OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Dan geef je er dus op een ander tijdstip gehoor aan en onderschrijf je hier mee dus precies mijn puntquote:Op donderdag 31 december 2009 12:35 schreef Xs2Shanna het volgende:
[..]
Nee hoor, ik had op mijn 21e ook al dolgraag een kind willen krijgen. Maar ik ben er gewoon niet aan toe. Ik wil eerst mijn carriere zo ontwikkelen dat ik me nooit meer druk hoef te maken, en ook niet afhankelijk hoef te zijn van mijn vriend/man! Daar past een kind nu gewoon echt niet bij. Ik ben écht oprecht jaloers als ik een zwangere vrouw zie, maar ik ben iets te realistisch om het dan maar door te zetten.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
ja dat dusquote:Op donderdag 31 december 2009 15:05 schreef Kleurdoos het volgende:
[..]
och, ik zou me er niet druk om maken. Als ik zo op dit forum al om me heen kijk zie ik mijzelf als jonge moeder toch stukken bewuster bezig dan sommige oudere moeders.
Ik denk dat je het beter per persoon kan bekijken. De 1 is op haar 20e al een stuk volwassener dan een ander van 30. De 1 is van nature erg zorgzaam, de ander wat minder.
waarmee ik mezelf niet boven oudere moeders wil stellen, zo bedoel ik het niet, maar idd wat kleurdoos zegt, het verschilt van persoon tot persoon, en leeftijd is maar een getal en zegt uiteindelijk niet zo heel erg veel.
Het staat er nogal zwart-wit, dus ik snap je reactie eigenlijk wel, maar zoals het er staat was het in ieder geval niet. De mening van de kinders op de kleuterschool kan mij niets schelen voor mezelfquote:Op donderdag 31 december 2009 14:56 schreef miss_dynastie het volgende:
Nou, ik denk niet zoveel, ik lees alleen wat jij schrijft en daar verbaasde ik me over. Dat de mening van anderen zoveel invloed heeft, zeg maar. Dat kan, daar is niets mis mee
en toen ook niet, ik vond het vooral raar, want het waren toch gewoon mijn ouders???! Ik snapte toen écht niet waarom ze dachten dat het mijn opa/oma waren. Dus zelf heb ik ze niet als óud ervaren. Verder herinner ik me niet echt iets over dat ik het erg vond wat ze ervan dachten.Ik vertelde het hier alleen even omdat ik het wel tekenend vond, voor hoe oud ze leken voor mijn leeftijdsgenootjes. Het leeftijdsverschil was wel groot tussen mijn en andere ouders.
Mijn vader is ook jong overleden (toen hij 62 was, toen was ik 13) en daardoor heb ik een groot gedeelte van mijn jeugd een vader moeten missen. Hij werd al ziek toen ik 8 was en ik herinner me niet veel van vóór die tijd. Als ik éérder geboren was, had ik toch heel wat meer mogen meemaken van mijn vader... ik denk eigenlijk dat dat er een beetje achter zit. Raar misschien, maar ach, zo werken dat soort dingen toch wel.
Ik ben ook weleens jaloers geweest op mijn oudere broers en zussen (ik ben de jongste van 8 kinderen) dat zij zoveel méér hadden meegemaakt van mijn vader, ook voordat hij ziek werd.
Maar dat schreef ze toch helemaal niet? niet zo op alle slakken zout leggen hoorquote:
[..]
[..]
Nou, ik denk niet zoveel, ik lees alleen wat jij schrijft en daar verbaasde ik me over. Dat de mening van anderen zoveel invloed heeft, zeg maar. Dat kan, daar is niets mis mee
en ik kan me voorstellen dat als je eigen ouders erg oud waren, je dan de neiging hebt om zelf juist jonger moeder te worden, het KAN een reden zijn.
stormy waters...
sailin'
sailin'
Helemaal mee eens wat kleurdoos zegt 
Wat me opvalt trouwens is dat veel mensen het als een voordeel zien meer levenservaring te hebben op het moment dat je kinderen krijgt en dat het daarom dus een voordeel zou zijn later kinderen te krijgen. Ik zie zelf totaal niet wat daar per definitie een voordeel aan is eigenlijk. Het hangt er maar net van af wat voor levenservaring het dan is en hoe er door de persoon mee om gegaan wordt, wat mij betreft dus net als puur de leeftijd iets wat totaal niet als voor- dan wel nadeel gezien zou moeten worden bij het krijgen van kinderen.
Voor mij was het trouwens ook vanwege wat ik gewend was uit mijn omgeving heel normaal om rond mijn 20ste kinderen te krijgen. En ik was als kind altijd soort van trots dat mijn moeder nog zo jong was als de gesprekken op school er weer eens over gingen hoe oud je ouders waren, dat zorgde er bij mij denk ik ook voor dat ik al zo vroeg begon te rammelen. (ik rammelde vanaf mn 16e een beetje en vanaf mn 18e in alle hevigheid al eigenlijk maar toen wist ik wel dat ik er nog niet aan toe was.)
