Jonge moeders (<25)

quote:

Op donderdag 31 december 2009 15:57 schreef Belana het volgende:

[..]

kijk en HIER komt dan mijn leeftijd naar voren, want dit moest ik even opzoeken

Euh... Help? En ik voelde me nog zo jong

quote:

Op donderdag 31 december 2009 16:38 schreef Belana het volgende:

[..]

en heel serieus ben je ook misschien een beetje TE

uhm, nee dat ook al niet

quote:

Op donderdag 31 december 2009 16:03 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik ben het helemaal met je eens, hoor
Zoals gezegd, ik had graag 15 jaar geleden moeder geworden, maar dat is niet gelukt. En nu, nu ik kijk hoezeer ik nog gegroeid ben en mezelf heb leren kennen, kan ik voor mezelf zeggen dat ik denk dat het zo goed is geweest. En waarschijnlijk als het wel gelukt was, was ik ook een fijne moeder geweest, alleen anders dan nu. En ik vind het zelf nu fijn zoals het is.

Ow ja, en dat wilde ik dan nog toevoegen: daarom vind ik dit topic dus weinig toevoegen tov andere topics. De ene jonge moeder is de andere niet, etc. Ik heb zoiets ook al eerder aangegeven in dit topic maar dat werd me niet in dank afgenomen. Ik denk dat je jezelf of anderen niet in hokjes hoeft te plaatsen en dat iedere moeder de goede en minder goede, leuke en minder leuke, en moeielijke en gemakkelijke dingen tegenkomen. Soms zijn die misschien gerelateerd aan de leeftijd, soms aan de eigen fysiek die niets met leeftijd te maken heeft, soms met omstandigheden, etc.

Ik wilde net zo'n beetje beginnen met tikken toen ik deze post zag en daarin eigenlijk verwoord zag wat ik zelf wilde zeggen...

Ik wilde op m'n 22e al heel graag moeder worden, is er niet van gekomen destijds en door omstandigheden (relatie die stuk liep en vervolgens een nieuwe vlam die pas na het huwelijk aangaf absoluut nooit te willen) werd het uiteindelijk pas m'n 33e voor mijn kinderwens eindelijk aan bod kwam. Ik vind van mezelf dat ik nu beter geschikt ben om moeder te zijn dan op m'n 22e, maar ik ben er ook van overtuigd dat ik het wel gered zou hebben destijds. Ik weet wel beter wat ik wil nu, welke opvoedstijl het beste bij me past etc etc etc

Ik denk niet dat er een goede of slechte leeftijd is, alleen een andere leeftijd... En leeftijd heeft er geen klap mee te maken verder....

Ik had de minimale leeftijd om te mogen beginnen met IVF. Toen ik eenmaal zwanger was heb ik ook heel wat blikken gehad, vooral vol medelij. Arm kind zullen ze wel gedacht hebben.
Leuk ook als ik vertel dat mijn man 18 jaar ouder is, mijn huwelijk is dan vast een motje, en het was vast niet gepland.
Als ik dan zeg dat we 1,5 jaar ziekenhuis in en uit hebben gelopen krijgen ze vaak schaamrood op de kaken.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 16:48 schreef Kleurdoos het volgende:

[..]

uhm, nee dat ook al niet

het zal de generatiekloof wel zijn dan

Ik was 19 toen ik de eerste kreeg. En god mens wat was ik een stresskip! Ik wilde alles zo perfect mogelijk doen en aan iedereen bewijzen dat ik dat heus wel kon, moedertje spelen. Want zo voelde dat toen eigenlijk wel een beetje. Het was een rol die ik aangenomen had.
Tussen nummer 2 en 3 zat bijna 5 jaar en het voelde wel een beetje of ik weer opnieuw begon. Alleen was ik nu dan 27 en dus geen jonge moeder meer
Wat buuf zei heb ik ook altijd gezegd, eigenlijk zou je gewoon bij nummer 3 moeten kunnen beginnen..qua rust van jezelf uit en vertrouwen in je eigen kunnen enzo

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:15 schreef Suzanna het volgende:

Maar ik zou er niet aan moeten denken nu al 40 te zijn met écht kleine kinderen. Want dat lijkt me dan gewoon een stuk zwaarder worden.

Nou, het ís ook zwaar om met mijn rollator te voetballen met mijn zoon.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 19:53 schreef Moonah het volgende:

[..]

Nou, het ís ook zwaar om met mijn rollator te voetballen met mijn zoon.

Het valt niet mee hè? In het ene been reumatiek en met de ander in het graf

Maar jezelf bewijzen dat ken ik wel. En ik ben er niet zo heel goed in geloof ik
Ik heb wel het idee dat ik nu bij de tweede wat rustiger zal zijn en minder stressig, maar dat is meer omdat het de tweede is dan omdat ik anderhalf jaar ouder ben nu

Mijn schatje is net 29 en is zwanger van onze 3e
Tja, de 3e is de laatste en dan kunnen we op een mooie leeftijd weer genieten van een "2e jeugd" en we kunnen (als het goed is) langer genieten van de kinderen zodra ze zelfstandig gaan wonen en leven

quote:

Op donderdag 31 december 2009 20:13 schreef draaijer het volgende:
Mijn schatje is net 29 en is zwanger van onze 3e
Tja, de 3e is de laatste en dan kunnen we op een mooie leeftijd weer genieten van een "2e jeugd" en we kunnen (als het goed is) langer genieten van de kinderen zodra ze zelfstandig gaan wonen en leven

Of je begint over 10 jaar aan een tweede leg

quote:

Op donderdag 31 december 2009 20:30 schreef freecell het volgende:

[..]

Of je begint over 10 jaar aan een tweede leg

Nee. Over en uit. haha
ik wil als ik 50 ben gewoon lekker genieten van de kids en daarna van de tijd samen

quote:

Op donderdag 31 december 2009 20:31 schreef draaijer het volgende:

[..]

Nee. Over en uit. haha
ik wil als ik 50 ben gewoon lekker genieten van de kids en daarna van de tijd samen

egoist

Ik vind dit topic ook zeker iets toevoegen. Ten eerste vind ik het erg leuk om te horen dat er meer mensen in ´mijn´situatie zitten, een kindje willen terwijl nog aan de studie (in het dagelijks leven ken ik er werkelijk geen). Daarnaast is het ook erg leuk en leerzaam te lezen over de problemen en obstakels die anderen in deze situatie tegenkwamen, waar ik weer een berg van kan leren als ik uiteindelijk de grote stap ga wagen. Huups verhaal als voorbeeld, met zaken die handig zijn vantevoren uit te zoeken. Erg nuttig, vind ik.

En wat is er mis met hokjes? Er is hier ook een borstvoedingshokje en een flesvoedingshokje, dus waarom geen jonge moeders hokje, voor ervaringen daaraan gerelateerd...?

quote:

Op vrijdag 1 januari 2010 21:21 schreef Cantare het volgende:

[..]

Maar wie zegt dat dan?
[..]

Vind je dat laatste echt vreemd? Als je zo reageert, denk ik: dan lees je het toch niet? Ik vind zo'n topic wel iets toevoegen, en getuige de 135 andere reacties ben ik niet de enige, dus laat me. Er zijn zat topics die voor mij niks toevoegen, dus die lees ik dan gewoon niet. En wie ben ik dan om andermans forumplezier te verpesten door te zeggen dat ik, bijvoorbeeld, een vaderstopic maar hokjesdenken vind? Leven en laten leven, hoor.

Joh, het maakt mij allemaal niet uit, hoor. Ik kijk alleen naar hoe het hier in dit subforum is ingedeeld, met een deel voor moeders van kindjes in verschillende levensfases, voor zwangerschap, voor zwanger worden, voor hoe het gaat met de OUD-users, en dan vraag ik me gewoon af of een jonge moeder nou echt zo een totaal ander persoon is dan een iets minder jonge moeder van 26-30 jaar of een oudere moeder van 31-35 jaar en een hele oude moeder van ouder dan 35

En die andere reacties hier in het topic zijn voor een groot deel ervaringsverhalen, niet eens allemaal van jonge moeders, en niet allemaal echt antwoord/reactie op je OP.

Maar he, het maakt mij niet uit, zoals gezegd, ik wilde alleen mijn mening geven. En goh, dat mag ook op een discussieforum.

Nou Miss, ik denk wel dat iemand die nog studeert en begint aan een kindje dat dat echt wel heel anders is als dat je inderdaad 35+ bent met carrière, man, huis enz.

Niet dat het ene beter of slechter is.

Tuurlijk zijn er onzekerheden bij beide kanten, maar ik zie wel waarom er behoefte is aan een topic voor jonge moeders. Zoals waar loop je tegenaan als je nog studeerd.

quote:

Op vrijdag 1 januari 2010 21:50 schreef Ticootje het volgende:
Nou Miss, ik denk wel dat iemand die nog studeert en begint aan een kindje dat dat echt wel heel anders is als dat je inderdaad 35+ bent met carrière, man, huis enz.

Niet dat het ene beter of slechter is.

Tuurlijk zijn er onzekerheden bij beide kanten, maar ik zie wel waarom er behoefte is aan een topic voor jonge moeders. Zoals waar loop je tegenaan als je nog studeerd.

Nou, daar wilde ik net op reageren, op PyttPytt ook. Ik kan me voorstellen dat er behoefte is aan uitwisseling oever (aanstaand) moederschap en studeren. Dat is een heel specifieke situatie, en daarin zal het zeker handig zijn om bepaalde tips te krijgen of ervaringen van iemand te horen.
Maar ook studeren is niet voorbehouden aan jonge moeders, zoals ook al blijkt uit de post van She-Wolf. Er zijn veel meer (aanstaande) moeders die (weer) studeren, van allerlei leeftijden. Het zal wellicht vaker voorkomen bij jongere moeders, maar om er dan een leeftijd tot 25 aan te hangen, vind ik wat jammer en onnodig

Das ook wel weer waar.

Nou ja, laat ook maar eigenlijk.

Plannen zeker maar ze zijn nog niet erg concreet. Ik ben net naar mijn vriend toe geemigreerd, om daar te studeren en 50% te werken (hijw erkt fulltime). Zodra ik een half jaar 50% of meer werk, heb ik recht op 10 maanden 100%, of 12 maanden 80% loon als zwangerschapsverlof. Is het wel waard een baantje te zoeken dus! Zeker omdat het leven hier in Noorwegen aardig duur kan zijn, moet ik gewoon Noors inkomen hebben.

Daarnaast ga ik dus studeren, eerst wat losse vakken en dan waarschijnlijk een tweejarige master. Dan ben ik met een beetje geluk 27 als ik afstudeer, en dan wilde ik eigenlijk al wel een kindje hebben, als het meezit natuurlijk. Vandaar dat de kans dus groot is dat we tijdens mijn studie al beginnen, zeg maar

De regelingen zijn hier vrij goed, zo ver ik van we week heb gezien. Kinderopvang is briljant geregeld, en ook de aanpassingen in de studie. Gevolg is dan uiteraard wel dat ik er langer over zal doen dan die twee jaar. Ook iets om te overwegen dus, want wil ik wel tot mijn 28e studeren (heb al wat vertraging vanwege het overlijden van mijn beide ouders), en hebben we niet een 100% baan van mijn kant nodig als er straks een baby is... Lastig allemaal vind ik.

In mijn naaste omgeving is er (van mijn leeftijdgenoten) eigenlijk niemand met kinderen bezig, iedereen spitst erg op carrière, iets wat ik minder belangrijk vind dan (jong) kinderen. Dat zou ik dan wel weer jammer vinden, dat er van mijn vrienden ws weinig leeftijdsgenoten zijn voor mijn kinderen. Maargoed, zoals ik alz ei ben iknet geeomigreerd, en moet ik hier nog een hoop opbouwen (sociaal netwerk)... Ook iets wat ik wil doen vóór ik aan kinderen begin... Nog even die eierstokken in bedwang houden dus...

miss sly, zelfde gevoel denk ik als bij een topic voor iets als attachment parenting...er zijn blijkbaar jonge moeders met een behoefte aan een eigen topic... heel eerlijk vind ik juist jouw onbegrip hiervoor onbegrijpelijk.

pyttpytt vaak doe je juist door/via je kinderen ook wel weer nieuwe contacten op, dus dat netwerk vormt zich dan ook wel door hoor. het lijkt me wel extra spannend, zo in een ander land. spreek je al goed Noors?

