Oke, bedankt voor die antwoorden.quote:Op donderdag 4 december 2008 09:55 schreef Haushofer het volgende:
Nee, dus als de ontsnappingsnelheid de lichtsnelheid is, wil dat alleen maar zeggen dat je met de lichtsnelheid moet gaan om te ontsnappen. En dat kan niet, dus blijft alles, inclusief het licht, ingevangen.
Aha, over oplossingen gesproken: nog iets opmerkelijkelijks met zwarten gaten en de Fibonacci nummers misschien?quote:Op zondag 7 december 2008 17:51 schreef Haushofer het volgende:
Volgens de klassieke theorieën eindigt materie in de singulariteit, en er kan eigenlijk weinig over gezegd worden of het zwarte gat ook "vol kan raken". Er is ook niet bekend wat er met die materie gebeurt.
Er zijn wel theorieën over "witte gaten", het tegenovergestelde van zwarte gaten. De zwaartekrachtsvergelijkingen van Einstein zijn tijdssymmetrisch, en je verwacht dus naast zwarte gaten als oplossing ook "witte gaten". Deze oplossingen komen tevoorschijn als je wiskundige tierelantijnen uitvoert op die oplossingen, en wat je dan krijgt zijn 2 ruimte-tijden die er wiskundig ( topologisch) hetzelfde uitzien. Een mogelijkheid is dan dat deze 2 regio's zijn verbonden met een zogenaamd "wormgat". Die wormgaten zijn heel instabiel, maar worden strikt genomen niet verboden door de algemene relativiteitstheorie.
Echter, die witte gaten hebben nogal aparte beginvoorwaarden nodig en daarom stellen veel fysici dat ze waarschijnlijk niet bestaan. Dat is ook het lastige aan die Einsteinvergelijkingen: wiskundige oplossingen hoeven nog niet fysische oplossingen te zijn, en 2 op het eerste oogpunt verschillende oplossingen kunnen via symmetrieën toch hetzelfde zijn.
Ja, een zwart gat kun je aantrekken met behulp van een andere massa.quote:Op maandag 8 december 2008 14:43 schreef RTB het volgende:
Paar kleine vraagjes:
Reizen zwarte gaten in verhouding tot andere objecten of reizen andere objecten in verhouding tot zwarte gaten, of geen van beiden? En dan bedoel ik meer op interplanetaire schaal, als in, zou er op een gegeven moment een zwart gat door ons zonnestelsel kunnen reizen?
Nee, eindig veel materie.quote:Als vervolgvraag op de eerste vraag, een zwart gat bestaat/(bestond?) uit materie, oneindig veel materie.
Ja, een zwart gat kan zich verplaatsen door de ruimte-tijd. Als volume van een zwart gat wordt altijd het volume genomen dat begrensd wordt door de waarnemershorizon.quote:Zou een zwart gat te verplaatsen zijn? Of heeft het "invallen" van de materie als gevolg dat het zich "verankert" in die specifieke plek? Ik las net ergens dat het gezien wordt als "oneindig dichtheid maar geen volume", en ik neem aan dat je uberhaupt een volume van iets nodig hebt om het te kunnen verplaatsen. Dus ik neem aan dat dit niet mogelijk is?
Ja, een energieuitbarsting in de vorm van fotonen wordt gewoon opgeslokt door het zwarte gat. Hierdoor zal de waarnemershorizon groter worden.quote:Hoe reageert een zwart gat (de singulariteit van een zwart gat) op een grote ontlading van energie? Redelijk klein zwart gat, een zon die supernova gaat een eindje verder maar waarvan de supernova dus wel het zwarte gat raakt, misschien qua afstand van de explosie er helemaal overheen gaat. Wordt dat gewoon opgeslokt?
quote:Op woensdag 10 december 2008 16:45 schreef Parafernalia het volgende:
http://www.nu.nl/wetensch(...)te-gat-geleverd.html
* Parafernalia feliciteert Haushofer
Als je een zwart gat heb wat een vacuum-oplossing is van de vergelijkingen ( dus er is geen materie aanwezig binnen de waarnemershorizon ) dan zal die antimaterie niet met materie kunnen reageren en dus eindigt de antimaterie in de singulariteit.quote:Op maandag 15 december 2008 14:42 schreef KlappernootatWork het volgende:
wat gebeurt er als er onverhoopt antimaterie in een zwart gat terecht komt?
Hier raak ik even in de war...quote:Op maandag 15 december 2008 16:19 schreef Haushofer het volgende:
[..]![]()
[..]
Als je een zwart gat heb wat een vacuum-oplossing is van de vergelijkingen ( dus er is geen materie aanwezig binnen de waarnemershorizon ) dan zal die antimaterie niet met materie kunnen reageren en dus eindigt de antimaterie in de singulariteit.
Als je met "spiegeling in de behouden grootheden" zaken als "isospin, baryongetal, elektrische lading" en dergelijke bedoelt wel. Waarvan raak je in de war dan?quote:Op dinsdag 16 december 2008 11:27 schreef helldeskr het volgende:
[..]
Hier raak ik even in de war...
Anti-materie is toch feitenlijk hetzelfde als " echte " materie alleen met een spiegeling in de behouden grootheden ?
quote:Op dinsdag 9 september 2008 15:55 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Nou, een zwart gat "slurpt geen ruimte op", een zwart gat is een bijzondere geometrie van ruimte-tijd. Dat is iets waar je diep over kunt nadenken. Alles speelt zich af in de ruimte-tijd, en de zwaartekracht is de enige 'kracht' die dat toneel ook daadwerkelijk vervormt; de rest van de krachten ( die beschreven worden door het standaardmodel )zijn slechts toeschouwers op die ruimte-tijd.
[..]
Om even op je vraag in te gaan (): die twee zwarte gaten zullen zich met elkaar verenigen tot 1 nieuw zwart gat. Hoe dat exact gaat weet ik niet, maar wat wel vrij zeker is is dat de totale waarnemershorizon in dit proces weer alleen maar groter kan worden. Dus als A1 het oppervlak van de waarnemershorizon is van zwart gat nummero 1, en A2 die van nummero twee, dan geldt dat
Anieuw zwart gat > A1 + A2
( Er hoort eigenlijk een groter/gelijk teken, maar die kan ik niet vinden) Je kunt dit soort situaties simuleren, maar daar heb je vaak behoorlijk krachtige computers voor nodig. Een paar Playstation 3's aanmekaar gekoppeld is geen overbodige luxe
![]()
De moeilijkheid zit em vooral hierin: Als ik in het Newtoniaanse geval 2 oplossingen voor het zwaartekrachtsveld heb, dan kan ik ze optellen en dan heb ik altijd gegarandeerd weer een nieuwe oplossing. Dus als ik 2 massa's heb, en ik wil het resulterende zwaartekrachtsveld in een punt weten, tel ik gewoon de 2 zwaartekrachtsvelden bij elkaar op. Dit geldt ook voor elektrische velden. De vergelijkingen die dit beschrijven zijn lineair.
Helaas, dat geldt niet meer voor de Einsteinvergelijkingen. Dit zijn zogenaamde niet-lineaire vergelijkingen, en dat maakt het zoeken naar oplossingen nogal een naar werkje. Je kunt deze moeilijkheid ook fysisch begrijpen: het zwaartekrachtsveld interacteert met zichzelf!
Als ik massa of energie heb, dan vervormt dat de ruimte-tijd. Deze geometrie noemen we een zwaartekrachtsveld. Maar dit veld bezit zelf ook energie. Dus dat zal de ruimte-tijd ook weer krommen. Zo krijg je zelf-interacties. Als je het in termen van gravitonen bekijkt is dit idee helemaal duidelijk ( maar nogmaals: dat is niet wat de algemene relativiteitstheorie doet! ): een graviton bezit energie, en dus zullen gravitonen onderling interacteren. Dit effect zie je ook bij de sterke kernkracht.
