R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Eens!quote:Op vrijdag 21 december 2012 22:15 schreef polderturk het volgende:
TS zou het in ieder geval voor de kinderen moeten doen. Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond wanneer mijn ouders aan het ruzien waren. Voor een kind is er bijna niets erger dan een scheiding lijkt me.
TS moet gewoon een laatste poging wagen. Hij houdt van haar en ik geloof dat zij ook nog van hem houdt. Het huwelijk kan nog gered worden.
Ik snap ook niet waarom iedereen roept dat dit voor de kinderen schade oplevert. Dat doet een scheiding ook. Ik vind ts, zoals ik al eerder zei, juist heel sterk dat hij ook aan de kinderen blijft denken.
Edit: de betreffende vrouw heeft ook nog geen initiatief genomen tot het beeindigen van de relatie. Dus of zij dat nou echt wil is ook nog niet duidelijk.
Don't you love her madly?
Anyway, laat TS eens iets DOEN onderhand...
"He who gives up freedom for safety deserves neither" Benjamin Franklin
Neeeee!
Blijf voor elkaar bij de kinderen! Want kinderen zijn achterlijk en hebben niet door dat paps en mams enorm ongelukkig zijn met elkaar.
Blijf voor elkaar bij de kinderen! Want kinderen zijn achterlijk en hebben niet door dat paps en mams enorm ongelukkig zijn met elkaar.
Zijn vrouw bellen lijkt me niet echt een goed idee. Ten eerste word jouw vrouw boos waardoor je haar juist in zijn armen drijft en ten tweede heb je kans dat het niks gaat uit maken (wie weet gaan ze alsnog vreemd ).quote:Of ik bel zijn vrouw en zorg zo dat er dan niets gebeurd..(maar nummer krijgen moet via p.i. dan ofzo en dan zeker aan die kant heibel, als ze toch al keuze had gemaakt om wel van de aandacht te genieten maar er niets mee te doen... dan gooi ik glazen in)
Als je haar wilt houden kun je liever aan jullie relatie gaan werken. Zorgdat het weer leuk word tussen jullie en zij hem vergeet.
[ Bericht 3% gewijzigd door #ANONIEM op 21-12-2012 23:13:25 ]
Altijd fijn dat iemand moeite doet om advies te geven.quote:
Ten eerste,
Nooit een relatie willen volhouden vanwege de kinderen. Die hebben net zo hard door dat het allemaal niet klopt en als je ze wilt traumatiseren dan moet je vooral een ongelukkige sfeer in het huis willen behouden.
Ten tweede,
als jij nog een kans wilt maken dan ga jij je weer goed voor jezelf zorgen. Je 'marktwaarde' verhogen. Jij bent nu net een auto die doorgesleten omdat hij teveel op weg is geweest om voor het gezin te zorgen.
Zoek vooral jezelf weer op en gun jezelf ook de kans om eens goed te bekijken wat deze relatie jou nou brengt. Die kinderen houden sowieso wel van je, maar is die koekwaus van een vrouw nou eigenlijk wel iets wat jij als hardwerkende vent wel verdient? Klinkt meer als een blok aan je been.
Maar jij staat op de onderste trede in deze relatie. Zo ziet zij jou, als ballast. Terwijl zij in feite ballast is. Laat maar eens zien dat ook jij ook een onafhankelijke vent kan zijn. Geef jezelf een paar maanden de kans om te bloeien en laat vervolgens eens een bosje bloemen achter van een anonieme liefde bij de andere vrouw in kwestie. De perfecte bom.
Doe het en ga niet zo op jezelf lopen hakken, 'droefheid' is niet bepaald een keuze waar een zinnig mens een relatie mee wilt aangaan.
PS
Speciaal voor jouw geval heb ik mijn account na een jaar weer geactiveerd.
Ik pak hier slechts 1 ding uit: Ja, ik moet weer aan mijn marktwaarde werken. Dat had ikzelf natuurlijk ook al bedacht en mee begonnen, dat los je alleen niet binnen een weekje op.
Heb genoeg te bieden, alleen allebei druk aan het werk, kleine kinderen, dat zijn de bekende tropenjaren, daar zijn wij dus niet goed mee omgegaan
Omdat ik dus niet netjes ben en haar wel controleer..quote:
Wat ik me afvraag is hoe TS gaat weten of zijn vrouw nu daadwerkelijk vreemdgaat daar of niet. Ben jij er zeker van, TS, dat je vrouw je dat gaat vertellen als ze dat heeft gedaan?
maargoed.. er is vooruitgang
Jij snapt het... natuurlijk is dit een laatste ultieme poging. Probleem WAS dat er een deadline op zat van een paar weken.quote:
[..]
Ik denk dat hij nog één keer zijn best moet doen. Hij moet echter niet het bijltje erbij neerleggen. Als het niet lukt dan kan hij het loslaten. Echter, nooit geschoten is altijd mis. Hij heeft niks te verliezen.
Dus...
- Goed boos worden en laten zien dat je het niet accepteert (is ook een teken dat je van haar houdt). Bovendien vallen vrouwen vaak op mannen die het heft in handen tonen en hun mannelijkheid tonen
- Vervolgens de liefde tonen door haar te vertellen dat je van haar houdt en dat je verder wil met de relatie
- Romantische dingen doen (bloemen voor haar kopen etc)
Ik heb jouw antwoorden in dit draadje het meest van allen gewaardeerd... HEEL veel dank daarvoor.quote:
O ja, en vergeet het scenario de vrouw van de man in Amerika te bellen. Geen paniekvoetbal. Hou je hoofd koel.
Heeft me goed geholpen in bespiegelen van mezelf.
uiteindelijk heb ik een andere keuze gemaakt
[ Bericht 29% gewijzigd door Droefheid op 22-12-2012 10:48:10 ]
Het is niet zo dat ik passief ben. Ik heb hier gepost om mijn eigen keuzes zo scherp mogelijk te krijgen binnen de wensen en dingen die ikzelf het belangrijkst vind in het leven. Waar soms ook pijnlijke keuzes tussen zitten.quote:
Ik ben er zelf geen voorstander van maar ik denk dat ik die vrouw van die man zou bellen. Misschien kan zij de sneltrein een halt toe roepen. Wachten wat ts nu doet lost niks op. Ik snap het deels wel, ts wil verder maar of zijn vrouw nog verder wil is vraag 2.
Ja, ik wil een ultieme laatste poging doen de relatie te redden.
Ja, het andere contact is daar een enorme belemmering in en helpt niet want dat is voor haar een escape om niet met andere dingen aan de gang te moeten, wegdromen.
Ja, dat hij ver weg is is positief... (en niet)
Ja, dat er een congres aankomt is enorm belastend want een deadline voor verergering en TE KORT om dingen om te buigen. Dus inderdaad voor die tijd keuzes maken ...
Ja, dat hij ver weg is is ENORM bedreigend mochten wij er niet uitkomen, stel je voor dat ze ooit samen verder gaan en ze wil naar de states.. en ze wil de kids.
Dus dat is heel beknopt waar ik al sinds het begin van dit draadje me wel degelijk bewust van ben.
Uiteindelijk heb ik in een opwelling de keuze gemaakt en gekozen contact met zijn vrouw te zoeken. PI ingehuurd voor contactinfo.... en haar ingelicht.
Het goede daarin is dat het contact verbroken gaat worden, dat zal zo blijven denk ik mits zij hun eigen relatie kunnen redden (ze hebben ook kinderen en zijn al heel lang bij elkaar).
Het slechte is dat mijn vrouw geen keuze zelf kan maken, dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb... EN dat ik degene ben die ervoor gezorgd heeft dat iemand om wie ze veel is gaan houden veel shit over zich heen krijgt thuis (zit ik niet zo mee, anders dan voor hun kinderen en zijn vrouw)... en dat ze nu een diep gemis zal voelen en dat zal veel emotie oproepen.
Vooral omdat de keuze nu fors voor haar gemaakt is.
Ik hoop nu die barricade voor herstel opgeruimd te hebben.
Nog steeds een grote kans dat we er op termijn niet samen uitkomen, maar de escape elders en het halve been in een roze wolk is in ieder geval weg.
Ik denk dat ze wel een tijd dingen zal moeten verwerken en dan zal ik merken hoeveel ze het me kwalijk neemt en hoeveel ze nog ziet om voor de kinderen aan het contact tussen ons twee te werken.
Relatietherpaie had ze mee ingestemd, maar dat was een paar uur voordat ik de bombshell op haar had neergelegd.
Ik ben wel heel benieuwd, hoe gaat het nu met je?? O wacht, had de update niet gezien sorryquote:
[..]
[..]
Ik heb jouw antwoorden in dit draadje het meest van allen gewaardeerd... HEEL veel dank daarvoor.
Heeft me goed geholpen in bespiegelen van mezelf.
uiteindelijk heb ik een andere keuze gemaakt
Ik heb niet alles gelezen, vooral de openingspost en andere berichten van Droefheid, maar wat de hele tijd door mijn hoofd gaat is "Je hebt geen relatie!". Zoals ik het lees is er niet eens meer sprake van een (liefdes)relatie. Jullie hebben samen kinderen die je samen op een goede manier groot brengt. Maar dat is de enige relatie die jullie hebben. Ik vrees dat het veel te laat is voor 'plots wel tijd maken en romantisch doen'. Dingen moeten van twee kanten komen en haar kant is al heel lang bekoeld en dat heeft ze denk ik zelf zover laten komen.
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
Hoi Wandtegeltje,
Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.
De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.
Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.
Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).
Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.
Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan
Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.
De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.
Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.
Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).
Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.
Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan
Ieder mens maakt de keuze die hem het meeste past. Voordeel is idd dat jullie nu weer op elkaar zijn aangewezen en je vrouw weet dat je dit niet pikt. De 'stoorzender' is uitgeschakeld... nu maar kijken of jullie er samen nog uitkomen. Succes.....quote:
[..]
Het is niet zo dat ik passief ben. Ik heb hier gepost om mijn eigen keuzes zo scherp mogelijk te krijgen binnen de wensen en dingen die ikzelf het belangrijkst vind in het leven. Waar soms ook pijnlijke keuzes tussen zitten.
Ja, ik wil een ultieme laatste poging doen de relatie te redden.
Ja, het andere contact is daar een enorme belemmering in en helpt niet want dat is voor haar een escape om niet met andere dingen aan de gang te moeten, wegdromen.
Ja, dat hij ver weg is is positief... (en niet)
Ja, dat er een congres aankomt is enorm belastend want een deadline voor verergering en TE KORT om dingen om te buigen. Dus inderdaad voor die tijd keuzes maken ...
Ja, dat hij ver weg is is ENORM bedreigend mochten wij er niet uitkomen, stel je voor dat ze ooit samen verder gaan en ze wil naar de states.. en ze wil de kids.
Dus dat is heel beknopt waar ik al sinds het begin van dit draadje me wel degelijk bewust van ben.
Uiteindelijk heb ik in een opwelling de keuze gemaakt en gekozen contact met zijn vrouw te zoeken. PI ingehuurd voor contactinfo.... en haar ingelicht.
Het goede daarin is dat het contact verbroken gaat worden, dat zal zo blijven denk ik mits zij hun eigen relatie kunnen redden (ze hebben ook kinderen en zijn al heel lang bij elkaar).
Het slechte is dat mijn vrouw geen keuze zelf kan maken, dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb... EN dat ik degene ben die ervoor gezorgd heeft dat iemand om wie ze veel is gaan houden veel shit over zich heen krijgt thuis (zit ik niet zo mee, anders dan voor hun kinderen en zijn vrouw)... en dat ze nu een diep gemis zal voelen en dat zal veel emotie oproepen.
Vooral omdat de keuze nu fors voor haar gemaakt is.
Ik hoop nu die barricade voor herstel opgeruimd te hebben.
Nog steeds een grote kans dat we er op termijn niet samen uitkomen, maar de escape elders en het halve been in een roze wolk is in ieder geval weg.
Ik denk dat ze wel een tijd dingen zal moeten verwerken en dan zal ik merken hoeveel ze het me kwalijk neemt en hoeveel ze nog ziet om voor de kinderen aan het contact tussen ons twee te werken.
Relatietherpaie had ze mee ingestemd, maar dat was een paar uur voordat ik de bombshell op haar had neergelegd.
:p , ja sommigen redeneren erg vanuit de date-relaties waar je zegt my way of the high way...quote:Op vrijdag 21 december 2012 22:08 schreef Whiskers2009 het volgende:
[..]
TS wil de relatie redden, niet beëindigen...
ligt anders wanneer je bewust voor kinderen en een levensstijl gekozen heb en daar vol voor wilt gaan en ook gegaan bent
Ik bedoelde het niet van Ts hangt maar op bank en doet niks, ik bedoelde meer van je moet grenzen zetten en wat gaan doen want zolang had je niet meer de tijd. Ik bedoel in de tijd voordat zij naar usa gaat. Relatietherapie lijkt me een goed idee maar of dat op dat moment voor maart je problemen nog zou oplossen? Ben toch blij dat je gebeld hebt naar die andere vrouw.quote:
[..]
Het slechte is dat mijn vrouw geen keuze zelf kan maken, dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb... EN dat ik degene ben die ervoor gezorgd heeft dat iemand om wie ze veel is gaan houden veel shit over zich heen krijgt thuis (zit ik niet zo mee, anders dan voor hun kinderen en zijn vrouw)... en dat ze nu een diep gemis zal voelen en dat zal veel emotie oproepen.
Vooral omdat de keuze nu fors voor haar gemaakt is.
Ik hoop nu die barricade voor herstel opgeruimd te hebben.
Nog steeds een grote kans dat we er op termijn niet samen uitkomen, maar de escape elders en het halve been in een roze wolk is in ieder geval weg.
Ik denk dat ze wel een tijd dingen zal moeten verwerken en dan zal ik merken hoeveel ze het me kwalijk neemt en hoeveel ze nog ziet om voor de kinderen aan het contact tussen ons twee te werken.
Relatietherpaie had ze mee ingestemd, maar dat was een paar uur voordat ik de bombshell op haar had neergelegd.
Het stukje wat ik gequoteerd heb wil ik even aan toevoegen dat het allemaal wel heel zielig is voor je vrouw maar denk ook eens aan jezelf en de kinderen! Je beschrijft hoe erg het wel niet voor haar is maar ben jij en de kinderen niet diegene die het meeste lijd hier? Zij had die keuze genomen om een band op te bouwen met die andere vent en jouw links te laten liggen. Geen moeite meer te doen voor de relatie en helemaal op te gaan in het contact.
Ik begrijp je overwegingen heel goed.quote:
Hoi Wandtegeltje,
Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.
De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.
Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.
Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).
Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.
Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan
En ook al krijg jij nu alle shit misschien over je heen, jij kan je kinderen recht in de ogen kijken.
Je vrouw zal ze wel wat uit te leggen hebben vrees ik als jullie relatie deze crisis niet overleeft.
Logisch dat ze zich zorgen maakt over die vent, maar zij en hij hebben het over zichzelf afgeroepen door veel te ver te gaan in hun contact terwijl ze nog een allebei nog een relatie hadden....
Belangrijk is dat jij je motivatie op exact dezelfde manier uitlegt als je het hier doet.... op den duur zal die boodschap wel over komen.
[ Bericht 14% gewijzigd door Wandtegeltje op 22-12-2012 10:43:04 ]
@davo1979
Natuurlijk heb je gelijk met die toevoegingen, maar dat stuk was voor mij zelf al heel duidelijk en daar hoefde ik geen advies in ;o).
Tuurlijk is dat erg en verwijt ik haar dat, maar juist omdat we niet perfect gingen heb ik haar wel bewust ruimte gegeven om dat op haar eigen manier een plekje te geven. Dat heeft ze niet op de goede manier gedaan.
Ja natuurlijk lijdt ik enorme en verwijt ik haar het gezin te laten barsten.
Je moet wel weten dat het geen vrouw met kwade opzet is, ze is zeer altruistisch lief en zorgzaam.. maar die energie is ze een tijd vooral op haar werk kwijt geweest en ik ben een stuk krediet in het verleden kwijt geraakt toen ik er blijkbaar onvoldoende voor haar geweest ben. het begin van ht contact is haar meer overkomen in een tijd dat ze zelf ook met haar eigen emoties en energie op rock bottom zat.
Ik ben niet zo lomp dat ik me daar niets bij kan inleven.
Maar tuurlijk...het wegdromen zorgt ervoor dat je andere dingen makkelijk kunt laten liggen en natuurlijk heb ik dat verwijt de afgelopen tijd ook uitgesproken (en op zulke momenten ben ik ook niet rustig maar vol emotie, lukt me nu beter om dat rustiger te zeggen).\
Ik geef dus wel nog om haar en enorm om de kinderen. dat ik pijn lijd en dat het aan me vreet lijkt me duidelijk, zelfdestructief bezig zijn kan altijd nog toch
Natuurlijk heb je gelijk met die toevoegingen, maar dat stuk was voor mij zelf al heel duidelijk en daar hoefde ik geen advies in ;o).
Tuurlijk is dat erg en verwijt ik haar dat, maar juist omdat we niet perfect gingen heb ik haar wel bewust ruimte gegeven om dat op haar eigen manier een plekje te geven. Dat heeft ze niet op de goede manier gedaan.
Ja natuurlijk lijdt ik enorme en verwijt ik haar het gezin te laten barsten.
Je moet wel weten dat het geen vrouw met kwade opzet is, ze is zeer altruistisch lief en zorgzaam.. maar die energie is ze een tijd vooral op haar werk kwijt geweest en ik ben een stuk krediet in het verleden kwijt geraakt toen ik er blijkbaar onvoldoende voor haar geweest ben. het begin van ht contact is haar meer overkomen in een tijd dat ze zelf ook met haar eigen emoties en energie op rock bottom zat.
Ik ben niet zo lomp dat ik me daar niets bij kan inleven.
Maar tuurlijk...het wegdromen zorgt ervoor dat je andere dingen makkelijk kunt laten liggen en natuurlijk heb ik dat verwijt de afgelopen tijd ook uitgesproken (en op zulke momenten ben ik ook niet rustig maar vol emotie, lukt me nu beter om dat rustiger te zeggen).\
Ik geef dus wel nog om haar en enorm om de kinderen. dat ik pijn lijd en dat het aan me vreet lijkt me duidelijk, zelfdestructief bezig zijn kan altijd nog toch
Ohnee dat hoor je mij niet zeggen dat je vrouw "slecht"is. Is gewoon een vrouw die verliefd is geworden en de verkeerde keuzes heeft gemaakt omdat je ze zich liet lijden door verliefdheid.quote:
@davo1979
Je moet wel weten dat het geen vrouw met kwade opzet is, ze is zeer altruistisch lief en zorgzaam.. maar die energie is ze een tijd vooral op haar werk kwijt geweest en ik ben een stuk krediet in het verleden kwijt geraakt toen ik er blijkbaar onvoldoende voor haar geweest ben. het begin van ht contact is haar meer overkomen in een tijd dat ze zelf ook met haar eigen emoties en energie op rock bottom zat.
Ik ben niet zo lomp dat ik me daar niets bij kan inleven.
Maar tuurlijk...het wegdromen zorgt ervoor dat je andere dingen makkelijk kunt laten liggen en natuurlijk heb ik dat verwijt de afgelopen tijd ook uitgesproken (en op zulke momenten ben ik ook niet rustig maar vol emotie, lukt me nu beter om dat rustiger te zeggen)
Je maakt je veel zorgen om dat congres, waarom stel je bijvoorbeeld niet voor om vrij te nemen en mee te gaan onder het mom van een leuke werk/familie vakantie in de US ???
Weg met de monarchie! http://hetis2013.nl
ze is er op en naieve manier ingerold met kleine stapjes en heeft dat pas achteraf in de gaten en zit er dan al in en kon daarna geen keuze maken omdat ze zich dan ook naar die ander verplicht en verboden voelt ... dat is wel typisch haar.... dat het dan fijn contact via mail/phone en geen fijn contact thuis was ... dat helpt niet
Ik geef de toelichting maar omdat dit voor mij geen "fik mijn vrouw" af sessie is. Dan weten andere lezers dat ook. Het boter op mijn hoofd zal er ook zitten.
Ik geef de toelichting maar omdat dit voor mij geen "fik mijn vrouw" af sessie is. Dan weten andere lezers dat ook. Het boter op mijn hoofd zal er ook zitten.
Uitstekend gedaan ! Jij hebt misschien haar vertrouwen geschonden, echter je hebt daadkracht getoond en laten zien dat je niet over je heen laat lopen. Je hebt je mannelijkheid laten zien. Dit is ook aantrekkelijk voor vrouwen. Jij zit nu in de juiste flow. Je zelfvertrouwen en testosteronniveau is omhooggegaan. Je moet hier gebruik van maken. Je moet snel de volgende stap zetten, wat het ook is. Dit zal jou extra aantrekkelijk maken en laten zien dat jij vastbesloten bent de relatie te redden en dat zij belangrijk voor je is.quote:
Hoi Wandtegeltje,
Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.
De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.
Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.
Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).
Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.
Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan
Ik heb achteraf veel meer respect voor deze keuze dan ik aanvankelijk dacht. En weet je, jullie hebben natuurlijk allebei elkaars vertrouwen beschaamd...quote:
[..] dat ik haar vertrouwen (email lezen) beschaamd heb
Als dit nog hersteld en opgebouwd kan worden, wordt dat een pittige weg om te volgen. Heel veel succes daarmee.
iedereen is uniek behalve ik
Ja.. dat was deel 1.
En nu is het weekend gewoon kut natuurlijk.
Relatietherapie heeft plaatsgemaakt voor wens even afstand te nemen,
maargoed dat gebeurt in ieder geval niet, ik ga nergens heen en zij zonder de kids ook niet..... zal na paar dagen het ergste wel vanaf zijn en dan maar kijken of de dialoog weer opgepakt kan worden.
Word geen leuke kerst
En nu is het weekend gewoon kut natuurlijk.
Relatietherapie heeft plaatsgemaakt voor wens even afstand te nemen,
maargoed dat gebeurt in ieder geval niet, ik ga nergens heen en zij zonder de kids ook niet..... zal na paar dagen het ergste wel vanaf zijn en dan maar kijken of de dialoog weer opgepakt kan worden.
Word geen leuke kerst
Ik lees hier een groot topic van herkenning......
Het vertrouwen heeft bij mij nooit weer het punt bereikt waarop ik verder zou willen bouwen aan de relatie.
Na veel gedubd te hebben, ben ik er achter gekomen dat een relatie waarin het vertrouwen al zo beschaamd is nooit meer zo intens kan zijn als dat het ooit was.
Elk kleine wisseling van gewoontes kan je al doen denken: Oh nee.....hij/zij zal toch niet weer?
Tijdens elke dip die er in elke relatie wel eens is, je niet 100% durven te uiten, bang dat je de ander weer richting de "andere partij" duwt.
Ik herken het punt van kerst......ik kwam er op kerstavond achter. Heerlijke kerst gehad, kaartjes van de toenmalige schoonouders over hoe blij ze wel niet met me waren. Ik heb toen de schone schijn opgehouden. Had ik achteraf gezien nooit moeten doen.
Luister naar je hart in combinatie met je verstand. Dat is het enige wat ik je kan meegeven. Bedenk of je over je beslissing na 2 jaar nog steeds met een goed gevoel naar die beslissing kan terugkijken.
Sterkte!
Het vertrouwen heeft bij mij nooit weer het punt bereikt waarop ik verder zou willen bouwen aan de relatie.
Na veel gedubd te hebben, ben ik er achter gekomen dat een relatie waarin het vertrouwen al zo beschaamd is nooit meer zo intens kan zijn als dat het ooit was.
Elk kleine wisseling van gewoontes kan je al doen denken: Oh nee.....hij/zij zal toch niet weer?
Tijdens elke dip die er in elke relatie wel eens is, je niet 100% durven te uiten, bang dat je de ander weer richting de "andere partij" duwt.
Ik herken het punt van kerst......ik kwam er op kerstavond achter. Heerlijke kerst gehad, kaartjes van de toenmalige schoonouders over hoe blij ze wel niet met me waren. Ik heb toen de schone schijn opgehouden. Had ik achteraf gezien nooit moeten doen.
Luister naar je hart in combinatie met je verstand. Dat is het enige wat ik je kan meegeven. Bedenk of je over je beslissing na 2 jaar nog steeds met een goed gevoel naar die beslissing kan terugkijken.
Sterkte!
Niet daarom. Gewoon.... Ergens om
