Als gehandicapte kiezen voor een kind, egoistisch?

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 10:59 schreef _evenstar_ het volgende:
kom op jij weet net zo goed als ik waarom je hem plaatst jammer dat je alleen reageert om iemand af te snauwen. weet je je bent me de moeite niet eens waard

Oh en waarom denk je dat ik iemand zou willen afsnauwen? Maak er maar weer een heel drama van Evenstar, lekker he de boel opruien? Weet je soms hebben mensen wel eens een andere mening, als je die niet wilt horen moet je niet je hele hebben en houwen hier posten. Want DAT is hetgeen waar mensen hun mening op baseren. Trouwens die mening, daar hoef je toch ook helemaal niets mee. Zit er niets voor je bij, laat je het lekker links liggen, maar grijp het niet aan om in de slachtofferrol te vervallen.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 10:06 schreef Loena-tik- het volgende:

[..]

Ten eerste: jemig heb je gezopen ofzo?

Nu serieus, flauwe sneer? Die snap ik niet helemaal. Het was helemaal niet flauw of snerend bedoeld. Het was meer een door elkaar rammelen, zo van: kijk eens om je heen!!! Stel jezelf eens gewoon de vraag bijvoorbeeld: wat als je veel pijn hebt en je wilt je morfine innemen, heb je dan iemand naast je staan die voor de kinderen kan zorgen? Wil ik afhankelijk zijn van anderen? Al eens gedacht aan het feit dat ze straks allemaal naar sport of een of ander clupje gaan...haast haast vlieg vlieg...snel kleren uit, dwarse kleuter èn dwarse peuter? Als je voor dat alles(en er komt nog veel meer bij kijken natuurlijk) een oplossing hebt, prima, leuk, doen!!!

overdag als ik alleen ben met de kinderen neem ik geen medicijnen, die gaan pas mijn giechel in als mijn vriend thuis komt. Ik en niemand anders heeft immers verantwoording voor de kinderen en zou nooit op mijn geweten willen hebben dat de medicijnen een keer verkeerd vallen en ik zo stoned als een guppie op de bank hang. Ik heb morfinepleister, maar de lichtste die er is en daar merk je niks van en daarwil ik ht liefst ook vanaf (morgen weten we meer)
Daarbij werkt mijn vriend 4 dagen in de week, begint smorgens om 6uur/half7 al met werken en is zodoende al rond 4 uur/half 5 thuis, dus sporten is geen probleem want dat kan hij doen.
Ik snap dat je me door elkaar wil rammelen , maar tussen nu en 2 jaar geleden zit een heel groot verschil.
Dat is het nadeel van internet, het is niet te zien hoe het hier dagelijks is, je ziet alleen wat wooden waar je op af kan gaan. _{woorden die vaak ook nog eens in een bepaalde bui geschreven zijn, of dat het niet goed over komt wat je bedoelt.}

Het is egoistisch wanneer je denkt aan je eigen belang.. En dat doe je uberhaupt als je een kindje wil of je nu gezond bent of niet..
Het is erg afhankelijk van wat voor soort handicap je hebt.. Sommige handicapten kunnen heel goed met kinderen samen.. En andere gewoon niet..

Wanneer je ouders zieken worden of ziek zijn zal je ze willen (en soms moeten) helpen.. Je wilt ze niet zien lijden of hulpeloos toe kijken hoe iemand iets niet kan..

Als kind (gehandicapte ouders of niet) klusjes doen is altijd goed.. Ze leren er zelfstandig door zijn en leren gewoon hun ding te doen in huis.. Nu verschilt dat wel of het even de was doen is of de afwas vind ik.. De afwas doen is gewoon een taak die elk kind wel krijgt als ze jonger zijn.. Je kamer opruimen.. Ook zoiets.. Maar de zorg voor een zusje of broertje vind ik anders..
Het kind moet wel de tijd krijgen om kind te zijn.. Te ravotten of te spelen.. En niet rekening moeten houden met iets.. een ouder of een zusje of broertje.. Gewoon zorgeloos kunnen spelen..
De kinderen zijn het gewend is geen argument.. Kom op zeg.. Dat is een zwaktebod om dat te zeggen.. Oppassen zal ieder kind ook wel eens gedaan hebben.. Om even snel een boodschap te doen of ander ding waardoor je het huis uit moet.. Nu zal ik niet begrijpen waarom Anitra het huis uit zou moeten want zoals ik het begrepen heb is dat nogal lastig.. (kan me vergissen)..
Over dat geval van het zorgeloos spelen ed zeg ik niet dat dat niet kan in het geval van Anitra want ik ken haar niet persoonlijk en niet haar thuissituatie.. Ik ga alleen af van alles wat ze hier (op het forum) heeft neer gezet..