Oh ik weet ook zeker dat het netwerk wel komt. Ik spreek vloeiend Noors, dus daar ligt het ook niet aan. Maar het lijkt me gewoon erg fijn om wat meer vrienden te hebben dan nu, te meer ook omdat ik geen ouders meer heb, zuslief in NL zit en liefs ouders en broer op een uur vliegen of 8 uur treinen afstand wonen (Noorwegen is best groot). Daar kan ik dus niet of erg lastig op terugvallen, dus het lijkt me een prettig idee om al wat meer gesettled te zijn zeg maar voor we van start gaan

Maar inderdaad, het is allemaal best spannend. Samenwonen, emigreren en ook nog kinderplannen, naast mijn studie... Maar wel erg leuk!

quote:

Op vrijdag 1 januari 2010 22:07 schreef Pyttpytt het volgende:
Plannen zeker maar ze zijn nog niet erg concreet. Ik ben net naar mijn vriend toe geemigreerd, om daar te studeren en 50% te werken (hijw erkt fulltime). Zodra ik een half jaar 50% of meer werk, heb ik recht op 10 maanden 100%, of 12 maanden 80% loon als zwangerschapsverlof. Is het wel waard een baantje te zoeken dus! Zeker omdat het leven hier in Noorwegen aardig duur kan zijn, moet ik gewoon Noors inkomen hebben.

Daarnaast ga ik dus studeren, eerst wat losse vakken en dan waarschijnlijk een tweejarige master. Dan ben ik met een beetje geluk 27 als ik afstudeer, en dan wilde ik eigenlijk al wel een kindje hebben, als het meezit natuurlijk. Vandaar dat de kans dus groot is dat we tijdens mijn studie al beginnen, zeg maar

De regelingen zijn hier vrij goed, zo ver ik van we week heb gezien. Kinderopvang is briljant geregeld, en ook de aanpassingen in de studie. Gevolg is dan uiteraard wel dat ik er langer over zal doen dan die twee jaar. Ook iets om te overwegen dus, want wil ik wel tot mijn 28e studeren (heb al wat vertraging vanwege het overlijden van mijn beide ouders), en hebben we niet een 100% baan van mijn kant nodig als er straks een baby is... Lastig allemaal vind ik.

In mijn naaste omgeving is er (van mijn leeftijdgenoten) eigenlijk niemand met kinderen bezig, iedereen spitst erg op carrière, iets wat ik minder belangrijk vind dan (jong) kinderen. Dat zou ik dan wel weer jammer vinden, dat er van mijn vrienden ws weinig leeftijdsgenoten zijn voor mijn kinderen. Maargoed, zoals ik alz ei ben iknet geeomigreerd, en moet ik hier nog een hoop opbouwen (sociaal netwerk)... Ook iets wat ik wil doen vóór ik aan kinderen begin... Nog even die eierstokken in bedwang houden dus...

Wat leuk! _{en wat spijtig te horen van je beide ouders zeg}

Ik weet uiteraard niet hoe het in Noorwegen zit maar misschien is het de moeite waard om nog meer te kijken naar andere overheidssteun en subsidies. Misschien zoiets als kindgebonden budget ofzo wat je kunt aanvragen. In Nederland is het ook mogelijk om nog een extra toeslag aan te vragen als je nog studeert en een kind verzorgt maar daar moet je wel voor aan hele strenge eisen voldoen, ik heb dat niet aangevraagd. Wellicht dat er zoiets bestaat? Een soort extra toelage?

Het valt niet mee studeren met een kind, maar met een strakke planning en wat discipline is het heel goed te doen dus laat je niet ontmoedigen daardoor hoor! En dat sociale netwerk bouw je wellicht ook wel op als je eenmaal zwanger bent, denk aan een zwangerschapscursus of iets in die geest. Wie weet leer je gelijk wat meer jonge moeders kennen dan. Ik moet zeggen dat dat wel is waar ik het meest moeite mee heb. Het "onbegrip" van mn leeftijdsgenoten voor wat betreft de keuze voor een kind. Maar och, gelukkig heb ik fok voor het kleppen over kindjes, en de rest bespreek ik wel met vriendinnen