[Dagboek] Het gaat slecht 2

Het gaat niet goed vandaag. Ik merk dat ik steeds meer in mijn hoofd vastzit. Steeds meer frustratie ervaar.
Vandaag zat ik op Reddit. Gisteren heb ik oud en nieuw gevierd met familie. Ik kom net thuis en ik voel me niet lekker. Ik denk dat ik ziek aan het worden ben.
Ik zit op Reddit en ik lees allerlei verhalen van mannen die gefrustreerd zijn. Dat ze op date zijn gegaan met een vrouw en dat ze al vijf dates alleen maar vraagt dat hij alles betaalt, dat ze geen interesse in hem hebben. En toch gaat hij met haar op date en investeert hij. Ik lees verhalen van mannen die al twintig jaar lang in een seksloze relatie zitten. Getrouwd zijn met vrouwen die zelden douchen, zelden schoonmaken. En eigenlijk niet of nauwelijks interesse tonen in de partner. En toch hebben deze vrouwen allemaal een ring gekregen.

Ik maakte dagelijks schoon voor mijn vriend. Zelfs al woonden we niet samen. Ik kookte voor hem. Ik regelde zijn financiën. Ik zorgde ervoor dat zijn schuld werd afbetaald. Ik had dagelijks, soms al vier of vijf keer per dag, seks. Elke keer als hij wilde. Ik zei geen nee. Ik was vanaf de eerste date altijd monogaam bij elke man. Ik heb me altijd volledig ingezet. Al vanaf de eerste date deed ik alles voor ze. En het werd niet gewaardeerd.

Soms maak ik wel eens een topic waar ik mijn frustratie in uit. En ik begrijp heel goed dat Fokkers dan zeggen: ja, dat komt omdat je lelijk bent. En omdat je dit bent en omdat je dat bent. Maar ik ben oprecht geen lelijke vrouw. Ik ben misschien op dit forum vervelend en onaardig. Maar ik denk niet dat iemand mij echt lelijk zou noemen. Tuurlijk ben ik geen topmodel. Maar als ik zie wat voor mensen er om me heen in de relatie zitten en getrouwd zijn, dan denk ik niet dat ik het zo erg is.

Nogmaals, mijn ex ging vreemd met een vrouw die zelden douchte. Die heel erg grof in de mond was. En die elk half jaar ergens anders verhuisde omdat ze ruzie kreeg met de huisbaas. Ik ben van onbesproken gedrag. En heb eigenlijk nooit problemen met mijn buurt. Maar toch word ik behandeld alsof ik de slechte partij ben. Een raar figuur.

Op het werk ook. Ik werk altijd over, zoals ik al zei. Ik doe mijn werk heel goed. Mijn resultaten zijn goed. En vaak kom ik nog jaren na dato mensen tegen die zeiden dat ik mijn werk goed deed. Dat ik een fijne collega was, et cetera. En goed mijn werk deed.

Maar management mag mij niet.
Vanaf het begin af aan word ik altijd in de oplossingrol gezet. Bij iedereen. Bij partners. Bij werkgevers. En bij mijn ouders. De oplosser mag nooit fouten maken. De oplosser moet perfect zijn. De oplosser moet een dysfunctioneel systeem oplossen wat al jarenlang dysfunctioneel was. Zij, anderen, mogen fouten maken. Anderen hoeven niet hun hele leven op te geven en in dienst te stellen van de man of van het werk.

Bij mijn huidige werk ben ik nu ziek gemeld na een operatie. En ik ben op zoek naar een andere baan. Maar ik heb letterlijk vier maanden lang geen enkel sociaal leven meer gehad. Ik heb mijn sportschool moeten opzeggen. Mijn hobby’s moeten opzeggen. En eigenlijk alles wat ik deed buiten mijn baan om kon ik niet meer doen. Alles draaide alleen maar om het werk. Er werd van mij continu inzet verwacht. En er was geen enkel moment voor rust.
Bij andere collega’s escaleerden situaties continu. Er was geweld. Er was mismanagement. De resultaten waren ontiegelijk slecht. Maar zodra ik ook maar één keer kritisch was en zei: hé, dit is een structureel probleem, hier moeten we wat mee, begon de framing en de sabotage al.

Ik heb hier eerder een topic over geopend, maar dat topic is gesloten. Maar ik merk dat ik mentaal gewoon steeds slechter zit. Waarom moet ik als enige altijd perfect zijn? Waarom?
En dan zeggen mensen: ja, maar je hoeft dat niet te doen. Maar als ik het niet doe, dan word ik gedumpt. Als ik het niet doe, dan word ik ontslagen. Als ik het niet doe, dan wil mijn familie geen contact. Ik heb geen keus. De keren dat ik stopte met dragen buiten mijn mandaat werd ik niet verlengd. Stopte ik niet en verwees naar anderen als ik de macht niet had om het op te lossen ( bijvoorbeeld bij langdurige systeemproblematiek) werd ik geframed en niet verlengd of kreeg ik een burn-out.

Ik wil bij mijn volgende baan niet weer in deze rol gezet worden. Ik ben doodsbang om weer te gaan daten. En dat is waarom ik werkelijk van dit soort topics open over mannen. Omdat ik simpelweg gefrustreerd ben. Ik wil gewoon niet weer uitgebuit worden.
Ik hoop dat dit topic niet gesloten wordt. Dit is geen lachwekkend trolltopic, zoals ik weleens maak. Dit is echt. Ik weet even niet zo goed wat ik moet doen. En ik voel me depressief. Ik snap heel goed als men boos is maar niemand kan me helpen.

De gemeente heeft geen hb-coaching, alleen jobcoaches voor mensen in een doelgroepregister. En mijn werk is vooral politiek. Ik kan ook geen hb-therapeut vinden die vergoed wordt. Maar ik wil geen therapie maar een soort mentor. Iemand die me helpt navigeren in een wereld die niet voor mij is.

Ik probeer nu al een heel topic lang duidelijk te maken dat er bij mij drie zaken structureel spelen.

De eerste zaak is dat ik in een vakgebied werk waar heel veel tekorten zijn. Het is een vakgebied waar je ook moeilijk uitkomt en waar mensen structureel last hebben van extreem veel stress, grote druk vanuit buitenaf en enorme werkdruk. In dit vakgebied bestaan er heel veel werkgevers die hun boel gewoon niet op orde hebben. Dat is vaak het merendeel tegenwoordig, zeker na coronatijd. Er zijn enkele wetgevingen doorgevoerd die het moeilijker maken om structurele problematiek bij de correcte instanties neer te leggen. Dat maakt dat de onveiligheid op de werkvloer en binnen teams vaak nog groter is dan gemiddeld.
Maar ik heb hetzelfde ook al meegemaakt in het bedrijfsleven, voornamelijk bij sales en recruitment, wat ik heb gedaan in de tussentijd. Waardoor er ook heel veel ego’s zijn en mensen zijn die willen winnen over de rug van anderen. Dus aan de ene kant heb ik gewerkt in een vakgebied dat structureel mentaal en fysiek onveilig kan zijn. Aan de andere kant heb ik gewerkt bij vakgebieden waar er heel veel competitiedrang is. Een wit voetje halen bij de baas terwijl je de ander naar beneden trapt. Anderen naaien terwijl het bedrijf winst maakt.