Twee botsende zwarte gaten zullen voor een flinke hoeveelheid zwaartekrachtsgolven zorgen. Deze golven komen ook van bijvoorbeeld de zon, maar het is hier dus de ruimte-tijd zelf die golft, niet een golfje in die ruimte-tijd! Da's nogal een subtiel verschil. Deze golven zijn echter absurd zwak, en als we ze zouden detecteren zou dat het sterkste staaltje fysisch experimenteren zijn van de afgelopen eeuwen, in mijn ogen
quote:Op vrijdag 18 september 2009 16:58 schreef Handschoen het volgende:
En wat wil je hiermee zeggen... ? Alleen een topic kick?
Wat als ik er een kilo zand in gooi, dan verdwijnt het zand in het niets toch ?quote:Op zondag 7 september 2008 14:25 schreef Haushofer het volgende:
Zwarte gaten voor dummies
..
Misverstanden
Vaak voorkomende misverstanden over zwarte gaten:Een zwart gat bestaat niet uit antimaterie of iets dergelijks
zou goed kunnen.quote:Een zwart gat trekt dus fotonen aan omdat fotonen energie hebben, ook al hebben ze geen rustmassa!
singulariteit kan best een beheersbaar verschijnsel in de zin van beschrijfbaar binnen restricties, zijn.quote:Voorbij de waarnemershorizon kunnen we nog prima beschrijven wat er gebeurt met een invallend deeltje; alleen de singulariteit "in het midden" zorgt voor problemen
Dus toch een eindige grootte wbt massa ? ondanks oneindige dichtheid ? d.w.z er zijn speciale singulariteitseigenschappen gevonden ?quote:Een zwart gat heeft niet "oneindig veel massa", maar is het gevolg van een singulariteit wat een "oneindige dichtheid" heeft.
Kan het zijn dat het uiteinde van een zwart gat een ster blijkt te zijn elders in het universum ?quote:Het zwaartekrachtsveld is zo sterk door de grote dichtheid, niet door de grote massa! Een zwart gat kan bijvoorbeeld al gevormd worden met de massa van de aarde. Als je deze massa in 1 punt zou stoppen, zou je een zwart gat ter grootte van een knikker krijgen. De grootte wordt dan bepaald door de ligging van de waarnemershorizon.
Als ik buiten het zwart gat sta, zie ik dat het zand de waarnemershorizon nooit voorbij zal gaan. Als ik met het zand meereis, zie ik dat het zand gewoon de waarnemershorizon voorbij gaat en ik met het zand op de singulariteit afsteven. Bij de singulariteit houdt de baan van mij, en de baan van het zand in de ruimtetijd simpelweg op. Wat er daarna gebeurt weten we niet.quote:Op zondag 20 september 2009 01:06 schreef Bankfurt het volgende:
[..]
Wat als ik er een kilo zand in gooi, dan verdwijnt het zand in het niets toch ?
[..]
Hoe dan?quote:singulariteit kan best een beheersbaar verschijnsel in de zin van beschrijfbaar binnen restricties, zijn.
[..]
Speciale singulariteitseigenschappen? Wat zijn dat?quote:Dus toch een eindige grootte wbt massa ? ondanks oneindige dichtheid ? d.w.z er zijn speciale singulariteitseigenschappen gevonden ?
[..]
"Het uiteinde"? Welk uiteinde?quote:Kan het zijn dat het uiteinde van een zwart gat een ster blijkt te zijn elders in het universum ?
Zou het mogelijk zijn dat deze materie fuseert tot zwarte materie (want daar is ook een hoop om te doen) in de kern van de singulariteit en het overschot door middel van de "jets" met zwarte materie deeltjes tesamen weggeblazen worden uit het zwart gat? Dit zou de "ophoping" van zwarte materie kunnen verklaren..quote:Op zondag 20 september 2009 11:45 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Als ik buiten het zwart gat sta, zie ik dat het zand de waarnemershorizon nooit voorbij zal gaan. Als ik met het zand meereis, zie ik dat het zand gewoon de waarnemershorizon voorbij gaat en ik met het zand op de singulariteit afsteven. Bij de singulariteit houdt de baan van mij, en de baan van het zand in de ruimtetijd simpelweg op. Wat er daarna gebeurt weten we niet.
[..]
Hoe dan?
[..]
Speciale singulariteitseigenschappen? Wat zijn dat?
Het probleem is dat we het hier over punten hebben, 0-dimensionale objecten. Dat levert problemen op, want die hebben maat 0. Dat betekent dat als ik dichtheden wil uitrekenen ik formeel gezien Dirac delta distributies krijgt. Dit zie je bv ook al in de klassieke elektrodynamica als je het over puntladingen hebt.
[..]
"Het uiteinde"? Welk uiteinde?
Wat je wel hebt zijn wormgaten. Wormgaten zijn ruwweg het resultaat van het volgende: Stel, ik heb een zwart gat als oplossing van m'n Einsteinvergelijkingen. Zo'n instorting is echter niet symmetrisch in de tijd. Dat verbaast je omdat de Einsteinvergelijkingen zelf wel tijdsymmetrisch zijn. Dus "breidt je je coordinatenstelsel uit", zodanig dat je dit proces ook kunt beschrijven. Zo'n object noemt men ook wel een wit gat. Het bijzondere is dat dit proces, wat men ook wel een "analytische extentie van je coordinatensysteem" noemt, nog 2 andere regio's geeft die topologisch aan elkaar gelijk zijn en verbonden lijken te zijn via iets wat men een wormgat noemt.
Als je echter wat beter naar dit object kijkt, blijkt het echter uiterst instabiel te zijn, maar dit is ongeveer het enige wat ik kan bedenken bij je vraag.
Hawkingstraling toch? Of is dat idee al weer achterhaald?quote:Op maandag 21 september 2009 11:55 schreef Haushofer het volgende:
Ik zie niet helemaal in hoe dat zou werken; sowieso kan materie als het eenmaal langs de waarnemershorizon is gekomen niet meer uit het zwarte gat komen. Die jets doen dit dan ook niet; die worden volgens mij (maar dit is niet echt m'n expertise) door accretieschijven rondom het zwarte gat gevormd.
quote:Hawkingstraling wordt in het algemeen verklaard met virtuele deeltjes. Door kwantumvacuümfluctuaties ontstaan paren van virtuele deeltjes (deeltjes met hun antideeltjes) nabij de waarnemingshorizon van het zwarte gat. Het kan zijn dat een van beide deeltjes in het gat valt, en daarbij voldoende energie opdoet om het paar reëel (niet-virtueel) te maken. Als dan het andere deeltje aan de zwaartekracht van het zwarte gat weet te ontsnappen, lijkt het van buiten af gezien, alsof het deeltje door het zwarte gat is uitgezonden. Dat deeltje neemt dan een deel van de energie van het deeltjespaar met zich mee.
Voorbeeld van een beheerste singulariteit, c.q wat ik me afvraag:quote:Op zondag 20 september 2009 11:45 schreef Haushofer het volgende:
Speciale singulariteitseigenschappen? Wat zijn dat?
Het probleem is dat we het hier over punten hebben, 0-dimensionale objecten. Dat levert problemen op, want die hebben maat 0. Dat betekent dat als ik dichtheden wil uitrekenen ik formeel gezien Dirac delta distributies krijgt. Dit zie je bv ook al in de klassieke elektrodynamica als je het over puntladingen hebt.
[..]
"Het uiteinde"? Welk uiteinde?
Bij een zwart gat is in de regel alle massa in de singulariteit geconcentreerd, dus de dichtheid is overal 0 binnen de Schwarzschildradius, behalve in de singulariteit. Dit komt omdat massa altijd aantrekkend is, en voorbij een bepaalde kritische massa zal er niks zijn wat een totale instorting naar zo'n singulariteit voorkomt.quote:Op maandag 21 september 2009 12:44 schreef Bankfurt het volgende:
[..]
Voorbeeld van een beheerste singulariteit, c.q wat ik me afvraag:
De dichtheid van de massa neemt minder snel toe naar het denkbeeldige centrum van het zwarte gat dan dat de ruimte kromt; d.w.z. de sterkere kromming van de ruimte t.o.v. de toename in massadichtheid in een zwart gat beperkt de totale massa-hoeveelheid van het zwarte gat. Dus zonder gebruik te maken van delta-distributies.
Dus het wormgatscenario wat ik beschreefquote:Met uiteinde van een zwart gat bedoel ik een opening naar een andere tijd-ruimte universum dat verbonden is met het bedoelde zwarte gat; d.w.z. uiteinde van de tunnel doorlopen.
Nee, Hawkingstraling is wat anders; dat komt ook voor bij zwarte gaten zonder materie er om heen. Hawkingstraling is een intrinsieke eigenschap van zwarte gaten.quote:Op maandag 21 september 2009 12:04 schreef beeer het volgende:
[..]
Hawkingstraling toch? Of is dat idee al weer achterhaald?
[..]
waaruit bestaat die straling?quote:Op maandag 21 september 2009 13:16 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Nee, Hawkingstraling is wat anders; dat komt ook voor bij zwarte gaten zonder materie er om heen. Hawkingstraling is een intrinsieke eigenschap van zwarte gaten.
Fotonen, zover ik weetquote:Op maandag 21 september 2009 20:39 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
waaruit bestaat die straling?
Vergeef mijn domheid meester Haushofer: waarom noemen ze het dan niet simpelweg "licht" ???quote:
Omdat met "licht" vaak straling wordt aangegeven die in het zichtbare spectrum valt, en dat hoeft bij deze fotonen zeker niet aan de hand te zijnquote:Op dinsdag 22 september 2009 12:53 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
Vergeef mijn domheid meester Haushofer: waarom noemen ze het dan niet simpelweg "licht" ???
daar gaat het mij nu om, de concentratie die jij bedoelt kan in 1e instantie correct zijn als je puur ruimtelijk kijkt met een vast coordinatenstelsel en het beschrijven van massalocatie, maar als de ruimte (en dus ook het coordinatenstelsel) sneller kromt dan het begrip concentratie massa per ruimte-eenheid, hebben we toch weer over hetzelfde in het centrum-punt van de singulariteit.quote:Op maandag 21 september 2009 13:15 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Bij een zwart gat is in de regel alle massa in de singulariteit geconcentreerd, dus de dichtheid is overal 0 binnen de Schwarzschildradius, behalve in de singulariteit. Dit komt omdat massa altijd aantrekkend is, en voorbij een bepaalde kritische massa zal er niks zijn wat een totale instorting naar zo'n singulariteit voorkomt.
ja, nog een extra reden om de onderlinge relaties/functies massa, energie en ruimte en massadichtheid/ruimte-eenheid veel beter in kaart te brengen. Vooral hoe de relatieve divergenties zich locaal tot elkaar verhouden in een zwart gat.quote:Daarbij, de kromming wordt bepaald door de massa en energie; die 2 zaken zijn dus sterk gekoppeld. Als de massa/energie dichtheid divergeert, zal de ruimtetijdkromming ook divergeren.
[..]
Wormgat is een mogelijkheid; de-materialisatie/materialisatie in een tijdsbestek van massa kan ook; teleportatie (d.w.z. onmiddellijk) van massa is nog een mogelijkheid.quote:Dus het wormgatscenario wat ik beschreef
Ik heb geen idee wat je nou bedoelt, met namequote:Op dinsdag 22 september 2009 17:42 schreef Bankfurt het volgende:
[..]
daar gaat het mij nu om, de concentratie die jij bedoelt kan in 1e instantie correct zijn als je puur ruimtelijk kijkt met een vast coordinatenstelsel en het beschrijven van massalocatie, maar als de ruimte (en dus ook het coordinatenstelsel) sneller kromt dan het begrip concentratie massa per ruimte-eenheid, hebben we toch weer over hetzelfde in het centrum-punt van de singulariteit.
Begrijp je dat de Einsteinvergelijkingen covariant (dat wil zeggen: tensorieel) zijn?quote:"als de ruimte (en dus ook het coordinatenstelsel) sneller kromt dan het begrip concentratie massa per ruimte-eenheid".
quote:Op dinsdag 22 september 2009 18:30 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Ik heb geen idee wat je nou bedoelt, met name
[..]
Begrijp je dat de Einsteinvergelijkingen covariant (dat wil zeggen: tensorieel) zijn?
Wat over het algemeen wordt gedaan om te kijken of je te maken hebt met een fysische singulariteit zoals die in een zwart gat is om krommingsscalairen uit te rekenen. Die hangen niet af van het coordinatensysteem wat je kiest. Zo uit m'n hoofd is dat vaak de Kretschmanscalar (de Ricciscalar zou een natuurlijke gok zijn, maar die is 0 voor conformale (dwz schaal-invariante) velden).
Dat weet ik, en voor zover we nu weten wordt die onderlinge relatie beschreven door de Einsteinvergelijkingen.quote:Op dinsdag 22 september 2009 21:52 schreef Bankfurt het volgende:
[..]
Niet de schaal van een stelsel is hier denk ik bepalend, maar het asymptotische "gedrag"/"karakter" van te beschrijven relaties of functies.
Massa, energie, tijd en ruimte zijn variabelen die een onderlinge relatie hebben (en er zijn theorien waarbij de bewuste waarnemer er bovendien zelfs invloed op heeft).
Daarvoor zou je je naar de algemene relativiteitstheorie kunnen wenden; ik denk dat dat op heden het beste antwoord geeftquote:Bjv. de vraag werpt zich op: bestaat er zeer dicht in het centrum van een zwart gat nog wel "een 3 dimensionale ruimte"; of is er op een bepaald punt in een zwart, geen sprake meer van een "ruimte/tijd" stelsel maar een overgang naar een ander stelsel waar sprake is van soorten energie en/of andere verschijnselen/uitingen.
Deze scriptie gaat volgens mij niet echt over zwarte gaten, maar over zogenaamde deformaties die de snaartheorie aan ijktheorieën kan geven. Kortgezegd betekent dit dat de snaartheorie correcties voorspelt in het standaardmodel (wat een ijktheorie is) en de algemene relativiteitstheorie (wat in zekere zin ook een ijktheorie is).quote:Ik vond verder iets over dit onderwerp, maar ik moet zeggen dat het mij veel te moeilijk is om er mij in te verdiepen. Wellicht kan jij er meer mee dan ik:
www.geocities.com/dimitri_terryn/thesis.pdf
en hoe worden die zgn "mini zwarte gaten" die in de hadron collider mogelijk kunnen ontstaan dan verklaard?quote:Op woensdag 23 september 2009 10:25 schreef DumDaDum het volgende:
Ik lees in dit topic niets over de kritische (minimale) massa die een ster moet hebben om te imploderen tot een zwart gat.
Volgens mij was het zo dat een ster die -middels verbranding cq fusie- niet meer genoeg uitwaartse druk kan opbouwen om zwaartekracht te balanceren zal imploderen. Dit is omdat de brandstoftoevoer stagneert of op is.
Sterren met een relatief kleine massa zullen imploderen tot een neutronenster. Pas vanaf een bepaalde massa zal de implosie zo heftig zijn dat een zwart gat ontstaat.
Daarom zou een zwart gat altijd een minimale grootte / massa moeten hebben, afgezien van verdamping.
Dat zijn toch speculaties? Maar volgens mij doordat hele kleine vacuum ruimtes zouden ontstaan bij deeltjesbotsingen die vervolgens imploderen.quote:Op woensdag 23 september 2009 11:13 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
en hoe worden die zgn "mini zwarte gaten" die in de hadron collider mogelijk kunnen ontstaan dan verklaard?
Dit staat in de OP:quote:Op woensdag 23 september 2009 10:25 schreef DumDaDum het volgende:
Ik lees in dit topic niets over de kritische (minimale) massa die een ster moet hebben om te imploderen tot een zwart gat.
quote:Zwarte gaten zijn overblijfselen van sterren. Sterren ondervinden gedurende hun hele leven een constante strijd tussen de zwaartekracht die haar in wil drukken, en de druk tengevolge van de hitte die haar uit wil laten zetten. Op een gegeven moment, na heel wat stadia, kun je uitrekenen dat voor voldoende massa de zwaartekracht deze strijd zal winnen, en wel op een bijzonder spectaculaire wijze: de ster sterft via een supernova en de resterende massa weet zich in 1 punt samen te drukken tot een zogenaamde singulariteit. Dit zorgt voor een oneindige massadichtheid.
Ja maar je geeft geen exacte minimale massa die een ster nodig heeft om een zwart gat te vormen, en dat bedoelt hij denk ik.quote:
Ah, ok. Die wordt gegeven door de Chandrasekhar limietquote:Op woensdag 23 september 2009 13:08 schreef Diabox het volgende:
[..]
Ja maar je geeft geen exacte minimale massa die een ster nodig heeft om een zwart gat te vormen, en dat bedoelt hij denk ik.
Maar hoezo is de dichtheid dan oneindig? Die zou in principe gewoon te berekenen moeten zijn toch?quote:Op zondag 7 september 2008 14:25 schreef Haushofer het volgende:Het zwaartekrachtsveld is zo sterk door de grote dichtheid, niet door de grote massa! Een zwart gat kan bijvoorbeeld al gevormd worden met de massa van de aarde. Als je deze massa in 1 punt zou stoppen, zou je een zwart gat ter grootte van een knikker krijgen. De grootte wordt dan bepaald door de ligging van de waarnemershorizon.
Idd, het ging mij om de bepaling vd massa. Ik zie dat Haushofer al een wiki heeft gelinkedquote:Op woensdag 23 september 2009 13:08 schreef Diabox het volgende:
[..]
Ja maar je geeft geen exacte minimale massa die een ster nodig heeft om een zwart gat te vormen, en dat bedoelt hij denk ik.
Voorzover ik weet wordt er met 'oneindig', 'vrijwel oneindig' bedoeld. De dichtheid is inderdaad (bij benadering) te berekenen volgens mij.quote:Op woensdag 23 september 2009 18:01 schreef Matthijs- het volgende:
[..]
Maar hoezo is de dichtheid dan oneindig? Die zou in principe gewoon te berekenen moeten zijn toch?
Hoe zit het dan met temperatuur? Ik heb begrepen dat zwarte gaten behoorlijk heet zijn, dus die atomen (als die er nog toe in staat zijn om atomen te vormen) of deeltjes zijn dan in heftige beweging en kolkt en kookt zo'n zwart gat of is het een soort van quantum-materie die zo dicht is dat die deeltjes zo opeengepakt zijn dat ze niet meer kunnen bewegen? en als dit zo is, is de kern van een zwart gat kouder dan de omgeving?quote:
Ik heb juist begrepen dat een zwart gat zeer koud was en dat zelfs de kosmische achtergrondstraling (~3K) hoger is dan de temperatuur van een zwart gat, verder is de temperatuur van een zwart gat omgekeerd evenredig met de massa, dus, des te groter een zwart gat is, des te kouder hij is. Of ik maak nu een denkfout.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:15 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Hoe zit het dan met temperatuur? Ik heb begrepen dat zwarte gaten behoorlijk heet zijn, dus die atomen (als die er nog toe in staat zijn om atomen te vormen) of deeltjes zijn dan in heftige beweging en kolkt en kookt zo'n zwart gat of is het een soort van quantum-materie die zo dicht is dat die deeltjes zo opeengepakt zijn dat ze niet meer kunnen bewegen? en als dit zo is, is de kern van een zwart gat kouder dan de omgeving?
Met andere woorden: je beweert dat de temperatuur van een zwart gat dicht bij het absolute nulpunt (-273oC) zit?quote:Op woensdag 23 september 2009 22:20 schreef Diabox het volgende:
[..]
Ik heb juist begrepen dat een zwart gat zeer koud was en dat zelfs de kosmische achtergrondstraling (~3K) hoger is dan de temperatuur van een zwart gat, verder is de temperatuur van een zwart gat omgekeerd evenredig met de massa, dus, des te groter een zwart gat is, des te kouder hij is. Of ik maak nu een denkfout.Haushofer verbetert mij vast wel
Een zwart gat heeft tenslotte immens veel zwaartekracht en fotonen ontsnappen dus niet, voorzover ik weet is warmte energie infraroodstraling --> fotonen. Dus verliest een zwart gat zo goed als geen energie en des te groter hij is, des te groter zijn zwaartekracht, des te minder energieverlies. God wat ben ik slim![]()
Al zal straks Haushofer langskomen om te vertellen dat ik BS vertel.![]()
Inderdaad.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:28 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Met andere woorden: je beweert dat de temperatuur van een zwart gat dicht bij het absolute nulpunt (-273oC) zit?
Het punt is, dat zwaartekracht altijd aantrekkend is en voorbij een bepaalde massa er niks is wat instorting voorkomt. Dat betekent dat alle massa naar 1 punt wordt getrokken. Aangezien een punt geen volume heeft, levert dit een oneindige dichtheid op.quote:Op woensdag 23 september 2009 18:01 schreef Matthijs- het volgende:
[..]
Maar hoezo is de dichtheid dan oneindig? Die zou in principe gewoon te berekenen moeten zijn toch?
Nee, de temperatuur zal over het algemeen erg laag zijn.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:15 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Hoe zit het dan met temperatuur? Ik heb begrepen dat zwarte gaten behoorlijk heet zijn, dus die atomen (als die er nog toe in staat zijn om atomen te vormen) of deeltjes zijn dan in heftige beweging en kolkt en kookt zo'n zwart gat of is het een soort van quantum-materie die zo dicht is dat die deeltjes zo opeengepakt zijn dat ze niet meer kunnen bewegen? en als dit zo is, is de kern van een zwart gat kouder dan de omgeving?
Het probleem met die straling meten is dat de kosmische achtergrondstraling in het algemeen veel sterker is dan dergelijke straling van zwarte gaten, helaas. Of er zou een heel licht zwart gat op een paar lichtjaar van ons af moeten liggen; dan zou Hawking zijn Nobelprijs wellicht kunnen ophalen, mocht-ie dat nog reddenquote:Op woensdag 23 september 2009 22:39 schreef klappernoot2000 het volgende:
dan moet het een soort van quantum-materie zijn dan omdat het absolute nulpunt doorgaans ontstaat door een proces van afkoelen en verwarmen (expanderen) en dan weer afkoelen. In een zwart gat wordt alles gecomprimeerd ( theoretisch tot het oneindige) misschien zouden metingen naar die ultralage temperatuur (die misschien wel kouder zijn als het absolute nulpunt die ontstaat door expanderen van gassen, want er is een laagtelimiet ) een methode kunnen zijn zwarte gaten beter te onderzoeken.
Die zijn al heul oud..quote:
Nee, het is echt oneindigquote:Op woensdag 23 september 2009 22:04 schreef Diabox het volgende:
[..]
Voorzover ik weet wordt er met 'oneindig', 'vrijwel oneindig' bedoeld. De dichtheid is inderdaad (bij benadering) te berekenen volgens mij.
denk je dat zijn rolstoel zo snel is dat hij het nog kan halen?quote:Op woensdag 23 september 2009 22:42 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Het probleem met die straling meten is dat de kosmische achtergrondstraling in het algemeen veel sterker is dan dergelijke straling van zwarte gaten, helaas. Of er zou een heel licht zwart gat op een paar lichtjaar van ons af moeten liggen; dan zou Hawking zijn Nobelprijs wellicht kunnen ophalen, mocht-ie dat nog redden
Die loopt op antimateriequote:Op woensdag 23 september 2009 22:45 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
denk je dat zijn rolstoel zo snel is dat hij het nog kan halen?
Dus de kromming zet de materie "op slot" , om het simpel te zeggen..quote:Op woensdag 23 september 2009 22:44 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Nee, het is echt oneindigKort gezegd kun je stellen dat als je een mate van kromming opstelt, deze functie als 1/rn gaat voor een bepaalde n (in het Schwarzschildgeval zal dit bijvoorbeeld n=6 opleveren, maar da's verder niet zo belangrijk). Voor r=0 betekent dit dus een oneindige kromming, wat betekent dat je ruimtetijd zich niet meer netjes gedraagt, en dat betekent dat de ART niet meer opgaat.
Over 100 jaar klopt mijn post hopelijk wel.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:44 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Nee, het is echt oneindigKort gezegd kun je stellen dat als je een mate van kromming opstelt, deze functie als 1/rn gaat voor een bepaalde n (in het Schwarzschildgeval zal dit bijvoorbeeld n=6 opleveren, maar da's verder niet zo belangrijk). Voor r=0 betekent dit dus een oneindige kromming, wat betekent dat je ruimtetijd zich niet meer netjes gedraagt, en dat betekent dat de ART niet meer opgaat.
Mwah, ik weet niet of je het zo kunt zienquote:Op woensdag 23 september 2009 22:46 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Dus de kromming zet de materie "op slot" , om het simpel te zeggen..
Mmm, dat plaatje herken ik niet echt.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:56 schreef klappernoot2000 het volgende:
ik meende altijd dat in plaats van een stukgetrokken ster er één groot nucleon ontstaat..
Ik bedoel: die materie of wat het ook is, moet toch ergens naar toe..quote:Op woensdag 23 september 2009 22:59 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Mmm, dat plaatje herken ik niet echt.
Ja, die zit in die singulariteitquote:Op woensdag 23 september 2009 23:03 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Ik bedoel: die materie of wat het ook is, moet toch ergens naar toe..
als ik zelf zo nu eens dan bij me zelf mijmer dan realiseer ik me soms dat sterren (afhankelijk van de grootte) doorgaans bezig zijn met het converteren van materie naar zwaardere elementen. Zelfs neutronensterren zetten nog materie om. zou het mogelijk kunnen zijn dat zwarte gaten nog steeds een vorm van materie omzetten? Iets wat niet in het beeld van het periodiek systeem past?quote:Op donderdag 24 september 2009 09:16 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Ja, die zit in die singulariteitMaar wat de "atomaire structuur" daarvan is, dat kunnen we alleen zeggen als we de ART met de QM kunnen verenigen.
Als je de gangbare ideeën neemt nietquote:Op donderdag 24 september 2009 10:42 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
als ik zelf zo nu eens dan bij me zelf mijmer dan realiseer ik me soms dat sterren (afhankelijk van de grootte) doorgaans bezig zijn met het converteren van materie naar zwaardere elementen. Zelfs neutronensterren zetten nog materie om. zou het mogelijk kunnen zijn dat zwarte gaten nog steeds een vorm van materie omzetten? Iets wat niet in het beeld van het periodiek systeem past?
Zoals ik het begrepen heb heeft dat atoom zijn 'eigen' tijd. Voor hem, en voor ons loopt de tijd even snel, alleen verschilt dit wel ten opzichte van elkaarquote:Op donderdag 24 september 2009 14:02 schreef Aardwetenschapper het volgende:Stel wij kunnen van zeg maar 1000km afstand een atoom zien invallen in een zwart gat. Verloopt de tijd dan relatief aan onze tijd steeds sneller voor dat atoom tot dat het in een baan rond dat ene punt terecht komt?
Er staat ook relatief toch??quote:Op donderdag 24 september 2009 14:20 schreef Handschoen het volgende:
[..]
Zoals ik het begrepen heb heeft dat atoom zijn 'eigen' tijd. Voor hem, en voor ons loopt de tijd even snel, alleen verschilt dit wel ten opzichte van elkaar
Vanaf 1000 km afstand zul je meten dat de klok van het atoom wat er invalt steeds langzamer gaat hoe dichter het atoom de waarnemershorizon nadert. Op een gegeven moment zullen we meten dat het atoom stilstaat. Maar wij meten de coordinatentijd van het atoom, wat iets anders is als de eigentijd!quote:Op donderdag 24 september 2009 14:02 schreef Aardwetenschapper het volgende:
Ik zat een beetje mee te lezen over de zwarte gaten en de swartzchild radius en de kromming in de tijd ruimte. En ik heb nou een beetje klok-klepel gevoel.
Stel wij kunnen van zeg maar 1000km afstand een atoom zien invallen in een zwart gat. Verloopt de tijd dan relatief aan onze tijd steeds sneller voor dat atoom tot dat het in een baan rond dat ene punt terecht komt?
Of wordt het zo snel aangetrokken dat het wordt omgezet in energie omdat de snelheid van dat atoom door die kromming richting de lichtsnelheid gaat?
Of optie 3 heb ik het allemaal niet begrepen
Als ik Haushofer zo begrijp is en BLIJFT een zwart gat een singulariteit, één keer ontstaan blijft dit hoogstwaarschijnlijk ook zo.quote:Op donderdag 24 september 2009 19:12 schreef Matthijs- het volgende:
Kan een zwart gat dan ooit iets anders dan een zwart gat worden?
quote:Black holes get the energy to radiate Hawking radiation from their rest mass energy. So if a black hole is not accreting mass from outside, it will lose mass by Hawking radiation, and will eventually evaporate. For astronomical black holes, the evaporation time is prodigiously long - about 1061 times the age of the Universe for a 30 solar mass black hole.
http://casa.colorado.edu/~ajsh/hawk.html
Wat is het residu van die "verdamping" dan?quote:Op donderdag 24 september 2009 19:41 schreef beeer het volgende:
Zwarte gaten verdampen door de Hawkingstraling die ik eerder noemde. Maar het schijnt wel een tijdje te duren
[..]
Misschien re-explodeert het gat weer als er genoeg materie is verdampt..quote:Op donderdag 24 september 2009 20:39 schreef Prometheus4096 het volgende:
Ik neem aan fotonen, misschien ook electronen-positronen en misschien neutrinos?
Geen idee eigenlijk. Misschien is het niet eens zeker.
dichtheid is massa gedeeld door volume.quote:Op woensdag 23 september 2009 18:01 schreef Matthijs- het volgende:
[..]
Maar hoezo is de dichtheid dan oneindig? Die zou in principe gewoon te berekenen moeten zijn toch?
Ja, alles verandert in de loop van miljarden jaren in zwarte gaten en deze zwarte gaten zuigen elkaar ook weer op tot er één zwart gat overblijft en het totaal van alle energie in het universum zorgt ervoor dat dit zwarte gat weer explodeert.quote:Op donderdag 24 september 2009 14:48 schreef Hephaistos. het volgende:
Machtig topic![]()
Even een n00b-vraagje tussendoor. Als ik het goed begrijp is een zwart gat een punt waar massa oneindig dicht is samengepakt, in een punt dat door de extreme ruimte-tijd kromming 'niet bestaat'. Is dat dan te vergelijken met de toestand van het universum voor de Big Bang? En zo ja, is er dan ook de mogelijkheid dat zwarte gaten zelf ook tot een dergelijke uitkomst gaan leiden?
Volgens de klassieke ART inderdaad. Echter, in de jaren 70 kreeg men door mensen als Bekenstein en Hawking sterk het vermoeden dat zwarte gaten niet zo zwart zijn als men altijd aannam. Hun bewegingsvergelijkingen hebben sterke analogieën met thermodynamische vergelijkingen. Zo kan het oppervlak van de waarnemershorizon klassiek gezien nooit kleiner worden (zoals de entropie) en heeft een zwart gat in evenwicht overal dezelfde oppervlaktezwaartekracht (net zoals een thermisch systeem overal dezelfde temperatuur heeft).quote:Op donderdag 24 september 2009 19:26 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Als ik Haushofer zo begrijp is en BLIJFT een zwart gat een singulariteit, één keer ontstaan blijft dit hoogstwaarschijnlijk ook zo.
Misschien is het "oppervlakte" van een singulariteit zó gekromd is dat een zwart gat niet alleen oneindig gecomprimeerd, maar ook een theoretisch oneindig oppervak heeft.. (niet alleen materie maar ook volume moet ergens blijven)quote:Op vrijdag 25 september 2009 09:14 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Volgens de klassieke ART inderdaad. Echter, in de jaren 70 kreeg men door mensen als Bekenstein en Hawking sterk het vermoeden dat zwarte gaten niet zo zwart zijn als men altijd aannam. Hun bewegingsvergelijkingen hebben sterke analogieën met thermodynamische vergelijkingen. Zo kan het oppervlak van de waarnemershorizon klassiek gezien nooit kleiner worden (zoals de entropie) en heeft een zwart gat in evenwicht overal dezelfde oppervlaktezwaartekracht (net zoals een thermisch systeem overal dezelfde temperatuur heeft).
Volgens deze ideeën verdampt een zwart gat dus, maar wat er nou precies gebeurt is volgens mij niet helemaal duidelijk. Ook niet zo gek, want we hebben er, opnieuw, een theorie van quantumgravitatie voor nodig. Een entropie kun je klassiek (macroscopisch) definieren, maar in de kern gaat het om "quantumtoestanden tellen": microscopisch dus. En hoe we dat moeten doen voor een zwart gat is niet duidelijk.
Wel kan men volgens mij voor zogenaamde extreme zwarte gaten de entropie miscroscopisch verklaren via snaartheorie, maar in het algemene geval kan dat nog niet. Als dat wel zou kunnen zou dat een flinke oppepper voor de snaartheorie betekenen!
Wel, het universum is na de Big Bang niet zonder reden geëxpandeerd, en heeft zelfs nog steeds volume nodig voor verdere expansie, hetzelfde gebeurt in een singulariteit omgekeerd en een zwart gat zou dan een soort container kunnen zijn van zowel tijd, materie als volume.quote:Op zondag 27 september 2009 22:46 schreef Haushofer het volgende:
Waarom moet "volume ergens blijven"? Is er een wet van behoud van volume in een bepaalde context?
Dus je bedoelt dat het universum ingebed is in iets hoger dimensionaals?quote:Op maandag 28 september 2009 08:50 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
Wel, het universum is na de Big Bang niet zonder reden geëxpandeerd, en heeft zelfs nog steeds volume nodig voor verdere expansie...
zoiets.quote:Op maandag 28 september 2009 09:16 schreef Haushofer het volgende:
[..]
Dus je bedoelt dat het universum ingebed is in iets hoger dimensionaals?
misschien veranderd dan het universum in één enkele singulariteitquote:Op dinsdag 29 september 2009 13:04 schreef Falco het volgende:
Wat wel interessant is, is of zwarte gaten sterk genoeg zijn om alles in de laatste paint uiteindelijk naar één punt te laten trekken of dat het proces dat alles uit elkaar beweegt voort blijft zetten.
Is daar al een idee over wat er in de toekomst gaat gebeuren?
Dat heb ik ook met tijd maar dat 'onomkeerbare iets' dat is voor mij verandering. Als er niks zou veranderen dan zou je ook geen tijd kunnen meten.quote:Op dinsdag 29 september 2009 15:12 schreef DumDaDum het volgende:
Wel leuk, ik ervaar tijd als een onomkeerbaar iets met een 'richting'. Terwijl ik van ruimte een andere perceptie heb. Als iets dat -niet per sé lineair- expandeert en evt. kan krimpen, zoals in een zwart gat, maar verder statisch is.
En ik zou niet weten wat hier de theoretische onderbouwing van is..... klopt dit beeld wel?
maar goed dat er tijd is, anders zou alles in één keer gebeuren, en dat lijkt me knap verwarrend..quote:Op dinsdag 29 september 2009 15:49 schreef Aardwetenschapper het volgende:
[..]
Dat heb ik ook met tijd maar dat 'onomkeerbare iets' dat is voor mij verandering. Als er niks zou veranderen dan zou je ook geen tijd kunnen meten.
Atoomklokken meten de trilling van een atoom en een bepaald aantal trillingen noemen we een seconde.
Het hele concept van tijd is best interresant.
Je kunt het ook anders zien. Als er ruimte is moet er ook tijd zijn. Want zonder tijd geen 'overdracht', en dus gebeurt er dan ook niets.quote:Op dinsdag 29 september 2009 16:14 schreef KlappernootatWork het volgende:
[..]
maar goed dat er tijd is, anders zou alles in één keer gebeuren, en dat lijkt me knap verwarrend..
Het gaat om een veel grotere schaal. De sterren van de melkweg blijven gewoon onderdeel van de melkweg vanwege zwaartekracht. En de Andromeda galaxy komt ook gewoon deze kant op.quote:Op dinsdag 29 september 2009 13:01 schreef Falco het volgende:
Goed topic Haushofer! Eindelijk begin ik door jou en anderen dat hele ruimtetijd-gebeuren en de zwarte gaten te snappen. Misschien een klein beetje offtopic, maar goed eerst dacht ik: "Ja, maar hallo dr is toch een plek aan te wijzen waar de big bang plaats vond?". Niet dus. De Big Bang was overal! Volgens mij heb ik die denkfout weggehaald door onderstaande paint.
[ afbeelding ]
Correct me if I'm wrong, maar vanuit de gele stip (de zon) zien we de sterren en stelsels steeds verder staan (2e en 3e plaatje) en worden we als het ware 'kleiner' voor degene die het heelal als een paint zien. Zelf nemen we echter niet waar dat de zon krimpt, hij blijft gewoon gelijk in grootte Ik negeer hier wel even het proces dat die zon groter gaat worden en de aarde gaat opslokken.
Eens met je verhaal. Ruimte zet uit; massa krimpt niet. Alleen deze stelling is vlg mij nog niet bewezen.quote:Op donderdag 1 oktober 2009 09:14 schreef Prometheus4096 het volgende:
[..]
De sterren van de melkweg blijven gewoon onderdeel van de melkweg vanwege zwaartekracht.
Donkere materie heeft niet direct met zwarete gaten te maken. Donkere materie is er om het rare gedrag van sterren in sterrenstelsels te verklaren. Elk sterrenstelsel heeft dan een halo van materie die niet waar te nemen is maar wel voor zwaartekracht zorgt. Een spiraalvormig sterrenstelsel draait rond. De sterren in de uiteinden van de spiralen hebben een bepaalde acceleratie nodig om niet 'uit de bocht' te vliegen. Dus een middenpuntzoekende kracht. Sterren aan de buitenkant zijn verder verweiderd van het zwaartekunt van het sterrenstelsel. De zwaartekracht, wat hier de middenpuntzoekende kracht is, is voor deze sterren dus zwakker. En dus is hun acceleratie naar het middenpunt lager.quote:Op donderdag 1 oktober 2009 08:48 schreef KlappernootatWork het volgende:
http://www.nu.nl/wetensch(...)onden-in-heelal.html
Hoe gaat dit passen in het theoretische plaatje van zwarte gaten?
Donkere materie is heel wat anders dan donkere energie. Geen idee of je de een met de ander door elkaar haalt. Maar je hebt het in je bericht wel over twee verschillende dingen.quote:Op donderdag 1 oktober 2009 09:40 schreef DumDaDum het volgende:
Deze oplossing voor extra zwaartekracht is alleen nog niet zeker. Er zijn mss ook andere krachten / verklaringen.
Mijn punt was puur bedoeld voor de coherentie & vorm van sterrenstelsels. En de relatie met donkere massa en de bijkomende zwaartekracht die invloed heeft op zo'n sterrenstelsel.quote:Op donderdag 1 oktober 2009 09:57 schreef Prometheus4096 het volgende:
[..]
Donkere materie is heel wat anders dan donkere energie. Geen idee of je de een met de ander door elkaar haalt. Maar je hebt het in je bericht wel over twee verschillende dingen.
Donkere materie heb ik hierboven al wat meer over uitgelegd. En dat is ook zo een beetje wat jij zegt. Men heeft trouwens natuurlijk geprobeert de zwaartekrachttheorie zo wiskundig aan te passen dat het voor sterrenstelsels wel dit speciale gedrag kon verklaren. Maar elke poging is mislukt. Het lijkt niet te kunnen. Dus dan kan dat ook niet de verklaring zijn.
En het artikel over donkere materie waar men het nu overal in Nederland over heeft is juist een klein beetje bewijs dat er meer aan de hand is met donkere materie dan alleen het gedrag van sterren. En dus meer indirect bewijs dat het bestaat. Er is trouwens niet het enige andere indirecte bewijs, maar dat even ter zijde.
Donkere energie is wat men bedacht heeft om de acceleratie van de expansie van het universum te verklaren.
Niet alleen dat; het is ook iets wat met de kosmologische constante van Einstein geïdentificeerd kan worden, en ironisch genoeg introduceerde Einstein deze extra term nou juist om een statisch universum te verkrijgen.quote:Op donderdag 1 oktober 2009 09:57 schreef Prometheus4096 het volgende:
Donkere energie is wat men bedacht heeft om de acceleratie van de expansie van het universum te verklaren.
dit klopt, maar dan:quote:Op zondag 7 september 2008 14:25 schreef Haushofer het volgende:
Vaak voorkomende misverstanden over zwarte gaten:Een zwart gat heeft niet "oneindig veel massa", maar is het gevolg van een singulariteit wat een "oneindige dichtheid" heeft. Het zwaartekrachtsveld is zo sterk door de grote dichtheid, niet door de grote massa! Een zwart gat kan bijvoorbeeld al gevormd worden met de massa van de aarde.
Ale je iets in 1 punt stopt is het nogsteeds 1 punt, wiskundig gezien.quote:Als je deze massa in 1 punt zou stoppen, zou je een zwart gat ter grootte van een knikker krijgen. De grootte wordt dan bepaald door de ligging van de waarnemershorizon.
Is het niet zo dat zwaartekracht door massa veroorzaakt wordt en niet anderson? Gewicht wordt op zijn beurt weer veroorzaakt door zwaartekracht.quote:Op donderdag 1 oktober 2009 18:24 schreef alsem het volgende:
Ale je iets in 1 punt stopt is het nogsteeds 1 punt, wiskundig gezien.
De massa van de aarde wordt bepaald door de zwaartekracht, dus dan zou dichtheid of energie een betere woordkeuze zijn.
of nietdan?
Ik zeg ook dat ik met "grootte" de grootte van de waarnemershorizon bedoelquote:Op donderdag 1 oktober 2009 18:24 schreef alsem het volgende:
[..]
dit klopt, maar dan:
[..]
Ale je iets in 1 punt stopt is het nogsteeds 1 punt, wiskundig gezien.
De massa van de aarde wordt bepaald door de zwaartekracht, dus dan zou dichtheid of energie een betere woordkeuze zijn.
of nietdan?
quote:Op donderdag 1 oktober 2009 08:48 schreef KlappernootatWork het volgende:
http://www.nu.nl/wetensch(...)onden-in-heelal.html
Hoe gaat dit passen in het theoretische plaatje van zwarte gaten?
quote:''Het is alsof we een dierentuin hebben gevonden, die vol staat met dieren die allemaal een even zware schedel hebben. De kracht zou het raadsel van de expansie van het heelal kunnen oplossen.''
quote:Op vrijdag 2 oktober 2009 14:16 schreef Aardwetenschapper het volgende:
[..]
Zielige muizen in die dierentuin.
Materie die lichtsnelheid benaderd? hoe lang blijft die materie dit snelheidsmoment behouden?quote:Op woensdag 11 november 2009 21:22 schreef Schonedal het volgende:
Vanuit het centrum van melkwegstelsels ziet men vaak een soort van straalstromen of jets komen.
Dit zijn bundels waterstofgas die met snelheden die de lichtsnelheid benaderen langs de draaiingsas aan beide zijden de ruimte in schieten.
Is er al iets bekend over het mechanisme dat hier de oorzaak van is?
Het lijkt mij sterk dat de straalstromen uit het zwarte gat zelf komen dat in het centrum van het melkwegstelsel verondersteld wordt.
Volgens mij is het nog steeds een open probleem om goede mechanismes te construeren die de hoogste energieën in het spectrum van de kosmische straling kunnen verklaren. Maar deze jets komen uiteraard niet uit het zwarte gat zelf.quote:Op woensdag 11 november 2009 21:22 schreef Schonedal het volgende:
Vanuit het centrum van melkwegstelsels ziet men vaak een soort van straalstromen of jets komen.
Dit zijn bundels waterstofgas die met snelheden die de lichtsnelheid benaderen langs de draaiingsas aan beide zijden de ruimte in schieten.
Is er al iets bekend over het mechanisme dat hier de oorzaak van is?
Het lijkt mij sterk dat de straalstromen uit het zwarte gat zelf komen dat in het centrum van het melkwegstelsel verondersteld wordt.
Ik heb zelf voor een seminarium es mechanismes bekenen die dit soort jets produceren voor pulsars. Daarna heb ik eigenlijk nooit meer iets met deze stof gedaan, maar het is eigenlijk best interessant. Het vakgebied "astrodeeltjesfysica" is nog niet zo heel oud, waarin ook dit soort mechanismes worden bekeken.quote:Black holes are known for their strong gravitational tugs, but gravity alone isn't enough to send matter tumbling into the center of one.
Magnetism provides the final nudge, a new study finds.
The research, detailed in the July 22 issue of the journal Nature, confirms a theory first put forth in 1973 that magnetic fields drive both the infall of matter into black holes and the production of light energy created by the process.
Getting rid of angular momentum
A black hole's gravity is enough to draw matter in and keeps it spinning in a stable "accretion" disk. But before it can take that final plunge, the material must lose some of its rotation speed, called angular momentum.
"Many people are familiar with the phrase 'bodies at rest tend to stay at rest, and bodies motion tend to stay in motion,'" said study team member Jon Miller, an astronomer at the University of Michigan. "The same thing is true for orbiting bodies--they tend to stay in stable orbits, unless acted upon by a force."
If angular momentum from the disk were not dissipated away, gas in the accretion disk would circle the black hole forever in a stable orbit, like the planets around our sun.
Magnetism's role
Using NASA's Chandra X-ray Observatory, the researchers studied GRO J1655-40, a binary system made up of a seven-solar-mass black hole that is stealing gas from the surface of a normal star. The siphoned gas accumulates in an accretion disk around the black hole.
The spinning gas generates its own magnetic field, and this field powers a "wind" of charged particles blowing away from the black hole.
The wind, which Chandra detected, transfers angular momentum from the inner regions of the disk outward. This slows down some of the spinning gas, allowing it to fall onto the black hole. [Click here for an animation.]
The magnetic field also causes turbulence and friction to build up within the disk. The friction heats up the gas to millions of degrees, causing it to glow brilliantly in the ultraviolet and X-ray bands.
Anything with a disk
The researchers believe magnetic fields play an important role in the activities of black holes of all sizes, whether they are stellar-mass ones whose accretion disks are fed by companion stars, or even galaxy-anchoring supermassive monsters whose disks are formed from the stellar winds of multiple stars.
The finding should also apply to other objects that have accretion disks, such as neutron stars and white dwarfs, Miller said.
"We already know that disks around some young stars are driven by [magnetic] processes," Miller told SPACE.com. "It would not be a major surprise if all accretion disks rely on internal magnetic properties, at least partially."
Zijn er ook "jets" die onze kant op gericht staan?quote:Op vrijdag 13 november 2009 22:40 schreef Haushofer het volgende:
Hier wordt een aardige verklaring voor deze jets gegeven:
[..]
Ik heb zelf voor een seminarium es mechanismes bekenen die dit soort jets produceren voor pulsars. Daarna heb ik eigenlijk nooit meer iets met deze stof gedaan, maar het is eigenlijk best interessant. Het vakgebied "astrodeeltjesfysica" is nog niet zo heel oud, waarin ook dit soort mechanismes worden bekeken.
quote:Op zaterdag 14 november 2009 15:36 schreef Koko_Banana het volgende:
Eet wat pannenkoeken en laat daarna een scheet. En je hebt een zwart gat
Heeft elk zwart gat jets? of is dit een fenomeen die alleen ontstaat bij grote zwarte gaten?quote:Op vrijdag 13 november 2009 22:40 schreef Haushofer het volgende:
Hier wordt een aardige verklaring voor deze jets gegeven:
[..]
Ik heb zelf voor een seminarium es mechanismes bekenen die dit soort jets produceren voor pulsars. Daarna heb ik eigenlijk nooit meer iets met deze stof gedaan, maar het is eigenlijk best interessant. Het vakgebied "astrodeeltjesfysica" is nog niet zo heel oud, waarin ook dit soort mechanismes worden bekeken.
Dit soort fenomenologische dingen weet ik niet zo goed, eerlijk gezegdquote:Op zondag 15 november 2009 15:49 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Heeft elk zwart gat jets? of is dit een fenomeen die alleen ontstaat bij grote zwarte gaten?
Bewegende materie heeft ook geen snelheidsverlies van zichzelf. Aangezien het heelal een vacuum is, zal de snelheid alleen door zwaartekracht of botsingen (wrijving) afnemen. Beiden kunnen erg lang op zich laten wachten.quote:Op woensdag 11 november 2009 21:54 schreef klappernoot2000 het volgende:
[..]
Materie die lichtsnelheid benaderd? hoe lang blijft die materie dit snelheidsmoment behouden?
Licht heeft geen sneleheidsverlies, materie is een heel ander verhaal
quote:Op zondag 29 november 2009 18:27 schreef Bankfurt het volgende:
heeft een zwart gat een geheugen bijvoorbeeld ?
Volgens jou heeft een zwart gat dus geen geheugen.quote:
Volgens het "no hair theorem" wordt een zwart gat alleen gekenmerkt door de massa, draaiïmpuls en lading. Dus twee dezelfde zwarte gaten kunnen verschillende sterren zijn geweest.quote:Op zondag 29 november 2009 18:27 schreef Bankfurt het volgende:
Is er ook iets bekend over het aantrekkingsgedrag van zwarte gaten ?
D.w.z. dat niet ieder zwart gat zich hetzelfde gedraagt, en dat er verschillen zijn in implosie gedrag, expansiegedrag etc. zwarte gaten met/zonder afmeetbare massa etc.
Ik kan me bijv. voorstellen dat 2 zwarte gaten die locaal identiek zijn aan massa, dichtheid, straling e.d. maar zich verschillend gedragen in locale aantrekkingskracht a.g.v. hun ontstaansgeschiedenis.
Hoe bedoel je?quote:heeft een zwart gat een geheugen bijvoorbeeld ?
Waarschijnlijk als in: 'blabalbalbalbblabla, pseudofilosofische kletskoek, blablablablabal, God, blablablabla, esoterie, blablalbalbalblabla, zwart gat heeft een geheugen'quote:Op zondag 29 november 2009 22:56 schreef Haushofer het volgende:
Hoe bedoel je?
quote:Op zondag 29 november 2009 23:10 schreef Haushofer het volgende:
Of een zwart gat geheugen heeft hangt af van in welke dementie je het bekijkt.
Valt me zwaar tegen van jou, in jouw eigen topic notabene.quote:Op zondag 29 november 2009 23:10 schreef Haushofer het volgende:
Of een zwart gat geheugen heeft hangt af van in welke dementie je het bekijkt.
quote:Op maandag 30 november 2009 10:02 schreef KlappernootatWork het volgende:
Sterren draaien net als planeten om hun as, een zwart gat ook, en hoe meer zo'n gat in elkaar zakt hoe sneller die draait heb ik begrepen, vooral grote sterren vanwege het impuls moment. (van neutronen sterren is bekend dat ze tot aan 760 keer om hun as draaien, waarna het draaimoment omgezet wordt in straling)
Het is niet zo zeer mechanisme, maar transmutatie.quote:Wat is het mechanisme wat kinetische energie direct omzet naar stralingsenergie? en zijn er mogelijkheden om dit op aarde te realiseren?
Wat bent u toch zeldzaam humorloos.quote:Op maandag 30 november 2009 00:35 schreef Bankfurt het volgende:
[..]
Valt me zwaar tegen van jou, in jouw eigen topic notabene.
Een stelsel heeft een centraal punt waar de sterren zich gaan verzamelen, meen ik te begrijpen, een soort kracht die alles bijeenhoudt, dus wat voor een singulariteit?? zou dit "stelsel" bijeenhouden? Of is het iets anders?quote:Op donderdag 10 december 2009 00:01 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
08-12-2009
'Maaltijden' van superzware zwarte gaten waargenomen
[ afbeelding ]
Een internationaal team van sterrenkundigen heeft uiterst gedetailleerde waarnemingen verricht van de omgeving van de superzware zwarte gaten in de kernen van enkele sterrenstelsels. Daarbij zijn aanwijzingen gevonden voor het bestaan van een ring van materiaal rond deze objecten. Waarschijnlijk betreft het materie die op het punt staat door het centrale zwarte gat te worden opgeslokt.
De kernen van veel sterrenstelsels zijn bronnen van intense straling. De bron van deze straling is waarschijnlijk heet materiaal in de omgeving van een zwart gat dat vele miljoenen zonsmassa's zwaar is. Met behulp van de beide Keck-telescopen op Hawaï, die daarbij als één instrument (interferometer) werden ingezet, is een deel van dat omringende gas nu in beeld gebracht. Tot nog toe was deze waarneemtechniek pas op één relatief helder sterrenstelsel toegepast (NGC 4151), maar nu is dat ook bij enkele zwakkere stelsels gelukt.
© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)
(allesoversterenkude)
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |