Jonge moeders (<25)

Sja, ben ik inmiddels al een 'oude' moeder? ik ben straks 29 als ik bevallen ben!

Had heel graag jong moeder willen worden, op mijn 23e dan ook gestopt met de pil, maar door allerlei dingen nu pas, na ivf 3, zwanger. Ergens vind ik het wel jammer dat het nu 'pas' is gelukt, aan de andere kant.. Als ik nu terug kijk naar hoe ik was toen ik 23 was.... vind ik het helemaal niet erg dat ik nu op mijn 29e moeder word. Denk dat ik zelf wel een stuk rustiger ben geworden al in die 5/6 jaar...

Mijn moeder was 19 toen ik geboren werd. Dat vond ik voor mezelf te jong om op die leeftijd al aan kinderen te beginnen..

Volgens mij heeft zowel jong als wat ouder moeder worden zijn voor- en nadelen... het ligt dus gewoon helemaal aan de persoon zelf!

quote:

Op donderdag 31 december 2009 12:38 schreef poemojn het volgende:

[..]

Terugkijken naar een leven met kind kun je als 'oude' moeder ook niet, omdat je die kinderen niet had, en je gewoon niet weet hoe je leven was verlopen als je wel al jong kinderen had gekregen. Waarschijnlijk heel anders. Als ik geen kinderen had had ik nu waarschijnlijk fulltime gewerkt, skivakantie gehad, rug gebroken, thuis met WAO.

Nee, de exacte invulling kan je niet op terugkijken, maar je kunt wel jezelf tegen het licht houden.

Zo ben ik blij dat ik niet op m'n 26e kinderen heb gekregen, wat ik wel wilde voor die tijd. Achteraf kan ik zeggen of een beslissing wel of niet goed is uitgepakt.
Vooruit kan je niet zeggen of een beslissing wel of niet goed is.. in de tijdgeest van die beslissing zal ie altijd voor jou goed zijn.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 12:38 schreef Xs2Shanna het volgende:

[..]

Wat is daar mis mee? Mijn moeder was ook 40 toen ze beviel van mijn broertje, en die is inmiddels 7, ik heb een hele vlotte moeder en vader (ze kregen mijn broer toen zij 22 was, en mij toen ze 24 was), dus wat is het probleem? Zolang het lichaam het aankan, en accepteert....

Ik vind het eigenlijk om te gillen dat jonge grietjes met een kind zoiets zeggen, alsof dat écht niet kan, op oudere leeftijd kinderen krijgen.

Heb dank!

Cantare, daar heb je helemaal gelijk in hoor!
Als wij vroeger (toen was ik een jaar of 10) in de kring zaten op school en het gesprek was "hoe oud zijn je ouders" stond ik ook met open mond toen een klasgenootje zei dat haar vader 50 was.

Maar dat was "vroeger" echt uniek. Deze tijden krijgen mensen eigenlijk steeds meer op latere leeftijd kinderen....... vroeger was het normaal als je bv op je 22e een kind zou krijgen. Nu vinden mensen het vaak jong. Nu is de normale leeftijd tussen de 27 & 40 kun je wel een beetje stellen.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 12:51 schreef Cantare het volgende:

[..]

Dat oudere moeders prima moeders zijn, zal niemand kunnen bestrijden. Mijn moeder kreeg haar eerste op haar 34ste en de laatste op haar 41ste. Mijn vader is 5 jaar ouder. Topouders, echt, de beste.

Maar van de kind-kant bekeken: in die tijd waren eigenlijk alle ouders jonger dan de mijne. Ik heb daar zelf als kind en tiener heel wat nachtjes over liggen piekeren: hoe oud zal ik zijn als mijn ouders doodgaan? En zelfs nu: mijn moeder is 63 en mijn vader 68. Als ik 10 jaar had gewacht met kinderen, hadden zij ze dan nog te zien gekregen? Het klinkt dramatisch, maar dat waren en zijn dingen die ik écht moeilijk vind, en 1 van de overwegingen om zelf jong(er) moeder te willen worden.

Dat zijn ook moeilijke dingen, maar die zeggen weer niets... Mijn moeder is op haar 43e overleden... terwijl mijn schoonvader dit jaar 84 is geworden (en van hem hadden we juist verwacht dat die niet meer zou meemaken dat we een kindje zouden krijgen...)

Meld!

Hier nu 25 en ruim voor mijn 26e verjaardag straks twee kinderen

Maar mijn omgeving vindt het bij mij wel logisch geloof ik

Mijn ouders waren ook net over de 40 toen ik kwam, maar ik ben wel de jongste van 7. Denk dat dat ook wel uitmaakt
Maar nu heb ik inderdaad 2 pensioengerechtigde ouders En ze worden gewoon echt ouder en dat vind ik af en toe wel lastig op mijn leeftijd.

Ik ben afgestudeerd met buikje Maar nog niet zoveel buik, ik was net drie maanden zwanger bij diploma-uitreiking.
En dan zit je daar in de collegezaal, je weet nèt dat je zwanger bent en het zingt door je hoofd: 'ik zit hier met een baby in mijn buik ze zouden eens moeten weten, ik heb een baby in mijn buik! '

Probeer je dan nog maar eens te concentreren

Ik heb niet echt veel moeite gehad met concentreren toen ik zwanger was. Ik ben halverwege mijn tweede jaar zwanger geraakt. Er was qua verlof e.d. trouwens niks mogelijk. Voor het derde jaar werd er een 100% aanwezigheidsverplichting gesteld. Toen ik in een gesprek aangaf daar so wie so niet aan te kunnen voldoen omdat ik toch een keer moest bevallen, kreeg ik na diverse overleggen bij gods gratie 2 (!) verlofmomenten. Dus twee weken na mijn bevalling zat ik weer trouw op school. Had ik nog geluk dat er een week herfstvakantie tussenzat. Anders had ik het hele jaar overnieuw moeten doen en daar zat ik niet echt op te wachten. Maar ja, particuliere (HBO)opleiding, dus die kunnen met gemak hun eigen regels stellen.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:00 schreef She-Wolf het volgende:
Ik ben halverwege mijn tweede jaar zwanger geraakt.

wow, jij breekt alle records wat het jonge moederschap betreft!

quote:

Op donderdag 31 december 2009 12:32 schreef E.T. het volgende:

[..]

dat moet straks naar onze ouderdomskwaaltjes kijken en onderzoeken
[..]

Ik vraag me trouwens af hoe je hier bij komt. Waarom denk je dat?
Als 'oudere' moeder kun je makkelijker terugkijken naar hoe je jong was en hoe kinderen daar in gepast zouden kunnen hebben.. Als 'jongere' moeder kun je toch onmogelijk in de toekomst kijken?
Wellicht dat die15 jaar extra levenservaring voor veel meer rust zorgen bijv.

Oh dat geloof ik direct hoor, maar dat was ook niet waarom ik blij ben dat ik jong moeder ben geworden. Ik besef me ook maar al te goed dat er vrouwen zijn (in mijn directe omgeving ook meerdere) die pas later moeder worden omdat het gewoon niet zo makkelijk gaat. Of gewoon omdat ze er eerder echt niet aan toe waren. Dat snap ik ook goed!
Maar het lijkt me veel voordelen hebben om jong moeder te zijn. Vooral lichamelijke voordelen. Wat betreft levenservaring - ja, die zou ik graag hebben gehad toen ik mijn eerste dochter kreeg. Dus in dat opzicht zou ik graag wat later moeder zijn geworden. Maar ik zou er niet aan moeten denken nu al 40 te zijn met écht kleine kinderen. Want dat lijkt me dan gewoon een stuk zwaarder worden.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 12:54 schreef Xs2Shanna het volgende:
Als wij vroeger (toen was ik een jaar of 10) in de kring zaten op school en het gesprek was "hoe oud zijn je ouders" stond ik ook met open mond toen een klasgenootje zei dat haar vader 50 was.

Ik ook, want mijn ouders waren redelijk jong toen ze mij kregen. Maar diezelfde gezinnen hadden een veel mooier huis, een grote tuin om in te spelen, en de kinderen kwamen na de zomervakantie met geweldige verhalen terug over hun vakantie. Ik verzon daarentegen exotische bestemmingen om ook maar een mooi verhaal te hebben. _{Mijn moeder had eens verteld dat we verre familie in Australië hebben. Ik kon heel overtuigend vertellen over onze 6 weken in Australië, over slangen in het open veld en vogelspinnen in de huishoudkast.}

Toen ik jong was vond ik het best vervelend dat wij nooit geld hadden om op vakantie te gaan, want elk jaar ging het vakantiegeld naar iets verantwoords als een wasmachine. En mijn ouders zijn in mijn puberjaren gescheiden omdat ze duidelijk te jong en onervaren waren voor een serieuze relatie toen ze mij kregen. Zo is er altijd weer wat. Ik begrijp dat vergelijken dan ook niet zo goed. Ondanks de problemen die mijn ouders hadden die min of meer typisch zijn voor mensen die (te) jong kinderen krijgen ben ik dol op ze en kijk ik terug op een gelukkige jeugd.

*test*

ha hij doet het! Ik kon claudia's post niet zien

Wij hadden vroeger thuis ook niet ontzettend veel geld maar dat lag en ligt meer aan het soort werk dat mijn ouders doen en deden. We hebben nooit op een houtje hoeven bijten maar echt breed hadden we het nou ook weer niet. En nog steeds niet eigenlijk.

Ik ben het wel eens met Shana (nick vergeten), ik vind de kritiek over en weer een beetje gek, dat jonge moeders commentaar hebben op oudere moeders enzo (maar ook andersom!). Aan allebei de "soorten" moederschap zitten imho voordelen en nadelen, maar ik blijf wel vinden dat een ieder moet doen wat hem/haar het best lijkt.
Shanna kiest er voor om eerst financieel ruim te zitten en een huis te hebben en meer van dat. Mijn persoonlijke kinderwens was sterker dan de wens om een eigen huis. Ik heb echt heus mijn ambities hoor maar mn kinderwens stak met kop en schouders overal bovenuit. Dus ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik er echt heel erg aan toe was of hoe je dat ook verwoordt.

[ Bericht 84% gewijzigd door huuphuup op 31-12-2009 14:37:44 ]

quote:

Op donderdag 31 december 2009 13:34 schreef freecell het volgende:
Mijn ouders waren ook net over de 40 toen ik kwam, maar ik ben wel de jongste van 7. Denk dat dat ook wel uitmaakt
Maar nu heb ik inderdaad 2 pensioengerechtigde ouders En ze worden gewoon echt ouder en dat vind ik af en toe wel lastig op mijn leeftijd.

Mijn ouders waren ook in de veertig toen ik geboren werd, mijn moeder 42 en mijn vader 47. Op de kleuterschool dachten de meeste kinderen dat het mijn opa en oma waren ipv mijn ouders. Mijn moeder was nog helemaal niet grijs, maar mijn vader was al vroeg kalend dus dat versterkte de indruk wel.

[ Bericht 1% gewijzigd door Suzanna op 31-12-2009 14:40:41 ]

quote:

Op donderdag 31 december 2009 12:35 schreef Xs2Shanna het volgende:

[..]

Nee hoor, ik had op mijn 21e ook al dolgraag een kind willen krijgen. Maar ik ben er gewoon niet aan toe. Ik wil eerst mijn carriere zo ontwikkelen dat ik me nooit meer druk hoef te maken, en ook niet afhankelijk hoef te zijn van mijn vriend/man! Daar past een kind nu gewoon echt niet bij. Ik ben écht oprecht jaloers als ik een zwangere vrouw zie, maar ik ben iets te realistisch om het dan maar door te zetten.

Maar dat klopt dan toch met wat de buurvrouw zegt: 'of geeft ieder er op een ander moment gehoor aan' ?

Ikzelf heb een paar jaar een heel, heel serieuze kinderwens gehad en het is dat mijn partner 'liever nu nog even niet, eerst wat zaken op orde' zei, anders had hier ook al een kindje rondgescharreld (als het allemaal gelukt was, natuurlijk, want da's ook geen zekerheid). En nu zou het prima kunnen, maar wil ik zelf nog even niet. Klokje is even gestopt, zeg maar. Ik hoop dat ie het nog gaat doen

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:30 schreef Suzanna het volgende:

[..]

Mijn ouders waren ook in de veertig toen ik geboren werd, mijn moeder 42 en mijn vader 47. Op de kleuterschool dachten de meeste kinderen dat het mijn opa en oma waren ipv mijn ouders. Mijn moeder was nog helemaal niet grijs, maar mijn vader was al vroeg kalend dus dat versterkte de indruk wel.
Dat heeft er ook mee te maken dat ik jong moeder wilde worden.

Jij wilde jong moeder worden vanwege de indruk van andere kinderen op de kleuterschool Mijn vader werd ook regelmatig voor mijn opa aangezien. Ik kan me niet herinneren dat hij of ik daar erge problemen mee gehad hebben.

Nee hoor...dat was echt niet de enige reden. Maar als je dat wilt denken, ga je gang.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:15 schreef Suzanna het volgende:

[..]

Oh dat geloof ik direct hoor, maar dat was ook niet waarom ik blij ben dat ik jong moeder ben geworden. Ik besef me ook maar al te goed dat er vrouwen zijn (in mijn directe omgeving ook meerdere) die pas later moeder worden omdat het gewoon niet zo makkelijk gaat. Of gewoon omdat ze er eerder echt niet aan toe waren. Dat snap ik ook goed!
Maar het lijkt me veel voordelen hebben om jong moeder te zijn. Vooral lichamelijke voordelen. Wat betreft levenservaring - ja, die zou ik graag hebben gehad toen ik mijn eerste dochter kreeg. Dus in dat opzicht zou ik graag wat later moeder zijn geworden. Maar ik zou er niet aan moeten denken nu al 40 te zijn met écht kleine kinderen. Want dat lijkt me dan gewoon een stuk zwaarder worden.

Ik ben deze maand 41 geworden, mijn dochter is 5 maanden. Mijn zwangerschap was lichamelijk gezien perfecht, geen last van misselijkheid, BI, of weet ik wat voor klachten. Mijn bevalling was zwaar, maar niet zwaarder dan een gemiddelde bevalling, want bevallingen zijn nu eenmaal zwaar. En ook na de bevalling duurde ht bij mij echt niet langer voorik lichamelijk weer op peil was.
Verder ben ik het gewend om met bijv mijn neefjes over de vloer te kruipen, met ze door de tuin te rennen en bezig te zijn.

Ik geloof dat het lichamelijk echt niet zwaarder is hoor, als je ouder bent.

Wat betreft de levenservaring: ik wilde heel erg graag al veel eerder een kind, maar ik denk, kijkend naar mezelf, dat ik 15 jaar geleden niet zo'n fijne, goede, bewuste moeder had kunnen zijn als ik nu kan zijn.

Nee hoor...dat was echt niet de enige reden. Daarom heb ik die zin even weggehaald, kwam een beetje vreemd over. Maar goed, ik heb het idee dat in dit topic wát je ook zegt verkeerd gaat opgevat worden, omdat het blijkbaar nogal een 'touchy feely' onderwerp is. Dus ik hou m'n mond maar even

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:42 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik ben deze maand 41 geworden, mijn dochter is 5 maanden. Mijn zwangerschap was lichamelijk gezien perfecht, geen last van misselijkheid, BI, of weet ik wat voor klachten. Mijn bevalling was zwaar, maar niet zwaarder dan een gemiddelde bevalling, want bevallingen zijn nu eenmaal zwaar. En ook na de bevalling duurde ht bij mij echt niet langer voorik lichamelijk weer op peil was.
Verder ben ik het gewend om met bijv mijn neefjes over de vloer te kruipen, met ze door de tuin te rennen en bezig te zijn.

Ik geloof dat het lichamelijk echt niet zwaarder is hoor, als je ouder bent.

Wat betreft de levenservaring: ik wilde heel erg graag al veel eerder een kind, maar ik denk, kijkend naar mezelf, dat ik 15 jaar geleden niet zo'n fijne, goede, bewuste moeder had kunnen zijn als ik nu kan zijn.

Maar precies dat vind ik dus vaak wel vervelend om te horen. Jij betrekt het dan vooral op jezelf en dan valt het alweer een pak mee, maar een hoop mensen doen dat niet en veralgemeniseren.
En op die manier geeft dat mij dan weer op een bepaalde manier het gevoel dat oudere moeders op mij (lees: jongere moeders) neer kijken omdat ze vinden dat mijn moederschap het niet haalt bij dat van hen omdat zij meer levenservaring hebben en rustiger en bewuster etc zijn. Terwijl ook dat dus niet per se waar hoeft te zijn denk ik.

Ik snap wel wat jij bedoelt en jij snapt ook vast wel wat ik bedoel, maar zulke dingen daar hangt het dan dus op qua gevoel. Oudere moeders vinden het onzin dat het fysieke argument in de strijd wordt gegooid want er is niets mis met ze fysiek en het gaat allemaal goed. Ik vind het dus altijd een beetje vervelend als het "levenservaring" argument erin wordt gegooid. Je leven is nu eenmaal een aaneenschakeling van voortschrijdende inzichten (als het goed is ) dus ja met 40 weet je meer dan met 20, maar met 50 weet je ook meer dan met 40. Kortom, het is voor mij niet per se een reden om vanwege de levenservaring te wachten met kinderen te krijgen. Net zoals het voor veel vrouwen geen reden is om vanwege het fysieke aspect eerder kinderen te krijgen.

Hmm ik verwoord me weer wazig

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:42 schreef Suzanna het volgende:
Nee hoor...dat was echt niet de enige reden. Maar als je dat wilt denken, ga je gang.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:44 schreef Suzanna het volgende:
Nee hoor...dat was echt niet de enige reden. Daarom heb ik die zin even weggehaald, kwam een beetje vreemd over. Maar goed, ik heb het idee dat in dit topic wát je ook zegt verkeerd gaat opgevat worden, omdat het blijkbaar nogal een 'touchy feely' onderwerp is. Dus ik hou m'n mond maar even

Nou, ik denk niet zoveel, ik lees alleen wat jij schrijft en daar verbaasde ik me over. Dat de mening van anderen zoveel invloed heeft, zeg maar. Dat kan, daar is niets mis mee Je hoeft van mij zeker niet je mond te houden in elk geval, maar het viel me gewoon op.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:54 schreef huuphuup het volgende:

[..]

Maar precies dat vind ik dus vaak wel vervelend om te horen. Jij betrekt het dan vooral op jezelf en dan valt het alweer een pak mee, maar een hoop mensen doen dat niet en veralgemeniseren.
En op die manier geeft dat mij dan weer op een bepaalde manier het gevoel dat oudere moeders op mij (lees: jongere moeders) neer kijken omdat ze vinden dat mijn moederschap het niet haalt bij dat van hen omdat zij meer levenservaring hebben en rustiger en bewuster etc zijn. Terwijl ook dat dus niet per se waar hoeft te zijn denk ik.

Ik snap wel wat jij bedoelt en jij snapt ook vast wel wat ik bedoel, maar zulke dingen daar hangt het dan dus op qua gevoel. Oudere moeders vinden het onzin dat het fysieke argument in de strijd wordt gegooid want er is niets mis met ze fysiek en het gaat allemaal goed. Ik vind het dus altijd een beetje vervelend als het "levenservaring" argument erin wordt gegooid. Je leven is nu eenmaal een aaneenschakeling van voortschrijdende inzichten (als het goed is ) dus ja met 40 weet je meer dan met 20, maar met 50 weet je ook meer dan met 40. Kortom, het is voor mij niet per se een reden om vanwege de levenservaring te wachten met kinderen te krijgen. Net zoals het voor veel vrouwen geen reden is om vanwege het fysieke aspect eerder kinderen te krijgen.

Hmm ik verwoord me weer wazig

Nee hoor, ik vind je eigenlijk juist duidelijk. Ben het er wel mee eens. En ik denk dat ik ook te snel vooroordelen heb over bepaalde dingen, maar ik denk dat iedereen dat heeft.

quote:

Op donderdag 31 december 2009 14:54 schreef huuphuup het volgende:

[..]

Maar precies dat vind ik dus vaak wel vervelend om te horen. Jij betrekt het dan vooral op jezelf en dan valt het alweer een pak mee, maar een hoop mensen doen dat niet en veralgemeniseren.
En op die manier geeft dat mij dan weer op een bepaalde manier het gevoel dat oudere moeders op mij (lees: jongere moeders) neer kijken omdat ze vinden dat mijn moederschap het niet haalt bij dat van hen omdat zij meer levenservaring hebben en rustiger en bewuster etc zijn. Terwijl ook dat dus niet per se waar hoeft te zijn denk ik.

Ik snap wel wat jij bedoelt en jij snapt ook vast wel wat ik bedoel, maar zulke dingen daar hangt het dan dus op qua gevoel. Oudere moeders vinden het onzin dat het fysieke argument in de strijd wordt gegooid want er is niets mis met ze fysiek en het gaat allemaal goed. Ik vind het dus altijd een beetje vervelend als het "levenservaring" argument erin wordt gegooid. Je leven is nu eenmaal een aaneenschakeling van voortschrijdende inzichten (als het goed is ) dus ja met 40 weet je meer dan met 20, maar met 50 weet je ook meer dan met 40. Kortom, het is voor mij niet per se een reden om vanwege de levenservaring te wachten met kinderen te krijgen. Net zoals het voor veel vrouwen geen reden is om vanwege het fysieke aspect eerder kinderen te krijgen.

Hmm ik verwoord me weer wazig

och, ik zou me er niet druk om maken. Als ik zo op dit forum al om me heen kijk zie ik mijzelf als jonge moeder toch stukken bewuster bezig dan sommige oudere moeders.
Ik denk dat je het beter per persoon kan bekijken. De 1 is op haar 20e al een stuk volwassener dan een ander van 30. De 1 is van nature erg zorgzaam, de ander wat minder.