Het lukt me niet om uit mijn vakgebied te komen, tenzij ik dit soort competitieve salesfuncties wil gaan doen. Dat vind ik bijna nog erger dan het vakgebied waar ik in heb gewerkt, omdat ik daar moreel tegen ben.

Dan twee. In deze organisaties is er vanwege het structureel tekort vaak ook wanhoop binnen teams. Mensen worden niet aangenomen op fit, maar simpelweg: hebben ze de juiste diploma’s, dan hebben ze eindelijk iemand gevonden die alles wel even komt oplossen. In een gezond vakgebied wordt er ook gekeken naar je persoonlijkheid. Wie ben jij? Pas jij wel bij de organisatie? Ben jij iemand die goed kan landen in het team? Op mijn vakgebied zijn ze al dankbaar dat iemand met een diploma en ervaring überhaupt solliciteert. Mensen worden ad hoc aangenomen, bijna niet ingewerkt, en komen er vrij snel achter dat managers en het team gelogen hebben over de werkelijke oorzaak van bijvoorbeeld het weggaan van jouw voorganger. Er is daar ontzettend veel verloop, ontzettend veel vriendjespolitiek en eigenlijk heb ik nooit in een vakgebied gewerkt waar dat niet is. Ik zou willen dat ik bijvoorbeeld ICT kon doen, maar ik heb daar absoluut geen enkel talent voor. Ik ben absoluut niet cijfermatig en helaas zit ik op dit moment gewoon vast in mijn tak van sport.

Drie. Ik ben iemand die, zoals ik al aangegeven heb, enorm veel angst heb om niet te presteren. Liefde was bij mij thuis voorwaardelijk en ik heb altijd het idee dat ik waardering en veiligheid moet verdienen door harder te werken dan alle anderen. Ik heb nu begrepen in dit topic dat dit ook anderen tegen een zere been stoot. Zij denken: ik moet nu mijn werk ook gaan doen, en dat is waarom zij gaan saboteren. Terwijl ik alleen maar denk: ik moet mijn werk goed doen.
Op het moment dat ik echter in een toxische omgeving kom, waarbij de achtergrond al dusdanig verziekt is dat er meerdere mensen zijn uitgevallen en ik word aangenomen als oplossing, dan is zelfs mijn allerbeste inzet niet goed genoeg. Want zodra ik signaleer dat ik niet verder kan, word ik alweer geframed als: jij kan ook niet managen, jij kan je werk dus ook niet aan, jij bent net als al die anderen. Maar ja, al die anderen konden waarschijnlijk ook prima managen, maar het systeem werkt liever naar een ander dan naar zichzelf. En daar zit het probleem.
Dit zorgt er ook voor dat ik steeds onzekerder word. Bij elke nieuwe baan ben ik alweer bang om geframed te worden en bleef ik mezelf tot nu toe de hele tijd uitleggen, omdat ik dacht: ik leg het gewoon niet goed genoeg uit. Maar het feit dat ik steeds uitleg, dat ik er steeds over begin, dat is hetgeen wat mij saboteert.

En het is mij nooit verteld, ook niet in de therapieën die ik heb gedaan. Geen enkele coach heeft mij dit verteld. De eerste die mij dit heeft verteld, was toen ik iets las over organisatiepsychologie en machtspsychologie. En toen heb ik inderdaad aan ChatGPT gevraagd om mij het uit te leggen en mijn kaartjes voorgelegd, waarna mij eindelijk duidelijk werd dat dit is wat er speelde en het nooit mijn praktijk was.

Dus ik heb tien jaar lang cursussen gevolgd, boeken gelezen, continu dezelfde informatie gekregen, continu dezelfde zaken opnieuw uitgevoerd, van coaches gehoord dat dat gewoon prima ging, en dan toch schuldig gemaakt door managers voor zogenaamd niet kunnen managen, onzeker zijn en niet goed in mijn vel zitten. En ja, instabiliteit, zoals zij dat noemen.
Terwijl mijn instabiliteit kwam uit continue frustratie met dit management, omdat ze elke week andere eisen stelden. De ene keer ging het te snel, dan ging het weer te langzaam. De ene keer was het te veel, paste ik dat aan, was het weer te weinig. Het was nooit goed. Moving goalposts.
In relaties ervaar ik eigenlijk bijna hetzelfde. Ik ben iemand die na meerdere agressieve partners en vreemdgangers ontzettend bang is om weer misbruikt te worden. Dus ik ga extra hard werken, ik geef meteen loyaliteit, meteen monogamie. Ik denk: als ik meer geef dan al die anderen, kiest die voor mij, want er is geen andere manier dat iemand voor mij kiest als ik niet meer geef dan de rest. En dan word ik weer misbruikt.
▼ Advertentie door Refinery89
• zaterdag 3 januari 2026 @ 20:26 • 297 •
Groepfunder
0s.gif Op zaterdag 3 januari 2026 20:12 schreef Ansa het volgende:
Casussen uit de praktijk, o.a. rondom veiligheid, falen zorgsysteem, SES etc.
Ik hoop niet dat je privacygevoelige voorbeelden in ChatGPT gooit om te vragen daar een publieksvriendelijke samenvatting van te schrijven. OpenAI bewaart alles wat jij erin stopt. En je weet niet wat OpenAI daar op termijn mee gaat doen. Het enige wat je weet is dat het een commercieel bedrijf is dat op de een of andere manier geld wil verdienen aan jouw data en (straks) jouw afhankelijkheid van ChatGPT. Met het naleven van de AVG heeft het natuurlijks niks te maken.
• zaterdag 3 januari 2026 @ 20:28 • 298 •
Ansa
1s.gif Op zaterdag 3 januari 2026 20:23 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]
Misschien moet je eens met wat anders bezig zijn dan met jezelf?
Hobby, de wereld redden, de grootste pannenkoek bakken ooit, de nieuwe woordvoerder voor Trump worden. Alles beter dan maar thuis zitten nadenken over JEZELF
Zolang ik van baan naar baan hop, niet verlengd word, en geen stabiele basis heb ben ik in constante staat van paniek. Dat niemand me nog aanneemt en ik in de Bijstand moet, dat ik mijn huis kwijtraak. Een koophuis krijg ik alleen met vast contract. En vast krijg ik alleen als ik dit fix. Het is letterlijk existentiele angst, geen dagboekgeklaag.

Ik maak me niet druk op ChatGPT dus dat mag in een ander topic.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 20:34 schreef r_one het volgende:

[..]
Oh? Ik heb dat nog nooit een collega in de mond horen nemen of in een epistel zien typen.
[..]
Dat je je taalgebruik minder hoogdravend moet maken om aansluiting te houden met je gesprekspartners.

ChatGPT voeren met allerlei (voorgeselecteerde) wetenschappelijke artikelen en de uitkomst copy-pasten helpt daarbij niet echt.

Jij werkt in een ander vakgebied waar hbo de norm is.

Een lage SES wordt in mijn vakgebied gebruikt omdat " kansenparels" niet echt netjes is...

In mijn vakgebied heb je eigenlijk twee kanten. Je hebt het hbo-geschoolde deel, dat maar een beperkt aantal werkzaamheden mag uitvoeren, officieel. En je hebt het wo-geschoolde deel, wat eigenlijk vaak in de organisatie hogere verwachtingen krijgt, waar strengere eisen aan worden gesteld, maar wat ook te maken heeft met afgunst van het hbo-geschoolde deel.
Niet omdat het wo-geschoolde deel neerkijkt op het hbo-geschoolde deel, maar omdat er zo’n structureel tekort is dat hbo-geschoolde collega’s vaak in banen terechtkomen waar eigenlijk een wo-diploma voor nodig is, of in ieder geval wenselijk is. Op het moment dat er dan iemand komt met de juiste diploma’s, terwijl zij net hun positie proberen stevig te maken, voelen ze zich bedreigd in hun vakgebied. Want ja, als degene met de wo-diploma’s er dan eindelijk is en diegene blijft en kritisch is, dan is de positie van degene met het hbo-diploma in gevaar.

Mijn mening is als de persoon met het hbo-diploma gewoon goed zijn werk doet, dan vind ik dat die daar gewoon op die plek zou moeten blijven. Maar de facto wordt er door inspectie steeds strenger gekeken naar of mensen wel of niet de juiste diploma’s hebben. En dat kan jaren duren voordat je zo’n diploma haalt, zeker op latere leeftijd.

En dat is waarom we dat soort mensen onderling gaan saboteren op het moment dat iemand met een wo-diploma binnenkomt en daarnaast ook nog eens impliceert: hé, ern ander heeft zijn werk niet goed gedaan en ik loop hier nu door vast. Dus dan wordt het heel makkelijk naar diegene afgeschaald: ja, diegene is gewoon te kritisch. Het ligt niet aan mij, ik moet gewoon bang zijn om mijn werk kwijt te raken. En dat snap ik heel goed.

Het enige wat ik nu kan doen is mezelf klein, stil, niet kritisch maken naar buiten toe. Maar vanwege mijn achtergrond, vaak een van de weinigen met de juiste papieren, krijg ik toch wel de schuld.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 20:49 schreef sigme het volgende:

[..]
Mij is dat stuk wel helder hoor
Of het nou klopt of niet, jouw analyse is consistent.

Ik ben op zoek naar wat je zoekt, of in elk geval, welk deel daarvan mogelijk hier (op fok dus) gevonden kan worden. Dat chatGPT je een nieuwe blik op de zaak gegeven heeft is prachtig (dat meen ik, ik ben zelden spottend). Fok kan vergelijkbare dingen doen, soms.

Maar net als bij ChatGPT is de kwaliteit van de antwoorden afhankelijk van de kwaliteit van de input. Jouw analyse herhalen / herverwoorden is natuurlijk deels nuttig, maar na een paar keer niet meer. Dan weten 'we' dat wel.

Wat wel zo is, is dat als je doet wat je nu doet (luid op je eigen trommel blijven roffelen), dat afbreuk doet aan je stelling dat je zo goed bent in analyseren van wat er misgaat. Want er gaat iets mis in de communicatie tussen jou & ons. En volgens jou gaat er ook iets mis in de communicatie tussen jou & leidinggevenden. Dat geeft steeds meer de indruk dat je ook daar wel zal doen wat je hier doet: jezelf herhalen. Ook nadat er op veel verschillende manieren gevraagd wordt om andere ingangen/zienswijzen/alternatieve mogelijkheden etc etc etc.

Hoe ik dit omkeer en bij een nieuwe baan of relatie niet weer in deze valkuilen stap. Dat is de vraag. Hoe ik niet alle macht blijf weggeven en mezelf ziek blijf maken in toxische organisaties en relaties.


Ik herhaal mezelf omdat ik hier al bijna 10 jaar uit probeer te komen, het patroon nu helder is, maar ik mensen niet kan overtuigen van mijn ervaring.

[ Bericht 4% gewijzigd door Ansa op 03-01-2026 21:01:43 ]

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:00 schreef r_one het volgende:

[..]
Hier heb ik serieus mijn twijfels over

Je gaat er hier wel erg prat op WO-geschoold te zijn (en zelfs in toenemende mate).
_{Als je dat ook telkens in je werk doet ....}

Dat doe ik niet. Ik ben op het werk niet bezig met anderen tot ze mijn werk onmogelijk maken.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:00 schreef sigme het volgende:

[..]
Daar is denk ik al best het een en ander aan handvatten/scenario's voor aangereikt.
En je lijkt zelf ook te vinden dat je nu iets 'ziet' wat je eerder niet zag, namelijk (on)gevoeligheid voor het politieke spel.

Niemand kan in de toekomst kijken en buitenstaanders kunnen al helemaal niet inschatten in hoeverre jij dit kan omkeren en de macht houden en niet ziek worden. Misschien kan je dat wel helemaal niet, ook niet met alle kennis van de wereld, omdat jij jij bent. Maar voor hetzelfde geld lukt het je de volgende keer zomaar vanzelf wel.

Heb je het idee dat de input die je hier haalt nuttig is?

Ik heb veel nuttig advies gehad en ook in de DMs goede gesprekken gevoerd.

Als ik niet politiek slim ga spelen blijf ik uitgebuit worden in relaties en op het werk, omdat de ander structureel meer positie en macht heeft. Ik heb hier advies bij nodig.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:05 schreef William_Papadin het volgende:
Klinkt een beetje alsof je jezelf opgesloten houdt in de kooi die je werkgebied schijnt te zijn.

Misschien gewoon eens iets totaal anders gaan doen, iets waar je passie echt in ligt. Want het klinkt niet alsof je het heel erg naar je zin hebt in je rol.

Ik kom daar niet uit, ik solliciteer al jaren. De enigen die me willen zijn sales en recruitmentfuncties voor een fractie van mijn loon.

Andere banen gelieerd aan mijn vakgebied zitten potdicht of eisen 5 of meer jaar ervaring in dat vakgebied.

Laatst zat ik dicht bij een adviesfunctie maar ze kozen toch een ander.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:14 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Dit... Ook het volgende stuk:
[..]
Daar zou ik ook geen zin in hebben. Ik ben hbo-geschoold in een wo-functie met alleen wo-collega's, niemand kijkt op mij neer. En ik saboteer niemand, maar als ik een nieuwe collega kreeg die zei: 'Hetekip doet zijn werk niet goed, nu loop ik vast en kan ik mijn werk niet doen.' Dan zou ik wel pissig zijn omdat die persoon allerlei stations heeft gepaseerd. Nu weet ik niet in welk vakgebied Ansa zit.

Maar ik vind dat het de toon is die de muziek maakt. Iets zegt mij dat dat niet helemaal goed gaat in de wereld van Ansa. Dat kan aan de opvoeding liggen waarbij liefde niet verwaardelijk was, dus misschien is in de wereld van Ansa iemand alleen iets waard als ze wo zijn geschoold of zoiets.

Mij boeit het geen flikker welk papiertje iemand heeft, als ze maar wederkerig met mij samenwerken en niet opeens op mij afkomen met allerlei pietpraat waar ik niks mee kan. 'Hey Hetekip, ik zie dat er iets niet goed is gegaan in dit en dat proces, kan ik je daarbij helpen?' Zou ik geen probleem mee hebben, wel met: 'Hey Hetekip, jij doet je werk niet goed, nu loop ik vast.'

Dat zeg ik ook niet letterlijk zo.


Een concrete casus is de volgende. Ik heb te maken met structureel agressief gedrag dat vorig jaar onvoldoende is begrensd en daardoor verder is geëscaleerd. Op het moment dat deze persoon bij mij in de groep zit, kan ik het gedrag alleen begrenzen. Ik heb niet het mandaat om dit gedrag daadwerkelijk te veranderen. Dat mandaat ligt bij de zorgstructuur of bij iemand die verantwoordelijk is voor begeleiding en interventie. Ook het achterhalen van de oorzaak van dit gedrag ligt vrijwel altijd buiten mijn mandaat.

Wanneer iemand alleen bij mij lastig gedrag vertoont en niet bij anderen, dan is het logisch dat dit als een probleem bij mij wordt gezien. Maar wanneer er sprake is van jarenlang structureel, gedocumenteerd probleemgedrag dat nooit goed is opgepakt, dan heb ik daar last van en is het oneerlijk als ik daar verantwoordelijk voor word gehouden. Op het moment dat deze persoon bij mij grensoverschrijdend gedrag vertoont, word ik daar telkens op aangesproken. De vraag die ik dan krijg is hoe het kan dat deze persoon zo vaak bij mij wordt verwijderd.

Als ik uitleg dat dit gedrag al vanaf het begin aanwezig is, dat ik geen werkbaar gesprek met deze persoon krijg, dat er geen zelfreflectie wordt getoond en dat de reactie vooral defensief en gefrustreerd is, en dat ik het daarom opschaal naar iemand met het juiste mandaat, krijg ik vaak te horen dat het gedrag voortkomt uit mijn band met deze persoon. Dat klopt niet.

Ten eerste kan er geen sprake zijn van een problematische band wanneer iemand al bij de eerste ontmoeting vijandig reageert. Dan reageert die persoon niet op een relatie, maar op mijn rol. Ten tweede kan de oorzaak niet bij mij liggen als er al jarenlang documentatie bestaat over dit gedrag.

Wat er dan gebeurt, is dat ik mezelf ga verdedigen. Ik geef aan dat het niet logisch is dat dit mijn verantwoordelijkheid zou zijn, omdat er bijvoorbeeld al in 2023 vastgelegde incidenten zijn geweest. Ik kan hier onmogelijk de oorzaak van zijn. Ik kan alleen handelen binnen mijn mandaat, namelijk begrenzen in mijn praktijk.
Vanaf dat moment begint de sabotage. Er wordt gezegd dat ik te veel uitleg, te lange mails stuur en de schuld zou afschuiven. Dat is niet wat ik doe. Ik word aangesproken op iets waar ik geen zeggenschap over heb en probeer feitelijk te maken waar mijn verantwoordelijkheid ophoudt. Ik kan iemand met diepgewortelde gedragsproblemen niet in veertig minuten per week structureel veranderen. Dat is niet mijn taak.
Het enige wat ik kan doen, is duidelijk begrenzen en ervoor zorgen dat deze persoon de rest van de groep niet meesleept. Toch krijg ik hier telkens opnieuw de schuld van. En op het moment dat ik zeg dat dit niet mijn verantwoordelijkheid is en dat dit probleem al langer speelt, volgt er opnieuw extra tegenwerking.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:22 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ja, dat is gebeurd, TS hangt helemaal vast in een loop. Ik heb daar ook gezeten na een diagnose bij de GGZ, ik was constant met mijn diagnose bezig en ging alles verklaren aan de hand van mijn diagnose. Als ik dat was blijven doen had ik nu geen werk, en zat ik nog elke dag duimen te draaien met een wajong uitkering.

En mijn eerste baan was ook een baan waar ik niet geschikt was, na een half jaar opgestapt, omdat ik niet in die omgeving kon gedijen. Het was daar hard tegen hard. Ik ben weggegaan iemand anders is gekomen en die zit daar nog gelukkig. Het probleem lag niet 100% bij de organisatie, maar ook gewoonweg bij mij, ik was er niet sterk genoeg voor.

Soms loop je ook gewoon tegen het limiet op van wat je wel en niet kan. Misschien zit TS wel in een wereldje waar ze niet in past.

Ik kom nergens buiten dat wereldje aan de bak en moet me dus passend leren maken. Daar vraag ik al 2 topics lang hulp bij.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:25 schreef Droopie het volgende:

[..]
Daarom opperde ik ook.
Laat je vallen bij het uwv en ga vanuit daaruit verder kijken..

Ik koos (de 3e keer 😅) om te kijken of zelfstandige werk in mijn branche.

Het uwv staat ook open om mensen te helpen naar een andere branche.

De eerste keer werd het een zware burnoit, de 2e keer was ik hem voor en nu de laatste periode loop ik zelf wel weg bij werkgevers, met frustratie en zelfrespect

Ik kom niet rond binnen de WW. Ik heb al 1,5 jaar in de ziektewet gezeten. Ze hebben van alles voor ongeschoolde autistische mensen maar niks op wo-niveau. Ze gaven aan dat ze geen ervaring hebben met hb'ers omdat het zo niche is. En dus ging ik weer terug.

En dan nog, 4 soorten plekken en altijd sabotage, dan ligt het bij mij en kan ik het oplossen met de juiste tools.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:29 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik werk ook met mensen, en ik weet dat noch ik, noch mijn collega's verantwoordelijk zijn voor het gedrag van een ander. Ja gedrag is bestuurbaar en je kunt dingen doen die gedrag erger maken.

Maar ik ben het met jou oneens dat je niet vanaf de eerste seconde al een band kan hebben met elkaar. Ik vind de therapeutische relatie binnen mijn werk heel erg belangrijk. En de eerste paar seconde dat ik iemand zie zijn alles bepalend.

Ik werk ook met depressieve of agressieve cliënten die mega boos zijn, en als ik dan binnen kom... Tja dan krijg ik ons meestal wel tot een gesprek. Ik wil mijn werk niet met jouw werk vergelijken, ik denk dat wij in een hele andere sector zitten.

Maar binnen mijn werk boeit het niet wat je zegt, 70% is de band/relatie. En ja die begint zodra ze mij voor het eerst zien.

Ik ben absoluut niet een autoritair iemand. Sterker nog, ik ben heel beleefd, vriendelijk, en geef kansen. Ik hou wel strak vast aan bepaalde regels. Je laat elkaar uitpraten, je scheldt elkaar niet uit, je behandelt elkaar met respect. Ik ben echt niet iemand die er bovenop zit op het moment dat iemand even afgehaakt is of niet doet wat er van hem of haar gevraagd wordt. Maar op het moment dat ik binnenkom, letterlijk mezelf nog niet eens heb voorgesteld en heb uitgelegd wat we de komende periode gaan doen en deze persoon al begint met schreeuwen en beledigende opmerkingen maken, voordat we elkaar überhaupt hebben gesproken, voordat ik überhaupt de naam weet van deze persoon, daar kan ik niet tegenop boksen. En dat is er misschien één op, laten we zeggen, 210 personen waar ik mee werk. Maar die ene persoon is altijd wel waar het bij mij op vastloopt. Waar het saboteren omheen begint. Want managers kunnen er ook niks mee en schuiven het af.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:30 schreef William_Papadin het volgende:

[..]
Als we even alles achterwege laten, je opleiding, je achtergrond, je ervaring, wat zou je het allerliefste willen doen als werk ?

Mijn werk zonder sabotage. Advieswerk of taalcursussen in loondienst. Helaas zijn die onderbetaald en ZZP te onzeker.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 21:29 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik werk ook met mensen, en ik weet dat noch ik, noch mijn collega's verantwoordelijk zijn voor het gedrag van een ander. Ja gedrag is bestuurbaar en je kunt dingen doen die gedrag erger maken.

Maar ik ben het met jou oneens dat je niet vanaf de eerste seconde al een band kan hebben met elkaar. Ik vind de therapeutische relatie binnen mijn werk heel erg belangrijk. En de eerste paar seconde dat ik iemand zie zijn alles bepalend.

Ik werk ook met depressieve of agressieve cliënten die mega boos zijn, en als ik dan binnen kom... Tja dan krijg ik ons meestal wel tot een gesprek. Ik wil mijn werk niet met jouw werk vergelijken, ik denk dat wij in een hele andere sector zitten.

Maar binnen mijn werk boeit het niet wat je zegt, 70% is de band/relatie. En ja die begint zodra ze mij voor het eerst zien.

Jouw clienten zijn vaak boos uit onmacht en verdriet. Mijn casus is er op uit om te saboteren om diens status te vergroten. Een pestkop, om het maar zo te noemen. Die moet je afkappen.

quote:

Op zaterdag 3 januari 2026 23:48 schreef r_one het volgende:

[..]
Maar je bent niet autoritair, geeft kansen en je zit er niet bovenop op het moment dat iemand even afgehaakt is of niet doet wat jij van hem of haar vraagt.

Hoe moet ik dat zien?
Spreek je jezelf hier niet enorm tegen?

Er is toch een enorm verschil tussen abusive op de man pestgedrag (schelden, schreeuwen) en afgeleid zitten doodlen of fluisteren? Heb jij dat niet door?


En een client die bijvoorbeeld gaat vloeken omdat hij zich machteloos voelt en klaar is met ziek zijn is totaal iets anders dan een client die expres door je heen schreeuwt als jij het woord wil en vertelt dat hij je carriere kapotmaakt.

quote:

Op zondag 4 januari 2026 00:36 schreef r_one het volgende:

[..]
Dat is geen antwoord op mijn vraag hè.

Ik snap niet waar jij het verschil niet ziet.

quote:

Op zondag 4 januari 2026 00:59 schreef InzolVC het volgende:

[..]
Doe je ambulante of zogenaamde bemoeizorg aan huis. Klinkt alsof je te maken hebt met patienten. Die mensen mag je denk ik enkel assisteren met dagelijkse zaken waar ze tegenaan lopen. Ik kan me moeilijk voorstellen dat je als bemiddelaarster de schuld krijgt van je meerderen (uit je anddre draadje). Of ben je casemanager bij een COA? Omdat je het hebt over onveilige groepen.

DM

quote:

Op zondag 4 januari 2026 22:58 schreef Sport_Life het volgende:

[..]
Dus jij hebt 3 uur lang elk product in lopen tikken omdat de scanner stuk was? Wie is hier dan zwakzinnig? .

Heel cynisch natuurlijk (ik hoop dat je erom kunt lachen), maar wat ik hieruit opmaak is dat jij kennelijk niet in staat was om duidelijk te maken dat die scanner stuk was. Gebrek aan communicatie, overtuiging skills, onzekerheid? Of een combinatie? Natuurlijk is een bijbaantje niet representatief voor de rest van je carrière, maar je karakter zal niet veel veranderd zijn in de jaren.

Ik zou het meer in die richting zoeken waar het steeds mis gaat.

Als je bovenstaande vertaalt naar je huidige baan dan heb je misschien iets aan een assertiviteitstraining. Ook richting mannen.

Nou, ik heb het aangekaart en werd genegeerd en belachelijk gemaakt. Ik was 17 en durfte niets te zeggen. Nu zou ik de vakbond bellen als ik zoiets zou meemaken, toen was ik een kind.

quote:

Op zondag 4 januari 2026 09:30 schreef raptorix het volgende:

[..]
Daar erger ik me ook altijd aan, in WGR zie ik dat ook veel, mensen willen carriere advies, maar vermelden dan niet in welk vakgebied, of wat hun relevante ervaring is, wat mij betreft mogen dat soort topics op slot.

Of ik post het liever niet op het forum. Genoeg in mijn DMs die wel antwoord krijgen

quote:

Op zondag 4 januari 2026 23:29 schreef raptorix het volgende:

[..]
Dan adviseer ik je ook om geen topics meer te openen maar je te beperken tot chatboxen waarmee je kunt praten met mensen, die je waarschljnlijk ook weer misbruiken...

Lucht het op?

quote:

Op zondag 4 januari 2026 01:20 schreef r_one het volgende:

[..]
Ik zie het verschil wel maar het is geen antwoord op mijn vraag. De vraag waarom je tegen de 'pestkop' wel autoritair mag doen, hem/haar geen kansen geeft en er wel meteen bovenop zit. Door meteen af te kappen.

Want ook pesten is aangeleerd en heeft een oorzaak. Altijd!

Daar breek je niet doorheen door heel rigide JOUW regels in te peperen, dat inpeperen werkt vaak averechts omdat hij weet hoe hij jou op de kast krijgt:
[..]
Het wordt dan een machtsstrijd. Die jij (als newbie) nooit gaat winnen. Tenminste, niet op deze manier.
[..]
En dat is dan één op de 210 leerlingen. En door die ene laat jij je gigantisch uit de tent lokken. "Sabotage"!

Beter richt je je op die andere 209.

Ja? Werkt dat zo?

quote:

Op zondag 4 januari 2026 23:48 schreef r_one het volgende:

[..]
Nee, het was een grapje
[..]

Als jij docent bent, je probeert uitleg te geven, en iemand gaat er keihard doorheen schreeuwen dan stuur je diegene uit. Van gentle parenting krijg je alleen verwende blagen die over elke ouder, verzorger en docent heenwalsen. Of die pesterige comments maken zoals jij.

[ Bericht 2% gewijzigd door Armani XL op 05-01-2026 12:30:54 (post teruggezet) ]

Het is niet de taak van een volwassene om een ander " terecht te wijzen". Je hebt geen autoriteitsrol over een ander. Je mag je mening uiten, maar ik accepteer geen frame waar iemand zich boven mij plaatst. Ook niet als een manager macht misbruikt trouwens.

[ Bericht 53% gewijzigd door Armani XL op 05-01-2026 12:35:42 ]

Nee hoor. Er zijn veel fijne FOKers die goed advies gaven en bedankt zijn

[ Bericht 79% gewijzigd door Armani XL op 05-01-2026 12:36:38 ]

quote:

Op maandag 5 januari 2026 01:01 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]
Vraagje, drink jij ook veel laat op de avond?
Ps je vroeg er om.

Ik drink zelden.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 01:05 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]
Andere genotsmiddelen? Want je stemming kan soms totaal veranderen

Ik word boos als iemand blijft zuigen zonder kennis van zaken.

Anyway, het is me wel duidelijk dat ik geen banen moet accepteren waarbij management denkt dat psychische problematiek veroorzaakt wordt omdat de medewerker niet een box aan de deur geeft of jongeren laat besluiten wanneer ze stil zijn. Heeft een op een te maken met medewerkers uit een bepaald milieu.

De afgelopen jaren ben ik mij steeds meer gaan ergeren aan wat tegenwoordig permissive parenting wordt genoemd, vaak ook aangeduid als gentle parenting. Sinds ongeveer 2010 is er een trend ontstaan waarin ouders en beginnende jonge docenten lijken te geloven dat elk gedrag van een kind volledig en honderd procent het gevolg is van de volwassenen om het kind heen. Het kind zelf zou geen enkele eigen beslissingsruimte hebben, geen autonomie, geen verantwoordelijkheid voor het eigen gedrag. Alles is altijd de schuld van de ouder, de docent, het systeem.

Kinderen worden daarbij voortdurend neergezet als extreem gevoelig, snel overprikkeld en kwetsbaar. Maar iedereen met echte ervaring met kinderen en jongeren weet dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen overprikkeling en de manier waarop iemand daarop reageert, en bewust sabotage-, machts- en pestgedrag. Die twee worden tegenwoordig structureel op één hoop gegooid, en dat is een ernstige denkfout.

Pestgedrag ontstaat niet uit overprikkeling. Pestgedrag ontstaat uit de behoefte om te domineren. Dat kan voortkomen uit onzekerheid, maar ook uit een opvoeding waarin een kind te veel heeft mogen bepalen zonder tegenspraak. Op het moment dat zo’n kind dan geconfronteerd wordt met een simpele grens, zoals “nu moet je even stil zijn”, “nu moet je opletten”, of “nu ruim je je bordje op”, volgt boos en opstandig gedrag. Niet omdat het kind overprikkeld is, maar omdat het niet gewend is dat iemand anders autoriteit uitoefent. De onderliggende boodschap is dan: wie ben jij om mij te vertellen wat ik moet doen?

Dit is precies het probleem van permissive of zogenaamde gentle parenting. Grenzen ontbreken, alles is onderhandelbaar, en kinderen krijgen dezelfde rechten als volwassenen zonder de bijbehorende plichten. Dat is geen gezonde ontwikkeling. In de volwassen wereld heeft iedereen rechten én verantwoordelijkheden. Dat leer je niet door alles vrijblijvend te maken.

Overprikkeling bestaat, absoluut. Een jong kind kan overprikkeld raken omdat het te moe is, bijvoorbeeld na een lange dag zonder voldoende rust. Een ouder kind kan overprikkeld raken door frustratie, bijvoorbeeld wanneer een proefwerk te moeilijk is en niet wordt begrepen, en er vervolgens nog extra eisen worden gesteld. Dat zijn herkenbare situaties waarin begeleiding, rust en ondersteuning nodig zijn.
Maar dat is iets totaal anders dan structureel sabotagegedrag, grensoverschrijdend gedrag en doelbewuste provocatie. Dat laatste komt voort uit gebrekkige begrenzing, verwendheid en soms uit zwaardere psychische problematiek. Door dit alles te blijven framen als “overprikkeling” ontneem je kinderen juist de kans om verantwoordelijkheid te leren nemen voor hun gedrag.
Onlangs zag ik in een winkel een vader met een kind van ongeveer zes of zeven jaar bij het gebak. Het kind pakte zonder aankondiging een donut en vroeg terwijl het hem al vast had: “Mag ik een donut?” De vader zei dat ze straks zouden eten. Het kind nam vervolgens gewoon een hap, keek de vader uitdagend aan, en de vader zei niets. Hij zuchtte, legde de donut in het mandje en zei impliciet: nu moeten we die wel kopen.
Dat vind ik onacceptabel. Waarom begrens je je kind niet? Waarom corrigeer je dit gedrag niet? Waarom leer je geen oorzaak en gevolg? In zo’n situatie zou je de donut kunnen betalen en hem vervolgens voor de ogen van het kind weggooien, zodat duidelijk wordt dat grensoverschrijdend gedrag geen beloning oplevert. Dat is geen hardheid, dat is opvoeding.


Ik ben zelf opgevoed met zeer strenge ouders, maar ik heb daardoor wel geleerd wat oorzaak en gevolg zijn. Ik heb mijn ouders nooit in het openbaar durven uitschelden of schoppen. Ik heb nooit tegen een docent durven schreeuwen dat diegene zichzelf iets aan moest doen, of dat ik zijn uiterlijk zou vernielen. Dat soort gedrag was simpelweg onacceptabel.
En dat is het punt. Dat gedrag is niet het gedrag van een overprikkeld kind. Dat is het gedrag van een kind met serieuze gedragsproblemen. Zulke kinderen hebben duidelijke grenzen nodig en in veel gevallen professionele hulp. Door alles te blijven vergoelijken en psychologiseren, maak je het probleem alleen maar groter, voor het kind zelf én voor de samenleving waarin het moet functioneren.


Ik denk dat dit ook het probleem is. Managers zonder genoeg wetenschappelijke kennis om het te begrijpen die denken dat handelen bij overprikkeling en pestgedrag hetzelfde is.


Iemand die achter de kassa werkt gaat zich ook niet laten bedreigen met de dood omdat de Grolsch niet meer in de korting is.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 08:38 schreef sigme het volgende:

[..]
Hoofdzaken en bijzaken, doel en middel.

Is je doel om op fok nuttig advies en inzicht te krijgen? Dan dient het uit je slof schieten je doel niet.
R_one is een bijzaak. Leer bijzaken negeren, of soepel af te handelen.

Maar wat je dus hier nu (weer) etaleert is je onvermogen om dat goed uit elkaar te houden door je
a) te verliezen in een bijzaak en b) alle omstanders tegen je in het harnas te jagen

Ik snap dat je vindt dat je GELIJK hebt. Misschien heb je dat ook wel. Maar het is niet wat je wil halen, dat gelijk. Je wil soepel kunnen bewegen tussen collega's. Of tussen fokkers. Of tussen andere mensen die niet gevraagd hebben om jouw aanwezigheid.

Waarom moet ik me aanpassen aan iemand die verbaal vervelend is? Ik vind dit maar raar. Omdat ik een vrouw ben moet ik alles slikken?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 10:16 schreef sigme het volgende:

[..]
Nee joh, dat heeft niks te maken met je sexe. Het heeft te maken met of je soepel wil invoegen.
Wil je minder problemen met collega's dan heb je minder problemen nodig in de omgang met mensen. Mannen, vrouwen, en los van jouw sexe, opleiding, positie, functie.

Maar het kan zijn dat dat voor jou niet haalbaar is hoor. Dan gaan je problemen met werk ook vermoedelijk blijven, hoewel je altijd een keertje mazzel kan hebben en jouw stekeligheid een keer toevallig niemand tegen je opzet.

Ik heb geen ruzie met collega's. Dat is totaal niet wat hier speelt en een extrapolatie die niet klopt.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 10:57 schreef sigme het volgende:

[..]
Management zijn ook collega’s. En je hebt geen ruzie, je hebt moeilijkheden met jezelf er in te passen.

Dat is wederom ook niet wat er speelt. Ik pas me juist enorm aan, laat te lang over me heen lopen, stel grenzen maar neem die terug, blijf mezelf verontschuldigen en verklaren en dan word ik geframed. En dán pas ben ik assrtief. Je leest niet goed.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 11:12 schreef Friday12 het volgende:
We zien hier ook je gedrag he.

Jij denkt dat gedrag niet situationeel is?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:28 schreef Lienekien het volgende:
Sommige problemen gaan het vermogen van een groepje users op een forum echt wel te boven. Jouw kwestie is zo veelomvattend dat er meer voor nodig is om daar uit te klimmen dan wat (goedbedoelde) adviezen van vreemden.

De analyse heb je zelf al uitgebreid gedaan en met ons gedeeld. Je hebt (h)erkenning gevonden voor hoe lastig het politieke spel kan zijn in werksituaties. Je wil weten hoe je vanaf nu de valkuilen kan vermijden.

Niemand hier kan je daar een pasklaar antwoord op geven. Users kunnen je hooguit stukjes voor de puzzel aanbieden die jij dan beoordeelt en wel of niet toevoegt aan je plaatje. Je analyse is op een gegeven moment wel aardig compleet en die steeds maar weer voor jezelf herhalen voegt imo weinig toe. Je zult er in de praktijk mee aan de slag moeten. Dan komt het erop aan. Dan zou je concrete begeleiding en feedback goed kunnen gebruiken bij waar je dan concreet tegenaan loopt.

Twee factoren werken hier op het forum momenteel niet in je voordeel: je wens om niet expliciet te bespreken wat je werkomgeving is met waar je concreet tegenaan loopt. En je neiging om voornamelijk in te gaan tegen reacties die je onterecht en onjuist vindt, in plaats van terechte, valide punten op te pakken en daarop voort te borduren. Het blijft nu geregeld steken op ‘jullie snappen me niet’ en ‘ik laat me door niemand domineren’. Dat laatste voelt assertief, maar je verliest daardoor zichtbaar goodwill.

Hoofd- en bijzaken. Doel en middelen. Sigme heeft hier een paar goede posts aan gewijd en ik deel haar conclusie dat je je richt op bijzaken en het middel van dit topic/deze users niet goed benut om je doel te bereiken. Daarbij ga ik ervan uit dat je wél een constructief doel voor ogen hebt. (Dus dat je dit topic niet gebruikt om ‘lekker’ van je af te bijten.)

Mijn conclusie en advies. Of je richt je meer op constructieve bijdrages van mensen en probeert verder te komen door daar met hen op voort te borduren (al dan niet in dm). En/of je concludeert dat je geen nut meer verwacht van het voortzetten van dit topic en dan brei je er een eind aan.

Dit wilde ik kwijt nadat ik de afgelopen dagen alleen heb meegelezen. Doe ermee wat je wil. Ik verwacht/hoef niet per se een reactie.

Bijna de helft van de reacties vindt plaats in DM. Jij ziet alleen het topic

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:28 schreef Friday12 het volgende:

[..]
Naja je bent consistent in je agressieve houding naar mensen en vooral mannen. En niets is jouw schuld.

Jij gedraagt je op het werk zoals online?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:51 schreef Armani XL het volgende:

[..]
Maar is het dan niet logisch dat mensen die je willen helpen gefrustreerd raken omdat je ze maar halve info geeft.
Zet het dan gewoon in een spoiler, dan kan het alleen door ingelogde users gezien worden.

Anders ga ik me een beetje afvragen of dit topic of onderwerp wel nut heeft als alles alleen privé gedeeld wordt.

Sluit het maar, de aanvallen vind ik buiten proportie.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 13:41 schreef Friday12 het volgende:

[..]
Het heeft wel enige reflectie ervan na. En ik ga ervanuit bij de meeste. Ook bij jou

Dan heb je duidelijk geen kennis van gedragspsychologie.

Denk je dat Hitler hetzelfde was bij Eva als bij vergaderingen? Dat Kim Jong Un zijn dochter mishqndelt bijv?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:21 schreef Friday12 het volgende:

[..]
Ik denk wel dat jij hetzelfde bent ook al heb je bet niet door

Ik heb genoeg twofaced mensen meegemaakt om het te weten.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:03 schreef sigme het volgende:
Je moet beter leren schieten, @:ansa Zowel je kogels als je geschut als je doelwit.
En je zou vaker je kanonnen binnenboord moeten houden. Veel vaker. Heel veel vaker.

Wellicht. Ik heb gelukkig ook andere wapens.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:40 schreef r_one het volgende:

[..]
Nou dat.

Ik heb nou 24 uur de spreekwoordelijke 'advocaat van de duivel' gespeeld (_{ik schijn het nog te kunnen} ) en het resultaat is zoals verwacht: elke vorm van tegenspraak wordt niet geduld. En daar kan je dan op twee manieren op reageren ....zij kiest ervoor door het te pareren met een superioriteitsstatement: wij hebben er geen verstand van, van niks, zij wel, van alles, en dat wordt ingepeperd. Met de nodige verwensingen en classificaties als je haar geen gelijk geeft..

Ik vrees met grote vreze dat dat ook het probleem is waar zij IRL in haar werk telkens op vastloopt. Maar die beoordeling laat ik bij haar.

_{Disclaimer: dit is een oprecht serieuze reactie, niet om te flamen, wel om te duiden. En hopelijk voort te helpen.}

Er is een wezenlijk verschil tussen symmetrische en asymmetrische relaties. Dat verschil is geen nuance, maar een structureel gegeven dat bepaalt wat iemand kan zeggen, doen en verdragen.
In een symmetrische relatie bestaat geen formele afhankelijkheid. Er is geen hiërarchie, geen sanctiemacht en geen reëel risico op verlies van bestaanszekerheid. Beide partijen kunnen zich uitspreken, grenzen stellen en kritiek leveren zonder dat dit directe gevolgen heeft voor inkomen, veiligheid of toekomst. In zo’n context kan iemand fel, direct of scherp zijn. Dat is geen teken van verbittering, maar van vrijheid.
In een asymmetrische relatie is die vrijheid er niet. Werkrelaties en intieme relaties waarin toekomst, financiën of stabiliteit gedeeld worden, zijn per definitie ongelijk verdeeld. De ene partij heeft meer macht, meer beslissingsruimte en meer mogelijkheid om consequenties op te leggen. In zo’n context kan iemand wel degelijk zien dat iets onredelijk of schadelijk is, maar het niet uitspreken. Niet uit gebrek aan assertiviteit, maar uit zelfbescherming.
Dat leidt tot aanpassing. Tot inslikken. Tot meebewegen met eisen die men inhoudelijk afwijst. Niet omdat men het ermee eens is, maar omdat de prijs van tegenspraak te hoog is. Wanneer die situatie structureel wordt, spreken we niet meer over een persoonlijk tekort, maar over uitbuiting. Dat woord wordt niet lichtvaardig gebruikt en duidt op een langdurige overschrijding van grenzen binnen een machtsverhouding waarin reële uitwegen ontbreken.

Het feit dat problemen zich juist manifesteren in werk en daten is daarom logisch. Dat zijn precies de contexten waarin afhankelijkheid ontstaat. Niet omdat iemand daar minder sterk is, maar omdat de structuur daar minder veilig is. Assertiviteit verdwijnt niet in die contexten, maar wordt onderdrukt, vertraagd of tegen de persoon zelf gebruikt.

Gedrag in een vrije, symmetrische context kan niet worden gebruikt als maatstaf voor functioneren in een afhankelijke context. Die gelijkstelling is inhoudelijk onjuist. Het onderscheid zien tussen die twee is geen gebrek aan zelfinzicht.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:53 schreef sigme het volgende:

[..]
Ik vrees dat voor andere wapens hetzelfde geldt. Je lijkt ze niet goed in te zetten; waarbij ik gok dat je ook andere wapens te snel, te grof, te ongericht inzet.

Juridisch taalgebruik, mails, escaleren, indekken, verklaren, al die zaken heb ik je zien opnoemen. Elk van die middelen *kan* nuttig/gepast/professioneel zijn. Maar ik denk dat jij (te vaak) die middelen inzet op ongepaste wijze, op onjuiste momenten, naar/aan de verkeerde personen. En dan zijn ze niet alleen niet nuttig, maar zelfs schadelijk. Voor jou.

Zoals jij het noemt: je ziet onvoldoende hoe de kantoorpolitiek werkt. Zoals ik het noem: jij onderscheidt onvoldoende doel/middel en hoofdzaak/bijzaak. Maar het komt op hetzelfde neer: je wordt niet gepruimd en jijzelf ziet niet hoe jij zelf dat veroorzaakt.

Jij hebt duidelijk niet gelezen als je denkt dat ik bij de eerste problemen gelijk mijn jurist bel.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 15:09 schreef r_one het volgende:

[..]
Tot hier.

Wáárom wil je alles op een hoogdravend wetenschappelijk niveau, ook hier, onderbouwen?
Ik bedoel, er zijn bar weinig mensen die je 'analyse' dan tot zich nemen. Dan streef je je doel voorbij. En dan voel jij je onbegrepen.

_{Wil je niet anders of kun je niet anders?}

Of kan jij niet op dat niveau denken?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 15:38 schreef Bart2002 het volgende:

[..]
En iedereen krijgt een sneer... Gewaardeerde users als r_one, Sigme, Lienekien worden allemaal behandeld als prutsers. Ze bedoelen het goed maar ze zijn dom.

Dit kan toch niet zo Ansa... Het verbaast denk ik niemand meer waarom je zoveel problemen ervaart in het leven. Het zijn altijd "les autres". Dat is een patroon.

Nee hoor. Sigme en Lienekien krijgen respectvolle reacties van mij.