Zoals ze zelf zegt onafhankelijk te zijn is ze gewoon niet.. Ze geeft in dezelfde zin aan dat ze hulp in de huishouding heeft.. Wat ook niet erg is.. Ik zou willen dat ik het had.. Maar daarmee geeft ze wel aan dat ze niet alles zelf kan.. Wisselt de huishouding zich af met de man? Kan de man de zorg voor de kindjes wel aan? Zegt hij dit niet omdat hij ziet hoe graag de vrouw dat wil? Heb je buiten de man ook andere familieleden of vrienden die bij kunnen staan? Die dat ook willen? Die je daarmee niet dwingt tot iets waar ze eigenlijk geen zin in hebben.. Jij en je partner kunnen er nog wel zo goed over nagedacht hebben en voor jezelf uitmaken dat het kan met zn 2.. Maar je hebt hulp van derde nodig.. En zonder te overleggen met derde is het gewoon egoistisch.. Hoe graag je ook iets wil..

Een handicapt krijg je daar kies je niet voor.. En er zijn zat mensen die gehandicapt worden na het krijgen van een kind.. En ook dat is erg sneu en zielig.. Ik zou het niemand toewensen.. Maar toch vind ik het anders dat je gehandicapt bent voor de zwangerschap.. Je kiest er bewust voor..
Het zal zwaar zijn en moeilijk.. Wanneer je al kinderen hebt snap ik niet dat je in zo'n situatie voor een 2de of 3de zou gaan.. Het andere kind kan niet aangeven wat zij of hij er van vind.. Want daar is het domweg nog te klein voor.. Voor een echte mening.. Maar stel je gaat voor een 2de of 3de en die is er.. En dan?? Is de kinderwens dan weg???? Of krijg je het zelfde tafereel na een jaar of 2 jaar weer? Ja misschien kan er wel een 3de of 4de bij.. Ja het zal nog zwaarder worden.. Maar hej het gaat.. Je kan NOOIT alles afwegen.. Je kan NOOIT de juiste keuzes maken.. Alleen maar goed doen..
Tuurlijk gaat er ook heus iets fout.. En zoals al eerder aangegeven voor de buitenwereld doe je het nooit goed.. Een groot gezin is geweldig.. Maar ook erg zwaar.. Stel je nu eens voor dat het kindje dat je krijgt gehandicapt word (wat ook bij gezonde ouders kan gebeuren).. Dan word het nog zwaarder..

Anitra:
Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten.. Je hebt zelf altijd aangegeven dat het nooit kon en sinds dat per ongeluk zwanger raken er eens over bent gaan nadenken.. Eigenlijk best stom om het om te keren.. Misschien eerst eens nadenken voor je doet? Je niet meteen in de NOD lijst laat zetten want je hebt nog niet overlegd met de artsen dus je weet nog niet.. Maar wel al mee willen praten in het 2 streepjes topic.. Wat mij betreft ben je dan gewoon stom bezig.. De zin: Ja maar ik slikte meer morfine dus dat was de morfine sprak is wat mij betreft nog dommer.. Een smoes om het te kunnen afschrijven op iets anders.. Nee dat was ik niet dat was mijn onderbewust zijnde.. Ja en? Kan je nu zonder morfine? Nee.. Want anders krijg je het niet van de artsen..

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 10:59 schreef _evenstar_ het volgende:
kom op jij weet net zo goed als ik waarom je hem plaatst jammer dat je alleen reageert om iemand af te snauwen. weet je je bent me de moeite niet eens waard

Had dat eerder bedacht ipv afgeven en je dan terug trekken..
Niet zomaar even iets roepen om vervolgens aan te geven dat je toch niet op iemand gaat reageren omdat hij of zij het niet waard is.. Dat is zo zwak..
Dit is een discussieforum.. Daar kan je de discussie aangaan.. Niet beginnen ergens mee en er dan mee ophouden..

Er word afgegaan op wat iemand hier neerzet over zijn of haar thuissituatie.. Als dat anders zou kunnen overkomen op iemand moet het er anders neer gezet worden.. Iedereen vat het op zijn of haar manier op..

quote:

Op woensdag 30 mei 2007 22:45 schreef cinnamongirl het volgende:

[..]

Mensen zonder benen in ieder geval niet

Sorry, maar ik moest lachen

Ik ben het trouwens eens met Smoezie. Zo. dat scheelt typen.

@tally, loenatik is beter in woorden, maar soit ik ga geen welles nietes spelletje voeren met haar geen zin aan. en daar draait het toch op uit.

en wat betreft :

Per ongeluk zwanger raken terwijl je aan de morfine zit vind ik eigenlijk best stom.. Je geeft aan dat wanneer artsen aangeven dat het niet gaat of kan dat er een pilstaafje word gezet maar dat had er al moeten zitten..


goh mensen slikken de pil en raken zwanger , of andere anticonceptie en raken zwanger.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 13:12 schreef _evenstar_ het volgende:
@tally, loenatik is beter in woorden, maar soit ik ga geen welles nietes spelletje voeren met haar geen zin aan. en daar draait het toch op uit.

Evenstar, wat jij als 'welles nietes' ziet, zien anderen als een mening versus een (andere) mening.
Jouw mening is voor jou de juiste: Welles
Iemand anders deelt jouw mening: Welles
Iemand anders heeft een andere mening t.o.v. die van jou: Nietes

Een mening is geen kwestie van welles/nietes.

Het valt me echt op dat je vaak kribbig gereageert als iemand het niet met je eens is. En het valt me ook op dat dit vaak niet eens over zaken die jouzelf betreffen gaat. Je wordt ook kribbig als iemand Anitra "aanvalt" (let op de aanhalingstekens).

Van mij mag je hoor, ik vind het alleen jammer dat topics daardoor toch wel een wat onvriendelijk karakter krijgen.

Lichamelijk nee.
Geestelijk JA.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 13:30 schreef clumsy_clown het volgende:

[..]

Ja, maar dat zijn daadwerkelijke ongelukken. Die doén er iets aan om het niet te laten gebeuren, ze slikken anticonceptie! Mensen die dat niét doen doén er dus ook niets aan . En als je morfine slikt om de dag door te brengen zou je moeten weten dat een zwangerschap kwalijk is voor het kind én voor jou dus had die anticonceptie er allang moeten zijn.

Dit is echt de kromste vergelijking óóit .

Vergeet ook niet: Als de artsen zeggen dat het niet kan nemen we een pilstaafje.. Als dit al gebeurt is tijdens het nemen van anticonceptie wat voor nut heeft het pilstaafje dan????
Wat is de reden om die na het afraden van artsen wel te nemen?

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 13:35 schreef Tally het volgende:

[..]

Vergeet ook niet: Als de artsen zeggen dat het niet kan nemen we een pilstaafje.. Als dit al gebeurt is tijdens het nemen van anticonceptie wat voor nut heeft het pilstaafje dan????
Wat is de reden om die na het afraden van artsen wel te nemen?

Ik probeer vanuit Anitra te denken nu hoor
Maar ze wil eerst de mening van de artsen horen voordat ze het pilstaafje laat aanbrengen eventueel, als die nog een zwangerschap afraden. Dat kan ik op zich wel snappen, want ze laat hun mening klaarblijkelijk heel zwaar meewegen in haar overwegingen. Mochten zij het afraden laat ze dus pas het pilstaafje plaatsen en nu nog niet, omdat ze nu misschien nog kan besluiten wel voor nog een kindje te gaan. Of begrijp ik jou nou verkeerd?

Overigens zou ik het, maar dat is puur mijn eigen mening en die is wel duidelijk volgens mij , als ik Anitra was niet doen, voor nog een kindje gaan. Wees gelukkig met de fijne kids die je hebt, dat het nu nog redelijk tot prima te doen is om die kinderen te verzorgen en op te voeden zonder al teveel hulp. Ik vind dat ze het zichzelf (en haar kinderen ook eerlijk gezegd) onnodig druk en moeilijk maakt door nog een kindje te nemen. Maar het blijft uiteraard haar keuze

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:07 schreef Smoezie het volgende:

[..]

Ik probeer vanuit Anitra te denken nu hoor
Maar ze wil eerst de mening van de artsen horen voordat ze het pilstaafje laat aanbrengen eventueel, als die nog een zwangerschap afraden. Dat kan ik op zich wel snappen, want ze laat hun mening klaarblijkelijk heel zwaar meewegen in haar overwegingen. Mochten zij het afraden laat ze dus pas het pilstaafje plaatsen en nu nog niet, omdat ze nu misschien nog kan besluiten wel voor nog een kindje te gaan. Of begrijp ik jou nou verkeerd?

Nee hoor jij begrijpt me goed.. Maar als je al die tijd roept dat het niet kan en niet mag snap ik niet waarom je er niet eerder aan begonnen bent.. Het pilstaafje dus..
Zoiets kan je ook weer verwijderen mocht je besluiten om het wel te doen.. Na het laatste kindje werd al aangegeven dat het niet kon (haar woorden) dus snap ik niet waarom het pilstaafje nu opeens om de hoek komt zetten want dat had ze ook al eerder (voor de oeps) kunnen nemen..

Oh, zo bedoelde je het. Daar heb je gelijk in, vind ik.
Ik denk dan dat al die tijd dat ze zei dat het niet kan en mag, ze toch altijd die wens heeft gehad en daarom 'de deur open wilde laten staan' door het pilstaafje toen nog niet te nemen. Maar wellicht dat Anitra daar zelf antwoord op wil geven, want ik ben nu wel heel erg voor haar aan het denken

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 13:30 schreef clumsy_clown het volgende:

[..]

Ja, maar dat zijn daadwerkelijke ongelukken. Die doén er iets aan om het niet te laten gebeuren, ze slikken anticonceptie! Mensen die dat niét doen doén er dus ook niets aan . En als je morfine slikt om de dag door te brengen zou je moeten weten dat een zwangerschap kwalijk is voor het kind én voor jou dus had die anticonceptie er allang moeten zijn.

