OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
De titel zegt eigenlijk alles. Wat vind jij er van?
Dit topic is even om eventuele vervuiling uit 'wachten op het tweede streepje' hier te houden. Het is ook een item wat voor mij speelt. Ik ben immers gehandicapt, en heb nog steeds een enorme kinderwens.
Mijns inziens is het geen probleem, mits je een goed vangnet hebt waar je op terug kunt vallen, mocht dat nodig zijn.
Dit topic is even om eventuele vervuiling uit 'wachten op het tweede streepje' hier te houden. Het is ook een item wat voor mij speelt. Ik ben immers gehandicapt, en heb nog steeds een enorme kinderwens.
Mijns inziens is het geen probleem, mits je een goed vangnet hebt waar je op terug kunt vallen, mocht dat nodig zijn.
♫ Saartje ♫
Mentaal gehandicapt lijkt me niet acceptabel, daar een kind behoefte heeft aan ouders waarbij hij aan kan komen met problemen, ook op latere leeftijd. Lichamelijk is een heel ander verhaal, mits de ouders gewoon in staat zijn goed voor het kind te zorgen.
Praktische problemen zijn relatief klein, een kind echter hulp kunnen bieden bij gecompliceerde problemen is veel belangrijker.
Praktische problemen zijn relatief klein, een kind echter hulp kunnen bieden bij gecompliceerde problemen is veel belangrijker.
Stel dat er geen hypothetische veronderstellingen bestaan.
Is dit een schijnvraag waarin het antwoord al besloten ligt?
>>> Geen referrertje in sigs <<<
Is dit een schijnvraag waarin het antwoord al besloten ligt?
>>> Geen referrertje in sigs <<<
nee, als ik zie hoeveel begeleiding een verstandelijk gehadicapt persoon nodig heb, ben ik zeer tegen
Nee niet egoistisch, zolang je idd maar een goed vangnet hebt en je geen beroep hoeft te doen op oudere kinderen.
Het is niet jouw taak mij aardig te vinden, dat is mijn taak.
Hyves!
Hyves!
Ik vind dat je EN een vangnet moet hebben, maar ook al een beetje kunnen inschatten (of goed kunnen inschatten eigenlijk...) dat je het vangnet niet al te vaak nodig zult hebben. Tenslotte is het jouw kind, niet die van de mensen die het vangnet zijn. Als je daar te vaak een beroep op moet doen, dan ga je je wel heel erg afhankelijk voelen kan ik me zo voorstellen en ga je je er wellicht rot door voelen dat je zo vaak een beroep op ze moet doen. Je kunt wel een vangnet hebben, maar het is niet de bedoeling dat je vangnet het grootste deel van de verzorging en opvoeding van je kind op hun schouders krijgen.
En in noodgevallen... dat vangnet moet wel heel dicht in de buurt kunnen zijn, nog zoiets. Want stel... je kindje valt en heeft een tand door de lip of erger en jij kunt het niet even 1, 2, 3 oppakken. Of je kindje rent plots de weg op en jij kunt er niet even snel achteraan hollen om het terug te halen. Wat dan? Staat je vangnet dan constant naast je? Hoe vaak moet je niet even snel achter je kindje aan rennen?
Ik hoop dat ik hiermee niet teveel mensen tegen de schenen schop...
En in noodgevallen... dat vangnet moet wel heel dicht in de buurt kunnen zijn, nog zoiets. Want stel... je kindje valt en heeft een tand door de lip of erger en jij kunt het niet even 1, 2, 3 oppakken. Of je kindje rent plots de weg op en jij kunt er niet even snel achteraan hollen om het terug te halen. Wat dan? Staat je vangnet dan constant naast je? Hoe vaak moet je niet even snel achter je kindje aan rennen?
Ik hoop dat ik hiermee niet teveel mensen tegen de schenen schop...
Als de kinderen de zorg krijgen over de ouders not done
Een kind moet een kind zijn en niet voor hun ouders zorgen bij voorkeur.
Een kind moet een kind zijn en niet voor hun ouders zorgen bij voorkeur.
Het hangt ervanaf wat het kind ervan te lijden heeft.
Wat in ieder geval niet kan vind ik is, een kind nemen als je zelf aan een ernstige erfelijke aandoening lijdt zoals dwerggroei, of Huntington ofzo.
Maar ja; iedereen heeft het 'recht', of liever gezegd, de mogelijkheid zich voort te planten. Jammer dat er iets zoiets bestaat als broedsheid, als mensen wat meer rationeel zouden kiezen voor kinderen, zou het er al een stuk beter voorstaan.
Wat in ieder geval niet kan vind ik is, een kind nemen als je zelf aan een ernstige erfelijke aandoening lijdt zoals dwerggroei, of Huntington ofzo.
Maar ja; iedereen heeft het 'recht', of liever gezegd, de mogelijkheid zich voort te planten. Jammer dat er iets zoiets bestaat als broedsheid, als mensen wat meer rationeel zouden kiezen voor kinderen, zou het er al een stuk beter voorstaan.
Waarom zou je dat doen?quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:43 schreef Smoezie het volgende:
Ik hoop dat ik hiermee niet teveel mensen tegen de schenen schop...
Je mag toch je mening posten.
Verstandelijk gehandicapt is een absolute nee, maar lichamelijk gehandicapt natuurlijk kun je dan een kindje grootbrengen. (Nou goed, ligt eraan hoeveel je nog kunt natuurlijk)
Ik ken twee kindertjes die worden grootgebracht door een dove moeder, het gaat prima met die kindjes hoor
Ik ken twee kindertjes die worden grootgebracht door een dove moeder, het gaat prima met die kindjes hoor
wat is je handicap dan?quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:36 schreef Maneki.Neko het volgende:
De titel zegt eigenlijk alles. Wat vind jij er van?
Dit topic is even om eventuele vervuiling uit 'wachten op het tweede streepje' hier te houden. Het is ook een item wat voor mij speelt. Ik ben immers gehandicapt, en heb nog steeds een enorme kinderwens.
Mijns inziens is het geen probleem, mits je een goed vangnet hebt waar je op terug kunt vallen, mocht dat nodig zijn.
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Mensen zonder benen in ieder geval nietquote:Op woensdag 30 mei 2007 22:43 schreef Smoezie het volgende:
Ik hoop dat ik hiermee niet teveel mensen tegen de schenen schop...
Dat dus..quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:44 schreef Rottdog het volgende:
Ligt aan de handicap en tja wat is wijsheid waarom kies je voor een kind gehandicapt of niet.
Ligt aan wat voor een handicap..
Ligt helemaal aan jouw situatie..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
En als je nou lichamelijk gehandicapt bent waardoor je bv in een rolstoel zit of slecht ter been bent? En je kindje rent in het park op het water af? Of de weg op? Wie houdt het dan tegen? (Ik noem maar wat).quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:44 schreef thaleia het volgende:
Verstandelijk gehandicapt is een absolute nee, maar lichamelijk gehandicapt natuurlijk kun je dan een kindje grootbrengen. (Nou goed, ligt eraan hoeveel je nog kunt natuurlijk)
Ik ken twee kindertjes die worden grootgebracht door een dove moeder, het gaat prima met die kindjes hoor
IK moest lachenquote:Op woensdag 30 mei 2007 22:45 schreef cinnamongirl het volgende:
[..]
Mensen zonder benen in ieder geval niet
A smell can bring you back in memory so hard, it hurts.
-
Ik was een kind hoe kon ik weten - dat het voorgoed voorbij zou gaan...
-
-
Ik was een kind hoe kon ik weten - dat het voorgoed voorbij zou gaan...
-
Ik moest lachenquote:Op woensdag 30 mei 2007 22:45 schreef cinnamongirl het volgende:
[..]
Mensen zonder benen in ieder geval niet
Tja, als je kindje kamikaze wil doen, haal je dat er toch niet uit.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:46 schreef Smoezie het volgende:
[..]
En als je nou lichamelijk gehandicapt bent waardoor je bv in een rolstoel zit of slecht ter been bent? En je kindje rent in het park op het water af? Of de weg op? Wie houdt het dan tegen? (Ik noem maar wat).
Stel dat er geen hypothetische veronderstellingen bestaan.
Is dit een schijnvraag waarin het antwoord al besloten ligt?
>>> Geen referrertje in sigs <<<
Is dit een schijnvraag waarin het antwoord al besloten ligt?
>>> Geen referrertje in sigs <<<
Toegeven aan een kinderwens is hoe dan ook egoistisch. In élke specifieke situatie zouden mensen er over na moeten denken of ze een kindje een goede toekomst en een gelukkige jeugd kunnen bieden. Of je nou een handicap hebt of niet.
Er zijn kerngezonde mensen zonder handicap die ik geen kind zou toevertrouwen en mensen mét handicap die ik met een gerust hart kinderen zie krijgen.
Er zijn kerngezonde mensen zonder handicap die ik geen kind zou toevertrouwen en mensen mét handicap die ik met een gerust hart kinderen zie krijgen.
En als je die handicap nou krijgt na een ongeluk terwijl je al kinderen hebt moeten ze dan maar weg ofzo.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:46 schreef Smoezie het volgende:
[..]
En als je nou lichamelijk gehandicapt bent waardoor je bv in een rolstoel zit of slecht ter been bent? En je kindje rent in het park op het water af? Of de weg op? Wie houdt het dan tegen? (Ik noem maar wat).
Ik kan mij een programma herrinneren waarin een gehandicapte vrouw in verwachting was (volgens mij de bevalling in het engels), ze zat in een rolstoel, kon maar 1 arm gebruiken, haar eigen man had volgens mij ook gebreken, wat precies dat weet ik niet meer.
Maar als je zag hoe hun geholpen werden, hoe hun de verzorging van hun dochtertje zelf deden.
Het was prachtig om te zien, de liefde voor het kind.
Nee ik vind het niet egoisitsch die mensen hebben ook gevoelens, die hebben ook hun dromen, hun idealen, en als daar een kind bij past, en ze kunnen de nodige hulp krijgen waarom niet
Maar als je zag hoe hun geholpen werden, hoe hun de verzorging van hun dochtertje zelf deden.
Het was prachtig om te zien, de liefde voor het kind.
Nee ik vind het niet egoisitsch die mensen hebben ook gevoelens, die hebben ook hun dromen, hun idealen, en als daar een kind bij past, en ze kunnen de nodige hulp krijgen waarom niet
Herinnering is een vorm van ontmoeting.
Ligt een beetje aan de handicap natuurlijk, maar als het iets is wat de ouder in de zorg voor het kind zou beperken is het inderdaad egoïstisch. Dat kind moet immers óf de zorg van iemand anders krijgen, of krijgt het niet. Je kan niet uitgaan van mantelzorgers voor je kind, vind ik. Ouderlijke zorg moet simpelweg van de ouders vandaan komen.
Daarnaast, als er andere kinderen in beeld zijn, vind ik het helemaal onverstandig. Die moeten de zorg die ze kunnen krijgen dan delen met een nieuweling en daarnaast waarschijnlijk taken op zich nemen die ze niet zouden hoeven te hebben. De uitwerking van mantelzorg op kinderen wordt heftig onderschat. Niets is erger dan terwijl je zelf nog aan het opgroeien bent je zorgen moeten maken over je moeder/vader/broertje/zusje. Die taak zou niemand kinderen moeten geven.
Daarnaast, als er andere kinderen in beeld zijn, vind ik het helemaal onverstandig. Die moeten de zorg die ze kunnen krijgen dan delen met een nieuweling en daarnaast waarschijnlijk taken op zich nemen die ze niet zouden hoeven te hebben. De uitwerking van mantelzorg op kinderen wordt heftig onderschat. Niets is erger dan terwijl je zelf nog aan het opgroeien bent je zorgen moeten maken over je moeder/vader/broertje/zusje. Die taak zou niemand kinderen moeten geven.
Dat zeg ik toch helemaal niet?quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:48 schreef Rottdog het volgende:
[..]
En als je die handicap nou krijgt na een ongeluk terwijl je al kinderen hebt moeten ze dan maar weg ofzo.
Dat zeg ik toch helemaal niet?Het gaat hier toch om dingen die je meeneemt in je beslissing om wel of geen kindje te nemen als je gehandicapt bent? Ik zeg toch niet dat je het dan maar helemaal moet laten, maar het is wel iets om over na te denken als je die bewuste keuze wilt gaan maken. Zo gek lijkt me dat niet.
Ligt er echt aan wat voor handicap, heb je een handicap dat je er als Danny uit komt te zien dan zeg ik: Tis zielig voor de kleine maar verbieden kan het niet. Maar als je een handicap ala verstandelijk hebt en zelf nog met slabbertjes moet eten en gevoerd moet worden dan vind ik dat je geen kind mag nemen omdat er in de toekomst van dat kind op jonge leeftijd al verwacht word dat de kind voor de ouder moet zorgen
en als het een handicap is die genetisch is en 100% zeker ook op het kind wordt doorgegeven?
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Dan kies je er zelf toch niet voor? Heeft derhalve niets met dit alles te maken.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:48 schreef Rottdog het volgende:
[..]
En als je die handicap nou krijgt na een ongeluk terwijl je al kinderen hebt moeten ze dan maar weg ofzo.
Dan heb je daarna de zorg over dat kind niet meer.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:46 schreef Smoezie het volgende:
[..]
En als je nou lichamelijk gehandicapt bent waardoor je bv in een rolstoel zit of slecht ter been bent? En je kindje rent in het park op het water af? Of de weg op? Wie houdt het dan tegen? (Ik noem maar wat).
Of je moet een extra snelle rolstoel hebben
Ik heb onder andere bekkeninstabiliteit waardoor de zwangerschap pijnlijk en moeizaam zal gaan verlopen. Ik heb 2 kinderen van 6 en bijna 4 jaar oud.quote:
Ik krijg voor mezelf niet beredeneerd of ik het écht aankan, of dat ik dingen opzij wuif omdat ik 'zo graag wil'
♫ Saartje ♫
Is het niet altijd egoistisch om voor een kind te 'kiezen'? Dat doe je toch altijd omdat je zelf kinderen wil?
Ik zou niet weten waarom iemand met een handicap daar niet voor zou mogen kiezen. Als jij zelf met die handicap kan leven, waarom je kind dan niet? Die weet niet beter omdat het er mee opgroeit en jij in de allereerste plaats 'ouder' van hem/haar bent.
Kom je werkelijk mensen tegen die dat tegen je zeggen? Kan het me namelijk niet voorstellen. Maar mijn mening is hier ook wel zo duidelijk over dat ik het eigenlijk niet eens een topic waard vind. Tenzij je iets terminaals onder de leden hebt, of een bijna onoverkomelijke handicap die je op zeker doorgeeft. Dat vind ik nog een discussie waard, al is het dan nog een discussie tussen jou en je partner/ nabestaanden.
Ik zou niet weten waarom iemand met een handicap daar niet voor zou mogen kiezen. Als jij zelf met die handicap kan leven, waarom je kind dan niet? Die weet niet beter omdat het er mee opgroeit en jij in de allereerste plaats 'ouder' van hem/haar bent.
Kom je werkelijk mensen tegen die dat tegen je zeggen? Kan het me namelijk niet voorstellen. Maar mijn mening is hier ook wel zo duidelijk over dat ik het eigenlijk niet eens een topic waard vind. Tenzij je iets terminaals onder de leden hebt, of een bijna onoverkomelijke handicap die je op zeker doorgeeft. Dat vind ik nog een discussie waard, al is het dan nog een discussie tussen jou en je partner/ nabestaanden.
Zo zwaar als het er stond was het niet bedoelt Smoezie maar gewoon ruimdenkend van dat een handicap je altijd kan overkomen. Je dan ook niet voor een keus gesteld wordt of je egoistisch bent of niet.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:49 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Dat zeg ik toch helemaal niet?
Het gaat hier toch om dingen die je meeneemt in je beslissing om wel of geen kindje te nemen als je gehandicapt bent? Ik zeg toch niet dat je het dan maar helemaal moet laten, maar het is wel iets om over na te denken als je die bewuste keuze wilt gaan maken. Zo gek lijkt me dat niet.
keizersnede? mijn zus had daar ook erge last van na haar tweede. heeft daarna geen kinderen meer genomen.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:51 schreef Maneki.Neko het volgende:
[..]
Ik heb onder andere bekkeninstabiliteit waardoor de zwangerschap pijnlijk en moeizaam zal gaan verlopen. Ik heb 2 kinderen van 6 en bijna 4 jaar oud.
Ik krijg voor mezelf niet beredeneerd of ik het écht aankan, of dat ik dingen opzij wuif omdat ik 'zo graag wil'
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Overmacht kan je weinig aan doen he.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:48 schreef Rottdog het volgende:
[..]
En als je die handicap nou krijgt na een ongeluk terwijl je al kinderen hebt moeten ze dan maar weg ofzo.
Dat is iets anders als een doelbewuste keuze. Ik neem tenminste aan dat het geen keuze is om een handicap te krijgen.
Als ik zeg dat ik nog steeds een kinderwens heb wordt er wel eens gezegd dat ik gek zou zijn ja, en onverantwoord bezig als ik het toch doe.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:52 schreef Mammietje het volgende:
Is het niet altijd egoistisch om voor een kind te 'kiezen'? Dat doe je toch altijd omdat je zelf kinderen wil?
Ik zou niet weten waarom iemand met een handicap daar niet voor zou mogen kiezen. Als jij zelf met die handicap kan leven, waarom je kind dan niet? Die weet niet beter omdat het er mee opgroeit en jij in de allereerste plaats 'ouder' van hem/haar bent.
Kom je werkelijk mensen tegen die dat tegen je zeggen? Kan het me namelijk niet voorstellen. Maar mijn mening is hier ook wel zo duidelijk over dat ik het eigenlijk niet eens een topic waard vind. Tenzij je iets terminaals onder de leden hebt, of een bijna onoverkomelijke handicap die je op zeker doorgeeft. Dat vind ik nog een discussie waard, al is het dan nog een discussie tussen jou en je partner/ nabestaanden.
Ik heb slechte dagen waarop ik weinig tot niets kan, maar mijn kinderen komen niets te kort. Ze moeten wel eens iets voor me oprapen als ik iets heb laten vallen, en zelf wat meer in de auto/buggy/bed klimmen maar ik denk dat ze daar geen hinder van ondervinden.
♫ Saartje ♫
Precies, dat opperde ik eerder al. Stel je hebt een kanker-gen dat 85% kans geeft op bepaalde typen kanker, en je bent ervan op de hoogte. En een eventueel kind heeft een 50-50 kans om dat gen ook te krijgen.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:50 schreef zoalshetis het volgende:
en als het een handicap is die genetisch is en 100% zeker ook op het kind wordt doorgegeven?
Dan vind ik het onmenselijk om toch een kind te maken....
dan lijkt me aannemen een betere optie idd.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:55 schreef cinnamongirl het volgende:
[..]
Precies, dat opperde ik eerder al. Stel je hebt een kanker-gen dat 85% kans geeft op bepaalde typen kanker, en je bent ervan op de hoogte. En een eventueel kind heeft een 50-50 kans om dat gen ook te krijgen.
Dan vind ik het onmenselijk om toch een kind te maken....
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Dat is vaak het beeld van kinderen van ouders met een handicap... Het zijn 'kleine helpertjes'... Vaak is dat een beeld dat niet overeenkomt met de werkelijkheid...quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:43 schreef Godlike02 het volgende:
Als de kinderen de zorg krijgen over de ouders not done
Een kind moet een kind zijn en niet voor hun ouders zorgen bij voorkeur.
Het nemen van kinderen is als eerste een keus van jezelf en de partner, als gehandicapte zijn er al genoeg mensen die het zgn beter weten dan jij, laat je er niet door van de wijs brengen...
Over het niet kunnen achternarennen van je kind, daar zijn oplossingen voor... Er is voor alles wel een oplossing te vinden... Vaak zijn het niet-gehandicapten die zoveel obstakels zien, niet alleen wat betreft de kinderwens van gehandicapten, maar vaak ook wat betreft het gehele leven van mensen die iets 'mankeren'... Als je gehandicapt bent, kun je het beste zelf bedenken welke problemen je tegen kunt komen, en je bent waarschijnlijk al bedreven genoeg in het zoeken van oplossingen...
Ik zie ook niet in waarom mensen met een erfelijke belasting geen kinderen zouden moeten nemen... De mensen die dit vinden, zeggen eigenlijk dat het leven van mensen met een erfelijke belasting minder waard is... Iemand in deze positie moet zichzelf de vraag stellen of zij/hij liever niet geboren zou zijn, en dat als leidraad nemen voor de eigen kinderwens...
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Oke, sorry voor mijn felle reactiequote:Op woensdag 30 mei 2007 22:53 schreef Rottdog het volgende:
[..]
Zo zwaar als het er stond was het niet bedoelt Smoezie maar gewoon ruimdenkend van dat een handicap je altijd kan overkomen. Je dan ook niet voor een keus gesteld wordt of je egoistisch bent of niet.
Ik heb alleen een keertje een documentaire gezien over een moeder die heel slechtziend was en nog een aantal flink serieuze kwalen had en zij liet bv haar kindje over een heel vuile vloer kruipen en dingen van de vloer eten, omdat ze dat simpelweg niet zag. En haar andere kindje viel een tand door de liep en bloedde hevig, maar ook dat zag ze niet. Ze dacht dat hij huilde omdat hij zich aan zat te stellen. Een ouder zusje liep de boel dan maar te sussen en te bemoederen. Zij had als ik het goed heb onthouden al vijf of zes kinderen en was zwanger van de zevende. En dat was dus een bewuste keuze 'zodat ze hulp had in het huis'. Dat vond ik heel erg vreselijk om te zien, de kindjes waren er ook alles behalve gelukkig mee.
Dit is wel een heel extreem voorbeeld, maar ik vind dat je goed moet bedenken of je met je beperkingen (welke dat dan ook zijn) een kind niet alleen een zorgeloze en gelukkige maar ook veilige jeugd kunt bieden. Vandaar dat ik dan kom met voorbeelden als even snel achter je kindje aan kunnen rennen als het de verkeerde (gevaarlijke) kant op loopt en dat soort dingen. Daar helpt geen vangnet tegen, namelijk.
Dat is dus zó ontzettend niét waar. Klinkt heel hoopvol en positief en alles, maar zo zit het in de praktijk dus absoluut niet.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:52 schreef Mammietje het volgende:kiezen. Als jij zelf met die handicap kan leven, waarom je kind dan niet? Die weet niet beter omdat het er mee opgroeit en jij in de allereerste plaats 'ouder' van hem/haar bent.
Je hebt écht door dat je taken van je ouders overneemt die niet voor jou bedoeld zijn, als kind. Dat heeft een ontzettende uitwerking op het kind. Ten eerste een te groot verantwoordelijkheidsgevoel, ten tweede een 'druk' op je schouders, waardoor je als tiener/puber en later ook niet altijd de dingen kan doen die je zelf wil. Geloof me maar dat ieder mantelzorg-kind baalt dat zijn moeder/vader niet gezond is, op een bepaald punt. Dat is niet een egoïstisch kind, dat is een kind dat gewoon kind wil zijn.
Dit tik ik overigens allemaal uit ervaring van mezelf en van anderen .
ik ben het er zelfs mee eens. Het moet immers je eigen kind blijven.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:43 schreef Smoezie het volgende:
Ik vind dat je EN een vangnet moet hebben, maar ook al een beetje kunnen inschatten (of goed kunnen inschatten eigenlijk...) dat je het vangnet niet al te vaak nodig zult hebben. Tenslotte is het jouw kind, niet die van de mensen die het vangnet zijn. Als je daar te vaak een beroep op moet doen, dan ga je je wel heel erg afhankelijk voelen kan ik me zo voorstellen en ga je je er wellicht rot door voelen dat je zo vaak een beroep op ze moet doen. Je kunt wel een vangnet hebben, maar het is niet de bedoeling dat je vangnet het grootste deel van de verzorging en opvoeding van je kind op hun schouders krijgen.
En in noodgevallen... dat vangnet moet wel heel dicht in de buurt kunnen zijn, nog zoiets. Want stel... je kindje valt en heeft een tand door de lip of erger en jij kunt het niet even 1, 2, 3 oppakken. Of je kindje rent plots de weg op en jij kunt er niet even snel achteraan hollen om het terug te halen. Wat dan? Staat je vangnet dan constant naast je? Hoe vaak moet je niet even snel achter je kindje aan rennen?
Ik hoop dat ik hiermee niet teveel mensen tegen de schenen schop...
Hiergaat het dus dat ik geen lange stukken kan lopen, dus buiten rolstoelafhangelijk ben. Verder doe ik binnenshuis de verzorging kompleet zelf.
Wij hebben huishoudelijke hulp want dat red ik er niet bij, maar verder doe ik het zelf.
Zoals loenatik suggereert dat mijn oudste voor mijn zoontje zorgt is niet waar. Ze speelt veel met hem buiten, gewoon omdat ze het leuk vind. Soms past ze even op, maar dat is niet vaak en niet lang.
De opmerking van het park enzo, dat doe je gewoon niet, want dat gaat niet. Je past je aan aan j mogelijkheden.
maar ts, je noemde bekkeninstabiliteit "onder andere", wat nog meer?
en ja soms moet je je neerleggen bij de beperkingen van de capaciteiten van je lichaam, hoe makkelijk het anderen soms ook af lijkt te gaan. twee kinderen is fantastisch. koester dat en luister naar je lichaam.
en ja soms moet je je neerleggen bij de beperkingen van de capaciteiten van je lichaam, hoe makkelijk het anderen soms ook af lijkt te gaan. twee kinderen is fantastisch. koester dat en luister naar je lichaam.
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Noem daar eens 1 simpele oplossing voor dan?quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:56 schreef Nikske het volgende:
Over het niet kunnen achternarennen van je kind, daar zijn oplossingen voor... Er is voor alles wel een oplossing te vinden...
Even de buurvrouw roepen? Terwijl je kind binnen 2 seconden de weg op kan schieten?
(Ik bedoel dit totaal niet aanvallend, overigens, maar ik ben benieuwd naar die oplossingen dan).
Als de nood aan de man is kan er ineens hel veel heb ik eens gemerkt toen ik hoogzwanger was van mijn jongste (klachten zijn tijdens die zwangerschap gekomen) en mijn oudste van toen 2 in een vijver viel. Ik heb er 2 weken van bij moeten komen, maar ik rende iedereen voorbij.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:58 schreef Smoezie het volgende:
Dit is wel een heel extreem voorbeeld, maar ik vind dat je goed moet bedenken of je met je beperkingen (welke dat dan ook zijn) een kind niet alleen een zorgeloze en gelukkige maar ook veilige jeugd kunt bieden. Vandaar dat ik dan kom met voorbeelden als even snel achter je kindje aan kunnen rennen als het de verkeerde (gevaarlijke) kant op loopt en dat soort dingen. Daar helpt geen vangnet tegen, namelijk.
Wat iemand hier al zei, je wordt bedreven in het zoeken naar oplossingen en kent je eigen beperkingen waardoor je er zelf anders tegenaan kijkt
♫ Saartje ♫
Van voor tot achter.... mee eensch...quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:56 schreef Nikske het volgende:
[..]
Dat is vaak het beeld van kinderen van ouders met een handicap... Het zijn 'kleine helpertjes'... Vaak is dat een beeld dat niet overeenkomt met de werkelijkheid...
Het nemen van kinderen is als eerste een keus van jezelf en de partner, als gehandicapte zijn er al genoeg mensen die het zgn beter weten dan jij, laat je er niet door van de wijs brengen...
Over het niet kunnen achternarennen van je kind, daar zijn oplossingen voor... Er is voor alles wel een oplossing te vinden... Vaak zijn het niet-gehandicapten die zoveel obstakels zien, niet alleen wat betreft de kinderwens van gehandicapten, maar vaak ook wat betreft het gehele leven van mensen die iets 'mankeren'... Als je gehandicapt bent, kun je het beste zelf bedenken welke problemen je tegen kunt komen, en je bent waarschijnlijk al bedreven genoeg in het zoeken van oplossingen...
Ik zie ook niet in waarom mensen met een erfelijke belasting geen kinderen zouden moeten nemen... De mensen die dit vinden, zeggen eigenlijk dat het leven van mensen met een erfelijke belasting minder waard is... Iemand in deze positie moet zichzelf de vraag stellen of zij/hij liever niet geboren zou zijn, en dat als leidraad nemen voor de eigen kinderwens...
Je kunt je mening niet baseren op één documentaire... Ik heb meer verhalen gehoord van mensen die dus aan zo'n documentaire meededen, met als doel te laten zien dat zij heel competente ouders waren... Alleen was dat niet de bedoeling van de documentairemaker, waardoor er dus zo'n verhaal van de 'kleine helpertjes' uitkwam, een vertekend beeld...quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:58 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Oke, sorry voor mijn felle reactie
Ik heb alleen een keertje een documentaire gezien over een moeder die heel slechtziend was en nog een aantal flink serieuze kwalen had en zij liet bv haar kindje over een heel vuile vloer kruipen en dingen van de vloer eten, omdat ze dat simpelweg niet zag. En haar andere kindje viel een tand door de liep en bloedde hevig, maar ook dat zag ze niet. Ze dacht dat hij huilde omdat hij zich aan zat te stellen. Een ouder zusje liep de boel dan maar te sussen en te bemoederen. Zij had als ik het goed heb onthouden al vijf of zes kinderen en was zwanger van de zevende. En dat was dus een bewuste keuze 'zodat ze hulp had in het huis'. Dat vond ik heel erg vreselijk om te zien, de kindjes waren er ook alles behalve gelukkig mee.
Dit is wel een heel extreem voorbeeld, maar ik vind dat je goed moet bedenken of je met je beperkingen (welke dat dan ook zijn) een kind niet alleen een zorgeloze en gelukkige maar ook veilige jeugd kunt bieden. Vandaar dat ik dan kom met voorbeelden als even snel achter je kindje aan kunnen rennen als het de verkeerde (gevaarlijke) kant op loopt en dat soort dingen. Daar helpt geen vangnet tegen, namelijk.
Kinderen van gehandicapten hoeven geen hulp in de huishouding te zijn, als je die nodig hebt, kun je een alphahulp krijgen...
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Is het net mogelijk dat het zo is gegroeid dat het 'moet'?quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:59 schreef Anitra het volgende:
[..]
ik ben het er zelfs mee eens. Het moet immers je eigen kind blijven.
Hiergaat het dus dat ik geen lange stukken kan lopen, dus buiten rolstoelafhangelijk ben. Verder doe ik binnenshuis de verzorging kompleet zelf.
Wij hebben huishoudelijke hulp want dat red ik er niet bij, maar verder doe ik het zelf.
Zoals loenatik suggereert dat mijn oudste voor mijn zoontje zorgt is niet waar. Ze speelt veel met hem buiten, gewoon omdat ze het leuk vind. Soms past ze even op, maar dat is niet vaak en niet lang.
Een soort sociale druk? Hebben ze nooit ruzie? en dan? hoe los je het dan op?
Kijk, jij weet dus nu van jezelf zeker dat je dat zou kunnen, ook al kostte het je veel moeite (logisch) en moest je er van bijkomen, je kon je kind redden toen het in de vijver viel. Want dat soort dingen kunnen zomaar gebeuren.quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:01 schreef Maneki.Neko het volgende:
[..]
Als de nood aan de man is kan er ineens hel veel heb ik eens gemerkt toen ik hoogzwanger was van mijn jongste (klachten zijn tijdens die zwangerschap gekomen) en mijn oudste van toen 2 in een vijver viel. Ik heb er 2 weken van bij moeten komen, maar ik rende iedereen voorbij.
Wat iemand hier al zei, je wordt bedreven in het zoeken naar oplossingen en kent je eigen beperkingen waardoor je er zelf anders tegenaan kijkt
Maar iemand die in een rolstoel zit en er niet uit kan komen, kan dit niet, iedereen voorbij rennen. En daar ligt voor mij dus een heel groot verschil
Tuurlijk heb je dat door. Maar dat hoeft niet perse een handicap te zijn waardoor je dat verantwoordelijkheidsgevoel oproept. Mijn vader was alcoholist. Zelfde verhaal. (Zonder jouw gevoel te willen bagatalliseren overigens.)quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:58 schreef clumsy_clown het volgende:
Dat is dus zó ontzettend niét waar. Klinkt heel hoopvol en positief en alles, maar zo zit het in de praktijk dus absoluut niet.
Je hebt écht door dat je taken van je ouders overneemt die niet voor jou bedoeld zijn, als kind. Dat heeft een ontzettende uitwerking op het kind. Ten eerste een te groot verantwoordelijkheidsgevoel, ten tweede een 'druk' op je schouders, waardoor je als tiener/puber en later ook niet altijd de dingen kan doen die je zelf wil. Geloof me maar dat ieder mantelzorg-kind baalt dat zijn moeder/vader niet gezond is, op een bepaald punt. Dat is niet een egoïstisch kind, dat is een kind dat gewoon kind wil zijn.
Dit tik ik overigens allemaal uit ervaring van mezelf en van anderen .
Denk dat het net zo opgelost wordt als in ieder gezin met meerdere kinderen erg normaal ruzie onderling.quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:03 schreef Godlike02 het volgende:
[..]
Is het net mogelijk dat het zo is gegroeid dat het 'moet'?
Een soort sociale druk? Hebben ze nooit ruzie? en dan? hoe los je het dan op?
Er zijn van die tuigjes, misschien een oplossing? Of je gaat gewoon naar een omheinde speelplaats, die zijn er genoeg...quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:00 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Noem daar eens 1 simpele oplossing voor dan?
Even de buurvrouw roepen? Terwijl je kind binnen 2 seconden de weg op kan schieten?
(Ik bedoel dit totaal niet aanvallend, overigens, maar ik ben benieuwd naar die oplossingen dan).
Kijk, ik zit niet in een rolstoel, dus kan ook niet met die creatieve oplossingen komen die een rolstoelgebruiken waarschijnlijk wel kan bedenken...
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Ik ben een jaar au pair geweest in een gezin waarvan de vader dusdanig gehandicapt was dat hij niet zelfstandig voor zijn zoon kon zorgen.
Let wel, het gaat hier om een heel intelligente man, die werkt als psycholoog, auto rijdt, heel zelfstandig is, etc. Maar er waren een paar simpele dingen die hij niet kon doen, zoals een kind optillen en naar boven brengen of een luier verschonen. Dus daar hebben ze mij voor ingehuurd.
Prima oplossing en geloof mij: zijn zoon kwam niks te kort. Het is gewoon een kwestie van zorgen voor een alternatief voor de dingen die je niet zelf kunt.
En als dat heel veel is, dan moet je nadenken over of je dat wil, voor je kind en voor jezelf.
Let wel, het gaat hier om een heel intelligente man, die werkt als psycholoog, auto rijdt, heel zelfstandig is, etc. Maar er waren een paar simpele dingen die hij niet kon doen, zoals een kind optillen en naar boven brengen of een luier verschonen. Dus daar hebben ze mij voor ingehuurd.
Prima oplossing en geloof mij: zijn zoon kwam niks te kort. Het is gewoon een kwestie van zorgen voor een alternatief voor de dingen die je niet zelf kunt.
En als dat heel veel is, dan moet je nadenken over of je dat wil, voor je kind en voor jezelf.
Oh maar begrijp me niet verkeerd alsjeblieft, mijn mening is zeker niet gebaseerd op die ene documentaire Ik vind alleen - en dat is gewoon een andere mening, verder niets ergs - dat je er te makkelijk over denkt. Je zegt dat overal wel een oplossing voor te bedenken is. Maar dat is helaas niet zo simpel te stellen. Zoals ik je hierboven al vroeg, noem eens 1 simpele oplossing dan als je bv in een rolstoel zit en je kind rent de weg op?quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:03 schreef Nikske het volgende:
[..]
Je kunt je mening niet baseren op één documentaire... Ik heb meer verhalen gehoord van mensen die dus aan zo'n documentaire meededen, met als doel te laten zien dat zij heel competente ouders waren... Alleen was dat niet de bedoeling van de documentairemaker, waardoor er dus zo'n verhaal van de 'kleine helpertjes' uitkwam, een vertekend beeld...
Kinderen van gehandicapten hoeven geen hulp in de huishouding te zijn, als je die nodig hebt, kun je een alphahulp krijgen...
- dat je er te makkelijk over denkt. Je zegt dat overal wel een oplossing voor te bedenken is. Maar dat is helaas niet zo simpel te stellen. Zoals ik je hierboven al vroeg, noem eens 1 simpele oplossing dan als je bv in een rolstoel zit en je kind rent de weg op?
Het kan wel zo zijn dat je als gehandicapte ouder je beperkingen en dus je mogelijkheden heel goedkent; maar onderschat niet het 'oergevoel' van het willen krijgen van een kind, een gevoel dat maar al te vaak totaal irrationeel is.
Het lijkt me dan ook heel erg belangrijk om die oerwens uit te schakelen en puur vanuit je verstand te kijken of een (extra) kind nemen wel verstandig is.
Maar goed, dit is dus een puur theoretisch riedeltje van iemand die gezond is én geen kinderen heeft/wil....
Het lijkt me dan ook heel erg belangrijk om die oerwens uit te schakelen en puur vanuit je verstand te kijken of een (extra) kind nemen wel verstandig is.
Maar goed, dit is dus een puur theoretisch riedeltje van iemand die gezond is én geen kinderen heeft/wil....
Als je zelf niet in staat bent om er voor te zorgen op dat moment is het toch een beetje lastig of niet?quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:06 schreef Rottdog het volgende:
[..]
Denk dat het net zo opgelost wordt als in ieder gezin met meerdere kinderen erg normaal ruzie onderling.
Normaal kan je er van uit gaan dat het inderdaad is op te lossen.
Dan doe je het kind toch 'aan de riem', zoals ook veel gezonde mensen doen als ze in een vreemde/drukke stad zijn?quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:04 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Kijk, jij weet dus nu van jezelf zeker dat je dat zou kunnen, ook al kostte het je veel moeite (logisch) en moest je er van bijkomen, je kon je kind redden toen het in de vijver viel. Want dat soort dingen kunnen zomaar gebeuren.
Maar iemand die in een rolstoel zit en er niet uit kan komen, kan dit niet, iedereen voorbij rennen. En daar ligt voor mij dus een heel groot verschil
Volwássen helpende handjes zijn natuurlijk prima!quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:06 schreef piglet het volgende:
Ik ben een jaar au pair geweest in een gezin waarvan de vader dusdanig gehandicapt was dat hij niet zelfstandig voor zijn zoon kon zorgen.
Let wel, het gaat hier om een heel intelligente man, die werkt als psycholoog, auto rijdt, heel zelfstandig is, etc. Maar er waren een paar simpele dingen die hij niet kon doen, zoals een kind optillen en naar boven brengen of een luier verschonen. Dus daar hebben ze mij voor ingehuurd.
Prima oplossing en geloof mij: zijn zoon kwam niks te kort. Het is gewoon een kwestie van zorgen voor een alternatief voor de dingen die je niet zelf kunt.
En als dat heel veel is, dan moet je nadenken over of je dat wil, voor je kind en voor jezelf.
Nee ze moet niks. Wil ze niet me hem buiten dan speelt hij in de tuin, heel simpel.quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:03 schreef Godlike02 het volgende:
[..]
Is het net mogelijk dat het zo is gegroeid dat het 'moet'?
Een soort sociale druk? Hebben ze nooit ruzie? en dan? hoe los je het dan op?
Ruzie hebben ze niet echt er zit 10 jaar verschil tussen.
Er zijn toch ook mensen die wel alles kunnen en hun kinderen op elkaarlaten passen omdat ze even snel een boodschapje moeten doen of dat ze even wat moeten vragen aan de buuv en vervolgens een half uur weg blijven of hun kindje alleen in bed laten liggen om de oudste naar school te brengen.
Maar omdat ik een keer wil liggen omdat ik pijn heb ben ik gelijk een egoistische gehandicapte moeder die alles op de schouders van haar dochter gooit.
Er zijn sowieso veel & veelste veel mensen op deze bol, verantwoordelijk voor 90% van alle ellende (milieu, dierenleed, oorlog, honger, ziekte, armoede).
Men zou alleen intelligente, gezonde mensen moete toestaan om kinderen te krijgen en dan niet meer dan 2.
Klinkt Hitler-achtig, ik weet het, maar is eigenlijk wel het beste voor iedereen.
Dus Nee: gehandicapten een mooi leven bieden, maar geen kinderen.
Men zou alleen intelligente, gezonde mensen moete toestaan om kinderen te krijgen en dan niet meer dan 2.
Klinkt Hitler-achtig, ik weet het, maar is eigenlijk wel het beste voor iedereen.
Dus Nee: gehandicapten een mooi leven bieden, maar geen kinderen.
ships are safe in the harbor, but that is not what ships are meant for
Ik zie dat Nikske dat inmiddels ook had gezegd op de vorige bladzijde, sorry, in de snelheid van dit topic even gemistquote:Op woensdag 30 mei 2007 23:08 schreef Mammietje het volgende:
[..]
Dan doe je het kind toch 'aan de riem', zoals ook veel gezonde mensen doen als ze in een vreemde/drukke stad zijn?
Dat is inderdaad een oplossing. Maar dan nog zullen er altijd gevallen blijven dat het kindje even niet aan die riem zit. Jullie hebben gelijk hoor, dit soort dingen kunnen veel gevaren oplossen. Ik zit hier ook niet mensen met een beperking kinderen uit hun hoofd te praten he, ik vind gewoon dat er heel goed over nagedacht moet worden van te voren en dat niet altijd 'het vangnet' alles moet oplossen.
Mijn kokerblinde doofstomme achterbuurvrouw met mijn vreselijk vage gedragsgestoorde (oke, niet officieel vastgesteld) doofstomme buurman hebben een zoon. Die ligt al bijna zijn hele leven in een verzorgtehuis. Mentaal niet capabel en kan niet veel. Kan te maken hebben met diverse erfelijkheid, of puur toeval zijn. Maar alsnog vind ik het niet kunnen. Beiden sporen ook niet helemaal...
Not done vind ik
Not done vind ik
| ❤ | Triquester... | ツ Met een accént aigu
ik vind dat je de vraagstelling van ts eigenlijk alleen maar zou kunnen beantwoorder als je de personen die kinderen willen hebben ook echt kent, wat de risico's zijn en wat ze er koste wat het kost voor overhebben. heel persoonlijk dus, voor zowel lichamelijk als geestelijk gehandicapten.
niet vanaf fok! in te schatten dus eik.
niet vanaf fok! in te schatten dus eik.
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Een kind nemen is altijd egoistisch. Je bevredigt je eigen kinderwens. Een kind vraagt er niet om geboren te worden en ik heb nog nooit gehoord dat iemand ze wil om de mensheid als soort in stand te houden. Dat gezegd hebbende, waarom zou een gehandicapte dan niet ook egoistisch mogen zijn? Neemt niet weg dat het wel een goed overwogen beslissing moet zijn en dat het kind en/of de omgeving niet onevenredig wordt belast met de (minder rooskleurige) consequenties van jouw keuze.
Dat dus ookquote:Op woensdag 30 mei 2007 23:11 schreef zoalshetis het volgende:
ik vind dat je de vraagstelling van ts eigenlijk alleen maar zou kunnen beantwoorder als je de personen die kinderen willen hebben ook echt kent, wat de risico's zijn en wat ze er koste wat het kost voor overhebben. heel persoonlijk dus, voor zowel lichamelijk als geestelijk gehandicapten.
niet vanaf fok! in te schatten dus eik.
| ❤ | Triquester... | ツ Met een accént aigu
Mag ik vragen of het een degeneratief iets is wat je hebt?quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:09 schreef Anitra het volgende:
[..]
Nee ze moet niks. Wil ze niet me hem buiten dan speelt hij in de tuin, heel simpel.
Ruzie hebben ze niet echt er zit 10 jaar verschil tussen.
Er zijn toch ook mensen die wel alles kunnen en hun kinderen op elkaarlaten passen omdat ze even snel een boodschapje moeten doen of dat ze even wat moeten vragen aan de buuv en vervolgens een half uur weg blijven of hun kindje alleen in bed laten liggen om de oudste naar school te brengen.
Maar omdat ik een keer wil liggen omdat ik pijn heb ben ik gelijk een egoistische gehandicapte moeder die alles op de schouders van haar dochter gooit.
Al gedaan, vorige pagina... Ben je gehandicapt? Ik wel... Ik heb een handicap waardoor jij waarschijnlijk denkt dat ik niet online zou kunnen, maar toch, ik ben online, en op FOK! Waar niet-gehandicapten problemen zien, zien gehandicapten die ook, maar zij zien vaak ook een oplossing...quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:07 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Oh maar begrijp me niet verkeerd alsjeblieft, mijn mening is zeker niet gebaseerd op die ene documentaire Ik vind alleen - en dat is gewoon een andere mening, verder niets ergs - dat je er te makkelijk over denkt. Je zegt dat overal wel een oplossing voor te bedenken is. Maar dat is helaas niet zo simpel te stellen. Zoals ik je hierboven al vroeg, noem eens 1 simpele oplossing dan als je bv in een rolstoel zit en je kind rent de weg op?
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Ik hoop dat je zelf doorhebt dat jij niet tot die groep behoort?quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:10 schreef Mr.Spock het volgende:
Er zijn sowieso veel & veelste veel mensen op deze bol, verantwoordelijk voor 90% van alle ellende (milieu, dierenleed, oorlog, honger, ziekte, armoede).
Men zou alleen intelligente, gezonde mensen moete toestaan om kinderen te krijgen en dan niet meer dan 2.
Klinkt Hitler-achtig, ik weet het, maar is eigenlijk wel het beste voor iedereen.
Dus Nee: gehandicapten een mooi leven bieden, maar geen kinderen.
Jij wil kinderen!quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:09 schreef Anitra het volgende:
[..]
Nee ze moet niks. Wil ze niet me hem buiten dan speelt hij in de tuin, heel simpel.
Ruzie hebben ze niet echt er zit 10 jaar verschil tussen.
Er zijn toch ook mensen die wel alles kunnen en hun kinderen op elkaarlaten passen omdat ze even snel een boodschapje moeten doen of dat ze even wat moeten vragen aan de buuv en vervolgens een half uur weg blijven of hun kindje alleen in bed laten liggen om de oudste naar school te brengen.
Maar omdat ik een keer wil liggen omdat ik pijn heb ben ik gelijk een egoistische gehandicapte moeder die alles op de schouders van haar dochter gooit.
Als jij kinderen wil en kan krijgen kan helaas niemand je stoppen (niet persoonlijk) want het nemen van een hond is tegenwoordig lastiger.
Ik ken je persoonlijke situatie niet dus ik zal niet zeggen dat je een egoistische gehandicate bent. Vaak ben ik wel van mening dat je dit soort zaken zelf niet helemaal objectief kan bekijken vanwege een wens. Mensen op internet kunnen dit ook niet objectief bekijken en beoordelen maar bijvoorbeeld een huisarts wel.
Er zijn gewoon extra zaken waar je rekening mee moet houden want je bent zelf verantwoordelijke voor je kinderen. Wat als mijn kerel van me af gaat? Wat als ik achteruit ga? wat als............?
Hebben de kinderen een jeugd die ik en andere verantwoord vinden of komen ze te kort? Ik heb er al twee wat is de extra last met een derde? ..........
Dat zijn zaken waar een niet gehandicapte minder rekening mee hoeft te houden.
ik heb chronish pijn door een tarlov's cyste dus word het erger? Als het goed is niet en blijfthet bij pijn in lage rug en rechterbeen.quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:12 schreef clumsy_clown het volgende:
[..]
Mag ik vragen of het een degeneratief iets is wat je hebt?
Heb je er eigenlijk wel eens bij stil gestaan dat het kind ook iets kan hebben? De dochter van een 26 jarige klasgenoot (ja, die heb je tegenwoordig) is geestelijk gehandicapt. Doet het verder goed in de samenleving maar heeft beperkingen. Zij kan het redelijk goed handelen. Ze staat elke dag om 6 uur op om elk van haar 2 dochters genoeg aandacht te geven, ze brengt ze naar de creche/school/dagopvang en gaat zelf naar school. Afhankelijk van de schooltijden haalt ze ze op en gaat ze boodschappen doen eten koken en ze onder de douche zetten. Om 7 uur gaan ze naar bed. Het is een strikt 'rooster' maar dat moet die dochter hebben. De jongste van dr moet het maar volgen. Kan je een dag niet, dat kán niet. Je moet door. Ze is ook nog eens alleenstaand. Ze doet nu dan toch een opleiding, maar heeft al die jaren school gewoon moeten uitstellen...
1 dag in de week (Woensdag) gaan de kinderen naar een slaaphuis. 1 dag in de week eventjes alles op orde maken. Ze heeft er ook wel zelf voor gekozen, ze wou vroeg kinderen, misschien wel egoistisch, maar goed... Je moet die keuze weloverwogen doen! En voor de gevolgen in staan.
1 dag in de week (Woensdag) gaan de kinderen naar een slaaphuis. 1 dag in de week eventjes alles op orde maken. Ze heeft er ook wel zelf voor gekozen, ze wou vroeg kinderen, misschien wel egoistisch, maar goed... Je moet die keuze weloverwogen doen! En voor de gevolgen in staan.
| ❤ | Triquester... | ツ Met een accént aigu
Wat mij dan ook nog bezig zou houden (in het geval van Anitra), stel dat je weer een kindje krijgt met zoveel allergieen? Wil je dat het kindje aandoen, en zou jij twee allergische kinderen kunnen "combineren" met je eigen beperkingen?
Voor mij was het iig duidelijk, ik had twee pittige zwangerschappen, met niet geringe risico's voor mij èn de kindjes. Hoewel er in mijn hart nog ruimte genoeg is, hebben we het daar toch bij gelaten. Puur op verstand. Ze zijn allebei gezond, ik ook weer, waarom nog een keer het risico nemen?