Wat me opvalt trouwens is dat veel mensen het als een voordeel zien meer levenservaring te hebben op het moment dat je kinderen krijgt en dat het daarom dus een voordeel zou zijn later kinderen te krijgen. Ik zie zelf totaal niet wat daar per definitie een voordeel aan is eigenlijk. Het hangt er maar net van af wat voor levenservaring het dan is en hoe er door de persoon mee om gegaan wordt, wat mij betreft dus net als puur de leeftijd iets wat totaal niet als voor- dan wel nadeel gezien zou moeten worden bij het krijgen van kinderen.
Voor mij was het trouwens ook vanwege wat ik gewend was uit mijn omgeving heel normaal om rond mijn 20ste kinderen te krijgen. En ik was als kind altijd soort van trots dat mijn moeder nog zo jong was als de gesprekken op school er weer eens over gingen hoe oud je ouders waren, dat zorgde er bij mij denk ik ook voor dat ik al zo vroeg begon te rammelen. (ik rammelde vanaf mn 16e een beetje en vanaf mn 18e in alle hevigheid al eigenlijk maar toen wist ik wel dat ik er nog niet aan toe was.)
huup, toen ik Liam kreeg was ik 32 en dus een stuk ouder dan jij nu, maar net als voor jou, was het mijn eerste kind en had ik daar totaal geen ervaring mee en in die zin zijn we totaal gelijk Zo sta ik er tegenover.
en kleurdoos, ik hoop niet dat je volwassenheid en bewust ouderschap op 1 hoop gooit want dat heeft dan natuurlijk weer niets met elkaar te maken 
Zo sta ik er tegenover.en kleurdoos, ik hoop niet dat je volwassenheid en bewust ouderschap op 1 hoop gooit
want dat heeft dan natuurlijk weer niets met elkaar te maken
stormy waters...
sailin'
sailin'
quote:Op woensdag 30 december 2009 13:00 schreef Kleurdoos het volgende:
[..]
ghe, ik dacht dat je veel ouder was
haha hoe ben je daar nou op gekomen dan...? Ben ook een jonkie Nu even bijlezen
Ja belaan, dat is het. ik zat te zoeken naar een goede formulering. Ik ben alweer 10 jaar moeder, en was dus ooit "jong" en nu dus "oud" Terugkijkend denk ik dat ik best gespannen ben geweest over sommige dingen. Dat ik daardoor wellicht minder heb genoten. wilde het zo graag "goed" doen. Aan ieders verwachtingen voldoen, perfect zijn, bewust, voorlezen, geen snoep en weet ik wat voor dingen allemaal.
Niet dat ik mijn kinderen nu volstop, en voorlezen doe ik nog steeds, er is wel zoiets als voortschrijdend inzicht. Voor mijn gevoel heeft het deels ook te maken met leeftijd maar ook aan mijn persoonlijke groei die door mijn leeftijd voor een groot deel is gevormd door mijn kinderen. (ik bedoel, had ik nu mijn eerste gehad was ik tot een ander mens gevormd geweest) Een deel van het inzicht is dat ik niet de waarheid in pacht heb. Mijn manier van opvoeden is goed voor míj, voor ons. En dat is ook voldoende. Andere mensen maken andere keuzes, en die zijn weer goed voor hen.
Niet dat ik mijn kinderen nu volstop, en voorlezen doe ik nog steeds, er is wel zoiets als voortschrijdend inzicht. Voor mijn gevoel heeft het deels ook te maken met leeftijd maar ook aan mijn persoonlijke groei die door mijn leeftijd voor een groot deel is gevormd door mijn kinderen. (ik bedoel, had ik nu mijn eerste gehad was ik tot een ander mens gevormd geweest) Een deel van het inzicht is dat ik niet de waarheid in pacht heb. Mijn manier van opvoeden is goed voor míj, voor ons. En dat is ook voldoende. Andere mensen maken andere keuzes, en die zijn weer goed voor hen.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
QFTquote:Op donderdag 31 december 2009 15:39 schreef Belana het volgende:
huup, toen ik Liam kreeg was ik 32 en dus een stuk ouder dan jij nu, maar net als voor jou, was het mijn eerste kind en had ik daar totaal geen ervaring mee en in die zin zijn we totaal gelijk
en kleurdoos, ik hoop niet dat je volwassenheid en bewust ouderschap op 1 hoop gooit
Leeftijd zegt niets over volwassenheid. Zolang je over een flinke portie verantwoordelijkheidsgevoel beschikt en je kind een fatsoenlijke basis en veel liefde kan bieden ben je in mijn ogen gewoon klaar voor ouderschap. En dat kan met 20 jaar zijn of met 40 jaar.
Nu moet ik alleen nog mezelf overtuigen van het feit dat ik binnenkort echt mamma word, en dat de benaming 'meisje' voor mezelf misschien niet meer zo goed past
ja en ik bedoel dus dat ik die onzekerheid net zo goed had met mijn 32 jaar en door de ervaring die ik nu heb opgedaan met het krijgen van kinderen zou ik die nu niet meer hebben
stormy waters...
sailin'
sailin'
kijk en HIER komt dan mijn leeftijd naar voren, want dit moest ik even opzoekenquote:
stormy waters...
sailin'
sailin'
Denk ik ook.quote:Op donderdag 31 december 2009 15:09 schreef huuphuup het volgende:
het verschilt van persoon tot persoon, en leeftijd is maar een getal en zegt uiteindelijk niet zo heel erg veel.
Ik geloof er ook niet zo erg in dat je door het opdoen van meer levenservaring (in jaren) een betere moeder bent. Een moeder is goed omdat ze van haar kind houdt, ervoor zorgt en het begeleidt naar volwassenheid. Ik heb géén idee meer wie het verzon, maar er schijnt een term "goed genoeg ouderschap" te zijn. Als je je "gewoon" aanpast aan de behoeften van je kind en daarop inspeelt dan is het goed, en veel meer kun je niet doen. De kwaliteit van de ontwikkeling van het kind loopt niet tot in het oneindige op met de kwaliteit van het ouderschap (als in: meer weten, wijzer zijn, etc.). Goed genoeg, is goed genoeg, het kind doet de rest. Of je dan 20 of 40 bent, maakt niet zoveel uit. Als je 20 bent kunnen er dingen zijn die je vermogen om voor een kind te zorgen in de weg staan, maar op je 30ste of 40ste ook.
Soms denk ik wel eens - maar dat is wel een beetje offtopic - dat je ook té bewust met de planning van kinderen bezig kan zijn. We willen dit, we willen dat, zus en zo oud zijn, en dan is er ruimte en tijd voor een baby. Of juist niet. Natuurlijk begrijp ik dat je het een beetje wilt plannen, maar soms kan het ook tot een bepaald soort besluiteloosheid leiden. Ben ik er wel aan toe? Hoe moet het met m'n werk? Is ons huis wel groot genoeg? Als je dan een beetje een twijfelaar bent, is het toch bijna nóóit ideaal? Leven is leren, en leren moeder te zijn kan ook alleen maar door het mee te maken. Het is nooit DE tijd, je zult áltijd opmerkingen krijgen en je zult altijd voor- en nadelen van je situatie ondervinden. Ik sta er zelf redelijk luchtig in: wat gezond verstand gebruiken, naar mezelf luisteren en kijken wat moeder natuur me brengt. Het komt zoals het komt en we maken er het beste van.
</blaat>
Ik ben het helemaal met je eens, hoorquote:
[..]
Maar precies dat vind ik dus vaak wel vervelend om te horen. Jij betrekt het dan vooral op jezelf en dan valt het alweer een pak mee, maar een hoop mensen doen dat niet en veralgemeniseren.
En op die manier geeft dat mij dan weer op een bepaalde manier het gevoel dat oudere moeders op mij (lees: jongere moeders) neer kijken omdat ze vinden dat mijn moederschap het niet haalt bij dat van hen omdat zij meer levenservaring hebben en rustiger en bewuster etc zijn. Terwijl ook dat dus niet per se waar hoeft te zijn denk ik.
Ik snap wel wat jij bedoelt en jij snapt ook vast wel wat ik bedoel, maar zulke dingen daar hangt het dan dus op qua gevoel. Oudere moeders vinden het onzin dat het fysieke argument in de strijd wordt gegooid want er is niets mis met ze fysiek en het gaat allemaal goed. Ik vind het dus altijd een beetje vervelend als het "levenservaring" argument erin wordt gegooid. Je leven is nu eenmaal een aaneenschakeling van voortschrijdende inzichten (als het goed is) dus ja met 40 weet je meer dan met 20, maar met 50 weet je ook meer dan met 40. Kortom, het is voor mij niet per se een reden om vanwege de levenservaring te wachten met kinderen te krijgen. Net zoals het voor veel vrouwen geen reden is om vanwege het fysieke aspect eerder kinderen te krijgen.
Hmm ik verwoord me weer wazig
Zoals gezegd, ik had graag 15 jaar geleden moeder geworden, maar dat is niet gelukt. En nu, nu ik kijk hoezeer ik nog gegroeid ben en mezelf heb leren kennen, kan ik voor mezelf zeggen dat ik denk dat het zo goed is geweest. En waarschijnlijk als het wel gelukt was, was ik ook een fijne moeder geweest, alleen anders dan nu. En ik vind het zelf nu fijn zoals het is.
Ow ja, en dat wilde ik dan nog toevoegen: daarom vind ik dit topic dus weinig toevoegen tov andere topics. De ene jonge moeder is de andere niet, etc. Ik heb zoiets ook al eerder aangegeven in dit topic maar dat werd me niet in dank afgenomen. Ik denk dat je jezelf of anderen niet in hokjes hoeft te plaatsen en dat iedere moeder de goede en minder goede, leuke en minder leuke, en moeielijke en gemakkelijke dingen tegenkomen. Soms zijn die misschien gerelateerd aan de leeftijd, soms aan de eigen fysiek die niets met leeftijd te maken heeft, soms met omstandigheden, etc.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Ja, dat ook. Wat zou het heerlijk ontspannen zijn nu nog een kind te krijgen.... Maar ja, vlak die ellendige hormonen ook niet uit.quote:
ja en ik bedoel dus dat ik die onzekerheid net zo goed had met mijn 32 jaar en door de ervaring die ik nu heb opgedaan met het krijgen van kinderen zou ik die nu niet meer hebben
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
ik moet er niet aan denken om nog een kind te krijgen de Horror!
ten eerste vind ik zwanger zijn een crime (want auw en depri) en ik ben nu net uit de luiers en baby's en de jongste gaat over een half jaar naar school, heerlijk! Nee, niet nog eens
de Horror!ten eerste vind ik zwanger zijn een crime (want auw en depri) en ik ben nu net uit de luiers en baby's en de jongste gaat over een half jaar naar school, heerlijk! Nee, niet nog eens
stormy waters...
sailin'
sailin'
Ja, nee, slechts theoretisch.quote:
ik moet er niet aan denken om nog een kind te krijgen
ten eerste vind ik zwanger zijn een crime (want auw en depri) en ik ben nu net uit de luiers en baby's en de jongste gaat over een half jaar naar school, heerlijk! Nee, niet nog eens
Het had mij heerlijk geleken om bij de derde te beginnen, qua gevoel van zekerheid en inwendige rust enzo.
Het maakt ook niet uit of je koopt, kraakt of huurt, buurvrouw is steeds in de buurt.
Ik was 22 toen Sara geboren werd (Sara was wel een 'ongelukje'<-- stom woord). Inmiddels 26 jaar, en 2 kinderen.
Echt vooroordelen krijg ik niet, maar ik merk nu Sara naar school gaat wel wat meer dat andere moeders mij maar een broekie vinden ofzo
Nou moet ik zeggen dat we in een redelijk 'dure wijk' wonen (zelf huren we gewoon hoor ) en dat Sara dan ook net op de school zit waar alle 'dure mensen' hun kinderen ook op hebben zitten (tis gewoon de beste school), maar goed, ik merk wel dat ik als jonge moeder er niet tussen pas.
Ik ben gestopt met mijn opleiding toen ik zwanger was van Sara, ik hoop in het komende najaar weer te kunnen studeren (deeltijd).
Echt vooroordelen krijg ik niet, maar ik merk nu Sara naar school gaat wel wat meer dat andere moeders mij maar een broekie vinden ofzo
Nou moet ik zeggen dat we in een redelijk 'dure wijk' wonen (zelf huren we gewoon hoor
) en dat Sara dan ook net op de school zit waar alle 'dure mensen' hun kinderen ook op hebben zitten (tis gewoon de beste school), maar goed, ik merk wel dat ik als jonge moeder er niet tussen pas. Ik ben gestopt met mijn opleiding toen ik zwanger was van Sara, ik hoop in het komende najaar weer te kunnen studeren (deeltijd).
En dat dus. Als ik soms de totaal onopgevoede mormels van andere ouders om me heen zie, dan weet ik dat ik 't toch echt niet zo verkeerd doequote:Op donderdag 31 december 2009 15:05 schreef Kleurdoos het volgende:
[..]
och, ik zou me er niet druk om maken. Als ik zo op dit forum al om me heen kijk zie ik mijzelf als jonge moeder toch stukken bewuster bezig dan sommige oudere moeders.
Ik denk dat je het beter per persoon kan bekijken. De 1 is op haar 20e al een stuk volwassener dan een ander van 30. De 1 is van nature erg zorgzaam, de ander wat minder.
ja snapte ik welquote:
[..]
Ja, nee, slechts theoretisch.
Ik moet zeggen dat ik me ook weer niet vreselijk druk heb gemaakt de eerste keer, dus het hoeft niet over. Met Ezra ging het vervolgens wel makkelijker dat wel. Tja, levenservaring he
stormy waters...
sailin'
sailin'
Haha sorry, ik ben een beetje een nerdquote:Op donderdag 31 december 2009 15:57 schreef Belana het volgende:
[..]
kijk en HIER komt dan mijn leeftijd naar voren, want dit moest ik even opzoeken
Ik ken trouwens een jongen die een paar jaar jonger is dan ik ben en een vader heeft van achter in de 80
Die man kan niets meer, en is ontzettend afhankelijk van zijn zoon (die daarom ook nog thuis woont). Vind ik echt zielig voor die jongen.
Er staan meerdere voorbeelden toch? Dus nee, dat bedoelde ik niet.quote:Op donderdag 31 december 2009 15:39 schreef Belana het volgende:
huup, toen ik Liam kreeg was ik 32 en dus een stuk ouder dan jij nu, maar net als voor jou, was het mijn eerste kind en had ik daar totaal geen ervaring mee en in die zin zijn we totaal gelijk
en kleurdoos, ik hoop niet dat je volwassenheid en bewust ouderschap op 1 hoop gooit
Bewust bezig ben ik zeker, volwassen nog lang niet.
Ik was 25 toen ik beviel van Ruben, maar ben inmiddels 27. Vind mezelf niet zo heel jong meer, ook niet toen ik zwanger was van Ruben. Ik besef best dat ik misschien best jong ben in tegenstelling tot andere moeders, maar toch voelt het anders.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
je uiterlijkquote:Op donderdag 31 december 2009 15:42 schreef Fruppel het volgende:
[..]
Nu even bijlezen
en heel serieus ben je ookquote:
[..]
Er staan meerdere voorbeelden toch? Dus nee, dat bedoelde ik niet.
Bewust bezig ben ik zeker, volwassen nog lang niet.
misschien een beetje TE
stormy waters...
sailin'
sailin'
Euh...quote:
[..]
kijk en HIER komt dan mijn leeftijd naar voren, want dit moest ik even opzoeken
Help? En ik voelde me nog zo jong 
uhm, nee dat ook al nietquote:Op donderdag 31 december 2009 16:38 schreef Belana het volgende:
[..]
en heel serieus ben je ook
Ik wilde net zo'n beetje beginnen met tikken toen ik deze post zag en daarin eigenlijk verwoord zag wat ik zelf wilde zeggen...quote:Op donderdag 31 december 2009 16:03 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik ben het helemaal met je eens, hoor
Zoals gezegd, ik had graag 15 jaar geleden moeder geworden, maar dat is niet gelukt. En nu, nu ik kijk hoezeer ik nog gegroeid ben en mezelf heb leren kennen, kan ik voor mezelf zeggen dat ik denk dat het zo goed is geweest. En waarschijnlijk als het wel gelukt was, was ik ook een fijne moeder geweest, alleen anders dan nu. En ik vind het zelf nu fijn zoals het is.
Ow ja, en dat wilde ik dan nog toevoegen: daarom vind ik dit topic dus weinig toevoegen tov andere topics. De ene jonge moeder is de andere niet, etc. Ik heb zoiets ook al eerder aangegeven in dit topic maar dat werd me niet in dank afgenomen. Ik denk dat je jezelf of anderen niet in hokjes hoeft te plaatsen en dat iedere moeder de goede en minder goede, leuke en minder leuke, en moeielijke en gemakkelijke dingen tegenkomen. Soms zijn die misschien gerelateerd aan de leeftijd, soms aan de eigen fysiek die niets met leeftijd te maken heeft, soms met omstandigheden, etc.
Ik wilde op m'n 22e al heel graag moeder worden, is er niet van gekomen destijds en door omstandigheden (relatie die stuk liep en vervolgens een nieuwe vlam die pas na het huwelijk aangaf absoluut nooit te willen) werd het uiteindelijk pas m'n 33e voor mijn kinderwens eindelijk aan bod kwam. Ik vind van mezelf dat ik nu beter geschikt ben om moeder te zijn dan op m'n 22e, maar ik ben er ook van overtuigd dat ik het wel gered zou hebben destijds. Ik weet wel beter wat ik wil nu, welke opvoedstijl het beste bij me past etc etc etc
Ik denk niet dat er een goede of slechte leeftijd is, alleen een andere leeftijd... En leeftijd heeft er geen klap mee te maken verder....
Op donderdag 12 oktober 2006 09:27 schreef SCH het volgende:
flugeltje is een kloon van yvonne toch?
flugeltje is een kloon van yvonne toch?
Ik had de minimale leeftijd om te mogen beginnen met IVF. Toen ik eenmaal zwanger was heb ik ook heel wat blikken gehad, vooral vol medelij. Arm kind zullen ze wel gedacht hebben.
Leuk ook als ik vertel dat mijn man 18 jaar ouder is, mijn huwelijk is dan vast een motje, en het was vast niet gepland.
Als ik dan zeg dat we 1,5 jaar ziekenhuis in en uit hebben gelopen krijgen ze vaak schaamrood op de kaken.
Leuk ook als ik vertel dat mijn man 18 jaar ouder is, mijn huwelijk is dan vast een motje, en het was vast niet gepland.
Als ik dan zeg dat we 1,5 jaar ziekenhuis in en uit hebben gelopen krijgen ze vaak schaamrood op de kaken.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Ik was 19 toen ik de eerste kreeg. En god mens wat was ik een stresskip! Ik wilde alles zo perfect mogelijk doen en aan iedereen bewijzen dat ik dat heus wel kon, moedertje spelen. Want zo voelde dat toen eigenlijk wel een beetje. Het was een rol die ik aangenomen had.
Tussen nummer 2 en 3 zat bijna 5 jaar en het voelde wel een beetje of ik weer opnieuw begon. Alleen was ik nu dan 27 en dus geen jonge moeder meer
Wat buuf zei heb ik ook altijd gezegd, eigenlijk zou je gewoon bij nummer 3 moeten kunnen beginnen..qua rust van jezelf uit en vertrouwen in je eigen kunnen enzo
Tussen nummer 2 en 3 zat bijna 5 jaar en het voelde wel een beetje of ik weer opnieuw begon. Alleen was ik nu dan 27 en dus geen jonge moeder meer
Wat buuf zei heb ik ook altijd gezegd, eigenlijk zou je gewoon bij nummer 3 moeten kunnen beginnen..qua rust van jezelf uit en vertrouwen in je eigen kunnen enzo
I`m not weird. I`m limited edition.
quote:Op donderdag 31 december 2009 14:15 schreef Suzanna het volgende:
Maar ik zou er niet aan moeten denken nu al 40 te zijn met écht kleine kinderen. Want dat lijkt me dan gewoon een stuk zwaarder worden.
Nou, het ís ook zwaar om met mijn rollator te voetballen met mijn zoon.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Het valt niet mee hè? In het ene been reumatiek en met de ander in het grafquote:Op donderdag 31 december 2009 19:53 schreef Moonah het volgende:
[..]
Maar jezelf bewijzen dat ken ik wel. En ik ben er niet zo heel goed in geloof ik
Ik heb wel het idee dat ik nu bij de tweede wat rustiger zal zijn en minder stressig, maar dat is meer omdat het de tweede is dan omdat ik anderhalf jaar ouder ben nu
Mijn schatje is net 29 en is zwanger van onze 3e
Tja, de 3e is de laatste en dan kunnen we op een mooie leeftijd weer genieten van een "2e jeugd" en we kunnen (als het goed is) langer genieten van de kinderen zodra ze zelfstandig gaan wonen en leven
Tja, de 3e is de laatste en dan kunnen we op een mooie leeftijd weer genieten van een "2e jeugd" en we kunnen (als het goed is) langer genieten van de kinderen zodra ze zelfstandig gaan wonen en leven
Of je begint over 10 jaar aan een tweede legquote:
Mijn schatje is net 29 en is zwanger van onze 3e
Tja, de 3e is de laatste en dan kunnen we op een mooie leeftijd weer genieten van een "2e jeugd" en we kunnen (als het goed is) langer genieten van de kinderen zodra ze zelfstandig gaan wonen en leven
Nee. Over en uit. hahaquote:Op donderdag 31 december 2009 20:30 schreef freecell het volgende:
[..]
Of je begint over 10 jaar aan een tweede leg
ik wil als ik 50 ben gewoon lekker genieten van de kids en daarna van de tijd samen
egoistquote:
[..]
Nee. Over en uit. haha
ik wil als ik 50 ben gewoon lekker genieten van de kids en daarna van de tijd samen
Maar wie zegt dat dan?quote:Op donderdag 31 december 2009 16:54 schreef flugeltje het volgende:
Ik denk niet dat er een goede of slechte leeftijd is, alleen een andere leeftijd... En leeftijd heeft er geen klap mee te maken verder....
Vind je dat laatste echt vreemd? Als je zo reageert, denk ik: dan lees je het toch niet? Ik vind zo'n topic wel iets toevoegen, en getuige de 135 andere reacties ben ik niet de enige, dus laat me. Er zijn zat topics die voor mij niks toevoegen, dus die lees ik dan gewoon niet. En wie ben ik dan om andermans forumplezier te verpesten door te zeggen dat ik, bijvoorbeeld, een vaderstopic maar hokjesdenken vind? Leven en laten leven, hoor.quote:Op donderdag 31 december 2009 16:03 schreef miss_sly het volgende:
Ow ja, en dat wilde ik dan nog toevoegen: daarom vind ik dit topic dus weinig toevoegen tov andere topics. De ene jonge moeder is de andere niet, etc. Ik heb zoiets ook al eerder aangegeven in dit topic maar dat werd me niet in dank afgenomen.
Ik vind dit topic ook zeker iets toevoegen. Ten eerste vind ik het erg leuk om te horen dat er meer mensen in ´mijn´situatie zitten, een kindje willen terwijl nog aan de studie (in het dagelijks leven ken ik er werkelijk geen). Daarnaast is het ook erg leuk en leerzaam te lezen over de problemen en obstakels die anderen in deze situatie tegenkwamen, waar ik weer een berg van kan leren als ik uiteindelijk de grote stap ga wagen. Huups verhaal als voorbeeld, met zaken die handig zijn vantevoren uit te zoeken. Erg nuttig, vind ik. 
En wat is er mis met hokjes? Er is hier ook een borstvoedingshokje en een flesvoedingshokje, dus waarom geen jonge moeders hokje, voor ervaringen daaraan gerelateerd...?
En wat is er mis met hokjes? Er is hier ook een borstvoedingshokje en een flesvoedingshokje, dus waarom geen jonge moeders hokje, voor ervaringen daaraan gerelateerd...?
Joh, het maakt mij allemaal niet uit, hoor. Ik kijk alleen naar hoe het hier in dit subforum is ingedeeld, met een deel voor moeders van kindjes in verschillende levensfases, voor zwangerschap, voor zwanger worden, voor hoe het gaat met de OUD-users, en dan vraag ik me gewoon af of een jonge moeder nou echt zo een totaal ander persoon is dan een iets minder jonge moeder van 26-30 jaar of een oudere moeder van 31-35 jaar en een hele oude moeder van ouder dan 35quote:
[..]
Maar wie zegt dat dan?
[..]
Vind je dat laatste echt vreemd? Als je zo reageert, denk ik: dan lees je het toch niet? Ik vind zo'n topic wel iets toevoegen, en getuige de 135 andere reacties ben ik niet de enige, dus laat me. Er zijn zat topics die voor mij niks toevoegen, dus die lees ik dan gewoon niet. En wie ben ik dan om andermans forumplezier te verpesten door te zeggen dat ik, bijvoorbeeld, een vaderstopic maar hokjesdenken vind? Leven en laten leven, hoor.
En die andere reacties hier in het topic zijn voor een groot deel ervaringsverhalen, niet eens allemaal van jonge moeders, en niet allemaal echt antwoord/reactie op je OP.
Maar he, het maakt mij niet uit, zoals gezegd, ik wilde alleen mijn mening geven. En goh, dat mag ook op een discussieforum.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nou Miss, ik denk wel dat iemand die nog studeert en begint aan een kindje dat dat echt wel heel anders is als dat je inderdaad 35+ bent met carrière, man, huis enz.
Niet dat het ene beter of slechter is.
Tuurlijk zijn er onzekerheden bij beide kanten, maar ik zie wel waarom er behoefte is aan een topic voor jonge moeders. Zoals waar loop je tegenaan als je nog studeerd.
Niet dat het ene beter of slechter is.
Tuurlijk zijn er onzekerheden bij beide kanten, maar ik zie wel waarom er behoefte is aan een topic voor jonge moeders. Zoals waar loop je tegenaan als je nog studeerd.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Nou, daar wilde ik net op reageren, op PyttPytt ook. Ik kan me voorstellen dat er behoefte is aan uitwisseling oever (aanstaand) moederschap en studeren. Dat is een heel specifieke situatie, en daarin zal het zeker handig zijn om bepaalde tips te krijgen of ervaringen van iemand te horen.quote:
Nou Miss, ik denk wel dat iemand die nog studeert en begint aan een kindje dat dat echt wel heel anders is als dat je inderdaad 35+ bent met carrière, man, huis enz.
Niet dat het ene beter of slechter is.
Tuurlijk zijn er onzekerheden bij beide kanten, maar ik zie wel waarom er behoefte is aan een topic voor jonge moeders. Zoals waar loop je tegenaan als je nog studeerd.
Maar ook studeren is niet voorbehouden aan jonge moeders, zoals ook al blijkt uit de post van She-Wolf. Er zijn veel meer (aanstaande) moeders die (weer) studeren, van allerlei leeftijden. Het zal wellicht vaker voorkomen bij jongere moeders, maar om er dan een leeftijd tot 25 aan te hangen, vind ik wat jammer en onnodig
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Das ook wel weer waar.
Nou ja, laat ook maar eigenlijk.
Nou ja, laat ook maar eigenlijk.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Misschien heb ik gemist dat je 't al eens hebt verteld, maar hebben jullie plannen?quote:Op vrijdag 1 januari 2010 21:34 schreef Pyttpytt het volgende:
Ik vind dit topic ook zeker iets toevoegen. Ten eerste vind ik het erg leuk om te horen dat er meer mensen in ´mijn´situatie zitten, een kindje willen terwijl nog aan de studie (in het dagelijks leven ken ik er werkelijk geen).
Plannen zeker maar ze zijn nog niet erg concreet. Ik ben net naar mijn vriend toe geemigreerd, om daar te studeren en 50% te werken (hijw erkt fulltime). Zodra ik een half jaar 50% of meer werk, heb ik recht op 10 maanden 100%, of 12 maanden 80% loon als zwangerschapsverlof. Is het wel waard een baantje te zoeken dus! Zeker omdat het leven hier in Noorwegen aardig duur kan zijn, moet ik gewoon Noors inkomen hebben.
Daarnaast ga ik dus studeren, eerst wat losse vakken en dan waarschijnlijk een tweejarige master. Dan ben ik met een beetje geluk 27 als ik afstudeer, en dan wilde ik eigenlijk al wel een kindje hebben, als het meezit natuurlijk. Vandaar dat de kans dus groot is dat we tijdens mijn studie al beginnen, zeg maar
De regelingen zijn hier vrij goed, zo ver ik van we week heb gezien. Kinderopvang is briljant geregeld, en ook de aanpassingen in de studie. Gevolg is dan uiteraard wel dat ik er langer over zal doen dan die twee jaar. Ook iets om te overwegen dus, want wil ik wel tot mijn 28e studeren (heb al wat vertraging vanwege het overlijden van mijn beide ouders), en hebben we niet een 100% baan van mijn kant nodig als er straks een baby is... Lastig allemaal vind ik.
In mijn naaste omgeving is er (van mijn leeftijdgenoten) eigenlijk niemand met kinderen bezig, iedereen spitst erg op carrière, iets wat ik minder belangrijk vind dan (jong) kinderen. Dat zou ik dan wel weer jammer vinden, dat er van mijn vrienden ws weinig leeftijdsgenoten zijn voor mijn kinderen. Maargoed, zoals ik alz ei ben iknet geeomigreerd, en moet ik hier nog een hoop opbouwen (sociaal netwerk)... Ook iets wat ik wil doen vóór ik aan kinderen begin... Nog even die eierstokken in bedwang houden dus...
Daarnaast ga ik dus studeren, eerst wat losse vakken en dan waarschijnlijk een tweejarige master. Dan ben ik met een beetje geluk 27 als ik afstudeer, en dan wilde ik eigenlijk al wel een kindje hebben, als het meezit natuurlijk. Vandaar dat de kans dus groot is dat we tijdens mijn studie al beginnen, zeg maar
De regelingen zijn hier vrij goed, zo ver ik van we week heb gezien. Kinderopvang is briljant geregeld, en ook de aanpassingen in de studie. Gevolg is dan uiteraard wel dat ik er langer over zal doen dan die twee jaar. Ook iets om te overwegen dus, want wil ik wel tot mijn 28e studeren (heb al wat vertraging vanwege het overlijden van mijn beide ouders), en hebben we niet een 100% baan van mijn kant nodig als er straks een baby is... Lastig allemaal vind ik.
In mijn naaste omgeving is er (van mijn leeftijdgenoten) eigenlijk niemand met kinderen bezig, iedereen spitst erg op carrière, iets wat ik minder belangrijk vind dan (jong) kinderen. Dat zou ik dan wel weer jammer vinden, dat er van mijn vrienden ws weinig leeftijdsgenoten zijn voor mijn kinderen. Maargoed, zoals ik alz ei ben iknet geeomigreerd, en moet ik hier nog een hoop opbouwen (sociaal netwerk)... Ook iets wat ik wil doen vóór ik aan kinderen begin... Nog even die eierstokken in bedwang houden dus...
miss sly, zelfde gevoel denk ik als bij een topic voor iets als attachment parenting...er zijn blijkbaar jonge moeders met een behoefte aan een eigen topic... heel eerlijk vind ik juist jouw onbegrip hiervoor onbegrijpelijk.
stormy waters...
sailin'
sailin'
pyttpytt vaak doe je juist door/via je kinderen ook wel weer nieuwe contacten op, dus dat netwerk vormt zich dan ook wel door hoor. het lijkt me wel extra spannend, zo in een ander land. spreek je al goed Noors?
het lijkt me wel extra spannend, zo in een ander land. spreek je al goed Noors?
in de haak.
Oh ik weet ook zeker dat het netwerk wel komt. Ik spreek vloeiend Noors, dus daar ligt het ook niet aan. Maar het lijkt me gewoon erg fijn om wat meer vrienden te hebben dan nu, te meer ook omdat ik geen ouders meer heb, zuslief in NL zit en liefs ouders en broer op een uur vliegen of 8 uur treinen afstand wonen (Noorwegen is best groot). Daar kan ik dus niet of erg lastig op terugvallen, dus het lijkt me een prettig idee om al wat meer gesettled te zijn zeg maar voor we van start gaan
Maar inderdaad, het is allemaal best spannend. Samenwonen, emigreren en ook nog kinderplannen, naast mijn studie... Maar wel erg leuk!
Maar inderdaad, het is allemaal best spannend. Samenwonen, emigreren en ook nog kinderplannen, naast mijn studie... Maar wel erg leuk!
Wat leuk!quote:Op vrijdag 1 januari 2010 22:07 schreef Pyttpytt het volgende:
Plannen zeker maar ze zijn nog niet erg concreet. Ik ben net naar mijn vriend toe geemigreerd, om daar te studeren en 50% te werken (hijw erkt fulltime). Zodra ik een half jaar 50% of meer werk, heb ik recht op 10 maanden 100%, of 12 maanden 80% loon als zwangerschapsverlof. Is het wel waard een baantje te zoeken dus! Zeker omdat het leven hier in Noorwegen aardig duur kan zijn, moet ik gewoon Noors inkomen hebben.
Daarnaast ga ik dus studeren, eerst wat losse vakken en dan waarschijnlijk een tweejarige master. Dan ben ik met een beetje geluk 27 als ik afstudeer, en dan wilde ik eigenlijk al wel een kindje hebben, als het meezit natuurlijk. Vandaar dat de kans dus groot is dat we tijdens mijn studie al beginnen, zeg maar
De regelingen zijn hier vrij goed, zo ver ik van we week heb gezien. Kinderopvang is briljant geregeld, en ook de aanpassingen in de studie. Gevolg is dan uiteraard wel dat ik er langer over zal doen dan die twee jaar. Ook iets om te overwegen dus, want wil ik wel tot mijn 28e studeren (heb al wat vertraging vanwege het overlijden van mijn beide ouders), en hebben we niet een 100% baan van mijn kant nodig als er straks een baby is... Lastig allemaal vind ik.
In mijn naaste omgeving is er (van mijn leeftijdgenoten) eigenlijk niemand met kinderen bezig, iedereen spitst erg op carrière, iets wat ik minder belangrijk vind dan (jong) kinderen. Dat zou ik dan wel weer jammer vinden, dat er van mijn vrienden ws weinig leeftijdsgenoten zijn voor mijn kinderen. Maargoed, zoals ik alz ei ben iknet geeomigreerd, en moet ik hier nog een hoop opbouwen (sociaal netwerk)... Ook iets wat ik wil doen vóór ik aan kinderen begin... Nog even die eierstokken in bedwang houden dus...
en wat spijtig te horen van je beide ouders zeg 
Ik weet uiteraard niet hoe het in Noorwegen zit maar misschien is het de moeite waard om nog meer te kijken naar andere overheidssteun en subsidies. Misschien zoiets als kindgebonden budget ofzo wat je kunt aanvragen. In Nederland is het ook mogelijk om nog een extra toeslag aan te vragen als je nog studeert en een kind verzorgt maar daar moet je wel voor aan hele strenge eisen voldoen, ik heb dat niet aangevraagd. Wellicht dat er zoiets bestaat? Een soort extra toelage?
Het valt niet mee studeren met een kind, maar met een strakke planning en wat discipline is het heel goed te doen dus laat je niet ontmoedigen daardoor hoor! En dat sociale netwerk bouw je wellicht ook wel op als je eenmaal zwanger bent, denk aan een zwangerschapscursus of iets in die geest. Wie weet leer je gelijk wat meer jonge moeders kennen dan. Ik moet zeggen dat dat wel is waar ik het meest moeite mee heb. Het "onbegrip" van mn leeftijdsgenoten voor wat betreft de keuze voor een kind. Maar och, gelukkig heb ik fok voor het kleppen over kindjes, en de rest bespreek ik wel met vriendinnen
|
|
