R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:00 schreef Ansa het volgende:
ChatGPT heeft als enige gesuggereerd dat ik weleens CPTSS kon hebben
( ik begreep dat jij gediagnosticeerd was
)
r_one in WGR / [WGR] Feedback
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
Dit moet je gewoon ook niet doen. Niks met "deadlines". Meestal bestaat zoiets doordat in het voortraject veel tijd is verkwanseld waarna alles daarna opeens haast krijgt. Deadlines zijn killing voor een mens vooral als je achterin zit. Gewoon niet mee bezig houden. Alles wijst in zo'n firma op een gebrekkige planning waar de werkers zich verantwoordelijk voor voelen terwijl ze er geen invloed op hebben.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 09:00 schreef Ansa het volgende:
Iemand die verantwoordelijk is, zorgt ervoor dat alles op tijd afkomt, dat op het moment dat een collega bijvoorbeeld uitvalt door ziekte die dag, dat zijn deel dan alsnog wordt opgepakt door het team, en dat eigenlijk de deadline gewoon netjes gehaald wordt.
Alles met deadlines dus vermijden.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Zelfdiagnose dus. Een typerend kenmerk van mensen die hun problemen niet willen aanpakken, maar het met een labeltje goedpraten. Oh, ik heb dit en dit, niks aan te doen, behalve heel veel zelfmedelijden hebben, and...quote:
[..]
( ik begreep dat jij gediagnosticeerd was
Ik ben (hopelijk) vast niet zo erg als jij, @Ansa, of ik heb gewoon heel veel meer mazzel gehad (dat weet ik wel zeker), maar ik herken best veel in je analyse van wat er fout gaat in professionele situaties.
Mijn mazzel bestond er onder andere uit dat ik na enige tijd in gewoon kantoorwerk te hebben rondgedoold, de ICT ben ingerold. Daarin is de werkvloer in elk geval bezaaid met tamelijk onsociale mensen die weinig politieke spelletjes spelen. Voor mij is dat erg prettig. Ben ik nog steeds een ramp met team-gedrag en vergaderingen, maar dat leer ik misschien hopelijk steeds beter los te laten. Ooit
Hoe dan ook; een paar van de hele belangrijke lessen die ik gaandeweg heb opgepikt:
• Middel versus doel
Het is ongelofelijk hoeveel middelen worden aangezien voor een doel, en andersom. Probeer ze voor jezelf helder te houden en heb ruimte voor het feit dat iets wat op de ene tijd & plaats een middel is, dat op een ander moment het doel kan zijn, maar dat je ze dus op hun juiste tijd/plaats moet categoriseren.
• Hoofdzaken versus bijzaken
Zie ze en hou ze uit elkaar.
• Beter dan goed genoeg = slechter
Goed genoeg IS goed genoeg. "Beter" kost extra tijd/energie/middelen en het levert te weinig extra op (want anders was 'goed genoeg niet goed genoeg)
• Iedereen maakt fouten
en dat hoort ook zo
• Kneusjes horen er ook bij
• Niemand kan verantwoordelijkheid dragen voor iets waarvoor diegene geen mandaat heeft (zoals @ Kottnauer hier ook al opmerkt)
Zorg dat je helder voor de bril hebt. Ik lach mijn manager recht in z'n gezicht uit als ie begint over zelfsturende teams, aangezien wij als team geen mensen kunnen wegsturen, laat staan ontslaan. We hebben geen mandaat om te sturen en dus geen verantwoordelijkheid voor het functioneren van teamgenoten en dus niet voor 'het team'
Ik denk niet dat ik je hiermee iets vertel wat je niet kan of niet kent of niet weet. Maar mij heeft het erg geholpen in de samenwerking met anderen om deze punten voor mezelf expliciet te gebruiken bij analyses van processen, en om daarna te kiezen en te verwoorden wat ik wil doen/veranderen/negeren.
[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 03-01-2026 18:15:57 ]
Mijn mazzel bestond er onder andere uit dat ik na enige tijd in gewoon kantoorwerk te hebben rondgedoold, de ICT ben ingerold. Daarin is de werkvloer in elk geval bezaaid met tamelijk onsociale mensen die weinig politieke spelletjes spelen. Voor mij is dat erg prettig. Ben ik nog steeds een ramp met team-gedrag en vergaderingen, maar dat leer ik misschien hopelijk steeds beter los te laten. Ooit
Hoe dan ook; een paar van de hele belangrijke lessen die ik gaandeweg heb opgepikt:
• Middel versus doel
Het is ongelofelijk hoeveel middelen worden aangezien voor een doel, en andersom. Probeer ze voor jezelf helder te houden en heb ruimte voor het feit dat iets wat op de ene tijd & plaats een middel is, dat op een ander moment het doel kan zijn, maar dat je ze dus op hun juiste tijd/plaats moet categoriseren.
• Hoofdzaken versus bijzaken
Zie ze en hou ze uit elkaar.
• Beter dan goed genoeg = slechter
Goed genoeg IS goed genoeg. "Beter" kost extra tijd/energie/middelen en het levert te weinig extra op (want anders was 'goed genoeg niet goed genoeg)
• Iedereen maakt fouten
en dat hoort ook zo
• Kneusjes horen er ook bij
• Niemand kan verantwoordelijkheid dragen voor iets waarvoor diegene geen mandaat heeft (zoals @ Kottnauer hier ook al opmerkt)
Zorg dat je helder voor de bril hebt. Ik lach mijn manager recht in z'n gezicht uit als ie begint over zelfsturende teams, aangezien wij als team geen mensen kunnen wegsturen, laat staan ontslaan. We hebben geen mandaat om te sturen en dus geen verantwoordelijkheid voor het functioneren van teamgenoten en dus niet voor 'het team'
Ik denk niet dat ik je hiermee iets vertel wat je niet kan of niet kent of niet weet. Maar mij heeft het erg geholpen in de samenwerking met anderen om deze punten voor mezelf expliciet te gebruiken bij analyses van processen, en om daarna te kiezen en te verwoorden wat ik wil doen/veranderen/negeren.
[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 03-01-2026 18:15:57 ]
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.quote:
[..]
Zelfdiagnose dus. Een typerend kenmerk van mensen die hun problemen niet willen aanpakken, maar het met een labeltje goedpraten. Oh, ik heb dit en dit, niks aan te doen, behalve heel veel zelfmedelijden hebben, and...
[ afbeelding ]
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
Anton-Gaaei-supporter (LET'S GO Anton!)
Ik kreeg wel eens op mijn kop van mijn therapeutquote:
[..]
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
die praten het echt niet goed als je het niet goed doet
Ja, dat klopt, maar zij gaan geen scheidsrechter spelen of je werkgever/collega of jij gelijk had. Ze zullen veel meer kijken naar wat er is gebeurd, wat het met jou deed en waar jij tegenaan liep. Maar misschien is het nu allemaal anders.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:28 schreef Friday12 het volgende:
[..]
Ik kreeg wel eens op mijn kop van mijn therapeut
Anton-Gaaei-supporter (LET'S GO Anton!)
ChatGPT zegt gewoon wat zij wil horen i.t.t een echte (goede) therapeut/psycholoog die daadwerkelijk de problemen aanpakt. LLM modellen gewoon niet ontworpen voor dit soort dingen dus geven ze voornamelijk hallucinaties/verzinzels die de gebruiker napraten.quote:
[..]
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
Zoals ik al eerder zei, 1-dimensionaal denken en vastzitten in een patroon. Ook niet voor niks dat er snauwerig wordt gedaan richting mensen die wel een kritische ondertoon voeren.
Dat heb ik nooit gezegd en je verdraait mijn woorden. Therapeuten zeiden juist dat het niet aan mij lag maar gaven me geen tools. Alles wat ChatGPT mij aanreikt bespreek ik nu met de POH en ik kom verder dan eerst.quote:
[..]
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
Onzin. Ik heb 15 jaar therapie gehad die nooit de kern aanpakte en mij verkeerd diagnosticeerde.quote:
[..]
ChatGPT zegt gewoon wat zij wil horen i.t.t een echte (goede) therapeut/psycholoog die daadwerkelijk de problemen aanpakt. LLM modellen gewoon niet ontworpen voor dit soort dingen dus geven ze voornamelijk hallucinaties/verzinzels die de gebruiker napraten.
Zoals ik al eerder zei, 1-dimensionaal denken en vastzitten in een patroon. Ook niet voor niks dat er snauwerig wordt gedaan richting mensen die wel een kritische ondertoon voeren.
Dus niet. Het enige wat ze zeiden is dat ik ander werk moest zoeken of mijn praktijk kon verbeteren met cursussen ivm mij machtsdynamiek en organisatiepsychologie uit te leggen.quote:
[..]
Ja, dat klopt, maar zij gaan geen scheidsrechter spelen of je werkgever/collega of jij gelijk had. Ze zullen veel meer kijken naar wat er is gebeurd, wat het met jou deed en waar jij tegenaan liep. Maar misschien is het nu allemaal anders.
En mij volstoppen met antidepressiva en te claimen dat ik autisme heb terwijl geen van de twee hielp. Ik heb zelf wetenschappelijke artikelen moeten aandragen rondom cptss. En heel gek , na EMDR waren alle klachten weg. Toen autisme ook hertest, Delphi en iq test, en ik bleek hb.
Was jij dat niet met die luie man die geen vinger in huis uitsteekt en een niet bestaand seksleven?quote:
[..]
Ik ben iemand die een strenge jeugd heeft gehad, waardering op basis van prestaties ook, constant in vergelijking met anderen en er kon altijd iets beter zowel aan mijn cijfers (een 9,5 is geen 10) als aan mijn uiterlijk (tot aan perfectie toe). Dat maakt je als kind onzeker en ga je jezelf verkeerde maatstaven aanmeten. Totdat je beseft dat je ouders of andere mensen die invloedrijk waren in je jeugd, mensen met veel meer inperfecties zijn en onwetend. Ik heb mezelf verzet tegen de verwachtingen van de perfecte dochter door te verhuizen als student naar een andere stad, dingen te doen en te ontdekken die IK wil, heb gekozen voor lieve vrienden om mij heen en ben heel lang gaan daten (zonder seks) totdat ik de juiste ben tegengekomen. Ik ben altijd sterk bij mijn normen en waarden gebleven, wat ertoe heeft geleid dat ik niet meer heb gegeven dan ik wilde om mezelf te beschermen. Met mijn eerste vriend ben ik gelukkig getrouwd. Moraal van het verhaal: kruip uit een slachtofferrol, zoeken lieve mensen om je heen, blijf altijd bij jezelf, je eigen normen en waarden, dus heb geen seks om iemand anders te pleasen maar alleen als je het zelf ook wilt zodat het niet voelt als “geven”. Verwacht niet teveel van het leven, van anderen en ook niet van jezelf. Werk is een omgeving verre van perfect en dat zal het ook blijven.
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Watbedoel je met doel etc?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:07 schreef sigme het volgende:
Ik ben (hopelijk) vast niet zo erg als jij, @:ansa, of ik heb gewoon heel veel meer mazzel gehad (dat weet ik wel zeker), maar ik herken best veel in je analyse van wat er fout gaat in professionele situaties.
Mijn mazzel bestond er onder andere uit dat ik na enige tijd in gewoon kantoorwerk te hebben rondgedoold, de ICT ben ingerold. Daarin is de werkvloer in elk geval bezaaid met tamelijk onsociale mensen die weinig politieke spelletjes spelen. Voor mij is dat erg prettig. Ben ik nog steeds een ramp met team-gedrag en vergaderingen, maar dat leer ik misschien hopelijk steeds beter los te laten. Ooit
Hoe dan ook; een paar van de hele belangrijke lessen die ik gaandeweg heb opgepikt:
• Middel versus doel
Het is ongelofelijk hoeveel middelen worden aangezien voor een doel, en andersom. Probeer ze voor jezelf helder te houden en heb ruimte voor het feit dat iets wat op de ene tijd & plaats een middel is, dat op een ander moment het doel kan zijn, maar dat je ze dus op hun juiste tijd/plaats moet categoriseren.
• Hoofdzaken versus bijzaken
Zie ze en hou ze uit elkaar.
• Beter dan goed genoeg = slechter
Goed genoeg IS goed genoeg. "Beter" kost extra tijd/energie/middelen en het levert te weinig extra op (want anders was 'goed genoeg niet goed genoeg)
• Iedereen maakt fouten
en dat hoort ook zo
• Kneusjes horen er ook bij
• Niemand kan verantwoordelijkheid dragen voor iets waarvoor diegene geen mandaat heeft (zoals @ Kottnauer hier ook al opmerkt)
Zorg dat je helder voor de bril hebt. Ik lach mijn manager recht in z'n gezicht uit als ie begint over zelfsturende teams, aangezien wij als team geen mensen kunnen wegsturen, laat staan ontslaan. We hebben geen mandaat om te sturen en dus geen verantwoordelijkheid voor het functioneren van teamgenoten en dus niet voor 'het team'
Ik denk niet dat ik je hiermee iets vertel wat je niet kan of niet kent of niet weet. Maar mij heeft het erg geholpen in de samenwerking met anderen om deze punten voor mezelf expliciet te gebruiken bij analyses van processen, en om daarna te kiezen en te verwoorden wat ik wil doen/veranderen/negeren.
Deze dingen kunnen alleen met bast contract. Jaarcontract vlieg je er uit als je zegt dat je geen mandaat hebt. Alles is altijd de schuld van de werknemer. Jouw kassa werkt niet, je klant is boos, maar het is de schuld van de caissiere die al een uur geleden heeft gevraagd om een andere kassa.quote:
Ik ben (hopelijk) vast niet zo erg als jij, @:ansa, of ik heb gewoon heel veel meer mazzel gehad (dat weet ik wel zeker), maar ik herken best veel in je analyse van wat er fout gaat in professionele situaties.
Mijn mazzel bestond er onder andere uit dat ik na enige tijd in gewoon kantoorwerk te hebben rondgedoold, de ICT ben ingerold. Daarin is de werkvloer in elk geval bezaaid met tamelijk onsociale mensen die weinig politieke spelletjes spelen. Voor mij is dat erg prettig. Ben ik nog steeds een ramp met team-gedrag en vergaderingen, maar dat leer ik misschien hopelijk steeds beter los te laten. Ooit
Hoe dan ook; een paar van de hele belangrijke lessen die ik gaandeweg heb opgepikt:
• Middel versus doel
Het is ongelofelijk hoeveel middelen worden aangezien voor een doel, en andersom. Probeer ze voor jezelf helder te houden en heb ruimte voor het feit dat iets wat op de ene tijd & plaats een middel is, dat op een ander moment het doel kan zijn, maar dat je ze dus op hun juiste tijd/plaats moet categoriseren.
• Hoofdzaken versus bijzaken
Zie ze en hou ze uit elkaar.
• Beter dan goed genoeg = slechter
Goed genoeg IS goed genoeg. "Beter" kost extra tijd/energie/middelen en het levert te weinig extra op (want anders was 'goed genoeg niet goed genoeg)
• Iedereen maakt fouten
en dat hoort ook zo
• Kneusjes horen er ook bij
• Niemand kan verantwoordelijkheid dragen voor iets waarvoor diegene geen mandaat heeft (zoals @ Kottnauer hier ook al opmerkt)
Zorg dat je helder voor de bril hebt. Ik lach mijn manager recht in z'n gezicht uit als ie begint over zelfsturende teams, aangezien wij als team geen mensen kunnen wegsturen, laat staan ontslaan. We hebben geen mandaat om te sturen en dus geen verantwoordelijkheid voor het functioneren van teamgenoten en dus niet voor 'het team'
Ik denk niet dat ik je hiermee iets vertel wat je niet kan of niet kent of niet weet. Maar mij heeft het erg geholpen in de samenwerking met anderen om deze punten voor mezelf expliciet te gebruiken bij analyses van processen, en om daarna te kiezen en te verwoorden wat ik wil doen/veranderen/negeren.
Ik ben bewust minder in huis gaan doen en hij daardoor meer. Vragen om hulp gaat ook steeds beter. Ben tevreden met hoe het gaat nu.quote:
[..]
Was jij dat niet met die luie man die geen vinger in huis uitsteekt en een niet bestaand seksleven?
Middel versus doel?quote:
Nou, laat ik even je klas-voorbeeld erbij pakken.
Een lokaal vol rustige kinderen bijvoorbeeld. Dat is geen doel, dat is een middel. Het doel is: kinderen laten leren. Het middel is: een omgeving die niet afleidt.
Het zal je verbazen voor hoeveel mensen zoiets een eye-opener is. Of voor hoeveel mensen dat 'lokaal vol rustige kinderen' het doel (geworden) is.
Voor de analyse helpt overdrijving tot absurdheid vaak.
Een klas vol superrustige kinderen omdat ze gewoon platgespoten zijn, is dat nuttig? Nee, want dat rustige lokaal is niet het doel.
Stel dat er boosaardige schurken rondwaren en je zit met 30 kleuters in een schuurtje, dan was 30 superrustige kinderen omdat ze gewoon platgespoten zijn wél nuttig.
Stel dat je een klas hebt vol dove kinderen die lekker aan het werk zijn terwijl er knetterharde techno opstaat, dat zou dan weer wel prima zijn voor het doel.
Bij mijn werkveld is men zeer geïnteresseerd in voorspelbaarheid in de vorm van een *kloppende* voorspelling van de hoeveelheid werk die we in x-tijd kunnen verzetten.
Ik laat altijd weten dat ik die als ze echt graag willen, ik die 100% kan geven - dan voorspel ik dat we niets doen en dan houden we ons daar aan. De voorspelling is een middel, geen doel. Ik dwing ze met mijn antwoord hun doel alsnog te gaan zoeken.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Nee en ja.quote:
[..]
Deze dingen kunnen alleen met bast contract. Jaarcontract vlieg je er uit als je zegt dat je geen mandaat hebt. Alles is altijd de schuld van de werknemer. Jouw kassa werkt niet, je klant is boos, maar het is de schuld van de caissiere die al een uur geleden heeft gevraagd om een andere kassa.
Nee: de analyse richten op deze punten is mijn eigen analyse-keuze. Wat ik vervolgens (wel of niet) doe naar aanleiding daarvan is ook mijn eigen keuze. Maar in het hoofdstuk hoofd- en bijzaken kan het behouden van mijn contract wel belangrijker zijn dan het aankaarten van x,y,z.
Ja: als je een veilige positie hebt dan is zijn de keuzes die je maakt op basis van de analyse beter.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
quote:
[..]
Ik ben bewust minder in huis gaan doen en hij daardoor meer. Vragen om hulp gaat ook steeds beter. Ben tevreden met hoe het gaat nu.
Goed om te lezen
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Deze is wel goed in de zin dat een "team" niet volledig en uitsluitend uit superhelden kan bestaan. Misschien iets wat de "toppers" niet echt kunnen handelen. Waaronder de TS wellicht...quote:
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
En makkelijker natuurlijk. Je solliciteert ook prettiger vanuit een baan dan vanuit een ontslagpositie.quote:
Ja: als je een veilige positie hebt dan is zijn de keuzes die je maakt op basis van de analyse beter.
By being a racing driver means - you are racing with other people. And if you no longer go for a gap, that exists, you are no longer a racing driver. Because we are competing. We are competing to win. And the main motivation to all of us is to compete for a victory. ~ Ayrton Senna
"Er is sprake van een terugkerend patroon waarin iemand start in organisaties die al langere tijd kampen met instabiliteit, personeelsverloop en structurele problemen in de kern van het werk. Bij binnenkomst wordt een narratief aangeboden waarin eerdere medewerkers zijn weggevallen vanwege persoonlijke tekortkomingen, gebrek aan stevigheid of onvoldoende professionaliteit. Tegelijk wordt expliciet of impliciet de verwachting gewekt dat de nieuwe medewerker wél in staat zal zijn om orde, rust en verbetering te brengen.quote:
[..]
Nee en ja.
Nee: de analyse richten op deze punten is mijn eigen analyse-keuze. Wat ik vervolgens (wel of niet) doe naar aanleiding daarvan is ook mijn eigen keuze. Maar in het hoofdstuk hoofd- en bijzaken kan het behouden van mijn contract wel belangrijker zijn dan het aankaarten van x,y,z.
Ja: als je een veilige positie hebt dan is zijn de keuzes die je maakt op basis van de analyse beter.
In de praktijk blijkt echter dat de problemen niet individueel zijn, maar structureel van aard: processen zijn onduidelijk, verantwoordelijkheden slecht afgebakend, ondersteuning ontbreekt en leidinggevenden opereren vooral reactief. Problemen die zich voordoen binnen het primaire werkproces zijn voorspelbaar, terugkerend en grotendeels onafhankelijk van individuele inzet of vakbekwaamheid.
Wanneer deze problemen vroegtijdig worden gesignaleerd en volgens de formele lijn worden teruggekoppeld, ontstaat spanning. De signalering wordt niet opgevat als professionele waarneming, maar als kritiek, onrust of twijfel aan het systeem. Tegelijkertijd leidt het niet benoemen van diezelfde problemen later alsnog tot verwijten, omdat onrust of disfunctioneren via andere kanalen zichtbaar wordt. Daardoor ontstaat een situatie waarin zowel spreken als zwijgen tot negatieve beoordeling leidt.
Omdat instructies vanuit het management inconsistent zijn en regelmatig veranderen, ontstaat verwarring over wat precies wordt verwacht. Pogingen om duidelijkheid te krijgen door afstemming met collega’s worden vervolgens geïnterpreteerd als onzekerheid of onvermogen, waardoor het beeld ontstaat dat de medewerker het werk niet aankan. De focus verschuift daarmee van structurele tekortkomingen naar vermeend individueel falen.
Naarmate deze dynamiek voortduurt, neemt de druk toe. De medewerker probeert door analyse, reflectie en extra inzet alsnog grip te krijgen op de situatie, maar raakt daarmee steeds verder verstrikt in het frame dat hij of zij juist het probleem vormt. Uiteindelijk leidt dit tot uitputting, escalatie of vertrek, terwijl de onderliggende problemen in de organisatie blijven bestaan en zich herhalen bij opvolgers.
Analyse (essayvorm)
Wat hier zichtbaar wordt, is een klassiek organisatiekundig mechanisme waarin verantwoordelijkheid systematisch wordt losgekoppeld van mandaat. Organisaties die onder structurele druk staan – door personeelstekorten, complexe doelgroepen, reputatierisico’s of interne chaos – ontwikkelen vaak een sterke behoefte aan stabiliteit in het narratief, ook wanneer die stabiliteit in de praktijk ontbreekt. Problemen mogen bestaan, zolang ze niet expliciet worden benoemd als structureel of bestuurlijk.
In die context ontstaat de figuur van de “oplosser”: iemand die wordt aangenomen met de impliciete belofte dat hij of zij kan dragen wat het systeem zelf niet kan dragen. Die positie is fundamenteel onveilig, omdat falen onvermijdelijk is. Niet vanwege gebrek aan competentie, maar omdat de taak onmogelijk is binnen de gegeven randvoorwaarden.
Zodra structurele problemen zichtbaar worden gemaakt, ontstaat een bedreiging voor het narratief dat de organisatie overeind houdt. Die bedreiging wordt niet bestreden door het probleem aan te pakken, maar door de boodschapper te herdefiniëren. Professionele signalering wordt zo omgevormd tot persoonlijk tekort: kritiek wordt onzekerheid, analyse wordt negativiteit, vragen worden twijfel.
De inconsistentie in aansturing is hierin geen toevallige zwakte, maar functioneel. Tegenstrijdige signalen houden de verantwoordelijkheid diffuus en maken het onmogelijk om eenduidig aangesproken te worden op falend beleid. Tegelijk creëren zij afhankelijkheid: wie helderheid zoekt, onthult dat die helderheid ontbreekt, en wordt daardoor zelf onderwerp van beoordeling.
Het betrekken van collega’s, hoewel rationeel en professioneel bedoeld, werkt in dit type systeem averechts. Informele afstemming wordt gezien als ruis, en ruis als destabiliserend. Daarmee verschuift de waarneming van iemand die probeert consistent te handelen naar iemand die “het niet alleen kan”. De inhoud verdwijnt uit beeld; perceptie en positionering worden leidend.
Cruciaal is dat het moment waarop de inhoud van het werk ter discussie wordt gesteld, zelden het begin is van verbetering. Het is doorgaans het eindpunt van een besluitvormingsproces dat al elders heeft plaatsgevonden. Inhoudelijke kritiek fungeert dan als legitimatie achteraf voor een oordeel dat in wezen politiek of systemisch is.
Het herhaald optreden van dit patroon leidt begrijpelijkerwijs tot internalisering. Wanneer dezelfde uitkomst zich op meerdere plekken voordoet, ligt de conclusie voor de hand dat het probleem persoonlijk is. Juist deze conclusie maakt echter kwetsbaar, omdat zij de structurele aard van het mechanisme verhult en de aandacht verschuift van positie naar zelfcorrectie.
Oplossing (essayvorm)
De oplossing ligt niet in verdere professionalisering, verdieping van inhoudelijke competenties of verhoogde reflectie binnen de organisatie. Het probleem is immers niet een tekort aan inzicht, maar een overschot aan verantwoordelijkheid zonder bescherming. Wat nodig is, is een fundamentele verschuiving van inhoudelijk naar positioneel handelen.
Dat begint bij het expliciet onderscheiden van verantwoordelijkheid en mandaat. Zodra verantwoordelijkheid wordt gevraagd zonder dat daarbij heldere bevoegdheden, ondersteuning en consistente aansturing worden geboden, is terughoudendheid geen zwakte maar een rationele keuze. Investeren in het oplossen van structurele problemen zonder formele ruimte vergroot alleen de persoonlijke blootstelling.
Verder vereist dit een radicale beperking van communicatie binnen de hiërarchie. Niet door te zwijgen, maar door te kanaliseren. Signalering dient feitelijk, schriftelijk en eenmalig te gebeuren, zonder analyse, interpretatie of herhaling. Alles wat daarbuiten valt, vergroot de kans op herdefiniëring van het probleem als persoonlijk.
Cruciaal is ook het vermijden van triangulatie. Afstemming zoeken bij collega’s in een onveilige context levert zelden duidelijkheid op en verhoogt vooral de zichtbaarheid van verwarring. Reflectie hoort thuis buiten het systeem dat beoordeelt: bij externe begeleiding, in besloten vorm, of in eigen analyse, maar niet in de werkomgeving zelf.
Ten slotte vraagt dit om het loslaten van de behoefte aan begrip van het systeem. Onveilige organisaties zijn zelden incoherent omdat zij het niet beter weten; zij zijn incoherent omdat coherentie verantwoordelijkheid zou afdwingen. Het zoeken naar logica in een dergelijk systeem leidt tot uitputting. Bescherming ontstaat niet door begrip, maar door begrenzing.
In essentie betekent dit: stoppen met dragen wat structureel niet gedragen kan worden, en weigeren om de buffer te blijven tussen chaos en bestuur. Niet uit onwil, maar uit zelfbehoud."
Wat er speelt bij mij, eerder in mindere mate, bij deze werkgever extreem.
Ik wil gewoon verlengd worden ipv afgestraft op wat kneuzen laten liggen terwijl zij mogen blijven.quote:
[..]
Deze is wel goed in de zin dat een "team" niet volledig en uitsluitend uit superhelden kan bestaan. Misschien iets wat de "toppers" niet echt kunnen handelen. Waaronder de TS wellicht...
Ik heb geen probleem met het lezen van lappen tekst van jouw hand, maar dit is.. ChatGPT ofzo? Dat lees ik nietquote:
Wat er speelt bij mij, eerder in mindere mate, bij deze werkgever extreem.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Je zou er beter aan doen om jouw behandeling niet te spiegelen aan de hunne. Er zijn allerlei redenen waarom zij mogen blijven, en die zijn allemaal buiten jouw invloedsfeer.quote:
[..]
Ik wil gewoon verlengd worden ipv afgestraft op wat kneuzen laten liggen terwijl zij mogen blijven.
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Maar wat als xyz structureel langdurig hapert ( kassa) en jij gestraft wordt omdat je " verkeerd scant" en verbetertraject aan moet gaan terwijl je collega ook een andere kassa had kunnen openen en de manager een reparateur had kunnen laten komen?quote:
[..]
Nee en ja.
Nee: de analyse richten op deze punten is mijn eigen analyse-keuze. Wat ik vervolgens (wel of niet) doe naar aanleiding daarvan is ook mijn eigen keuze. Maar in het hoofdstuk hoofd- en bijzaken kan het behouden van mijn contract wel belangrijker zijn dan het aankaarten van x,y,z.
Ja: als je een veilige positie hebt dan is zijn de keuzes die je maakt op basis van de analyse beter.
Want morgen werkt die kassa ook niet bij een ander, maar die krijgt niet de schuld. Waarom?
Ik wil weten hoe IK kan blijven ergens. Hoe IK menselijke fouten kan maken. Hoe IK niet onoplosbare zaken op moet lossen.quote:
[..]
Je zou er beter aan doen om jouw behandeling niet te spiegelen aan de hunne. Er zijn allerlei redenen waarom zij mogen blijven, en die zijn allemaal buiten jouw invloedsfeer.
Is dit ChatGPT?quote:
[..]
"Er is sprake van een terugkerend patroon waarin iemand start in organisaties die al langere tijd kampen met instabiliteit, personeelsverloop en structurele problemen in de kern van het werk. Bij binnenkomst wordt een narratief aangeboden waarin eerdere medewerkers zijn weggevallen vanwege persoonlijke tekortkomingen, gebrek aan stevigheid of onvoldoende professionaliteit. Tegelijk wordt expliciet of impliciet de verwachting gewekt dat de nieuwe medewerker wél in staat zal zijn om orde, rust en verbetering te brengen.
In de praktijk blijkt echter dat de problemen niet individueel zijn, maar structureel van aard: processen zijn onduidelijk, verantwoordelijkheden slecht afgebakend, ondersteuning ontbreekt en leidinggevenden opereren vooral reactief. Problemen die zich voordoen binnen het primaire werkproces zijn voorspelbaar, terugkerend en grotendeels onafhankelijk van individuele inzet of vakbekwaamheid.
Wanneer deze problemen vroegtijdig worden gesignaleerd en volgens de formele lijn worden teruggekoppeld, ontstaat spanning. De signalering wordt niet opgevat als professionele waarneming, maar als kritiek, onrust of twijfel aan het systeem. Tegelijkertijd leidt het niet benoemen van diezelfde problemen later alsnog tot verwijten, omdat onrust of disfunctioneren via andere kanalen zichtbaar wordt. Daardoor ontstaat een situatie waarin zowel spreken als zwijgen tot negatieve beoordeling leidt.
Omdat instructies vanuit het management inconsistent zijn en regelmatig veranderen, ontstaat verwarring over wat precies wordt verwacht. Pogingen om duidelijkheid te krijgen door afstemming met collega’s worden vervolgens geïnterpreteerd als onzekerheid of onvermogen, waardoor het beeld ontstaat dat de medewerker het werk niet aankan. De focus verschuift daarmee van structurele tekortkomingen naar vermeend individueel falen.
Naarmate deze dynamiek voortduurt, neemt de druk toe. De medewerker probeert door analyse, reflectie en extra inzet alsnog grip te krijgen op de situatie, maar raakt daarmee steeds verder verstrikt in het frame dat hij of zij juist het probleem vormt. Uiteindelijk leidt dit tot uitputting, escalatie of vertrek, terwijl de onderliggende problemen in de organisatie blijven bestaan en zich herhalen bij opvolgers.
Analyse (essayvorm)
Wat hier zichtbaar wordt, is een klassiek organisatiekundig mechanisme waarin verantwoordelijkheid systematisch wordt losgekoppeld van mandaat. Organisaties die onder structurele druk staan – door personeelstekorten, complexe doelgroepen, reputatierisico’s of interne chaos – ontwikkelen vaak een sterke behoefte aan stabiliteit in het narratief, ook wanneer die stabiliteit in de praktijk ontbreekt. Problemen mogen bestaan, zolang ze niet expliciet worden benoemd als structureel of bestuurlijk.
In die context ontstaat de figuur van de “oplosser”: iemand die wordt aangenomen met de impliciete belofte dat hij of zij kan dragen wat het systeem zelf niet kan dragen. Die positie is fundamenteel onveilig, omdat falen onvermijdelijk is. Niet vanwege gebrek aan competentie, maar omdat de taak onmogelijk is binnen de gegeven randvoorwaarden.
Zodra structurele problemen zichtbaar worden gemaakt, ontstaat een bedreiging voor het narratief dat de organisatie overeind houdt. Die bedreiging wordt niet bestreden door het probleem aan te pakken, maar door de boodschapper te herdefiniëren. Professionele signalering wordt zo omgevormd tot persoonlijk tekort: kritiek wordt onzekerheid, analyse wordt negativiteit, vragen worden twijfel.
De inconsistentie in aansturing is hierin geen toevallige zwakte, maar functioneel. Tegenstrijdige signalen houden de verantwoordelijkheid diffuus en maken het onmogelijk om eenduidig aangesproken te worden op falend beleid. Tegelijk creëren zij afhankelijkheid: wie helderheid zoekt, onthult dat die helderheid ontbreekt, en wordt daardoor zelf onderwerp van beoordeling.
Het betrekken van collega’s, hoewel rationeel en professioneel bedoeld, werkt in dit type systeem averechts. Informele afstemming wordt gezien als ruis, en ruis als destabiliserend. Daarmee verschuift de waarneming van iemand die probeert consistent te handelen naar iemand die “het niet alleen kan”. De inhoud verdwijnt uit beeld; perceptie en positionering worden leidend.
Cruciaal is dat het moment waarop de inhoud van het werk ter discussie wordt gesteld, zelden het begin is van verbetering. Het is doorgaans het eindpunt van een besluitvormingsproces dat al elders heeft plaatsgevonden. Inhoudelijke kritiek fungeert dan als legitimatie achteraf voor een oordeel dat in wezen politiek of systemisch is.
Het herhaald optreden van dit patroon leidt begrijpelijkerwijs tot internalisering. Wanneer dezelfde uitkomst zich op meerdere plekken voordoet, ligt de conclusie voor de hand dat het probleem persoonlijk is. Juist deze conclusie maakt echter kwetsbaar, omdat zij de structurele aard van het mechanisme verhult en de aandacht verschuift van positie naar zelfcorrectie.
Oplossing (essayvorm)
De oplossing ligt niet in verdere professionalisering, verdieping van inhoudelijke competenties of verhoogde reflectie binnen de organisatie. Het probleem is immers niet een tekort aan inzicht, maar een overschot aan verantwoordelijkheid zonder bescherming. Wat nodig is, is een fundamentele verschuiving van inhoudelijk naar positioneel handelen.
Dat begint bij het expliciet onderscheiden van verantwoordelijkheid en mandaat. Zodra verantwoordelijkheid wordt gevraagd zonder dat daarbij heldere bevoegdheden, ondersteuning en consistente aansturing worden geboden, is terughoudendheid geen zwakte maar een rationele keuze. Investeren in het oplossen van structurele problemen zonder formele ruimte vergroot alleen de persoonlijke blootstelling.
Verder vereist dit een radicale beperking van communicatie binnen de hiërarchie. Niet door te zwijgen, maar door te kanaliseren. Signalering dient feitelijk, schriftelijk en eenmalig te gebeuren, zonder analyse, interpretatie of herhaling. Alles wat daarbuiten valt, vergroot de kans op herdefiniëring van het probleem als persoonlijk.
Cruciaal is ook het vermijden van triangulatie. Afstemming zoeken bij collega’s in een onveilige context levert zelden duidelijkheid op en verhoogt vooral de zichtbaarheid van verwarring. Reflectie hoort thuis buiten het systeem dat beoordeelt: bij externe begeleiding, in besloten vorm, of in eigen analyse, maar niet in de werkomgeving zelf.
Ten slotte vraagt dit om het loslaten van de behoefte aan begrip van het systeem. Onveilige organisaties zijn zelden incoherent omdat zij het niet beter weten; zij zijn incoherent omdat coherentie verantwoordelijkheid zou afdwingen. Het zoeken naar logica in een dergelijk systeem leidt tot uitputting. Bescherming ontstaat niet door begrip, maar door begrenzing.
In essentie betekent dit: stoppen met dragen wat structureel niet gedragen kan worden, en weigeren om de buffer te blijven tussen chaos en bestuur. Niet uit onwil, maar uit zelfbehoud."
Wat er speelt bij mij, eerder in mindere mate, bij deze werkgever extreem.
r_one in WGR / [WGR] Feedback
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
Ik kan het zelf niet verwoorden zonder de privacy van anderen te schaden dus heb Chat een samenvatting laten maken.quote:
[..]
Ik heb geen probleem met het lezen van lappen tekst van jouw hand, maar dit is.. ChatGPT ofzo? Dat lees ik niet
Dit inderdaad. En dan vraag je: "klopt dit wel AI"? En dan zegt ie: Neeeeeee ik heb me vergist. Het zit heel anders en dan lult ie weer andere lappen tekst. Het is gewoon 3 keer niks dat spul.quote:
LLM modellen gewoon niet ontworpen voor dit soort dingen dus geven ze voornamelijk hallucinaties/verzinzels die de gebruiker napraten.
Een mens zou er i.i.g. NOOIT op moeten vertrouwen. Het lult leuk maar zelden de waarheid.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Wat wil je met die post bereiken dan? Dat mensen dat serieus door gaan zitten lezen?quote:
[..]
Ja, omdat ik anders teveel privedetails deel en AVG enzo.
r_one in WGR / [WGR] Feedback
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
• dat is lastig, maar ik heb al eens een scenario uitgeschrevenquote:
[..]
Ik wil weten hoe IK kan blijven ergens. Hoe IK menselijke fouten kan maken. Hoe IK niet onoplosbare zaken op moet lossen.
• je kan niet andersSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
• dat kan je niet
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Maak dan maar weer een samenvatting daarvan in je eigen woorden.quote:
[..]
Ik kan het zelf niet verwoorden zonder de privacy van anderen te schaden dus heb Chat een samenvatting laten maken.
Of, aansluitend bij wat @r_one zegt: wat is hier je doel, en wat je middel? En dient je middel nou werkelijk dat doel?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
quote:
[..]
• dat is lastig, maar ik heb al eens een scenario uitgeschrevenEigenlijk solide advies en de manier waarop de meeste mensen het doen.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.• je kan niet anders
• dat kan je nietAnton-Gaaei-supporter (LET'S GO Anton!)
Fixed.quote:
Maak dan maar weer een samenvatting daarvan in je eigen woorden begrijpelijke taal.
Incoherent, triangulatie, whatever .... daar ga ik mezelf echt niet mee vermoeien
Ik ben wel benieuwd wat de input voor ChatGPT is geweest want ik kan er werkelijk kop noch kont aan vinden.
r_one in WGR / [WGR] Feedback
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
Ja het is wel een raar zootje zo. Dat is jammer. Ansa moet verre blijven van de AI leutergenerator liever.quote:
[..]
Wat wil je met die post bereiken dan? Dat mensen dat serieus door gaan zitten lezen?
Ik moet bij dat soort lappen tekst altijd denken aan een zeer intelligente kleuter die zeer veel van taal begrijpt maar niks van enige context. Het kan mooi praten en doet dat ook heel veel maar begrijpt niets van wat het zegt.
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
quote:
[..]
• dat is lastig, maar ik heb al eens een scenario uitgeschrevenMaar ik word schuldig gemaakt voor deze systeemfouten en verteld dat ik niet functioneer. Terwijl collega's mij vaak willen houden.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.• je kan niet anders
• dat kan je niet
Casussen uit de praktijk, o.a. rondom veiligheid, falen zorgsysteem, SES etc.quote:
[..]
Fixed.
Incoherent, triangulatie, whatever .... daar ga ik mezelf echt niet mee vermoeien
Ik ben wel benieuwd wat de input voor ChatGPT is geweest want ik kan er werkelijk kop noch kont aan vinden.
SES?quote:
[..]
Casussen uit de praktijk, o.a. rondom veiligheid, falen zorgsysteem, SES etc.
r_one in WGR / [WGR] Feedback
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
Dat doe ik al een topic lang maar men begrijpt het nietquote:
[..]
Maak dan maar weer een samenvatting daarvan in je eigen woorden.
Of, aansluitend bij wat @:r_one zegt: wat is hier je doel, en wat je middel? En dient je middel nou werkelijk dat doel?
Nee, therapeuten zeggen niet wat jij wil horen, dat is het verschil. Zoek iemand die daadwerkelijk aan je problemen werkt en sta er dan ook daadwerkelijk voor open.quote:
[..]
Onzin. Ik heb 15 jaar therapie gehad die nooit de kern aanpakte en mij verkeerd diagnosticeerde.
LLM zijn niet ontworpen waar jij ze voor gebruikt, helemaal je zelf degene bent die de invoer ervan doet. Het is een tool zoals photoshop, meer niet. Het werkt niet waar jij het voor wil gebruiken. (nog niet/als het dat ooit gaat/kan doen)
'You're absolutely right!'quote:
[..]
Dit inderdaad. En dan vraag je: "klopt dit wel AI"? En dan zegt ie: Neeeeeee ik heb me vergist. Het zit heel anders en dan lult ie weer andere lappen tekst. Het is gewoon 3 keer niks dat spul.
Een mens zou er i.i.g. NOOIT op moeten vertrouwen. Het lult leuk maar zelden de waarheid.
Het werkt goed voor data welke feitelijk vaststaat, als je daaraan variabelen gaat toevoegen dat gaat het verkeerd omdat het simpelweg niet daarvoor ontworpen is. Helemaal het bovenstaande voorbeeld.
Kan het niet zo zijn dat jij in de communicatie met anderen, in je analyses, eigenlijk in alles ook in je werk, veel te hoogdravend bent in je taalgebruik? Besef dat dat een gigantische afstand schept, helemaal als je verwacht dat een ander zich aanpast op jouw (of ChatGPT's) taalniveau in plaats van andersom.quote:
[..]
Sociaal-economische status aka " Tokkiewijken".
Bewijsdrang?
Niet doen
r_one in WGR / [WGR] Feedback
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
.
Op vrijdag 20 juni 2025 08:15 schreef VEM2012 het volgende:
Misschien moet je juridische discussies gewoon overlaten aan juristen. Want je begrijpt er overduidelijk niets van.
Je wil niet weten wat voor gedachten sommige mensen kunnen krijgen bij het woord leutergenerator. In ieder geval iets heel anders dan wat je hier bedoelt.quote:
Misschien moet je eens met wat anders bezig zijn dan met jezelf?quote:
[..]
Ik wil weten hoe IK kan blijven ergens. Hoe IK menselijke fouten kan maken. Hoe IK niet onoplosbare zaken op moet lossen.
Hobby, de wereld redden, de grootste pannenkoek bakken ooit, de nieuwe woordvoerder voor Trump worden. Alles beter dan maar thuis zitten nadenken over JEZELF
Vakman pur sang
Ik probeer nu al een heel topic lang duidelijk te maken dat er bij mij drie zaken structureel spelen.
De eerste zaak is dat ik in een vakgebied werk waar heel veel tekorten zijn. Het is een vakgebied waar je ook moeilijk uitkomt en waar mensen structureel last hebben van extreem veel stress, grote druk vanuit buitenaf en enorme werkdruk. In dit vakgebied bestaan er heel veel werkgevers die hun boel gewoon niet op orde hebben. Dat is vaak het merendeel tegenwoordig, zeker na coronatijd. Er zijn enkele wetgevingen doorgevoerd die het moeilijker maken om structurele problematiek bij de correcte instanties neer te leggen. Dat maakt dat de onveiligheid op de werkvloer en binnen teams vaak nog groter is dan gemiddeld.
Maar ik heb hetzelfde ook al meegemaakt in het bedrijfsleven, voornamelijk bij sales en recruitment, wat ik heb gedaan in de tussentijd. Waardoor er ook heel veel ego’s zijn en mensen zijn die willen winnen over de rug van anderen. Dus aan de ene kant heb ik gewerkt in een vakgebied dat structureel mentaal en fysiek onveilig kan zijn. Aan de andere kant heb ik gewerkt bij vakgebieden waar er heel veel competitiedrang is. Een wit voetje halen bij de baas terwijl je de ander naar beneden trapt. Anderen naaien terwijl het bedrijf winst maakt.
Het lukt me niet om uit mijn vakgebied te komen, tenzij ik dit soort competitieve salesfuncties wil gaan doen. Dat vind ik bijna nog erger dan het vakgebied waar ik in heb gewerkt, omdat ik daar moreel tegen ben.
Dan twee. In deze organisaties is er vanwege het structureel tekort vaak ook wanhoop binnen teams. Mensen worden niet aangenomen op fit, maar simpelweg: hebben ze de juiste diploma’s, dan hebben ze eindelijk iemand gevonden die alles wel even komt oplossen. In een gezond vakgebied wordt er ook gekeken naar je persoonlijkheid. Wie ben jij? Pas jij wel bij de organisatie? Ben jij iemand die goed kan landen in het team? Op mijn vakgebied zijn ze al dankbaar dat iemand met een diploma en ervaring überhaupt solliciteert. Mensen worden ad hoc aangenomen, bijna niet ingewerkt, en komen er vrij snel achter dat managers en het team gelogen hebben over de werkelijke oorzaak van bijvoorbeeld het weggaan van jouw voorganger. Er is daar ontzettend veel verloop, ontzettend veel vriendjespolitiek en eigenlijk heb ik nooit in een vakgebied gewerkt waar dat niet is. Ik zou willen dat ik bijvoorbeeld ICT kon doen, maar ik heb daar absoluut geen enkel talent voor. Ik ben absoluut niet cijfermatig en helaas zit ik op dit moment gewoon vast in mijn tak van sport.
Drie. Ik ben iemand die, zoals ik al aangegeven heb, enorm veel angst heb om niet te presteren. Liefde was bij mij thuis voorwaardelijk en ik heb altijd het idee dat ik waardering en veiligheid moet verdienen door harder te werken dan alle anderen. Ik heb nu begrepen in dit topic dat dit ook anderen tegen een zere been stoot. Zij denken: ik moet nu mijn werk ook gaan doen, en dat is waarom zij gaan saboteren. Terwijl ik alleen maar denk: ik moet mijn werk goed doen.
Op het moment dat ik echter in een toxische omgeving kom, waarbij de achtergrond al dusdanig verziekt is dat er meerdere mensen zijn uitgevallen en ik word aangenomen als oplossing, dan is zelfs mijn allerbeste inzet niet goed genoeg. Want zodra ik signaleer dat ik niet verder kan, word ik alweer geframed als: jij kan ook niet managen, jij kan je werk dus ook niet aan, jij bent net als al die anderen. Maar ja, al die anderen konden waarschijnlijk ook prima managen, maar het systeem werkt liever naar een ander dan naar zichzelf. En daar zit het probleem.
Dit zorgt er ook voor dat ik steeds onzekerder word. Bij elke nieuwe baan ben ik alweer bang om geframed te worden en bleef ik mezelf tot nu toe de hele tijd uitleggen, omdat ik dacht: ik leg het gewoon niet goed genoeg uit. Maar het feit dat ik steeds uitleg, dat ik er steeds over begin, dat is hetgeen wat mij saboteert.
En het is mij nooit verteld, ook niet in de therapieën die ik heb gedaan. Geen enkele coach heeft mij dit verteld. De eerste die mij dit heeft verteld, was toen ik iets las over organisatiepsychologie en machtspsychologie. En toen heb ik inderdaad aan ChatGPT gevraagd om mij het uit te leggen en mijn kaartjes voorgelegd, waarna mij eindelijk duidelijk werd dat dit is wat er speelde en het nooit mijn praktijk was.
Dus ik heb tien jaar lang cursussen gevolgd, boeken gelezen, continu dezelfde informatie gekregen, continu dezelfde zaken opnieuw uitgevoerd, van coaches gehoord dat dat gewoon prima ging, en dan toch schuldig gemaakt door managers voor zogenaamd niet kunnen managen, onzeker zijn en niet goed in mijn vel zitten. En ja, instabiliteit, zoals zij dat noemen.
Terwijl mijn instabiliteit kwam uit continue frustratie met dit management, omdat ze elke week andere eisen stelden. De ene keer ging het te snel, dan ging het weer te langzaam. De ene keer was het te veel, paste ik dat aan, was het weer te weinig. Het was nooit goed. Moving goalposts.
In relaties ervaar ik eigenlijk bijna hetzelfde. Ik ben iemand die na meerdere agressieve partners en vreemdgangers ontzettend bang is om weer misbruikt te worden. Dus ik ga extra hard werken, ik geef meteen loyaliteit, meteen monogamie. Ik denk: als ik meer geef dan al die anderen, kiest die voor mij, want er is geen andere manier dat iemand voor mij kiest als ik niet meer geef dan de rest. En dan word ik weer misbruikt.
De eerste zaak is dat ik in een vakgebied werk waar heel veel tekorten zijn. Het is een vakgebied waar je ook moeilijk uitkomt en waar mensen structureel last hebben van extreem veel stress, grote druk vanuit buitenaf en enorme werkdruk. In dit vakgebied bestaan er heel veel werkgevers die hun boel gewoon niet op orde hebben. Dat is vaak het merendeel tegenwoordig, zeker na coronatijd. Er zijn enkele wetgevingen doorgevoerd die het moeilijker maken om structurele problematiek bij de correcte instanties neer te leggen. Dat maakt dat de onveiligheid op de werkvloer en binnen teams vaak nog groter is dan gemiddeld.
Maar ik heb hetzelfde ook al meegemaakt in het bedrijfsleven, voornamelijk bij sales en recruitment, wat ik heb gedaan in de tussentijd. Waardoor er ook heel veel ego’s zijn en mensen zijn die willen winnen over de rug van anderen. Dus aan de ene kant heb ik gewerkt in een vakgebied dat structureel mentaal en fysiek onveilig kan zijn. Aan de andere kant heb ik gewerkt bij vakgebieden waar er heel veel competitiedrang is. Een wit voetje halen bij de baas terwijl je de ander naar beneden trapt. Anderen naaien terwijl het bedrijf winst maakt.
Het lukt me niet om uit mijn vakgebied te komen, tenzij ik dit soort competitieve salesfuncties wil gaan doen. Dat vind ik bijna nog erger dan het vakgebied waar ik in heb gewerkt, omdat ik daar moreel tegen ben.
Dan twee. In deze organisaties is er vanwege het structureel tekort vaak ook wanhoop binnen teams. Mensen worden niet aangenomen op fit, maar simpelweg: hebben ze de juiste diploma’s, dan hebben ze eindelijk iemand gevonden die alles wel even komt oplossen. In een gezond vakgebied wordt er ook gekeken naar je persoonlijkheid. Wie ben jij? Pas jij wel bij de organisatie? Ben jij iemand die goed kan landen in het team? Op mijn vakgebied zijn ze al dankbaar dat iemand met een diploma en ervaring überhaupt solliciteert. Mensen worden ad hoc aangenomen, bijna niet ingewerkt, en komen er vrij snel achter dat managers en het team gelogen hebben over de werkelijke oorzaak van bijvoorbeeld het weggaan van jouw voorganger. Er is daar ontzettend veel verloop, ontzettend veel vriendjespolitiek en eigenlijk heb ik nooit in een vakgebied gewerkt waar dat niet is. Ik zou willen dat ik bijvoorbeeld ICT kon doen, maar ik heb daar absoluut geen enkel talent voor. Ik ben absoluut niet cijfermatig en helaas zit ik op dit moment gewoon vast in mijn tak van sport.
Drie. Ik ben iemand die, zoals ik al aangegeven heb, enorm veel angst heb om niet te presteren. Liefde was bij mij thuis voorwaardelijk en ik heb altijd het idee dat ik waardering en veiligheid moet verdienen door harder te werken dan alle anderen. Ik heb nu begrepen in dit topic dat dit ook anderen tegen een zere been stoot. Zij denken: ik moet nu mijn werk ook gaan doen, en dat is waarom zij gaan saboteren. Terwijl ik alleen maar denk: ik moet mijn werk goed doen.
Op het moment dat ik echter in een toxische omgeving kom, waarbij de achtergrond al dusdanig verziekt is dat er meerdere mensen zijn uitgevallen en ik word aangenomen als oplossing, dan is zelfs mijn allerbeste inzet niet goed genoeg. Want zodra ik signaleer dat ik niet verder kan, word ik alweer geframed als: jij kan ook niet managen, jij kan je werk dus ook niet aan, jij bent net als al die anderen. Maar ja, al die anderen konden waarschijnlijk ook prima managen, maar het systeem werkt liever naar een ander dan naar zichzelf. En daar zit het probleem.
Dit zorgt er ook voor dat ik steeds onzekerder word. Bij elke nieuwe baan ben ik alweer bang om geframed te worden en bleef ik mezelf tot nu toe de hele tijd uitleggen, omdat ik dacht: ik leg het gewoon niet goed genoeg uit. Maar het feit dat ik steeds uitleg, dat ik er steeds over begin, dat is hetgeen wat mij saboteert.
En het is mij nooit verteld, ook niet in de therapieën die ik heb gedaan. Geen enkele coach heeft mij dit verteld. De eerste die mij dit heeft verteld, was toen ik iets las over organisatiepsychologie en machtspsychologie. En toen heb ik inderdaad aan ChatGPT gevraagd om mij het uit te leggen en mijn kaartjes voorgelegd, waarna mij eindelijk duidelijk werd dat dit is wat er speelde en het nooit mijn praktijk was.
Dus ik heb tien jaar lang cursussen gevolgd, boeken gelezen, continu dezelfde informatie gekregen, continu dezelfde zaken opnieuw uitgevoerd, van coaches gehoord dat dat gewoon prima ging, en dan toch schuldig gemaakt door managers voor zogenaamd niet kunnen managen, onzeker zijn en niet goed in mijn vel zitten. En ja, instabiliteit, zoals zij dat noemen.
Terwijl mijn instabiliteit kwam uit continue frustratie met dit management, omdat ze elke week andere eisen stelden. De ene keer ging het te snel, dan ging het weer te langzaam. De ene keer was het te veel, paste ik dat aan, was het weer te weinig. Het was nooit goed. Moving goalposts.
In relaties ervaar ik eigenlijk bijna hetzelfde. Ik ben iemand die na meerdere agressieve partners en vreemdgangers ontzettend bang is om weer misbruikt te worden. Dus ik ga extra hard werken, ik geef meteen loyaliteit, meteen monogamie. Ik denk: als ik meer geef dan al die anderen, kiest die voor mij, want er is geen andere manier dat iemand voor mij kiest als ik niet meer geef dan de rest. En dan word ik weer misbruikt.
Ik hoop niet dat je privacygevoelige voorbeelden in ChatGPT gooit om te vragen daar een publieksvriendelijke samenvatting van te schrijven. OpenAI bewaart alles wat jij erin stopt. En je weet niet wat OpenAI daar op termijn mee gaat doen. Het enige wat je weet is dat het een commercieel bedrijf is dat op de een of andere manier geld wil verdienen aan jouw data en (straks) jouw afhankelijkheid van ChatGPT. Met het naleven van de AVG heeft het natuurlijks niks te maken.quote:
Casussen uit de praktijk, o.a. rondom veiligheid, falen zorgsysteem, SES etc.
Zolang ik van baan naar baan hop, niet verlengd word, en geen stabiele basis heb ben ik in constante staat van paniek. Dat niemand me nog aanneemt en ik in de Bijstand moet, dat ik mijn huis kwijtraak. Een koophuis krijg ik alleen met vast contract. En vast krijg ik alleen als ik dit fix. Het is letterlijk existentiele angst, geen dagboekgeklaag.quote:
[..]
Misschien moet je eens met wat anders bezig zijn dan met jezelf?
Hobby, de wereld redden, de grootste pannenkoek bakken ooit, de nieuwe woordvoerder voor Trump worden. Alles beter dan maar thuis zitten nadenken over JEZELF
Geloof ik niet in, die hysterie.quote:
[..]
Ik hoop niet dat je privacygevoelige voorbeelden in ChatGPT gooit om te vragen daar een publieksvriendelijke samenvatting van te schrijven. OpenAI bewaart alles wat jij erin stopt. En je weet niet wat OpenAI daar op termijn mee gaat doen. Het enige wat je weet is dat het een commercieel bedrijf is dat op de een of andere manier geld wil verdienen aan jouw data en (straks) jouw afhankelijkheid van ChatGPT. Met het naleven van de AVG heeft het natuurlijks niks te maken.
De AVG komt als ik informatie deel op een openbaar forum
Bij ChatGPT hangt het ervan af of je een account gebruikt of niet. Als je een account hebt en ingelogd ChatGPT gebruikt, dan bewaart hij alles. Maar als je ChatGPT zonder account en dus zonder inloggen gebruikt, dan gooit hij alles na iedere sessie weg.quote:
OpenAI bewaart alles wat jij erin stopt.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |