R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Altijd leuk relatieproblemen tijdens de kerst, versterkt de boel alleen maar.
Verder, sterkte!
Verder, sterkte!
"Not just in commerce but in the world of ideas too our age is putting on a veritable clearance sale. Everything can be had so dirt cheap that one begins to wonder whether in the end anyone will want to make a bid." - Soren Kierkegaard
Neen, het dichtklappen, verdriet en boosheid kan ik heel goed plaatsen.quote:Op maandag 24 december 2012 13:07 schreef Miracle_Drug het volgende:
[..]
Ik denk het ook en eerlijk gezegd, had je een andere reactie van haar verwacht TS?
Ik had in mijn hoofd al veel scenarios bekeken en afgewogen.
Emotie speelde zeker een grote rol toen ik uiteindelijk gebeld had, maar alle scenarios had ik ooit al bekeken en afgewogen. Dus geen onverwachte reactie, alleen meer bevestiging van wat ik al vermoedde nml dat er meer verlangen./v.
Neem niet weg dat ik graag nog een ultiem poging zou willen doen (maar dan wel oprecht en met inzet), dat zou mij de rest van mijn leven veel pijn en verwijten (ook naar mezelf) wegnemen wanneer dat nog afgerond kan worden.
Alleen nu dus eerst... eieren lopen, balanceren.. blik is al minder dodelijk dan twee dagen terug, maar ik zie haar slikken en pas mijn gedrag zoveel mogelijk aan om minimale irritatie op te wekken.
Even geen olie op het vuur of druk. Maar mijn gevoel hoe het best aan te pakken is geen perfect kompas
PS ja, die sterke bedankt daarvoor.. kerst versterkt gevoel van K U T wel :p
Dit. Echt enorm respect daarvoor, ik weet niet of ik zoiets zou kunnen.quote:
[..]
De mantel der liefde waarmee je alles bedekt is waarlijk bijzonder. Ik hoop dat ze ooit zover komt dat ze dit inziet en je waardeert voor de rol die je op je nam toen zij het liet afweten.
TS, heel veel sterkte.
"Pools are perfect for holding water"
Laat bloemen bezorgen op haar werk, of bij jullie thuis. Of stuur een email met een hart erin, waarin je haar vertelt dat je van haar houdt. Kopieer van de afbeelding hieronder. Zoek een mooi gedicht en email het haar. Schrijf je gevoelens die je voor hebt op een papier en stuur het naar haar. Arrengeer een weekendje wellness resort.Je hebt een grote slag geleverd. Nu wordt het tijd om op te bouwen. Doe van die leuke subtiele dingen. Jij kan het Droefheid. Ik heb alle vertrouwen in jou.quote:
@MoreMusic
Dank voor de bemoedigende woorden. Na de keuze is het hier natuurlijk diep onder het vriespunt gekomen.
Ik ben niet zo bang voor de toekomst en soortgelijke situaties wel voor deze ene persoon ooit in de toekomst, maar voor nu voor wat er nu gaat gebeuren.
Mijn vrouw word niet snel verliefd en ze is nu duidelijk zeer boos en ontdaan. Sprake van poging opbouwen is er nu even niet , wel van tijd voor haar om dingen op een rijtje te zetten. Volgens mij had ze me het liefst een week of langer niet gezien. Dus ik word waarschijnlijk vooral verweten haar roze wolk verknald te hebben. Poging tot vasthouden worden met zee boos gefronste blikken beantwoord.
Zaterdag was ze zwaar verdrietig, veel huilen. In de avond hebben we wel een uur of twee gepraat maar meer uitwisselen dat we beide pijn hebben.. niet opbouwend.
De zondag wilde ze vooral tijd voor zichzelf en is een tijd met kinderen naar ouders gegaan, gaf aan dat het iets beter ging , maar weer mindertoen ze weer thuis was.
Gisteravond had ze tot laat gewerkt (administratie , dus inloggen vanaf zolder) en daarna dus een kwade blijk toen ik toenadering zocht om communicatie op gang te krijgen. Mijn antwoord was dat ze hoewel ze me wel wat kwalijk mocht nemen, zij zelf toch ervoor gezorgd had dat deze situatie kon onstaan en dat ze daar toch wel de verantwoordelijkheid voor mij en mij en kinderen mocht nement om poging te doen in ieder geval minimale communicatie op gang te houden... dat viel niet goed , mocht niet chanteren... dus die pijn zit diep.
Dat sterkt me wel in de angsten hoe sterk de band was die ze aan het opbouwen was. Aan de andere kant was het slechts mail en telefoon, dus 100% reeel is dat ook niet en fantasie, ideaalbeeld speelt er wel in mee plus een alternatief voor wat ze thuis niet had.
Maar ik vraag me wel af wat nu handig is om nu te doen, ik wil haar wel iets ruimte geven, maar ook niet teveel... beetje roede lopen hier. Te weinig ruimte ruimte betekent dat ik irritatie en boosheid opwek, soms door alleen al bij haar te proberen te zijn. Te veel ruimte betekent dat ze dingen op haar eigen manier kan verantwoorden.. moet ik ook niet teveel hebben, daar heeft ze eerder geen eerlijke afwegingen in gemaakt (vind ik dan).
Voor de toekomst zal ik haar wel weer kunnen vertrouwen juist omdat ze dit soort dingen nooit snel doet of haar snel zal overkomen.
Maar kan ik die toekomst wel opbouwen... en krijg ik wel of niet de kans nog om daar een poging toe te wagen.
Ik heb best wel respect voor je keuze om die vrouw te benaderen. Hoe reageerde die vrouw als ik het vragen mag, en hoe heb je het precies gebracht?
Je moet echter ook begrijpen dat verliefd worden (echt verliefd worden) in een relatie kan gebeuren en dat dat echt niet zomaar weg is en ze nu eigenlijk gewoon liefdesverdriet heeft. En zich hier waarschijnlijk heel eenzaam in voelt omdat ze er met niemand echt over kan praten (want not done). Ze moet dus in haar eentje een hele brok verwerken. Het was misschien haar hoop, haar uitweg ofzo.
Dat zijn allemaal verboden gevoelens maar die zijn er nou eenmaal ook in het echte leven.
Zij moet ook even rouwen hierom.
Probeer haar gewoon de ruimte te geven om haar eigen gevoelens te verwerken.
Het ligt nu aan die andere kerel hoe het gaat, of hij toch weer niet stiekem contact op neemt met je vrouw en hoe zijn vrouw vervolgens zal reageren (hem eruit gooien of niet).
Succes in ieder geval
Je moet echter ook begrijpen dat verliefd worden (echt verliefd worden) in een relatie kan gebeuren en dat dat echt niet zomaar weg is en ze nu eigenlijk gewoon liefdesverdriet heeft. En zich hier waarschijnlijk heel eenzaam in voelt omdat ze er met niemand echt over kan praten (want not done). Ze moet dus in haar eentje een hele brok verwerken. Het was misschien haar hoop, haar uitweg ofzo.
Dat zijn allemaal verboden gevoelens maar die zijn er nou eenmaal ook in het echte leven.
Zij moet ook even rouwen hierom.
Probeer haar gewoon de ruimte te geven om haar eigen gevoelens te verwerken.
Het ligt nu aan die andere kerel hoe het gaat, of hij toch weer niet stiekem contact op neemt met je vrouw en hoe zijn vrouw vervolgens zal reageren (hem eruit gooien of niet).
Succes in ieder geval
Qua contact, ik had haar wel flink aantal jaren geleden eenmalig keer ontmoet. Dus ik kon mezelf wel introduceren. (scheelt wel iets) Precies zelfde flink aantal jaren dat mijn eigen vrouw hem niet meer gezien had.
Uiteindelijk ook een samengevatte lange boodschap in een uitgebreide email. Dan was het voor haar makkelijker om er met haar man mee aan de gang te gaan en moeilijker voor hem om dingen weg te wuiven. En ik hoop van harte dat ze er aan die kant uitkomen,. maar zal natuurlijk met knallende deuren gaan. De email heb ik later nog aan mijn vrouw laten lezen, die was ontdaan en maakte zich zorgen, vond ik verder geen probleem.
Hij heeft wel mijn vrouw gemailed dat ik en zijn vrouw contact hebben gehad en dat hij het contact verbreekt en dat het hem spijt dat hij mijn vrouw pijn heeft gedaan.
Of dat ook zo permanent blijft weet je niet.
De vrouw heeft me later wel gemailed:
"heeft mij belooft dat hij 100% voor zijn gezin kiest en zoals ik al schreef dat hij de contact volledig afbreekt met je vrouw. Hij realiseert wel dat hij mij pijn heeft gedaan, met zijn "puberale gedrag" (zijn eigen worden).Kortom we gaan aan onze relatie werken. Dit moet van ons beiden komen, ook van mij. Ik heb goede hoop dat het lukt.
Door dit geburen - wat voor mij best traumatisch is - heb ik ook veel dingen gerealiseerd. Dus ik zal ook mij best doen en ***** ook.
Ik wens jou heel veel strekte met jullie situatie en ik hoop dat jullie uitkomen (ook vanwege jullie kinderen).
Nogmaals bedankt voor je moed en eerlijkheid, ik vind jou een dappere man.
groet,
"
Alleen mijn vrouw is nu inderdaad boos verdrietig en boos. Haar aanraken triggered al een fors wegtrekkende reactie. Ze zal dus zeker liefdesverdriet hebben en meer verwijten hebben dan ze uitspreekt.
Ik heb haar de afgelopen dagen zoveel mogelijk ruimte proberen te geven,. Vanochtend samen gegeten en ik ga vanmiddag aantal uren weg en vanavond wel weer met gezin samen eten.
Alleen lastige is: hoeveel ruimte geven? wanneer aandringen? wanneer niet?
Ik vrees dat wanneer ik haar nu teveel los laat ze mij als bron van veel zal zien.
Graag ben ik bij het herstel betrokken omdat ik bang ben dat ze anders niet eens meer een poging wil doen maar meer met afscheid nemen begint.
Lastig, klote en K U T. :p maargoed, voor die tijd vrat het ook aan me, ik slaap wel beter maar dat moet ik maar niet al te hard roepen.
Uiteindelijk ook een samengevatte lange boodschap in een uitgebreide email. Dan was het voor haar makkelijker om er met haar man mee aan de gang te gaan en moeilijker voor hem om dingen weg te wuiven. En ik hoop van harte dat ze er aan die kant uitkomen,. maar zal natuurlijk met knallende deuren gaan. De email heb ik later nog aan mijn vrouw laten lezen, die was ontdaan en maakte zich zorgen, vond ik verder geen probleem.
Hij heeft wel mijn vrouw gemailed dat ik en zijn vrouw contact hebben gehad en dat hij het contact verbreekt en dat het hem spijt dat hij mijn vrouw pijn heeft gedaan.
Of dat ook zo permanent blijft weet je niet.
De vrouw heeft me later wel gemailed:
"heeft mij belooft dat hij 100% voor zijn gezin kiest en zoals ik al schreef dat hij de contact volledig afbreekt met je vrouw. Hij realiseert wel dat hij mij pijn heeft gedaan, met zijn "puberale gedrag" (zijn eigen worden).Kortom we gaan aan onze relatie werken. Dit moet van ons beiden komen, ook van mij. Ik heb goede hoop dat het lukt.
Door dit geburen - wat voor mij best traumatisch is - heb ik ook veel dingen gerealiseerd. Dus ik zal ook mij best doen en ***** ook.
Ik wens jou heel veel strekte met jullie situatie en ik hoop dat jullie uitkomen (ook vanwege jullie kinderen).
Nogmaals bedankt voor je moed en eerlijkheid, ik vind jou een dappere man.
groet,
"
Alleen mijn vrouw is nu inderdaad boos verdrietig en boos. Haar aanraken triggered al een fors wegtrekkende reactie. Ze zal dus zeker liefdesverdriet hebben en meer verwijten hebben dan ze uitspreekt.
Ik heb haar de afgelopen dagen zoveel mogelijk ruimte proberen te geven,. Vanochtend samen gegeten en ik ga vanmiddag aantal uren weg en vanavond wel weer met gezin samen eten.
Alleen lastige is: hoeveel ruimte geven? wanneer aandringen? wanneer niet?
Ik vrees dat wanneer ik haar nu teveel los laat ze mij als bron van veel zal zien.
Graag ben ik bij het herstel betrokken omdat ik bang ben dat ze anders niet eens meer een poging wil doen maar meer met afscheid nemen begint.
Lastig, klote en K U T. :p maargoed, voor die tijd vrat het ook aan me, ik slaap wel beter maar dat moet ik maar niet al te hard roepen.
wow...ik vind je echt dapper kerel, veel bewondering voor je dat je heel de situatie nog "bij elkaar" probeert te houden.quote:
Qua contact, ik had haar wel flink aantal jaren geleden eenmalig keer ontmoet. Dus ik kon mezelf wel introduceren. (scheelt wel iets) Precies zelfde flink aantal jaren dat mijn eigen vrouw hem niet meer gezien had.
Uiteindelijk ook een samengevatte lange boodschap in een uitgebreide email. Dan was het voor haar makkelijker om er met haar man mee aan de gang te gaan en moeilijker voor hem om dingen weg te wuiven. En ik hoop van harte dat ze er aan die kant uitkomen,. maar zal natuurlijk met knallende deuren gaan. De email heb ik later nog aan mijn vrouw laten lezen, die was ontdaan en maakte zich zorgen, vond ik verder geen probleem.
Hij heeft wel mijn vrouw gemailed dat ik en zijn vrouw contact hebben gehad en dat hij het contact verbreekt en dat het hem spijt dat hij mijn vrouw pijn heeft gedaan.
Of dat ook zo permanent blijft weet je niet.
De vrouw heeft me later wel gemailed:
"heeft mij belooft dat hij 100% voor zijn gezin kiest en zoals ik al schreef dat hij de contact volledig afbreekt met je vrouw. Hij realiseert wel dat hij mij pijn heeft gedaan, met zijn "puberale gedrag" (zijn eigen worden).Kortom we gaan aan onze relatie werken. Dit moet van ons beiden komen, ook van mij. Ik heb goede hoop dat het lukt.
Door dit geburen - wat voor mij best traumatisch is - heb ik ook veel dingen gerealiseerd. Dus ik zal ook mij best doen en ***** ook.
Ik wens jou heel veel strekte met jullie situatie en ik hoop dat jullie uitkomen (ook vanwege jullie kinderen).
Nogmaals bedankt voor je moed en eerlijkheid, ik vind jou een dappere man.
groet,
"
Alleen mijn vrouw is nu inderdaad boos verdrietig en boos. Haar aanraken triggered al een fors wegtrekkende reactie. Ze zal dus zeker liefdesverdriet hebben en meer verwijten hebben dan ze uitspreekt.
Ik heb haar de afgelopen dagen zoveel mogelijk ruimte proberen te geven,. Vanochtend samen gegeten en ik ga vanmiddag aantal uren weg en vanavond wel weer met gezin samen eten.
Alleen lastige is: hoeveel ruimte geven? wanneer aandringen? wanneer niet?
Ik vrees dat wanneer ik haar nu teveel los laat ze mij als bron van veel zal zien.
Graag ben ik bij het herstel betrokken omdat ik bang ben dat ze anders niet eens meer een poging wil doen maar meer met afscheid nemen begint.
Lastig, klote en K U T. :p maargoed, voor die tijd vrat het ook aan me, ik slaap wel beter maar dat moet ik maar niet al te hard roepen.
no offence, maar wat een ongelooflijke teef je vrouw.
Vergeet niet te liken en te abonneren op mijn vlog:
https://youtu.be/oavMtUWDBTM?t=25s
https://youtu.be/oavMtUWDBTM?t=25s
Dude, GTFO! 
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
Dapper? Eerder precies het tegenovergestelde. TS is echt een slapjanus en ik kan me goed voorstellen dat zijn vrouw hem niet respecteert en ben ook niet verbaasd dat ze zoo over hem heen loopt. Jezus man, waar is je zelfrespect?quote:
[..]
wow...ik vind je echt dapper kerel, veel bewondering voor je dat je heel de situatie nog "bij elkaar" probeert te houden.
no offence, maar wat een ongelooflijke teef je vrouw.
Dat zeg ik niet om je af te kraken hoor, ik geef gewoon eerlijk mijn kijk op de zaak in de hoop dat je er wat mee kunt.
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
Je hebt je vrouw een HELE grote gunst bewezen. Dit toont aan dat de man in de VS nooit van plan was zijn vrouw en gezin te verlaten voor jouw vrouw. Hij hield alleen contact voor wat aandacht en wat seks. Hij was nooit serieus met je vrouw. Hij was haar aan het playen.quote:
Qua contact, ik had haar wel flink aantal jaren geleden eenmalig keer ontmoet. Dus ik kon mezelf wel introduceren. (scheelt wel iets) Precies zelfde flink aantal jaren dat mijn eigen vrouw hem niet meer gezien had.
Uiteindelijk ook een samengevatte lange boodschap in een uitgebreide email. Dan was het voor haar makkelijker om er met haar man mee aan de gang te gaan en moeilijker voor hem om dingen weg te wuiven. En ik hoop van harte dat ze er aan die kant uitkomen,. maar zal natuurlijk met knallende deuren gaan. De email heb ik later nog aan mijn vrouw laten lezen, die was ontdaan en maakte zich zorgen, vond ik verder geen probleem.
Hij heeft wel mijn vrouw gemailed dat ik en zijn vrouw contact hebben gehad en dat hij het contact verbreekt en dat het hem spijt dat hij mijn vrouw pijn heeft gedaan.
Of dat ook zo permanent blijft weet je niet.
De vrouw heeft me later wel gemailed:
"heeft mij belooft dat hij 100% voor zijn gezin kiest en zoals ik al schreef dat hij de contact volledig afbreekt met je vrouw. Hij realiseert wel dat hij mij pijn heeft gedaan, met zijn "puberale gedrag" (zijn eigen worden).Kortom we gaan aan onze relatie werken. Dit moet van ons beiden komen, ook van mij. Ik heb goede hoop dat het lukt.
Door dit geburen - wat voor mij best traumatisch is - heb ik ook veel dingen gerealiseerd. Dus ik zal ook mij best doen en ***** ook.
Ik wens jou heel veel strekte met jullie situatie en ik hoop dat jullie uitkomen (ook vanwege jullie kinderen).
Nogmaals bedankt voor je moed en eerlijkheid, ik vind jou een dappere man.
groet,
"
Alleen mijn vrouw is nu inderdaad boos verdrietig en boos. Haar aanraken triggered al een fors wegtrekkende reactie. Ze zal dus zeker liefdesverdriet hebben en meer verwijten hebben dan ze uitspreekt.
Ik heb haar de afgelopen dagen zoveel mogelijk ruimte proberen te geven,. Vanochtend samen gegeten en ik ga vanmiddag aantal uren weg en vanavond wel weer met gezin samen eten.
Alleen lastige is: hoeveel ruimte geven? wanneer aandringen? wanneer niet?
Ik vrees dat wanneer ik haar nu teveel los laat ze mij als bron van veel zal zien.
Graag ben ik bij het herstel betrokken omdat ik bang ben dat ze anders niet eens meer een poging wil doen maar meer met afscheid nemen begint.
Lastig, klote en K U T. :p maargoed, voor die tijd vrat het ook aan me, ik slaap wel beter maar dat moet ik maar niet al te hard roepen.
Jij bent goed bezig Droefheid. Geef haar de ruimte, maar inderdaad niet te veel. Google op internet voor advies zou ik zeggen. Wat zeggen professionelen hierover? Dit is vast ook anderen overkomen. Misschien geven wij hier niet de juiste adviezen. Je moet de strategie vinden die de grootste kans van slagen heeft.
dit is geen fitness topic man..quote:
[..]
Uitstekend gedaan ! Jij hebt misschien haar vertrouwen geschonden, echter je hebt daadkracht getoond en laten zien dat je niet over je heen laat lopen. Je hebt je mannelijkheid laten zien. Dit is ook aantrekkelijk voor vrouwen. Jij zit nu in de juiste flow. Je zelfvertrouwen en testosteronniveau is omhooggegaan. Je moet hier gebruik van maken. Je moet snel de volgende stap zetten, wat het ook is. Dit zal jou extra aantrekkelijk maken en laten zien dat jij vastbesloten bent de relatie te redden en dat zij belangrijk voor je is.
Ehm dat is wel erg zwart wit, het had TS ook kunnen overkomen.quote:
[..]
wow...ik vind je echt dapper kerel, veel bewondering voor je dat je heel de situatie nog "bij elkaar" probeert te houden.
no offence, maar wat een ongelooflijke teef je vrouw.
@mishu ; in een relatie die een tijd niet goed loopt denk ik dat je daar beiden vatbaar voor zou kunnen zijn, dat is inderdaad geen geval van kwade vrouw en heilige man.
Ik denk wel dat ik minder naief ben en meer kan kwijnen dan zij en rationeler. Dus ik zoek situaties waarin het kan gebeuren bewust niet op op dipmomenten en zou eerder in de gaten hebben gehad waar ik mee bezig was dan zij (denk ik). Of dat voor mijn eigen levensgeluk goed is laat ik dan maar even in het midden. (antwoord vul ik zelf wel in).
Maar wanneer ik iemand was tegengekomen die in het begin aan mij getrokken had dan was ik misschien ook in zo een situatie getrokken, het gemis was er aan beide kanten
Wel denk ik me dat ik me op de intensiteit heb verkeken en vraag me af of niet eerder alarmbellen hadden moeten rinkelen en of er dan minder schade (lees kwaadheid) richting mij zou zijn geweest. Of ik dus eerder de boel had moeten dichtgooien en in het begin te begripvol ben geweest omdat het toen nog slechter met ons ging.
Terug naar het heden.
Een klein presentje wat eerder al gekocht was wil ze gisteravond niet aannemen en de eerste twee dagen stonden er drie bordjes bij het ontbijt ipv 4. Niet het einde van de wereld, maar die kleine dingen raken me toch. Ze heeft me even liever niet in haar nabijheid.
Een dag samen optrekken zonder de kids in deze vakantie (waar we het een week geleden nog over gehad hadden om band aan te halen) zie ik ook niet meer gebeuren.
Hoe lang moet je wachten voordat je zegt... hopsake.. en nu weer eens praten (hebben we wel op twee avonden gedaan maar is meer uitwisselen dan interactie).
Eerste horde genomen door actie te ondernemen, de tweede horde geeft me weer andere raadsels hoe op te lossen.
@polderturk: Ik denk dat er aan de andere kant wel degelijk warme gevoelens (tintelingen all over, steeds denken aan... door die kerel in de VS) waren en een goed gevoel van vroeger uit (jeugdsentiment ook al kenden ze elkaar toen niet echt).... ik denk dat aan andere kant oceaan (hij is getrouwd en zijn vrouw oorspronkelijk hongaars) de angst dat zijn vrouw er met de kinderen vandoor gaat anders ook een grotere rol heeft gespeeld. Die zal dan niet in US blijven en grote kans dat zij wel de voogdij krijgt.Ik geloof niet dat het voor hem een "play" was. Daarom is het contact ook zo intens geworden.
Its a cold cold Christmas :p, emotioneel in ieder geval wel... Lol met de kids is er maar dat vult niet heel de dag
[ Bericht 4% gewijzigd door Droefheid op 26-12-2012 08:17:22 ]
Ik denk wel dat ik minder naief ben en meer kan kwijnen dan zij en rationeler. Dus ik zoek situaties waarin het kan gebeuren bewust niet op op dipmomenten en zou eerder in de gaten hebben gehad waar ik mee bezig was dan zij (denk ik). Of dat voor mijn eigen levensgeluk goed is laat ik dan maar even in het midden. (antwoord vul ik zelf wel in).
Maar wanneer ik iemand was tegengekomen die in het begin aan mij getrokken had dan was ik misschien ook in zo een situatie getrokken, het gemis was er aan beide kanten
Wel denk ik me dat ik me op de intensiteit heb verkeken en vraag me af of niet eerder alarmbellen hadden moeten rinkelen en of er dan minder schade (lees kwaadheid) richting mij zou zijn geweest. Of ik dus eerder de boel had moeten dichtgooien en in het begin te begripvol ben geweest omdat het toen nog slechter met ons ging.
Terug naar het heden.
Een klein presentje wat eerder al gekocht was wil ze gisteravond niet aannemen en de eerste twee dagen stonden er drie bordjes bij het ontbijt ipv 4. Niet het einde van de wereld, maar die kleine dingen raken me toch. Ze heeft me even liever niet in haar nabijheid.
Een dag samen optrekken zonder de kids in deze vakantie (waar we het een week geleden nog over gehad hadden om band aan te halen) zie ik ook niet meer gebeuren.
Hoe lang moet je wachten voordat je zegt... hopsake.. en nu weer eens praten (hebben we wel op twee avonden gedaan maar is meer uitwisselen dan interactie).
Eerste horde genomen door actie te ondernemen, de tweede horde geeft me weer andere raadsels hoe op te lossen.
@polderturk: Ik denk dat er aan de andere kant wel degelijk warme gevoelens (tintelingen all over, steeds denken aan... door die kerel in de VS) waren en een goed gevoel van vroeger uit (jeugdsentiment ook al kenden ze elkaar toen niet echt).... ik denk dat aan andere kant oceaan (hij is getrouwd en zijn vrouw oorspronkelijk hongaars) de angst dat zijn vrouw er met de kinderen vandoor gaat anders ook een grotere rol heeft gespeeld. Die zal dan niet in US blijven en grote kans dat zij wel de voogdij krijgt.Ik geloof niet dat het voor hem een "play" was. Daarom is het contact ook zo intens geworden.
Its a cold cold Christmas :p, emotioneel in ieder geval wel... Lol met de kids is er maar dat vult niet heel de dag
[ Bericht 4% gewijzigd door Droefheid op 26-12-2012 08:17:22 ]
Volgens mij is dit de beste post van jou, hou die voor ogen.quote:
kids kids kids... ze zijn mijn leven
en ik vind mijn vrouw nog steeds knap, superlief.. alleen niet tegen mij noch met mij:p
alternatief ga ikzelf emotioneel niet beter van worden, zie het als enorme teleurstelling falen, gaat erin hakken als ik het niet met haar kan repareren... ik heb mijn kaarten op deze relatie gezet, mijn vader leeft al sinds mijn volwassenheid niet meer, mijn zin in het leven is toch echt zelf een goed leven maar vooral mijn kinderen lol plezier en veiligheid geven.Dat is mijn zin van het leven. (werk ook leuk en belangrijk, maar minder belangrijk geworden)
alternatief praktisch: zij zal alles hebben in de regio , werk, contacten van vroeger, kinderen om de hoek.. dus ik zal ook moeten blijven, restschuld hakt er bij mij fors in, bij haar niet... maximale wat ik kan krijgen is co-ouderschap, als ik pech heb minder,, zal ook in de buurt van de school willen wonen , ook met onze verhuizing nog geen twee jaar terug voel ik mij bekocht
Maar belangrijkste blijft: ik vind haar een heel prachtig mens nog, met alleen vervelende kanten richting mij, vooral gevoel genegeerd te worden wanneer het niet om praktische zaken gaat
Sterker nog, ik zou je adviseren om dit tegen je vrouw te zeggen. En kies dan maar voor een paar jaar verstandshuwelijk, met een beetje (niet eens uitzonderlijk veel) mazzel groeit liefde en waardering van beide zijden wel terug. Als jullie dit overleven schept ook dat weer een band, en vertrouwen.
Verder zijn er een aantal posters die melden dat je uit elkaar moet gaan voor de kinderen want die zouden heus zien dat je een liefdeloze relatie hebt en dat zou ze een verkeerd voorbeeld geven. Blijft een veelgehoord verhaal. Uit werkelijk ELK onderzoek blijkt dat er weinig zo slecht is voor een kind als een scheiding - met uitzondering van gewelddadige stellen.
Los van het feit dat het slecht is voor de kinderen, kijk eens naar de gescheiden vaders in je omgeving. Hoeveel hebben nog een echte waardevolle band met hun kinderen? Hoeveel kinderen hebben een echte band met hun niet-thuiswonende vader?
Laat de boel uit de hand lopen door op je strepen te gaan staan en je bent je kinderen grotendeels (het belangrijkste deel) kwijt.
Doorbijten.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
ik denk wellicht voor haar wel, mer "ik hang de verongelijkte onschuldige partij" uit. dit klinkt niet alsof het gaat om dat emailen, dit gaat om fundamenteel ongeluk met hoe jullie leven eruit ziet. en daar hebben jullie beiden een evengroot aandeel in.quote:
[..]
Nou.. dat deed ik dus in september.. HEEL boos geworden, geconfronteerd... toen beloofde ze me (na twee weken gesteggel) dat ik haar moest vertrouwen etc maar dat ze wel iets van contact wilde blijven houden... en ik moest beloven haar niet meer te controleren omdat ze dat me erg kwalijk nam.
Ik vrees dat ik de afgelopen drie weken toch maar een log programma op haar thuis pc heb gezet, kan ik wel screencaps lezen wanneer ze op werk inlogt (daar communiceren ze mee)... dus tja... dat is best fout.. en geen bonuspunten wanneer ik dat vertel.
Omdat er niets fysieks is en ze wel haar best doet voor ons gezin, nouja.. iedere lange relatie kent wel problemen van mindere interesse.. ups en downs... dus voor mij zijn er nog geen verbrande schepen wat dat betreft
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Haha wat een enorme droeftoeter ben jij zeg! 
Ipv je vrouw een kleine onschuldige verliefdheid toe te staan, blaas je nu je eigen huwelijk op! Ongelofelijk!!! Ik kan alleen maar hopen dat je vrouw de enige juiste keus maakt, en dat is bij jou weg gaan!
Ipv je vrouw een kleine onschuldige verliefdheid toe te staan, blaas je nu je eigen huwelijk op! Ongelofelijk!!! Ik kan alleen maar hopen dat je vrouw de enige juiste keus maakt, en dat is bij jou weg gaan!
Mooie post van Sigme.
Zag dit topic vorige nacht pas voor het eerst. TS, je bent een lieve en ook rationele vent.
Volg niet de adviezen van belegen Sex and the City dames of eenzame heertjes die het zelf niet weten te vinden en bij wijze van spreken iemand bij het dragen van de verkeerde sokken al afschrijven.
Je hebt het zo liefdevol over je vrouw.
Zet em op. Het is nog niet gezegd. Je vecht ervoor. Wens je daar heel veel sterkte bij.
Zag dit topic vorige nacht pas voor het eerst. TS, je bent een lieve en ook rationele vent.
Volg niet de adviezen van belegen Sex and the City dames of eenzame heertjes die het zelf niet weten te vinden en bij wijze van spreken iemand bij het dragen van de verkeerde sokken al afschrijven.
Je hebt het zo liefdevol over je vrouw.
Zet em op. Het is nog niet gezegd. Je vecht ervoor. Wens je daar heel veel sterkte bij.
Un certain jeune homme
Saint-Mandé, 6 octobre 1929 - Paris, 7 août 2010.
Als je teveel denkt aan de tijd die je nog hebt vergeet je te leven.
Saint-Mandé, 6 octobre 1929 - Paris, 7 août 2010.
Als je teveel denkt aan de tijd die je nog hebt vergeet je te leven.
Ik heb de openingstopic en de reacties wat snel doorgelezen.
Zelf kom ik ook uit een wat lange relatie, iets wat begon als vriendschap werd meer en draaide uiteindelijk weer terug naar goede vriendschap. Ik kan dus niet adviseren over hoe je de liefde vast kan houden, maar ik weet wel dat wederzijds respect heel erg belangrijk is. Dat maakt dat je, als het uiteindelijk stuk gaat, je niet met modder gaat gooien, maar samen nog kan lachen over de mooie momenten die je had.
En heel gek, nu jaren verder, als ik met hem ergens lunch, dan zie ik ons zo weer als een stel. De breukperiode was een moment in ons beide leven waarop we even niet met elkaar overweg konden. Dat lag mogelijk niet aan 1 van ons 2en, maar aan de situatie in ons leven waarin wij ons toen bevonden.
Mocht ik kinderen gehad hebben, dan zou ik geen betere manier kunnen bedenken om uit elkaar te gaan. Het heeft de brug naar herstel open gelaten.
Probeer eens vast te grijpen aan de mooie momenten die jullie hadden toen jullie elkaar net tegen kwamen. Wat deden jullie toen? Wat was de passie die het vlammetje deed ontbranden? Waar hielden jullie van, wat keken jullie samen, welke boeken las je.... waar droomde je over?
Soms kan je jezelf kwijtraken en is het makkelijk om naar de ander te wijzen en te zeggen dat die jou los laat. Als ik terug kijk, dan liet ik mijzelf los, zonder het te weten. Het is zo makkelijk om verstrikt te raken in de alledaagse dingen.
Sterkte, ik hoop dat je hier iets uit kan halen wat je zal helpen.
x
Zelf kom ik ook uit een wat lange relatie, iets wat begon als vriendschap werd meer en draaide uiteindelijk weer terug naar goede vriendschap. Ik kan dus niet adviseren over hoe je de liefde vast kan houden, maar ik weet wel dat wederzijds respect heel erg belangrijk is. Dat maakt dat je, als het uiteindelijk stuk gaat, je niet met modder gaat gooien, maar samen nog kan lachen over de mooie momenten die je had.
En heel gek, nu jaren verder, als ik met hem ergens lunch, dan zie ik ons zo weer als een stel. De breukperiode was een moment in ons beide leven waarop we even niet met elkaar overweg konden. Dat lag mogelijk niet aan 1 van ons 2en, maar aan de situatie in ons leven waarin wij ons toen bevonden.
Mocht ik kinderen gehad hebben, dan zou ik geen betere manier kunnen bedenken om uit elkaar te gaan. Het heeft de brug naar herstel open gelaten.
Probeer eens vast te grijpen aan de mooie momenten die jullie hadden toen jullie elkaar net tegen kwamen. Wat deden jullie toen? Wat was de passie die het vlammetje deed ontbranden? Waar hielden jullie van, wat keken jullie samen, welke boeken las je.... waar droomde je over?
Soms kan je jezelf kwijtraken en is het makkelijk om naar de ander te wijzen en te zeggen dat die jou los laat. Als ik terug kijk, dan liet ik mijzelf los, zonder het te weten. Het is zo makkelijk om verstrikt te raken in de alledaagse dingen.
Sterkte, ik hoop dat je hier iets uit kan halen wat je zal helpen.
x
Jezus, je vrouw is nu kwaad op jou ipv jij op haar? Gatverdamme zeg, jij hebt alle reden om boos te zijn, niet zij!
Mijn god zeg...quote:
Hoi Wandtegeltje,
Nou vandaag voel ik me goed... de bom is gisternacht gebarsten.
Ik had zijn vrouw van de week op de hoogte gebracht, hij was op zakenreis dus vannacht heeft ze het geconfronteerd. Ze zijn in gesprek en hij heeft toegezegd het contact te verbreken.
De enige vraag is alleen hoe erg de fallout is die ik nu van mijn vrouw ga krijgen (en dan krijg ik weer posters die dat als zwakte zien, dat is het niet).. en dat komt natuurlijk bovenop het diepe dal waar we al in zitten.
Zij is zeer ontdaan vandaag, maakt zich zorgen om hem (logisch, ze geeft nog om hem) en hoe erg het in dat gezin zal zijn. (heeft ze zelf aan bijgedragen, maar die emoties snap ik).
Vraag is of ze dat een plekje kan geven of het mij zal blijven verwijten.
Maar ik ben blij met de keuze, was lastig en pitting.
De dreiging van een relatie met iemand in het buitenland was voor mij uiteindelijk de trigger om het zo te doen. Vooral omdat ik reeel ben, mijn relatie heeft meer kans neit gered te worden dan wel. Daar ga ik voor, maar mocht het niet lukken dan wil ik geen kinderen in het buitenland moeten bezoeken. (en ja dan ga ik wel van heel veel aannames uit in dat scenario).
Normaal zou ik zeggen, nooit de andere vrouw bellen of mailen want je eigen partner zal je dat altijd verwijten.
Ik denk dat ik er nu wel goed aan heb gedaan
Je vrouw geeft aan niet meer van je te houden, je moet haar een verliefdheid gunnen, ze doet geen ruk om de relatie te redden en nu is zij bezorgd om die ander en boos op jou.. Wie zit er verliefd te wezen op een andere vent die ook een partner heeft?
Ze zou zich drukker moeten maken om haar eigen huwelijk en op zijn minst om de kinderen.
Ik denk niet dat deze relatie nog te redden is, als je er als enige voor vecht. Je hebt ook al veel te veel gepikt.
Ik heb niet alles gelezen, trouwens..
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
[ Bericht 32% gewijzigd door OxygeneFRL op 27-12-2012 13:30:06 ]
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
[ Bericht 32% gewijzigd door OxygeneFRL op 27-12-2012 13:30:06 ]
Tsja, niet dat je pertinent ongelijk hebt, maar het is wel wat kort door de bocht. Liefde overkomt je niet altijd zomaar en maakt je niet meteen tot een willoos slachtoffer.quote:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
De vrouw van TS heeft het toegelaten in de relatie en heeft het kans gegeven haarzelf erin te verliezen. Kwam ze iets tekort? Waarschijnlijk wel ja. Kan TS daar iets aan doen? Misschien, maar misschien ook niet. Het is een lange relatie, er zijn kinderen, het leven wordt snel een sleur en gaat zo z'n gangetje. Voor je het weet, leef je langs elkaar heen en is alles routine. Ineens is daar iets spannends en nieuws en tadaa, huidige relatie is ineens een blok aan het been.
Het frappante is dat iedereen rationeel weet dat dat het risico is wat altijd op de loer ligt, maar slechts weinigen zijn in staat die ratio toe te passen als het moment daar is. En eigenlijk is dat toch wel wat iedereen zoekt in een vaste partner. De wetenschap dat zo iemand niet zomaar naar het volgende bloemetje overvliegt, dat iemand er ook blijft staan als het even moeilijk is en het niet vanzelf gaat.
Uiteindelijk komt het volgens mij neer op keuzes maken en niet op 'overkomen'. Vrouw van TS is er zelf bij geweest, van begin tot eind en is volledig verantwoordelijk voor de keuzes die ze gemaakt heeft. Zij heeft er (totnutoe) voor gekozen om niet te werken (liefde is een werkwoord) maar om te vluchten in een roze wolk. Tsja, zo leer je je partner nog eens kennen denk ik dan maar.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
wat een verhaal. Het gaat er inderdaad om hoe je met de situatie omgaat en welke gevoelens daarbij spelen om het voort te zetten. En als de leugen dan vergeven is biedt deze weer ruimte voor een optionele nieuwe leugen. Goede zet en dat hij je smeekte terug te nemen kwam waarschijnlijk uit schrik omdat hij eens flink was wakker geschud.quote:
Het is en blijft een complexe situatie. Hoe jij erin staat, stond ik er net zo in.
Je wilt haar (in mijn geval hem) de ruimte geven om het "te verwerken" en dat zij zich weer voor jou kan openstellen om weer een toekomst op te bouwen.
Aan de andere kant......je zou haar het liefst vastpakken, eens flink door elkaar willen schudden en willen laten zien wat jij ziet.......dat jullie bij elkaar horen, en dat jullie hier weer samen aan willen en moeten gaan werken.
In mijn geval: mijn ex is op zijn knieën gegaan, huilend gesmeekt om een 2e kans. Ook smeekte hij om het vooral niet aan de buitenwereld te laten merken, zodat we de kans kregen om weer wat op te bouwen.
Maandenlang heb ik gedubd tussen het er over hebben, over vooral niet over hebben. Wat een goede keuze is? Geen idee. Volg je gevoel, dat had ik toen ook moeten doen. Dan had ik al veel eerder duidelijkheid gehad.
Ook al zijn jullie het er over eens dat jullie samen verder willen......op de achtergrond blijft het sluimeren. Ze heeft je al eens "bedrogen" (ja....ik noem het bedrog, want je emotioneel openstellen voor iemand wat nu zo diep blijkt te zitten vind ik 100x erger dan een gevoelloze ONS) en op sommige momenten zal dit je echt parten gaan spelen. Hoelang heeft ze al contact gehad zonder dat je het wist? Hoelang is zij er al in haar hoofd mee bezig?
Ik heb het voor mezelf willen wegstoppen, zodat we verder konden opbouwen. Maar toch.....kom je thuis na een avond weg te zijn, ben je toch benieuwd wat er is gebeurd in de tussentijd op die pc.
Qua lichamelijk contact e.d. ging het steeds beter. Voor mijn gevoel kwam de rest dan ook wel goed. Want dat kun je toch niet gevoelloos doen, zonder dat je überhaupt nog gevoelens voor iemand hebt? (hoe naïef...)
Uiteindelijk bleek mijn onderbuikgevoel volledig terecht (al heb ik het destijds willen wegstoppen als, ach...dat is het vertrouwen dat weer moet groeien). Hij is uiteindelijk niet gezwicht voor de 1e vrouw, maar tijdens een bedrijfsreis voor iemand in het zelfde vak. En ja hoor.....elke avond keurig even bellen (zoals we altijd deden tijdens werkreisjes) en nee, ik wilde niet de jaloerse vriendin zijn. Dus vooral het er niet over hebben over hoe zo'n ongelooflijk klotengevoel je bij de hele trip hebt.
Meneer is keurig terug gekomen van de trip, de eerste dagen waren top. Ik had het gevoel dat het allemaal goed kwam, en dat er weer een stijgende lijn in zat.
Helaas werd dat "geluk" een paar dagen ruw verbroken. Kom je thuis, verteld meneer doodleuk dat hij het niet meer kan. Dat hij geen gevoelens meer heeft. Uh..pardon!?!?!? En nee, er was geen ander. Dat moest ik vooral niet denken. Lag niet aan mij, lag aan hem. Standaardriedeltje kwam voorbij. Dat was voor mij de druppel. Ik kon het ook niet langer meer opbrengen. Hier werd ik zo ongelukkig van, en aan een dood paard trekken....daar had ik geen energie meer voor.
Uiteindelijk is hij de avond erna naar zijn ouders gegaan, om de dag erna nog een avond met mij door te brengen. Om er over te praten (vooral voor mezelf, om het een plek te kunnen geven). Na het gesprek van uren moest meneer even bellen. Dus ik heel naïef: doe je ouders de groeten, ik spreek ze morgen nog wel. Zegt hij doodleuk: nee, niet mijn ouders. Ik wil even bellen met iemand waar ik vorige week veel mee heb gesproken (tijdens de trip)
Voor mij enorm ongelooflijk.......wereld stond even stil. Dus JIJ wil met iemand die je vorige week hebt leren kennen, gaan praten over ONZE situatie? Iemand die geen idee heeft wat ONS de afgelopen jaren is overkomen/hebben meegemaakt? Dat kon er bij mij niet in.
Heb hem de deur uit geschreeuwd, donder dan maar op!!(en nog een aantal woorden die niet echt forum waardig zijn) Ga maar lekker bellen met DIE vrouw, waar je kennelijk je hele leven mee kunt bespreken.
Ik wist niet dat je je zo kapot kon voelen. Zat letterlijk te shaken van verdriet. Tranen waren de afgelopen al uitgevloeid dacht ik, maar er kwamen er nog zoveel. Grond zakt onder je voeten vandaan. En zo begripvol ik was geweest de maanden ervoor, die avond voelde ik alleen maar woede.
De dag later heb ik "met liefde" zijn spullen ingepakt, en heb hem persoonlijk naar zijn ouders gebracht.
Ik heb nog nooit twee mensen zo verdrietig gezien.......De man die nooit huilde, zat als een zielig musje in de stoel. De vrouw die altijd zo sterk was, kon haar tranen niet bedwingen. Ze vonden het zo erg.......
Vervolgens ging mn ex zijn spullen uitladen, en had ik even een moment voor ons samen. Heb mijn kant van het verhaal gedaan. Van begin tot eind......heb ze dus ook gelijk even verteld dat als ze een van de vrouwen met een van de namen werd voorgesteld, dat die er al was/waren toen wij nog samen waren.
De weken erna waren voor mij een hel. Je moet overal je verhaal weer doen, je bent zelf bezig met het verwerken en uiteraard....je moet weer verder.
Je overlevingsmechanisme komt dan echt naar boven. 14 dagen niets kunnen eten, geleefd op thee en water. Kapot was ik er van.
Op de 15e dag kwamen vriendinnen bij me thuis. Pannen werden op tafel gezet met het eten wat ik altijd zo lekker vond. Mijn bord werd volgeschept.........eten! Niet eerder van tafel dan dat het bord leeg was. Dat was voor mij het moment dat ik dacht, nu is het klaar. Met zo'n vent wordt je toch niet gelukkig. Liever alleen en weten wat je aan jezelf hebt, dan constant in angst leven dat de ander er vandoor gaat en je hele leven op je tenen blijven lopen.
Moraal van het verhaal: Ik ben nu 2 jaar verder. En het is de beste stap die ik ooit heb kunnen maken, hem de deur uit zetten!
Nog geen 2 weken nadat ik hem de deur uit heb gezet, heeft hij zijn nieuwe vlam voorgesteld aan de familie (en nee.....het speelde eeeeeeeeeeecht nog niet eerder dan die trip, uhu.....)
Ik wens hem er oprecht veel plezier mee, en heb oprecht medelijden met haar. Over een paar jaar hebben hun hun dingen meegemaakt, is het spannender bij een ander en gaat hij er weer vandoor.
Ik heb het eerste jaar mezelf weer leren kennen, ontdekt dat het helemaal niet eng is om dingen alleen te doen. Dat het zelfs wel lekker is om je niet hoeven te verantwoorden.
De eerste keer dat je alleen op een terras gaat zitten (omdat vrienden allemaal gezinnen hebben, en niet altijd tijd hebben) is doodeng, echt waar.......maar lekker een boek mee, genieten van het weertje. Dat is best lekker.
En ja......ook nieuwe liefdes ontstaan, ook in mijn geval. En dat is DOODENG!! Niet alle mannen zijn zo, dat weet je echt wel in je achterhoofd. Maar toch.
Zo, dat was een heel epistel :-)
Hoop dat je hier toch iets aan hebt. De moraal is meer dat je vooral moet doen wat je zelf denkt dat goed is. Niemand kan in jouw hoofd kijken, in de hare, of weet hoe het precies tussen jullie zit.
Vertrouw op je onderbuikgevoel, en spreek dat ook uit naar de ander. Hoe vervelend het soms. ook kan zijn, het werkt verhelderend en brengt duidelijkheid. Al is het misschien niet met een uitkomst die je voor ogen had.
Sterkte!
A vaincre sans péril, on triomphe sans gloire.
Ik ben niet echt geneigd in termen van 'schuld' ofzoiets te denken hoor, in dit soort situaties. Althans als het om de verliefdheid op zich gaat.quote:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
Ik denk alleen dat haar wel het eea. te verwijten valt over hoe ze met dingen omgaat.
TS zou haar voor de keuze moeten stellen: wil je deze relatie of niet? Zo niet, dan nu ophouden en proberen op een beschaafde manier uit elkaar te gaan. Zo ja, maak dan die keuze ook echt.
Zoals het er nu naar uitziet maakt ze zich drukker over het gevolg van de ontdekking van de affaire in het huwelijk van haar aanstaande minnaar, dan over de gevolgen voor man en kinderen.
Ze is zelfs kwaad op hem, omdat hij niet alles over zich heen laat gaan, inplaats van zich druk te maken over wat ze wil met haar huidige relatie en zich te bekommeren om de kinderen.
Hoe onverschillig is dat? Het mens moet zich schamen..
Verliefdheid tast je rationele denkvermogen aan en ik ben dan ook niet verbaast dat ze zo reageert. Nu maar hopen dat ze weer snel met beide voeten op de grond staat en zich realiseert waar ze mee bezig is geweest. En kiest ze dan voor haar gezin incl. man of niet? Dat Droefheid aan de situatie wil werken moge duidelijk zijn, maar je kan geen kant op als zij dat niet ook wil.quote:
Hoe onverschillig is dat? Het mens moet zich schamen..
"Dear life, When I said "can my day get any worse?" it was a rhetorical question, not a challenge."
Natuurlijk denk je niet normaal als je verliefd bent, maar je werk uitvoeren en daarbij nadenken kan bv. nog wel.quote:
[..]
Verliefdheid tast je rationele denkvermogen aan en ik ben dan ook niet verbaast dat ze zo reageert. Nu maar hopen dat ze weer snel met beide voeten op de grond staat en zich realiseert waar ze mee bezig is geweest. En kiest ze dan voor haar gezin incl. man of niet? Dat Droefheid aan de situatie wil werken moge duidelijk zijn, maar je kan geen kant op als zij dat niet ook wil.
Ik weet het niet hoor, in hoeverre die vriendin van TS niks te verwijten valt. Ik weet natuurlijk ook niet hoe hartelijk ze voorheen was..
Het gaat er om wat je er mee doet. Ga je voor je relatie knokken dat hetgeen wat je mist wordt opgelost of ga je al je energie in die verliefdheid steken?quote:
Ik krijg een heel erg gevoel dat iedereen die verlaten wordt zich zo ongelofelijk zielig vind. Liefde gebeurt..dat overkomt je...en als je dat overkomt dan kom je thuis iets tekort.
Wat moet een man dan doen...zodra een man met een andere vrouw het eerste woordje heeft uitgewisseld dit melden thuis? Vaak ontstaat zoiets voordat je er erg in hebt.
Heel sterk TS. Ik vind het echt bewonderingswaardig hoeveel geduld en liefde je voor je vrouw hebt. Zoals uit dit topic wel blijkt zouden niet veel mensen dit kunnen. Je hebt haar, je kinderen, de man en zijn vrouw in het westen en vooral jezelf een goede dienst bewezen met het telefoontje.
Nu een lange weg naar heropbouw. Gaat veel geduld en energie kosten, maar op basis van hoe je je in dit topic houdt denk ik dat jij dat prima kunt. Sterk blijven TS!
Nu een lange weg naar heropbouw. Gaat veel geduld en energie kosten, maar op basis van hoe je je in dit topic houdt denk ik dat jij dat prima kunt. Sterk blijven TS!
Verwijder het achterwiel niet.
Droefheid,
Haar reactie was te verwachten. Je moet echter niet opgeven. Je moet doorgaan. Zo laat je merken hoe belangrijk ze voor je is. De doorzetter wint. Blijf knokken voor je relatie. Laat je hoofd niet hangen.
Haar reactie was te verwachten. Je moet echter niet opgeven. Je moet doorgaan. Zo laat je merken hoe belangrijk ze voor je is. De doorzetter wint. Blijf knokken voor je relatie. Laat je hoofd niet hangen.
TS is het huis uitgekegeld? PC raam uitgegooid? Of zou ze opeens in vuur en vlam staan van de heldhaftigheid van TS en hem de hersens uit zijn hoofd neuken?
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
je kan ditvolhouden met je vrouw voorde kinderen maar uiteindelijk gaan je kinderen het ook merken hoe ouder ze worden. en geloof mij... dan willen de kinderen ook liever datje gaat scheiden dan bij elkaar blijft. ik zit nou ook in zo'n situatie , ze moeten eigenlijk uit elkaar maar doen het niet.
mtmt
neen, ik ben er nog
(lees ook: topic sluit automatisch over 6 posts... fok.nl feature lijkt het)
@godshand : nee,... kil koud en wil liever alleen zijn, maar niet zonder de kinderen... dus ik ga nergens heen en zij daarom ook niet.. bevestigt me wel in hoe ze blijkbaar zichzelf al enige tijd een rad voor de ogen heeft gedraaid.
Haar instelling is fors negatief veranderd sinds de roze wolk weg is. Misschien is dat ook teleurstelling en liefdesverdriet, maar pijnlijk is het wel. Kritiek accepteert ze niet echt of vat ze erg negatief op, volgens mij praat ze liever niet en ik word getolereerd cq wek alleen negatieve reacties op zelfs door stil aanwezig te zijn. Zal wel weer iets bijtrekken maar blijft een vervelende constatering ook al was die te verwachten.
Klote kerst en oud en nieuw dus door veel vrije tijd, overdag wel fijne tijden. lekker schaatsen, de zoo,bezoek, speelhal. Dus overdag is het wel goed, na half acht niet dan zitten we ieder in ander deel van het huis.. en ook wel dagdeel ieder zijn ding aan het doen los van elkaar.
@tmelin: ja natuurlijk kan het daarvan komen.. vergis je alleen niet in wat voor fase kinderen van 3 en 5 zijn.
En voor mezelf kiezen is juist voor mijn jonge kinderen kiezen, ik verwacht niet dat iedereen diezelfde afweging zou maken, ik heb die afweging wel gemaakt, weet alleen niet of het me gegund is.. Het leven is niet zo zwart/wit als jij in jouw levensfase het nog ziet. En kinderen vormen zich niet vanzelf tot prettige gebalanceerde individuen.
(lees ook: topic sluit automatisch over 6 posts... fok.nl feature lijkt het)
@godshand : nee,... kil koud en wil liever alleen zijn, maar niet zonder de kinderen... dus ik ga nergens heen en zij daarom ook niet.. bevestigt me wel in hoe ze blijkbaar zichzelf al enige tijd een rad voor de ogen heeft gedraaid.
Haar instelling is fors negatief veranderd sinds de roze wolk weg is. Misschien is dat ook teleurstelling en liefdesverdriet, maar pijnlijk is het wel. Kritiek accepteert ze niet echt of vat ze erg negatief op, volgens mij praat ze liever niet en ik word getolereerd cq wek alleen negatieve reacties op zelfs door stil aanwezig te zijn. Zal wel weer iets bijtrekken maar blijft een vervelende constatering ook al was die te verwachten.
Klote kerst en oud en nieuw dus door veel vrije tijd, overdag wel fijne tijden. lekker schaatsen, de zoo,bezoek, speelhal. Dus overdag is het wel goed, na half acht niet dan zitten we ieder in ander deel van het huis.. en ook wel dagdeel ieder zijn ding aan het doen los van elkaar.
@tmelin: ja natuurlijk kan het daarvan komen.. vergis je alleen niet in wat voor fase kinderen van 3 en 5 zijn.
En voor mezelf kiezen is juist voor mijn jonge kinderen kiezen, ik verwacht niet dat iedereen diezelfde afweging zou maken, ik heb die afweging wel gemaakt, weet alleen niet of het me gegund is.. Het leven is niet zo zwart/wit als jij in jouw levensfase het nog ziet. En kinderen vormen zich niet vanzelf tot prettige gebalanceerde individuen.
Knap hoor Droefheid, hoe je hier mee omgaat... En laat het je een klotejaar kosten, klinkt lang, maar wat is nou een jaar op je eigen leven en dat van je kinderen? Maar goed, je moet het maar kunnen... 
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Dank voor de lieve woorden. Scheelt altijd weer om dat te lezen.
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.
Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.
Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund
zit ze niet midden in een mega burnout? als ik zo eens naar mezelf kijk in de laatste jaren (op 2 jaar tijd 3 kinderen gehad, waarvan 1 overleden. gevolgd door de afgelopen 2 jaar heel veel gedoe met terminaal zieke familie, dit alles onder begeleiding van, ehm, niemand. we hebben geen steun van onze familie), dan had ik dit echt niet gekund als ik een zware voltijdbaan had gehad hoor. hell, we lopen nu nog altijd al wankelend rond, zeg maar.quote:
Dank voor de lieve woorden. Scheelt altijd weer om dat te lezen.
Vraag blijft wel of me dat jaar gegund gaat worden of dat iemand zo in de knoop en knoei zit dat ze eigenlijk een tijd terug al dingen heeft laten gaan. Mijn verwijten slik ik nu zo goed mogelijk in, ook hoe ze de afgelopen twee jaar werk/kinderen/partner verdeeld heeft in haar tijdsbesteding.
Ze is in ieder geval wel eerlijk dat ze veel opgekropte frustratie heeft (logisch.. ze heeft alleen werk werk werk, kinderen, werk werk werk gehad, dan slijt je ook af en je relatie ook en opmerkingen daarover altijd weggewimpeld .. "geef me tijd" etc) en dat ze me nu ook verwijt de oorzaak te zijn een dierbare te hebben verloren..(das die roze wolk).. Tja... bagger.
Ik zou wel moeizaam jaar overleven.. maar is me die ook gegund. Word me die wel nog gegund
nja, wat ik wil zeggen is dat het onwijs zwaar is, zo een gezin met man en kinderen en een zware baan. daar moet je ruimte voor hebben in de vorm van thuissupport van man en/of familie. is dat wel goedgegaan bij jullie?
ps; je kan een nieuw topic openen als deze vol is. dan verschijnt er vanzelf een knop "open nieuw deel"
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Sorry hoor maar zij heeft iemand dierbaar verloren door jou?! Snapt ze niet dat jij alle recht had om boos te zijn en monogamie te eisen, juist als duidelijk wordt dat ze toch echt wel gevoelens voor hem had?
Wat is dit voor omgekeerde wereld? Denkt ze niet meer aan de kinderen ofzo? She needs to man up en verantwoordelijkheid nemen voor dr
acties. Geeft ze überhaupt wel om die kinderen verdomme?
Wat is dit voor omgekeerde wereld? Denkt ze niet meer aan de kinderen ofzo? She needs to man up en verantwoordelijkheid nemen voor dr
acties. Geeft ze überhaupt wel om die kinderen verdomme?