Voor mij was het iig duidelijk, ik had twee pittige zwangerschappen, met niet geringe risico's voor mij èn de kindjes. Hoewel er in mijn hart nog ruimte genoeg is, hebben we het daar toch bij gelaten. Puur op verstand. Ze zijn allebei gezond, ik ook weer, waarom nog een keer het risico nemen?
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
Ik had het inmiddels gezien, het ging zo snel ineens hier in het topicquote:Op woensdag 30 mei 2007 23:13 schreef Nikske het volgende:
[..]
Al gedaan, vorige pagina... Ben je gehandicapt? Ik wel... Ik heb een handicap waardoor jij waarschijnlijk denkt dat ik niet online zou kunnen, maar toch, ik ben online, en op FOK! Waar niet-gehandicapten problemen zien, zien gehandicapten die ook, maar zij zien vaak ook een oplossing...
Had al gepost dat ik je antwoord inmiddels gezien had
Ik ben niet gehandicapt. Maar je vindt toch hopelijk niet dat ik gehandicapte mensen veroordeel hier? Ik pleit alleen heel erg voor het goed overdenken van te voren, maar dat is niet meer dan logisch toch?
Jij hebt wellicht hartstikke gelijk dat gehandicapten oplossingen zien die niet-gehandicapten niet of minde snel zien. Maar ik mag me toch best er voor hard maken dat er goed over nagedacht wordt? Dat moet je sowieso als je kinderen wilt, maar als je een handicap hebt vind ik dat je er extra extra goed over moet nadenken. Verder bedoel ik niets rot
De probleemgevallen zijn natuurlijk de mensen die door hun handicap zelf enorm afhankelijk zijn van anderen en zorg van anderen. Die beslissen dan niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen dat er een kindje verzorgd moet gaan worden.
De meeste mensen hebben echter op een of andere manier wel beperkingen. Mijn moeder heeft een ernstige oogziekte waardoor ze legaal gesproken blind is, maar ik heb haar nooit als gehandicapt beschouwd. Terwijl ik wel vaak moest helpen met bijvoorbeeld boodschappen doen, recepten voorlezen of zelfs haar de kinderboeken voorlas in plaats van zij mij. Maar dat was gewoon een fact of life. Ik denk dat dat voor heleboel handicaps geldt. De ene heeft een vader of moeder die niet (goed) kan lopen, de ander eentje die niet kan horen, weer een derde heeft er eentje die geen Nederlands spreekt en de vierde heeft er eentje die op het oog perfect is maar stiekem alcholist is met losse handjes. Ik bedoel, wie ben je als buitenstaander om te kunnen oordelen of iemand geschikt is als ouder? Doe je een kind tekort doordat zijn ouders "anders" zijn?
De meeste mensen hebben echter op een of andere manier wel beperkingen. Mijn moeder heeft een ernstige oogziekte waardoor ze legaal gesproken blind is, maar ik heb haar nooit als gehandicapt beschouwd. Terwijl ik wel vaak moest helpen met bijvoorbeeld boodschappen doen, recepten voorlezen of zelfs haar de kinderboeken voorlas in plaats van zij mij. Maar dat was gewoon een fact of life. Ik denk dat dat voor heleboel handicaps geldt. De ene heeft een vader of moeder die niet (goed) kan lopen, de ander eentje die niet kan horen, weer een derde heeft er eentje die geen Nederlands spreekt en de vierde heeft er eentje die op het oog perfect is maar stiekem alcholist is met losse handjes. Ik bedoel, wie ben je als buitenstaander om te kunnen oordelen of iemand geschikt is als ouder? Doe je een kind tekort doordat zijn ouders "anders" zijn?
mooi he, alles
Dat bedoel ik ook te zeggen. Iedereen heeft zijn eigen dingen om na te gaa of het verantwoordelijk is om kinderen te willen.quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:19 schreef Godlike02 het volgende:
[..]
Jij wil kinderen!
Als jij kinderen wil en kan krijgen kan helaas niemand je stoppen (niet persoonlijk) want het nemen van een hond is tegenwoordig lastiger.
Ik ken je persoonlijke situatie niet dus ik zal niet zeggen dat je een egoistische gehandicate bent. Vaak ben ik wel van mening dat je dit soort zaken zelf niet helemaal objectief kan bekijken vanwege een wens. Mensen op internet kunnen dit ook niet objectief bekijken en beoordelen maar bijvoorbeeld een huisarts wel.
Er zijn gewoon extra zaken waar je rekening mee moet houden want je bent zelf verantwoordelijke voor je kinderen. Wat als mijn kerel van me af gaat? Wat als ik achteruit ga? wat als............?
Hebben de kinderen een jeugd die ik en andere verantwoord vinden of komen ze te kort? Ik heb er al twee wat is de extra last met een derde? ..........
Dat zijn zaken waar een niet gehandicapte minder rekening mee hoeft te houden.
Maar zoals ik in het 2e streepjes topic ook al zei gaan wij vrijdag uitgebreid met de arts overleggen of het kan, of er gevolgen aan zitten, hoe met de medicatie, enz..
Wij willen graag een 3e en weten dat wij het aan het aan kunnen, maar als de artsen vrijdag zeggen dat het beter is van niet, dan laat ik gelijk een pilstaafje in mijn arm zetten en dan is ht geestelijk ff zwaar but, maar hun hebben het laaste woord. Het is echt niet zo dat het ik vanmorgen opgestaan ben van: oh ik wil een 3e en ik wil het nu en we doen het wel ff.
Hou er wel rekening mee dat artsen tegenwoordig zelden meer zeggen dat het niet verstandig is...
Uit eigen ervaring, ik heb me laten steriliseren bij de KS van de jongste, en toen ik vroeg of ze daaraan wilde denken (wurm was inmiddels geboren en gekeurd ), mompelde ze heel zachtjes, "Heel verstandig". Waarop ik ( ik hoor goed ), vroeg of ze het me anders afgeraden had.
Ze zei letterlijk dat het protocol dat niet meer toestaat, tenzij er echt zwaarwegende belangen zijn. Maar dan moest ik echt denken in de orde van moeders met kanker die nog een chemokuur moeten terwijl zwanger.
Uit eigen ervaring, ik heb me laten steriliseren bij de KS van de jongste, en toen ik vroeg of ze daaraan wilde denken (wurm was inmiddels geboren en gekeurd ), mompelde ze heel zachtjes, "Heel verstandig". Waarop ik ( ik hoor goed ), vroeg of ze het me anders afgeraden had.
Ze zei letterlijk dat het protocol dat niet meer toestaat, tenzij er echt zwaarwegende belangen zijn. Maar dan moest ik echt denken in de orde van moeders met kanker die nog een chemokuur moeten terwijl zwanger.
Losing love is like a window in your hart,
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
everybody sees you're blown apart, everbody sees the wind blow.
daar zaten we zelf ook aan te denken. Maar bij ons is het zo dat we ons zo aan gepast hebben aan hem, het iseen gewoonte gworden. We weten dingen te herkennen (zoals we het bij arwen zagen) en als er nog een allergisch kindje komt dan weten we hoe te reageren en wat te doen, de weg zal alleen makkeijkr zijn dan bij hem toen.quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:26 schreef Leah het volgende:
Wat mij dan ook nog bezig zou houden (in het geval van Anitra), stel dat je weer een kindje krijgt met zoveel allergieen? Wil je dat het kindje aandoen, en zou jij twee allergische kinderen kunnen "combineren" met je eigen beperkingen?
Voor mij was het iig duidelijk, ik had twee pittige zwangerschappen, met niet geringe risico's voor mij èn de kindjes. Hoewel er in mijn hart nog ruimte genoeg is, hebben we het daar toch bij gelaten. Puur op verstand. Ze zijn allebei gezond, ik ook weer, waarom nog een keer het risico nemen?
Daarom wil ik ook weten wat de arts zegt vrijdag. Wij wilen alles op een rij hebben. Kan mijn lichaam het aan? Welke risico's zitten er aan vast enz..
Wat je zegt over het nadenken klopt, maar vrijwel elke gehandicapte die een kinderwens heeft denkt er grondig over na... Er zijn arten die het ontraden, de omgeving bemoeit zich ermee, iedereen heeft er wel een mening over, en meestal is die "niet doen!"... En die mening is vaak gebaseerd op hun eigen perceptie van wat het betekent om gehandicapte ouder te zijn...quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:26 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Ik had het inmiddels gezien, het ging zo snel ineens hier in het topic
Had al gepost dat ik je antwoord inmiddels gezien had
Ik ben niet gehandicapt. Maar je vindt toch hopelijk niet dat ik gehandicapte mensen veroordeel hier? Ik pleit alleen heel erg voor het goed overdenken van te voren, maar dat is niet meer dan logisch toch?
Jij hebt wellicht hartstikke gelijk dat gehandicapten oplossingen zien die niet-gehandicapten niet of minde snel zien. Maar ik mag me toch best er voor hard maken dat er goed over nagedacht wordt? Dat moet je sowieso als je kinderen wilt, maar als je een handicap hebt vind ik dat je er extra extra goed over moet nadenken. Verder bedoel ik niets rot
Anitra, als de artsen het ontraden, moet je eerst duidelijk krijgen waarom ze dat doen... Net als andere mensen hebben artsen ook hun vooroordelen tegenover mensen met een handicap... Dat zij arts zijn betekent echt niet altijd dat zij het beter weten, of zich beter in je situatie kunnen inleven... Wanneer een arts met een goede onderbouwde (medische) reden komt, natuurlijk luisteren, maar als het slechts om hun eigen ideeën gaat, leg dan die beslissing bij jezelf en je partner...
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Smoezie, misschien heb ik ook wat fel gereageerd, maar het is niet slecht bedoeld hoor...
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Ik ook niet hoor! En het is een discussieforum he, dus dat deden we prima toch?quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:50 schreef Nikske het volgende:
Smoezie, misschien heb ik ook wat fel gereageerd, maar het is niet slecht bedoeld hoor...
Ik vind het juist heel goed om hier eens op deze manier over te 'praten', want je hebt me toch wel wat eye-openers gegeven en dat is alleen maar heel positief
Leah wat betreft allergie-en.. misshcien wat offtopic hier.. maar wat zou het vershcil zijn voor anitra of als wij voor kindje 2 zouden gaan?
verders, vraag ik mij af wat voor verschil het uitmaakt ls je ergens goed over nagedacht ergens aan begint, maar met handicap .. zoals eerder benoemd later kunnen ook handicaps ontstaan.
mijn ouders beiden reumapatienten, oas ontdekt nadat wij thuis er allerdrie waren.
goh dan moeten we wat meer in het huishouden doen, da moeten we elke avond of afwassen/afdrogen oid..
Niks mis mee om kinderen dat al tijdig bij te brengen.
Ik kon iig prima mijn woning schoonhouden/koken is een koud kunstje etc.
dus nee ik denk niet dat er nare gevolgen aanzitten voor de kinderen.. want ze zijn het eenmaal zo gewend.
En tuurlijk zullen ze wel eens klagen want potje hoeft dat niet..
maar dat heb je hoe dan ook een van de ouders gehandicapt of niet.
en er werd hier zo haarfijn benoemd dat oudere kind niet moet zorgen.. nu weet ik dat dt gewoon een flauwe sneer is.. maar vraga me af wat is er mis mee. als grotere broer/zus eens een avondje oppast of een uurtje even oplet..
gebeurt toch ook wel als de ouder(s) niet een handicap hebben?
en wat als iemand nou tijdens de bevalling een handicpa er aan overhoudt? dan is het zielig en vervelend maar niet erg..?
verders, vraag ik mij af wat voor verschil het uitmaakt ls je ergens goed over nagedacht ergens aan begint, maar met handicap .. zoals eerder benoemd later kunnen ook handicaps ontstaan.
mijn ouders beiden reumapatienten, oas ontdekt nadat wij thuis er allerdrie waren.
goh dan moeten we wat meer in het huishouden doen, da moeten we elke avond of afwassen/afdrogen oid..
Niks mis mee om kinderen dat al tijdig bij te brengen.
Ik kon iig prima mijn woning schoonhouden/koken is een koud kunstje etc.
dus nee ik denk niet dat er nare gevolgen aanzitten voor de kinderen.. want ze zijn het eenmaal zo gewend.
En tuurlijk zullen ze wel eens klagen want potje hoeft dat niet..
maar dat heb je hoe dan ook een van de ouders gehandicapt of niet.
en er werd hier zo haarfijn benoemd dat oudere kind niet moet zorgen.. nu weet ik dat dt gewoon een flauwe sneer is.. maar vraga me af wat is er mis mee. als grotere broer/zus eens een avondje oppast of een uurtje even oplet..
gebeurt toch ook wel als de ouder(s) niet een handicap hebben?
en wat als iemand nou tijdens de bevalling een handicpa er aan overhoudt? dan is het zielig en vervelend maar niet erg..?
Engaging Infinite Improbability Drive..
zoals jij je kindertijd beschrijft hadden wij, met twee gezonde ouders en 6 kinderen ook. we hadden gewoon allemaal een taak per dag, die elke week rouleerde.quote:Op donderdag 31 mei 2007 00:31 schreef _evenstar_ het volgende:
Leah wat betreft allergie-en.. misshcien wat offtopic hier.. maar wat zou het vershcil zijn voor anitra of als wij voor kindje 2 zouden gaan?
verders, vraag ik mij af wat voor verschil het uitmaakt ls je ergens goed over nagedacht ergens aan begint, maar met handicap .. zoals eerder benoemd later kunnen ook handicaps ontstaan.
mijn ouders beiden reumapatienten, oas ontdekt nadat wij thuis er allerdrie waren.
goh dan moeten we wat meer in het huishouden doen, da moeten we elke avond of afwassen/afdrogen oid..
Niks mis mee om kinderen dat al tijdig bij te brengen.
Ik kon iig prima mijn woning schoonhouden/koken is een koud kunstje etc.
dus nee ik denk niet dat er nare gevolgen aanzitten voor de kinderen.. want ze zijn het eenmaal zo gewend.
En tuurlijk zullen ze wel eens klagen want potje hoeft dat niet..
maar dat heb je hoe dan ook een van de ouders gehandicapt of niet.
en er werd hier zo haarfijn benoemd dat oudere kind niet moet zorgen.. nu weet ik dat dt gewoon een flauwe sneer is.. maar vraga me af wat is er mis mee. als grotere broer/zus eens een avondje oppast of een uurtje even oplet..
gebeurt toch ook wel als de ouder(s) niet een handicap hebben?
en wat als iemand nou tijdens de bevalling een handicpa er aan overhoudt? dan is het zielig en vervelend maar niet erg..?
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Geestelijk gehandicapt, doe maar niet. Lichamelijk lijkt me een ander verhaal (alhoewel een dwarslaesie oid niet echt aan te raden is).
ik vond het toen niet altijd leuk, maar routine is wel belangrijk. en ook het besef dat de werkster het wel weer kan opknappen, maar het beter is als je zelf aanleert dat een taak en verantwoordelijkheid ook bij het leven horen.quote:Op donderdag 31 mei 2007 00:38 schreef _evenstar_ het volgende:
haha ja dat rouleren van taken.
ik heb nu wel een werkster omdat ik schoonmaken haat, net als ruzie daarover met mijn vriendin.
ik heb wel twee taken. de afwas inruimen en uitruimen en de vuilnis.
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
want dan kan je als moeder of vader minder liefde geven?quote:Op donderdag 31 mei 2007 00:42 schreef Diederik_Duck het volgende:
Geestelijk gehandicapt, doe maar niet. Lichamelijk lijkt me een ander verhaal (alhoewel een dwarslaesie oid niet echt aan te raden is).
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Nee, maar lijkt me niet zo praktisch.quote:Op donderdag 31 mei 2007 00:44 schreef zoalshetis het volgende:
[..]
want dan kan je als moeder of vader minder liefde geven?
praktisch en liefde gaan zó niet hand in hand.quote:Op donderdag 31 mei 2007 00:45 schreef Diederik_Duck het volgende:
[..]
Nee, maar lijkt me niet zo praktisch.
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
DD
een oom en tante van me trouwden hij had dwars leasie en zou nooit kinderen kunnen krijgen.
Nou wel dus.
uiteindelijk hebben ze 2 kinderne gehad, niet geplanned ( beiden niet) maar uiteraard gewenst.
De kinderen zijn nooit iets tekort gekomen.
Ook dat ligt er dus aan hoe gaat de persoon met zijn beperking om, en wat kan hij/zij wel!
een oom en tante van me trouwden hij had dwars leasie en zou nooit kinderen kunnen krijgen.
Nou wel dus.
uiteindelijk hebben ze 2 kinderne gehad, niet geplanned ( beiden niet) maar uiteraard gewenst.
De kinderen zijn nooit iets tekort gekomen.
Ook dat ligt er dus aan hoe gaat de persoon met zijn beperking om, en wat kan hij/zij wel!
Engaging Infinite Improbability Drive..
ik zou zeggen dat een vrouw zonder armen en benen, met enkel iets wat voor voetjes door moet gaan, geen kinderen zou moeten willen/krijgen.
maar toen zag ik een docu over die dame, zonder partner (met de noorderzon vertrokken) met kind, en dat ging vooralsnog prima en dan denk je, tja, ms toch?
maar ja, dat kindje was nog een babietje, ze kon het nog, jaja, met de mond optillen en over haar schouder leggen , maar dat kan met een jaar ook niet meer.
ze had uiteraard ook wel hulp, dat vangnet en zo, maar toch, hè, ik geef het je te doen met enkel een romp .... nu ja, ze had ook een hoofd
haar kinderwens was die nu egoistischer dan de mijne, nee ik denk van niet, wel ms wat onhandiger.... of het onverstandig is, dat moeten we het kind maar eens vragen als het 18 is.
tot nu toe zie je iig een hele happy moeder, en een vrolijk en gezond kind.
maar toen zag ik een docu over die dame, zonder partner (met de noorderzon vertrokken) met kind, en dat ging vooralsnog prima en dan denk je, tja, ms toch?
maar ja, dat kindje was nog een babietje, ze kon het nog, jaja, met de mond optillen en over haar schouder leggen , maar dat kan met een jaar ook niet meer.
ze had uiteraard ook wel hulp, dat vangnet en zo, maar toch, hè, ik geef het je te doen met enkel een romp .... nu ja, ze had ook een hoofd
haar kinderwens was die nu egoistischer dan de mijne, nee ik denk van niet, wel ms wat onhandiger.... of het onverstandig is, dat moeten we het kind maar eens vragen als het 18 is.
tot nu toe zie je iig een hele happy moeder, en een vrolijk en gezond kind.
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Milagro jij bedoelt zeker Alison Lapper?
Ikzelf heb ook een handicap waardoor ik moeilijk loop en geen zware dingen kan tillen/doen.
Op dit moment heb ik alleen buitenshuis een rolstoel nodig voor langere afstanden. Binnen red ik mij prima. Daarbij speelt ook nog dat mijn handicap erfelijk zou kunnen zijn, maar hier zijn ze niet zeker van.
Inmiddels ben ik al een aantal weken ongepland zwanger en het is geweldig. Tuurlijk zal ik tegen mijn beperkingen aanlopen en sommige dingen niet zelf kunnen, maar ik heb een geweldige vriend, die er helemaal voor wil gaan en daarbij ook professionele hulp die aangeboden hebben om mij te helpen waar nodig. Ook zijn er natuurlijk nog opa's en oma's, vrienden en kennissen die hun steentje wel willen bijdragen.
Veel mensen vinden het niet kunnen en ik zal het vast ook niet helemaal objectief bekijken, maar wij hebben het gevoel dat wij dit wel aankunnen en dat wij het qua zorg wel gaan redden.
Ook heb ik voldoende voorbeelden, van gehandicapte mensen met kinderen, die op een supermanier omgaan met hun kindje(s) en toch een aantal grote beperkingen hebben.
Ikzelf heb ook een handicap waardoor ik moeilijk loop en geen zware dingen kan tillen/doen.
Op dit moment heb ik alleen buitenshuis een rolstoel nodig voor langere afstanden. Binnen red ik mij prima. Daarbij speelt ook nog dat mijn handicap erfelijk zou kunnen zijn, maar hier zijn ze niet zeker van.
Inmiddels ben ik al een aantal weken ongepland zwanger en het is geweldig. Tuurlijk zal ik tegen mijn beperkingen aanlopen en sommige dingen niet zelf kunnen, maar ik heb een geweldige vriend, die er helemaal voor wil gaan en daarbij ook professionele hulp die aangeboden hebben om mij te helpen waar nodig. Ook zijn er natuurlijk nog opa's en oma's, vrienden en kennissen die hun steentje wel willen bijdragen.
Tuurlijk zal ik tegen mijn beperkingen aanlopen en sommige dingen niet zelf kunnen, maar ik heb een geweldige vriend, die er helemaal voor wil gaan en daarbij ook professionele hulp die aangeboden hebben om mij te helpen waar nodig. Veel mensen vinden het niet kunnen en ik zal het vast ook niet helemaal objectief bekijken, maar wij hebben het gevoel dat wij dit wel aankunnen en dat wij het qua zorg wel gaan redden.
Ook heb ik voldoende voorbeelden, van gehandicapte mensen met kinderen, die op een supermanier omgaan met hun kindje(s) en toch een aantal grote beperkingen hebben.
Ja, idd, die bedoel ik
Tof mens is dat
Nu, haar kind is inmiddels al jaren baby af, zie ik
Tof mens is dat
Nu, haar kind is inmiddels al jaren baby af, zie ik
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Alison Lapper is inderdaad wel een extreem (goed) voorbeeld dat een handicap geen bezwaar hoeft te zijn.
Nu is zij een (mentaal) sterk en stabiel persoon met een enorm doorzettingsvermogen, ik denk dat dit wel een voorwaarde is om zo'n missie te volbrengen.
Nu is zij een (mentaal) sterk en stabiel persoon met een enorm doorzettingsvermogen, ik denk dat dit wel een voorwaarde is om zo'n missie te volbrengen.
... ♥ ik mis je ♥
Maneki, waar ben jij precies bang voor als ik vragen mag?
Dat de BI in nog hevigere vorm terug komt en je na de bevalling nóg meer moeite hebt bij de opvoeding?
Bij een volgende zwangerschap hoeft de BI toch niet persé (erger) terug te komen?
Ik ken twee voorbeelden van dichtbij waarbij dat niet zo was. Mijn nicht bijvoorbeeld moest bij de eerste twee volledig plat liggen door BI de derde had ze ook klachten maar lang niet zo erg als bij de eerste twee.
Maar mijn jongste loopt regelmatig aan een lijntje omdat die zó watervlug is en absoluut geen gevaar ziet dat ze zo onder een bus of in een sloot zou lopen. Dat soort dingen heb je gewoon ook wel gehandicapt of niet.
Gelukkig is er bij vrouwen iets vernuftigs ingebouwd. Als ze moeder worden weten ze dingen ineens heel handig op te lossen, vaak op manieren waar anderen nooit op zouden komen.
Vaak zijn mensen met een lichamelijke handicap gezegend met erg veel zelfkennis.
Als jij in de buurt van water bent houd jij je kind toch ook in de gaten? Iemand met een lichamelijke beperking doet dat veelal nog beter/meer en/of heeft al(lang) een andere oplossing bij zich (als in een riempje wat om de pols van ouder en kind gaat zodat hij/zij niet te ver kan o.i.d.)
[edit] spuit elf ziet nu dat er ook een pagina 2 is
[ Bericht 2% gewijzigd door Noli. op 31-05-2007 10:17:21 ]
Dat de BI in nog hevigere vorm terug komt en je na de bevalling nóg meer moeite hebt bij de opvoeding?
Bij een volgende zwangerschap hoeft de BI toch niet persé (erger) terug te komen?
Ik ken twee voorbeelden van dichtbij waarbij dat niet zo was. Mijn nicht bijvoorbeeld moest bij de eerste twee volledig plat liggen door BI de derde had ze ook klachten maar lang niet zo erg als bij de eerste twee.
Smoezie ik heb twee kids. Ik heb (gelukkig) geen problemen met mijn bekken (meer).quote:Op woensdag 30 mei 2007 23:00 schreef Smoezie het volgende:
Noem daar eens 1 simpele oplossing voor dan?
Even de buurvrouw roepen? Terwijl je kind binnen 2 seconden de weg op kan schieten?
(Ik bedoel dit totaal niet aanvallend, overigens, maar ik ben benieuwd naar die oplossingen dan).
Maar mijn jongste loopt regelmatig aan een lijntje omdat die zó watervlug is en absoluut geen gevaar ziet dat ze zo onder een bus of in een sloot zou lopen. Dat soort dingen heb je gewoon ook wel gehandicapt of niet.
Gelukkig is er bij vrouwen iets vernuftigs ingebouwd. Als ze moeder worden weten ze dingen ineens heel handig op te lossen, vaak op manieren waar anderen nooit op zouden komen.
Vaak zijn mensen met een lichamelijke handicap gezegend met erg veel zelfkennis.
Als jij in de buurt van water bent houd jij je kind toch ook in de gaten? Iemand met een lichamelijke beperking doet dat veelal nog beter/meer en/of heeft al(lang) een andere oplossing bij zich (als in een riempje wat om de pols van ouder en kind gaat zodat hij/zij niet te ver kan o.i.d.)
[edit] spuit elf ziet nu dat er ook een pagina 2 is
[ Bericht 2% gewijzigd door Noli. op 31-05-2007 10:17:21 ]
quote:Op donderdag 31 mei 2007 08:15 schreef phluphy het volgende:
Alison Lapper is inderdaad wel een extreem (goed) voorbeeld dat een handicap geen bezwaar hoeft te zijn.
Nu is zij een (mentaal) sterk en stabiel persoon met een enorm doorzettingsvermogen, ik denk dat dit wel een voorwaarde is om zo'n missie te volbrengen.
Het is niet jouw taak mij aardig te vinden, dat is mijn taak.
Hyves!
Hyves!
Ten eerste: jemig heb je gezopen ofzo?quote:Op donderdag 31 mei 2007 00:31 schreef _evenstar_ het volgende:
Leah wat betreft allergie-en.. misshcien wat offtopic hier.. maar wat zou het vershcil zijn voor anitra of als wij voor kindje 2 zouden gaan?
verders, vraag ik mij af wat voor verschil het uitmaakt ls je ergens goed over nagedacht ergens aan begint, maar met handicap .. zoals eerder benoemd later kunnen ook handicaps ontstaan.
mijn ouders beiden reumapatienten, oas ontdekt nadat wij thuis er allerdrie waren.
goh dan moeten we wat meer in het huishouden doen, da moeten we elke avond of afwassen/afdrogen oid..
Niks mis mee om kinderen dat al tijdig bij te brengen.
Ik kon iig prima mijn woning schoonhouden/koken is een koud kunstje etc.
dus nee ik denk niet dat er nare gevolgen aanzitten voor de kinderen.. want ze zijn het eenmaal zo gewend.
En tuurlijk zullen ze wel eens klagen want potje hoeft dat niet..
maar dat heb je hoe dan ook een van de ouders gehandicapt of niet.
en er werd hier zo haarfijn benoemd dat oudere kind niet moet zorgen.. nu weet ik dat dt gewoon een flauwe sneer is.. maar vraga me af wat is er mis mee. als grotere broer/zus eens een avondje oppast of een uurtje even oplet..
gebeurt toch ook wel als de ouder(s) niet een handicap hebben?
en wat als iemand nou tijdens de bevalling een handicpa er aan overhoudt? dan is het zielig en vervelend maar niet erg..?
Nu serieus, flauwe sneer? Die snap ik niet helemaal. Het was helemaal niet flauw of snerend bedoeld. Het was meer een door elkaar rammelen, zo van: kijk eens om je heen!!! Stel jezelf eens gewoon de vraag bijvoorbeeld: wat als je veel pijn hebt en je wilt je morfine innemen, heb je dan iemand naast je staan die voor de kinderen kan zorgen? Wil ik afhankelijk zijn van anderen? Al eens gedacht aan het feit dat ze straks allemaal naar sport of een of ander clupje gaan...haast haast vlieg vlieg...snel kleren uit, dwarse kleuter èn dwarse peuter? Als je voor dat alles(en er komt nog veel meer bij kijken natuurlijk) een oplossing hebt, prima, leuk, doen!!!
Het is niet jouw taak mij aardig te vinden, dat is mijn taak.
Hyves!
Hyves!
nee ik heb niet gezopen, ben gewoon geen typwonder
en als jij dat zo bedoelt heb je anders een vertiefde manier om het uit te brengen ik bedoel je opmerking hier en in 2e streepjes topic trouwens.
en als jij dat zo bedoelt heb je anders een vertiefde manier om het uit te brengen ik bedoel je opmerking hier en in 2e streepjes topic trouwens.
Engaging Infinite Improbability Drive..
Zozo vertiefd nog wel, welk een eloquentie zeg. Prima mag je vinden. Die in het tweede steepje kan ik mij nog in vinden, maar wat heb ik hier voor "vertiefds" gezegd dan?quote:Op donderdag 31 mei 2007 10:46 schreef _evenstar_ het volgende:
nee ik heb niet gezopen, ben gewoon geen typwonder
en als jij dat zo bedoelt heb je anders een vertiefde manier om het uit te brengen ik bedoel je opmerking hier en in 2e streepjes topic trouwens.
Het is niet jouw taak mij aardig te vinden, dat is mijn taak.
Hyves!
Hyves!
kom op jij weet net zo goed als ik waarom je hem plaatst jammer dat je alleen reageert om iemand af te snauwen. weet je je bent me de moeite niet eens waard
Engaging Infinite Improbability Drive..
ik las steeds verliefd
ik zit al terug te lezen, hoe dat zo in godsnaam?
maar het is dus vertiefd en vertiefd vind ik het ook niet.
ik vraag me eerlijk gezegd wel af, waarom je opteert voor een derde (of tweede) als je al aardig beperkt bent door ziekte, of aandoening.
de twijfels heb je zelf al, zou dat dan niet gewoon je gezonde verstand zijn dat tegen je zegt :
count your blessings , je hebt een gezond kind, (of 2) en zoals het nu gaat lukt het je, neem het risico niet dat je dadelijk je toch al beperkte energie moet verdelen over meer kinderen.
als je het dan niet trekt, kun je het niet meer terugdraaien, en je hebt al 1 of 2 kinderen, dus het is niet een afweging kinderloos of niet.
ik zit al terug te lezen, hoe dat zo in godsnaam?
maar het is dus vertiefd en vertiefd vind ik het ook niet.
ik vraag me eerlijk gezegd wel af, waarom je opteert voor een derde (of tweede) als je al aardig beperkt bent door ziekte, of aandoening.
de twijfels heb je zelf al, zou dat dan niet gewoon je gezonde verstand zijn dat tegen je zegt :
count your blessings , je hebt een gezond kind, (of 2) en zoals het nu gaat lukt het je, neem het risico niet dat je dadelijk je toch al beperkte energie moet verdelen over meer kinderen.
als je het dan niet trekt, kun je het niet meer terugdraaien, en je hebt al 1 of 2 kinderen, dus het is niet een afweging kinderloos of niet.
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Oh en waarom denk je dat ik iemand zou willen afsnauwen? Maak er maar weer een heel drama van Evenstar, lekker he de boel opruien? Weet je soms hebben mensen wel eens een andere mening, als je die niet wilt horen moet je niet je hele hebben en houwen hier posten. Want DAT is hetgeen waar mensen hun mening op baseren. Trouwens die mening, daar hoef je toch ook helemaal niets mee. Zit er niets voor je bij, laat je het lekker links liggen, maar grijp het niet aan om in de slachtofferrol te vervallen.quote:Op donderdag 31 mei 2007 10:59 schreef _evenstar_ het volgende:
kom op jij weet net zo goed als ik waarom je hem plaatst jammer dat je alleen reageert om iemand af te snauwen. weet je je bent me de moeite niet eens waard
Het is niet jouw taak mij aardig te vinden, dat is mijn taak.
Hyves!
Hyves!
overdag als ik alleen ben met de kinderen neem ik geen medicijnen, die gaan pas mijn giechel in als mijn vriend thuis komt. Ik en niemand anders heeft immers verantwoording voor de kinderen en zou nooit op mijn geweten willen hebben dat de medicijnen een keer verkeerd vallen en ik zo stoned als een guppie op de bank hang. Ik heb morfinepleister, maar de lichtste die er is en daar merk je niks van en daarwil ik ht liefst ook vanaf (morgen weten we meer)quote:Op donderdag 31 mei 2007 10:06 schreef Loena-tik- het volgende:
[..]
Ten eerste: jemig heb je gezopen ofzo?
Nu serieus, flauwe sneer? Die snap ik niet helemaal. Het was helemaal niet flauw of snerend bedoeld. Het was meer een door elkaar rammelen, zo van: kijk eens om je heen!!! Stel jezelf eens gewoon de vraag bijvoorbeeld: wat als je veel pijn hebt en je wilt je morfine innemen, heb je dan iemand naast je staan die voor de kinderen kan zorgen? Wil ik afhankelijk zijn van anderen? Al eens gedacht aan het feit dat ze straks allemaal naar sport of een of ander clupje gaan...haast haast vlieg vlieg...snel kleren uit, dwarse kleuter èn dwarse peuter? Als je voor dat alles(en er komt nog veel meer bij kijken natuurlijk) een oplossing hebt, prima, leuk, doen!!!
Daarbij werkt mijn vriend 4 dagen in de week, begint smorgens om 6uur/half7 al met werken en is zodoende al rond 4 uur/half 5 thuis, dus sporten is geen probleem want dat kan hij doen.
Ik snap dat je me door elkaar wil rammelen , maar tussen nu en 2 jaar geleden zit een heel groot verschil.
Dat is het nadeel van internet, het is niet te zien hoe het hier dagelijks is, je ziet alleen wat wooden waar je op af kan gaan. woorden die vaak ook nog eens in een bepaalde bui geschreven zijn, of dat het niet goed over komt wat je bedoelt.
Het is egoistisch wanneer je denkt aan je eigen belang.. En dat doe je uberhaupt als je een kindje wil of je nu gezond bent of niet..
Het is erg afhankelijk van wat voor soort handicap je hebt.. Sommige handicapten kunnen heel goed met kinderen samen.. En andere gewoon niet..
Wanneer je ouders zieken worden of ziek zijn zal je ze willen (en soms moeten) helpen.. Je wilt ze niet zien lijden of hulpeloos toe kijken hoe iemand iets niet kan..
Als kind (gehandicapte ouders of niet) klusjes doen is altijd goed.. Ze leren er zelfstandig door zijn en leren gewoon hun ding te doen in huis.. Nu verschilt dat wel of het even de was doen is of de afwas vind ik.. De afwas doen is gewoon een taak die elk kind wel krijgt als ze jonger zijn.. Je kamer opruimen.. Ook zoiets.. Maar de zorg voor een zusje of broertje vind ik anders..
Het kind moet wel de tijd krijgen om kind te zijn.. Te ravotten of te spelen.. En niet rekening moeten houden met iets.. een ouder of een zusje of broertje.. Gewoon zorgeloos kunnen spelen..
De kinderen zijn het gewend is geen argument.. Kom op zeg.. Dat is een zwaktebod om dat te zeggen.. Oppassen zal ieder kind ook wel eens gedaan hebben.. Om even snel een boodschap te doen of ander ding waardoor je het huis uit moet.. Nu zal ik niet begrijpen waarom Anitra het huis uit zou moeten want zoals ik het begrepen heb is dat nogal lastig.. (kan me vergissen)..
Over dat geval van het zorgeloos spelen ed zeg ik niet dat dat niet kan in het geval van Anitra want ik ken haar niet persoonlijk en niet haar thuissituatie.. Ik ga alleen af van alles wat ze hier (op het forum) heeft neer gezet..
Zoals ze zelf zegt onafhankelijk te zijn is ze gewoon niet.. Ze geeft in dezelfde zin aan dat ze hulp in de huishouding heeft.. Wat ook niet erg is.. Ik zou willen dat ik het had.. Maar daarmee geeft ze wel aan dat ze niet alles zelf kan.. Wisselt de huishouding zich af met de man? Kan de man de zorg voor de kindjes wel aan? Zegt hij dit niet omdat hij ziet hoe graag de vrouw dat wil? Heb je buiten de man ook andere familieleden of vrienden die bij kunnen staan? Die dat ook willen? Die je daarmee niet dwingt tot iets waar ze eigenlijk geen zin in hebben.. Jij en je partner kunnen er nog wel zo goed over nagedacht hebben en voor jezelf uitmaken dat het kan met zn 2.. Maar je hebt hulp van derde nodig.. En zonder te overleggen met derde is het gewoon egoistisch.. Hoe graag je ook iets wil..
Een handicapt krijg je daar kies je niet voor.. En er zijn zat mensen die gehandicapt worden na het krijgen van een kind.. En ook dat is erg sneu en zielig.. Ik zou het niemand toewensen.. Maar toch vind ik het anders dat je gehandicapt bent voor de zwangerschap.. Je kiest er bewust voor..
Het zal zwaar zijn en moeilijk.. Wanneer je al kinderen hebt snap ik niet dat je in zo'n situatie voor een 2de of 3de zou gaan.. Het andere kind kan niet aangeven wat zij of hij er van vind.. Want daar is het domweg nog te klein voor.. Voor een echte mening.. Maar stel je gaat voor een 2de of 3de en die is er.. En dan?? Is de kinderwens dan weg???? Of krijg je het zelfde tafereel na een jaar of 2 jaar weer? Ja misschien kan er wel een 3de of 4de bij.. Ja het zal nog zwaarder worden.. Maar hej het gaat.. Je kan NOOIT alles afwegen.. Je kan NOOIT de juiste keuzes maken.. Alleen maar goed doen..
Tuurlijk gaat er ook heus iets fout.. En zoals al eerder aangegeven voor de buitenwereld doe je het nooit goed.. Een groot gezin is geweldig.. Maar ook erg zwaar.. Stel je nu eens voor dat het kindje dat je krijgt gehandicapt word (wat ook bij gezonde ouders kan gebeuren).. Dan word het nog zwaarder..
Anitra:
Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten.. Je hebt zelf altijd aangegeven dat het nooit kon en sinds dat per ongeluk zwanger raken er eens over bent gaan nadenken.. Eigenlijk best stom om het om te keren.. Misschien eerst eens nadenken voor je doet? Je niet meteen in de NOD lijst laat zetten want je hebt nog niet overlegd met de artsen dus je weet nog niet.. Maar wel al mee willen praten in het 2 streepjes topic.. Wat mij betreft ben je dan gewoon stom bezig.. De zin: Ja maar ik slikte meer morfine dus dat was de morfine sprak is wat mij betreft nog dommer.. Een smoes om het te kunnen afschrijven op iets anders.. Nee dat was ik niet dat was mijn onderbewust zijnde.. Ja en? Kan je nu zonder morfine? Nee.. Want anders krijg je het niet van de artsen..
Het is erg afhankelijk van wat voor soort handicap je hebt.. Sommige handicapten kunnen heel goed met kinderen samen.. En andere gewoon niet..
Wanneer je ouders zieken worden of ziek zijn zal je ze willen (en soms moeten) helpen.. Je wilt ze niet zien lijden of hulpeloos toe kijken hoe iemand iets niet kan..
Als kind (gehandicapte ouders of niet) klusjes doen is altijd goed.. Ze leren er zelfstandig door zijn en leren gewoon hun ding te doen in huis.. Nu verschilt dat wel of het even de was doen is of de afwas vind ik.. De afwas doen is gewoon een taak die elk kind wel krijgt als ze jonger zijn.. Je kamer opruimen.. Ook zoiets.. Maar de zorg voor een zusje of broertje vind ik anders..
Het kind moet wel de tijd krijgen om kind te zijn.. Te ravotten of te spelen.. En niet rekening moeten houden met iets.. een ouder of een zusje of broertje.. Gewoon zorgeloos kunnen spelen..
De kinderen zijn het gewend is geen argument.. Kom op zeg.. Dat is een zwaktebod om dat te zeggen.. Oppassen zal ieder kind ook wel eens gedaan hebben.. Om even snel een boodschap te doen of ander ding waardoor je het huis uit moet.. Nu zal ik niet begrijpen waarom Anitra het huis uit zou moeten want zoals ik het begrepen heb is dat nogal lastig.. (kan me vergissen)..
Over dat geval van het zorgeloos spelen ed zeg ik niet dat dat niet kan in het geval van Anitra want ik ken haar niet persoonlijk en niet haar thuissituatie.. Ik ga alleen af van alles wat ze hier (op het forum) heeft neer gezet..
Zoals ze zelf zegt onafhankelijk te zijn is ze gewoon niet.. Ze geeft in dezelfde zin aan dat ze hulp in de huishouding heeft.. Wat ook niet erg is.. Ik zou willen dat ik het had.. Maar daarmee geeft ze wel aan dat ze niet alles zelf kan.. Wisselt de huishouding zich af met de man? Kan de man de zorg voor de kindjes wel aan? Zegt hij dit niet omdat hij ziet hoe graag de vrouw dat wil? Heb je buiten de man ook andere familieleden of vrienden die bij kunnen staan? Die dat ook willen? Die je daarmee niet dwingt tot iets waar ze eigenlijk geen zin in hebben.. Jij en je partner kunnen er nog wel zo goed over nagedacht hebben en voor jezelf uitmaken dat het kan met zn 2.. Maar je hebt hulp van derde nodig.. En zonder te overleggen met derde is het gewoon egoistisch.. Hoe graag je ook iets wil..
Een handicapt krijg je daar kies je niet voor.. En er zijn zat mensen die gehandicapt worden na het krijgen van een kind.. En ook dat is erg sneu en zielig.. Ik zou het niemand toewensen.. Maar toch vind ik het anders dat je gehandicapt bent voor de zwangerschap.. Je kiest er bewust voor..
Het zal zwaar zijn en moeilijk.. Wanneer je al kinderen hebt snap ik niet dat je in zo'n situatie voor een 2de of 3de zou gaan.. Het andere kind kan niet aangeven wat zij of hij er van vind.. Want daar is het domweg nog te klein voor.. Voor een echte mening.. Maar stel je gaat voor een 2de of 3de en die is er.. En dan?? Is de kinderwens dan weg???? Of krijg je het zelfde tafereel na een jaar of 2 jaar weer? Ja misschien kan er wel een 3de of 4de bij.. Ja het zal nog zwaarder worden.. Maar hej het gaat.. Je kan NOOIT alles afwegen.. Je kan NOOIT de juiste keuzes maken.. Alleen maar goed doen..
Tuurlijk gaat er ook heus iets fout.. En zoals al eerder aangegeven voor de buitenwereld doe je het nooit goed.. Een groot gezin is geweldig.. Maar ook erg zwaar.. Stel je nu eens voor dat het kindje dat je krijgt gehandicapt word (wat ook bij gezonde ouders kan gebeuren).. Dan word het nog zwaarder..
Anitra:
Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten.. Je hebt zelf altijd aangegeven dat het nooit kon en sinds dat per ongeluk zwanger raken er eens over bent gaan nadenken.. Eigenlijk best stom om het om te keren.. Misschien eerst eens nadenken voor je doet? Je niet meteen in de NOD lijst laat zetten want je hebt nog niet overlegd met de artsen dus je weet nog niet.. Maar wel al mee willen praten in het 2 streepjes topic.. Wat mij betreft ben je dan gewoon stom bezig.. De zin: Ja maar ik slikte meer morfine dus dat was de morfine sprak is wat mij betreft nog dommer.. Een smoes om het te kunnen afschrijven op iets anders.. Nee dat was ik niet dat was mijn onderbewust zijnde.. Ja en? Kan je nu zonder morfine? Nee.. Want anders krijg je het niet van de artsen..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Had dat eerder bedacht ipv afgeven en je dan terug trekken..quote:Op donderdag 31 mei 2007 10:59 schreef _evenstar_ het volgende:
kom op jij weet net zo goed als ik waarom je hem plaatst jammer dat je alleen reageert om iemand af te snauwen. weet je je bent me de moeite niet eens waard
Niet zomaar even iets roepen om vervolgens aan te geven dat je toch niet op iemand gaat reageren omdat hij of zij het niet waard is.. Dat is zo zwak..
Dit is een discussieforum.. Daar kan je de discussie aangaan.. Niet beginnen ergens mee en er dan mee ophouden..
Er word afgegaan op wat iemand hier neerzet over zijn of haar thuissituatie.. Als dat anders zou kunnen overkomen op iemand moet het er anders neer gezet worden.. Iedereen vat het op zijn of haar manier op..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Sorry, maar ik moest lachenquote:Op woensdag 30 mei 2007 22:45 schreef cinnamongirl het volgende:
[..]
Mensen zonder benen in ieder geval niet
Ik ben het trouwens eens met Smoezie. Zo. dat scheelt typen.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
@tally, loenatik is beter in woorden, maar soit ik ga geen welles nietes spelletje voeren met haar geen zin aan. en daar draait het toch op uit.
en wat betreft :
Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten..
goh mensen slikken de pil en raken zwanger , of andere anticonceptie en raken zwanger.
en wat betreft :
Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten..
goh mensen slikken de pil en raken zwanger , of andere anticonceptie en raken zwanger.
Engaging Infinite Improbability Drive..
Evenstar, wat jij als 'welles nietes' ziet, zien anderen als een mening versus een (andere) mening.quote:Op donderdag 31 mei 2007 13:12 schreef _evenstar_ het volgende:
@tally, loenatik is beter in woorden, maar soit ik ga geen welles nietes spelletje voeren met haar geen zin aan. en daar draait het toch op uit.
Jouw mening is voor jou de juiste: Welles
Iemand anders deelt jouw mening: Welles
Iemand anders heeft een andere mening t.o.v. die van jou: Nietes
Een mening is geen kwestie van welles/nietes.
Het valt me echt op dat je vaak kribbig gereageert als iemand het niet met je eens is. En het valt me ook op dat dit vaak niet eens over zaken die jouzelf betreffen gaat. Je wordt ook kribbig als iemand Anitra "aanvalt" (let op de aanhalingstekens).
Van mij mag je hoor, ik vind het alleen jammer dat topics daardoor toch wel een wat onvriendelijk karakter krijgen.
... ♥ ik mis je ♥
Ja, maar dat zijn daadwerkelijke ongelukken. Die doén er iets aan om het niet te laten gebeuren, ze slikken anticonceptie! Mensen die dat niét doen doén er dus ook niets aan . En als je morfine slikt om de dag door te brengen zou je moeten weten dat een zwangerschap kwalijk is voor het kind én voor jou dus had die anticonceptie er allang moeten zijn.quote:Op donderdag 31 mei 2007 13:12 schreef _evenstar_ het volgende:
Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten..
goh mensen slikken de pil en raken zwanger , of andere anticonceptie en raken zwanger.
Dit is echt de kromste vergelijking óóit .
[ Bericht 8% gewijzigd door #ANONIEM op 31-05-2007 13:31:53 ]
Vergeet ook niet: Als de artsen zeggen dat het niet kan nemen we een pilstaafje.. Als dit al gebeurt is tijdens het nemen van anticonceptie wat voor nut heeft het pilstaafje dan????quote:Op donderdag 31 mei 2007 13:30 schreef clumsy_clown het volgende:
[..]
Ja, maar dat zijn daadwerkelijke ongelukken. Die doén er iets aan om het niet te laten gebeuren, ze slikken anticonceptie! Mensen die dat niét doen doén er dus ook niets aan . En als je morfine slikt om de dag door te brengen zou je moeten weten dat een zwangerschap kwalijk is voor het kind én voor jou dus had die anticonceptie er allang moeten zijn.
Dit is echt de kromste vergelijking óóit .
Wat is de reden om die na het afraden van artsen wel te nemen?
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Ik probeer vanuit Anitra te denken nu hoorquote:Op donderdag 31 mei 2007 13:35 schreef Tally het volgende:
[..]
Vergeet ook niet: Als de artsen zeggen dat het niet kan nemen we een pilstaafje.. Als dit al gebeurt is tijdens het nemen van anticonceptie wat voor nut heeft het pilstaafje dan????
Wat is de reden om die na het afraden van artsen wel te nemen?
Maar ze wil eerst de mening van de artsen horen voordat ze het pilstaafje laat aanbrengen eventueel, als die nog een zwangerschap afraden. Dat kan ik op zich wel snappen, want ze laat hun mening klaarblijkelijk heel zwaar meewegen in haar overwegingen. Mochten zij het afraden laat ze dus pas het pilstaafje plaatsen en nu nog niet, omdat ze nu misschien nog kan besluiten wel voor nog een kindje te gaan. Of begrijp ik jou nou verkeerd?
Overigens zou ik het, maar dat is puur mijn eigen mening en die is wel duidelijk volgens mij , als ik Anitra was niet doen, voor nog een kindje gaan. Wees gelukkig met de fijne kids die je hebt, dat het nu nog redelijk tot prima te doen is om die kinderen te verzorgen en op te voeden zonder al teveel hulp. Ik vind dat ze het zichzelf (en haar kinderen ook eerlijk gezegd) onnodig druk en moeilijk maakt door nog een kindje te nemen. Maar het blijft uiteraard haar keuze
Nee hoor jij begrijpt me goed.. Maar als je al die tijd roept dat het niet kan en niet mag snap ik niet waarom je er niet eerder aan begonnen bent.. Het pilstaafje dus..quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:07 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Ik probeer vanuit Anitra te denken nu hoor
Maar ze wil eerst de mening van de artsen horen voordat ze het pilstaafje laat aanbrengen eventueel, als die nog een zwangerschap afraden. Dat kan ik op zich wel snappen, want ze laat hun mening klaarblijkelijk heel zwaar meewegen in haar overwegingen. Mochten zij het afraden laat ze dus pas het pilstaafje plaatsen en nu nog niet, omdat ze nu misschien nog kan besluiten wel voor nog een kindje te gaan. Of begrijp ik jou nou verkeerd?
Zoiets kan je ook weer verwijderen mocht je besluiten om het wel te doen.. Na het laatste kindje werd al aangegeven dat het niet kon (haar woorden) dus snap ik niet waarom het pilstaafje nu opeens om de hoek komt zetten want dat had ze ook al eerder (voor de oeps) kunnen nemen..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Oh, zo bedoelde je het. Daar heb je gelijk in, vind ik.
Ik denk dan dat al die tijd dat ze zei dat het niet kan en mag, ze toch altijd die wens heeft gehad en daarom 'de deur open wilde laten staan' door het pilstaafje toen nog niet te nemen. Maar wellicht dat Anitra daar zelf antwoord op wil geven, want ik ben nu wel heel erg voor haar aan het denken
Ik denk dan dat al die tijd dat ze zei dat het niet kan en mag, ze toch altijd die wens heeft gehad en daarom 'de deur open wilde laten staan' door het pilstaafje toen nog niet te nemen. Maar wellicht dat Anitra daar zelf antwoord op wil geven, want ik ben nu wel heel erg voor haar aan het denken
hallo als zij toch ook anticonceptie geslikt hebben/gebruikt is het toch net zo;n ongelukje?quote:Op donderdag 31 mei 2007 13:30 schreef clumsy_clown het volgende:
[..]
Ja, maar dat zijn daadwerkelijke ongelukken. Die doén er iets aan om het niet te laten gebeuren, ze slikken anticonceptie! Mensen die dat niét doen doén er dus ook niets aan . En als je morfine slikt om de dag door te brengen zou je moeten weten dat een zwangerschap kwalijk is voor het kind én voor jou dus had die anticonceptie er allang moeten zijn.
Dit is echt de kromste vergelijking óóit .
dus als je morfine pleisters krijgt mag je maar nooit sex hebben want dat is toch de enige betrouwbare anticonceptie
het hebben van eens wens wil niet zeggen dat alle vrouwen dan maar gelijk kappen met anticonceptie
Engaging Infinite Improbability Drive..
Dus je bedoelt dat Anitra wél anticonceptie heeft gebruikt maar desondanks zwanger is geworden? Vreemd, aangezien ze het pilstaafje pas gaat laten zetten als de dokter *nu* zegt dat dat het slimst is.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:14 schreef _evenstar_ het volgende:
[..]
hallo als zij toch ook anticonceptie geslikt hebben/gebruikt is het toch net zo;n ongelukje?
dus als je morfine pleisters krijgt mag je maar nooit sex hebben want dat is toch de enige betrouwbare anticonceptie
het hebben van eens wens wil niet zeggen dat alle vrouwen dan maar gelijk kappen met anticonceptie
wat dacht je van de pil omdat deurtje eventueel open te kunnen houden.
en een pilstaafje voor de lange termijn wat makkelijker is ?
ik snap niet waarom er gelijk zo achterdochtig gedaan moet worden
en een pilstaafje voor de lange termijn wat makkelijker is ?
ik snap niet waarom er gelijk zo achterdochtig gedaan moet worden
Engaging Infinite Improbability Drive..
CC, waarschijnlijk is dat dus de anticonceptievorm die ze fijner vindt als het definitief niet "kan" en gebruikt ze nu een andere vorm (pil / comdoom). Of in elk geval wil Evenstar aangeven dat dat zomaar zo zou kunnen zijn, dat dat gebruik er wel gewoon was.
edit: ja, dus.
edit: ja, dus.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Als ze de pil nu gebruikt en daar komen al ongelukjes mee is een pilstaafje (buiten dat het vele malen makkelijker is) dan wel een vorm van anticonceptie?quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:22 schreef _evenstar_ het volgende:
wat dacht je van de pil omdat deurtje eventueel open te kunnen houden.
en een pilstaafje voor de lange termijn wat makkelijker is ?
ik snap niet waarom er gelijk zo achterdochtig gedaan moet worden
Kan daar dan geen ongelukjes mee gebeuren? Zelfde stofje andere vorm..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Wat dacht je van het feit dat de kans dat je met de pil zwanger wordt zo klein is dat men ervan uitgaat dat ze daar dus niet aan deed? Daarnaast zei ze slechts dat het een gevalletje 'oeps' was, niet dat hij door de pil heen is gekomen. Lijkt me dat dat wel gemeld zou worden.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:22 schreef _evenstar_ het volgende:
wat dacht je van de pil omdat deurtje eventueel open te kunnen houden.
en een pilstaafje voor de lange termijn wat makkelijker is ?
ik snap niet waarom er gelijk zo achterdochtig gedaan moet worden
Tegenvraag: waarom moet er zo ontzettend in de verdediging gesprongen worden? Kan er niet gewoon 's duidelijk gezegd worden waar het op staat zonder dat het met een roze wolkje verpakt moet worden?
Laten we een beetje oppassen dat er hier een niet al te nare sfeer komt...
Evenstar, je bedoelt het goed (en ik had ook al gedacht dat het om het open deurtje ging ) maar misschien is het toch fijner dat we even op Anitra zelf wachten verder en zo lang over de algemene topicvraag doorpraten in plaats van over haar specifieke geval. Ik voelde me er net ook al een beetje vervelend bij om 'voor haar te denken wat haar beweegredenen zijn', had ik misschien dus ook beter niet kunnen doen. Je wilt het voor je vriendin opnemen en dat is bewonderenswaardig, maar ik heb het idee dat Anitra zich minder aangevallen voelt dan jij
Evenstar, je bedoelt het goed (en ik had ook al gedacht dat het om het open deurtje ging ) maar misschien is het toch fijner dat we even op Anitra zelf wachten verder en zo lang over de algemene topicvraag doorpraten in plaats van over haar specifieke geval. Ik voelde me er net ook al een beetje vervelend bij om 'voor haar te denken wat haar beweegredenen zijn', had ik misschien dus ook beter niet kunnen doen. Je wilt het voor je vriendin opnemen en dat is bewonderenswaardig, maar ik heb het idee dat Anitra zich minder aangevallen voelt dan jij
de onbetrouwbaarheid blijf je houden, maar even vanuit mijn eigen redenatie gedacht.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:24 schreef Tally het volgende:
[..]
Als ze de pil nu gebruikt en daar komen al ongelukjes mee is een pilstaafje (buiten dat het vele malen makkelijker is) dan wel een vorm van anticonceptie?
Kan daar dan geen ongelukjes mee gebeuren? Zelfde stofje andere vorm..
Ik wil dolgraag een tweede kindje.. maar het kan nu nog even niet.
Dus slik ik de pil, waarom omdat het makkelijker is om die pilstrip zomaar weg te gooien als prikpil/pilstaafje/spiraaltje wat dan ook.
Waarom weet ik niet , maar voor mij geeft dat op de een of andere manier veel duidelijker een termijn aan ( ook al kan je die ook snel laten verwijderen) dan de normale pil.
Maar bij alles heb je altijd een kans om zwanger te geraken. misschien dat het geestelijke aspect ook daarbij meespeelt? dat je met een spiraaltje of pilstaafje dan definitiever lijkt? zou voor mij nl. wel zo zijn.
Engaging Infinite Improbability Drive..
ik snap geen hol meer van deze discussie
iemand gebruikt morfine, en kan daarom beter niet zwanger raken, en wordt daarom ook geadviseerd een pilstaafje te nemen, maar dan zit je voorlopig zonder optie op een zwangerschap, dus is het beter de pil te kiezen, omdat je daar op ieder moment mee kan stoppen.
en wil er iemand verdorie eens ingaan op mijn "count your blessings" riedeltje
waarom kiezen voor nóg een kind, als je zelf al mogelijke twijfels over fysieke draagkracht naar voren brengt, terwijl je al 2 gezonde kinderen hebt?
iemand gebruikt morfine, en kan daarom beter niet zwanger raken, en wordt daarom ook geadviseerd een pilstaafje te nemen, maar dan zit je voorlopig zonder optie op een zwangerschap, dus is het beter de pil te kiezen, omdat je daar op ieder moment mee kan stoppen.
en wil er iemand verdorie eens ingaan op mijn "count your blessings" riedeltje
waarom kiezen voor nóg een kind, als je zelf al mogelijke twijfels over fysieke draagkracht naar voren brengt, terwijl je al 2 gezonde kinderen hebt?
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Maar we hebben het niet over jouw.. We hebben het over Anitra.. Die toch wel even andere problemen heeft dan jij..quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:30 schreef _evenstar_ het volgende:
[..]
de onbetrouwbaarheid blijf je houden, maar even vanuit mijn eigen redenatie gedacht.
Ik wil dolgraag een tweede kindje.. maar het kan nu nog even niet.
Dus slik ik de pil, waarom omdat het makkelijker is om die pilstrip zomaar weg te gooien als prikpil/pilstaafje/spiraaltje wat dan ook.
Waarom weet ik niet , maar voor mij geeft dat op de een of andere manier veel duidelijker een termijn aan ( ook al kan je die ook snel laten verwijderen) dan de normale pil.
Maar bij alles heb je altijd een kans om zwanger te geraken. misschien dat het geestelijke aspect ook daarbij meespeelt? dat je met een spiraaltje of pilstaafje dan definitiever lijkt? zou voor mij nl. wel zo zijn.
Jouw idee daarover kan ik begrijpen hoor daar niet van.. Maar hier ging mijn vraag helemaal niet om..
Maar volgens mij kan ik het uittekenen, 30.000 keer vertellen wat ik bedoel maar komt het niet aan..
Jammer maar laat maar..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:30 schreef milagro het volgende:
en wil er iemand verdorie eens ingaan op mijn "count your blessings" riedeltje
waarom kiezen voor nóg een kind, als je zelf al mogelijke twijfels over fysieke draagkracht naar voren brengt, terwijl je al 2 gezonde kinderen hebt?
quote:Overigens zou ik het, maar dat is puur mijn eigen mening en die is wel duidelijk volgens mij , als ik Anitra was niet doen, voor nog een kindje gaan. Wees gelukkig met de fijne kids die je hebt, dat het nu nog redelijk tot prima te doen is om die kinderen te verzorgen en op te voeden zonder al teveel hulp. Ik vind dat ze het zichzelf (en haar kinderen ook eerlijk gezegd) onnodig druk en moeilijk maakt door nog een kindje te nemen. Maar het blijft uiteraard haar keuze.
nee het gaat niet om mij, ik gaf alleen MIJN redenatie aan, iets wat voor een ander misschien ook wel zo kan zijn.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:33 schreef Tally het volgende:
[..]
Maar we hebben het niet over jouw.. We hebben het over Anitra.. Die toch wel even andere problemen heeft dan jij..
Jouw idee daarover kan ik begrijpen hoor daar niet van.. Maar hier ging mijn vraag helemaal niet om..
Maar volgens mij kan ik het uittekenen, 30.000 keer vertellen wat ik bedoel maar komt het niet aan..
Jammer maar laat maar..
Engaging Infinite Improbability Drive..
Had de TT niet net zo goed kunnen zijn
"Als gehandicapte Anitra kiest voor een kind, egoïstisch?"
Denk dat dat de lading van dit topic wel samenvat.
"Als gehandicapte Anitra kiest voor een kind, egoïstisch?"
Denk dat dat de lading van dit topic wel samenvat.
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?
Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?
[ Bericht 2% gewijzigd door _evenstar_ op 31-05-2007 14:44:01 (stond beteje krom ;)) ]
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?
Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?
[ Bericht 2% gewijzigd door _evenstar_ op 31-05-2007 14:44:01 (stond beteje krom ;)) ]
Engaging Infinite Improbability Drive..
Ja, dat count your blessings-verhaal is heel mooi, maar wel verdomd moeilijk.
Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.
(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)
Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.
(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Nou, ik durf wel met enige (behoorlijke) zekerheid te zeggen dat dat niet de insteek was van Maneki.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef Rottdog het volgende:
Had de TT niet net zo goed kunnen zijn
"Als gehandicapte Anitra kiest voor een kind, egoïstisch?"
Denk dat dat de lading van dit topic wel samenvat.
Ook al kwam dit topic wel voort uit een post richting Anitra. Ik geloof werkelijk niet dat Maneki Anitra's wens ter sprake wilde stellen.
***
Eerlijk? Ja, ik zou je echt voor gek verklaren en mijn kin zou niet lager op de grond hangen dan in dit geval...quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:39 schreef Sugar het volgende:
Ja, dat count your blessings-verhaal is heel mooi, maar wel verdomd moeilijk.
Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.
(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)
***
Was ook maar meer een opgooi van dat er alleen maar over Anitra wordt gezeurd en niet over wat de topic inhoudt.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:43 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Nou, ik durf wel met enige (behoorlijke) zekerheid te zeggen dat dat niet de insteek was van Maneki.
Ook al kwam dit topic wel voort uit een post richting Anitra. Ik geloof werkelijk niet dat Maneki Anitra's wens ter sprake wilde stellen.
Terwijl Anitra er niet is maar wel haar antwoordapparaat.
we hebben het dan ook niet over nog kinderloze moeders, al dan niet met een handicapquote:Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?
Denk dat je er voor het gemak in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?
we hebben het dan ook niet over moeders die een 2e kind willen, maar wat maar niet wil lukken (al zou ik met de tijd wel een afweging maken, jaaaaaaaaren gestress , verdriet en teleurstelling, en heel veel energie verlies, wat je beter kunt gaan steken op een bepaald moment in het kind dat je al hebt, je gezin dat er al is..... ).
we hebben het dan over moeders die al kinderen hebben, er nog 1 willen, maar twijfelen of ze het dan wel aankunnen, vanwege een overduidelijke aanzienlijk belastende handicap, waar het met de kinderen of het kind wat ze al hebben, soms al nét aan is.
als je zelf die twijfels naar voren brengt dan, waarom mag iemand als ik dan daar niet in meegaan en zeggen "meid, count your blessings, een 2e of 3e, ja was leuk geweest, maar gaat geheid teveel van je vergen, ik zou het risico niet nemen, het is namelijk niet terug te draaien en dan lijden er 2 kinderen onder, plus je echtgenoot.
kan me niet voorstellen dat je eigen kinderwens zwaarder weegt dan het welzijn van de kinderen die je al hebt, het welzijn van je gezin, het welzijn van ook nog eens, last but not least, jezelf.
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Hehehequote:Op donderdag 31 mei 2007 14:45 schreef Rottdog het volgende:
[..]
Terwijl Anitra er niet is maar wel haar antwoordapparaat.
Ik heb denk ik makkelijk praten, we hebben 1 dochtertje en wil niet meer kinderen, gewoon omdat ons gezinnetje zo compleet voelt, maar we zeggen nooit nooit, wie weet wat de toekomst brengt.
Mocht ik om wat voor reden dan ook gehandicapt raken zou ik zeker geen 2de willen maar dat is per persoon verschillend.
Wat ik wel erg vind is als mensen 'zoals iemand al als voorbeeld gaf' zo ernstig gehandicapt is dat diegene nog niet in de gaten heeft dat haar kind een bloedlip heeft en toch maar blijft fokken omdat het wel handig is als hulpje in huis.
Ik heb die documentaire ook gezien en dat was gewoon erg,het huis was smerig, de ouders waren smerig en de kinderen net zo erg.
Maar dat is ook weer per persoon verschillend, de een gaat anders met een handicap om dan de ander, de een is geestelijk zo sterk dat ze zelfs met een hadicap een kind een enorm goed leven kunnen geven.
De ander heeft geen handicap maar die kan een kind nog niet fatsoenlijk opvoeden al heeft ie het graag.
Dus al met al, ik heb hier geen Ja of Nee antwoord op, het ligt allemaal geheel aan de situatie.
Mocht ik om wat voor reden dan ook gehandicapt raken zou ik zeker geen 2de willen maar dat is per persoon verschillend.
Wat ik wel erg vind is als mensen 'zoals iemand al als voorbeeld gaf' zo ernstig gehandicapt is dat diegene nog niet in de gaten heeft dat haar kind een bloedlip heeft en toch maar blijft fokken omdat het wel handig is als hulpje in huis.
Ik heb die documentaire ook gezien en dat was gewoon erg,het huis was smerig, de ouders waren smerig en de kinderen net zo erg.
Maar dat is ook weer per persoon verschillend, de een gaat anders met een handicap om dan de ander, de een is geestelijk zo sterk dat ze zelfs met een hadicap een kind een enorm goed leven kunnen geven.
De ander heeft geen handicap maar die kan een kind nog niet fatsoenlijk opvoeden al heeft ie het graag.
Dus al met al, ik heb hier geen Ja of Nee antwoord op, het ligt allemaal geheel aan de situatie.
De wens is niet anders, maar toch zijn de situaties dan wel degelijk heel anders en dus dient er met die wens anders te worden omgesprongen. Kan je je daar dan niet een heel klein beetje in vinden? Stel, iemand met beperkingen heeft al een fijn kindje of zelfs meerdere kindjes. En een eventueel volgend kindje gaat hoe dan ook voor extra inspanningen zorgen. Inspanningen die die persoon hoe je het ook wendt of keert zeer waarschijnlijk zwaarder gaan vallen dan iemand zonder die beperkingen. Dan is het toch best enigszins logisch dat diegene wordt geadviseerd het vooral niet te doen en zich te concentreren op de fijne kids die diegene al heeft? Meer dan bij iemand zonder beperkingen?quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?
Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?
Jij probeert het op alle vlakken gelijk te trekken. Maar het IS niet op alle vlakken gelijk.
Ja, eerlijk is prima.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:44 schreef Brighteyes het volgende:
Eerlijk? Ja, ik zou je echt voor gek verklaren en mijn kin zou niet lager op de grond hangen dan in dit geval...
Maar je kin zou wel even laag op de grond hangen, bedoel je? Ik zou het volledig begrijpen.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Exact wat ik hierboven dus ook probeerde uit te leggenquote:Op donderdag 31 mei 2007 14:47 schreef milagro het volgende:
[..]
we hebben het dan ook niet over nog kinderloze moeders, al dan niet met een handicap
we hebben het dan ook niet over moeders die een 2e kind willen, maar wat maar niet wil lukken (al zou ik met de tijd wel een afweging maken, jaaaaaaaaren gestress , verdriet en teleurstelling, en heel veel energie verlies, wat je beter kunt gaan steken op een bepaald moment in het kind dat je al hebt, je gezin dat er al is..... ).
we hebben het dan over moeders die al kinderen hebben, er nog 1 willen, maar twijfelen of ze het dan wel aankunnen, vanwege een overduidelijke aanzienlijk belastende handicap, waar het met de kinderen of het kind wat ze al hebben, soms al nét aan is.
als je zelf die twijfels naar voren brengt dan, waarom mag iemand als ik dan daar niet in meegaan en zeggen "meid, count your blessings, een 2e of 3e, ja was leuk geweest, maar gaat geheid teveel van je vergen, ik zou het risico niet nemen, het is namelijk niet terug te draaien en dan lijden er 2 kinderen onder, plus je echtgenoot.
kan me niet voorstellen dat je eigen kinderwens zwaarder weegt dan het welzijn van de kinderen die je al hebt, het welzijn van je gezin, het welzijn van ook nog eens, last but not least, jezelf.
Evenstar wil uit alle macht alle situaties gelijk trekken, maar dat gaat in dit geval niet op.
Ja, dat dus.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:51 schreef Sugar het volgende:
[..]
Ja, eerlijk is prima.
Maar je kin zou wel even laag op de grond hangen, bedoel je? Ik zou het volledig begrijpen.
Ik was in dit geval ook behoorlijk verbaasd, zeker gezien de posts van een tijdje terug dat het echt niet meer ging en dat Anitra heel veel moeite had met het afscheid nemen van dat idee.
Ik had gewoon niet verwacht dat dat nog zou wijzigen, en als ik de situatie zo even droog vanachter mijn PC'tje bekijk vraag ik me dus ook af of het wel de wijste keuze is. Maar goed, who am I? Ik weet hoe sterk een kinderwens kan zijn.
En om het dan weer even terug naar het algemene van het topic te trekken, en naar de OP.
Als ik een vergelijking maak tussen Maneki en Anitra die ik dus allebei gezien heb kan ik het me bij Maneki wel weer voorstellen, puur omdat ik die mobiel gezien heb en die dus in mijn ogen minder zwaar gehandicapt is.
Maar again, dat is een mening nav een 'observatie' van een paar uurtjes.
***
@milagro heb je gelijk in, maar toch vraag ik mij af waarom het voor de een maar zo moet zijn en voor de ander niet?
! en even naar anderen, ja dat wat betreft loena ik vond het een flauwe opmerking. en ja dat raakt mij dan omdat ik veel om anitra geef.
maar de rest mijn mening staat los van anitra.
Mijn mening is gebaseerd dat ik zelf kind ben van 2 ouders met lichamelijke beperkingen.
! en even naar anderen, ja dat wat betreft loena ik vond het een flauwe opmerking. en ja dat raakt mij dan omdat ik veel om anitra geef.
maar de rest mijn mening staat los van anitra.
Mijn mening is gebaseerd dat ik zelf kind ben van 2 ouders met lichamelijke beperkingen.
Engaging Infinite Improbability Drive..
Komt zoiets vaak voor
verstandelijk gehandicapte ouders?
Zwangerschappen wss wel. Wie bepaalt dan eigenlijk of er een abortus komt.
verstandelijk gehandicapte ouders?
Zwangerschappen wss wel. Wie bepaalt dan eigenlijk of er een abortus komt.
Maar daarover kan je toch van mening verschillen?quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:56 schreef _evenstar_ het volgende:
@milagro heb je gelijk in, maar toch vraag ik mij af waarom het voor de een maar zo moet zijn en voor de ander niet?
Dat is toch niet zwart-wit?
De een zal uitzichzelf bepalen het niet te doen, de ander wel.
De een zal het zich wel in kunnen denken dat iemand het doet, de ander niet.
Dat is nou het 'leuke' van een discussie.
***
Maar er zit (vind ik!) een groot verschil tussen een kinderwens omdat je nog geen kindje hebt, of een kinderwens terwijl je er al 2 hebt. De wens kan misschien hetzelfde voelen, maar je snapt wel wat ik bedoel. Dan krijg je weer dat count your blessings verhaalquote:Op donderdag 31 mei 2007 14:54 schreef Brighteyes het volgende:
Maar goed, who am I? Ik weet hoe sterk een kinderwens kan zijn.
Ja, dat ben ik wel een beetje met je eens, maar ook daar is al eens eerder een discussie over geweest.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:58 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Maar er zit (vind ik!) een groot verschil tussen een kinderwens omdat je nog geen kindje hebt, of een kinderwens terwijl je er al 2 hebt. De wens kan misschien hetzelfde voelen, maar je snapt wel wat ik bedoel. Dan krijg je weer dat count your blessings verhaal
Of het voor een kinderloze erger is dan voor iemand die al een kindje heeft.
Dat is zo moeilijk en zo persoonlijk.
Maar als er dan nog andere factoren bij komen kijken zeg ik ook 'count your blessings' hoor.
***
Jij had er nog geen, is toch anders.quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:54 schreef Brighteyes het volgende:
Ja, dat dus.
Ik was in dit geval ook behoorlijk verbaasd, zeker gezien de posts van een tijdje terug dat het echt niet meer ging en dat Anitra heel veel moeite had met het afscheid nemen van dat idee.
Ik had gewoon niet verwacht dat dat nog zou wijzigen, en als ik de situatie zo even droog vanachter mijn PC'tje bekijk vraag ik me dus ook af of het wel de wijste keuze is. Maar goed, who am I? Ik weet hoe sterk een kinderwens kan zijn.
Als je al ervaren hebt wat het ouderschap van je vergt, en dat is meer dan 'normaal' als je een handicap hebt, en het dan al flink afzien was, zou ik geen tweede nemen, als je zelf al twijfels hebt "ga ik dat redden".
Als je onverhoeds zwanger raakt, is het ook weer anders, dan sta je in principe voor een verdongen feit.
Maar zit je te wikken en te wegen, terwijl je niet echt fysiek in orde bent, én je hebt al een kind (of 2) count your blessings.... liever dan toch 1 (of 2) kind waar je al je liefde maar schaarse energie in kan steken, dan modderen met 2 (of 3)?
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Niet elk verhaal is hetzelfde.. Je kan niet alles gelijk trekken of naast elkaar leggen..quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?
Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?
Begrijp dat dan..
Ja.. Ik in elk geval wel.. Juist om je verhaal dat hier op FOK! staat. Zou voor mij op zich niet anders zijn.. Met het verschil is dat jij sommige dingen wel KAN maar niet zou doen.. Of zoietsquote:Op donderdag 31 mei 2007 14:39 schreef Sugar het volgende:
Ja, dat count your blessings-verhaal is heel mooi, maar wel verdomd moeilijk.
Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.
(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)
Omdat niet elke situatie hetzelfde is.. Daarom kan je sommige dingen niet met elkaar vergelijken..quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:56 schreef _evenstar_ het volgende:
@milagro heb je gelijk in, maar toch vraag ik mij af waarom het voor de een maar zo moet zijn en voor de ander niet?
! en even naar anderen, ja dat wat betreft loena ik vond het een flauwe opmerking. en ja dat raakt mij dan omdat ik veel om anitra geef.
maar de rest mijn mening staat los van anitra.
Mijn mening is gebaseerd dat ik zelf kind ben van 2 ouders met lichamelijke beperkingen.
Ik neem aan dat Anitra goed gebekt is en zelf kan antwoorden.. Er word een vraag gesteld en een normale vraag vind ik.. Alleen niet verpakt zoals de meeste knufkroel antwoorden hier..
Maar gewoon recht voor zijn raap.. Dat jij dat flauw vind is jouw probleem..
Want je zag namelijk dat Anitra wel NORMAAL antwoord kon geven op de vraag..
En jouw mening staat niet los van Anitra.. Juist omdat je om dr geeft.. Dat is ook niet slecht..
En jouw ouders zijn er achtergekomen na de geboorte van de 3 kinderen.. Dus is ook geen situatie die je naast deze zou kunnen neerleggen..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Dit doet me overigens wel denken aan een goede vriendin van me, ze is 24 en haar vriend is 43.
Hij heeft al 2 kids maar ze willen samen graag nog een kindje.
Ze is nu bijna 2 jaar bezig, 1xzwanger geweest maar dat is helaas een miskraam geworden.
Veel mensen zeggen tegen ze dat ze hiermee moeten stoppen, hij is er te oud voor.
Maar ik weet 100% zeker dat ze beide een kindje veel te bieden hebben, ondanks de lichamelijke beperkingen die de vader zal krijgen naarmate hij ouder wordt.
Mijn oom is 51, hij heeft een dochtertje van 4 bij zijn 2de vrouw (die is 36), hij is een leuke en energieke vader, je zou hem ook absoluut geen 51 geven.
Mensen oordelen vaak over andermans situatie, maar pas als je mensen echt leert kennen kan je daar over oordelen naar mijn mening.
Hij heeft al 2 kids maar ze willen samen graag nog een kindje.
Ze is nu bijna 2 jaar bezig, 1xzwanger geweest maar dat is helaas een miskraam geworden.
Veel mensen zeggen tegen ze dat ze hiermee moeten stoppen, hij is er te oud voor.
Maar ik weet 100% zeker dat ze beide een kindje veel te bieden hebben, ondanks de lichamelijke beperkingen die de vader zal krijgen naarmate hij ouder wordt.
Mijn oom is 51, hij heeft een dochtertje van 4 bij zijn 2de vrouw (die is 36), hij is een leuke en energieke vader, je zou hem ook absoluut geen 51 geven.
Mensen oordelen vaak over andermans situatie, maar pas als je mensen echt leert kennen kan je daar over oordelen naar mijn mening.
ten eerste ik had idem gereageerd al had anitra hier niet gepost buiten dat naar loena, mijn mening is mijn mening.quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:04 schreef Tally het volgende:
[..]
Niet elk verhaal is hetzelfde.. Je kan niet alles gelijk trekken of naast elkaar leggen..
Begrijp dat dan..
[..]
dat de situaties niet gelijk zijn weet ik donders, maar dat maakt het gevoel niet anders
Ja.. Ik in elk geval wel.. Juist om je verhaal dat hier op FOK! staat. Zou voor mij op zich niet anders zijn.. Met het verschil is dat jij sommige dingen wel KAN maar niet zou doen.. Of zoiets
[..]
Omdat niet elke situatie hetzelfde is.. Daarom kan je sommige dingen niet met elkaar vergelijken..
Ik neem aan dat Anitra goed gebekt is en zelf kan antwoorden.. Er word een vraag gesteld en een normale vraag vind ik.. Alleen niet verpakt zoals de meeste knufkroel antwoorden hier..
Maar gewoon recht voor zijn raap.. Dat jij dat flauw vind is jouw probleem..
Want je zag namelijk dat Anitra wel NORMAAL antwoord kon geven op de vraag..
En jouw mening staat niet los van Anitra.. Juist omdat je om dr geeft.. Dat is ook niet slecht..
En jouw ouders zijn er achtergekomen na de geboorte van de 3 kinderen.. Dus is ook geen situatie die je naast deze zou kunnen neerleggen..
Dat die anders is als die van jou nou so what?
en mijn ouders zijn er achter gekomen idd niet lang nadat ik ( als laatste) geboren was.
Daarmee kan ik dus prima aangeven hoe ik het als kind zijnde heb ervaard en daarom ook dus mijn mening kan vormen.
Het doet er nl toch niet toe of die handicap er wel of niet al was? want ik ken de situatie niet anders dan deze er was.
Engaging Infinite Improbability Drive..
Met wederom als grote verschil dat Anitra ZELF al vaak heel erg duidelijk hier heeft aangegeven dat het niet zou kunnen en mogen. En daar alle redenen bij heeft gegeven. Als dat ineens omslaat kan ik me toch wel voorstellen (en aan mezelf merken ) dat je daar toch eerder een oordeel over hebt. Juist omdat ze het zelf zo duidelijk heeft aangegeven hier. Dan kan je verwachten op een discussieforum dat daar een discussie over ontstaat en mag je de oordelers niet veroordelen omdat ze oordelen Snap je het nog?quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:04 schreef KD-fotografie het volgende:
Dit doet me overigens wel denken aan een goede vriendin van me, ze is 24 en haar vriend is 43.
Hij heeft al 2 kids maar ze willen samen graag nog een kindje.
Ze is nu bijna 2 jaar bezig, 1xzwanger geweest maar dat is helaas een miskraam geworden.
Veel mensen zeggen tegen ze dat ze hiermee moeten stoppen, hij is er te oud voor.
Maar ik weet 100% zeker dat ze beide een kindje veel te bieden hebben, ondanks de lichamelijke beperkingen die de vader zal krijgen naarmate hij ouder wordt.
Mijn oom is 51, hij heeft een dochtertje van 4 bij zijn 2de vrouw (die is 36), hij is een leuke en energieke vader, je zou hem ook absoluut geen 51 geven.
Mensen oordelen vaak over andermans situatie, maar pas als je mensen echt leert kennen kan je daar over oordelen naar mijn mening.
Dat doet er WEL toe, omdat het onderwerp van discussie hier nou juist is het al dan niet bewust kiezen voor een kind als je gehandicapt bent...quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:09 schreef _evenstar_ het volgende:
Het doet er nl toch niet toe of die handicap er wel of niet al was?
ehm, mijn verhaal heeft niks met Anita te maken.quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:09 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Met wederom als grote verschil dat Anitra ZELF al vaak heel erg duidelijk hier heeft aangegeven dat het niet zou kunnen en mogen. En daar alle redenen bij heeft gegeven. Als dat ineens omslaat kan ik me toch wel voorstellen (en aan mezelf merken ) dat je daar toch eerder een oordeel over hebt. Juist omdat ze het zelf zo duidelijk heeft aangegeven hier. Dan kan je verwachten op een discussieforum dat daar een discussie over ontstaat en mag je de oordelers niet veroordelen omdat ze oordelen Snap je het nog?
De discussie over Anita daar hou ik me buiten!
Ik heb het nu gewoon over in het algemeen.
Oke, dan in het algemeen. Je zei dat in het algemeen mensen vaak oordelen... maar ik wilde hiermee aangeven dat het in sommige gevallen anders ligt omdat diegene zelf ook dat 'oordeel' had en de discussie en de oordelen in dit geval darom niet kwalijk mogen worden genomenquote:Op donderdag 31 mei 2007 15:11 schreef KD-fotografie het volgende:
[..]
ehm, mijn verhaal heeft niks met Anita te maken.
De discussie over Anita daar hou ik me buiten!
Ik heb het nu gewoon over in het algemeen.
quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:09 schreef _evenstar_ het volgende:
[..]
Dat die anders is als die van jou nou so what?
Als JIJ dat nou even onthoudt ipv gelijk te gillen dat het een welles/nietes spelletje wordt
en mijn ouders zijn er achter gekomen idd niet lang nadat ik ( als laatste) geboren was.
Daarmee kan ik dus prima aangeven hoe ik het als kind zijnde heb ervaard en daarom ook dus mijn mening kan vormen.
Het doet er nl toch niet toe of die handicap er wel of niet al was? want ik ken de situatie niet anders dan deze er was.
Dat doet hem in deze wel... De handicap is er VOOR de kinderwens.. Is heel wat anders..
En ja jij kent de situatie niet anders.. En jouw ouders hadden waarschijnlijk ook wel anders gewild.. Maar nu denk je er aan VOOR dat je een kind neemt.. Dus kan je die NIET naast deze neerleggen
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Al met al, mensen oordelen graag, terecht of onterecht.quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:13 schreef Smoezie het volgende:
[..]
Oke, dan in het algemeen. Je zei dat in het algemeen mensen vaak oordelen... maar ik wilde hiermee aangeven dat het in sommige gevallen anders ligt omdat diegene zelf ook dat 'oordeel' had en de discussie en de oordelen in dit geval darom niet kwalijk mogen worden genomen
Zeker.. En je gaat een mening vormen over alles wat je leest, hoort en ziet..quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:14 schreef KD-fotografie het volgende:
[..]
Al met al, mensen oordelen graag, terecht of onterecht.
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Zo wonen hier een stel in de buurt beiden geestelijk niet helemaal in orde wonen wel zelfstandig. Zij is dus zwanger en daar heb ik een erge no-no bij. Snap best dat ook zij een kinderwens hebben maar hou wel mijn hart vast met het oog op de toekomst voor dat kind.
lieve tally mijn mening over het krijgen van een kind , wanneeer iemand gehandicapt is komt voort uit de ervaring die ik heb als kind van ouders met een handicap.quote:
wanneer ze die handicap kregen staat er los van omdat ik door mijn opvoeding weet hoe het is om opgevoed te worden door mensen met een handicap en dus prima mijn mening kan vormen over het wel of niet krijgen van een kind bij een handicap.
Engaging Infinite Improbability Drive..
Ja dat is egoistisch en en handicap doet er niet, het kiezen voor eigen kinderen is altijd egoistisch
Lurf is the message and the message is Lurf
*zucht*
Ik kap er mee.. Echt..
Ik kap er mee.. Echt..
Wipkip met prachtige Wipkuikentjes O+
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Try to be a rainbow in someone's cloud.
Eén van mijn beste vrienden is het kind van twee ouders die geestelijk minder begaafd zijn. Ze wonen zelfstandig, en deden dat ook al voordat hij er was. Het kind is volledig gezond en heeft zodoende ontzettend veel taken van zijn ouders op zich genomen. Hij doet bijvoorbeeld de administratie, kookt vaak en houdt afspraken ed bij. Dit heeft veel gevolgen voor hem gehad. Te groot verantwoordelijkheidsgevoel, de band met z'n ouders is niet optimaal (want niemand accepteert dat de zoon de bankzaken van papa beheert, bijvoorbeeld) en hij zit mentaal in teveel stress.quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:20 schreef Rottdog het volgende:
Zo wonen hier een stel in de buurt beiden geestelijk niet helemaal in orde wonen wel zelfstandig. Zij is dus zwanger en daar heb ik een erge no-no bij. Snap best dat ook zij een kinderwens hebben maar hou wel mijn hart vast met het oog op de toekomst voor dat kind.
Ik heb een ouder met een lichamelijke 'handicap' (meerdere ziekten), en daar gaat hetzelfde verhaal op.
Ik vind het echt walgelijk hoe de invloed van mantelzorger zijn als puber hier teniet wordt gedaan, sorry.
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 31-05-2007 15:31:25 ]
ja natuurlijk!quote:Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?
count your blessings....ik heb twee paar kennissen (broers van elkaar) 1 stel heeft 1 kind, de ander helemaal niet. allemaal gezond. het kinderloze stel heeft een mallemolen van ziekenhuizen doorgelopen en talloze pogingen. zelfs hun hebben zich erbij neergelegd dat - ondanks de enorme kinderwens - het er niet in zit. de andere broer heeft een prachtige dochter, ze willen dolgraag een tweede kindje maar ook dat lukt niet. hun hebben ervoor gekozen om niet de molen van ziekenhuizen in te gaan omdat ze zoals ze zelf zeggen "een prachtige dochter hebben en daarmee tevreden zijn, het zit er gewoon niet in"
er is meer in het leven om van te genieten dan alleen maar babietjes...
Hey! Het is OK om alleen je eerste twee teennagels te lakken als je van plan bent peeptoes te gaan dragen!
Snap nou alsjeblieft dat het niet alleen gaat over JOUW mening en hoe je die prima hebt kunnen vormen omdat je ouders een handicap hebben. Elke handicap is toch anders en brengt weer andere beperkingen met zich mee? Dus dat jouw ouders het desondanks prima hebben gedaan wil toch helemaal niet zeggen dat het voor elke ouder met een handicap dus maar van een leien dakje zal gaan?quote:Op donderdag 31 mei 2007 15:21 schreef _evenstar_ het volgende:
[..]
lieve tally mijn mening over het krijgen van een kind , wanneeer iemand gehandicapt is komt voort uit de ervaring die ik heb als kind van ouders met een handicap.
wanneer ze die handicap kregen staat er los van omdat ik door mijn opvoeding weet hoe het is om opgevoed te worden door mensen met een handicap en dus prima mijn mening kan vormen over het wel of niet krijgen van een kind bij een handicap.
Ik vind dat iemand met een handicap waarvan de kans groot is dat deze erger wordt of iemand met een handicap die hem / haar dusdanig beperkt dat er hulp in de huishouding, hulp bij ADL activiteiten en hulp bij het opvoeden van de kinderen nodig is, ervoor zou moeten kiezen om zijn eigen egoïstische verlangen naar een kind opzij te zetten in het belang van dat ongeboren kind en / of de kinderen die er al zijn.
Zoals clumsy_clown ook al aangaf, mantelzorg is loodzwaar werk en iets dat je niet in die mate van kinderen kunt (mag) verwachten. En ja, ik ken ook voorbeelden van gezinnen waarin dat goed is gegaan. En ook als je die kinderen later spreekt zullen ze zeggen dat ze het met alle liefde van de wereld voor hun ouders gedaan hebben MAAR dat zij daardoor wel een deel van hun jeugd verloren hebben, dat de band met de ouders niet echt goed te noemen is omdat deze al vanaf jonge leeftijd scheef was, dat het een enorme druk op hun jonge leven is geweest dat ze nooit onbezorgd kind konden zijn maar altijd rekening moesten houden met de behoeften van papa en / of mama.
Als een kind een een keer een wasje moet draaien kan dat geen kwaad, de afwas hoort erbij en kamer opruimen ook, kleine dingetjes doen voor je ouders moe(s)ten we allemaal. Maar het huishouden draaien of je broertjes en zusjes (mede)opvoeden is geen taak voor een kind. Als je als gehandicapte ouder meent dat een volgende zwangerschap wel deze gevolgen heeft voor (een van) de kinderen dan moet je het gewoon niet doen.
Als er sprake is van een lichte handicap dan is er met allerlei aanpassingen genoeg te regelen zodat je zelf je kind kunt opvoeden. Hulp in de huishouding is geen probleem, het kan je dermate ontlasten dat je juist de zorg voor je kind wel op je kunt nemen. Er zijn hoog-laagbedjes, aangepaste commodes, aangepaste badjes en nog 1001 handigheidjes waardoor je zelf voor je kindje kunt zorgen maar als je het zelfs dan niet zelf kunt (of denkt te kunnen) zonder hulp van anderen vind ik dat je er niet aan moet beginnen.
Als ik zie met hoeveel gemak hier door sommigen gesproken wordt over het krijgen van kinderen als je gehandicapt bent staan mijn haren recht overeind. Het is potdorie geen auto die je kunt ruilen als je er toch niet goed mee om kunt gaan, je hebt het over kinderen.
Als de twijfel zo groot is of je het wel of niet aan zult kunnen dan is het antwoord NEE.
En dat is heel erg, en dat is heel jammer maar het is nu eenmaal niet anders.
Het leven is niet eerlijk, deal with it.
Zoals clumsy_clown ook al aangaf, mantelzorg is loodzwaar werk en iets dat je niet in die mate van kinderen kunt (mag) verwachten. En ja, ik ken ook voorbeelden van gezinnen waarin dat goed is gegaan. En ook als je die kinderen later spreekt zullen ze zeggen dat ze het met alle liefde van de wereld voor hun ouders gedaan hebben MAAR dat zij daardoor wel een deel van hun jeugd verloren hebben, dat de band met de ouders niet echt goed te noemen is omdat deze al vanaf jonge leeftijd scheef was, dat het een enorme druk op hun jonge leven is geweest dat ze nooit onbezorgd kind konden zijn maar altijd rekening moesten houden met de behoeften van papa en / of mama.
Als een kind een een keer een wasje moet draaien kan dat geen kwaad, de afwas hoort erbij en kamer opruimen ook, kleine dingetjes doen voor je ouders moe(s)ten we allemaal. Maar het huishouden draaien of je broertjes en zusjes (mede)opvoeden is geen taak voor een kind. Als je als gehandicapte ouder meent dat een volgende zwangerschap wel deze gevolgen heeft voor (een van) de kinderen dan moet je het gewoon niet doen.
Als er sprake is van een lichte handicap dan is er met allerlei aanpassingen genoeg te regelen zodat je zelf je kind kunt opvoeden. Hulp in de huishouding is geen probleem, het kan je dermate ontlasten dat je juist de zorg voor je kind wel op je kunt nemen. Er zijn hoog-laagbedjes, aangepaste commodes, aangepaste badjes en nog 1001 handigheidjes waardoor je zelf voor je kindje kunt zorgen maar als je het zelfs dan niet zelf kunt (of denkt te kunnen) zonder hulp van anderen vind ik dat je er niet aan moet beginnen.
Als ik zie met hoeveel gemak hier door sommigen gesproken wordt over het krijgen van kinderen als je gehandicapt bent staan mijn haren recht overeind. Het is potdorie geen auto die je kunt ruilen als je er toch niet goed mee om kunt gaan, je hebt het over kinderen.
Als de twijfel zo groot is of je het wel of niet aan zult kunnen dan is het antwoord NEE.
En dat is heel erg, en dat is heel jammer maar het is nu eenmaal niet anders.
Het leven is niet eerlijk, deal with it.
There is no love sincerer than the love of food.
Hoe staat men eigenlijk tegenover erfelijke neuropsychiatriche aandoeningen zoals bijvoorbeeld schizophrenie en klinische depressies? Of andere degeneratieve overdraagbare ziektes?
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Van een vriend van mij met een gebroken nekwervel: "Vanaf mijn 35 kan het alleen maar bergafwaarts"quote:Op donderdag 31 mei 2007 17:22 schreef MinderMutsig het volgende:
Ik vind dat iemand met een handicap waarvan de kans groot is dat deze erger wordt of iemand met een handicap die hem / haar dusdanig beperkt dat er hulp in de huishouding, hulp bij ADL activiteiten en hulp bij het opvoeden van de kinderen nodig is, ervoor zou moeten kiezen om zijn eigen egoïstische verlangen naar een kind opzij te zetten in het belang van dat ongeboren kind en / of de kinderen die er al zijn.
Zijn aanstaande zelfde lichamelijke probleem maar dan zwaarder is volledig aan een rolstoel gekluisterd.
Twee jkaar geleden een ongelukje...(ze kenden elkaar voorheen al)
En het kind dat ze zo graag wilde en waar al twijfels over waren gezien situatie is nu idd geen emotionele optie meer. Lichamelijk kan het best maar emotioneel is niet verantwoord.
Je bent tenslottegeen verpleger/ster voor over 15 jaar aan het maken, afgezien nog van de hulp die er de eerste jaren nodig gaat zijn vanwege gebrek aan mobiliteit van de ouders.
Hoewel die keuze natuurlijk weer bij de personen zelf ligt.... niet doen.quote:Op donderdag 31 mei 2007 17:34 schreef Re het volgende:
Hoe staat men eigenlijk tegenover erfelijke neuropsychiatriche aandoeningen zoals bijvoorbeeld schizophrenie en klinische depressies? Of andere degeneratieve overdraagbare ziektes?
Dat de medicijnen op jou helpen ok , maar wil keje dat je kind aan gaan doen?
Muslims are the only people who make a lesbian feminist look moderate.
ligt denk ik veel aan wat voor ziekte het is, of er normaal en prima mee te functioneren is.quote:Op donderdag 31 mei 2007 17:34 schreef Re het volgende:
Hoe staat men eigenlijk tegenover erfelijke neuropsychiatriche aandoeningen zoals bijvoorbeeld schizophrenie en klinische depressies? Of andere degeneratieve overdraagbare ziektes?
Engaging Infinite Improbability Drive..
Een ongelukje zit in een klein hoekje maar persoonlijk had ik voor abortus gekozen.quote:Op donderdag 31 mei 2007 18:06 schreef desiredbard het volgende:
[..]
Van een vriend van mij met een gebroken nekwervel: "Vanaf mijn 35 kan het alleen maar bergafwaarts"
Zijn aanstaande zelfde lichamelijke probleem maar dan zwaarder is volledig aan een rolstoel gekluisterd.
Twee jkaar geleden een ongelukje...(ze kenden elkaar voorheen al)
En het kind dat ze zo graag wilde en waar al twijfels over waren gezien situatie is nu idd geen emotionele optie meer. Lichamelijk kan het best maar emotioneel is niet verantwoord.
Je bent tenslottegeen verpleger/ster voor over 15 jaar aan het maken, afgezien nog van de hulp die er de eerste jaren nodig gaat zijn vanwege gebrek aan mobiliteit van de ouders.
(Of bedoel je nu dat zij door een gezamenlijk ongeluk gehandicapt geraakt zijn en nu dus geen kinderen nemen?)
Het is een beetje afhankelijk van de aandoening. In het algemeen vind ik dat je een kind daar niet mee op moet willen zadelen. Dat is geen waardeoordeel over het leven van iemand met die aandoening maar gewoon realisme.quote:Op donderdag 31 mei 2007 17:34 schreef Re het volgende:
Hoe staat men eigenlijk tegenover erfelijke neuropsychiatriche aandoeningen zoals bijvoorbeeld schizophrenie en klinische depressies? Of andere degeneratieve overdraagbare ziektes?
Fijn dat iemand een fantastisch leven heeft met een aandoening maar dat is nog geen reden om er bewust iemand anders mee op te zadelen. Dat jij een fijn leven hebt met die aandoening betekent nog niet dat dit voor dat kind ook zal gelden.
Net als bij een lichamelijke handicap is de enige die deze afweging kan maken de lijder zelf, maar dan moet deze wel in staat zijn om bruut eerlijk tegen zichzelf te zijn.
There is no love sincerer than the love of food.
nou bijvoorbeeld schizofrenie, waarbij is aangetoond dat het erfelijk kan zijn, aangezien symptomen meestal pas rond de 25-30 naar boven komen. Of een depressie zoals post natale depressie wat een genetische oorzaak kan hebben.quote:Op donderdag 31 mei 2007 18:20 schreef _evenstar_ het volgende:
[..]
ligt denk ik veel aan wat voor ziekte het is, of er normaal en prima mee te functioneren is.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Dat lijkt me eerder een aanleiding om uit egoistische redenen NIET te kiezen voor een kind, want jij krijgt dan als eerste die depressiequote:Op donderdag 31 mei 2007 18:30 schreef Re het volgende:
Of een depressie zoals post natale depressie wat een genetische oorzaak kan hebben.
(Weet jij iets over hoe erfelijk het is? Mijn zusjes en ik staan nogal huiverig tegenover zwangerschap om die reden, maar hebben ons er nog niet echt goed in verdiept. Mocht je een goed linkje hebben, laat het svp weten! Zal zelf ook wel eens googlen)
oke nog 1x uitleg:
Na mijn 2e mocht ik niet zwanger raken omdat eerst dat schot dat in mijn baarmoeder zit verwijderd of door geknipt moet worden.
Na de 2e werd er nog steeds gezegd dat ik bekkeninstabiliteit had en dat dat de reden was dat ik achteruit ging en meer pijn kreeg. Achteraf blijken de artsen 12 jaar lang niet goed geluisterd te hebben naar mij en bleek ik een cyste te hebben die een zenuw kapot heeft gemaakt. Die zenuw geeft nu steeds door dat mijn rechterbeen pijn heeft en dit geeft dus behoorlijk veel pijn. Na operatie zou het beter worden bla bla bla en dan zou ik gewoon mijn leven weer op kunnen pakken. Dat is niet gebeurd en heb ik medicijnen nodig voor de pijn en een rolstoel om lange afstanden te lopen.
Dat ik een interieurverzorgster heb is niks anders dan datals ik zou werken.
Mijn dochter past niet meer of minder op haar broertje dan andere kinderen waarvan de ouders bv werken of ff een boodschapje moeten doen en dan ee uur in het dor blijven staan lullen met de buuv. Mijn dochter zorgt niet voor mij! Binnenshuis kan ik alles alleen, alleen de trap kan ik minder vaak nemen, dat i he enige obstakel. Verder neem ik geen medicijnen in als ik met de kinderen alleen ben.
Nu word er van alles geroepen omdat ik medicijnen gebruik en een oeps heb gehad op het moment dat wij dachten dat het een oeps was ben ik gelijk gaan minderen met de medicijnen, maar gaan jullie ook zo te keer tegen mensen die gaan stappen zich vol laten lopen, drugs gebruiken, dit weken niet door hebbenof het niet willen door hebben en gewoon door feesten?.
Maar dit is een topic over wat als je een handicap of beperking hebt en je nog een kindje wil terwijl je er al 1 of meerdere hebt. Dus geef daar dan een mening over en heb het niet alleen over mij, want er zijn meerdere mensen met die vraag. Je weet nooit immers wat er aan de adere kant van het toetsenbord zit en zij willen ook gewoon netjes een antwoord/meningen horen over deze stelling.