Dit is echt de kromste vergelijking óóit .

hallo als zij toch ook anticonceptie geslikt hebben/gebruikt is het toch net zo;n ongelukje?
dus als je morfine pleisters krijgt mag je maar nooit sex hebben want dat is toch de enige betrouwbare anticonceptie
het hebben van eens wens wil niet zeggen dat alle vrouwen dan maar gelijk kappen met anticonceptie

wat dacht je van de pil omdat deurtje eventueel open te kunnen houden.
en een pilstaafje voor de lange termijn wat makkelijker is ?
ik snap niet waarom er gelijk zo achterdochtig gedaan moet worden

CC, waarschijnlijk is dat dus de anticonceptievorm die ze fijner vindt als het definitief niet "kan" en gebruikt ze nu een andere vorm (pil / comdoom). Of in elk geval wil Evenstar aangeven dat dat zomaar zo zou kunnen zijn, dat dat gebruik er wel gewoon was.

edit: ja, dus.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:22 schreef _evenstar_ het volgende:
wat dacht je van de pil omdat deurtje eventueel open te kunnen houden.
en een pilstaafje voor de lange termijn wat makkelijker is ?
ik snap niet waarom er gelijk zo achterdochtig gedaan moet worden

Als ze de pil nu gebruikt en daar komen al ongelukjes mee is een pilstaafje (buiten dat het vele malen makkelijker is) dan wel een vorm van anticonceptie?
Kan daar dan geen ongelukjes mee gebeuren? Zelfde stofje andere vorm..

Laten we een beetje oppassen dat er hier een niet al te nare sfeer komt...
Evenstar, je bedoelt het goed (en ik had ook al gedacht dat het om het open deurtje ging ) maar misschien is het toch fijner dat we even op Anitra zelf wachten verder en zo lang over de algemene topicvraag doorpraten in plaats van over haar specifieke geval. Ik voelde me er net ook al een beetje vervelend bij om 'voor haar te denken wat haar beweegredenen zijn', had ik misschien dus ook beter niet kunnen doen. Je wilt het voor je vriendin opnemen en dat is bewonderenswaardig, maar ik heb het idee dat Anitra zich minder aangevallen voelt dan jij

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:24 schreef Tally het volgende:

[..]

Als ze de pil nu gebruikt en daar komen al ongelukjes mee is een pilstaafje (buiten dat het vele malen makkelijker is) dan wel een vorm van anticonceptie?
Kan daar dan geen ongelukjes mee gebeuren? Zelfde stofje andere vorm..

de onbetrouwbaarheid blijf je houden, maar even vanuit mijn eigen redenatie gedacht.
Ik wil dolgraag een tweede kindje.. maar het kan nu nog even niet.
Dus slik ik de pil, waarom omdat het makkelijker is om die pilstrip zomaar weg te gooien als prikpil/pilstaafje/spiraaltje wat dan ook.
Waarom weet ik niet , maar voor mij geeft dat op de een of andere manier veel duidelijker een termijn aan ( ook al kan je die ook snel laten verwijderen) dan de normale pil.
Maar bij alles heb je altijd een kans om zwanger te geraken. misschien dat het geestelijke aspect ook daarbij meespeelt? dat je met een spiraaltje of pilstaafje dan definitiever lijkt? zou voor mij nl. wel zo zijn.

ik snap geen hol meer van deze discussie

iemand gebruikt morfine, en kan daarom beter niet zwanger raken, en wordt daarom ook geadviseerd een pilstaafje te nemen, maar dan zit je voorlopig zonder optie op een zwangerschap, dus is het beter de pil te kiezen, omdat je daar op ieder moment mee kan stoppen.

en wil er iemand verdorie eens ingaan op mijn "count your blessings" riedeltje
waarom kiezen voor nóg een kind, als je zelf al mogelijke twijfels over fysieke draagkracht naar voren brengt, terwijl je al 2 gezonde kinderen hebt?

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:30 schreef _evenstar_ het volgende:

[..]

de onbetrouwbaarheid blijf je houden, maar even vanuit mijn eigen redenatie gedacht.
Ik wil dolgraag een tweede kindje.. maar het kan nu nog even niet.
Dus slik ik de pil, waarom omdat het makkelijker is om die pilstrip zomaar weg te gooien als prikpil/pilstaafje/spiraaltje wat dan ook.
Waarom weet ik niet , maar voor mij geeft dat op de een of andere manier veel duidelijker een termijn aan ( ook al kan je die ook snel laten verwijderen) dan de normale pil.
Maar bij alles heb je altijd een kans om zwanger te geraken. misschien dat het geestelijke aspect ook daarbij meespeelt? dat je met een spiraaltje of pilstaafje dan definitiever lijkt? zou voor mij nl. wel zo zijn.

Maar we hebben het niet over jouw.. We hebben het over Anitra.. Die toch wel even andere problemen heeft dan jij..
Jouw idee daarover kan ik begrijpen hoor daar niet van.. Maar hier ging mijn vraag helemaal niet om..
Maar volgens mij kan ik het uittekenen, 30.000 keer vertellen wat ik bedoel maar komt het niet aan..
Jammer maar laat maar..

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:30 schreef milagro het volgende:
en wil er iemand verdorie eens ingaan op mijn "count your blessings" riedeltje
waarom kiezen voor nóg een kind, als je zelf al mogelijke twijfels over fysieke draagkracht naar voren brengt, terwijl je al 2 gezonde kinderen hebt?

quote:

Overigens zou ik het, maar dat is puur mijn eigen mening en die is wel duidelijk volgens mij , als ik Anitra was niet doen, voor nog een kindje gaan. Wees gelukkig met de fijne kids die je hebt, dat het nu nog redelijk tot prima te doen is om die kinderen te verzorgen en op te voeden zonder al teveel hulp. Ik vind dat ze het zichzelf (en haar kinderen ook eerlijk gezegd) onnodig druk en moeilijk maakt door nog een kindje te nemen. Maar het blijft uiteraard haar keuze.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:33 schreef Tally het volgende:

[..]

Maar we hebben het niet over jouw.. We hebben het over Anitra.. Die toch wel even andere problemen heeft dan jij..
Jouw idee daarover kan ik begrijpen hoor daar niet van.. Maar hier ging mijn vraag helemaal niet om..
Maar volgens mij kan ik het uittekenen, 30.000 keer vertellen wat ik bedoel maar komt het niet aan..
Jammer maar laat maar..

nee het gaat niet om mij, ik gaf alleen MIJN redenatie aan, iets wat voor een ander misschien ook wel zo kan zijn.

Had de TT niet net zo goed kunnen zijn

"Als gehandicapte Anitra kiest voor een kind, egoïstisch?"

Denk dat dat de lading van dit topic wel samenvat.

@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?

Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?

[ Bericht 2% gewijzigd door _evenstar_ op 31-05-2007 14:44:01 (stond beteje krom ;)) ]

Ja, dat count your blessings-verhaal is heel mooi, maar wel verdomd moeilijk.

Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.

(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef Rottdog het volgende:
Had de TT niet net zo goed kunnen zijn

"Als gehandicapte Anitra kiest voor een kind, egoïstisch?"

Denk dat dat de lading van dit topic wel samenvat.

Nou, ik durf wel met enige (behoorlijke) zekerheid te zeggen dat dat niet de insteek was van Maneki.
Ook al kwam dit topic wel voort uit een post richting Anitra. Ik geloof werkelijk niet dat Maneki Anitra's wens ter sprake wilde stellen.

Denk dat je wel vragen krijgt Sugar het zou gewoon onverstandig zijn maar nog wel steeds jou keus.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:39 schreef Sugar het volgende:
Ja, dat count your blessings-verhaal is heel mooi, maar wel verdomd moeilijk.

Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.

(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)

Eerlijk? Ja, ik zou je echt voor gek verklaren en mijn kin zou niet lager op de grond hangen dan in dit geval...

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:43 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Nou, ik durf wel met enige (behoorlijke) zekerheid te zeggen dat dat niet de insteek was van Maneki.
Ook al kwam dit topic wel voort uit een post richting Anitra. Ik geloof werkelijk niet dat Maneki Anitra's wens ter sprake wilde stellen.

Was ook maar meer een opgooi van dat er alleen maar over Anitra wordt gezeurd en niet over wat de topic inhoudt.

Terwijl Anitra er niet is maar wel haar antwoordapparaat.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?

Denk dat je er voor het gemak in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?

we hebben het dan ook niet over nog kinderloze moeders, al dan niet met een handicap
we hebben het dan ook niet over moeders die een 2e kind willen, maar wat maar niet wil lukken (al zou ik met de tijd wel een afweging maken, jaaaaaaaaren gestress , verdriet en teleurstelling, en heel veel energie verlies, wat je beter kunt gaan steken op een bepaald moment in het kind dat je al hebt, je gezin dat er al is..... ).

we hebben het dan over moeders die al kinderen hebben, er nog 1 willen, maar twijfelen of ze het dan wel aankunnen, vanwege een overduidelijke aanzienlijk belastende handicap, waar het met de kinderen of het kind wat ze al hebben, soms al nét aan is.

als je zelf die twijfels naar voren brengt dan, waarom mag iemand als ik dan daar niet in meegaan en zeggen "meid, count your blessings, een 2e of 3e, ja was leuk geweest, maar gaat geheid teveel van je vergen, ik zou het risico niet nemen, het is namelijk niet terug te draaien en dan lijden er 2 kinderen onder, plus je echtgenoot.

kan me niet voorstellen dat je eigen kinderwens zwaarder weegt dan het welzijn van de kinderen die je al hebt, het welzijn van je gezin, het welzijn van ook nog eens, last but not least, jezelf.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:45 schreef Rottdog het volgende:

[..]


Terwijl Anitra er niet is maar wel haar antwoordapparaat.

Hehehe

Ik heb denk ik makkelijk praten, we hebben 1 dochtertje en wil niet meer kinderen, gewoon omdat ons gezinnetje zo compleet voelt, maar we zeggen nooit nooit, wie weet wat de toekomst brengt.

Mocht ik om wat voor reden dan ook gehandicapt raken zou ik zeker geen 2de willen maar dat is per persoon verschillend.
Wat ik wel erg vind is als mensen 'zoals iemand al als voorbeeld gaf' zo ernstig gehandicapt is dat diegene nog niet in de gaten heeft dat haar kind een bloedlip heeft en toch maar blijft fokken omdat het wel handig is als hulpje in huis.
Ik heb die documentaire ook gezien en dat was gewoon erg,het huis was smerig, de ouders waren smerig en de kinderen net zo erg.

Maar dat is ook weer per persoon verschillend, de een gaat anders met een handicap om dan de ander, de een is geestelijk zo sterk dat ze zelfs met een hadicap een kind een enorm goed leven kunnen geven.
De ander heeft geen handicap maar die kan een kind nog niet fatsoenlijk opvoeden al heeft ie het graag.

Dus al met al, ik heb hier geen Ja of Nee antwoord op, het ligt allemaal geheel aan de situatie.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?

Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?

De wens is niet anders, maar toch zijn de situaties dan wel degelijk heel anders en dus dient er met die wens anders te worden omgesprongen. Kan je je daar dan niet een heel klein beetje in vinden? Stel, iemand met beperkingen heeft al een fijn kindje of zelfs meerdere kindjes. En een eventueel volgend kindje gaat hoe dan ook voor extra inspanningen zorgen. Inspanningen die die persoon hoe je het ook wendt of keert zeer waarschijnlijk zwaarder gaan vallen dan iemand zonder die beperkingen. Dan is het toch best enigszins logisch dat diegene wordt geadviseerd het vooral niet te doen en zich te concentreren op de fijne kids die diegene al heeft? Meer dan bij iemand zonder beperkingen?

Jij probeert het op alle vlakken gelijk te trekken. Maar het IS niet op alle vlakken gelijk.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:44 schreef Brighteyes het volgende:


Eerlijk? Ja, ik zou je echt voor gek verklaren en mijn kin zou niet lager op de grond hangen dan in dit geval...

Ja, eerlijk is prima.
Maar je kin zou wel even laag op de grond hangen, bedoel je? Ik zou het volledig begrijpen.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:47 schreef milagro het volgende:

[..]

we hebben het dan ook niet over nog kinderloze moeders, al dan niet met een handicap
we hebben het dan ook niet over moeders die een 2e kind willen, maar wat maar niet wil lukken (al zou ik met de tijd wel een afweging maken, jaaaaaaaaren gestress , verdriet en teleurstelling, en heel veel energie verlies, wat je beter kunt gaan steken op een bepaald moment in het kind dat je al hebt, je gezin dat er al is..... ).

we hebben het dan over moeders die al kinderen hebben, er nog 1 willen, maar twijfelen of ze het dan wel aankunnen, vanwege een overduidelijke aanzienlijk belastende handicap, waar het met de kinderen of het kind wat ze al hebben, soms al nét aan is.

als je zelf die twijfels naar voren brengt dan, waarom mag iemand als ik dan daar niet in meegaan en zeggen "meid, count your blessings, een 2e of 3e, ja was leuk geweest, maar gaat geheid teveel van je vergen, ik zou het risico niet nemen, het is namelijk niet terug te draaien en dan lijden er 2 kinderen onder, plus je echtgenoot.

kan me niet voorstellen dat je eigen kinderwens zwaarder weegt dan het welzijn van de kinderen die je al hebt, het welzijn van je gezin, het welzijn van ook nog eens, last but not least, jezelf.

Exact wat ik hierboven dus ook probeerde uit te leggen
Evenstar wil uit alle macht alle situaties gelijk trekken, maar dat gaat in dit geval niet op.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:51 schreef Sugar het volgende:

[..]

Ja, eerlijk is prima.
Maar je kin zou wel even laag op de grond hangen, bedoel je? Ik zou het volledig begrijpen.

Ja, dat dus.
Ik was in dit geval ook behoorlijk verbaasd, zeker gezien de posts van een tijdje terug dat het echt niet meer ging en dat Anitra heel veel moeite had met het afscheid nemen van dat idee.
Ik had gewoon niet verwacht dat dat nog zou wijzigen, en als ik de situatie zo even droog vanachter mijn PC'tje bekijk vraag ik me dus ook af of het wel de wijste keuze is. Maar goed, who am I? Ik weet hoe sterk een kinderwens kan zijn.

En om het dan weer even terug naar het algemene van het topic te trekken, en naar de OP.
Als ik een vergelijking maak tussen Maneki en Anitra die ik dus allebei gezien heb kan ik het me bij Maneki wel weer voorstellen, puur omdat ik die mobiel gezien heb en die dus in mijn ogen minder zwaar gehandicapt is.
Maar again, dat is een mening nav een 'observatie' van een paar uurtjes.

@milagro heb je gelijk in, maar toch vraag ik mij af waarom het voor de een maar zo moet zijn en voor de ander niet?


! en even naar anderen, ja dat wat betreft loena ik vond het een flauwe opmerking. en ja dat raakt mij dan omdat ik veel om anitra geef.
maar de rest mijn mening staat los van anitra.
Mijn mening is gebaseerd dat ik zelf kind ben van 2 ouders met lichamelijke beperkingen.

Komt zoiets vaak voor
verstandelijk gehandicapte ouders?

Zwangerschappen wss wel. Wie bepaalt dan eigenlijk of er een abortus komt.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:56 schreef _evenstar_ het volgende:
@milagro heb je gelijk in, maar toch vraag ik mij af waarom het voor de een maar zo moet zijn en voor de ander niet?

Maar daarover kan je toch van mening verschillen?
Dat is toch niet zwart-wit?
De een zal uitzichzelf bepalen het niet te doen, de ander wel.
De een zal het zich wel in kunnen denken dat iemand het doet, de ander niet.
Dat is nou het 'leuke' van een discussie.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:54 schreef Brighteyes het volgende:
Maar goed, who am I? Ik weet hoe sterk een kinderwens kan zijn.

Maar er zit (vind ik!) een groot verschil tussen een kinderwens omdat je nog geen kindje hebt, of een kinderwens terwijl je er al 2 hebt. De wens kan misschien hetzelfde voelen, maar je snapt wel wat ik bedoel. Dan krijg je weer dat count your blessings verhaal

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:58 schreef Smoezie het volgende:

[..]

Maar er zit (vind ik!) een groot verschil tussen een kinderwens omdat je nog geen kindje hebt, of een kinderwens terwijl je er al 2 hebt. De wens kan misschien hetzelfde voelen, maar je snapt wel wat ik bedoel. Dan krijg je weer dat count your blessings verhaal

Ja, dat ben ik wel een beetje met je eens, maar ook daar is al eens eerder een discussie over geweest.
Of het voor een kinderloze erger is dan voor iemand die al een kindje heeft.
Dat is zo moeilijk en zo persoonlijk.
Maar als er dan nog andere factoren bij komen kijken zeg ik ook 'count your blessings' hoor.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:54 schreef Brighteyes het volgende:
Ja, dat dus.
Ik was in dit geval ook behoorlijk verbaasd, zeker gezien de posts van een tijdje terug dat het echt niet meer ging en dat Anitra heel veel moeite had met het afscheid nemen van dat idee.
Ik had gewoon niet verwacht dat dat nog zou wijzigen, en als ik de situatie zo even droog vanachter mijn PC'tje bekijk vraag ik me dus ook af of het wel de wijste keuze is. Maar goed, who am I? Ik weet hoe sterk een kinderwens kan zijn.

Jij had er nog geen, is toch anders.
Als je al ervaren hebt wat het ouderschap van je vergt, en dat is meer dan 'normaal' als je een handicap hebt, en het dan al flink afzien was, zou ik geen tweede nemen, als je zelf al twijfels hebt "ga ik dat redden".

Als je onverhoeds zwanger raakt, is het ook weer anders, dan sta je in principe voor een verdongen feit.
Maar zit je te wikken en te wegen, terwijl je niet echt fysiek in orde bent, én je hebt al een kind (of 2) count your blessings.... liever dan toch 1 (of 2) kind waar je al je liefde maar schaarse energie in kan steken, dan modderen met 2 (of 3)?

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:38 schreef _evenstar_ het volgende:
@ milagro, count your blessings.. gaat dat niet voor iedereen op dan?
even heel cru iemand die al een kindje heeft , maar een enorme kinderwens heeft, maar het door omstandigheden niet lukt moet dan ook maar blij zijn met zijn/haar kind ?

Denk dat in wat voor situatie dan ook de persoon/personen in kwestie enorm blij zijn met hun kindje/kindjes, maar dat maakt die wens niet anders.. of je nou wel of niet wat mankeert toch?

Niet elk verhaal is hetzelfde.. Je kan niet alles gelijk trekken of naast elkaar leggen..
Begrijp dat dan..

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:39 schreef Sugar het volgende:
Ja, dat count your blessings-verhaal is heel mooi, maar wel verdomd moeilijk.

Maar stel dat ik (met die post partum depressie nog half in mijn broekzak) nu zou besluiten nog een keer zwanger te willen zijn en nog een kindje te willen. Nu, binnenkort. Zouden jullie verbaasd zijn en vragen gaan stellen? Ik zou het jullie niet kwalijk nemen!
Disclaimer: ik wil nooit meer zwanger zijn en absoluut nooit meer een kindje krijgen, hoor.

(Oh sorry, ik ben natuurlijk niet gehandicapt, dus is het offtopic.)

Ja.. Ik in elk geval wel.. Juist om je verhaal dat hier op FOK! staat. Zou voor mij op zich niet anders zijn.. Met het verschil is dat jij sommige dingen wel KAN maar niet zou doen.. Of zoiets

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 14:56 schreef _evenstar_ het volgende:
@milagro heb je gelijk in, maar toch vraag ik mij af waarom het voor de een maar zo moet zijn en voor de ander niet?


! en even naar anderen, ja dat wat betreft loena ik vond het een flauwe opmerking. en ja dat raakt mij dan omdat ik veel om anitra geef.
maar de rest mijn mening staat los van anitra.
Mijn mening is gebaseerd dat ik zelf kind ben van 2 ouders met lichamelijke beperkingen.

Omdat niet elke situatie hetzelfde is.. Daarom kan je sommige dingen niet met elkaar vergelijken..

Ik neem aan dat Anitra goed gebekt is en zelf kan antwoorden.. Er word een vraag gesteld en een normale vraag vind ik.. Alleen niet verpakt zoals de meeste knufkroel antwoorden hier..
Maar gewoon recht voor zijn raap.. Dat jij dat flauw vind is jouw probleem..
Want je zag namelijk dat Anitra wel NORMAAL antwoord kon geven op de vraag..
En jouw mening staat niet los van Anitra.. Juist omdat je om dr geeft.. Dat is ook niet slecht..
En jouw ouders zijn er achtergekomen na de geboorte van de 3 kinderen.. Dus is ook geen situatie die je naast deze zou kunnen neerleggen..

Dit doet me overigens wel denken aan een goede vriendin van me, ze is 24 en haar vriend is 43.
Hij heeft al 2 kids maar ze willen samen graag nog een kindje.

Ze is nu bijna 2 jaar bezig, 1xzwanger geweest maar dat is helaas een miskraam geworden.
Veel mensen zeggen tegen ze dat ze hiermee moeten stoppen, hij is er te oud voor.
Maar ik weet 100% zeker dat ze beide een kindje veel te bieden hebben, ondanks de lichamelijke beperkingen die de vader zal krijgen naarmate hij ouder wordt.

Mijn oom is 51, hij heeft een dochtertje van 4 bij zijn 2de vrouw (die is 36), hij is een leuke en energieke vader, je zou hem ook absoluut geen 51 geven.

Mensen oordelen vaak over andermans situatie, maar pas als je mensen echt leert kennen kan je daar over oordelen naar mijn mening.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 15:04 schreef Tally het volgende:

[..]

Niet elk verhaal is hetzelfde.. Je kan niet alles gelijk trekken of naast elkaar leggen..
Begrijp dat dan..
[..]

dat de situaties niet gelijk zijn weet ik donders, maar dat maakt het gevoel niet anders

Ja.. Ik in elk geval wel.. Juist om je verhaal dat hier op FOK! staat. Zou voor mij op zich niet anders zijn.. Met het verschil is dat jij sommige dingen wel KAN maar niet zou doen.. Of zoiets
[..]

Omdat niet elke situatie hetzelfde is.. Daarom kan je sommige dingen niet met elkaar vergelijken..

Ik neem aan dat Anitra goed gebekt is en zelf kan antwoorden.. Er word een vraag gesteld en een normale vraag vind ik.. Alleen niet verpakt zoals de meeste knufkroel antwoorden hier..
Maar gewoon recht voor zijn raap.. Dat jij dat flauw vind is jouw probleem..
Want je zag namelijk dat Anitra wel NORMAAL antwoord kon geven op de vraag..
En jouw mening staat niet los van Anitra.. Juist omdat je om dr geeft.. Dat is ook niet slecht..
En jouw ouders zijn er achtergekomen na de geboorte van de 3 kinderen.. Dus is ook geen situatie die je naast deze zou kunnen neerleggen..

ten eerste ik had idem gereageerd al had anitra hier niet gepost buiten dat naar loena, mijn mening is mijn mening.
Dat die anders is als die van jou nou so what?
en mijn ouders zijn er achter gekomen idd niet lang nadat ik ( als laatste) geboren was.
Daarmee kan ik dus prima aangeven hoe ik het als kind zijnde heb ervaard en daarom ook dus mijn mening kan vormen.
Het doet er nl toch niet toe of die handicap er wel of niet al was? want ik ken de situatie niet anders dan deze er was.

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 15:04 schreef KD-fotografie het volgende:
Dit doet me overigens wel denken aan een goede vriendin van me, ze is 24 en haar vriend is 43.
Hij heeft al 2 kids maar ze willen samen graag nog een kindje.

Ze is nu bijna 2 jaar bezig, 1xzwanger geweest maar dat is helaas een miskraam geworden.
Veel mensen zeggen tegen ze dat ze hiermee moeten stoppen, hij is er te oud voor.
Maar ik weet 100% zeker dat ze beide een kindje veel te bieden hebben, ondanks de lichamelijke beperkingen die de vader zal krijgen naarmate hij ouder wordt.

Mijn oom is 51, hij heeft een dochtertje van 4 bij zijn 2de vrouw (die is 36), hij is een leuke en energieke vader, je zou hem ook absoluut geen 51 geven.

Mensen oordelen vaak over andermans situatie, maar pas als je mensen echt leert kennen kan je daar over oordelen naar mijn mening.

Met wederom als grote verschil dat Anitra ZELF al vaak heel erg duidelijk hier heeft aangegeven dat het niet zou kunnen en mogen. En daar alle redenen bij heeft gegeven. Als dat ineens omslaat kan ik me toch wel voorstellen (en aan mezelf merken ) dat je daar toch eerder een oordeel over hebt. Juist omdat ze het zelf zo duidelijk heeft aangegeven hier. Dan kan je verwachten op een discussieforum dat daar een discussie over ontstaat en mag je de oordelers niet veroordelen omdat ze oordelen Snap je het nog?

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 15:09 schreef _evenstar_ het volgende:
Het doet er nl toch niet toe of die handicap er wel of niet al was?

Dat doet er WEL toe, omdat het onderwerp van discussie hier nou juist is het al dan niet bewust kiezen voor een kind als je gehandicapt bent...