
Het goede daarin is dat het contact verbroken gaat worden, dat zal zo blijven denk ik mits zij hun eigen relatie kunnen redden (ze hebben ook kinderen en zijn al heel lang bij elkaar).

Het slechte is dat mijn vrouw geen keuze zelf kan maken, dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb... EN dat ik degene ben die ervoor gezorgd heeft dat iemand om wie ze veel is gaan houden veel shit over zich heen krijgt thuis (zit ik niet zo mee, anders dan voor hun kinderen en zijn vrouw)... en dat ze nu een diep gemis zal voelen en dat zal veel emotie oproepen.
Vooral omdat de keuze nu fors voor haar gemaakt is.

Ik hoop nu die barricade voor herstel opgeruimd te hebben.
Nog steeds een grote kans dat we er op termijn niet samen uitkomen, maar de escape elders en het halve been in een roze wolk is in ieder geval weg.

Ik denk dat ze wel een tijd dingen zal moeten verwerken en dan zal ik merken hoeveel ze het me kwalijk neemt en hoeveel ze nog ziet om voor de kinderen aan het contact tussen ons twee te werken.

Relatietherpaie had ze mee ingestemd, maar dat was een paar uur voordat ik de bombshell op haar had neergelegd.

Ieder mens maakt de keuze die hem het meeste past. Voordeel is idd dat jullie nu weer op elkaar zijn aangewezen en je vrouw weet dat je dit niet pikt. De 'stoorzender' is uitgeschakeld... nu maar kijken of jullie er samen nog uitkomen. Succes.....

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:22 schreef Droefheid het volgende:

[..]

Het slechte is dat mijn vrouw geen keuze zelf kan maken, dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb... EN dat ik degene ben die ervoor gezorgd heeft dat iemand om wie ze veel is gaan houden veel shit over zich heen krijgt thuis (zit ik niet zo mee, anders dan voor hun kinderen en zijn vrouw)... en dat ze nu een diep gemis zal voelen en dat zal veel emotie oproepen.
Vooral omdat de keuze nu fors voor haar gemaakt is.

Ik hoop nu die barricade voor herstel opgeruimd te hebben.
Nog steeds een grote kans dat we er op termijn niet samen uitkomen, maar de escape elders en het halve been in een roze wolk is in ieder geval weg.

Ik denk dat ze wel een tijd dingen zal moeten verwerken en dan zal ik merken hoeveel ze het me kwalijk neemt en hoeveel ze nog ziet om voor de kinderen aan het contact tussen ons twee te werken.

Relatietherpaie had ze mee ingestemd, maar dat was een paar uur voordat ik de bombshell op haar had neergelegd.

Ik bedoelde het niet van Ts hangt maar op bank en doet niks, ik bedoelde meer van je moet grenzen zetten en wat gaan doen want zolang had je niet meer de tijd. Ik bedoel in de tijd voordat zij naar usa gaat. Relatietherapie lijkt me een goed idee maar of dat op dat moment voor maart je problemen nog zou oplossen? Ben toch blij dat je gebeld hebt naar die andere vrouw.

Het stukje wat ik gequoteerd heb wil ik even aan toevoegen dat het allemaal wel heel zielig is voor je vrouw maar denk ook eens aan jezelf en de kinderen! Je beschrijft hoe erg het wel niet voor haar is maar ben jij en de kinderen niet diegene die het meeste lijd hier? Zij had die keuze genomen om een band op te bouwen met die andere vent en jouw links te laten liggen. Geen moeite meer te doen voor de relatie en helemaal op te gaan in het contact.

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:28 schreef Droefheid het volgende:
Hoi Wandtegeltje,

Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.

De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.

Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.

Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).

Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.

Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan

Ik begrijp je overwegingen heel goed.

En ook al krijg jij nu alle shit misschien over je heen, jij kan je kinderen recht in de ogen kijken.

Je vrouw zal ze wel wat uit te leggen hebben vrees ik als jullie relatie deze crisis niet overleeft.

Logisch dat ze zich zorgen maakt over die vent, maar zij en hij hebben het over zichzelf afgeroepen door veel te ver te gaan in hun contact terwijl ze nog een allebei nog een relatie hadden....

Belangrijk is dat jij je motivatie op exact dezelfde manier uitlegt als je het hier doet.... op den duur zal die boodschap wel over komen.

[ Bericht 14% gewijzigd door Wandtegeltje op 22-12-2012 10:43:04 ]

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:37 schreef Droefheid het volgende:
@davo1979

Je moet wel weten dat het geen vrouw met kwade opzet is, ze is zeer altruistisch lief en zorgzaam.. maar die energie is ze een tijd vooral op haar werk kwijt geweest en ik ben een stuk krediet in het verleden kwijt geraakt toen ik er blijkbaar onvoldoende voor haar geweest ben. het begin van ht contact is haar meer overkomen in een tijd dat ze zelf ook met haar eigen emoties en energie op rock bottom zat.
Ik ben niet zo lomp dat ik me daar niets bij kan inleven.

Maar tuurlijk...het wegdromen zorgt ervoor dat je andere dingen makkelijk kunt laten liggen en natuurlijk heb ik dat verwijt de afgelopen tijd ook uitgesproken (en op zulke momenten ben ik ook niet rustig maar vol emotie, lukt me nu beter om dat rustiger te zeggen)

Ohnee dat hoor je mij niet zeggen dat je vrouw "slecht"is. Is gewoon een vrouw die verliefd is geworden en de verkeerde keuzes heeft gemaakt omdat je ze zich liet lijden door verliefdheid.

Je maakt je veel zorgen om dat congres, waarom stel je bijvoorbeeld niet voor om vrij te nemen en mee te gaan onder het mom van een leuke werk/familie vakantie in de US ???

*uit lurk modus stapt*

fijn om te lezen dat je de regie weer in handen hebt genomen, sterkte!

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:28 schreef Droefheid het volgende:
Hoi Wandtegeltje,

Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.

De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.

Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.

Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).

Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.

Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan

Uitstekend gedaan ! Jij hebt misschien haar vertrouwen geschonden, echter je hebt daadkracht getoond en laten zien dat je niet over je heen laat lopen. Je hebt je mannelijkheid laten zien. Dit is ook aantrekkelijk voor vrouwen. Jij zit nu in de juiste flow. Je zelfvertrouwen en testosteronniveau is omhooggegaan. Je moet hier gebruik van maken. Je moet snel de volgende stap zetten, wat het ook is. Dit zal jou extra aantrekkelijk maken en laten zien dat jij vastbesloten bent de relatie te redden en dat zij belangrijk voor je is.

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:22 schreef Droefheid het volgende:
[..] dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb

Ik heb achteraf veel meer respect voor deze keuze dan ik aanvankelijk dacht. En weet je, jullie hebben natuurlijk allebei elkaars vertrouwen beschaamd...

Als dit nog hersteld en opgebouwd kan worden, wordt dat een pittige weg om te volgen. Heel veel succes daarmee.

Ik lees hier een groot topic van herkenning......

Het vertrouwen heeft bij mij nooit weer het punt bereikt waarop ik verder zou willen bouwen aan de relatie.
Na veel gedubd te hebben, ben ik er achter gekomen dat een relatie waarin het vertrouwen al zo beschaamd is nooit meer zo intens kan zijn als dat het ooit was.

Elk kleine wisseling van gewoontes kan je al doen denken: Oh nee.....hij/zij zal toch niet weer?
Tijdens elke dip die er in elke relatie wel eens is, je niet 100% durven te uiten, bang dat je de ander weer richting de "andere partij" duwt.

Ik herken het punt van kerst......ik kwam er op kerstavond achter. Heerlijke kerst gehad, kaartjes van de toenmalige schoonouders over hoe blij ze wel niet met me waren. Ik heb toen de schone schijn opgehouden. Had ik achteraf gezien nooit moeten doen.

Luister naar je hart in combinatie met je verstand. Dat is het enige wat ik je kan meegeven. Bedenk of je over je beslissing na 2 jaar nog steeds met een goed gevoel naar die beslissing kan terugkijken.

Sterkte!

Mijn gevoel zegt me dat je vooral niet zoveel tijd moet steken in iets met haar opbouwen, werk nu vooral aan je eigen leven, je eigen lol en aan de tijd met je kinderen. Zet jezelf voor jou gewoon nu op de eerste plek.
Dat betekend niet dat je niet moet werken aan samen de relatie goed krijgen, maar voor nu lijkt het erop dat zij daar niet zo in mee wilt of dat ze het niet zo ziet nu.
Op het moment dat jij gewoon je ding doet en lekkerder in je vel zit heb je ook gewoon kans dat er vanzelf wat meer toenadering van haar komt.

Ik moest hier aan denken bij jouw topic: http://theweek.com/articl(...)ing_She_ignored_him/
Ik was absoluut verbaast dat die 'tactiek' had gewerkt, maar wie weet valt er bij jou ook nog iets te redden.

Opmerkelijk eigenlijk, dat jij hebt gedaan wat zij had moeten doen, namelijk het contact verbreken. Hoe dubbel is het dat je instemt met relatietherapie maar tegelijkertijd die ander niet loslaat, en als je wel los moet laten (omdat je partner de verantwoordelijkheid pakt die je zelf had moeten pakken) gaat zitten grienen en niet meer naar therapie wilt? Wat zegt dat over haar en haar plannen voor de toekomst met TS? En wat zegt het over die man in de US als hij het contact verbreekt zodra zijn vrouw erachter komt? Dan wordt je als vrouw van TS ook ff goed op je plek gezet.

Zij is iig geen enkel moment van plan geweest de illusie van het verre geluk los te laten, ik hoop dat je dat weet TS. Ze had het nagejaagd zonder enig begrip of besef van de pijn die ze jou en het gezin hiermee berrokkent. Wat wilde ze met die toezegging om in relatietherapie te gaan? Doekje voor het bloeden? Pappen en nathouden? Nu heb je haar min of meer gedwongen om wakker te worden en de realiteit te aanvaarden en dat neemt ze je kwalijk.

Wat ik dus voornamelijk mis in het hele verhaal is haar eigen verantwoordelijkheid. Welke rol heeft zij gespeeld? Welke blaam treft haar? Heeft ze zelf uberhaupt een schuldgevoel? Jij hebt je gedragen als een ouder die een kind wilt bijsturen, zij gedraagt zich als een egoistisch kind wiens speeltje is afgepakt. En daar vind ik het dan ook vooral scheef zitten. Zij had de keuze moeten maken, zij had haar verantwoordelijkheid moeten nemen, niet jij. Je (ouderlijke) geduld en begrip sieren je, ik had dit gedrag niet gewild in een partner.

Het wordt een vrolijke kerst voor de kinderen.

quote:

Op maandag 24 december 2012 11:09 schreef Droefheid het volgende:
Ik natuurlijk ook niet.
Ook ik denk dat ze het vol wilde houden om te kijken hoe of wat. Daarom ook de keuze van het bellen gemaakt wat voor het opbouwen in het begin funest is natuurlijkl.

Aan de andere kant.. het is wat het is. De kinderen zijn er nu eenmaal en ik ben dus wel nog van mening dat ik wil proberen of het nog wat kan worden.

Ik denk dat ze oprecht van stuur is en nu moet nadenken over dingen die ze eerder lekker links kon laten liggen omdat ze naar de roze wolk kon wegvluchten. Dat ze vooral zaterdag verdriet had begrijp ik. Dat ze daarna boosheid heeft ook, lijkt me toch ook stukje weghebben van rouwverwerking.
Natuurlijk beseft ze dat me pijn heeft gedaan, ik denk alleen dat ze op dit moment meer moeite heeft met haar eigen diepe dal.

Dus hoe gaan we daarmee om....hoe actief etc.

Vingers wijzen voegt niet toe en vergis je niet.. natuurlijk heb ik verwijten maar toch probeer ik mij zo constructief mogelijk op te stellen.. Gemeen natrappen kan altijd nog , hoop niet dat ik ooit die richting op ga want ik denk wel dat ik dan vrij naar gedrag zou kunnen vertonen en in zelfmedelijden en om mij heen slaan vervallen... dat is niet goed voor voor de moeder van mijn kinderen...en niet goed voor mijzelf. Ik denk dat ik mijzelf dan wel permanent de vernieling ik kan helpen.

Ik ben wel goed in zwelgen, word ik geen beter mens van en zorgt alleen voor oppotten. (wat ik ook goed kan :p)_

De mantel der liefde waarmee je alles bedekt is waarlijk bijzonder. Ik hoop dat ze ooit zover komt dat ze dit inziet en je waardeert voor de rol die je op je nam toen zij het liet afweten.

quote:

Op maandag 24 december 2012 11:09 schreef Droefheid het volgende:
Ik natuurlijk ook niet.
Ook ik denk dat ze het vol wilde houden om te kijken hoe of wat. Daarom ook de keuze van het bellen gemaakt wat voor het opbouwen in het begin funest is natuurlijkl.

Aan de andere kant.. het is wat het is. De kinderen zijn er nu eenmaal en ik ben dus wel nog van mening dat ik wil proberen of het nog wat kan worden.

Ik denk dat ze oprecht van stuur is en nu moet nadenken over dingen die ze eerder lekker links kon laten liggen omdat ze naar de roze wolk kon wegvluchten. Dat ze vooral zaterdag verdriet had begrijp ik. Dat ze daarna boosheid heeft ook, lijkt me toch ook stukje weghebben van rouwverwerking.
Natuurlijk beseft ze dat me pijn heeft gedaan, ik denk alleen dat ze op dit moment meer moeite heeft met haar eigen diepe dal.

Dus hoe gaan we daarmee om....hoe actief etc.

Vingers wijzen voegt niet toe en vergis je niet.. natuurlijk heb ik verwijten maar toch probeer ik mij zo constructief mogelijk op te stellen.. Gemeen natrappen kan altijd nog , hoop niet dat ik ooit die richting op ga want ik denk wel dat ik dan vrij naar gedrag zou kunnen vertonen en in zelfmedelijden en om mij heen slaan vervallen... dat is niet goed voor voor de moeder van mijn kinderen...en niet goed voor mijzelf. Ik denk dat ik mijzelf dan wel permanent de vernieling ik kan helpen.

Ik ben wel goed in zwelgen, word ik geen beter mens van en zorgt alleen voor oppotten. (wat ik ook goed kan :p)_

Gezien haar kinderlijke gedrag denk ik dat ze bij je weg gaat.
,
Blijkbaar vindt ze zelf dat ze het recht heeft op de andere relatie en hoopte dat jij begreep of anders accepteerde, zodat ze haar time out uit jullie relatie kon nemen en mogelijk terug gaan als het feestje gevierd was. Nu is ze dus gefrustreerd dat de zaken niet volgens haar plan lopen en zou mij niets verbazen als ze hierdoor weg gaat..

Het is en blijft een complexe situatie. Hoe jij erin staat, stond ik er net zo in.

Je wilt haar (in mijn geval hem) de ruimte geven om het "te verwerken" en dat zij zich weer voor jou kan openstellen om weer een toekomst op te bouwen.
Aan de andere kant......je zou haar het liefst vastpakken, eens flink door elkaar willen schudden en willen laten zien wat jij ziet.......dat jullie bij elkaar horen, en dat jullie hier weer samen aan willen en moeten gaan werken.

In mijn geval: mijn ex is op zijn knieën gegaan, huilend gesmeekt om een 2e kans. Ook smeekte hij om het vooral niet aan de buitenwereld te laten merken, zodat we de kans kregen om weer wat op te bouwen.
Maandenlang heb ik gedubd tussen het er over hebben, over vooral niet over hebben. Wat een goede keuze is? Geen idee. Volg je gevoel, dat had ik toen ook moeten doen. Dan had ik al veel eerder duidelijkheid gehad.

Ook al zijn jullie het er over eens dat jullie samen verder willen......op de achtergrond blijft het sluimeren. Ze heeft je al eens "bedrogen" (ja....ik noem het bedrog, want je emotioneel openstellen voor iemand wat nu zo diep blijkt te zitten vind ik 100x erger dan een gevoelloze ONS) en op sommige momenten zal dit je echt parten gaan spelen. Hoelang heeft ze al contact gehad zonder dat je het wist? Hoelang is zij er al in haar hoofd mee bezig?

Ik heb het voor mezelf willen wegstoppen, zodat we verder konden opbouwen. Maar toch.....kom je thuis na een avond weg te zijn, ben je toch benieuwd wat er is gebeurd in de tussentijd op die pc.
Qua lichamelijk contact e.d. ging het steeds beter. Voor mijn gevoel kwam de rest dan ook wel goed. Want dat kun je toch niet gevoelloos doen, zonder dat je überhaupt nog gevoelens voor iemand hebt? (hoe naïef...)
Uiteindelijk bleek mijn onderbuikgevoel volledig terecht (al heb ik het destijds willen wegstoppen als, ach...dat is het vertrouwen dat weer moet groeien). Hij is uiteindelijk niet gezwicht voor de 1e vrouw, maar tijdens een bedrijfsreis voor iemand in het zelfde vak. En ja hoor.....elke avond keurig even bellen (zoals we altijd deden tijdens werkreisjes) en nee, ik wilde niet de jaloerse vriendin zijn. Dus vooral het er niet over hebben over hoe zo'n ongelooflijk klotengevoel je bij de hele trip hebt.
Meneer is keurig terug gekomen van de trip, de eerste dagen waren top. Ik had het gevoel dat het allemaal goed kwam, en dat er weer een stijgende lijn in zat.

Helaas werd dat "geluk" een paar dagen ruw verbroken. Kom je thuis, verteld meneer doodleuk dat hij het niet meer kan. Dat hij geen gevoelens meer heeft. Uh..pardon!?!?!? En nee, er was geen ander. Dat moest ik vooral niet denken. Lag niet aan mij, lag aan hem. Standaardriedeltje kwam voorbij. Dat was voor mij de druppel. Ik kon het ook niet langer meer opbrengen. Hier werd ik zo ongelukkig van, en aan een dood paard trekken....daar had ik geen energie meer voor.
Uiteindelijk is hij de avond erna naar zijn ouders gegaan, om de dag erna nog een avond met mij door te brengen. Om er over te praten (vooral voor mezelf, om het een plek te kunnen geven). Na het gesprek van uren moest meneer even bellen. Dus ik heel naïef: doe je ouders de groeten, ik spreek ze morgen nog wel. Zegt hij doodleuk: nee, niet mijn ouders. Ik wil even bellen met iemand waar ik vorige week veel mee heb gesproken (tijdens de trip)
Voor mij enorm ongelooflijk.......wereld stond even stil. Dus JIJ wil met iemand die je vorige week hebt leren kennen, gaan praten over ONZE situatie? Iemand die geen idee heeft wat ONS de afgelopen jaren is overkomen/hebben meegemaakt? Dat kon er bij mij niet in.
Heb hem de deur uit geschreeuwd, donder dan maar op!!(en nog een aantal woorden die niet echt forum waardig zijn) Ga maar lekker bellen met DIE vrouw, waar je kennelijk je hele leven mee kunt bespreken.
Ik wist niet dat je je zo kapot kon voelen. Zat letterlijk te shaken van verdriet. Tranen waren de afgelopen al uitgevloeid dacht ik, maar er kwamen er nog zoveel. Grond zakt onder je voeten vandaan. En zo begripvol ik was geweest de maanden ervoor, die avond voelde ik alleen maar woede.
De dag later heb ik "met liefde" zijn spullen ingepakt, en heb hem persoonlijk naar zijn ouders gebracht.
Ik heb nog nooit twee mensen zo verdrietig gezien.......De man die nooit huilde, zat als een zielig musje in de stoel. De vrouw die altijd zo sterk was, kon haar tranen niet bedwingen. Ze vonden het zo erg.......
Vervolgens ging mn ex zijn spullen uitladen, en had ik even een moment voor ons samen. Heb mijn kant van het verhaal gedaan. Van begin tot eind......heb ze dus ook gelijk even verteld dat als ze een van de vrouwen met een van de namen werd voorgesteld, dat die er al was/waren toen wij nog samen waren.
De weken erna waren voor mij een hel. Je moet overal je verhaal weer doen, je bent zelf bezig met het verwerken en uiteraard....je moet weer verder.
Je overlevingsmechanisme komt dan echt naar boven. 14 dagen niets kunnen eten, geleefd op thee en water. Kapot was ik er van.
Op de 15e dag kwamen vriendinnen bij me thuis. Pannen werden op tafel gezet met het eten wat ik altijd zo lekker vond. Mijn bord werd volgeschept.........eten! Niet eerder van tafel dan dat het bord leeg was. Dat was voor mij het moment dat ik dacht, nu is het klaar. Met zo'n vent wordt je toch niet gelukkig. Liever alleen en weten wat je aan jezelf hebt, dan constant in angst leven dat de ander er vandoor gaat en je hele leven op je tenen blijven lopen.

Moraal van het verhaal: Ik ben nu 2 jaar verder. En het is de beste stap die ik ooit heb kunnen maken, hem de deur uit zetten!
Nog geen 2 weken nadat ik hem de deur uit heb gezet, heeft hij zijn nieuwe vlam voorgesteld aan de familie (en nee.....het speelde eeeeeeeeeeecht nog niet eerder dan die trip, uhu.....)
Ik wens hem er oprecht veel plezier mee, en heb oprecht medelijden met haar. Over een paar jaar hebben hun hun dingen meegemaakt, is het spannender bij een ander en gaat hij er weer vandoor.

Ik heb het eerste jaar mezelf weer leren kennen, ontdekt dat het helemaal niet eng is om dingen alleen te doen. Dat het zelfs wel lekker is om je niet hoeven te verantwoorden.
De eerste keer dat je alleen op een terras gaat zitten (omdat vrienden allemaal gezinnen hebben, en niet altijd tijd hebben) is doodeng, echt waar.......maar lekker een boek mee, genieten van het weertje. Dat is best lekker.

En ja......ook nieuwe liefdes ontstaan, ook in mijn geval. En dat is DOODENG!! Niet alle mannen zijn zo, dat weet je echt wel in je achterhoofd. Maar toch.

Zo, dat was een heel epistel :-)

Hoop dat je hier toch iets aan hebt. De moraal is meer dat je vooral moet doen wat je zelf denkt dat goed is. Niemand kan in jouw hoofd kijken, in de hare, of weet hoe het precies tussen jullie zit.
Vertrouw op je onderbuikgevoel, en spreek dat ook uit naar de ander. Hoe vervelend het soms ook kan zijn, het werkt verhelderend en brengt duidelijkheid. Al is het misschien niet met een uitkomst die je voor ogen had.

Sterkte!

quote:

Op maandag 24 december 2012 11:50 schreef Godshand het volgende:

[..]

Gezien haar kinderlijke gedrag denk ik dat ze bij je weg gaat.
,
Blijkbaar vindt ze zelf dat ze het recht heeft op de andere relatie en hoopte dat jij begreep of anders accepteerde, zodat ze haar time out uit jullie relatie kon nemen en mogelijk terug gaan als het feestje gevierd was. Nu is ze dus gefrustreerd dat de zaken niet volgens haar plan lopen en zou mij niets verbazen als ze hierdoor weg gaat..

Ik denk het ook en eerlijk gezegd, had je een andere reactie van haar verwacht TS?

Altijd leuk relatieproblemen tijdens de kerst, versterkt de boel alleen maar.

Verder, sterkte!

quote:

Op maandag 24 december 2012 11:32 schreef VaLkyRie het volgende:

[..]

De mantel der liefde waarmee je alles bedekt is waarlijk bijzonder. Ik hoop dat ze ooit zover komt dat ze dit inziet en je waardeert voor de rol die je op je nam toen zij het liet afweten.

Dit. Echt enorm respect daarvoor, ik weet niet of ik zoiets zou kunnen.

TS, heel veel sterkte.

quote:

Op maandag 24 december 2012 09:50 schreef Droefheid het volgende:
@MoreMusic

Dank voor de bemoedigende woorden. Na de keuze is het hier natuurlijk diep onder het vriespunt gekomen.

Ik ben niet zo bang voor de toekomst en soortgelijke situaties wel voor deze ene persoon ooit in de toekomst, maar voor nu voor wat er nu gaat gebeuren.

Mijn vrouw word niet snel verliefd en ze is nu duidelijk zeer boos en ontdaan. Sprake van poging opbouwen is er nu even niet , wel van tijd voor haar om dingen op een rijtje te zetten. Volgens mij had ze me het liefst een week of langer niet gezien. Dus ik word waarschijnlijk vooral verweten haar roze wolk verknald te hebben. Poging tot vasthouden worden met zee boos gefronste blikken beantwoord.

Zaterdag was ze zwaar verdrietig, veel huilen. In de avond hebben we wel een uur of twee gepraat maar meer uitwisselen dat we beide pijn hebben.. niet opbouwend.
De zondag wilde ze vooral tijd voor zichzelf en is een tijd met kinderen naar ouders gegaan, gaf aan dat het iets beter ging , maar weer mindertoen ze weer thuis was.
Gisteravond had ze tot laat gewerkt (administratie , dus inloggen vanaf zolder) en daarna dus een kwade blijk toen ik toenadering zocht om communicatie op gang te krijgen. Mijn antwoord was dat ze hoewel ze me wel wat kwalijk mocht nemen, zij zelf toch ervoor gezorgd had dat deze situatie kon onstaan en dat ze daar toch wel de verantwoordelijkheid voor mij en mij en kinderen mocht nement om poging te doen in ieder geval minimale communicatie op gang te houden... dat viel niet goed , mocht niet chanteren... dus die pijn zit diep.

Dat sterkt me wel in de angsten hoe sterk de band was die ze aan het opbouwen was. Aan de andere kant was het slechts mail en telefoon, dus 100% reeel is dat ook niet en fantasie, ideaalbeeld speelt er wel in mee plus een alternatief voor wat ze thuis niet had.

Maar ik vraag me wel af wat nu handig is om nu te doen, ik wil haar wel iets ruimte geven, maar ook niet teveel... beetje roede lopen hier. Te weinig ruimte ruimte betekent dat ik irritatie en boosheid opwek, soms door alleen al bij haar te proberen te zijn. Te veel ruimte betekent dat ze dingen op haar eigen manier kan verantwoorden.. moet ik ook niet teveel hebben, daar heeft ze eerder geen eerlijke afwegingen in gemaakt (vind ik dan).

Voor de toekomst zal ik haar wel weer kunnen vertrouwen juist omdat ze dit soort dingen nooit snel doet of haar snel zal overkomen.
Maar kan ik die toekomst wel opbouwen... en krijg ik wel of niet de kans nog om daar een poging toe te wagen.

Laat bloemen bezorgen op haar werk, of bij jullie thuis. Of stuur een email met een hart erin, waarin je haar vertelt dat je van haar houdt. Kopieer van de afbeelding hieronder. Zoek een mooi gedicht en email het haar. Schrijf je gevoelens die je voor hebt op een papier en stuur het naar haar. Arrengeer een weekendje wellness resort.Je hebt een grote slag geleverd. Nu wordt het tijd om op te bouwen. Doe van die leuke subtiele dingen. Jij kan het Droefheid. Ik heb alle vertrouwen in jou.

GROOT RESPECT VOOR DROEFHEID

Ik heb best wel respect voor je keuze om die vrouw te benaderen. Hoe reageerde die vrouw als ik het vragen mag, en hoe heb je het precies gebracht?

Je moet echter ook begrijpen dat verliefd worden (echt verliefd worden) in een relatie kan gebeuren en dat dat echt niet zomaar weg is en ze nu eigenlijk gewoon liefdesverdriet heeft. En zich hier waarschijnlijk heel eenzaam in voelt omdat ze er met niemand echt over kan praten (want not done). Ze moet dus in haar eentje een hele brok verwerken. Het was misschien haar hoop, haar uitweg ofzo.

Dat zijn allemaal verboden gevoelens maar die zijn er nou eenmaal ook in het echte leven.

Zij moet ook even rouwen hierom.

Probeer haar gewoon de ruimte te geven om haar eigen gevoelens te verwerken.

Het ligt nu aan die andere kerel hoe het gaat, of hij toch weer niet stiekem contact op neemt met je vrouw en hoe zijn vrouw vervolgens zal reageren (hem eruit gooien of niet).

Succes in ieder geval

quote:

Op dinsdag 25 december 2012 10:53 schreef Droefheid het volgende:
Qua contact, ik had haar wel flink aantal jaren geleden eenmalig keer ontmoet. Dus ik kon mezelf wel introduceren. (scheelt wel iets) Precies zelfde flink aantal jaren dat mijn eigen vrouw hem niet meer gezien had.

Uiteindelijk ook een samengevatte lange boodschap in een uitgebreide email. Dan was het voor haar makkelijker om er met haar man mee aan de gang te gaan en moeilijker voor hem om dingen weg te wuiven. En ik hoop van harte dat ze er aan die kant uitkomen,. maar zal natuurlijk met knallende deuren gaan. De email heb ik later nog aan mijn vrouw laten lezen, die was ontdaan en maakte zich zorgen, vond ik verder geen probleem.

Hij heeft wel mijn vrouw gemailed dat ik en zijn vrouw contact hebben gehad en dat hij het contact verbreekt en dat het hem spijt dat hij mijn vrouw pijn heeft gedaan.
Of dat ook zo permanent blijft weet je niet.
De vrouw heeft me later wel gemailed:

"heeft mij belooft dat hij 100% voor zijn gezin kiest en zoals ik al schreef dat hij de contact volledig afbreekt met je vrouw. Hij realiseert wel dat hij mij pijn heeft gedaan, met zijn "puberale gedrag" (zijn eigen worden).Kortom we gaan aan onze relatie werken. Dit moet van ons beiden komen, ook van mij. Ik heb goede hoop dat het lukt.
Door dit geburen - wat voor mij best traumatisch is - heb ik ook veel dingen gerealiseerd. Dus ik zal ook mij best doen en ***** ook.

Ik wens jou heel veel strekte met jullie situatie en ik hoop dat jullie uitkomen (ook vanwege jullie kinderen).
Nogmaals bedankt voor je moed en eerlijkheid, ik vind jou een dappere man.

groet,
"

Alleen mijn vrouw is nu inderdaad boos verdrietig en boos. Haar aanraken triggered al een fors wegtrekkende reactie. Ze zal dus zeker liefdesverdriet hebben en meer verwijten hebben dan ze uitspreekt.
Ik heb haar de afgelopen dagen zoveel mogelijk ruimte proberen te geven,. Vanochtend samen gegeten en ik ga vanmiddag aantal uren weg en vanavond wel weer met gezin samen eten.

Alleen lastige is: hoeveel ruimte geven? wanneer aandringen? wanneer niet?
Ik vrees dat wanneer ik haar nu teveel los laat ze mij als bron van veel zal zien.
Graag ben ik bij het herstel betrokken omdat ik bang ben dat ze anders niet eens meer een poging wil doen maar meer met afscheid nemen begint.

Lastig, klote en K U T. :p maargoed, voor die tijd vrat het ook aan me, ik slaap wel beter maar dat moet ik maar niet al te hard roepen.

wow...ik vind je echt dapper kerel, veel bewondering voor je dat je heel de situatie nog "bij elkaar" probeert te houden.

no offence, maar wat een ongelooflijke teef je vrouw.

Dude, GTFO!

quote:

Op dinsdag 25 december 2012 22:28 schreef Montelly het volgende:

[..]

wow...ik vind je echt dapper kerel, veel bewondering voor je dat je heel de situatie nog "bij elkaar" probeert te houden.

no offence, maar wat een ongelooflijke teef je vrouw.

Dapper? Eerder precies het tegenovergestelde. TS is echt een slapjanus en ik kan me goed voorstellen dat zijn vrouw hem niet respecteert en ben ook niet verbaasd dat ze zoo over hem heen loopt. Jezus man, waar is je zelfrespect?

_{Dat zeg ik niet om je af te kraken hoor, ik geef gewoon eerlijk mijn kijk op de zaak in de hoop dat je er wat mee kunt.}

quote:

Op dinsdag 25 december 2012 10:53 schreef Droefheid het volgende:
Qua contact, ik had haar wel flink aantal jaren geleden eenmalig keer ontmoet. Dus ik kon mezelf wel introduceren. (scheelt wel iets) Precies zelfde flink aantal jaren dat mijn eigen vrouw hem niet meer gezien had.

Uiteindelijk ook een samengevatte lange boodschap in een uitgebreide email. Dan was het voor haar makkelijker om er met haar man mee aan de gang te gaan en moeilijker voor hem om dingen weg te wuiven. En ik hoop van harte dat ze er aan die kant uitkomen,. maar zal natuurlijk met knallende deuren gaan. De email heb ik later nog aan mijn vrouw laten lezen, die was ontdaan en maakte zich zorgen, vond ik verder geen probleem.

Hij heeft wel mijn vrouw gemailed dat ik en zijn vrouw contact hebben gehad en dat hij het contact verbreekt en dat het hem spijt dat hij mijn vrouw pijn heeft gedaan.
Of dat ook zo permanent blijft weet je niet.
De vrouw heeft me later wel gemailed:

"heeft mij belooft dat hij 100% voor zijn gezin kiest en zoals ik al schreef dat hij de contact volledig afbreekt met je vrouw. Hij realiseert wel dat hij mij pijn heeft gedaan, met zijn "puberale gedrag" (zijn eigen worden).Kortom we gaan aan onze relatie werken. Dit moet van ons beiden komen, ook van mij. Ik heb goede hoop dat het lukt.
Door dit geburen - wat voor mij best traumatisch is - heb ik ook veel dingen gerealiseerd. Dus ik zal ook mij best doen en ***** ook.

Ik wens jou heel veel strekte met jullie situatie en ik hoop dat jullie uitkomen (ook vanwege jullie kinderen).
Nogmaals bedankt voor je moed en eerlijkheid, ik vind jou een dappere man.

groet,
"

Alleen mijn vrouw is nu inderdaad boos verdrietig en boos. Haar aanraken triggered al een fors wegtrekkende reactie. Ze zal dus zeker liefdesverdriet hebben en meer verwijten hebben dan ze uitspreekt.
Ik heb haar de afgelopen dagen zoveel mogelijk ruimte proberen te geven,. Vanochtend samen gegeten en ik ga vanmiddag aantal uren weg en vanavond wel weer met gezin samen eten.

Alleen lastige is: hoeveel ruimte geven? wanneer aandringen? wanneer niet?
Ik vrees dat wanneer ik haar nu teveel los laat ze mij als bron van veel zal zien.
Graag ben ik bij het herstel betrokken omdat ik bang ben dat ze anders niet eens meer een poging wil doen maar meer met afscheid nemen begint.

Lastig, klote en K U T. :p maargoed, voor die tijd vrat het ook aan me, ik slaap wel beter maar dat moet ik maar niet al te hard roepen.

Je hebt je vrouw een HELE grote gunst bewezen. Dit toont aan dat de man in de VS nooit van plan was zijn vrouw en gezin te verlaten voor jouw vrouw. Hij hield alleen contact voor wat aandacht en wat seks. Hij was nooit serieus met je vrouw. Hij was haar aan het playen.

Jij bent goed bezig Droefheid. Geef haar de ruimte, maar inderdaad niet te veel. Google op internet voor advies zou ik zeggen. Wat zeggen professionelen hierover? Dit is vast ook anderen overkomen. Misschien geven wij hier niet de juiste adviezen. Je moet de strategie vinden die de grootste kans van slagen heeft.

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 14:14 schreef polderturk het volgende:

[..]

Uitstekend gedaan ! Jij hebt misschien haar vertrouwen geschonden, echter je hebt daadkracht getoond en laten zien dat je niet over je heen laat lopen. Je hebt je mannelijkheid laten zien. Dit is ook aantrekkelijk voor vrouwen. Jij zit nu in de juiste flow. Je zelfvertrouwen en testosteronniveau is omhooggegaan. Je moet hier gebruik van maken. Je moet snel de volgende stap zetten, wat het ook is. Dit zal jou extra aantrekkelijk maken en laten zien dat jij vastbesloten bent de relatie te redden en dat zij belangrijk voor je is.

dit is geen fitness topic man..

quote:

Op dinsdag 25 december 2012 22:28 schreef Montelly het volgende:

[..]

wow...ik vind je echt dapper kerel, veel bewondering voor je dat je heel de situatie nog "bij elkaar" probeert te houden.

no offence, maar wat een ongelooflijke teef je vrouw.

Ehm dat is wel erg zwart wit, het had TS ook kunnen overkomen.

quote:

Op zondag 16 december 2012 01:06 schreef Droefheid het volgende:
kids kids kids... ze zijn mijn leven
en ik vind mijn vrouw nog steeds knap, superlief.. alleen niet tegen mij noch met mij:p

alternatief ga ikzelf emotioneel niet beter van worden, zie het als enorme teleurstelling falen, gaat erin hakken als ik het niet met haar kan repareren... ik heb mijn kaarten op deze relatie gezet, mijn vader leeft al sinds mijn volwassenheid niet meer, mijn zin in het leven is toch echt zelf een goed leven maar vooral mijn kinderen lol plezier en veiligheid geven.Dat is mijn zin van het leven. (werk ook leuk en belangrijk, maar minder belangrijk geworden)

alternatief praktisch: zij zal alles hebben in de regio , werk, contacten van vroeger, kinderen om de hoek.. dus ik zal ook moeten blijven, restschuld hakt er bij mij fors in, bij haar niet... maximale wat ik kan krijgen is co-ouderschap, als ik pech heb minder,, zal ook in de buurt van de school willen wonen , ook met onze verhuizing nog geen twee jaar terug voel ik mij bekocht

Maar belangrijkste blijft: ik vind haar een heel prachtig mens nog, met alleen vervelende kanten richting mij, vooral gevoel genegeerd te worden wanneer het niet om praktische zaken gaat

Volgens mij is dit de beste post van jou, hou die voor ogen.
Sterker nog, ik zou je adviseren om dit tegen je vrouw te zeggen. En kies dan maar voor een paar jaar verstandshuwelijk, met een beetje (niet eens uitzonderlijk veel) mazzel groeit liefde en waardering van beide zijden wel terug. Als jullie dit overleven schept ook dat weer een band, en vertrouwen.

Verder zijn er een aantal posters die melden dat je uit elkaar moet gaan voor de kinderen want die zouden heus zien dat je een liefdeloze relatie hebt en dat zou ze een verkeerd voorbeeld geven. Blijft een veelgehoord verhaal. Uit werkelijk ELK onderzoek blijkt dat er weinig zo slecht is voor een kind als een scheiding - met uitzondering van gewelddadige stellen.
Los van het feit dat het slecht is voor de kinderen, kijk eens naar de gescheiden vaders in je omgeving. Hoeveel hebben nog een echte waardevolle band met hun kinderen? Hoeveel kinderen hebben een echte band met hun niet-thuiswonende vader?
Laat de boel uit de hand lopen door op je strepen te gaan staan en je bent je kinderen grotendeels (het belangrijkste deel) kwijt.

Doorbijten.

quote:

Op zondag 16 december 2012 00:15 schreef Droefheid het volgende:

[..]

Nou.. dat deed ik dus in september.. HEEL boos geworden, geconfronteerd... toen beloofde ze me (na twee weken gesteggel) dat ik haar moest vertrouwen etc maar dat ze wel iets van contact wilde blijven houden... en ik moest beloven haar niet meer te controleren omdat ze dat me erg kwalijk nam.

Ik vrees dat ik de afgelopen drie weken toch maar een log programma op haar thuis pc heb gezet, kan ik wel screencaps lezen wanneer ze op werk inlogt (daar communiceren ze mee)... dus tja... dat is best fout.. en geen bonuspunten wanneer ik dat vertel.

Omdat er niets fysieks is en ze wel haar best doet voor ons gezin, nouja.. iedere lange relatie kent wel problemen van mindere interesse.. ups en downs... dus voor mij zijn er nog geen verbrande schepen wat dat betreft

ik denk wellicht voor haar wel, mer "ik hang de verongelijkte onschuldige partij" uit. dit klinkt niet alsof het gaat om dat emailen, dit gaat om fundamenteel ongeluk met hoe jullie leven eruit ziet. en daar hebben jullie beiden een evengroot aandeel in.

Haha wat een enorme droeftoeter ben jij zeg! Ipv je vrouw een kleine onschuldige verliefdheid toe te staan, blaas je nu je eigen huwelijk op! Ongelofelijk!!! Ik kan alleen maar hopen dat je vrouw de enige juiste keus maakt, en dat is bij jou weg gaan!

Mooie post van Sigme.

Zag dit topic vorige nacht pas voor het eerst. TS, je bent een lieve en ook rationele vent.

Volg niet de adviezen van belegen Sex and the City dames of eenzame heertjes die het zelf niet weten te vinden en bij wijze van spreken iemand bij het dragen van de verkeerde sokken al afschrijven.

Je hebt het zo liefdevol over je vrouw.
Zet em op. Het is nog niet gezegd. Je vecht ervoor. Wens je daar heel veel sterkte bij.

Ik heb de openingstopic en de reacties wat snel doorgelezen.

Zelf kom ik ook uit een wat lange relatie, iets wat begon als vriendschap werd meer en draaide uiteindelijk weer terug naar goede vriendschap. Ik kan dus niet adviseren over hoe je de liefde vast kan houden, maar ik weet wel dat wederzijds respect heel erg belangrijk is. Dat maakt dat je, als het uiteindelijk stuk gaat, je niet met modder gaat gooien, maar samen nog kan lachen over de mooie momenten die je had.

En heel gek, nu jaren verder, als ik met hem ergens lunch, dan zie ik ons zo weer als een stel. De breukperiode was een moment in ons beide leven waarop we even niet met elkaar overweg konden. Dat lag mogelijk niet aan 1 van ons 2en, maar aan de situatie in ons leven waarin wij ons toen bevonden.

Mocht ik kinderen gehad hebben, dan zou ik geen betere manier kunnen bedenken om uit elkaar te gaan. Het heeft de brug naar herstel open gelaten.

Probeer eens vast te grijpen aan de mooie momenten die jullie hadden toen jullie elkaar net tegen kwamen. Wat deden jullie toen? Wat was de passie die het vlammetje deed ontbranden? Waar hielden jullie van, wat keken jullie samen, welke boeken las je.... waar droomde je over?

Soms kan je jezelf kwijtraken en is het makkelijk om naar de ander te wijzen en te zeggen dat die jou los laat. Als ik terug kijk, dan liet ik mijzelf los, zonder het te weten. Het is zo makkelijk om verstrikt te raken in de alledaagse dingen.

Sterkte, ik hoop dat je hier iets uit kan halen wat je zal helpen.

x

Jezus, je vrouw is nu kwaad op jou ipv jij op haar? Gatverdamme zeg, jij hebt alle reden om boos te zijn, niet zij!

quote:

Op zaterdag 22 december 2012 10:28 schreef Droefheid het volgende:
Hoi Wandtegeltje,

Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.

De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.

Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.

Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).

Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.

Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan

Mijn god zeg...
Je vrouw geeft aan niet meer van je te houden, je moet haar een verliefdheid gunnen, ze doet geen ruk om de relatie te redden en nu is zij bezorgd om die ander en boos op jou.. Wie zit er verliefd te wezen op een andere vent die ook een partner heeft?
Ze zou zich drukker moeten maken om haar eigen huwelijk en op zijn minst om de kinderen.
Ik denk niet dat deze relatie nog te redden is, als je er als enige voor vecht. Je hebt ook al veel te veel gepikt.

Ik heb niet alles gelezen, trouwens..

Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.

Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.

[ Bericht 32% gewijzigd door OxygeneFRL op 27-12-2012 13:30:06 ]

quote:

Op donderdag 27 december 2012 13:13 schreef OxygeneFRL het volgende:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.

Tsja, niet dat je pertinent ongelijk hebt, maar het is wel wat kort door de bocht. Liefde overkomt je niet altijd zomaar en maakt je niet meteen tot een willoos slachtoffer.

De vrouw van TS heeft het toegelaten in de relatie en heeft het kans gegeven haarzelf erin te verliezen. Kwam ze iets tekort? Waarschijnlijk wel ja. Kan TS daar iets aan doen? Misschien, maar misschien ook niet. Het is een lange relatie, er zijn kinderen, het leven wordt snel een sleur en gaat zo z'n gangetje. Voor je het weet, leef je langs elkaar heen en is alles routine. Ineens is daar iets spannends en nieuws en tadaa, huidige relatie is ineens een blok aan het been.

Het frappante is dat iedereen rationeel weet dat dat het risico is wat altijd op de loer ligt, maar slechts weinigen zijn in staat die ratio toe te passen als het moment daar is. En eigenlijk is dat toch wel wat iedereen zoekt in een vaste partner. De wetenschap dat zo iemand niet zomaar naar het volgende bloemetje overvliegt, dat iemand er ook blijft staan als het even moeilijk is en het niet vanzelf gaat.

Uiteindelijk komt het volgens mij neer op keuzes maken en niet op 'overkomen'. Vrouw van TS is er zelf bij geweest, van begin tot eind en is volledig verantwoordelijk voor de keuzes die ze gemaakt heeft. Zij heeft er (totnutoe) voor gekozen om niet te werken (liefde is een werkwoord) maar om te vluchten in een roze wolk. Tsja, zo leer je je partner nog eens kennen denk ik dan maar.

quote:

Op maandag 24 december 2012 12:38 schreef MoreMusic het volgende:
Het is en blijft een complexe situatie. Hoe jij erin staat, stond ik er net zo in.

Je wilt haar (in mijn geval hem) de ruimte geven om het "te verwerken" en dat zij zich weer voor jou kan openstellen om weer een toekomst op te bouwen.
Aan de andere kant......je zou haar het liefst vastpakken, eens flink door elkaar willen schudden en willen laten zien wat jij ziet.......dat jullie bij elkaar horen, en dat jullie hier weer samen aan willen en moeten gaan werken.

In mijn geval: mijn ex is op zijn knieën gegaan, huilend gesmeekt om een 2e kans. Ook smeekte hij om het vooral niet aan de buitenwereld te laten merken, zodat we de kans kregen om weer wat op te bouwen.
Maandenlang heb ik gedubd tussen het er over hebben, over vooral niet over hebben. Wat een goede keuze is? Geen idee. Volg je gevoel, dat had ik toen ook moeten doen. Dan had ik al veel eerder duidelijkheid gehad.

Ook al zijn jullie het er over eens dat jullie samen verder willen......op de achtergrond blijft het sluimeren. Ze heeft je al eens "bedrogen" (ja....ik noem het bedrog, want je emotioneel openstellen voor iemand wat nu zo diep blijkt te zitten vind ik 100x erger dan een gevoelloze ONS) en op sommige momenten zal dit je echt parten gaan spelen. Hoelang heeft ze al contact gehad zonder dat je het wist? Hoelang is zij er al in haar hoofd mee bezig?

Ik heb het voor mezelf willen wegstoppen, zodat we verder konden opbouwen. Maar toch.....kom je thuis na een avond weg te zijn, ben je toch benieuwd wat er is gebeurd in de tussentijd op die pc.
Qua lichamelijk contact e.d. ging het steeds beter. Voor mijn gevoel kwam de rest dan ook wel goed. Want dat kun je toch niet gevoelloos doen, zonder dat je überhaupt nog gevoelens voor iemand hebt? (hoe naïef...)
Uiteindelijk bleek mijn onderbuikgevoel volledig terecht (al heb ik het destijds willen wegstoppen als, ach...dat is het vertrouwen dat weer moet groeien). Hij is uiteindelijk niet gezwicht voor de 1e vrouw, maar tijdens een bedrijfsreis voor iemand in het zelfde vak. En ja hoor.....elke avond keurig even bellen (zoals we altijd deden tijdens werkreisjes) en nee, ik wilde niet de jaloerse vriendin zijn. Dus vooral het er niet over hebben over hoe zo'n ongelooflijk klotengevoel je bij de hele trip hebt.
Meneer is keurig terug gekomen van de trip, de eerste dagen waren top. Ik had het gevoel dat het allemaal goed kwam, en dat er weer een stijgende lijn in zat.

Helaas werd dat "geluk" een paar dagen ruw verbroken. Kom je thuis, verteld meneer doodleuk dat hij het niet meer kan. Dat hij geen gevoelens meer heeft. Uh..pardon!?!?!? En nee, er was geen ander. Dat moest ik vooral niet denken. Lag niet aan mij, lag aan hem. Standaardriedeltje kwam voorbij. Dat was voor mij de druppel. Ik kon het ook niet langer meer opbrengen. Hier werd ik zo ongelukkig van, en aan een dood paard trekken....daar had ik geen energie meer voor.
Uiteindelijk is hij de avond erna naar zijn ouders gegaan, om de dag erna nog een avond met mij door te brengen. Om er over te praten (vooral voor mezelf, om het een plek te kunnen geven). Na het gesprek van uren moest meneer even bellen. Dus ik heel naïef: doe je ouders de groeten, ik spreek ze morgen nog wel. Zegt hij doodleuk: nee, niet mijn ouders. Ik wil even bellen met iemand waar ik vorige week veel mee heb gesproken (tijdens de trip)
Voor mij enorm ongelooflijk.......wereld stond even stil. Dus JIJ wil met iemand die je vorige week hebt leren kennen, gaan praten over ONZE situatie? Iemand die geen idee heeft wat ONS de afgelopen jaren is overkomen/hebben meegemaakt? Dat kon er bij mij niet in.
Heb hem de deur uit geschreeuwd, donder dan maar op!!(en nog een aantal woorden die niet echt forum waardig zijn) Ga maar lekker bellen met DIE vrouw, waar je kennelijk je hele leven mee kunt bespreken.
Ik wist niet dat je je zo kapot kon voelen. Zat letterlijk te shaken van verdriet. Tranen waren de afgelopen al uitgevloeid dacht ik, maar er kwamen er nog zoveel. Grond zakt onder je voeten vandaan. En zo begripvol ik was geweest de maanden ervoor, die avond voelde ik alleen maar woede.
De dag later heb ik "met liefde" zijn spullen ingepakt, en heb hem persoonlijk naar zijn ouders gebracht.
Ik heb nog nooit twee mensen zo verdrietig gezien.......De man die nooit huilde, zat als een zielig musje in de stoel. De vrouw die altijd zo sterk was, kon haar tranen niet bedwingen. Ze vonden het zo erg.......
Vervolgens ging mn ex zijn spullen uitladen, en had ik even een moment voor ons samen. Heb mijn kant van het verhaal gedaan. Van begin tot eind......heb ze dus ook gelijk even verteld dat als ze een van de vrouwen met een van de namen werd voorgesteld, dat die er al was/waren toen wij nog samen waren.
De weken erna waren voor mij een hel. Je moet overal je verhaal weer doen, je bent zelf bezig met het verwerken en uiteraard....je moet weer verder.
Je overlevingsmechanisme komt dan echt naar boven. 14 dagen niets kunnen eten, geleefd op thee en water. Kapot was ik er van.
Op de 15e dag kwamen vriendinnen bij me thuis. Pannen werden op tafel gezet met het eten wat ik altijd zo lekker vond. Mijn bord werd volgeschept.........eten! Niet eerder van tafel dan dat het bord leeg was. Dat was voor mij het moment dat ik dacht, nu is het klaar. Met zo'n vent wordt je toch niet gelukkig. Liever alleen en weten wat je aan jezelf hebt, dan constant in angst leven dat de ander er vandoor gaat en je hele leven op je tenen blijven lopen.

Moraal van het verhaal: Ik ben nu 2 jaar verder. En het is de beste stap die ik ooit heb kunnen maken, hem de deur uit zetten!
Nog geen 2 weken nadat ik hem de deur uit heb gezet, heeft hij zijn nieuwe vlam voorgesteld aan de familie (en nee.....het speelde eeeeeeeeeeecht nog niet eerder dan die trip, uhu.....)
Ik wens hem er oprecht veel plezier mee, en heb oprecht medelijden met haar. Over een paar jaar hebben hun hun dingen meegemaakt, is het spannender bij een ander en gaat hij er weer vandoor.

Ik heb het eerste jaar mezelf weer leren kennen, ontdekt dat het helemaal niet eng is om dingen alleen te doen. Dat het zelfs wel lekker is om je niet hoeven te verantwoorden.
De eerste keer dat je alleen op een terras gaat zitten (omdat vrienden allemaal gezinnen hebben, en niet altijd tijd hebben) is doodeng, echt waar.......maar lekker een boek mee, genieten van het weertje. Dat is best lekker.

En ja......ook nieuwe liefdes ontstaan, ook in mijn geval. En dat is DOODENG!! Niet alle mannen zijn zo, dat weet je echt wel in je achterhoofd. Maar toch.

Zo, dat was een heel epistel :-)

Hoop dat je hier toch iets aan hebt. De moraal is meer dat je vooral moet doen wat je zelf denkt dat goed is. Niemand kan in jouw hoofd kijken, in de hare, of weet hoe het precies tussen jullie zit.
Vertrouw op je onderbuikgevoel, en spreek dat ook uit naar de ander. Hoe vervelend het soms. ook kan zijn, het werkt verhelderend en brengt duidelijkheid. Al is het misschien niet met een uitkomst die je voor ogen had.

Sterkte!

wat een verhaal. Het gaat er inderdaad om hoe je met de situatie omgaat en welke gevoelens daarbij spelen om het voort te zetten. En als de leugen dan vergeven is biedt deze weer ruimte voor een optionele nieuwe leugen. Goede zet en dat hij je smeekte terug te nemen kwam waarschijnlijk uit schrik omdat hij eens flink was wakker geschud.

quote:

Op donderdag 27 december 2012 13:13 schreef OxygeneFRL het volgende:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.

Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.

Ik ben niet echt geneigd in termen van 'schuld' ofzoiets te denken hoor, in dit soort situaties. Althans als het om de verliefdheid op zich gaat.
Ik denk alleen dat haar wel het eea. te verwijten valt over hoe ze met dingen omgaat.
TS zou haar voor de keuze moeten stellen: wil je deze relatie of niet? Zo niet, dan nu ophouden en proberen op een beschaafde manier uit elkaar te gaan. Zo ja, maak dan die keuze ook echt.
Zoals het er nu naar uitziet maakt ze zich drukker over het gevolg van de ontdekking van de affaire in het huwelijk van haar aanstaande minnaar, dan over de gevolgen voor man en kinderen.
Ze is zelfs kwaad op hem, omdat hij niet alles over zich heen laat gaan, inplaats van zich druk te maken over wat ze wil met haar huidige relatie en zich te bekommeren om de kinderen.
Hoe onverschillig is dat? Het mens moet zich schamen..

quote:

Op donderdag 27 december 2012 15:56 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:

Hoe onverschillig is dat? Het mens moet zich schamen..

Verliefdheid tast je rationele denkvermogen aan en ik ben dan ook niet verbaast dat ze zo reageert. Nu maar hopen dat ze weer snel met beide voeten op de grond staat en zich realiseert waar ze mee bezig is geweest. En kiest ze dan voor haar gezin incl. man of niet? Dat Droefheid aan de situatie wil werken moge duidelijk zijn, maar je kan geen kant op als zij dat niet ook wil.

quote:

Op donderdag 27 december 2012 17:43 schreef Isabeau het volgende:

[..]

Verliefdheid tast je rationele denkvermogen aan en ik ben dan ook niet verbaast dat ze zo reageert. Nu maar hopen dat ze weer snel met beide voeten op de grond staat en zich realiseert waar ze mee bezig is geweest. En kiest ze dan voor haar gezin incl. man of niet? Dat Droefheid aan de situatie wil werken moge duidelijk zijn, maar je kan geen kant op als zij dat niet ook wil.

Natuurlijk denk je niet normaal als je verliefd bent, maar je werk uitvoeren en daarbij nadenken kan bv. nog wel.
Ik weet het niet hoor, in hoeverre die vriendin van TS niks te verwijten valt. Ik weet natuurlijk ook niet hoe hartelijk ze voorheen was..

quote:

Op donderdag 27 december 2012 13:13 schreef OxygeneFRL het volgende:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.

Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.

Het gaat er om wat je er mee doet. Ga je voor je relatie knokken dat hetgeen wat je mist wordt opgelost of ga je al je energie in die verliefdheid steken?

Heel sterk TS. Ik vind het echt bewonderingswaardig hoeveel geduld en liefde je voor je vrouw hebt. Zoals uit dit topic wel blijkt zouden niet veel mensen dit kunnen. Je hebt haar, je kinderen, de man en zijn vrouw in het westen en vooral jezelf een goede dienst bewezen met het telefoontje.

Nu een lange weg naar heropbouw. Gaat veel geduld en energie kosten, maar op basis van hoe je je in dit topic houdt denk ik dat jij dat prima kunt. Sterk blijven TS!

Droefheid,

Haar reactie was te verwachten. Je moet echter niet opgeven. Je moet doorgaan. Zo laat je merken hoe belangrijk ze voor je is. De doorzetter wint. Blijf knokken voor je relatie. Laat je hoofd niet hangen.

Ik hoop idd. dat ze zich realiseert wat ze weggooit, voordat ze je weggooit..

TS is het huis uitgekegeld? PC raam uitgegooid? Of zou ze opeens in vuur en vlam staan van de heldhaftigheid van TS en hem de hersens uit zijn hoofd neuken?

je kan ditvolhouden met je vrouw voorde kinderen maar uiteindelijk gaan je kinderen het ook merken hoe ouder ze worden. en geloof mij... dan willen de kinderen ook liever datje gaat scheiden dan bij elkaar blijft. ik zit nou ook in zo'n situatie , ze moeten eigenlijk uit elkaar maar doen het niet.

kies ook een keer voor jezelf

Knap hoor Droefheid, hoe je hier mee omgaat... En laat het je een klotejaar kosten, klinkt lang, maar wat is nou een jaar op je eigen leven en dat van je kinderen? Maar goed, je moet het maar kunnen...

quote:

Op maandag 31 december 2012 09:02 schreef Droefheid het volgende:
Dank voor de lieve woorden. Scheelt altijd weer om dat te lezen.
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.

Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund

zit ze niet midden in een mega burnout? als ik zo eens naar mezelf kijk in de laatste jaren (op 2 jaar tijd 3 kinderen gehad, waarvan 1 overleden. gevolgd door de afgelopen 2 jaar heel veel gedoe met terminaal zieke familie, dit alles onder begeleiding van, ehm, niemand. we hebben geen steun van onze familie), dan had ik dit echt niet gekund als ik een zware voltijdbaan had gehad hoor. hell, we lopen nu nog altijd al wankelend rond, zeg maar.

nja, wat ik wil zeggen is dat het onwijs zwaar is, zo een gezin met man en kinderen en een zware baan. daar moet je ruimte voor hebben in de vorm van thuissupport van man en/of familie. is dat wel goedgegaan bij jullie?

ps; je kan een nieuw topic openen als deze vol is. dan verschijnt er vanzelf een knop "open nieuw deel"

Sorry hoor maar zij heeft iemand dierbaar verloren door jou?! Snapt ze niet dat jij alle recht had om boos te zijn en monogamie te eisen, juist als duidelijk wordt dat ze toch echt wel gevoelens voor hem had?

Wat is dit voor omgekeerde wereld? Denkt ze niet meer aan de kinderen ofzo? She needs to man up en verantwoordelijkheid nemen voor dr
acties. Geeft ze überhaupt wel om die kinderen verdomme?