Na mijn 2e mocht ik niet zwanger raken omdat eerst dat schot dat in mijn baarmoeder zit verwijderd of door geknipt moet worden.
Na de 2e werd er nog steeds gezegd dat ik bekkeninstabiliteit had en dat dat de reden was dat ik achteruit ging en meer pijn kreeg. Achteraf blijken de artsen 12 jaar lang niet goed geluisterd te hebben naar mij en bleek ik een cyste te hebben die een zenuw kapot heeft gemaakt. Die zenuw geeft nu steeds door dat mijn rechterbeen pijn heeft en dit geeft dus behoorlijk veel pijn. Na operatie zou het beter worden bla bla bla en dan zou ik gewoon mijn leven weer op kunnen pakken. Dat is niet gebeurd en heb ik medicijnen nodig voor de pijn en een rolstoel om lange afstanden te lopen.
Dat ik een interieurverzorgster heb is niks anders dan datals ik zou werken.
Mijn dochter past niet meer of minder op haar broertje dan andere kinderen waarvan de ouders bv werken of ff een boodschapje moeten doen en dan ee uur in het dor blijven staan lullen met de buuv. Mijn dochter zorgt niet voor mij! Binnenshuis kan ik alles alleen, alleen de trap kan ik minder vaak nemen, dat i he enige obstakel. Verder neem ik geen medicijnen in als ik met de kinderen alleen ben.
Nu word er van alles geroepen omdat ik medicijnen gebruik en een oeps heb gehad op het moment dat wij dachten dat het een oeps was ben ik gelijk gaan minderen met de medicijnen, maar gaan jullie ook zo te keer tegen mensen die gaan stappen zich vol laten lopen, drugs gebruiken, dit weken niet door hebbenof het niet willen door hebben en gewoon door feesten?.
Maar dit is een topic over wat als je een handicap of beperking hebt en je nog een kindje wil terwijl je er al 1 of meerdere hebt. Dus geef daar dan een mening over en heb het niet alleen over mij, want er zijn meerdere mensen met die vraag. Je weet nooit immers wat er aan de adere kant van het toetsenbord zit en zij willen ook gewoon netjes een antwoord/meningen horen over deze stelling.
Are some mothers more likely to get PND?quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:13 schreef thaleia het volgende:
[..]
Dat lijkt me eerder een aanleiding om uit egoistische redenen NIET te kiezen voor een kind, want jij krijgt dan als eerste die depressie
(Weet jij iets over hoe erfelijk het is? Mijn zusjes en ik staan nogal huiverig tegenover zwangerschap om die reden, maar hebben ons er nog niet echt goed in verdiept. Mocht je een goed linkje hebben, laat het svp weten! Zal zelf ook wel eens googlen)
bron
PND is maar een klein aspect, wat als je chronische depressie hebt?
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
wat is een jezusnaam een 'oeps'
zitten we hier tussen de kleuters of zo die het niet mogen horen, is het iets genants, om je voor te schamen, of wat?
zitten we hier tussen de kleuters of zo die het niet mogen horen, is het iets genants, om je voor te schamen, of wat?
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
dan moet je het maar beter niet doen, hè.quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:22 schreef Re het volgende:
[..]
Are some mothers more likely to get PND?PND is more common in mothers who have previously had episodes of depression. A history of depression in family members also increases the risk, probably via genetic (inherited) factors. PND is also more common in mothers who have experienced stressful life events during the pregnancy, those who do not have support at home, in those in whom the baby was unplanned or unwanted, and when the baby has been born with some problem.
bron
PND is maar een klein aspect, wat als je chronische depressie hebt?
lijkt me ook erg tegenstrijdig, een chronisch depressieveling met een kinderwens
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Ik weet niet meer precies het aantal langdurige antidepressivaslikkers in NL maar als die allemaal zouden afzien van kinderen leefden we hier in een heerlijk rustig land
" ja maar met een kindje wordt alles weer beter, en zie je de zon weer schijnen"quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:26 schreef milagro het volgende:
[..]
dan moet je het maar beter niet doen, hè.
lijkt me ook erg tegenstrijdig, een chronisch depressieveling met een kinderwens
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Kiezen voor kinderen is wmb per definitie een egoïstische keus (je doet het voor jezelf, niet voor dat kind).
En verder, tja, wat is gehandicapt? Het hangt er allemaal een beetje van af hoezeer het je eventueel beperkt in het zorgen voor je kind. Ook de kans dat je kind de handicap erft vind ik van belang.
Geestelijk gehandicapten moeten geen kinderen krijgen vind ik. Ik ben niet tegen verplichte sterilisatie van mensen met Down e.d. Ook hier wel weer afhankelijk van de ernst van de handicap.
En verder, tja, wat is gehandicapt? Het hangt er allemaal een beetje van af hoezeer het je eventueel beperkt in het zorgen voor je kind. Ook de kans dat je kind de handicap erft vind ik van belang.
Geestelijk gehandicapten moeten geen kinderen krijgen vind ik. Ik ben niet tegen verplichte sterilisatie van mensen met Down e.d. Ook hier wel weer afhankelijk van de ernst van de handicap.
Krijg er ook een beetje jeuk van. Valt in dezelfde categorie als 'ongi'.quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:22 schreef milagro het volgende:
wat is een jezusnaam een 'oeps'
zitten we hier tussen de kleuters of zo die het niet mogen horen, is het iets genants, om je voor te schamen, of wat?
een IQ grens instellen?... zeg <70?quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:31 schreef Isegrim het volgende:
Kiezen voor kinderen is wmb per definitie een egoïstische keus (je doet het voor jezelf, niet voor dat kind).
En verder, tja, wat is gehandicapt? Het hangt er allemaal een beetje van af hoezeer het je eventueel beperkt in het zorgen voor je kind. Ook de kans dat je kind de handicap erft vind ik van belang.
Geestelijk gehandicapten moeten geen kinderen krijgen vind ik. Ik ben niet tegen verplichte sterilisatie van mensen met Down e.d. Ook hier wel weer afhankelijk van de ernst van de handicap.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Het is lastig om een harde grens te stellen denk ik. Dat wordt per definitie arbitrair. Ik denk dat je het op een case-to-case basis moet bekijken. Maar het blijft moeilijk.quote:
nou, dat is dan zeker de buitenwacht die dat domme advies geeft, volgens mij wil een fanatieke depressieveling niets weten van kinderen, want die wil je toch niet laten opgroeien in deze verrotte wereld en zo en zo.quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:30 schreef Re het volgende:
[..]
" ja maar met een kindje wordt alles weer beter, en zie je de zon weer schijnen"
de dames die zo denken zijn niet depressief, maar hebben gewoon of een kutrelatie, een man die dreigt op te stappen, een vriend die zich maar niet echt wil binden, zelf liefde tekort gehad en denken dat zo te compenseren.
klinkt ms raar en tegenstrijdig, maar als je een kind wil om je leven zin en inhoud te geven ben je fout bezig ..... als je een kind bij je hebt, maar het ineens verliest, is het weer wel logisch dat je het leven (tijdelijk.) geen zin meer vindt hebben
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
(ik ben het met je eens hoor) maar, maar ik zit toch aan de medicijnen die me stabiel houden?quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:39 schreef milagro het volgende:
[..]
nou, dat is dan zeker de buitenwacht die dat domme advies geeft, volgens mij wil een fanatieke depressieveling niets weten van kinderen, want die wil je toch niet laten opgroeien in deze verrotte wereld en zo en zo.
de dames die zo denken zijn niet depressief, maar hebben gewoon of een kutrelatie, een man die dreigt op te stappen, een vriend die zich maar niet echt wil binden, zelf liefde tekort gehad en denken dat zo te compenseren.
klinkt ms raar en tegenstrijdig, maar als je een kind wil om je leven zin en inhoud te geven ben je fout bezig ..... als je een kind bij je hebt, maar het ineens verliest, is het weer wel logisch dat je het leven (tijdelijk.) geen zin meer vindt hebben
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:41 schreef Re het volgende:
[..]
(ik ben het met je eens hoor) maar, maar ik zit toch aan de medicijnen die me stabiel houden?
die sneer laatst naar mij (topic werd gesloten voor ik kon reageren) was ook niet lollig of nuttig...
wat is er met je aan de hand? worden je idealen ingehaald door de realiteit?
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Dat komt anders volgens mij verschrikkelijk veel voor. Ik herinner me nog een discussie in OUD die begon als "spijt van kinderen" en daar was het een en al paradijselijke gejubel, dat het leven eigenlijk maar leeg en inhoudsloos was voor de komst van de koter, en ineens zoveel diepgang en betekenis had gekregen daarna. Uit de berichten sprak een enorm medelijden met de arme zielen die datgene, wat het leven bij uitstek zin geeft, niet mochten meemaken.
Goed, okee, dat was in OUD. Maar dat zijn dus wel precies de mensen die kinderen hebben gekregen, en een groot deel daarvan dus blijkbaar inderdaad (mede) om die reden. En die mensen geloven misschien oprecht dat een depressieveling op slag zal genezen als hij maar ook dat grote geluk mag meemaken.
(En dan nu even iets meer ontopic: zwakbegaafden of verstandelijk gehandicapten dat kan ECHT niet. Als je kind je mentaal op zijn/haar zesde al voorbij is, zijn de rollen vanaf dat moment al omgedraaid. Dat kun je geen enkele zesjarige aandoen.
Goed, okee, dat was in OUD. Maar dat zijn dus wel precies de mensen die kinderen hebben gekregen, en een groot deel daarvan dus blijkbaar inderdaad (mede) om die reden. En die mensen geloven misschien oprecht dat een depressieveling op slag zal genezen als hij maar ook dat grote geluk mag meemaken.
(En dan nu even iets meer ontopic: zwakbegaafden of verstandelijk gehandicapten dat kan ECHT niet. Als je kind je mentaal op zijn/haar zesde al voorbij is, zijn de rollen vanaf dat moment al omgedraaid. Dat kun je geen enkele zesjarige aandoen.
jaaaaaaa, maaaaaaaaaaaar.......die medicijnen maken je ms ook suf, of overflegmatisch en dat is niet bevoordelijk, kan zelfs gevaarlijk zijn, niet voor jou, maar voor je baby...dan ga je naar je werk en vergeet je je kind af te zetten bij de oppas, en kom je er na een lange werkdag pas achter dat je kindje al die tijd in de auto heeft gezeten...snappie? of je kind huilt, en je constateert het, maar het raakt je niet, want de medicijnen vlakken dat soort emoties ook af, en je laat het huilen, en opeens is het stil, alleen is het te stil en ook te laat, snappie?quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:41 schreef Re het volgende:
[..]
(ik ben het met je eens hoor) maar, maar ik zit toch aan de medicijnen die me stabiel houden?
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
het was toen gewoon een vraag (ik neem aan de opmerking dat je de laatste tijd zo'n huillie bent?) en ik kan er niets aan doen dat dat topic dicht ging...quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:44 schreef zoalshetis het volgende:
[..]
die sneer laatst naar mij (topic werd gesloten voor ik kon reageren) was ook niet lollig of nuttig...
wat is er met je aan de hand? worden je idealen ingehaald door de realiteit?
En verder, er is geheel niets aan de hand, ik vraag me alleen af waar men de grens wil leggen waar het nog verantwoord is om kinderen te nemen. Als ik een genetisch overdraagbare neuropsychiatrische aandoening heb dan leg ik daar de grens. De kwestie is alleen welke aandoeningen geven wel en welke geven geen goede basis voor het kwaliteit van leven van ouder EN kind. En nee, ik ben gezond
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
goed om te horenquote:Op donderdag 31 mei 2007 19:59 schreef Re het volgende:
[..]
het was toen gewoon een vraag (ik neem aan de opmerking dat je de laatste tijd zo'n huillie bent?) en ik kan er niets aan doen dat dat topic dicht ging...
En verder, er is geheel niets aan de hand, ik vraag me alleen af waar men de grens wil leggen waar het nog verantwoord is om kinderen te nemen. Als ik een genetisch overdraagbare neuropsychiatrische aandoening heb dan leg ik daar de grens. De kwestie is alleen welke aandoeningen geven wel en welke geven geen goede basis voor het kwaliteit van leven van ouder EN kind. En nee, ik ben gezond
ik ook en zeker geen huillie als ik iets aan de kaak stel.
oh ja. 'de laatste tijd' impliceert dat je voorbeelden hebt van die laatste tijd waar ik huillie ben?
hoofdletters kosten teveel tijd
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
don't avoid pain to gain pleasure
niet iedereen is iedereen
Oeps= ongepland zwangerquote:Op donderdag 31 mei 2007 19:22 schreef milagro het volgende:
wat is een jezusnaam een 'oeps'
zitten we hier tussen de kleuters of zo die het niet mogen horen, is het iets genants, om je voor te schamen, of wat?
[ Bericht 1% gewijzigd door Rottdog op 31-05-2007 20:55:52 ]
Tja en wat doen die medicijnen met het ontwikkelende vruchtje?quote:Op donderdag 31 mei 2007 19:41 schreef Re het volgende:
[..]
(ik ben het met je eens hoor) maar, maar ik zit toch aan de medicijnen die me stabiel houden?
Ik kom in mijn werk genoeg mensen tegen met psychopathologische aandoeningen en een aantal daarvan hebben ook kinderen. In veel gevallen vind ik dat erg triest. Het is nu al aan te zien dat er uit veel van die gezinnen veel 'verknipte' volwassenen zullen komen. Aan de andere kant ken ik ook genoeg 'normale' mensen waarbij ik hun opvoedkunsten ook niet zo hoog heb zitten.
Wat betreft de vraag of het een egoïstische keuze is om als gehandicapte te kiezen voor een kind, ik denk dat daar geen eenduidig antwoord op mogelijk is. Het ligt aan de gradatie van de handicap, de instelling van de ouders en idd het vangnet/netwerk. Buiten het feit dat een keuze voor een kind meestal een egoïstische is natuurlijk.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
Moeilijk thema dit.
Tegenover mijn oude huis woonde een familie waarvan de ouders niet te betrappen waren op enige intelligentie. Van die types die eigenlijk onder curatele zouden moeten staan. En toch kregen ze twee kinderen. Opvoeden konden ze die kinderen niet, ze werden verwaarloosd en moesten naar een school voor speciaal onderwijs omdat ze het niveau op een normale basisschool gewoon niet aan konden.
Eigenlijk vind ik dat dit soort mensen geen kinderen mogen krijgen. Maar wie ben ik om het ze te verbieden?
In mijn eigen familie komen depressies regelmatig voor. En helaas, ook ik ben er gevoelig voor. Is dat een reden om geen kinderen te krijgen? Nee, vind ik. Want ook al ben ik gevoelig voor depressies, ik heb er mee leren omgaan en er is al drie jaar geen vuiltje meer aan de lucht (zonder medicatie). Juist zaken als depressieve aanleg zijn door de juiste levensinstelling voor een groot deel te voorkomen. Maar je moet dan wel leren hoe; door een goede basis van thuis uit of door (cognitieve) therapie. En ik ben van mening dat, mochten mijn kinderen ook gevoelig blijken te zijn voor depressies, ik en mijn man onze kinderen voldoende basis kunnen meegeven om het onder controle te kunnen houden.
Doofheid, slechthorendheid of blindheid zijn geen reden om niet aan kinderen te beginnen wat mij betreft. Ook een rolstoel hoeft geen beletsel te zijn, al lijkt me een grote familie me in deze gevallen wat te veel van het goede. Meerdere kinderen zijn ook voor mensen zonder beperking al een hele uitdaging.
Is er sprake van een geesteziekte of een handicap waardoor je een gevaar bent voor jezelf en/of je omgeving, dan zou je niet aan kinderen moeten beginnen. Ook in situaties waarin je een (te) groot beroep op je omgeving moet doen (en dan heb ik het niet over de partner) om de kinderen een goed en veilig thuis te bieden zou je wat mij betreft niet aan kinderen moeten beginnen.
En in die gevallen waarin er al kinderen zijn, sluit ik me aan bij Milagro: Count your blessings.
Tegenover mijn oude huis woonde een familie waarvan de ouders niet te betrappen waren op enige intelligentie. Van die types die eigenlijk onder curatele zouden moeten staan. En toch kregen ze twee kinderen. Opvoeden konden ze die kinderen niet, ze werden verwaarloosd en moesten naar een school voor speciaal onderwijs omdat ze het niveau op een normale basisschool gewoon niet aan konden.
Eigenlijk vind ik dat dit soort mensen geen kinderen mogen krijgen. Maar wie ben ik om het ze te verbieden?
In mijn eigen familie komen depressies regelmatig voor. En helaas, ook ik ben er gevoelig voor. Is dat een reden om geen kinderen te krijgen? Nee, vind ik. Want ook al ben ik gevoelig voor depressies, ik heb er mee leren omgaan en er is al drie jaar geen vuiltje meer aan de lucht (zonder medicatie). Juist zaken als depressieve aanleg zijn door de juiste levensinstelling voor een groot deel te voorkomen. Maar je moet dan wel leren hoe; door een goede basis van thuis uit of door (cognitieve) therapie. En ik ben van mening dat, mochten mijn kinderen ook gevoelig blijken te zijn voor depressies, ik en mijn man onze kinderen voldoende basis kunnen meegeven om het onder controle te kunnen houden.
Doofheid, slechthorendheid of blindheid zijn geen reden om niet aan kinderen te beginnen wat mij betreft. Ook een rolstoel hoeft geen beletsel te zijn, al lijkt me een grote familie me in deze gevallen wat te veel van het goede. Meerdere kinderen zijn ook voor mensen zonder beperking al een hele uitdaging.
Is er sprake van een geesteziekte of een handicap waardoor je een gevaar bent voor jezelf en/of je omgeving, dan zou je niet aan kinderen moeten beginnen. Ook in situaties waarin je een (te) groot beroep op je omgeving moet doen (en dan heb ik het niet over de partner) om de kinderen een goed en veilig thuis te bieden zou je wat mij betreft niet aan kinderen moeten beginnen.
En in die gevallen waarin er al kinderen zijn, sluit ik me aan bij Milagro: Count your blessings.
Geen zorgen voor de dag van morgen.
Ook bij mij in de familie schijnt het genetisch bepaald te zijn. ikzelf heb al gekampt met PND na de tweede, heb er toch voor gekozen een derde te nemen omdat er gewoon geen reden is om aan te nemen dat je het bij een volgend kindje weer gaat krijgen. Is ook niet gebeurd, en bij de eerste was dat dus ook niet zo. Nadat mijn zus een hele heftige periode van psychische stoornissen heeft doorgemaakt gepaard met een aantal zelfmoordpogingen (en mijn broertje heeft zelfmoord gepleegd), is er tijdens de therapie van mijn zus pas verteld dat zoiets erfelijk kan zijn. Tsja een beetje aan de late kant he? Ik heb al drie zoons, mijn broertje twee dochtertjes, en mijn zus ook een zoontje...
als ik dit had geweten, had ik dan niet voor kids gekozen? Daar kan ik nu geen objectief antwoord meer op geven, aangezien ik drie heerlijke zoons heb...maar ik denk wel dat ik minder kinderen had genomen dan...
als ik dit had geweten, had ik dan niet voor kids gekozen? Daar kan ik nu geen objectief antwoord meer op geven, aangezien ik drie heerlijke zoons heb...maar ik denk wel dat ik minder kinderen had genomen dan...
Hey! Het is OK om alleen je eerste twee teennagels te lakken als je van plan bent peeptoes te gaan dragen!
Nee hij is quadriplegic zolang ik hem ken ongelukje op zijn 12e zijn vriendin heeft een paar jaar geleden haar nek gebroken bij het paardrijden. Kinderen was zowieso niet een makkelijke keuze voor hem dara hij zich heel bewust is van wat hij nu nig kan en straks zal kunnen. (Hij kan lopen met krukken maar de laatste twee jaar zit hij al iets vaker in zijn rolstoel) .quote:Op donderdag 31 mei 2007 18:27 schreef MinderMutsig het volgende:
[..]
Een ongelukje zit in een klein hoekje maar persoonlijk had ik voor abortus gekozen.
(Of bedoel je nu dat zij door een gezamenlijk ongeluk gehandicapt geraakt zijn en nu dus geen kinderen nemen?)
Nu zijn partner een gelijksoortige (ernstiger) probleem heeft, is die kleine kands op kinderen dus echt verkeken.
Dat was zijn mening altijd al, zijn partner had voor haar ongeluk zoiets van daar kunnen we wel omheen werken, ik ben er ook nog. Nu ze echter zwaar op elkaar aangewezen zijn. Wij noemen het de lamme die de lamme helpt, is het niet realistisch meer.quote:Het is een beetje afhankelijk van de aandoening. In het algemeen vind ik dat je een kind daar niet mee op moet willen zadelen. Dat is geen waardeoordeel over het leven van iemand met die aandoening maar gewoon realisme.
Ik denk niet dat je het fijn hebt met een aandoening.... alhoewel ik soms wel jalours ben op zijn standvastigheid en vastberadenheid...... Die zijn allebei een partij mentaal sterk....quote:
Fijn dat iemand een fantastisch leven heeft met een aandoening maar dat is nog geen reden om er bewust iemand anders mee op te zadelen. Dat jij een fijn leven hebt met die aandoening betekent nog niet dat dit voor dat kind ook zal gelden.
idd en zeker met schrizofrenie..... is dat juist extra lastig (denk ik)quote:Net als bij een lichamelijke handicap is de enige die deze afweging kan maken de lijder zelf, maar dan moet deze wel in staat zijn om bruut eerlijk tegen zichzelf te zijn.
Muslims are the only people who make a lesbian feminist look moderate.
Thanks Phluph, scheelt mij weer tikkenquote:Op donderdag 31 mei 2007 13:26 schreef phluphy het volgende:
[..]
Evenstar, wat jij als 'welles nietes' ziet, zien anderen als een mening versus een (andere) mening.
Jouw mening is voor jou de juiste: Welles
Iemand anders deelt jouw mening: Welles
Iemand anders heeft een andere mening t.o.v. die van jou: Nietes
Een mening is geen kwestie van welles/nietes.
Het valt me echt op dat je vaak kribbig gereageert als iemand het niet met je eens is. En het valt me ook op dat dit vaak niet eens over zaken die jouzelf betreffen gaat. Je wordt ook kribbig als iemand Anitra "aanvalt" (let op de aanhalingstekens).
Van mij mag je hoor, ik vind het alleen jammer dat topics daardoor toch wel een wat onvriendelijk karakter krijgen.
Het is niet jouw taak mij aardig te vinden, dat is mijn taak.
Hyves!
Hyves!
Vraag het ze eens, ik denk dat het antwoord je zal verbazen.quote:Op vrijdag 1 juni 2007 10:30 schreef desiredbard het volgende:
Ik denk niet dat je het fijn hebt met een aandoening.... alhoewel ik soms wel jalours ben op zijn standvastigheid en vastberadenheid...... Die zijn allebei een partij mentaal sterk....
Jij ziet als gezonde iemand met beperkingen, dat is het eerste waar je oog op valt. En dat staat voor jou symbool voor allerlei dingen die jij wel kunt en zij niet.
Voor die gehandicapte is het gewoon onderdeel van zijn leven. Het gaat niet om wat je niet kunt maar om wat je wel kunt. Daarnaast zijn er 1001 aanpassingen en handigheidjes waardoor iemand met een handicap meer kan dan je voor mogelijk houd.
Vergelijk het met twee jongetjes die allebei straaljagerpiloot willen worden.
Ze worden wat ouder en ze krijgen een groeispurt, de ene schiet door naar 2.00m en de ander blijft steken op 1.70m. Die lange kan dus geen piloot worden vanwege zijn lichaam. Blijft hij zijn leven lang ongelukkig daardoor? Welnee. Hij zoekt iets wat hij wel kan en waar hij plezier in heeft en gaat dat doen.
Het is een beetje een simpele omschrijving maar op zich werkt het met een handicap net zo.
Of je nu dik / dun, lang / kort, hoogbegaafd / dom, atletisch / stijve hark, heel er handig / twee linker handen, gehandicapt / gezond bent, je past je leven aan aan dat wat je kunt en je staat niet te lang stil bij dat wat je niet kunt. Daar werk je gewoon omheen. Als je niet handig bent huur je een klusjesman voor een verbouwing, als je niet atletisch bent sta je er überhaupt niet bij stil dat je nooit de Olympische Spelen zult winnen, je leeft gewoon anders dan iemand die die vaardigheden wel heeft.
Dat geld voor jou en dat geld voor iemand met een handicap.
There is no love sincerer than the love of food.
Hele goeie uitleg!quote:Op vrijdag 1 juni 2007 13:10 schreef MinderMutsig het volgende:
[..]
Vraag het ze eens, ik denk dat het antwoord je zal verbazen.
Jij ziet als gezonde iemand met beperkingen, dat is het eerste waar je oog op valt. En dat staat voor jou symbool voor allerlei dingen die jij wel kunt en zij niet.
Voor die gehandicapte is het gewoon onderdeel van zijn leven. Het gaat niet om wat je niet kunt maar om wat je wel kunt. Daarnaast zijn er 1001 aanpassingen en handigheidjes waardoor iemand met een handicap meer kan dan je voor mogelijk houd.
Vergelijk het met twee jongetjes die allebei straaljagerpiloot willen worden.
Ze worden wat ouder en ze krijgen een groeispurt, de ene schiet door naar 2.00m en de ander blijft steken op 1.70m. Die lange kan dus geen piloot worden vanwege zijn lichaam. Blijft hij zijn leven lang ongelukkig daardoor? Welnee. Hij zoekt iets wat hij wel kan en waar hij plezier in heeft en gaat dat doen.
Het is een beetje een simpele omschrijving maar op zich werkt het met een handicap net zo.
Of je nu dik / dun, lang / kort, hoogbegaafd / dom, atletisch / stijve hark, heel er handig / twee linker handen, gehandicapt / gezond bent, je past je leven aan aan dat wat je kunt en je staat niet te lang stil bij dat wat je niet kunt. Daar werk je gewoon omheen. Als je niet handig bent huur je een klusjesman voor een verbouwing, als je niet atletisch bent sta je er überhaupt niet bij stil dat je nooit de Olympische Spelen zult winnen, je leeft gewoon anders dan iemand die die vaardigheden wel heeft.
Dat geld voor jou en dat geld voor iemand met een handicap.
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Nee zo bedoel ik het niet.... dat fijn hebben,quote:Op vrijdag 1 juni 2007 13:10 schreef MinderMutsig het volgende:
[..]
Vraag het ze eens, ik denk dat het antwoord je zal verbazen.
Jij ziet als gezonde iemand met beperkingen, dat is het eerste waar je oog op valt. En dat staat voor jou symbool voor allerlei dingen die jij wel kunt en zij niet.
Voor die gehandicapte is het gewoon onderdeel van zijn leven. Het gaat niet om wat je niet kunt maar om wat je wel kunt. Daarnaast zijn er 1001 aanpassingen en handigheidjes waardoor iemand met een handicap meer kan dan je voor mogelijk houd.
Vergelijk het met twee jongetjes die allebei straaljagerpiloot willen worden.
Ze worden wat ouder en ze krijgen een groeispurt, de ene schiet door naar 2.00m en de ander blijft steken op 1.70m. Die lange kan dus geen piloot worden vanwege zijn lichaam. Blijft hij zijn leven lang ongelukkig daardoor? Welnee. Hij zoekt iets wat hij wel kan en waar hij plezier in heeft en gaat dat doen.
Het is een beetje een simpele omschrijving maar op zich werkt het met een handicap net zo.
Of je nu dik / dun, lang / kort, hoogbegaafd / dom, atletisch / stijve hark, heel er handig / twee linker handen, gehandicapt / gezond bent, je past je leven aan aan dat wat je kunt en je staat niet te lang stil bij dat wat je niet kunt. Daar werk je gewoon omheen. Als je niet handig bent huur je een klusjesman voor een verbouwing, als je niet atletisch bent sta je er überhaupt niet bij stil dat je nooit de Olympische Spelen zult winnen, je leeft gewoon anders dan iemand die die vaardigheden wel heeft.
Dat geld voor jou en dat geld voor iemand met een handicap.
Wat ik bedoel zit in het tweede... ik weet niet of ik het zou kunnen leven met die handicap....ze hebben het fijn...maar ik weet niet of ik het fijn zou kunnen hebben
Dat bedoel ikook met dat jalours zijn, ik denk niet dat ik daar sterk genoeg voor in mijn schoenen sta.
Ik denk dat het met een handicap niet fijner of minder fijn is ...alleen zijn fijne dingen anders en de minder fijne ook.
Muslims are the only people who make a lesbian feminist look moderate.
Dat dachten zij waarschijnlijk ook voordat ze die handicap kregen... Maar uiteindelijk leren de meesten wel om te gaan met hun beperkingen... Je leert een nieuw normaal te vinden, anders dan eerst, maar uiteindelijk net zo normaal...quote:Op vrijdag 1 juni 2007 13:17 schreef desiredbard het volgende:
[..]
Nee zo bedoel ik het niet.... dat fijn hebben,
Wat ik bedoel zit in het tweede... ik weet niet of ik het zou kunnen leven met die handicap....ze hebben het fijn...maar ik weet niet of ik het fijn zou kunnen hebben
Dat bedoel ikook met dat jalours zijn, ik denk niet dat ik daar sterk genoeg voor in mijn schoenen sta.
Ik denk dat het met een handicap niet fijner of minder fijn is ...alleen zijn fijne dingen anders en de minder fijne ook.
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Dat weet ik ... hij is een goede vriend van mij... weinig tot niets dat we niet besprekenquote:Op vrijdag 1 juni 2007 13:22 schreef Nikske het volgende:
[..]
Dat dachten zij waarschijnlijk ook voordat ze die handicap kregen... Maar uiteindelijk leren de meesten wel om te gaan met hun beperkingen... Je leert een nieuw normaal te vinden, anders dan eerst, maar uiteindelijk net zo normaal...
Maar toch ...die jongen is sterk...en ik bewonder dat
Muslims are the only people who make a lesbian feminist look moderate.
Je mag dat best bewonderen, en ik wil ook niets afdoen aan het feit dat hij goed heeft leren omgaan met zijn handicap, maar hij is gelukkig eerder de regel dan de uitzondering... Ikzelf heb ook een handicap, het is voor mij normaal geworden, net als voor die vriend van je...
Heb je het hem wel eens gezegd, dat je hem bewondert? En hoe reageerde hij dan?
Heb je het hem wel eens gezegd, dat je hem bewondert? En hoe reageerde hij dan?
Make something foolproof and someone will invent a bigger fool
Precies hetzelfde als jij zo'n beetje schrijftquote:Op vrijdag 1 juni 2007 13:45 schreef Nikske het volgende:
Je mag dat best bewonderen, en ik wil ook niets afdoen aan het feit dat hij goed heeft leren omgaan met zijn handicap, maar hij is gelukkig eerder de regel dan de uitzondering... Ikzelf heb ook een handicap, het is voor mij normaal geworden, net als voor die vriend van je...
Heb je het hem wel eens gezegd, dat je hem bewondert? En hoe reageerde hij dan?
Ik zal "die lamme" ook niet anders behandellen dan de rest.
Ok zijn kruk verdwijnt in de kroeg (da's goed oefenen zonder voor hem)
Hij lacht zich dan were rot als ik zijn stoel de wagen ingooi met mijn dronken hoofd <hij is BOB> en dat klote ding roteert daar ik hem bij de wielen grijp vol tegen mijn schenen>
Muslims are the only people who make a lesbian feminist look moderate.
Theo Maassen zei daar iets over in een van zijn shows:
"Om met een aanhanger te rijden moet je een apart rijbewijs halen, maar iedereen mag zomaar kinderen krijgen. Neuk d'r maar ééntje bij, kan jou het schelen."
"Om met een aanhanger te rijden moet je een apart rijbewijs halen, maar iedereen mag zomaar kinderen krijgen. Neuk d'r maar ééntje bij, kan jou het schelen."
De voorzitter zegt: Laat duizend bloemen bloeien.
Laat duizend balletjes stuiteren.
Laat duizend balletjes stuiteren.
In Nederland bemoeit iedereen zich er graag mee en willen vooral die instellingen die ermee hebben te maken vanuit een ouderwetse optiek je het hebben van kinderen vaak ontraden. Gelukkig is men in de VS bijvoorbeeld in dat opzich meer gericht op de wens van het individu en minder bezig vanuit de overheid zijn standpunt. Tuurlijk moet je een vangnet e.d. hebben,logisch,immers het gaat om het welzijn van het kind, alleen in Nederland kijkt men eerder naar wat je niet kunt dan wat je wel kunt om een kind liefdevol te kunnen grootbrengen.quote:Op woensdag 30 mei 2007 22:36 schreef Maneki.Neko het volgende:
De titel zegt eigenlijk alles. Wat vind jij er van?
Dit topic is even om eventuele vervuiling uit 'wachten op het tweede streepje' hier te houden. Het is ook een item wat voor mij speelt. Ik ben immers gehandicapt, en heb nog steeds een enorme kinderwens.
Mijns inziens is het geen probleem, mits je een goed vangnet hebt waar je op terug kunt vallen, mocht dat nodig zijn.
Dat klinkt natuurlijk prachtig "kijken naar wat je wel kunt in plaats van wat je niet kunt " maar het is niet echt realistisch als je het hebt over het opvoeden van een kind.quote:Op zondag 3 juni 2007 12:37 schreef sanni het volgende:
[..]
In Nederland bemoeit iedereen zich er graag mee en willen vooral die instellingen die ermee hebben te maken vanuit een ouderwetse optiek je het hebben van kinderen vaak ontraden. Gelukkig is men in de VS bijvoorbeeld in dat opzich meer gericht op de wens van het individu en minder bezig vanuit de overheid zijn standpunt. Tuurlijk moet je een vangnet e.d. hebben,logisch,immers het gaat om het welzijn van het kind, alleen in Nederland kijkt men eerder naar wat je niet kunt dan wat je wel kunt om een kind liefdevol te kunnen grootbrengen.
Je kunt nog zoveel van een kind houden, als je er zelf niet voor kunt zorgen zou je er niet aan moeten beginnen. Prachtig dat je van je kinderen houd maar opvoeden vraagt even iets meer van je en daar moet je wel degelijk rekening mee houden voordat je aan kinderen begint.
There is no love sincerer than the love of food.
Dan zouden de creches kunnen sluiten!quote:Op maandag 4 juni 2007 15:03 schreef MinderMutsig het volgende:
Je kunt nog zoveel van een kind houden, als je er zelf niet voor kunt zorgen zou je er niet aan moeten beginnen.
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
In de VS is echter de solidariteit een stuk minder dan in Nederland. Als jij daar niet helemaal zelf voor je kinderen kunt zorgen en je hebt daar hulp bij nodig, ben je over het algemeen aangewezen op je eigen middelen en kun je weinig tot geen aanspraak maken op gemeenschapsgeld. Daarmee wil ik neit zeggen dat mensen met een handicap geen aanspraak zouden mogen maken op gemeenschapsgeld, voor de storm losbarst. Ik wil er alleen mee zeggen dat het dan wel gemakkelijker is om de wens van het individu te laten prevaleren, omdat ze ook helemaal zelf voor hun keuzen moeten opdraaien.quote:Op zondag 3 juni 2007 12:37 schreef sanni het volgende:
[..]
In Nederland bemoeit iedereen zich er graag mee en willen vooral die instellingen die ermee hebben te maken vanuit een ouderwetse optiek je het hebben van kinderen vaak ontraden. Gelukkig is men in de VS bijvoorbeeld in dat opzich meer gericht op de wens van het individu en minder bezig vanuit de overheid zijn standpunt. Tuurlijk moet je een vangnet e.d. hebben,logisch,immers het gaat om het welzijn van het kind, alleen in Nederland kijkt men eerder naar wat je niet kunt dan wat je wel kunt om een kind liefdevol te kunnen grootbrengen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nonsens. Er zit een enorm verschil tussen niet zelf voor je kinderen kúnnen zorgen en ervoor kíezen een deel van de opvoeding uit te besteden omdat je wilt werken. In dat laatste geval kun je wel zelf voor je kinderen zorgen indien noodzakelijk, in het eerste geval niet.quote:
There is no love sincerer than the love of food.
gehandicapte mensen kunnen ook werken, echt waarquote:Op dinsdag 5 juni 2007 15:19 schreef MinderMutsig het volgende:
[..]
Nonsens. Er zit een enorm verschil tussen niet zelf voor je kinderen kúnnen zorgen en ervoor kíezen een deel van de opvoeding uit te besteden omdat je wilt werken. In dat laatste geval kun je wel zelf voor je kinderen zorgen indien noodzakelijk, in het eerste geval niet.
Joh, dat meen je niet.quote:Op dinsdag 5 juni 2007 15:42 schreef Anitra het volgende:
[..]
gehandicapte mensen kunnen ook werken, echt waar
Maar dat heeft natuurlijk helemaal niets met mijn punt te maken. Lees anders mijn eerste post in dit topic nog eens. Als gehandicapte kiezen voor een kind, egoistisch?
There is no love sincerer than the love of food.
echt waar er zijn speciaale werkpleken voor gehandicapten ik kan het weten ik werk daar ¬¬
ik vind dat mensen met een handicap liever geen kind moet hebben ze kunnen toch niet voor zorgen en ligt ook aan wat soort handicap je heb he? en de kans is ook groot dat een kind ook gehandicapt word net als hem of haar ouder(s).
ik vind dat mensen met een handicap liever geen kind moet hebben ze kunnen toch niet voor zorgen en ligt ook aan wat soort handicap je heb he? en de kans is ook groot dat een kind ook gehandicapt word net als hem of haar ouder(s).
wat noemen jullie gehandcapt?
ik heb bijv. een whiplash die nooit meer overgaat en daar nog allerlei andere dingen bij.
dit doordat iemand achteruit in een bocht rijd.
ze hebben mijn toekomst al af gepakt moet ik dan mij kinderwens ook laten afpakken?
sorr maar elk mens heeft evenveel recht op kinderen maar verstandelijk gehandicapten zeg ik echt nee tegen. ik heb zelf gezien hoe die mensen een kindje hadden(kindje is uit huis gehaald na 2jaar). ze verwaarloosde het kindje echt en ze kreeg de opvoeding die ze nodig had niet van de ouders.
ik heb bijv. een whiplash die nooit meer overgaat en daar nog allerlei andere dingen bij.
dit doordat iemand achteruit in een bocht rijd.
ze hebben mijn toekomst al af gepakt moet ik dan mij kinderwens ook laten afpakken?
sorr maar elk mens heeft evenveel recht op kinderen maar verstandelijk gehandicapten zeg ik echt nee tegen. ik heb zelf gezien hoe die mensen een kindje hadden(kindje is uit huis gehaald na 2jaar). ze verwaarloosde het kindje echt en ze kreeg de opvoeding die ze nodig had niet van de ouders.
mama van 3 kids!
Mijn zusje is rolstoelgebonden en kan niet eens zelf naar het toilet ed, ik zou niet blij zijn als zij zwanger zou zijn.
Een handicap die je over kan brengen op je kind ben ik ook geen voorstander van.
Maar als je een handicap hebt waarbij je ook voor jezelf kan zorgen, zie ik niet in waarom je niet voor een kind kan zorgen.
Een handicap die je over kan brengen op je kind ben ik ook geen voorstander van.
Maar als je een handicap hebt waarbij je ook voor jezelf kan zorgen, zie ik niet in waarom je niet voor een kind kan zorgen.
I liked it. I was good at it. It made me feel alive.
TS is inmiddels 6 maanden zwanger van nummer 3 en alles gaat eigenlijk nog steeds voorspoedig!
♫ Saartje ♫
Maar wat valt er onder handicap dan. Ik ben autistisch, dat zou onder een handicap kunnen vallen (op sommige momenten doet het dat ook zeker) en mijn kind zal het hoogstwaarschijnlijk ook zijn, zou ik dan maar geen kinderen moeten nemen (waarbij nemen niet echt nemen is, maar meer krijgen zeg maar)?quote:Op dinsdag 4 december 2007 07:45 schreef Harajuku. het volgende:
Mijn zusje is rolstoelgebonden en kan niet eens zelf naar het toilet ed, ik zou niet blij zijn als zij zwanger zou zijn.
Een handicap die je over kan brengen op je kind ben ik ook geen voorstander van.
Maar als je een handicap hebt waarbij je ook voor jezelf kan zorgen, zie ik niet in waarom je niet voor een kind kan zorgen.
wat een slachtofferisme, 'ze hebben mijn toekomst afgepakt" , kom op zeg, héquote:Op dinsdag 4 december 2007 00:31 schreef Popples het volgende:
wat noemen jullie gehandcapt?
ik heb bijv. een whiplash die nooit meer overgaat en daar nog allerlei andere dingen bij.
dit doordat iemand achteruit in een bocht rijd.
ze hebben mijn toekomst al af gepakt moet ik dan mij kinderwens ook laten afpakken?
sorr maar elk mens heeft evenveel recht op kinderen maar verstandelijk gehandicapten zeg ik echt nee tegen. ik heb zelf gezien hoe die mensen een kindje hadden(kindje is uit huis gehaald na 2jaar). ze verwaarloosde het kindje echt en ze kreeg de opvoeding die ze nodig had niet van de ouders.
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Nouja, ik kan me goed vinden in wat Popples zegt. Sinds een ongeluk kan ik niet meer vioolspelen en is mijn concentratie behoorlijk achteruit gegaan. Gelukkig heb ik geen andere klachten, maar ik ken ook iemand die nog steeds maar een kwartier kan lopen/rechtop kan zitten en de rest van de dag ligt door een autoongeluk waaraan ze een whiplash overgehouden heeft. Dan wordt echt je toekomst wel afgenomen!
ik gok zomaar dat Popples niet drie kwart van de dag plat op bed doorbrengt.quote:Op dinsdag 4 december 2007 11:03 schreef Pruk het volgende:
Nouja, ik kan me goed vinden in wat Popples zegt. Sinds een ongeluk kan ik niet meer vioolspelen en is mijn concentratie behoorlijk achteruit gegaan. Gelukkig heb ik geen andere klachten, maar ik ken ook iemand die nog steeds maar een kwartier kan lopen/rechtop kan zitten en de rest van de dag ligt door een autoongeluk waaraan ze een whiplash overgehouden heeft. Dan wordt echt je toekomst wel afgenomen!
je toekomst is afgenomen als je dood blijft, met plots opduikend ongeluk zal je toekomst een andere draai kunnen krijgen, ja, en dan is het voor een groot deel jouw eigen inbreng in hoeverre je je dat laat lijden, met een lange ij , ja.
[i]"you left me standing here, a long long time ago"[/i]
Ik weet toch niet wat er allemaal onder gehandicapt valt, maar zoals ik al zei als jij jezelf en een evenuteel kind zou kunnen verzorgen en dan alles wat een kind nodig heeft, dan houd ik je niet tegen.quote:Op dinsdag 4 december 2007 10:54 schreef Pruk het volgende:
[..]
Maar wat valt er onder handicap dan. Ik ben autistisch, dat zou onder een handicap kunnen vallen (op sommige momenten doet het dat ook zeker) en mijn kind zal het hoogstwaarschijnlijk ook zijn, zou ik dan maar geen kinderen moeten nemen (waarbij nemen niet echt nemen is, maar meer krijgen zeg maar)?
Dat met overdraagbaar is aan jouzelf, ik geef alleen mijn mening. En als ík wat zou hebben en de kans is groot dat ik dat doorgeef zou ik toch eens goed nadenken of ik mijn kind dat aan wil doen, ja.
I liked it. I was good at it. It made me feel alive.
wat ik er mee bedoel is dat ik niet kan werken!!! ik deed eerst 3 huizen op een dag poetsen en een bijbaan daarnaast en naar school. nu kan ik mijn eigen ramen niet meer doen, nu moet ik mijn moeder vragen om het te doen. ik ging naar school om iets te leren wat ik graag wilde worden dat kan ik nu niet meer ivm lichamelijke klachten.
ik heb de hele dag knallende hoofdpijn, nekpijn, rugpijn, soms zo erg dat ik tegen een muur aan zit te bonken om het proberen weg te halen. slik normaal tramadol soort van morfine daarvoor.
daarbij heb ik ook andere dingen die ik niet meer kan zoals handballen, ergens naar toegaan gaat niet want heb gewoon te veel pijn.
zo heb ik ook geen concentratie meer waardoor ik mijn baan heb moeten opzeggen.
nou goed dit is een klein voorbeeldje wat er een beetje speelt.
zou ik mijn kinderwens dan moeten laten afnemen omdat ik niet meer kan werken?
ik heb de hele dag knallende hoofdpijn, nekpijn, rugpijn, soms zo erg dat ik tegen een muur aan zit te bonken om het proberen weg te halen. slik normaal tramadol soort van morfine daarvoor.
daarbij heb ik ook andere dingen die ik niet meer kan zoals handballen, ergens naar toegaan gaat niet want heb gewoon te veel pijn.
zo heb ik ook geen concentratie meer waardoor ik mijn baan heb moeten opzeggen.
nou goed dit is een klein voorbeeldje wat er een beetje speelt.
zou ik mijn kinderwens dan moeten laten afnemen omdat ik niet meer kan werken?
mama van 3 kids!
Als ik dat zo lees is het niet alleen niet kunnen werken. En met elke dag zulke erge koppijn en rugpijn én aan de morfine zou ik wel twee keer nadenken eer ik aan kinderen begin, ja.
I liked it. I was good at it. It made me feel alive.
ik kan je zeggen het gaat super goed.quote:Op dinsdag 4 december 2007 15:01 schreef Harajuku. het volgende:
Als ik dat zo lees is het niet alleen niet kunnen werken. En met elke dag zulke erge koppijn en rugpijn én aan de morfine zou ik wel twee keer nadenken eer ik aan kinderen begin, ja.
ik heb een dochtertje van 11 maanden en ze huilt niet veel. alleen als ze niet wil slapen, dan gaat ze nog lief in bed spelen.
ze slaapt overdag nog 3 keer dan ga ik ook plat maar het verbaast ons ook dat het super gaat. daarbij als het heel slecht gaat heb ik mijn moeder die haar zo ophaalt. dus echte problemen zijn er niet.
na 5 jaar heb ik me zo weten te ontwikkelen dat ik overal oplossingen voor probeer te vinden.
ik was trouwens ne twee weken 19 jaar toen het gebeurde dus in de bloei van je leven.
mama van 3 kids!
Had ik niet verwacht, lijkt me dat het je alleen maar meer belast. Fijn voor je tho 
I liked it. I was good at it. It made me feel alive.
je belast je zelf ook maar ik kan veel rusten en de kleine slaapt al sinds week 1 door dat geluk heb ik wel weer.quote:Op dinsdag 4 december 2007 15:17 schreef Harajuku. het volgende:
Had ik niet verwacht, lijkt me dat het je alleen maar meer belast. Fijn voor je tho
mama van 3 kids!
Gefeliciteerdquote:Op dinsdag 4 december 2007 07:46 schreef Maneki.Neko het volgende:
TS is inmiddels 6 maanden zwanger van nummer 3 en alles gaat eigenlijk nog steeds voorspoedig!
Hopelijk blijft het zo goed gaan.
There is no love sincerer than the love of food.
Juistquote:Op dinsdag 4 december 2007 11:11 schreef milagro het volgende:
[..]
je toekomst is afgenomen als je dood blijft, met plots opduikend ongeluk zal je toekomst een andere draai kunnen krijgen, ja, en dan is het voor een groot deel jouw eigen inbreng in hoeverre je je dat laat lijden, met een lange ij , ja.
There is no love sincerer than the love of food.
popples dat wist ik helemaal niet joh, van je whiplash en dat je daar zo ontzettend veel nare gevolgen van ondervindt. klinkt erg zwaar, sterkte daarmee! en van slachtofferisme ben je niet bepaald te beschuldigen, je post hier al een hele tijd mee en het je posts zijn niet bepaald doorspekt zijn van klagerigheid of zelfmedelijden, sterker nog, ik had echt geen idee van je situatie, zoals ik hierboven al schreef.
maneki
houden zo!
maneki
houden zo!
Maar Popples, ik neem toch aan dat je mijn standpunten ook wel begrijpt?
I liked it. I was good at it. It made me feel alive.
Volgens mij is het veel gemakkelijker om standpunten hierover in te nemen als het voor jezelf niet speelt...quote:Op woensdag 5 december 2007 09:37 schreef Harajuku. het volgende:
Maar Popples, ik neem toch aan dat je mijn standpunten ook wel begrijpt?
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
Dat is altijd zo. Kun je er wel gelijk helemaal mee stoppen.quote:Op woensdag 5 december 2007 10:10 schreef Grijs het volgende:
[..]
Volgens mij is het veel gemakkelijker om standpunten hierover in te nemen als het voor jezelf niet speelt...
I liked it. I was good at it. It made me feel alive.
bix heel veel mensen weten het niet en dat is iets wat ik ook zo wil houden want je word anders behandeld of ze hebben vooroordelen over me. dat is iets wat ik totaal niet wil. ik hou sowieso niet van zelfmedelijden, ik ben een mens en daarbij hoort heel veel pijn en verder probeer ik ook te leven zoals het moet.
hara ik snap je standpunten heus wel hoor. maar ik denk dat als je zoveel pijn hebt en niets hebt, dat je dan een droom van je waar wil maken en dat is dus wel een kinderwens. mijn kleine meid lijd er totaal niet onder dus ik kan gerust zeggen ja ik ben blij dat wij hebben gekozen voor kinderen.
aan de andere kant ook al heb je pijn moet je door en niet alles draait om de pijn
hara ik snap je standpunten heus wel hoor. maar ik denk dat als je zoveel pijn hebt en niets hebt, dat je dan een droom van je waar wil maken en dat is dus wel een kinderwens. mijn kleine meid lijd er totaal niet onder dus ik kan gerust zeggen ja ik ben blij dat wij hebben gekozen voor kinderen.
aan de andere kant ook al heb je pijn moet je door en niet alles draait om de pijn
mama van 3 kids!
|
|
