Jonge moeders (<25)

quote:

Op vrijdag 1 januari 2010 22:29 schreef Belana het volgende:
miss sly, zelfde gevoel denk ik als bij een topic voor iets als attachment parenting...er zijn blijkbaar jonge moeders met een behoefte aan een eigen topic... heel eerlijk vind ik juist jouw onbegrip hiervoor onbegrijpelijk.

Onbegrijpelijk maar liefst

Maar goed ik heb er duidelijk een andere mening over en ik vind de vergelijking ook niet helemaal kloppen. Anyway, ik trek me hier wel terug. Ik zal er wel te oud voor zijn om het te begrijpen

Je hebt jonge ouders en oude (35+) ouders. Veel oudere ouders in onze omgeving kennen we veel oudere ouders (waardoor wij vanzelf als jonge ouders worden gezien (mijn vrouw de eerste bij 28, ik 30)).

Maar je kan beter (te)vroeg ouder worden dat (te)laat.
Het is maatschappelijk misschien wel gewenster om pas na je 27ste kinderen te krijgen maar de natuur is het daar zeker niet mee eens.

Huup, we wilden inderdaad de komende tijd eens rustig uit gaan zoeken waar we aanspraak op kunnen maken, wat voor voorzieningen er zijn, en wat het zoal gaat kosten voor ons, zo´n kleintje, en tot in hoeverre we dat in de huidige situatie zouden kunnen betalen. We hebben ook totaal geen haast, het leven ligt aan onze voeten, dus rustig aan, de afgelopen tijd was al onrustig zat voor ons (niet voor ons samen overigens, wij zijn juist veel dichter bij elkaar gekomen ). Maar als ik al die koppies zie in het fototopic, moet ik mijn best doen om me niet gehaast te voelen

Eerst maar eens een verblijfsvergunning en alles regelen, want anders mag ik nog geen bankrekening openen, laat staan kinderbijslag aanvragen

Ik las ergens op pagina 1, volgens mij van mama-papa (weet even niet meer zeker), dat er aan haar werd gevraagd of het kindje wel gewenst is. Hoe durven ze in dat in godsnaam te vragen!? Vind dat gewoon ronduit asociaal! Je kan heus ook wel ongeplanned zwanger worden op je 30ste hoor, of desnoods op je 40ste! Hier kan ik echt niet bij!

_{(edit)
En daarbij wil ik toevoegen, dat ook ouders van "ongelukjes" heus geen slechte ouders hoeven te wezen!
Iedereen die voor het eerst een kind krijgt loopt naar mijn idee tegen dezelfde dingen aan. Iedereen moet nieuwe dingen leren! Natuurlijk kan je al ervaring met baby's hebben, maar ook hierin kan iemand die jonger is al meer ervaring hebben dan iemand die ouder is.
(einde edit)}

Ben zelf bevallen op m'n 22ste, werd een paar maanden later 23. En nee, m'n dochtertje was geen ongelukje of wat dan ook, hoogstens "sneller gekomen dan geplanned". In de zin van, het kan lang duren voor je zwanger wordt, en het kan snel gaan en bij ons ging het snel. Geen probleem, want anders waren we er nog niet aan begonnen!

Van een vriendin van me, kreeg ik een boekje waar zelfs in staat dat de beste leeftijd om te bevallen 22 jaar is! Volgens mij was dat omdat je lichaam dan nog het beste in staat is zich snel weer te herstellen en dergelijke, maar dan zou ik hem er weer even bij moeten zoeken.

[ Bericht 18% gewijzigd door Zweefvliegje op 02-01-2010 10:51:00 ]

Ik vind dit ook wel een interessant topic

In het rammelaarstopic gaat het ook wel over de keuze voor een kindje terwijl je nog studeert of, zoals ik, net klaar bent en werk moet zoeken. En nog redelijk jong bent en dus technisch gezien óók nog wel wat tijd hebt om te wachten.... maar daar posten dan weer niet zoveel ervaringsdeskundigen mee!

Zelf zou ik niet de discipline op hebben kunnen brengen om mijn scriptie te schrijven als ik zwanger was geweest of al een kind had gehad, maar ik ben nu heel erg bezig met de kwestie baanzoeken & zwanger willen worden... Mijn kinderwens is erg groot, en zou ik het liefst pas na een zwangerschap gaan werken. Maarja, er moet ook geld op de plank komen en om dat alleen aan mijn lief over te laten is ook zoiets.

quote:

Op zaterdag 2 januari 2010 10:40 schreef Zweefvliegje het volgende:
Ik las ergens op pagina 1, volgens mij van mama-papa (weet even niet meer zeker), dat er aan haar werd gevraagd of het kindje wel gewenst is. Hoe durven ze in dat in godsnaam te vragen!? Vind dat gewoon ronduit asociaal! Je kan heus ook wel ongeplanned zwanger worden op je 30ste hoor, of desnoods op je 40ste! Hier kan ik echt niet bij!

_{(edit)
En daarbij wil ik toevoegen, dat ook ouders van "ongelukjes" heus geen slechte ouders hoeven te wezen!
Iedereen die voor het eerst een kind krijgt loopt naar mijn idee tegen dezelfde dingen aan. Iedereen moet nieuwe dingen leren! Natuurlijk kan je al ervaring met baby's hebben, maar ook hierin kan iemand die jonger is al meer ervaring hebben dan iemand die ouder is.
(einde edit)}

Ben zelf bevallen op m'n 22ste, werd een paar maanden later 23. En nee, m'n dochtertje was geen ongelukje of wat dan ook, hoogstens "sneller gekomen dan geplanned". In de zin van, het kan lang duren voor je zwanger wordt, en het kan snel gaan en bij ons ging het snel. Geen probleem, want anders waren we er nog niet aan begonnen!

Van een vriendin van me, kreeg ik een boekje waar zelfs in staat dat de beste leeftijd om te bevallen 22 jaar is! Volgens mij was dat omdat je lichaam dan nog het beste in staat is zich snel weer te herstellen en dergelijke, maar dan zou ik hem er weer even bij moeten zoeken.

Toen ik op dag 3 kraamtranen kreeg (als in, ik huilde een hele dag en voelde me absoluut niet ok) vroeg de kraamverzorgende of ik soms 'spijt' had van mijn keuze om geen abortus te doen

Par-don??????
Ze is ontslagen hoop ik? Hoe dúrft ze!!

quote:

Op zondag 3 januari 2010 08:55 schreef Pyttpytt het volgende:
Par-don??????
Ze is ontslagen hoop ik? Hoe dúrft ze!!

Ze is idd uiteindelijk ontslagen. Nog niet eens direct hierdoor, maar we hebben uiteindelijk een klacht ingediend en we waren kennelijk niet de eersten, dus ze werkt er niet meer (er speelde veel meer dan alleen die opmerking).

Pyttpytt, ik heb zelf mijn kindje ook in het buitenland (Canada) gekregen, en ondanks dat ik hier nu 2,5 jaar woon, heb ik hier nog steeds geen sociaal netwerk. Dochter is inmiddels 9 maanden, en desondanks het feit dat ik goed (duh) Engels spreek en wel erg mijn best gedaan heb, is het bijna onmogelijk gebleken om echte vrienden te maken hier. Ook met baby blijft het allemaal erg oppervlakkig, en ik en mijn man hebben het dus helemaal samen gedaan. Niet heel ideaal, maar goed te doen. Ik studeer er nu ook naast, om maar wat te doen te hebben, maar dat doe ik online, dus heb geen oppas oid nodig. En met lage temperaturen en geen auto kom ik nauwelijks buiten, of zie ik andere mensen. Contact met familie en vrienden in NL heb ik nog wel, en daar krijg ik ook wel steun van. Maar er zijn ook wel dagen dat ik er helemaal doorheen zit, en ik wel even een 'kopje thee' en goed gesprek kan gebruiken. Of een oppas voor een uurtje, om even uitgebreid en rustig te kunnen douchen...

Desondanks zou ik het niet anders gedaan hebben. Ik wist dat ik geen steun kon verwachten van die paar mensen die ik hier ken (waaronder mijn schoonzus), en ik had me daar ook op ingesteld. En wie garandeert dat ik over een jaar opeens wel die vriendin heb die me uit de brand kan helpen? En wat als het tegenvalt en je niet die steun krijgt die je verwachtte?
Een betrokken en actieve partner, dat lijkt me veel belangrijker, en als dat goed zit, waarom niet?

quote:

Op zondag 3 januari 2010 14:18 schreef Fuente het volgende:

[..]

Ze is idd uiteindelijk ontslagen. Nog niet eens direct hierdoor, maar we hebben uiteindelijk een klacht ingediend en we waren kennelijk niet de eersten, dus ze werkt er niet meer (er speelde veel meer dan alleen die opmerking).

Die opmerking slaat inderdaad nergens op, maar is nog geen reden iemand meteen te ontslaan. Dat valt misschien nog uit te praten, maar als er meer aan de hand is...

Als kraamverzorgende moet je toch weten dat elke vrouw, heo oud of jong ze ook is, ze kraamtranen krijgt en dat niks zegt over of ze gelukkig is met haar baby of niet.

Basboussa, dat lijkt me best pittig, daar wonen en niet echt vrienden hebben om je heen, ik weet niet of ik het zou kunnen, respect hoor!

Nummer_zoveel, er speelde idd veel meer _{hier om 9 uur binnenkomen, om 10 uur weggaan omdat ze zogenaamd nog een ander kraamgezin zou hebben, bleek achteraf helemaal niet zo te zijn, kwamen we achter toen ze veel meer uren schreef dan ze hier was. Hier echt geen flikker doen, ze kwam binnen, legde Sara aan de borst bij mij, maakte haar bedje op en ging weer, het was gewoon echt niet ok en ik kreeg uiteindelijk hebben we 3 dagen verlenging gekregen met een andere kraamverzorgster. Die was super! Achteraf gezien allemaal erg jammer, want ik kreeg dus een pnd en dat was misschien minder erg geweest wanneer er direct goede hulp was geweest.}

Ik ben op mijn 23ste moeder geworden. Vooral mijn ouders hadden in het begin zoiets van ga je niet eerst carriere maken dan? Maar naar mijn mening kan dat best samen, een kind en een carriere. De markt is op dit moment toch verre van ideaal dus ik geniet nu nog lekker thuis van mijn mannetje.

Tijdens de zwangerschap heb ik wel gemerkt dat ik soms aangekeken werd met zo'n blik van daar heb je weer een tiener moeder (ik zie er wat jonger uit dan dat ik ben)

Het combineren van studie en kind kan ik niks over zeggen, ik ben de dag voor de bevalling afgestudeerd. Het afstuderen tijdens mijn zwangerschap is me wel heel erg meegevallen, maar dat was omdat ik vanuit school en mijn afstudeerplek alle begrip en medewerking kreeg. Op school ook alleen maar goede reacties gehad, maar ik zat dan ook in een klas met slechts 6 mensen.

Sorry dat ik ff de knuppel in het hoenderhok gooi, maar het fabeltje maken dat je een carrière kan maken met kleine kinderen gaat niet echt op.

In die zin, dat carrière een topfunctie binnen een groot bedrijf is (100+ man op kantoor). Ten eerste zal je een betere cv moeten tonen ten opzichte van iemand zonder kinderen (liefst zelfs kinderwens) omdat je waarschijnlijk minder kan/wil werken. Verder lijkt het me niet heel verstandig om je kind 4/5 dagen per week bij de kinderopvang te "dumpen". Leuk dat je kind sociaal wordt, maar wie snijdt toch elke keer dat vlees op zondag?

Verder ben je, als je eerst een kind krijgt/wilt voor je carrière, een tijdje uit de roulatie geweest. Is jouw kennis nog wel actueel genoeg? En als je al een baan had, ben je dan niet inmiddels vervangen?

Nogmaals, het klinkt beetje zwart-wit, maar een carrière maken als Nederlandse moeder zie ik niet gebeuren. Tenzij je man ineens huisman wordt, wat ik niet zie gebeuren.

Even ter info (En niet om te flamen (!!))

Wat is precies je punt Bootje? Dat je als je kinderen krijgt je carriere verspeelt? Dat je langer moet wachten met kinderen krijgen om eerst een carriere op te bouwen?
De keuze om kinderen te krijgen heeft inderdaad op vele vlakken erg veel invloed. Zeker op op het gebied van een baan. toch zou ik het nooit anders hebben gedaan. Ik ben nu nog zo jong, kan nog aan van alles beginnen. Stel dat het nog 10 jaar duurt (scholing, opbouw weet ik wat), dan ben ik 46, maar mijn kinderen zijn 15, 18 en 20. Die redden zich wel. En ik kan nog 20 jaar fulltime werken.

Maar goed, al had ik er van gebaald, ik heb het er mee te doen hè. die kinderen zijn er.

quote:

Op maandag 4 januari 2010 09:50 schreef Bootje84 het volgende:
Sorry dat ik ff de knuppel in het hoenderhok gooi, maar het fabeltje maken dat je een carrière kan maken met kleine kinderen gaat niet echt op.

In die zin, dat carrière een topfunctie binnen een groot bedrijf is (100+ man op kantoor). Ten eerste zal je een betere cv moeten tonen ten opzichte van iemand zonder kinderen (liefst zelfs kinderwens) omdat je waarschijnlijk minder kan/wil werken. Verder lijkt het me niet heel verstandig om je kind 4/5 dagen per week bij de kinderopvang te "dumpen". Leuk dat je kind sociaal wordt, maar wie snijdt toch elke keer dat vlees op zondag?

Verder ben je, als je eerst een kind krijgt/wilt voor je carrière, een tijdje uit de roulatie geweest. Is jouw kennis nog wel actueel genoeg? En als je al een baan had, ben je dan niet inmiddels vervangen?

Nogmaals, het klinkt beetje zwart-wit, maar een carrière maken als Nederlandse moeder zie ik niet gebeuren. Tenzij je man ineens huisman wordt, wat ik niet zie gebeuren.

Je klinkt niet een beetje zwart-wit, je klinkt zelfs een beetje dom.
Carriere maken hoeft niet per se te betekenen dat je een topfunctie bij een multinational gaat bezetten. Carriere maken kan ook gewoonweg betekenen dat je aan de slag wilt in een functie waar je voor geleerd hebt en dat je daarin een aantal stappen wil maken in je werkende leven.

Het is zelfs zo dat je een voorsprong kunt hebben tov iemand die nog geen kind(eren) heeft, aangezien jij niet meer uit de running zult zijn ivm zwangerschapsverlof. Jij hebt je kind(eren) al en hebt je zaakjes al voor elkaar. Je werkt misschien wel minder uren, maar die uren ben je er wel! Dat is van de ander nog maar afwachten; straks zit die 2 of 3 keer een maand of 4 thuis omdat ze alsnog kinderen wil.
EEn kind 'dumpj' je overigens niet bij een kdv, je brengt je kind weg naar mensen die opgeleid zijn om voor kinderen te zorgen. Bovendien, als papa en mama allebei 4 dagen zouden werken, zou er nog maar 3 dagen gebruik gemaakt hoeven te worden van opvang.

Of je een beetje bij de tijd bent, heb je zelf in de hand, natuurlijk. En vervangen mag je zomaar niet worden als je een paar maanden thuis bent ivm zwangerschap. Dat kost een werkgever overigens geen extra geld, want het salaris dat de werkneemster krijgt, wordt betaald door het UWV dus de vervaning kan gewoon betaald worden.

En als laatste: je zou er misschien verbaasd van staan te kijken, maar echt niet alle mannen willen 5 dagen werken. Er zijn er steeds meer die iig de zorg echt samen willen delen en ja, er zijn zelfs best wat mannen die graag huisman zouden worden!

Kortom, het valt met die knuppel in het hoenderhok eigenlijk best wel mee

En waarom zou alleen een topfunctie een carrière zijn?
Wat voor mij belangrijk is, is plezier in mijn baan, een baan waar ik goed in kan zijn, daarna pas de mogelijkheid om mij omhoog te werken, of richting een specifieke functie in de toekomst, maar absoluut niet naar de top. Dan zou ik zeker geen carrière maken, of succesvol kunnen zijn? Wat een onzin! En die wensen die ik hier schets zijn absoluut wel te combineren met het ouderschap, ook zonder het kind 5 dagen in de week weg te brengen naar een kdv. Naar school gaan ze sowieso ook 5 dagen, en da´s ook niet schadelijk, lijkt me? Het vergt iets meer creativiteit misschien, en misschien wat meer doorzettingsvermogen, maar mogelijk is het zeker!

Gossie. Alsof je met je 40e achter een rollator loopt? 40 "nu" is heel anders dan het 40 van onze ouders en grootouders, vind ik. Verder kan 22 dan wel, fysiek gezien., de beste leeftijd zijn om een kind op de wereld te zetten maar in psychosociaal opzicht lijkt me dat over het algemeen een "minder" geschikte leeftijd dan iemand die idd wat meer levenservaring heeft (voor mij persoonlijk gaat/ging dat zeker op iig ). En ja, op je 50e weet je idd ook weer meer dan je 40e, maar zo tussen de 20 en 30 (grofweg) maak je toch wel een hele belangrijke periode mee, qua persoonlijke ontwikkeling. Maar ik wil hiermee absoluut niet beweren dat jonge moeders slechtere moeders zijn hoor, dat is totaal persoonsgebonden lijkt me. Ik wil alleen even melden dat bepaalde argumenten hier wat mij betreft niet echt steekhoudend zijn.

_{Maar ik ben inmiddels wel weer helemaal up to date met het Noorse zorgstelsel, aangezien die uitleg de laatste tijd ruimschoots wordt gecopypaste in zo ongeveer elk OUD topic, dat dan weer wel}

[ Bericht 7% gewijzigd door Vivi op 04-01-2010 10:54:30 ]

Maar Bootje als je je eigen punt gebruikt dan is er dus als vrouw nooit tijd voor een carriere, ofwel ga je eruit en ben je alweer outdated tegen de tijd dat je weer aan je carriere begint, ofwel heb je een carriere en stap je eruit en ben je in de tussentijd vervangen?

Ik snap je punt maar ik denk niet dat het een mythe is dat vrouwen met kinderen een carriere kunnen hebben. Jij definieert een carriere als een topfunctie bij een bedrijf met meer dan 100 man, ik denk persoonlijk dat een carriere ook iets anders kan zijn. Dat je ook kunt groeien binnen je functie en op die manier een carriere kunt maken, ondanks dat je dan geen ton per jaar verdiend. Het wordt carriere is dan wellicht overdreven maar ik denk dat het gros van de mensen die dat wordt gebruikt het eerder over ambities en een 'leuke baan' heeft dan over echt een topfunctie zoals een CEO van een bedrijf ofzo.
(En daarnaast kun je ook op andere fronten carriere maken dan alleen in bedrijven... denk aan de overheid en aan universiteiten enzo. Onderzoekers die promoveren en uiteindelijk een professorspost krijgen vind ik ook carriere maken.)

quote:

Op maandag 4 januari 2010 10:44 schreef Vivi het volgende:

_{Maar ik ben inmiddels wel weer helemaal up to date met het Noorse zorgstelsel, aangezien die uitleg de laatste tijd ruimschoots wordt gecopypaste in zo ongeveer elk OUD topic, dat dan weer wel}

Tja, over lekkende tieten, uitgescheurde kutten en huilende babies kan ik nog weinig meepraten. Over het willen krijgen van kinderen wel. Mag ik? Je hoeft mijn posts niet te lezen hoor, als ze je niet aanstaan.

En wat doet het er trouwens toe of argumenten steekhoudend zijn?! We pleiten hier niet voor een wet in de Tweede Kamer maar over de persoonlijke keus om jong aan kinderen te beginnen. Zolang het voor een individu geldt, heeft het er toch geen ruk mee te maken of een argument steekhoudend is of niet?

quote:

Op maandag 4 januari 2010 11:24 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Tja, over lekkende tieten, uitgescheurde kutten en huilende babies kan ik nog weinig meepraten. Over het willen krijgen van kinderen wel. Mag ik? Je hoeft mijn posts niet te lezen hoor, als ze je niet aanstaan.

Ik had het hier dan ook niet over het uiten van een kinderwens, maar over het feit dat ik je nu al in diverse topics zie kwaken over het feit op hoeveel % je wel niet " recht" hebt, en dat dat wel de moeite van een baantje zoeken waard is....sorry, maar ik krijg altijd een beetje een rare smaak in mijn mond als mensen als importbruid een land binnenkomen, en vervolgens alleen maar bezig zijn met hoe ze het maximale uit het zorgstelsel van dat land kunnen trekken. Over uitgescheurde flamoezen zal je mij niet horen, btw. Vind ik niet zo stijlvol, evenals het woord dat jij ervoor gebruikt .

quote:

En wat doet het er trouwens toe of argumenten steekhoudend zijn?! We pleiten hier niet voor een wet in de Tweede Kamer maar over de persoonlijke keus om jong aan kinderen te beginnen. Zolang het voor een individu geldt, heeft het er toch geen ruk mee te maken of een argument steekhoudend is of niet?

.

.

Oke, zullen we het hele DISCUSSIE-forum maar opdoeken dan?

Echt, ik heb nu al genoeg gelachen voor de rest van de dag, dank.

Misschien druk ik mij niet stijlvol uit, excuus daarvoor, maar jij ook niet! Waarom zou ik niet in een topic dat soort dingen kunnen zeggen? Waarom zou ik een importbruid zijn als ik dezelfde rechten wil krijgen als iedereen die hier in dit land belasting betaalt? Sorry hoor maar jouw opmerkingen zijn net zo goed onder de gordel als de mijne. Wat erg zeg, dat ik in twee topics vertel over hoe mijn situatie op het moment is. Als er in twee verschillende topics wordt verteld dat kindje A van S een tandje heeft, zul je jou niet horen, maar als Pyttpytt twee keer iets zegt dan is ze een zeikerd een en importbruid.
Echt hoor, moet dit nou zo?

quote:

Op maandag 4 januari 2010 10:33 schreef debuurvrouw het volgende:
Wat is precies je punt Bootje? Dat je als je kinderen krijgt je carriere verspeelt? Dat je langer moet wachten met kinderen krijgen om eerst een carriere op te bouwen?
De keuze om kinderen te krijgen heeft inderdaad op vele vlakken erg veel invloed. Zeker op op het gebied van een baan. toch zou ik het nooit anders hebben gedaan. Ik ben nu nog zo jong, kan nog aan van alles beginnen. Stel dat het nog 10 jaar duurt (scholing, opbouw weet ik wat), dan ben ik 46, maar mijn kinderen zijn 15, 18 en 20. Die redden zich wel. En ik kan nog 20 jaar fulltime werken.

Maar goed, al had ik er van gebaald, ik heb het er mee te doen hè. die kinderen zijn er.

Even een antwoord op alle reacties; Ik gaf aan een "carrière" als in een voorbeeld bij een bedrijf van 100+ man. Nogmaals, een voorbeeld (!). Elke persoon ziet zijn toekomst anders en dat is ook goed. Alleen zie ik een moeder niet een hoge managementfunctie krijgen bij een groot bedrijf. Als je voldoening haalt uit het doen van de administratie bij een leuk gezellig bedrijf, dan moet je dat doen en dan kan je inderdaad "carrière" maken. Alleen daarom is het dus zo lastig om het te "meten". Iedereen ziet het anders.

Verder word ik blijkbaar gezien als iemand die een heel zwart-wit beeld heeft over de rollen van man/vrouw maar dat zal jullie misschien verbazen. Ik ben echt niet beroerd om een was te strijken of te stofzuigen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik wil juist ook een belangrijk deel uitmaken van mijn kleine. Ook al zijn mijn schoonouders nu nog onvruchtbaar

Maar nogmaals, ik kan het lastig indenken dat een vrouw die net een kleine heeft, of zwanger is, een topfunctie binnen een groot bedrijf kan bekleden. Dit wordt anders zodra de kinderen richting basisschool gaan.