OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Ik vind dit ook wel een interessant topic 
In het rammelaarstopic gaat het ook wel over de keuze voor een kindje terwijl je nog studeert of, zoals ik, net klaar bent en werk moet zoeken. En nog redelijk jong bent en dus technisch gezien óók nog wel wat tijd hebt om te wachten.... maar daar posten dan weer niet zoveel ervaringsdeskundigen mee!
Zelf zou ik niet de discipline op hebben kunnen brengen om mijn scriptie te schrijven als ik zwanger was geweest of al een kind had gehad, maar ik ben nu heel erg bezig met de kwestie baanzoeken & zwanger willen worden... Mijn kinderwens is erg groot, en zou ik het liefst pas na een zwangerschap gaan werken. Maarja, er moet ook geld op de plank komen en om dat alleen aan mijn lief over te laten is ook zoiets.
In het rammelaarstopic gaat het ook wel over de keuze voor een kindje terwijl je nog studeert of, zoals ik, net klaar bent en werk moet zoeken. En nog redelijk jong bent en dus technisch gezien óók nog wel wat tijd hebt om te wachten.... maar daar posten dan weer niet zoveel ervaringsdeskundigen mee!
Zelf zou ik niet de discipline op hebben kunnen brengen om mijn scriptie te schrijven als ik zwanger was geweest of al een kind had gehad, maar ik ben nu heel erg bezig met de kwestie baanzoeken & zwanger willen worden... Mijn kinderwens is erg groot, en zou ik het liefst pas na een zwangerschap gaan werken. Maarja, er moet ook geld op de plank komen en om dat alleen aan mijn lief over te laten is ook zoiets.
Toen ik op dag 3 kraamtranen kreeg (als in, ik huilde een hele dag en voelde me absoluut niet ok) vroeg de kraamverzorgende of ik soms 'spijt' had van mijn keuze om geen abortus te doenquote:Op zaterdag 2 januari 2010 10:40 schreef Zweefvliegje het volgende:
Ik las ergens op pagina 1, volgens mij van mama-papa (weet even niet meer zeker), dat er aan haar werd gevraagd of het kindje wel gewenst is. Hoe durven ze in dat in godsnaam te vragen!? Vind dat gewoon ronduit asociaal! Je kan heus ook wel ongeplanned zwanger worden op je 30ste hoor, of desnoods op je 40ste! Hier kan ik echt niet bij!
(edit)
En daarbij wil ik toevoegen, dat ook ouders van "ongelukjes" heus geen slechte ouders hoeven te wezen!
Iedereen die voor het eerst een kind krijgt loopt naar mijn idee tegen dezelfde dingen aan. Iedereen moet nieuwe dingen leren! Natuurlijk kan je al ervaring met baby's hebben, maar ook hierin kan iemand die jonger is al meer ervaring hebben dan iemand die ouder is.
(einde edit)
Ben zelf bevallen op m'n 22ste, werd een paar maanden later 23. En nee, m'n dochtertje was geen ongelukje of wat dan ook, hoogstens "sneller gekomen dan geplanned". In de zin van, het kan lang duren voor je zwanger wordt, en het kan snel gaan en bij ons ging het snel. Geen probleem, want anders waren we er nog niet aan begonnen!
Van een vriendin van me, kreeg ik een boekje waar zelfs in staat dat de beste leeftijd om te bevallen 22 jaar is! Volgens mij was dat omdat je lichaam dan nog het beste in staat is zich snel weer te herstellen en dergelijke, maar dan zou ik hem er weer even bij moeten zoeken.
Ze is idd uiteindelijk ontslagen. Nog niet eens direct hierdoor, maar we hebben uiteindelijk een klacht ingediend en we waren kennelijk niet de eersten, dus ze werkt er niet meer (er speelde veel meer dan alleen die opmerking).quote:Op zondag 3 januari 2010 08:55 schreef Pyttpytt het volgende:
Par-don??????
Ze is ontslagen hoop ik? Hoe dúrft ze!!
Pyttpytt, ik heb zelf mijn kindje ook in het buitenland (Canada) gekregen, en ondanks dat ik hier nu 2,5 jaar woon, heb ik hier nog steeds geen sociaal netwerk. Dochter is inmiddels 9 maanden, en desondanks het feit dat ik goed (duh) Engels spreek en wel erg mijn best gedaan heb, is het bijna onmogelijk gebleken om echte vrienden te maken hier. Ook met baby blijft het allemaal erg oppervlakkig, en ik en mijn man hebben het dus helemaal samen gedaan. Niet heel ideaal, maar goed te doen. Ik studeer er nu ook naast, om maar wat te doen te hebben, maar dat doe ik online, dus heb geen oppas oid nodig. En met lage temperaturen en geen auto kom ik nauwelijks buiten, of zie ik andere mensen. Contact met familie en vrienden in NL heb ik nog wel, en daar krijg ik ook wel steun van. Maar er zijn ook wel dagen dat ik er helemaal doorheen zit, en ik wel even een 'kopje thee' en goed gesprek kan gebruiken. Of een oppas voor een uurtje, om even uitgebreid en rustig te kunnen douchen...
Desondanks zou ik het niet anders gedaan hebben. Ik wist dat ik geen steun kon verwachten van die paar mensen die ik hier ken (waaronder mijn schoonzus), en ik had me daar ook op ingesteld. En wie garandeert dat ik over een jaar opeens wel die vriendin heb die me uit de brand kan helpen? En wat als het tegenvalt en je niet die steun krijgt die je verwachtte?
Een betrokken en actieve partner, dat lijkt me veel belangrijker, en als dat goed zit, waarom niet?
Desondanks zou ik het niet anders gedaan hebben. Ik wist dat ik geen steun kon verwachten van die paar mensen die ik hier ken (waaronder mijn schoonzus), en ik had me daar ook op ingesteld. En wie garandeert dat ik over een jaar opeens wel die vriendin heb die me uit de brand kan helpen? En wat als het tegenvalt en je niet die steun krijgt die je verwachtte?
Een betrokken en actieve partner, dat lijkt me veel belangrijker, en als dat goed zit, waarom niet?
Ne ne placha az,veche niamam glas
niamam nishto az na tozi sviat.
Amali dayman kan ya baladi Enni argaelek ya baladi
Wafdal dayman gambek alatoul
niamam nishto az na tozi sviat.
Amali dayman kan ya baladi Enni argaelek ya baladi
Wafdal dayman gambek alatoul
Die opmerking slaat inderdaad nergens op, maar is nog geen reden iemand meteen te ontslaan. Dat valt misschien nog uit te praten, maar als er meer aan de hand is...quote:Op zondag 3 januari 2010 14:18 schreef Fuente het volgende:
[..]
Ze is idd uiteindelijk ontslagen. Nog niet eens direct hierdoor, maar we hebben uiteindelijk een klacht ingediend en we waren kennelijk niet de eersten, dus ze werkt er niet meer (er speelde veel meer dan alleen die opmerking).
Als kraamverzorgende moet je toch weten dat elke vrouw, heo oud of jong ze ook is, ze kraamtranen krijgt en dat niks zegt over of ze gelukkig is met haar baby of niet.
Basboussa, dat lijkt me best pittig, daar wonen en niet echt vrienden hebben om je heen, ik weet niet of ik het zou kunnen, respect hoor!
Nummer_zoveel, er speelde idd veel meer hier om 9 uur binnenkomen, om 10 uur weggaan omdat ze zogenaamd nog een ander kraamgezin zou hebben, bleek achteraf helemaal niet zo te zijn, kwamen we achter toen ze veel meer uren schreef dan ze hier was. Hier echt geen flikker doen, ze kwam binnen, legde Sara aan de borst bij mij, maakte haar bedje op en ging weer, het was gewoon echt niet ok en ik kreeg uiteindelijk hebben we 3 dagen verlenging gekregen met een andere kraamverzorgster. Die was super! Achteraf gezien allemaal erg jammer, want ik kreeg dus een pnd en dat was misschien minder erg geweest wanneer er direct goede hulp was geweest.
Nummer_zoveel, er speelde idd veel meer hier om 9 uur binnenkomen, om 10 uur weggaan omdat ze zogenaamd nog een ander kraamgezin zou hebben, bleek achteraf helemaal niet zo te zijn, kwamen we achter toen ze veel meer uren schreef dan ze hier was. Hier echt geen flikker doen, ze kwam binnen, legde Sara aan de borst bij mij, maakte haar bedje op en ging weer, het was gewoon echt niet ok en ik kreeg uiteindelijk hebben we 3 dagen verlenging gekregen met een andere kraamverzorgster. Die was super! Achteraf gezien allemaal erg jammer, want ik kreeg dus een pnd en dat was misschien minder erg geweest wanneer er direct goede hulp was geweest.
Ik ben op mijn 23ste moeder geworden. Vooral mijn ouders hadden in het begin zoiets van ga je niet eerst carriere maken dan? Maar naar mijn mening kan dat best samen, een kind en een carriere. De markt is op dit moment toch verre van ideaal dus ik geniet nu nog lekker thuis van mijn mannetje.
Tijdens de zwangerschap heb ik wel gemerkt dat ik soms aangekeken werd met zo'n blik van daar heb je weer een tiener moeder (ik zie er wat jonger uit dan dat ik ben)
Het combineren van studie en kind kan ik niks over zeggen, ik ben de dag voor de bevalling afgestudeerd. Het afstuderen tijdens mijn zwangerschap is me wel heel erg meegevallen, maar dat was omdat ik vanuit school en mijn afstudeerplek alle begrip en medewerking kreeg. Op school ook alleen maar goede reacties gehad, maar ik zat dan ook in een klas met slechts 6 mensen.
Tijdens de zwangerschap heb ik wel gemerkt dat ik soms aangekeken werd met zo'n blik van daar heb je weer een tiener moeder (ik zie er wat jonger uit dan dat ik ben)
Het combineren van studie en kind kan ik niks over zeggen, ik ben de dag voor de bevalling afgestudeerd. Het afstuderen tijdens mijn zwangerschap is me wel heel erg meegevallen, maar dat was omdat ik vanuit school en mijn afstudeerplek alle begrip en medewerking kreeg. Op school ook alleen maar goede reacties gehad, maar ik zat dan ook in een klas met slechts 6 mensen.
Sorry dat ik ff de knuppel in het hoenderhok gooi, maar het fabeltje maken dat je een carrière kan maken met kleine kinderen gaat niet echt op.
In die zin, dat carrière een topfunctie binnen een groot bedrijf is (100+ man op kantoor). Ten eerste zal je een betere cv moeten tonen ten opzichte van iemand zonder kinderen (liefst zelfs kinderwens) omdat je waarschijnlijk minder kan/wil werken. Verder lijkt het me niet heel verstandig om je kind 4/5 dagen per week bij de kinderopvang te "dumpen". Leuk dat je kind sociaal wordt, maar wie snijdt toch elke keer dat vlees op zondag?
Verder ben je, als je eerst een kind krijgt/wilt voor je carrière, een tijdje uit de roulatie geweest. Is jouw kennis nog wel actueel genoeg? En als je al een baan had, ben je dan niet inmiddels vervangen?
Nogmaals, het klinkt beetje zwart-wit, maar een carrière maken als Nederlandse moeder zie ik niet gebeuren. Tenzij je man ineens huisman wordt, wat ik niet zie gebeuren.
In die zin, dat carrière een topfunctie binnen een groot bedrijf is (100+ man op kantoor). Ten eerste zal je een betere cv moeten tonen ten opzichte van iemand zonder kinderen (liefst zelfs kinderwens) omdat je waarschijnlijk minder kan/wil werken. Verder lijkt het me niet heel verstandig om je kind 4/5 dagen per week bij de kinderopvang te "dumpen". Leuk dat je kind sociaal wordt, maar wie snijdt toch elke keer dat vlees op zondag?
Verder ben je, als je eerst een kind krijgt/wilt voor je carrière, een tijdje uit de roulatie geweest. Is jouw kennis nog wel actueel genoeg? En als je al een baan had, ben je dan niet inmiddels vervangen?
Nogmaals, het klinkt beetje zwart-wit, maar een carrière maken als Nederlandse moeder zie ik niet gebeuren. Tenzij je man ineens huisman wordt, wat ik niet zie gebeuren.
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Even ter info (En niet om te flamen (!!))
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Wat is precies je punt Bootje? Dat je als je kinderen krijgt je carriere verspeelt? Dat je langer moet wachten met kinderen krijgen om eerst een carriere op te bouwen?
De keuze om kinderen te krijgen heeft inderdaad op vele vlakken erg veel invloed. Zeker op op het gebied van een baan. toch zou ik het nooit anders hebben gedaan. Ik ben nu nog zo jong, kan nog aan van alles beginnen. Stel dat het nog 10 jaar duurt (scholing, opbouw weet ik wat), dan ben ik 46, maar mijn kinderen zijn 15, 18 en 20. Die redden zich wel. En ik kan nog 20 jaar fulltime werken.
Maar goed, al had ik er van gebaald, ik heb het er mee te doen hè. die kinderen zijn er.
De keuze om kinderen te krijgen heeft inderdaad op vele vlakken erg veel invloed. Zeker op op het gebied van een baan. toch zou ik het nooit anders hebben gedaan. Ik ben nu nog zo jong, kan nog aan van alles beginnen. Stel dat het nog 10 jaar duurt (scholing, opbouw weet ik wat), dan ben ik 46, maar mijn kinderen zijn 15, 18 en 20. Die redden zich wel. En ik kan nog 20 jaar fulltime werken.
Maar goed, al had ik er van gebaald, ik heb het er mee te doen hè. die kinderen zijn er.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Je klinkt niet een beetje zwart-wit, je klinkt zelfs een beetje dom.quote:Op maandag 4 januari 2010 09:50 schreef Bootje84 het volgende:
Sorry dat ik ff de knuppel in het hoenderhok gooi, maar het fabeltje maken dat je een carrière kan maken met kleine kinderen gaat niet echt op.
In die zin, dat carrière een topfunctie binnen een groot bedrijf is (100+ man op kantoor). Ten eerste zal je een betere cv moeten tonen ten opzichte van iemand zonder kinderen (liefst zelfs kinderwens) omdat je waarschijnlijk minder kan/wil werken. Verder lijkt het me niet heel verstandig om je kind 4/5 dagen per week bij de kinderopvang te "dumpen". Leuk dat je kind sociaal wordt, maar wie snijdt toch elke keer dat vlees op zondag?
Verder ben je, als je eerst een kind krijgt/wilt voor je carrière, een tijdje uit de roulatie geweest. Is jouw kennis nog wel actueel genoeg? En als je al een baan had, ben je dan niet inmiddels vervangen?
Nogmaals, het klinkt beetje zwart-wit, maar een carrière maken als Nederlandse moeder zie ik niet gebeuren. Tenzij je man ineens huisman wordt, wat ik niet zie gebeuren.
Carriere maken hoeft niet per se te betekenen dat je een topfunctie bij een multinational gaat bezetten. Carriere maken kan ook gewoonweg betekenen dat je aan de slag wilt in een functie waar je voor geleerd hebt en dat je daarin een aantal stappen wil maken in je werkende leven.
Het is zelfs zo dat je een voorsprong kunt hebben tov iemand die nog geen kind(eren) heeft, aangezien jij niet meer uit de running zult zijn ivm zwangerschapsverlof. Jij hebt je kind(eren) al en hebt je zaakjes al voor elkaar. Je werkt misschien wel minder uren, maar die uren ben je er wel! Dat is van de ander nog maar afwachten; straks zit die 2 of 3 keer een maand of 4 thuis omdat ze alsnog kinderen wil.
EEn kind 'dumpj' je overigens niet bij een kdv, je brengt je kind weg naar mensen die opgeleid zijn om voor kinderen te zorgen. Bovendien, als papa en mama allebei 4 dagen zouden werken, zou er nog maar 3 dagen gebruik gemaakt hoeven te worden van opvang.
Of je een beetje bij de tijd bent, heb je zelf in de hand, natuurlijk. En vervangen mag je zomaar niet worden als je een paar maanden thuis bent ivm zwangerschap. Dat kost een werkgever overigens geen extra geld, want het salaris dat de werkneemster krijgt, wordt betaald door het UWV dus de vervaning kan gewoon betaald worden.
En als laatste: je zou er misschien verbaasd van staan te kijken, maar echt niet alle mannen willen 5 dagen werken. Er zijn er steeds meer die iig de zorg echt samen willen delen en ja, er zijn zelfs best wat mannen die graag huisman zouden worden!
Kortom, het valt met die knuppel in het hoenderhok eigenlijk best wel mee
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
En waarom zou alleen een topfunctie een carrière zijn?
Wat voor mij belangrijk is, is plezier in mijn baan, een baan waar ik goed in kan zijn, daarna pas de mogelijkheid om mij omhoog te werken, of richting een specifieke functie in de toekomst, maar absoluut niet naar de top. Dan zou ik zeker geen carrière maken, of succesvol kunnen zijn? Wat een onzin! En die wensen die ik hier schets zijn absoluut wel te combineren met het ouderschap, ook zonder het kind 5 dagen in de week weg te brengen naar een kdv. Naar school gaan ze sowieso ook 5 dagen, en da´s ook niet schadelijk, lijkt me? Het vergt iets meer creativiteit misschien, en misschien wat meer doorzettingsvermogen, maar mogelijk is het zeker!
Wat voor mij belangrijk is, is plezier in mijn baan, een baan waar ik goed in kan zijn, daarna pas de mogelijkheid om mij omhoog te werken, of richting een specifieke functie in de toekomst, maar absoluut niet naar de top. Dan zou ik zeker geen carrière maken, of succesvol kunnen zijn? Wat een onzin! En die wensen die ik hier schets zijn absoluut wel te combineren met het ouderschap, ook zonder het kind 5 dagen in de week weg te brengen naar een kdv. Naar school gaan ze sowieso ook 5 dagen, en da´s ook niet schadelijk, lijkt me? Het vergt iets meer creativiteit misschien, en misschien wat meer doorzettingsvermogen, maar mogelijk is het zeker!
Gossie. Alsof je met je 40e achter een rollator loopt? 40 "nu" is heel anders dan het 40 van onze ouders en grootouders, vind ik. Verder kan 22 dan wel, fysiek gezien., de beste leeftijd zijn om een kind op de wereld te zetten maar in psychosociaal opzicht lijkt me dat over het algemeen een "minder" geschikte leeftijd dan iemand die idd wat meer levenservaring heeft (voor mij persoonlijk gaat/ging dat zeker op iig 
). En ja, op je 50e weet je idd ook weer meer dan je 40e, maar zo tussen de 20 en 30 (grofweg) maak je toch wel een hele belangrijke periode mee, qua persoonlijke ontwikkeling. Maar ik wil hiermee absoluut niet beweren dat jonge moeders slechtere moeders zijn hoor, dat is totaal persoonsgebonden lijkt me. Ik wil alleen even melden dat bepaalde argumenten hier wat mij betreft niet echt steekhoudend zijn.
Maar ik ben inmiddels wel weer helemaal up to date met het Noorse zorgstelsel, aangezien die uitleg de laatste tijd ruimschoots wordt gecopypaste in zo ongeveer elk OUD topic, dat dan weer wel
[ Bericht 7% gewijzigd door Vivi op 04-01-2010 10:54:30 ]
). En ja, op je 50e weet je idd ook weer meer dan je 40e, maar zo tussen de 20 en 30 (grofweg) maak je toch wel een hele belangrijke periode mee, qua persoonlijke ontwikkeling. Maar ik wil hiermee absoluut niet beweren dat jonge moeders slechtere moeders zijn hoor, dat is totaal persoonsgebonden lijkt me. Ik wil alleen even melden dat bepaalde argumenten hier wat mij betreft niet echt steekhoudend zijn.Maar ik ben inmiddels wel weer helemaal up to date met het Noorse zorgstelsel, aangezien die uitleg de laatste tijd ruimschoots wordt gecopypaste in zo ongeveer elk OUD topic, dat dan weer wel
[ Bericht 7% gewijzigd door Vivi op 04-01-2010 10:54:30 ]
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Maar Bootje als je je eigen punt gebruikt dan is er dus als vrouw nooit tijd voor een carriere, ofwel ga je eruit en ben je alweer outdated tegen de tijd dat je weer aan je carriere begint, ofwel heb je een carriere en stap je eruit en ben je in de tussentijd vervangen?
Ik snap je punt maar ik denk niet dat het een mythe is dat vrouwen met kinderen een carriere kunnen hebben. Jij definieert een carriere als een topfunctie bij een bedrijf met meer dan 100 man, ik denk persoonlijk dat een carriere ook iets anders kan zijn. Dat je ook kunt groeien binnen je functie en op die manier een carriere kunt maken, ondanks dat je dan geen ton per jaar verdiend. Het wordt carriere is dan wellicht overdreven maar ik denk dat het gros van de mensen die dat wordt gebruikt het eerder over ambities en een 'leuke baan' heeft dan over echt een topfunctie zoals een CEO van een bedrijf ofzo.
(En daarnaast kun je ook op andere fronten carriere maken dan alleen in bedrijven... denk aan de overheid en aan universiteiten enzo. Onderzoekers die promoveren en uiteindelijk een professorspost krijgen vind ik ook carriere maken.)
Ik snap je punt maar ik denk niet dat het een mythe is dat vrouwen met kinderen een carriere kunnen hebben. Jij definieert een carriere als een topfunctie bij een bedrijf met meer dan 100 man, ik denk persoonlijk dat een carriere ook iets anders kan zijn. Dat je ook kunt groeien binnen je functie en op die manier een carriere kunt maken, ondanks dat je dan geen ton per jaar verdiend. Het wordt carriere is dan wellicht overdreven maar ik denk dat het gros van de mensen die dat wordt gebruikt het eerder over ambities en een 'leuke baan' heeft dan over echt een topfunctie zoals een CEO van een bedrijf ofzo.
(En daarnaast kun je ook op andere fronten carriere maken dan alleen in bedrijven... denk aan de overheid en aan universiteiten enzo. Onderzoekers die promoveren en uiteindelijk een professorspost krijgen vind ik ook carriere maken.)
Tja, over lekkende tieten, uitgescheurde kutten en huilende babies kan ik nog weinig meepraten. Over het willen krijgen van kinderen wel. Mag ik? Je hoeft mijn posts niet te lezen hoor, als ze je niet aanstaan.quote:Op maandag 4 januari 2010 10:44 schreef Vivi het volgende:
Maar ik ben inmiddels wel weer helemaal up to date met het Noorse zorgstelsel, aangezien die uitleg de laatste tijd ruimschoots wordt gecopypaste in zo ongeveer elk OUD topic, dat dan weer wel
En wat doet het er trouwens toe of argumenten steekhoudend zijn?! We pleiten hier niet voor een wet in de Tweede Kamer maar over de persoonlijke keus om jong aan kinderen te beginnen. Zolang het voor een individu geldt, heeft het er toch geen ruk mee te maken of een argument steekhoudend is of niet?
Ik had het hier dan ook niet over het uiten van een kinderwens, maar over het feit dat ik je nu al in diverse topics zie kwaken over het feit op hoeveel % je wel niet " recht" hebt, en dat dat wel de moeite van een baantje zoeken waard is....sorry, maar ik krijg altijd een beetje een rare smaak in mijn mond als mensen als importbruid een land binnenkomen, en vervolgens alleen maar bezig zijn met hoe ze het maximale uit het zorgstelsel van dat land kunnen trekken. Over uitgescheurde flamoezen zal je mij niet horen, btw. Vind ik niet zo stijlvol, evenals het woord dat jij ervoor gebruiktquote:Op maandag 4 januari 2010 11:24 schreef Pyttpytt het volgende:
[..]
Tja, over lekkende tieten, uitgescheurde kutten en huilende babies kan ik nog weinig meepraten. Over het willen krijgen van kinderen wel. Mag ik? Je hoeft mijn posts niet te lezen hoor, als ze je niet aanstaan.
.quote:En wat doet het er trouwens toe of argumenten steekhoudend zijn?! We pleiten hier niet voor een wet in de Tweede Kamer maar over de persoonlijke keus om jong aan kinderen te beginnen. Zolang het voor een individu geldt, heeft het er toch geen ruk mee te maken of een argument steekhoudend is of niet?
. .Oke, zullen we het hele DISCUSSIE-forum maar opdoeken dan?
Echt, ik heb nu al genoeg gelachen voor de rest van de dag, dank.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Misschien druk ik mij niet stijlvol uit, excuus daarvoor, maar jij ook niet! Waarom zou ik niet in een topic dat soort dingen kunnen zeggen? Waarom zou ik een importbruid zijn als ik dezelfde rechten wil krijgen als iedereen die hier in dit land belasting betaalt? Sorry hoor maar jouw opmerkingen zijn net zo goed onder de gordel als de mijne. Wat erg zeg, dat ik in twee topics vertel over hoe mijn situatie op het moment is. Als er in twee verschillende topics wordt verteld dat kindje A van S een tandje heeft, zul je jou niet horen, maar als Pyttpytt twee keer iets zegt dan is ze een zeikerd een en importbruid.
Echt hoor, moet dit nou zo?
Echt hoor, moet dit nou zo?
Even een antwoord op alle reacties; Ik gaf aan een "carrière" als in een voorbeeld bij een bedrijf van 100+ man. Nogmaals, een voorbeeld (!). Elke persoon ziet zijn toekomst anders en dat is ook goed. Alleen zie ik een moeder niet een hoge managementfunctie krijgen bij een groot bedrijf. Als je voldoening haalt uit het doen van de administratie bij een leuk gezellig bedrijf, dan moet je dat doen en dan kan je inderdaad "carrière" maken. Alleen daarom is het dus zo lastig om het te "meten". Iedereen ziet het anders.quote:
Wat is precies je punt Bootje? Dat je als je kinderen krijgt je carriere verspeelt? Dat je langer moet wachten met kinderen krijgen om eerst een carriere op te bouwen?
De keuze om kinderen te krijgen heeft inderdaad op vele vlakken erg veel invloed. Zeker op op het gebied van een baan. toch zou ik het nooit anders hebben gedaan. Ik ben nu nog zo jong, kan nog aan van alles beginnen. Stel dat het nog 10 jaar duurt (scholing, opbouw weet ik wat), dan ben ik 46, maar mijn kinderen zijn 15, 18 en 20. Die redden zich wel. En ik kan nog 20 jaar fulltime werken.
Maar goed, al had ik er van gebaald, ik heb het er mee te doen hè. die kinderen zijn er.
Verder word ik blijkbaar gezien als iemand die een heel zwart-wit beeld heeft over de rollen van man/vrouw maar dat zal jullie misschien verbazen. Ik ben echt niet beroerd om een was te strijken of te stofzuigen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik wil juist ook een belangrijk deel uitmaken van mijn kleine. Ook al zijn mijn schoonouders nu nog onvruchtbaar
Maar nogmaals, ik kan het lastig indenken dat een vrouw die net een kleine heeft, of zwanger is, een topfunctie binnen een groot bedrijf kan bekleden. Dit wordt anders zodra de kinderen richting basisschool gaan.Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
quote:
[..]
Even een antwoord op alle reacties; Ik gaf aan een "carrière" als in een voorbeeld bij een bedrijf van 100+ man. Nogmaals, een voorbeeld (!). Elke persoon ziet zijn toekomst anders en dat is ook goed. Alleen zie ik een moeder niet een hoge managementfunctie krijgen bij een groot bedrijf. Als je voldoening haalt uit het doen van de administratie bij een leuk gezellig bedrijf, dan moet je dat doen en dan kan je inderdaad "carrière" maken. Alleen daarom is het dus zo lastig om het te "meten". Iedereen ziet het anders.
Verder word ik blijkbaar gezien als iemand die een heel zwart-wit beeld heeft over de rollen van man/vrouw maar dat zal jullie misschien verbazen. Ik ben echt niet beroerd om een was te strijken of te stofzuigen.En toch ken ik ze, persoonlijk, die vrouwen die zwanger en met een kleine baby een topfunctie bekleden. En dan heb ik het wel echt over TOP. Manlief doet het financieel met zijn eigen bedrijf meer dan goed, maar zij doet het nog beter. Als er iemand helemaal thuis zou moeten blijven en ze gaan dat verdelen op financien, dan maakt hij geen schijn van kans. Zij hebben een nanny, overigensSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik wil juist ook een belangrijk deel uitmaken van mijn kleine. Ook al zijn mijn schoonouders nu nog onvruchtbaar
Maar nogmaals, ik kan het lastig indenken dat een vrouw die net een kleine heeft, of zwanger is, een topfunctie binnen een groot bedrijf kan bekleden. Dit wordt anders zodra de kinderen richting basisschool gaan.
En ik ken ze ook die een iets minder hoge TOPfunctie hebben, maar een 'gewone' management functie en die prima vervullen in 3,5-4 dagen per week. Het kan echt, de tijden veranderen, en ook op dit gebied verandert er veel.
En heeeel goed dat je ook strijkt en stofzuigtWat een man
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
En waarom zie je dat probleem specifiek voor vrouwen?quote:Op maandag 4 januari 2010 11:49 schreef Bootje84 het volgende:
een vrouw die net een kleine heeft, of zwanger is, een topfunctie binnen een groot bedrijf kan bekleden. Dit wordt anders zodra de kinderen richting basisschool gaan.
Omdat een vrouw over het algemeen de kleine werpt/draagt. Lichamelijk schijnt het nogal wat te zijn..quote:
[..]
En waarom zie je dat probleem specifiek voor vrouwen?
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Dit dus.quote:Op woensdag 30 december 2009 11:30 schreef Stuart het volgende:
Vind 24 nog wel meevallen. Daarentegen heb ik minder begrip voor moeders die jonger zijn dan 18
Denk gewoon dat je dan zelf nog teveel kind bent namelijk.
Maar dat duurt niet tot het kind naar de basisschool gaat, dus vandaar mijn vraag.quote:Op maandag 4 januari 2010 11:59 schreef Bootje84 het volgende:
[..]
Omdat een vrouw over het algemeen de kleine werpt/draagt. Lichamelijk schijnt het nogal wat te zijn..
jij hebt me niet meer gezien sinds het Vondelpark, maar zonder rollator kom ik nergens meerquote:
Gossie. Alsof je met je 40e achter een rollator loopt?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Waarom niet? Ik ken er zat. Het is maar net hoeveel druk je zelf aan kunt. Als ik kijk naar een vriendin, die is al moe voordat ze begint met werken, tegen zo'n mentaliteit ken ik écht niet. En het grappige is, zulke mensen zien het niet van zichzelf. Altijd maar klagen over van alles en iedereen. Moe zijn, en dat vooral vaak zeggen. Daar word je JUIST moet van.quote:Op maandag 4 januari 2010 11:49 schreef Bootje84 het volgende:
Maar nogmaals, ik kan het lastig indenken dat een vrouw die net een kleine heeft, of zwanger is, een topfunctie binnen een groot bedrijf kan bekleden. Dit wordt anders zodra de kinderen richting basisschool gaan.
En dát zijn vaak de mensen die dan ook beweren dat een fulltime werkende moeder nooit een goede moeder kan zijn. Onzin... Mijn moeder zat ook niet tussen de middag of na schooltijd met een theetje klaar, ik bleef over, of ging naar mijn opa en oma s'middags. En na schooltijd ging ik naar de buitenschoolse opvang. Ik ben er écht niet slecht van geworden. Integendeel, ik heb het goed voor elkaar voor mijn leeftijd!
Leven en laten leven. Jonge moeder, oude moeder, mensen zouden zich gewoon eens wat vaker met zichzelf bezig moeten houden om kritisch naar zichzelf te kijken, ipv klagen en het vingertje wijzen naar een ander. Die mensen hebben namelijk zelf een onderliggend probleem!
quote:Op maandag 4 januari 2010 12:35 schreef Xs2Shanna het volgende:
[..]
Waarom niet? Ik ken er zat. Het is maar net hoeveel druk je zelf aan kunt. Als ik kijk naar een vriendin, die is al moe voordat ze begint met werken, tegen zo'n mentaliteit ken ik écht niet. En het grappige is, zulke mensen zien het niet van zichzelf. Altijd maar klagen over van alles en iedereen. Moe zijn, en dat vooral vaak zeggen. Daar word je JUIST moet van.
En dát zijn vaak de mensen die dan ook beweren dat een fulltime werkende moeder nooit een goede moeder kan zijn. Onzin... Mijn moeder zat ook niet tussen de middag of na schooltijd met een theetje klaar, ik bleef over, of ging naar mijn opa en oma s'middags. En na schooltijd ging ik naar de buitenschoolse opvang. Ik ben er écht niet slecht van geworden. Integendeel, ik heb het goed voor elkaar voor mijn leeftijd!
Leven en laten leven. Jonge moeder, oude moeder, mensen zouden zich gewoon eens wat vaker met zichzelf bezig moeten houden om kritisch naar zichzelf te kijken, ipv klagen en het vingertje wijzen naar een ander. Die mensen hebben namelijk zelf een onderliggend probleem!
vooral het laatste stukje en eerste stukje
Ben het wel met je eens.quote:Op maandag 4 januari 2010 12:35 schreef Xs2Shanna het volgende:
[..]
Waarom niet? Ik ken er zat. Het is maar net hoeveel druk je zelf aan kunt. Als ik kijk naar een vriendin, die is al moe voordat ze begint met werken, tegen zo'n mentaliteit ken ik écht niet. En het grappige is, zulke mensen zien het niet van zichzelf. Altijd maar klagen over van alles en iedereen. Moe zijn, en dat vooral vaak zeggen. Daar word je JUIST moet van.
En dát zijn vaak de mensen die dan ook beweren dat een fulltime werkende moeder nooit een goede moeder kan zijn. Onzin... Mijn moeder zat ook niet tussen de middag of na schooltijd met een theetje klaar, ik bleef over, of ging naar mijn opa en oma s'middags. En na schooltijd ging ik naar de buitenschoolse opvang. Ik ben er écht niet slecht van geworden. Integendeel, ik heb het goed voor elkaar voor mijn leeftijd!
Leven en laten leven. Jonge moeder, oude moeder, mensen zouden zich gewoon eens wat vaker met zichzelf bezig moeten houden om kritisch naar zichzelf te kijken, ipv klagen en het vingertje wijzen naar een ander. Die mensen hebben namelijk zelf een onderliggend probleem!
Werptquote:
[..]
Omdat een vrouw over het algemeen de kleine werpt/draagt. Lichamelijk schijnt het nogal wat te zijn..
? What the fuck.
Ben het met je eens.quote:
[..]
Waarom niet? Ik ken er zat. Het is maar net hoeveel druk je zelf aan kunt. Als ik kijk naar een vriendin, die is al moe voordat ze begint met werken, tegen zo'n mentaliteit ken ik écht niet. En het grappige is, zulke mensen zien het niet van zichzelf. Altijd maar klagen over van alles en iedereen. Moe zijn, en dat vooral vaak zeggen. Daar word je JUIST moet van.
En dát zijn vaak de mensen die dan ook beweren dat een fulltime werkende moeder nooit een goede moeder kan zijn. Onzin... Mijn moeder zat ook niet tussen de middag of na schooltijd met een theetje klaar, ik bleef over, of ging naar mijn opa en oma s'middags. En na schooltijd ging ik naar de buitenschoolse opvang. Ik ben er écht niet slecht van geworden. Integendeel, ik heb het goed voor elkaar voor mijn leeftijd!
Leven en laten leven. Jonge moeder, oude moeder, mensen zouden zich gewoon eens wat vaker met zichzelf bezig moeten houden om kritisch naar zichzelf te kijken, ipv klagen en het vingertje wijzen naar een ander. Die mensen hebben namelijk zelf een onderliggend probleem!
Éen dingetje: verklaar hoe het punt waar je nu bent in je leven te maken heeft met het al dan niet werken van je moeder?
En je sociale status afmeten aan "niks aan overgehouden"gaat mi een beetje kort door de bocht.
Mijn moeder heeft ook (fulltime) gewerkt tot ik 8 was. Daarna was ze thuis, voor mijn twee zussen. en als ik kijk hoe het met hen is (geen kinderen, beide drukke baan) en ik met mijn thuismoederschap van drie jongens in de basisschoolleeftijd denk ik dat je dat niet zo kan stellen. ik zie daar dus geen oorzakelijk verband.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Omdat de thuisblijvers altijd maar beweren dat kinderen er slecht, en niet close van worden. Ik heb een hele grote vrienden kring, ben héél sociaal, heb een warme familie, en een goed leven.quote:Op maandag 4 januari 2010 12:54 schreef debuurvrouw het volgende:
Éen dingetje: verklaar hoe het punt waar je nu bent in je leven te maken heeft met het al dan niet werken van je moeder?
En je sociale status afmeten aan "niks aan overgehouden"gaat mi een beetje kort door de bocht.
Wat is er mis met mij?
Ik zou niet weten hoe het zou zijn geweest wanneer mijn moeder niet thuis was geweest, want ik heb simpelweg geen vergelijkingsmateriaal. Ik kan alleen bekijken hoe het bij anderen is waarvan moeders wel werken, maar ja * Estrys mompelt iets over leven en laten leven
ti amo più di ieri ma meno di domani
Een beetje luchtig er over praten mag toch wel..? Niet zo muggenziften.quote:
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Mwah, niet per se gezien vanuit het oogpunt van de moeder, meer vanuit het oogpunt van het bedrijf. Als ik heel zwart-wit kijk, zou ik liever een man in dienst hebben dan een vrouw. Dus als je moet kiezen tussen een man en een vrouw voor een topfunctie waarvan beide even goed zijn, dan kies ik, en waarschijnlijk velen met mij, de man.quote:
[..]
Waarom niet? Ik ken er zat. Het is maar net hoeveel druk je zelf aan kunt. Als ik kijk naar een vriendin, die is al moe voordat ze begint met werken, tegen zo'n mentaliteit ken ik écht niet. En het grappige is, zulke mensen zien het niet van zichzelf. Altijd maar klagen over van alles en iedereen. Moe zijn, en dat vooral vaak zeggen. Daar word je JUIST moet van.
En dát zijn vaak de mensen die dan ook beweren dat een fulltime werkende moeder nooit een goede moeder kan zijn. Onzin... Mijn moeder zat ook niet tussen de middag of na schooltijd met een theetje klaar, ik bleef over, of ging naar mijn opa en oma s'middags. En na schooltijd ging ik naar de buitenschoolse opvang. Ik ben er écht niet slecht van geworden. Integendeel, ik heb het goed voor elkaar voor mijn leeftijd!
Leven en laten leven. Jonge moeder, oude moeder, mensen zouden zich gewoon eens wat vaker met zichzelf bezig moeten houden om kritisch naar zichzelf te kijken, ipv klagen en het vingertje wijzen naar een ander. Die mensen hebben namelijk zelf een onderliggend probleem!
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Oh oke. Dus je bent stiekem helemaal niet zo modern, jouw beeld van m/v is dat je helemaal hip bent als je een keertje strijkt of stofzuigt? Maar helaas is dit wel een achterlijke visie die bij sommige bedrijven nog heersend is. Zo sprak ik laatst ook een directeur over het 'not done' zijn van opnemen van ouderschapsverlof door de man binnen zijn bedrijf. Toen hij voldoende uitgekafferd was door de aanwezigen, kwam er ineens een 'ja, maar ze vragen er niet om, kan ze moeilijk verplichten, toch?'quote:Op maandag 4 januari 2010 13:22 schreef Bootje84 het volgende:
[..]
Mwah, niet per se gezien vanuit het oogpunt van de moeder, meer vanuit het oogpunt van het bedrijf. Als ik heel zwart-wit kijk, zou ik liever een man in dienst hebben dan een vrouw. Dus als je moet kiezen tussen een man en een vrouw voor een topfunctie waarvan beide even goed zijn, dan kies ik, en waarschijnlijk velen met mij, de man.
Alsof je erom durft te vragen in zo'n bedrijfscultuur. Als je zwart/wit kijkt, zul je nooit kleuren zien. Misschien ben jij daar blij mee, ik zou het liefst de meest geschikte kandidaat hebben, en een slurfje is voor mij daarin geen criterium waarmee je een voorsprong scoort.
Mwah, ik wil niet zeggen dat ik ouderwets ben. Ik probeer alleen dingen af te wegen en te begrijpen hoe mensen denken/doen. Op dit moment kan ik goed begrijpen dat de voorkeur ligt bij de "slurfjes"..quote:
[..]
Oh oke. Dus je bent stiekem helemaal niet zo modern, jouw beeld van m/v is dat je helemaal hip bent als je een keertje strijkt of stofzuigt? Maar helaas is dit wel een achterlijke visie die bij sommige bedrijven nog heersend is. Zo sprak ik laatst ook een directeur over het 'not done' zijn van opnemen van ouderschapsverlof door de man binnen zijn bedrijf. Toen hij voldoende uitgekafferd was door de aanwezigen, kwam er ineens een 'ja, maar ze vragen er niet om, kan ze moeilijk verplichten, toch?'
Ben ik dan ouderwets? Mwah, ik vind van niet. Als je doorslaat krijg je grappen als positieve discriminatie.. Dat wil ik al helemaal niet.
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Dus met doorslaan heb je geen problemen als het gaat om voordeel voor de man, maar wel als het gaat om voordeel van de vrouw, hetgeen je dan aanduidt met 'positieve discriminatie'? De man wordt in jouw gedachtengang ook positief gediscrimineerd, al plak jij er misschien niet dat labeltje op.quote:Op maandag 4 januari 2010 13:35 schreef Bootje84 het volgende:
[..]
Mwah, ik wil niet zeggen dat ik ouderwets ben. Ik probeer alleen dingen af te wegen en te begrijpen hoe mensen denken/doen. Op dit moment kan ik goed begrijpen dat de voorkeur ligt bij de "slurfjes"..
Ben ik dan ouderwets? Mwah, ik vind van niet. Als je doorslaat krijg je grappen als positieve discriminatie..
Dat wil ik al helemaal niet.
Daarnaast heb ik het niet over doorslaan, maar over iemands kwaliteiten beoordelen. Waar dus een geslachtsdeel voor mij geen rol bij speelt. Voor jou wel, blijkbaar.
Zoals ik zei, als het neerkomt op het allerlaatste; het geslacht, dan zou mijn voorkeur uit gaan naar de man. Je weegt dan dingen af. Discriminatie is het pas als het oneerlijk is, en positieve discriminatie zou betekenen dat je iemand die minder gekwalificeerd is, aan zou nemen ómdat het een vrouw isquote:
[..]
Dus met doorslaan heb je geen problemen als het gaat om voordeel voor de man, maar wel als het gaat om voordeel van de vrouw, hetgeen je dan aanduidt met 'positieve discriminatie'? De man wordt in jouw gedachtengang ook positief gediscrimineerd, al plak jij er misschien niet dat labeltje op.
Daarnaast heb ik het niet over doorslaan, maar over iemands kwaliteiten beoordelen. Waar dus een geslachtsdeel voor mij geen rol bij speelt. Voor jou wel, blijkbaar.
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Dus jij vind het niet oneerlijk een man aan te nemen voor een vrouw, ook al is ie minder gekwalificeerd? Alleen maar vanwege het feit dat hij geen kinderen baart?quote:
[..]
Zoals ik zei, als het neerkomt op het allerlaatste; het geslacht, dan zou mijn voorkeur uit gaan naar de man. Je weegt dan dingen af. Discriminatie is het pas als het oneerlijk is, en positieve discriminatie zou betekenen dat je iemand die minder gekwalificeerd is, aan zou nemen ómdat het een vrouw is
dan ga je mi wel voorbij aan onderbroken nachten, 180 graden anders zijn van het leven, óók voor de man. mijnese heeft bijvoorbeeld een hele poos minder overgewerkt gewoon omdat ie er de energie niet voor had.
Plus dat je als ouder een hoop vaardigheden opdoet die zeer van pas kunnen komen in je werk. Ik noem maar iets: geduld
En hoe het hele topic van vroeg moederschap gedraaid is naar emancipatie?? Beats me.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Nee, een man of vrouw mag niet worden verkozen boven het andere geslacht vanwege zijn geslacht. Dus een áls een man gelijk is gekwalificeerd ten opzichte van de vrouw, dan zou ik kiezen voor de man.quote:
[..]
Dus jij vind het niet oneerlijk een man aan te nemen voor een vrouw, ook al is ie minder gekwalificeerd? Alleen maar vanwege het feit dat hij geen kinderen baart?
dan ga je mi wel voorbij aan onderbroken nachten, 180 graden anders zijn van het leven, óók voor de man. mijnese heeft bijvoorbeeld een hele poos minder overgewerkt gewoon omdat ie er de energie niet voor had.
Plus dat je als ouder een hoop vaardigheden opdoet die zeer van pas kunnen komen in je werk. Ik noem maar iets: geduld
En hoe het hele topic van vroeg moederschap gedraaid is naar emancipatie?? Beats me.
Is de vrouw beter, dan is er niet eens een vraag, dan kies je voor de vrouw..
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
hmmmm bootje.. je hebt wel een duidelijke mening...
maar ff over carriere maken: jij vindt serieus dat je alleen carriere maakt als je een topfunctie hebt in een groep bedrijf??? beetje kortzichtig mijn inziens...
Ik zal onze thuissituatie eens uitleggen;
Ik ben hoofdverdiener hier thuis, vriendlief en ik gaan beide minder werken; beide 78-80%. We gaan dus SAMEN ons kindje opvoeden en hebben daarnaast flexibele kinderopvang...(minimaal 5 uur per week, maar een contract voor 4 dagdelen).
Ik ben misschien jouw inziens geen carrierevrouw; maar ik vind mijn werk wel echt geweldig! Ik ben namelijk IC-verpleegkundige; daarnaast volg ik meerdere bijscholingen/ symposia/ klinische avonden etc.. en zit ik zelf in de scholingscommissie en de beademingscommissie van de intensive care.
Mijn inziens ben ik voor mijn werkgever zeker geen mindere werknemer als mijn mannelijke collega's.
Ik denk dat het vooral heeft te maken met je instelling en je motivatie..
maar ff over carriere maken: jij vindt serieus dat je alleen carriere maakt als je een topfunctie hebt in een groep bedrijf??? beetje kortzichtig mijn inziens...
Ik zal onze thuissituatie eens uitleggen;
Ik ben hoofdverdiener hier thuis, vriendlief en ik gaan beide minder werken; beide 78-80%. We gaan dus SAMEN ons kindje opvoeden en hebben daarnaast flexibele kinderopvang...(minimaal 5 uur per week, maar een contract voor 4 dagdelen).
Ik ben misschien jouw inziens geen carrierevrouw; maar ik vind mijn werk wel echt geweldig! Ik ben namelijk IC-verpleegkundige; daarnaast volg ik meerdere bijscholingen/ symposia/ klinische avonden etc.. en zit ik zelf in de scholingscommissie en de beademingscommissie van de intensive care.
Mijn inziens ben ik voor mijn werkgever zeker geen mindere werknemer als mijn mannelijke collega's.
Ik denk dat het vooral heeft te maken met je instelling en je motivatie..
05-12-2009 is ons lieve meisje geboren! Evie (L)
17-08-2011 Onze 2e prachtige meid maakt het gezinnetje compleet: Liene (L)
17-08-2011 Onze 2e prachtige meid maakt het gezinnetje compleet: Liene (L)
Tsja, emancipatie op de arbeidsmarkt lijkt mij een prima zaak, maar... gek genoeg hoor ik nou nooit iemand protesteren tegen het feit dat er te weinig vrouwelijke stratenmakers zijn. 
Maar over het algemeen: ik vind dat bedrijven zelf moeten weten wie ze aannemen, en dat mannen én vrouwen zelf moeten weten waar ze gaan solliciteren en of/hoe ze dat combineren met een gezin. Op persoonsniveau moet iedereen toch zijn eigen afweging maken.
In mijn ogen heeft het verder niet zoveel te maken met het delen van ervaringen over jong moeder worden/zijn.
Maar over het algemeen: ik vind dat bedrijven zelf moeten weten wie ze aannemen, en dat mannen én vrouwen zelf moeten weten waar ze gaan solliciteren en of/hoe ze dat combineren met een gezin. Op persoonsniveau moet iedereen toch zijn eigen afweging maken.
In mijn ogen heeft het verder niet zoveel te maken met het delen van ervaringen over jong moeder worden/zijn.
quote:
hmmmm bootje.. je hebt wel een duidelijke mening...
maar ff over carriere maken: jij vindt serieus dat je alleen carriere maakt als je een topfunctie hebt in een groep bedrijf??? beetje kortzichtig mijn inziens...
Ik zal onze thuissituatie eens uitleggen;
Ik ben hoofdverdiener hier thuis, vriendlief en ik gaan beide minder werken; beide 78-80%. We gaan dus SAMEN ons kindje opvoeden en hebben daarnaast flexibele kinderopvang...(minimaal 5 uur per week, maar een contract voor 4 dagdelen).
Ik ben misschien jouw inziens geen carrierevrouw; maar ik vind mijn werk wel echt geweldig! Ik ben namelijk IC-verpleegkundige; daarnaast volg ik meerdere bijscholingen/ symposia/ klinische avonden etc.. en zit ik zelf in de scholingscommissie en de beademingscommissie van de intensive care.
Mijn inziens ben ik voor mijn werkgever zeker geen mindere werknemer als mijn mannelijke collega's.
Ik denk dat het vooral heeft te maken met je instelling en je motivatie..
quote:
[..]
Even een antwoord op alle reacties; Ik gaf aan een "carrière" als in een voorbeeld bij een bedrijf van 100+ man. Nogmaals, een voorbeeld (!). Elke persoon ziet zijn toekomst anders en dat is ook goed. Alleen zie ik een moeder niet een hoge managementfunctie krijgen bij een groot bedrijf. Als je voldoening haalt uit het doen van de administratie bij een leuk gezellig bedrijf, dan moet je dat doen en dan kan je inderdaad "carrière" maken. Alleen daarom is het dus zo lastig om het te "meten". Iedereen ziet het anders.
Verder word ik blijkbaar gezien als iemand die een heel zwart-wit beeld heeft over de rollen van man/vrouw maar dat zal jullie misschien verbazen. Ik ben echt niet beroerd om een was te strijken of te stofzuigen.Goed lezen. Een VOORBEELD.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik wil juist ook een belangrijk deel uitmaken van mijn kleine. Ook al zijn mijn schoonouders nu nog onvruchtbaar
Maar nogmaals, ik kan het lastig indenken dat een vrouw die net een kleine heeft, of zwanger is, een topfunctie binnen een groot bedrijf kan bekleden. Dit wordt anders zodra de kinderen richting basisschool gaan.Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
@bootje:
Goed lezen.quote:Op woensdag 30 december 2009 11:28 schreef Cantare het volgende:
Het viel mij op dat er hier wel meer jonge moeders rondlopen en het leek me wel fijn om eens te horen hoe jullie dat doen. Waar loop je tegenaan als jonge moeder? Heb je wel eens het gevoel dat je je moet bewijzen? Hoe combineer je je moederschap met een eventuele studie? En, niet te vergeten, wat zijn juist de voordelen?
sorry; ik ben al oudquote:
ben namelijk 27 (over een week 28)... maar tegenwoordig schijnt men dat ook al jong te vinden
05-12-2009 is ons lieve meisje geboren! Evie (L)
17-08-2011 Onze 2e prachtige meid maakt het gezinnetje compleet: Liene (L)
17-08-2011 Onze 2e prachtige meid maakt het gezinnetje compleet: Liene (L)
Ik kwam even voor de discussie en heb heel de OP niet gelezen moet ik bekennen. Maar goed. Ik probeer hier niemand een rotgevoel aan te praten of iemand te veroordelen, maar hoor graag jullie mening. No hard feelings, all lovequote:
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Ouwe takquote:
[..]
sorry; ik ben al oud
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Okayquote:Op maandag 4 januari 2010 14:27 schreef Bootje84 het volgende:
[..]
Ik kwam even voor de discussie en heb heel de OP niet gelezen moet ik bekennen. Maar goed. Ik probeer hier niemand een rotgevoel aan te praten of iemand te veroordelen, maar hoor graag jullie mening. No hard feelings, all love
het is op mij trouwens totaal niet overgekomen als veroordelen of een rotgevoel aanpraten, hoor.
Gelukkigquote:
[..]
Okay
Persoonlijk moet ik er eigenlijk ook nog niet aan denken om papa te worden. Ben nog veel te jong daar voor.. Ik hou het wel op 3 nichtjes die ik af en toe heerlijk knuffel en mee speel. Eerst nog ff écht volwassen worden.. En van het leven genieten in alle vrijheid
Leer spaties gebruiken!
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Op donderdag 16 december 2010 20:05 schreef craftyvirus het volgende:
Bootje84 is een westlander waar ik respect voor heb :@ :P
Ik heb dus juist wèl heel erg het idee dat ik me moet bewijzen.
Ik werd op mijn 21e moeder, en hoewel het inderdaad ongepland was (het woord "ongelukje" gebruiken voor zoiets moois als een nieuw leven
) merk ik toch dat sommige mensen er een beetje veroordelend tegenover staan. Ergste vraag die ik ooit gehad heb: "Weet je wel wie de vader is?"
Dat vond ik echt verschrikkelijk
Ik werd op mijn 21e moeder, en hoewel het inderdaad ongepland was (het woord "ongelukje" gebruiken voor zoiets moois als een nieuw leven
) merk ik toch dat sommige mensen er een beetje veroordelend tegenover staan. Ergste vraag die ik ooit gehad heb: "Weet je wel wie de vader is?" Dat vond ik echt verschrikkelijk
Hallo allemaal,
ik wil mij graag ' aanmelden' als jonge moeder to be; ik ben namelijk 24 jaar en samen met mijn vriend (31 jaar) verwachten wij in september ons eerste kind.
Ik ben de eerste binnen de directe familiekring die aan kinderen dacht en denkt. Alhoewel mijn beste vriendin en nichten van mijn vriends kant ook jong kinderen hebben gekregen (23, 23 en 25 jaar)
Het lijkt me leuk om zo andere 'leeftijdsgenootjes' in het zelfde schuitje te leren kennen en ervaringen te delen.
oh, ik ben 5 weken zwanger!
groetjes
kadwiel
ik wil mij graag ' aanmelden' als jonge moeder to be; ik ben namelijk 24 jaar en samen met mijn vriend (31 jaar) verwachten wij in september ons eerste kind.
Ik ben de eerste binnen de directe familiekring die aan kinderen dacht en denkt. Alhoewel mijn beste vriendin en nichten van mijn vriends kant ook jong kinderen hebben gekregen (23, 23 en 25 jaar)
Het lijkt me leuk om zo andere 'leeftijdsgenootjes' in het zelfde schuitje te leren kennen en ervaringen te delen.
oh, ik ben 5 weken zwanger!
groetjes
kadwiel
Gefeliciiteerd!quote:
Hallo allemaal,
ik wil mij graag ' aanmelden' als jonge moeder to be; ik ben namelijk 24 jaar en samen met mijn vriend (31 jaar) verwachten wij in september ons eerste kind.
Ik ben de eerste binnen de directe familiekring die aan kinderen dacht en denkt. Alhoewel mijn beste vriendin en nichten van mijn vriends kant ook jong kinderen hebben gekregen (23, 23 en 25 jaar)
Het lijkt me leuk om zo andere 'leeftijdsgenootjes' in het zelfde schuitje te leren kennen en ervaringen te delen.
oh, ik ben 5 weken zwanger!
groetjes
kadwiel
Zwangerschap en geboorte deel 612
Dat is het topic waar nog meer zwangere meid (van allerlei leeftijden trouwens) over zwanger zijn enzo kletsen
Fijne zwangerschap
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
quote:Op dinsdag 5 januari 2010 21:31 schreef Niglaw het volgende:
Ergste vraag die ik ooit gehad heb: "Weet je wel wie de vader is?"
Dat vond ik echt verschrikkelijk
Zulke vragen zijn toch om te huilen? Echt, het zou in mij niet opkomen om te vragen. Waarop baseer je dat? En alsof je zoiets alleen kan overkomen als je jong bent.
Denk wel dat de kans groter is ja.quote:Op woensdag 6 januari 2010 21:55 schreef TeenageDirtbag het volgende:
[..]
En alsof je zoiets alleen kan overkomen als je jong bent.
Zeker als je jong bent en nog niet zo lang samen bent met je partner.
Dan mag je er toch voor het verhaal alsnog wel vanauit gaan dat diegene de vader is...?? Echt verbijsterend wat er mensen soms gevraagd wordt.quote:Op donderdag 7 januari 2010 08:07 schreef nummer_zoveel het volgende:
[..]
Denk wel dat de kans groter is ja.
Zeker als je jong bent en nog niet zo lang samen bent met je partner.
Subtiel Miss!quote:Op woensdag 6 januari 2010 21:36 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Gefeliciiteerd!
Zwangerschap en geboorte deel 612
Dat is het topic waar nog meer zwangere meid (van allerlei leeftijden trouwens) over zwanger zijn enzo kletsen
Fijne zwangerschap
.(Ben het trouwens met je eens hoor
).
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Ja tuurlijk.quote:Op donderdag 7 januari 2010 08:41 schreef Pyttpytt het volgende:
[..]
Dan mag je er toch voor het verhaal alsnog wel vanauit gaan dat diegene de vader is...?? Echt verbijsterend wat er mensen soms gevraagd wordt.
Sommige mensen zijn gewoon brutaal.
quote:
[..]
Subtiel Miss!
(Ben het trouwens met je eens hoor
ik dacht dat zij waarschijnlijk niet weet hoe en wat in OUD, dus ik zal even een handje helpen.
Tenzij het de bedoeling is dat dit Z&G <25 wordt, dan heb ik natuurlijk niets gezegd
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Zwangerschap en geboorte <25
Zwangerschap en geboorte 25-35
Zwangerschap en geboorte 35 +
Zoiets? En dan overal ook weer van die mooie lijstjes. Hebben de mods ook weer eens wat te doen
Zwangerschap en geboorte 25-35
Zwangerschap en geboorte 35 +
Zoiets?
En dan overal ook weer van die mooie lijstjes. Hebben de mods ook weer eens wat te doen
ti amo più di ieri ma meno di domani
bijvoorbeeldquote:
Zwangerschap en geboorte <25
Zwangerschap en geboorte 25-35
Zwangerschap en geboorte 35 +
Zoiets?
ben ik wel blij dat ik al zwanger geweest ben, want volgens mij gaat het in die laatste categorie heel rustig worden
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Maar even zonder gekheid, dit is natuurlijk net zoiets als dat AP topic destijds, mensen zijn op zoek naar gelijkgestemden, of dat nou op leeftijd of op opvoedmethode/keuze is maakt natuurlijk niet uit.
Zolang het niet een enorme wildgroei gaat worden natuurlijk he!
Zolang het niet een enorme wildgroei gaat worden natuurlijk he!
***
En dat is ook alweer doodgebloed..quote:Op donderdag 7 januari 2010 09:22 schreef Brighteyes het volgende:
Maar even zonder gekheid, dit is natuurlijk net zoiets als dat AP topic destijds, mensen zijn op zoek naar gelijkgestemden, of dat nou op leeftijd of op opvoedmethode/keuze is maakt natuurlijk niet uit.
Zolang het niet een enorme wildgroei gaat worden natuurlijk he!
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
En zo zal dit wellicht ook wel doodbloeden.quote:
[..]
En dat is ook alweer doodgebloed..
***
daarom, lekker laten gaanquote:Op donderdag 7 januari 2010 09:24 schreef Ticootje het volgende:
[..]
En dat is ook alweer doodgebloed..
En als je op je 34e zwanger wordt en dan na een paar maanden 35 bent dan mag je van topic wisselen?quote:Op donderdag 7 januari 2010 09:03 schreef Estrys het volgende:
Zwangerschap en geboorte <25
Zwangerschap en geboorte 25-35
Zwangerschap en geboorte 35 +
Zoiets?
Ik heb hier wat indelingen voorbij zien komen, wanneer je jonge of wat oudere of oude moeder zou zijn. Ik voel me zeker geen jonge moeder (ben nu 34 en zwanger van de 3e) en ik heb weleens gedacht kwa lichaam was het voor mij waarschijnlijk wel wat beter geweest als ik 10 jaar eerder kinderen had gekregen. Maar dat 'argument' meer rust gaat voor mij wel degelijk op, dus voor mijn kindjes is het misschien toch maar beter zo. Maar ik krijg nu 3 kinderen vrij vlot achter elkaar, was ik jonger geweest dan hadden we er waarschijnlijk meer tijd tussen gelaten. Maar omdat we misschien nog wel meer kinderen willen, als het ons gegeven is, willen we er liever niet te veel tijd tussen laten. Ook omdat ik liever niet op mijn 40e zwanger wil zijn. Je weet nooit en wie weet loopt het zo dat ik dat wel ben, maar zoals ik er nu tegenaan kijk wil ik dat liever niet.
Wij zijn beiden wel "jonge" ouders, mits het allemaal een beetje vlot gaat lukken met de overdracht.
Iedereen heeft ook echt het idee dat het totaal niets zal worden omdat we nogal extravert zijn, veel op stap zijn, rijkelijk genieten van de alcohol, iedere dag wel wat te doen hebben, een gat in ons hand zouden hebben en niet volwassen genoeg zouden zijn.
Kortom, die hebben een lekker beeld van ons, wat we logischerwijs zelf wel neer gezet hebben, maar dat krijg je nou eenmaal als je maar een keer in de zoveel weken langs je schoonouders gaat en dan een update moet geven van dingen die je hebt gedaan en/of hebt meegemaakt en dan ga ik het niet hebben over die geweldig leuke kat die kopjes geeft aan de hond en de oma die op bezoek komt.
Anyway, wij hebben ons dus voorgenomen om aan de kid(s) te gaan en mocht het dit jaar nog lukken zijn we 22 (zij) en 26 bij de geboorte en dat wordt hier over het algemeen nogal nogal als jong beschouwd.
Mijn ouders vinden het prachtig en zien het al helemaal voor zich, haar ouders maken zich meer zorgen om het geld en alle dingen erbij komen kijken.
Iedereen heeft ook echt het idee dat het totaal niets zal worden omdat we nogal extravert zijn, veel op stap zijn, rijkelijk genieten van de alcohol, iedere dag wel wat te doen hebben, een gat in ons hand zouden hebben en niet volwassen genoeg zouden zijn.
Kortom, die hebben een lekker beeld van ons, wat we logischerwijs zelf wel neer gezet hebben, maar dat krijg je nou eenmaal als je maar een keer in de zoveel weken langs je schoonouders gaat en dan een update moet geven van dingen die je hebt gedaan en/of hebt meegemaakt en dan ga ik het niet hebben over die geweldig leuke kat die kopjes geeft aan de hond en de oma die op bezoek komt.
Anyway, wij hebben ons dus voorgenomen om aan de kid(s) te gaan en mocht het dit jaar nog lukken zijn we 22 (zij) en 26 bij de geboorte en dat wordt hier over het algemeen nogal nogal als jong beschouwd.
Mijn ouders vinden het prachtig en zien het al helemaal voor zich, haar ouders maken zich meer zorgen om het geld en alle dingen erbij komen kijken.
Zolang je er samen voor wilt gaan (en zij iig die alcohol laat staan ) zal het helemaal goedkomen toch?
Succes
) zal het helemaal goedkomen toch? Succes
Zouden jij en je vriendin dan niet eerst een beetje rustig aan doen, anders moet je dus echt van de ene op de andere dag in een totaal ander leven stappen.quote:Op donderdag 7 januari 2010 18:08 schreef Lastpost het volgende:
Wij zijn beiden wel "jonge" ouders, mits het allemaal een beetje vlot gaat lukken met de overdracht.
Iedereen heeft ook echt het idee dat het totaal niets zal worden omdat we nogal extravert zijn, veel op stap zijn, rijkelijk genieten van de alcohol, iedere dag wel wat te doen hebben, een gat in ons hand zouden hebben en niet volwassen genoeg zouden zijn.
Kortom, die hebben een lekker beeld van ons, wat we logischerwijs zelf wel neer gezet hebben, maar dat krijg je nou eenmaal als je maar een keer in de zoveel weken langs je schoonouders gaat en dan een update moet geven van dingen die je hebt gedaan en/of hebt meegemaakt en dan ga ik het niet hebben over die geweldig leuke kat die kopjes geeft aan de hond en de oma die op bezoek komt.
Anyway, wij hebben ons dus voorgenomen om aan de kid(s) te gaan en mocht het dit jaar nog lukken zijn we 22 (zij) en 26 bij de geboorte en dat wordt hier over het algemeen nogal nogal als jong beschouwd.
Mijn ouders vinden het prachtig en zien het al helemaal voor zich, haar ouders maken zich meer zorgen om het geld en alle dingen erbij komen kijken.
Als je vriendin zwanger wilt worden is het sowieso beter te matigen met alcohol.
Ik had eerst ook wel een wat wilder leven, en ben met een hoop dingen toch echt verder gegaan dan de gemiddelde jongere.
En nu ben ik echt zo'n moeke die meestal voor 23.00 op bed ligt en na twee glazen wijn de volgende dag brak is.
Maar ik zou echt niet meer terugwillen naar m'n oude leventje!
Succes in ieder geval, en lukt het je vriendin snel zwanger te worden; geniet ervan.
Ik was 28 met de oudste en toen werd ik in de vkpraktijk al aangesproken dat ik echt wel een van de jongere was terwijl ik het eigenlijk wel een mooie leeftijd vond.
Oh, het ging weer over het sneue hokjesdenkgehalte van dit topic, zie ik. Leuk joh, topics openen in OUD.
Maar wel lief dat het gewoon mag blijven bestaan van jullie, tot de tijd dat het straks een langzame pijnlijke dood sterft en het onder meewarige blikken naar de onderste regionen van de topiclist zakt.
Anywayz, er waren ook nog ontopic posts. Kan je daar wat meer over vertellen?
Maar wel lief dat het gewoon mag blijven bestaan van jullie, tot de tijd dat het straks een langzame pijnlijke dood sterft en het onder meewarige blikken naar de onderste regionen van de topiclist zakt.
Anywayz, er waren ook nog ontopic posts.
Ik ben wel heel benieuwd naar waarom jullie nu besluiten voor kinderen te gaan.quote:Op donderdag 7 januari 2010 18:08 schreef Lastpost het volgende:
Wij zijn beiden wel "jonge" ouders, mits het allemaal een beetje vlot gaat lukken met de overdracht.
Iedereen heeft ook echt het idee dat het totaal niets zal worden omdat we nogal extravert zijn, veel op stap zijn, rijkelijk genieten van de alcohol, iedere dag wel wat te doen hebben, een gat in ons hand zouden hebben en niet volwassen genoeg zouden zijn.
Kan je daar wat meer over vertellen?
Twijfel ik niet aan dat "quote:
" is vanwege het commentaar op het topic an sich, jouw post behoorde daar imho niet toe Ik vind het fijn om ieders overwegingen te lezen m.b.t. wanneer je kinderen krijgt, en de jouwe zeker ook.
Daar kan ik helaas geen kort antwoord op geven, maar hét moment wat alles veranderde en er uiteindelijk voor zorgde dat m'n "Fuck alles, lang leve de lol en geen zorgen"-mentaliteit veranderde was toch echt het overlijden van m'n vorige vriendin.quote:Op vrijdag 8 januari 2010 17:48 schreef Cantare het volgende:
Ik ben wel heel benieuwd naar waarom jullie nu besluiten voor kinderen te gaan.
Dat heeft me op veel fronten aan het denken gezet, veel veranderd in m'n doen en laten en me vooral doen laten beseffen dat 'iedere' dag aan de drank, zonder daadwerkelijk doel en constant genieten zonder verantwoordelijkheden écht niet alles is en zeker niet hetgeen wat ik mezelf rond me 30ste nog wil zien doen.
Ik ben gewoon toe aan een volgende stap en denk er niet over als een nieuwe hond of een leuk [vul maar iets in] waar je ineens alles voor over hebt natuurlijk.
En stiekem wil ik dat kindje gewoon al datgeen bieden wat mij ontnomen is in m'n eigen jeugd, en dat is nogal wat geweest en zal ook wel de reden zijn dat ik me ondertussen met m'n 25 jaar nog steeds iets te puberaal gedraag.
Snap dat bovenstaand eigenlijk alleen maar meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft, zal er later nog wel op reageren als ik het samengevat vanuit m'n koppie op deze pagina krijg.
Helemaal niet erg dat het geen kort antwoord is, in tegendeel! Ik vind het juist wel een begrijpelijk verhaal. Reageer er later uitgebreider op.
Denk dat iedereen die papa of mama wordt het beter wilt doen dan zijn ouders.
Maar ik kan niet oordelen over wat je hebt meegemaakt in je jeugd.
Ik doe ik ieder geval m'n best, en perfect zal ik het natuurlijk nooit doen.
Maar ik kan niet oordelen over wat je hebt meegemaakt in je jeugd.
Ik doe ik ieder geval m'n best, en perfect zal ik het natuurlijk nooit doen.
Dit was nog niet het uitgebreide verhaal hoor, dit was de beknopte samenvatting.quote:Op vrijdag 8 januari 2010 18:24 schreef Cantare het volgende:
Helemaal niet erg dat het geen kort antwoord is, in tegendeel! Ik vind het juist wel een begrijpelijk verhaal. Reageer er later uitgebreider op.
Dat snap ik, iedereen heeft wel het idee van te voren dat ze het beter kunnen doen als hun ouders en zéker dingen anders zullen aanpakken en daar ben ik er natuurlijk ook éen van en dat had ik ook gehad zonder die jeugdige problemen.quote:Op vrijdag 8 januari 2010 18:25 schreef nummer_zoveel het volgende:
Denk dat iedereen die papa of mama wordt het beter wilt doen dan zijn ouders.
Maar ik kan niet oordelen over wat je hebt meegemaakt in je jeugd.
Ik doe ik ieder geval m'n best, en perfect zal ik het natuurlijk nooit doen.
En ik kan dat best even toelichten hoor, ik ben samen met m'n moeder na meerdere malen mishandeld te zijn letterlijk ontsnapt uit het huis en hebben daarna ruim 2 jaar in een vrouwenopvang gezeten in Arnhem, terwijl we zelf uit Rotterdam kwamen.
Toen we eenmaal in een huis in de regio konden krijgen (nabij m'n oma) heb ik praktisch 5 jaar gewoont bij m'n oma aangezien m'n moeder toch moest werken voor de kost, zodoende was ik alleen in de ochtend thuis en in de avond mits m'n moeder geen nachtdiensten had.
En verder een hóop issues, fouten van moeders kant die achteraf bezien best goed zijn uitgepakt (veels te veel vrijheid, niet durven optreden enz. omdat ze het gevoel al had dat het haar schuld was), handicap waardoor ik de populairste van de klas was, als mikpunt wel te verstaan en nog wat zaken die allemaal wel relevant zijn maar ik niet ga opsommen.
Maar ik kan wel zeggen, het was niet bepaald de ideale jeugd en het heeft allemaal nogal voor wat issues gezorgd, o.a op sociaal vlak aangezien ik in m'n eerste relatie er al een date of 7 op had zitten voordat ik haar een kus (lees: niet zoenen) kon geven, ik blokkeerde gewoon uit angst, gebrek aan zelfvertrouwen en een compleet andere belevingswereld .. heb nog steeds medelijden met die schat van een meid.
Kleine toelichting werd ook iets groter geloof ik.
[ Bericht 68% gewijzigd door Lastpost op 08-01-2010 18:36:11 ]
Dat is natuurlijk heel goed en lief bedoeld. Maar heel eerlijk gezegd lijkt het me verstandiger dat je die issues voor jezelf hebt opgelost/verwerkt/geaccepteerd, ipv jouw rotjeugd te willen compenseren. Daarmee ga je voorbij aan de eigenheid van je kind. Je belast het ahw met hetgeen jij hebt meegemaakt. Met het risico dat je overbeschermend, te tolerant, of whatever wordt omdat je jouw kind die geweldige jeugd wil geven die je zelf hebt gemist.quote:Op vrijdag 8 januari 2010 18:18 schreef Lastpost het volgende:
En stiekem wil ik dat kindje gewoon al datgeen bieden wat mij ontnomen is in m'n eigen jeugd,
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Oeh Moonah, je haalt me de woorden uit de mond. Hoewel het natuurlijk alleen maar goed en lief bedoeld is vind ik het nogal een "last" om op de schouders van een kind te leggen...quote:Op vrijdag 8 januari 2010 19:11 schreef Moonah het volgende:
[..]
Dat is natuurlijk heel goed en lief bedoeld. Maar heel eerlijk gezegd lijkt het me verstandiger dat je die issues voor jezelf hebt opgelost/verwerkt/geaccepteerd, ipv jouw rotjeugd te willen compenseren. Daarmee ga je voorbij aan de eigenheid van je kind. Je belast het ahw met hetgeen jij hebt meegemaakt. Met het risico dat je overbeschermend, te tolerant, of whatever wordt omdat je jouw kind die geweldige jeugd wil geven die je zelf hebt gemist.
.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Ja, het woord 'belasten' had ik idd ook in mijn hoofd.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Je noemde het zelfs ook zo .
Maar het lijkt me niet goed om een kind als een soort "verwerkingstherapie" te "gebruiken" . Idd, eerst je eigen issues oplossen lijkt me een stuk beter en gezonder, voor zowel ouder, als kind.
.Maar het lijkt me niet goed om een kind als een soort "verwerkingstherapie" te "gebruiken" . Idd, eerst je eigen issues oplossen lijkt me een stuk beter en gezonder, voor zowel ouder, als kind.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
quote:Op vrijdag 8 januari 2010 20:12 schreef Vivi het volgende:
Je noemde het zelfs ook zo
Maar het lijkt me niet goed om een kind als een soort "verwerkingstherapie" te "gebruiken" . Idd, eerst je eigen issues oplossen lijkt me een stuk beter en gezonder, voor zowel ouder, als kind.
En verder agree. Het klinkt heel lief maar het lijkt me niet de juiste aanpak als je écht nog last hebt van dingen uit je jeugd die je achtervolgen.
want op zich hebben heel veel mensen zo'n "ik ga het totaal anders aanpakken houding" maar het is niet de bedoeling dat echte issues daar aan ten grondslag liggen
Precies, iets met een weg die geplaveid is met goede intenties .
.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Ik kan me goed voorstellen dat zo'n gebeurtenis een enorme impact hebt op hoe je het leven ziet. Het zijn van die momenten waarop je stil wordt gezet bij wat echt belangrijk is, en hoe relatief alles eigenlijk is.quote:Op vrijdag 8 januari 2010 18:18 schreef Lastpost het volgende:
Daar kan ik helaas geen kort antwoord op geven, maar hét moment wat alles veranderde en er uiteindelijk voor zorgde dat m'n "Fuck alles, lang leve de lol en geen zorgen"-mentaliteit veranderde was toch echt het overlijden van m'n vorige vriendin.
Dat heeft me op veel fronten aan het denken gezet, veel veranderd in m'n doen en laten en me vooral doen laten beseffen dat 'iedere' dag aan de drank, zonder daadwerkelijk doel en constant genieten zonder verantwoordelijkheden écht niet alles is en zeker niet hetgeen wat ik mezelf rond me 30ste nog wil zien doen.
Wat ik me n.a.v. je opmerking dat je verantwoordelijkheden wilt nemen wel afvraag, is of je daar een kind voor "nodig" hebt. Ik denk dat het goed is éérst te leren omgaan met verantwoordelijkheden, in plaats van je daar door een kind door te laten dwingen. De overgang van jullie huidige levensstijl naar een kind is nogal groot. Je zou kunnen denken aan een tussenstap.
Dat is fijn, als je daar op een gegeven moment samen aan toe ben. En je er de middelen (financiën, ruimte) voor hebt. Ik ging ook wel wat harder rammelen op het moment dat we gesettled (*ril*) waren.quote:Ik ben gewoon toe aan een volgende stap en denk er niet over als een nieuwe hond of een leuk [vul maar iets in] waar je ineens alles voor over hebt natuurlijk.
Maar kun je dat, heel eerlijk? Jouw jeugd was heftig en je hebt bepaald niet het goede voorbeeld gekregen. Die gebeurtenissen liggen al weer jaren achter je, maar hebben je wel gevormd tot de persoon die je nu bent. Je geeft daar ook voorbeelden van, bijvoorbeeld over je lage zelfbeeld. Daarom vraag ik je, net als de mensen hiervoor: ben je er echt klaar mee? Durf je het aan om daarachter te komen op het moment dat je al een kind hebt? Want het kind is er in eerste instantie niet voor jóu, het heeft nodig dat jij er voor hem (of haar) bent. Dat jij naar zijn wensen luistert, meer dan je eigen wensen op hem te projecteren.quote:En stiekem wil ik dat kindje gewoon al datgeen bieden wat mij ontnomen is in m'n eigen jeugd, en dat is nogal wat geweest en zal ook wel de reden zijn dat ik me ondertussen met m'n 25 jaar nog steeds iets te puberaal gedraag.
Ik hoop dat dit niet negatiever overkomt dan ik het bedoel. Je eerlijkheid en kritische blik geven namelijk de indruk dat je niet over één nacht ijs gaat. En toch he, ik heb het gevoel dat je de reflectie kunt gebruiken. Hopelijk kun je er iets mee. En hoe dan ook: succes en wijsheid gewenst met het nemen van de juiste beslissingen!
Daar probeer ik ook achter te komen: is een kind voor mij niet een opvulling voor het gemis van mijn ouders, aangezien de kinderwens na hun overlijden ineens heel sterk werd. Er gebeurde toen erg veel, extreem verdrietige dingen en extreem blije dingen (ik leerde mijn vriend kennen en hups daar was ineens mijn toekomst, zeg maar). Veel extremen, waartussen ik nu mijn pure eigen ´wil´ in probeer te zoeken.
Vind ik erg lastig, want het is enerzijds logisch dat ik erg beïnvloed ben daardoor (je wordt snel volwassen, leert een hoop, leert jezelf kennen, maar vooral ook anderen, maar je leert ook dat het leven bijzonder kort kan zijn...), maar het mag geen reden zijn voor een kind. Daarom dwing ik mezelf te wachten en er wat tijd overheen te laten gaan, zodat ik er acher kom of voor mezelf bevestigd krijg dat ik zeg maar puur een kind wil, en niet ´iets om voor te zorgen´.
Ik denk echt wel dat mijn kinderwens puur is hoor, maargoed, wil gewoon de tijd nemen om daar voor mezelf echt nog meer duidelijkheid in te krijgen.
Vind ik erg lastig, want het is enerzijds logisch dat ik erg beïnvloed ben daardoor (je wordt snel volwassen, leert een hoop, leert jezelf kennen, maar vooral ook anderen, maar je leert ook dat het leven bijzonder kort kan zijn...), maar het mag geen reden zijn voor een kind. Daarom dwing ik mezelf te wachten en er wat tijd overheen te laten gaan, zodat ik er acher kom of voor mezelf bevestigd krijg dat ik zeg maar puur een kind wil, en niet ´iets om voor te zorgen´.
Ik denk echt wel dat mijn kinderwens puur is hoor, maargoed, wil gewoon de tijd nemen om daar voor mezelf echt nog meer duidelijkheid in te krijgen.
Het lijkt mij ook goed en belangrijk om goed na te denken over een kinderwens. Aan de andere kant vraag ik me wel af of je bij jezelf niet altíjd een of andere dubieuze emotionele reden kunt vinden, en of dat erg is. Ik kan me zo voorstellen dat je dan namelijk tot je dood toe kunt blijven twijfelen. Niemand is tenslotte ideaal, en op de timing of situatie is ook altijd wel wat aan te merken. Niet dat dat voor jou geldt, hoor, Pytttpytt, dit is meer een persoonlijke mijmering.
Cantare, is ook wel zo hoor, want al zou mijn kinderwens niet 100% puur zijn zeg maar (bij gebrek aan betere bewoording) en al zou het ook deels een ´op te vullen gemis´ zijn, dan nog zou ik geen milimeter minder van het kind houden, want waar die wens ook vandaan komt op het moment: een sterke kinderwens heb ik, die in eerste instantie voortkomt uit liefde. Zo´n wens zou voor mij ook nooit puur een opvulling kunnen zijn. Zeg maar :S
En het gemis van mijn ouders zal ook altijd blijven, dan kunnen zelfs 10 kinderen niet opvullen.
En het gemis van mijn ouders zal ook altijd blijven, dan kunnen zelfs 10 kinderen niet opvullen.
Zo! Wat een discussies in dit topic. En dat terwijl het er alleen omging reacties te horen van mensen die voor hun 25ste zwanger waren, en hoe dit gaat/is gegaan.
Allereerst ik heb de reactie van bootje gelezen. Ik was verbaasd hoe boos iedereen op hem was, terwijl ik het als hoogopgeleide jonge vrouw van 24 en zwanger van de eerste met hem eens was. Het punt zit in de definitie van carriere maken. In mijn ogen is carriere maken minimaal 60 uur per week werken en jezelf zo snel mogelijk omhoog werken. Als je kids hebt kan 1 van beide partners volgens mij voor de carriere gaan, bij ons wordt dat mn man. En in veel gevallen is dit ook de man. Als ik even kijk naar Femke Halsema, toch echt een voorbeeld van feminisme binnen de nederlandse politiek. Zij zegt hardop dat haar man haar carriere mogelijk maakt door verder nu de kinderen klein zijn geen carriere te hoeven maken. Verder zegt ze ook dat "er een moment zal zijn dat hij mijn dure jurken koopt", kortom dat haar carriere op een laag pitje zal gaan staan. Maar dat was even een reactie die ik moest geven.
Morgen vertel ik wel even wie ik ben, wat ik studeer en hoe ik dingen wil gaan doen. Het is bedtijd!
Allereerst ik heb de reactie van bootje gelezen. Ik was verbaasd hoe boos iedereen op hem was, terwijl ik het als hoogopgeleide jonge vrouw van 24 en zwanger van de eerste met hem eens was. Het punt zit in de definitie van carriere maken. In mijn ogen is carriere maken minimaal 60 uur per week werken en jezelf zo snel mogelijk omhoog werken. Als je kids hebt kan 1 van beide partners volgens mij voor de carriere gaan, bij ons wordt dat mn man. En in veel gevallen is dit ook de man. Als ik even kijk naar Femke Halsema, toch echt een voorbeeld van feminisme binnen de nederlandse politiek. Zij zegt hardop dat haar man haar carriere mogelijk maakt door verder nu de kinderen klein zijn geen carriere te hoeven maken. Verder zegt ze ook dat "er een moment zal zijn dat hij mijn dure jurken koopt", kortom dat haar carriere op een laag pitje zal gaan staan. Maar dat was even een reactie die ik moest geven.
Morgen vertel ik wel even wie ik ben, wat ik studeer en hoe ik dingen wil gaan doen. Het is bedtijd!
Ik ben het helemaal met je eensquote:
Zo! Wat een discussies in dit topic. En dat terwijl het er alleen omging reacties te horen van mensen die voor hun 25ste zwanger waren, en hoe dit gaat/is gegaan.
Allereerst ik heb de reactie van bootje gelezen. Ik was verbaasd hoe boos iedereen op hem was, terwijl ik het als hoogopgeleide jonge vrouw van 24 en zwanger van de eerste met hem eens was. Het punt zit in de definitie van carriere maken. In mijn ogen is carriere maken minimaal 60 uur per week werken en jezelf zo snel mogelijk omhoog werken. Als je kids hebt kan 1 van beide partners volgens mij voor de carriere gaan, bij ons wordt dat mn man. En in veel gevallen is dit ook de man. Als ik even kijk naar Femke Halsema, toch echt een voorbeeld van feminisme binnen de nederlandse politiek. Zij zegt hardop dat haar man haar carriere mogelijk maakt door verder nu de kinderen klein zijn geen carriere te hoeven maken. Verder zegt ze ook dat "er een moment zal zijn dat hij mijn dure jurken koopt", kortom dat haar carriere op een laag pitje zal gaan staan. Maar dat was even een reactie die ik moest geven.
Morgen vertel ik wel even wie ik ben, wat ik studeer en hoe ik dingen wil gaan doen. Het is bedtijd!
maar het vetgedrukte is precies wat de discussie veroorzaakt natuurlijk... dat is zo subjectief dat iedereen daar een andere mening over heeft. Mijn moeder was directrice (ok ok, met een adjunct erbij) van 4 kinderdagverblijven. Ik noem dat een carrière, maar ze heeft altijd maar 32 uur gewerkt Daar ga je al met je definitie..... Maargoed, ik ben erg benieuwd naar de rest van je verhaal
zoals gezegd ben ik ook bezig met overwegen hoe alles in elkaar gaat passen
Ik (stokoude moeder ) vind het altijd zo vervelend dat er bij vrouwen altijd wordt gesproken over "carriere maken" in plaats van gewoon 'werken'. De man met kinderen werkt, de vrouw met kinderen "moet zo nodig carriere maken", met altijd zo'n negatieve toon. Heel irritant en het vertroebelt ook de discussie.
Verder wil ik alleen nog even kwijt dat het mij juist in al die jaren die ik al in Z&G lurk zo vaak opviel dat zo veel jonge vrouwen juist lichamelijke klachten (zoals bijv. BI) hebben, of niet zo zeer klachten hebben maar wel veel klagen... , ik heb daar nog nooit uit kunnen concluderen dat het lichamelijk nou zo veel makkelijker is om 'jong' zwanger te zijn. Ik heb ook veel vriendinnen van mijn leeftijd die zwanger (geweest) zijn en niemand die ik ken klaagt zo veel als ik soms in Z&G lees... n
Maar dit terzijde
) vind het altijd zo vervelend dat er bij vrouwen altijd wordt gesproken over "carriere maken" in plaats van gewoon 'werken'. De man met kinderen werkt, de vrouw met kinderen "moet zo nodig carriere maken", met altijd zo'n negatieve toon. Heel irritant en het vertroebelt ook de discussie.Verder wil ik alleen nog even kwijt dat het mij juist in al die jaren die ik al in Z&G lurk zo vaak opviel dat zo veel jonge vrouwen juist lichamelijke klachten (zoals bijv. BI) hebben, of niet zo zeer klachten hebben maar wel veel klagen...
, ik heb daar nog nooit uit kunnen concluderen dat het lichamelijk nou zo veel makkelijker is om 'jong' zwanger te zijn. Ik heb ook veel vriendinnen van mijn leeftijd die zwanger (geweest) zijn en niemand die ik ken klaagt zo veel als ik soms in Z&G lees... nMaar dit terzijde
Ok nu kan ik even mn verhaal doen.
Mijn man en ik zijn beide 24, en hadden al enige tijd een kinderwens. Doordat we nogal planners zijn lieten we het niet zover komen "omdat het niet goed zou zijn". Dit maakte mij, en ook mijn man, op een gegeven moment zo ongelukkig dat we besloten de planning overboord te gooien, toen waren we binnen 2 maanden zwanger
.
Mijn man heeft een full time baan en een vast contract in de technische sector. Ikzelf studeer, heb een bijbaantje als studentassistent, maak schoon bij mn zus en help vriendinnen als die een keer een probleempje hebben. Ik heb op dit moment nog een paar vakken af te ronden van mn bachelorfase, maar twijfel heel erg over het volgen van een master. Aangezien ik eind juli ben uitgerekend, zie ik het eigenlijk niet zitten om in september een zware master te gaan volgen. Vooral omdat het eerste half jaar met een kind zwaar kan zijn, en ik mijn kind niet langer dan 2 dagen ergens anders wil hebben dan thuis. Mijn man heeft zoiets van, je blijft maar lekker thuis bij de baby, en dan zien we daarna wel wat we gaan doen. Stiekem vind ik dit wel heel fijn. Kan ik eerst een half jaar voor de baby zorgen, en me daarna orienteren op wat te doen. Een master volgen, werken, of thuisblijfmoeder zijn.
Doordat ik al een tijdje geen stufi meer krijg en mijn salaris echt niet voldoende is om van te kunnen leven wordt ik feitelijk onderhouden door mn man. En dit is prima. Hij werkt hard en heeft bijvoorbeeld weinig tijd voor huishoudelijke taken. Terwijl ik daar juist wat meer tijd voor heb. We hebben dus ook 1 bankrekening waar al het geld op komt en dat is "ons geld". De een heeft gewoon meer tijd/energie voor het een, en de ander voor het andere. Dat vinden wij prima.
We hebben eigenlijk altijd tegen elkaar gezegd dat we graag jong ouders willen zijn. In de familie van mijn man slaat De Algehele Moeheid toe wanneer mannen 35 zijn. Dan willen we dus geen kids meer in luiers, en willen we het liefst de meeste kinderziektes ook de deur uit hebben. Daarnaast heb ik een moeder die alles is: jonge moeder, middel-moeder en oude moeder. Ze zegt dat ze het heel duidelijk merkt dat ze voor de jongste kinderen een oude moeder is. Ze had veel minder energie om actief te zijn tijdens schoolactiviteiten. En ikzelf vind de opvoeding van de jongsten een beetje een aanfluiting als ik kijk naar de rest van de kinderen.
Zoals ik al zei ben ik studentassistent op de faculteit, en zelfs binnen de vakgroep, waar ik studeer. Ik heb vorige week aan mijn directe baas verteld dat ik zwanger was. Ze reageerde erg blij. Ze is zelf van de feministische fase. Niet getrouwd en ook geen kinderen. Ze heeft altijd alle tijd in haar werk gestopt. Ze vind het bijzonder nu juist van iets dichterbij mee te maken dat iemand ervoor kiest jong moeder te worden.
Ik heb ook een paar keer de reactie gehad: "is het gepland?" Afhankelijk van wie het vraagt gaan we hier serieus of niet serieus op in. Maar het blijft een vervelende vraag.
Maar zo even een paar puntjes hoe wij erover denken. We zijn erg blij dat mn man een baan heeft waarmee we hier in Noord-Nederland een huis kunnen kopen. We willen eigenlijk toch nog wel graag verhuizen van ons flatje naar een grotere woning voordat de baby komt. Maar mocht dit niet lukken dan is het ook prima.
Mijn man en ik zijn beide 24, en hadden al enige tijd een kinderwens. Doordat we nogal planners zijn lieten we het niet zover komen "omdat het niet goed zou zijn". Dit maakte mij, en ook mijn man, op een gegeven moment zo ongelukkig dat we besloten de planning overboord te gooien, toen waren we binnen 2 maanden zwanger
.Mijn man heeft een full time baan en een vast contract in de technische sector. Ikzelf studeer, heb een bijbaantje als studentassistent, maak schoon bij mn zus en help vriendinnen als die een keer een probleempje hebben. Ik heb op dit moment nog een paar vakken af te ronden van mn bachelorfase, maar twijfel heel erg over het volgen van een master. Aangezien ik eind juli ben uitgerekend, zie ik het eigenlijk niet zitten om in september een zware master te gaan volgen. Vooral omdat het eerste half jaar met een kind zwaar kan zijn, en ik mijn kind niet langer dan 2 dagen ergens anders wil hebben dan thuis. Mijn man heeft zoiets van, je blijft maar lekker thuis bij de baby, en dan zien we daarna wel wat we gaan doen. Stiekem vind ik dit wel heel fijn. Kan ik eerst een half jaar voor de baby zorgen, en me daarna orienteren op wat te doen. Een master volgen, werken, of thuisblijfmoeder zijn.
Doordat ik al een tijdje geen stufi meer krijg en mijn salaris echt niet voldoende is om van te kunnen leven wordt ik feitelijk onderhouden door mn man. En dit is prima. Hij werkt hard en heeft bijvoorbeeld weinig tijd voor huishoudelijke taken. Terwijl ik daar juist wat meer tijd voor heb. We hebben dus ook 1 bankrekening waar al het geld op komt en dat is "ons geld". De een heeft gewoon meer tijd/energie voor het een, en de ander voor het andere. Dat vinden wij prima.
We hebben eigenlijk altijd tegen elkaar gezegd dat we graag jong ouders willen zijn. In de familie van mijn man slaat De Algehele Moeheid toe wanneer mannen 35 zijn. Dan willen we dus geen kids meer in luiers, en willen we het liefst de meeste kinderziektes ook de deur uit hebben. Daarnaast heb ik een moeder die alles is: jonge moeder, middel-moeder en oude moeder. Ze zegt dat ze het heel duidelijk merkt dat ze voor de jongste kinderen een oude moeder is. Ze had veel minder energie om actief te zijn tijdens schoolactiviteiten. En ikzelf vind de opvoeding van de jongsten een beetje een aanfluiting als ik kijk naar de rest van de kinderen.
Zoals ik al zei ben ik studentassistent op de faculteit, en zelfs binnen de vakgroep, waar ik studeer. Ik heb vorige week aan mijn directe baas verteld dat ik zwanger was. Ze reageerde erg blij. Ze is zelf van de feministische fase. Niet getrouwd en ook geen kinderen. Ze heeft altijd alle tijd in haar werk gestopt. Ze vind het bijzonder nu juist van iets dichterbij mee te maken dat iemand ervoor kiest jong moeder te worden.
Ik heb ook een paar keer de reactie gehad: "is het gepland?" Afhankelijk van wie het vraagt gaan we hier serieus of niet serieus op in. Maar het blijft een vervelende vraag.
Maar zo even een paar puntjes hoe wij erover denken. We zijn erg blij dat mn man een baan heeft waarmee we hier in Noord-Nederland een huis kunnen kopen. We willen eigenlijk toch nog wel graag verhuizen van ons flatje naar een grotere woning voordat de baby komt. Maar mocht dit niet lukken dan is het ook prima.
BekkenInstabiliteit.quote:
En wat betreft klagen. Voor sommige vrouwen is ZenG gewoon ook een beetje een afschrijfmogelijkheid. Dan klagen ze in "het echte leven" niet maar doen ze dat even in ZenG.
Het geklaag in Z&G is natuurlijk ook een klein beetje het sfeertje dat er hangt. Waarmee ik overigens niets wil bagetelliseren hoor, maar als er 5 klagen dan verval je als nummer 6 ook erg makkelijk in klaaggedrag. Het steekt aan zeg maar. Als men klaagt over misselijkheid bijvoorbeeld, wil dat ook niet zeggen dat er veel klachten zijn bij de zwangerschap, op wat gewone zwangerschaps´kwaaltjes´ na.quote:Op zondag 10 januari 2010 12:51 schreef Grunsfan het volgende:
Ik (stokoude moeder
Verder wil ik alleen nog even kwijt dat het mij juist in al die jaren die ik al in Z&G lurk zo vaak opviel dat zo veel jonge vrouwen juist lichamelijke klachten (zoals bijv. BI) hebben, of niet zo zeer klachten hebben maar wel veel klagen...
Maar dit terzijde
Verder ben ik het met je eens wat carrièremaken betreft. Alsof je, zonder carrière na te streven als vrouw, geen succes hebt ofzo. Carrière betekent loopbaan, en in de volksmond vaak met een zeker toekomstperspectief. Dat is dus ook je als parttime caissière opwerken tot teamleider. En dan nog, al blijf je je hele leven caissière, dan nog kun je op jouw manier succesvol zijn en een zekere carrière hebben.
Als ik straks een kind heb, afgestudeerd ben en me daarna op de arbeidsmarkt stort, dan zie ik wel wat er om me heen gebeurt en welke kansen in krijg en ga benutten. En als je je kansen goed benut, ben je mijns inziens per definitie succesvol, of je nou 10 uur of 60 werkt, of directeur of schoonmaakster bent.
Eigenlijk had ik niet moeten beginnen over het klagen in Z&G, ik wilde eigenlijk meer zeggen dat het mij opgevallen is dat (ook?) veel jongere vrouwen daar last hebben van echte klachten, zoals bijv. BI, slapeloosheid, moeheid etc. Dus ik kan vanuit de verhalen die ik daar lees niet echt opmaken dat het nou zo veel beter is om op jonge leeftijd zwanger te zijn.
Triest voor die kinderen. En suggereer je hiermee een verband tussen leeftijd en kwaliteit van opvoeding?quote:Op zondag 10 januari 2010 13:06 schreef pessie het volgende:
En ikzelf vind de opvoeding van de jongsten een beetje een aanfluiting als ik kijk naar de rest van de kinderen.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Nee, die suggereert mijn moeder.quote:Op zondag 10 januari 2010 20:08 schreef Moonah het volgende:
[..]
Triest voor die kinderen. En suggereer je hiermee een verband tussen leeftijd en kwaliteit van opvoeding?
jij zegt dat jij het 'een beetje een aanfluiting' vindt; dat suggereert dat het jouw mening is, toch?quote:
wat bedoel je met De Algehele Moeheid bij mannen?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Oooh, maar die moet je niet meer serieus nemen joh. Die is immers al oud.quote:
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik kom in mijn omgeving juist veel stellen tegen die een veeleisende baan (het hoogleraarschap) prima kunnen combineren met het ouderschap. Daarmee bedoel ik dus dat ze allebei een veeleisende baan hebben en de kinderen toch altijd op de eerste plaats hebben staan. Ze koken voor de kinderen, zitten in oudercommissies, vertrekken direct uit een belangrijke vergadering als er iets is. Ik denk dat dit vooral mogelijk is door zoiets als 'bedrijfscultuur'. Als je een consultant bent bij bijvoorbeeld McKinsey kun je je privéleven ongetwijfeld vaarwel zeggen, maar dat is aan onze faculteit in ieder geval niet zo. De carrière van de een hoeft niet te wijken voor die van de ander.
Ik blijf maar in dit topic kijken omdat ik mezelf met 28 een jonge moeder vond, maar ik voldoe niet eens aan de definitie.
Ik blijf maar in dit topic kijken omdat ik mezelf met 28 een jonge moeder vond, maar ik voldoe niet eens aan de definitie.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Dat vraag ik me ook af!!quote:Op zondag 10 januari 2010 20:14 schreef miss_sly het volgende:
[..]
wat bedoel je met De Algehele Moeheid bij mannen?
Je hebt hier ergens wel een punt, maar ik denk persoonlijk dat je nu iets téveel waarde hecht aan mijn eerdere posts hier.quote:Op vrijdag 8 januari 2010 19:11 schreef Moonah het volgende:
[..]
Dat is natuurlijk heel goed en lief bedoeld. Maar heel eerlijk gezegd lijkt het me verstandiger dat je die issues voor jezelf hebt opgelost/verwerkt/geaccepteerd, ipv jouw rotjeugd te willen compenseren. Daarmee ga je voorbij aan de eigenheid van je kind. Je belast het ahw met hetgeen jij hebt meegemaakt. Met het risico dat je overbeschermend, te tolerant, of whatever wordt omdat je jouw kind die geweldige jeugd wil geven die je zelf hebt gemist.
Ik zie m'n leven tot nu toe niet als éen boek waarbij ik geregeld terugblader naar de zwarte bladzijdes, maar meer als twee compleet anders geschreven boeken.
Het eerste deel geschreven door de pessimist vol en het tweede door de optimist en dat laatste boek zal echt een never ending story worden.
Overigens lijkt het me toch ergens ook wel logisch/vanzelfsprekend dat je eigen ervaringen meeneemt en gebruikt bij het opvoeden van je eigen kind-to-be, of die ervaringen dan positief waren of negatief, dat lijkt me niet direct van doorslaggevend belang.
En ik ben echt niet het type dat m'n kind tot z'n 16e alcoholvrij door het leven laat gaan, púur omdat m'n echte vader alcoholist was of maar klampachtig binnen probeer te houden omdat er teveel verleidingen buiten de deur zijn.
Het is ook niet zo dat ik in m'n hoofd allerlei scenario's heb zitten van hoe het zou moeten gaan hoor, ieder kind is nou eenmaal anders en ik wil m'n ervaringen enkel gebruiken om hem/haar een zo goed mogelijke jeugd te geven, daar lijkt me weinig mis mee.
En dan heb je natuurlijk altijd nog de vrouw in het verhaal, die een heerlijke tegenpool van mij is.
Overigens wel leuk zo'n discussie.
Ik was zelf 23 toen ik van de eerste zwanger raakte, een bewuste keuze overigens ( voor zover je dat in de hand hebt)
In mijn omgeving kreeg ik heel weinig kritiek, eigenlijk alleen maar positieve reacties, mensen die me kennen die wisten al dat ik graag jong moeder wilde worden.
Wat ik wel erg vond waren de reacties van leeftijdsgenoten, dat mijn leven nu voorbij zaou zijn en het gedaan is met de pret.
Vind dat onzin, ben nu 29 ( nou ja, over een paar dagen) en heb 2 kinderen, ik geniet van het leven, we gaan nog wel eens stappen en hebben goede sociale contacten.
Toen mijn oudste 1 jaar was ben ik voor mezelf begonnen als freelance fotografe, geweldig te combineren met kinderen en het gaat allemaal goed, beter dan verwacht.
Toen mijn man een paar maanden terug bijna is overleden heeft me dat ook met beide benen op de grond gezet.
Dan pas besef je wat je kwijt kan raken en hoe fragiel het leven is, daardoor ben ik alles wel meer gaan waarderen.
Zo maakte ik me eerst vrij druk over het feit dat we niet in een woonwijk wonen en dat de kinderen geen tuin hebben, nu besef ik me dat dat er niet toe doet, de kinderen hebben stabiliteit, liefde, genegenheid en twee ouders die gek zijn op elkaar en op hun, dat lijkt me veel belangrijker.
Lastpost begrijp ik wel, ik heb zelf ook geen leuke jeugd gehad en voor mij is dat een extra motivatie om het beter te doen, ik ben bewuster bezig met de keuzes die we maken met betrekking tot opvoeding en wat voor effect dat kan hebben op hun levens.
In mijn omgeving kreeg ik heel weinig kritiek, eigenlijk alleen maar positieve reacties, mensen die me kennen die wisten al dat ik graag jong moeder wilde worden.
Wat ik wel erg vond waren de reacties van leeftijdsgenoten, dat mijn leven nu voorbij zaou zijn en het gedaan is met de pret.
Vind dat onzin, ben nu 29 ( nou ja, over een paar dagen) en heb 2 kinderen, ik geniet van het leven, we gaan nog wel eens stappen en hebben goede sociale contacten.
Toen mijn oudste 1 jaar was ben ik voor mezelf begonnen als freelance fotografe, geweldig te combineren met kinderen en het gaat allemaal goed, beter dan verwacht.
Toen mijn man een paar maanden terug bijna is overleden heeft me dat ook met beide benen op de grond gezet.
Dan pas besef je wat je kwijt kan raken en hoe fragiel het leven is, daardoor ben ik alles wel meer gaan waarderen.
Zo maakte ik me eerst vrij druk over het feit dat we niet in een woonwijk wonen en dat de kinderen geen tuin hebben, nu besef ik me dat dat er niet toe doet, de kinderen hebben stabiliteit, liefde, genegenheid en twee ouders die gek zijn op elkaar en op hun, dat lijkt me veel belangrijker.
Lastpost begrijp ik wel, ik heb zelf ook geen leuke jeugd gehad en voor mij is dat een extra motivatie om het beter te doen, ik ben bewuster bezig met de keuzes die we maken met betrekking tot opvoeding en wat voor effect dat kan hebben op hun levens.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
De Algehele Moeheid in mn man's familie noem ik zo, omdat ze met hun 35 jaar geen energie meer hadden. Nu zijn de kinderen wat ouder en zijn de ooms dus 40+, maar de energie ontbreekt ze nog steeds. Mijn man heeft ook een jonge vader, en heeft dingen ondernomen als een fietstocht door Nederland in een paar dagen enzo, dingen die mn man echt zijn bijgebleven. De ooms van mn man hebben geen energie voor dit soort dingen terwijl ze toen ze jonger waren altijd zeiden het wel leuk te vinden activiteiten met hun eigen kids te ondernemen. Verder merk ik het ook aan hun eigen kinderen. Een oom heeft 2 zoons. De oudste is zo'n voorbeeldkindje, nooit druk altijd beleefd. De jongste is een echte robbedoes. Maar in plaats van dat ze de oudste wat actiever maken, willen beide ouders altijd iets gaan doen met de oudste, en zien ze beide de jongste niet zitten, omdat dat juist een actief kind is dat met zn vader wil stoeien, en ondernemen. Ik vind het jongste kind stiekem leuk. Hij is zo lekker actief, van het type komt-thuis-met-kletspoot.
Ja, als je ouder bent heb je al zoveel ongemakken, dan valt het niet meer op. Als je je jonge frisse lijf ineens krakkemikkig voelt worden is het wat anders natuurlijk.quote:
Ik (stokoude moeder
Verder wil ik alleen nog even kwijt dat het mij juist in al die jaren die ik al in Z&G lurk zo vaak opviel dat zo veel jonge vrouwen juist lichamelijke klachten (zoals bijv. BI) hebben, of niet zo zeer klachten hebben maar wel veel klagen...
Maar dit terzijde
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
toch denk ik dat dat niet aan de leeftijd ligt, maar aan de personen. ik ken diverse oudere (ik blijf het raar vinden, 35 ouder te noemenquote:
De Algehele Moeheid in mn man's familie noem ik zo, omdat ze met hun 35 jaar geen energie meer hadden. Nu zijn de kinderen wat ouder en zijn de ooms dus 40+, maar de energie ontbreekt ze nog steeds. Mijn man heeft ook een jonge vader, en heeft dingen ondernomen als een fietstocht door Nederland in een paar dagen enzo, dingen die mn man echt zijn bijgebleven. De ooms van mn man hebben geen energie voor dit soort dingen terwijl ze toen ze jonger waren altijd zeiden het wel leuk te vinden activiteiten met hun eigen kids te ondernemen. Verder merk ik het ook aan hun eigen kinderen. Een oom heeft 2 zoons. De oudste is zo'n voorbeeldkindje, nooit druk altijd beleefd. De jongste is een echte robbedoes. Maar in plaats van dat ze de oudste wat actiever maken, willen beide ouders altijd iets gaan doen met de oudste, en zien ze beide de jongste niet zitten, omdat dat juist een actief kind is dat met zn vader wil stoeien, en ondernemen. Ik vind het jongste kind stiekem leuk. Hij is zo lekker actief, van het type komt-thuis-met-kletspoot.
) papa's die wel met kun kinderen (erg onstuimige jongens) ravotten en rennen, die toertochten schaatsen en looptochten meedoen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dat zegt Pessie toch ook, dat het gaat over de familie van haar man, die rond de leeftijd van 35 Algemene Moeheid vertoont, niet over alle mannen van 35 en ouder?quote:Op maandag 11 januari 2010 11:14 schreef miss_sly het volgende:
[..]
toch denk ik dat dat niet aan de leeftijd ligt, maar aan de personen. ik ken diverse oudere (ik blijf het raar vinden, 35 ouder te noemen
Dan zou ik die familie eens medisch laten doorlichten .
.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Maar dan is het toch aan haar eigen man om te zorgen dat hij zelf niet zo is op die leeftijd? Dat is imo meer een keuze, dus kun je dat zelf ook in de hand houden.quote:
[..]
Dat zegt Pessie toch ook, dat het gaat over de familie van haar man, die rond de leeftijd van 35 Algemene Moeheid vertoont, niet over alle mannen van 35 en ouder?
Ik vind helemaal niet dat je als je jong(er) bent niet aan kinderen moet beginnen, maar ik vind het een beetje raar om zoiets als reden mee te nemen, terwijl dat iets is dat je zelf in de hand hebt
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Mijn oom is op zijn 48ste nog voor de 3de keer vader geworden en hij is toch ook echt een hele actieve vader.
dus dat heb je inderdaad zelf in de hand en zou dat ook niet meenemen in mijn besluit.
dus dat heb je inderdaad zelf in de hand en zou dat ook niet meenemen in mijn besluit.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
De ooms waren ontzettend actief tot ze 35 waren, toen stortten ze in. Dus het is niet echt een kwestie van "zelf iets aan doen" volgens mij.quote:Op maandag 11 januari 2010 11:54 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar dan is het toch aan haar eigen man om te zorgen dat hij zelf niet zo is op die leeftijd? Dat is imo meer een keuze, dus kun je dat zelf ook in de hand houden.
Ik vind helemaal niet dat je als je jong(er) bent niet aan kinderen moet beginnen, maar ik vind het een beetje raar om zoiets als reden mee te nemen, terwijl dat iets is dat je zelf in de hand hebt
En het was 1 van de redenen om liefst voor ons 30ste een gezin te hebben. Natuurlijk spelen er ook veel andere dingen mee. We zijn gewoon heel blij dat ik nu zwanger ben en dat het allemaal zo voorspoeding gaat. Voor hetzelfde geld hadden we 5 jaar moeten wachten totdat het was gelukt, dan waren we meer gemiddeld geweest dan jong. Maar waren we nog steeds absoluut heel blij en gelukkig geweest met een zwangerschap.
Uiteraard neemt iedereen zijn bagage mee. Maar juist in het geval van 'issues' lijkt het me belangrijk je daar bewust van te zijn. En eigenlijk denk ik dat dat verder gaat dan alleen hetgeen jij zegt in deze quote:quote:Op maandag 11 januari 2010 09:32 schreef Lastpost het volgende:
Overigens lijkt het me toch ergens ook wel logisch/vanzelfsprekend dat je eigen ervaringen meeneemt en gebruikt bij het opvoeden van je eigen kind-to-be, of die ervaringen dan positief waren of negatief, dat lijkt me niet direct van doorslaggevend belang.
Maar goed, dit gaat wat offtopic.quote:En ik ben echt niet het type dat m'n kind tot z'n 16e alcoholvrij door het leven laat gaan, púur omdat m'n echte vader alcoholist was of maar klampachtig binnen probeer te houden omdat er teveel verleidingen buiten de deur zijn.
Ik wens jullie het beste.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
quote:Op maandag 11 januari 2010 14:49 schreef pessie het volgende:
[..]
De ooms waren ontzettend actief tot ze 35 waren, toen stortten ze in. Dus het is niet echt een kwestie van "zelf iets aan doen" volgens mij.
Sorry... Ja, je moeder die er niets meer van bakte toen ze eenmaal oud was.quote:En het was 1 van de redenen om liefst voor ons 30ste een gezin te hebben. Natuurlijk spelen er ook veel andere dingen mee.
Ik vind je posts wat merkwaardig eerlijk gezegd.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |