Bedankt.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 12:26 schreef Groepfunder het volgende:
[..]
Hé, Hé. Eindelijk! Dit is wat ik hier en hier bedoelde. Nu neem je zelf verantwoordelijkheid. Of het nu hoogbegaafdheid is (bij jou) of een handicap (bij mij): het is iets dat invloed heeft op je leven en het in zekere mate kleurt, maar het hoeft niet te definiëren wie jij bent. Het is begrijpelijk (en gemakkelijk!) om je daarvan een slachtoffer te voelen. Dat heb ik zelf ook jaren gedaan en ik had in die tijd zelf niet eens in de gaten hoezeer ik in mijn eigen slachtofferschap was gaan geloven. Alsof alles mij overkwam en ik er helemaal geen invloed op had. Al die verkeerde diagnoses, de onvoldoende begeleiding, de giftige relaties, de strubbelingen op je werk ... jij hebt alle reden om daarover verdrietig en boos te zijn. Maar uitendelijk is er één ding waar jij wél invloed op hebt en dat is hoe jij met situaties en mensen omgaat. Zolang jij jezelf blijft zien als het slachtoffer van jouw hoogbegaafdheid en de schuld voor alles wat je overkomt steeds bij die hoogbegaafdheid of anderen neerlegt (je ouders, managers, therapeuten enzovoorts), kun je er niet mee leren omgaan. Dan ligt immers alles buiten jouw invloedsfeer. De vraag over schuld of verantwoordelijkheid is irrelevant. De vraag is: hoe ga jij ermee om? Dat is het enige waar jij écht invloed op hebt.
Je verleden kan verklaren hoe je gevormd bent, maar het hoeft niet te bepalen wie je bent of hoe jouw toekomst eruit ziet. Elke dag opnieuw kun jij eraan werken om daar invloed op uit te oefenen. Dat leren omgaan met de situatie maakt de situatie niet anders, maar wel hoe jij hem ervaart en hoe jij je eronder voelt. En dat laatste straal je (onbewust) uit en heeft ook invloed op hoe anderen jou zien. Wees gerust boos, verdrietig en huil om de situatie en de oneerlijkheid ervan. Maar lap jezelf daarna ook weer op. Sta op en ga in eerste plaats voor jezelf zorgen. De eerder post @:Lenny77 schoot bij jou in het verkeerde keelgaat, maar er staat veel in waar jij iets aan kunt hebben. @:Hetekip schreef dat hij dacht dat jij misschien wel te veel in je hoofd zit. In dat geval is haptotherapie misschien iets voor je. Daarbij wordt je uitgenodigd om te voelen. Als perfectionist herken ik in deze post van @:Cockwhale ook het een en ander. Het verdrietige is dat de perfectionist uiteindelijk vooral zichzelf in de weg zit. Dat loslaten is een voortdurend trial and error. En wees alsjeblieft een beetje voorzichtig met ChatGPT. Zowel met wat je erin stopt als wat je ervan overneemt.
Oh ja, gaat coping dan alles oplossen? Helaas, nee. Maar het leven wordt er wel draaglijker en leuker door. Op veel momenten dan toch. Voor nu wens ik je een lieve troostende knuffel toe. Gewoon, omdat ik denk dat je daar nu even het allermeest behoefte aan hebt.
Ik ben iemand die een strenge jeugd heeft gehad, waardering op basis van prestaties ook, constant in vergelijking met anderen en er kon altijd iets beter zowel aan mijn cijfers (een 9,5 is geen 10) als aan mijn uiterlijk (tot aan perfectie toe). Dat maakt je als kind onzeker en ga je jezelf verkeerde maatstaven aanmeten. Totdat je beseft dat je ouders of andere mensen die invloedrijk waren in je jeugd, mensen met veel meer inperfecties zijn en onwetend. Ik heb mezelf verzet tegen de verwachtingen van de perfecte dochter door te verhuizen als student naar een andere stad, dingen te doen en te ontdekken die IK wil, heb gekozen voor lieve vrienden om mij heen en ben heel lang gaan daten (zonder seks) totdat ik de juiste ben tegengekomen. Ik ben altijd sterk bij mijn normen en waarden gebleven, wat ertoe heeft geleid dat ik niet meer heb gegeven dan ik wilde om mezelf te beschermen. Met mijn eerste vriend ben ik gelukkig getrouwd. Moraal van het verhaal: kruip uit een slachtofferrol, zoeken lieve mensen om je heen, blijf altijd bij jezelf, je eigen normen en waarden, dus heb geen seks om iemand anders te pleasen maar alleen als je het zelf ook wilt zodat het niet voelt als “geven”. Verwacht niet teveel van het leven, van anderen en ook niet van jezelf. Werk is een omgeving verre van perfect en dat zal het ook blijven.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 08:55 schreef Ansa het volgende:
1.Mijn jeugd kenmerkte zich door mishandeling en het idee dat wie ik ben niet goed genoeg is en dat alleen topprestaties mij acceptatie en waardering opleveren.
2.Door mijn hoogbegaafdheid loop ik vast op het werk, omdat ik een goed overzicht heb van wat er binnen systeemniveau misgaat en daarnaast te eerlijk ben en te veel openlijk reflecteer op casussen op het werk, waardoor ik steeds word neergezet als iemand die zogenaamd niet kan managen, terwijl ik eigenlijk vaak de enige ben die wel consciëntieus bezig is om haar werk te doen. Op het moment dat anderen hun werk niet doen en ik daarover praat, word ik eigenlijk weggewerkt.
3.Ik wil niet per se trouwen en ik ben ook niet jaloers op vrouwen met een echtgenoot. Het hele punt is dat ik het verdrietig vind dat als ik alles geef en me letterlijk uitsloof voor een man, me gedraag alsof we al vijftig jaar getrouwd zijn terwijl we nog kort aan het daten zijn, ik alsnog niet word gekozen, terwijl andere vrouwen veel minder tot bijna niets hoeven te doen en mannen hebben die achter hen aanjagen.
4.Door verkeerde diagnosticering en daarop volgende niet-helpende therapie kom ik pas nu erachter dat ik geen problemen heb op psychisch vlak, maar dat ik door mijn jeugd en door mijn neurodiversiteit en door mijn hoogbegaafdheid te weinig politieke sensitiviteit heb op werkplekken en te weinig kennis en ervaring heb met machtsrelaties, zowel binnen werk als binnen daten.
5.Ik geef te veel te snel, ik ben onzeker, stel niet goed grenzen en filter niet goed aan de poort. Hierdoor kom ik steeds in soortgelijke situaties terecht, waardoor ik uiteindelijk weer onzeker word en daardoor steeds slechtere partners en slechtere werkplekken heb gehad.
Als je het verkeerd gebruikt niet nee. Maar ik heb er veel aan omdat ik weet hoe ik informatie filter. Anders was ik nu nog bezig met denkem dat ik mijn werk niet goed doe en eindeloos dezelfde boeken lezen.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:05 schreef Friday12 het volgende:
[..]
Chatgpt is trouwens ook niet de weg. Net zoals google als je een symptoom opzoekt
Ok zie nu pas hoe imperfect mijn ouders zijn inderdaad.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:13 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik ben iemand die een strenge jeugd heeft gehad, waardering op basis van prestaties ook, constant in vergelijking met anderen en er kon altijd iets beter zowel aan mijn cijfers (een 9,5 is geen 10) als aan mijn uiterlijk (tot aan perfectie toe). Dat maakt je als kind onzeker en ga je jezelf verkeerde maatstaven aanmeten. Totdat je beseft dat je ouders of andere mensen die invloedrijk waren in je jeugd, mensen met veel meer inperfecties zijn en onwetend. Ik heb mezelf verzet tegen de verwachtingen van de perfecte dochter door te verhuizen als student naar een andere stad, dingen te doen en te ontdekken die IK wil, heb gekozen voor lieve vrienden om mij heen en ben heel lang gaan daten (zonder seks) totdat ik de juiste ben tegengekomen. Ik ben altijd sterk bij mijn normen en waarden gebleven, wat ertoe heeft geleid dat ik niet meer heb gegeven dan ik wilde om mezelf te beschermen. Met mijn eerste vriend ben ik gelukkig getrouwd. Moraal van het verhaal: kruip uit een slachtofferrol, zoeken lieve mensen om je heen, blijf altijd bij jezelf, je eigen normen en waarden, dus heb geen seks om iemand anders te pleasen maar alleen als je het zelf ook wilt zodat het niet voelt als “geven”. Verwacht niet teveel van het leven, van anderen en ook niet van jezelf. Werk is een omgeving verre van perfect en dat zal het ook blijven.
Ik heb er ook heel veel aan, mits je zelf blijf nadenken en altijd een volgorde aanhoud van hulpverlening..quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:47 schreef Ansa het volgende:
[..]
Als je het verkeerd gebruikt niet nee. Maar ik heb er veel aan omdat ik weet hoe ik informatie filter. Anders was ik nu nog bezig met denkem dat ik mijn werk niet goed doe en eindeloos dezelfde boeken lezen.
Ik heb niet veel gehad aan hulpverlening behalve traumatherapie.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:49 schreef Droopie het volgende:
[..]
Ik heb er ook heel veel aan, mits je zelf blijf nadenken en altijd een volgorde aanhoud van hulpverlening..
Maar soms heb ik wel eens lekker geventileerd ipv dat zonder dat mijn psych moest bellen.
Moet je ook niet op Reddit gaan zitten ga en stukkie wandelen.quote:Op donderdag 1 januari 2026 23:12 schreef Ansa het volgende:
Het gaat niet goed vandaag. Ik merk dat ik steeds meer in mijn hoofd vastzit. Steeds meer frustratie ervaar.
Vandaag zat ik op Reddit. Gisteren heb ik oud en nieuw gevierd met familie. Ik kom net thuis en ik voel me niet lekker. Ik denk dat ik ziek aan het worden ben.
Ik zit op Reddit en ik lees allerlei verhalen van mannen die gefrustreerd zijn. Dat ze op date zijn gegaan met een vrouw en dat ze al vijf dates alleen maar vraagt dat hij alles betaalt, dat ze geen interesse in hem hebben. En toch gaat hij met haar op date en investeert hij. Ik lees verhalen van mannen die al twintig jaar lang in een seksloze relatie zitten. Getrouwd zijn met vrouwen die zelden douchen, zelden schoonmaken. En eigenlijk niet of nauwelijks interesse tonen in de partner. En toch hebben deze vrouwen allemaal een ring gekregen.
Ik maakte dagelijks schoon voor mijn vriend. Zelfs al woonden we niet samen. Ik kookte voor hem. Ik regelde zijn financiën. Ik zorgde ervoor dat zijn schuld werd afbetaald. Ik had dagelijks, soms al vier of vijf keer per dag, seks. Elke keer als hij wilde. Ik zei geen nee. Ik was vanaf de eerste date altijd monogaam bij elke man. Ik heb me altijd volledig ingezet. Al vanaf de eerste date deed ik alles voor ze. En het werd niet gewaardeerd.
Soms maak ik wel eens een topic waar ik mijn frustratie in uit. En ik begrijp heel goed dat Fokkers dan zeggen: ja, dat komt omdat je lelijk bent. En omdat je dit bent en omdat je dat bent. Maar ik ben oprecht geen lelijke vrouw. Ik ben misschien op dit forum vervelend en onaardig. Maar ik denk niet dat iemand mij echt lelijk zou noemen. Tuurlijk ben ik geen topmodel. Maar als ik zie wat voor mensen er om me heen in de relatie zitten en getrouwd zijn, dan denk ik niet dat ik het zo erg is.
Nogmaals, mijn ex ging vreemd met een vrouw die zelden douchte. Die heel erg grof in de mond was. En die elk half jaar ergens anders verhuisde omdat ze ruzie kreeg met de huisbaas. Ik ben van onbesproken gedrag. En heb eigenlijk nooit problemen met mijn buurt. Maar toch word ik behandeld alsof ik de slechte partij ben. Een raar figuur.
Op het werk ook. Ik werk altijd over, zoals ik al zei. Ik doe mijn werk heel goed. Mijn resultaten zijn goed. En vaak kom ik nog jaren na dato mensen tegen die zeiden dat ik mijn werk goed deed. Dat ik een fijne collega was, et cetera. En goed mijn werk deed.
Maar management mag mij niet.
Vanaf het begin af aan word ik altijd in de oplossingrol gezet. Bij iedereen. Bij partners. Bij werkgevers. En bij mijn ouders. De oplosser mag nooit fouten maken. De oplosser moet perfect zijn. De oplosser moet een dysfunctioneel systeem oplossen wat al jarenlang dysfunctioneel was. Zij, anderen, mogen fouten maken. Anderen hoeven niet hun hele leven op te geven en in dienst te stellen van de man of van het werk.
Bij mijn huidige werk ben ik nu ziek gemeld na een operatie. En ik ben op zoek naar een andere baan. Maar ik heb letterlijk vier maanden lang geen enkel sociaal leven meer gehad. Ik heb mijn sportschool moeten opzeggen. Mijn hobby’s moeten opzeggen. En eigenlijk alles wat ik deed buiten mijn baan om kon ik niet meer doen. Alles draaide alleen maar om het werk. Er werd van mij continu inzet verwacht. En er was geen enkel moment voor rust.
Bij andere collega’s escaleerden situaties continu. Er was geweld. Er was mismanagement. De resultaten waren ontiegelijk slecht. Maar zodra ik ook maar één keer kritisch was en zei: hé, dit is een structureel probleem, hier moeten we wat mee, begon de framing en de sabotage al.
Ik heb hier eerder een topic over geopend, maar dat topic is gesloten. Maar ik merk dat ik mentaal gewoon steeds slechter zit. Waarom moet ik als enige altijd perfect zijn? Waarom?
En dan zeggen mensen: ja, maar je hoeft dat niet te doen. Maar als ik het niet doe, dan word ik gedumpt. Als ik het niet doe, dan word ik ontslagen. Als ik het niet doe, dan wil mijn familie geen contact. Ik heb geen keus. De keren dat ik stopte met dragen buiten mijn mandaat werd ik niet verlengd. Stopte ik niet en verwees naar anderen als ik de macht niet had om het op te lossen ( bijvoorbeeld bij langdurige systeemproblematiek) werd ik geframed en niet verlengd of kreeg ik een burn-out.
Ik wil bij mijn volgende baan niet weer in deze rol gezet worden. Ik ben doodsbang om weer te gaan daten. En dat is waarom ik werkelijk van dit soort topics open over mannen. Omdat ik simpelweg gefrustreerd ben. Ik wil gewoon niet weer uitgebuit worden.
Ik hoop dat dit topic niet gesloten wordt. Dit is geen lachwekkend trolltopic, zoals ik weleens maak. Dit is echt. Ik weet even niet zo goed wat ik moet doen. En ik voel me depressief. Ik snap heel goed als men boos is maar niemand kan me helpen.
De gemeente heeft geen hb-coaching, alleen jobcoaches voor mensen in een doelgroepregister. En mijn werk is vooral politiek. Ik kan ook geen hb-therapeut vinden die vergoed wordt. Maar ik wil geen therapie maar een soort mentor. Iemand die me helpt navigeren in een wereld die niet voor mij is.
Helaas herstellendequote:Op zaterdag 3 januari 2026 14:57 schreef papierentijdschrift het volgende:
[..]
Moet je ook niet op Reddit gaan zitten ga en stukkie wandelen.
Ok.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 08:15 schreef Ansa het volgende:
[..]
Ik heb uitgebreid dingen uitgelegd, ik ga niet cateren naar de Tiktokgeneratie die niet wil lezen.
quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:00 schreef Ansa het volgende:
ChatGPT heeft als enige gesuggereerd dat ik weleens CPTSS kon hebben
Dit moet je gewoon ook niet doen. Niks met "deadlines". Meestal bestaat zoiets doordat in het voortraject veel tijd is verkwanseld waarna alles daarna opeens haast krijgt. Deadlines zijn killing voor een mens vooral als je achterin zit. Gewoon niet mee bezig houden. Alles wijst in zo'n firma op een gebrekkige planning waar de werkers zich verantwoordelijk voor voelen terwijl ze er geen invloed op hebben.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 09:00 schreef Ansa het volgende:
Iemand die verantwoordelijk is, zorgt ervoor dat alles op tijd afkomt, dat op het moment dat een collega bijvoorbeeld uitvalt door ziekte die dag, dat zijn deel dan alsnog wordt opgepakt door het team, en dat eigenlijk de deadline gewoon netjes gehaald wordt.
Zelfdiagnose dus. Een typerend kenmerk van mensen die hun problemen niet willen aanpakken, maar het met een labeltje goedpraten. Oh, ik heb dit en dit, niks aan te doen, behalve heel veel zelfmedelijden hebben, and...quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:16 schreef r_one het volgende:
[..]![]()
( ik begreep dat jij gediagnosticeerd was)
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 17:58 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Zelfdiagnose dus. Een typerend kenmerk van mensen die hun problemen niet willen aanpakken, maar het met een labeltje goedpraten. Oh, ik heb dit en dit, niks aan te doen, behalve heel veel zelfmedelijden hebben, and...
[ afbeelding ]
Ik kreeg wel eens op mijn kop van mijn therapeutquote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:12 schreef Hetekip het volgende:
[..]
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
Ja, dat klopt, maar zij gaan geen scheidsrechter spelen of je werkgever/collega of jij gelijk had. Ze zullen veel meer kijken naar wat er is gebeurd, wat het met jou deed en waar jij tegenaan liep. Maar misschien is het nu allemaal anders.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:28 schreef Friday12 het volgende:
[..]
Ik kreeg wel eens op mijn kop van mijn therapeutdie praten het echt niet goed als je het niet goed doet
ChatGPT zegt gewoon wat zij wil horen i.t.t een echte (goede) therapeut/psycholoog die daadwerkelijk de problemen aanpakt. LLM modellen gewoon niet ontworpen voor dit soort dingen dus geven ze voornamelijk hallucinaties/verzinzels die de gebruiker napraten.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:12 schreef Hetekip het volgende:
[..]
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
Dat heb ik nooit gezegd en je verdraait mijn woorden. Therapeuten zeiden juist dat het niet aan mij lag maar gaven me geen tools. Alles wat ChatGPT mij aanreikt bespreek ik nu met de POH en ik kom verder dan eerst.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:12 schreef Hetekip het volgende:
[..]
Je ziet vaak dat mensen hun diagnose gaan gebruiken om mee te schermen. Je zet alleen jezelf klem. Het boeit de wereld geen fuck wat je hebt. Helaas moet je leren met die wereld om te gaan. Maar dat lukt niet als je je gaat verbergen achter een diagnose, vooral als deze van chatgpt komt. Chatgpt is een waardeloze therapeut.
Ik was er al bang voor want Ansa roept ook vaker dat therapeuten zeiden dat haar struggles op het werk niet aan haar lagen en zij alles goed deed etc. Een echte therapeut zou veel meer focussen op het gevoel dat iets veroorzaakte maar zal nooit partij gaan kiezen omdat deze er niet bij was, en veel meer gefocust is op hoe jij als persoon ermee omging. Waar je tegenaan liep en zo....
De therapeut is dus gewoon chatgpt die zegt wel: 'het lag niet aan jou...'
Onzin. Ik heb 15 jaar therapie gehad die nooit de kern aanpakte en mij verkeerd diagnosticeerde.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:39 schreef S95Sedan het volgende:
[..]
ChatGPT zegt gewoon wat zij wil horen i.t.t een echte (goede) therapeut/psycholoog die daadwerkelijk de problemen aanpakt. LLM modellen gewoon niet ontworpen voor dit soort dingen dus geven ze voornamelijk hallucinaties/verzinzels die de gebruiker napraten.
Zoals ik al eerder zei, 1-dimensionaal denken en vastzitten in een patroon. Ook niet voor niks dat er snauwerig wordt gedaan richting mensen die wel een kritische ondertoon voeren.
Dus niet. Het enige wat ze zeiden is dat ik ander werk moest zoeken of mijn praktijk kon verbeteren met cursussen ivm mij machtsdynamiek en organisatiepsychologie uit te leggen.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:30 schreef Hetekip het volgende:
[..]
Ja, dat klopt, maar zij gaan geen scheidsrechter spelen of je werkgever/collega of jij gelijk had. Ze zullen veel meer kijken naar wat er is gebeurd, wat het met jou deed en waar jij tegenaan liep. Maar misschien is het nu allemaal anders.
Was jij dat niet met die luie man die geen vinger in huis uitsteekt en een niet bestaand seksleven?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 13:13 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik ben iemand die een strenge jeugd heeft gehad, waardering op basis van prestaties ook, constant in vergelijking met anderen en er kon altijd iets beter zowel aan mijn cijfers (een 9,5 is geen 10) als aan mijn uiterlijk (tot aan perfectie toe). Dat maakt je als kind onzeker en ga je jezelf verkeerde maatstaven aanmeten. Totdat je beseft dat je ouders of andere mensen die invloedrijk waren in je jeugd, mensen met veel meer inperfecties zijn en onwetend. Ik heb mezelf verzet tegen de verwachtingen van de perfecte dochter door te verhuizen als student naar een andere stad, dingen te doen en te ontdekken die IK wil, heb gekozen voor lieve vrienden om mij heen en ben heel lang gaan daten (zonder seks) totdat ik de juiste ben tegengekomen. Ik ben altijd sterk bij mijn normen en waarden gebleven, wat ertoe heeft geleid dat ik niet meer heb gegeven dan ik wilde om mezelf te beschermen. Met mijn eerste vriend ben ik gelukkig getrouwd. Moraal van het verhaal: kruip uit een slachtofferrol, zoeken lieve mensen om je heen, blijf altijd bij jezelf, je eigen normen en waarden, dus heb geen seks om iemand anders te pleasen maar alleen als je het zelf ook wilt zodat het niet voelt als “geven”. Verwacht niet teveel van het leven, van anderen en ook niet van jezelf. Werk is een omgeving verre van perfect en dat zal het ook blijven.
Watbedoel je met doel etc?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:07 schreef sigme het volgende:
Ik ben (hopelijk) vast niet zo erg als jij, @:ansa, of ik heb gewoon heel veel meer mazzel gehad (dat weet ik wel zeker), maar ik herken best veel in je analyse van wat er fout gaat in professionele situaties.
Mijn mazzel bestond er onder andere uit dat ik na enige tijd in gewoon kantoorwerk te hebben rondgedoold, de ICT ben ingerold. Daarin is de werkvloer in elk geval bezaaid met tamelijk onsociale mensen die weinig politieke spelletjes spelen. Voor mij is dat erg prettig. Ben ik nog steeds een ramp met team-gedrag en vergaderingen, maar dat leer ik misschien hopelijk steeds beter los te laten. Ooit
Hoe dan ook; een paar van de hele belangrijke lessen die ik gaandeweg heb opgepikt:
• Middel versus doel
Het is ongelofelijk hoeveel middelen worden aangezien voor een doel, en andersom. Probeer ze voor jezelf helder te houden en heb ruimte voor het feit dat iets wat op de ene tijd & plaats een middel is, dat op een ander moment het doel kan zijn, maar dat je ze dus op hun juiste tijd/plaats moet categoriseren.
• Hoofdzaken versus bijzaken
Zie ze en hou ze uit elkaar.
• Beter dan goed genoeg = slechter
Goed genoeg IS goed genoeg. "Beter" kost extra tijd/energie/middelen en het levert te weinig extra op (want anders was 'goed genoeg niet goed genoeg)
• Iedereen maakt fouten
en dat hoort ook zo
• Kneusjes horen er ook bij
• Niemand kan verantwoordelijkheid dragen voor iets waarvoor diegene geen mandaat heeft (zoals @ Kottnauer hier ook al opmerkt)
Zorg dat je helder voor de bril hebt. Ik lach mijn manager recht in z'n gezicht uit als ie begint over zelfsturende teams, aangezien wij als team geen mensen kunnen wegsturen, laat staan ontslaan. We hebben geen mandaat om te sturen en dus geen verantwoordelijkheid voor het functioneren van teamgenoten en dus niet voor 'het team'
Ik denk niet dat ik je hiermee iets vertel wat je niet kan of niet kent of niet weet. Maar mij heeft het erg geholpen in de samenwerking met anderen om deze punten voor mezelf expliciet te gebruiken bij analyses van processen, en om daarna te kiezen en te verwoorden wat ik wil doen/veranderen/negeren.
Deze dingen kunnen alleen met bast contract. Jaarcontract vlieg je er uit als je zegt dat je geen mandaat hebt. Alles is altijd de schuld van de werknemer. Jouw kassa werkt niet, je klant is boos, maar het is de schuld van de caissiere die al een uur geleden heeft gevraagd om een andere kassa.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:07 schreef sigme het volgende:
Ik ben (hopelijk) vast niet zo erg als jij, @:ansa, of ik heb gewoon heel veel meer mazzel gehad (dat weet ik wel zeker), maar ik herken best veel in je analyse van wat er fout gaat in professionele situaties.
Mijn mazzel bestond er onder andere uit dat ik na enige tijd in gewoon kantoorwerk te hebben rondgedoold, de ICT ben ingerold. Daarin is de werkvloer in elk geval bezaaid met tamelijk onsociale mensen die weinig politieke spelletjes spelen. Voor mij is dat erg prettig. Ben ik nog steeds een ramp met team-gedrag en vergaderingen, maar dat leer ik misschien hopelijk steeds beter los te laten. Ooit
Hoe dan ook; een paar van de hele belangrijke lessen die ik gaandeweg heb opgepikt:
• Middel versus doel
Het is ongelofelijk hoeveel middelen worden aangezien voor een doel, en andersom. Probeer ze voor jezelf helder te houden en heb ruimte voor het feit dat iets wat op de ene tijd & plaats een middel is, dat op een ander moment het doel kan zijn, maar dat je ze dus op hun juiste tijd/plaats moet categoriseren.
• Hoofdzaken versus bijzaken
Zie ze en hou ze uit elkaar.
• Beter dan goed genoeg = slechter
Goed genoeg IS goed genoeg. "Beter" kost extra tijd/energie/middelen en het levert te weinig extra op (want anders was 'goed genoeg niet goed genoeg)
• Iedereen maakt fouten
en dat hoort ook zo
• Kneusjes horen er ook bij
• Niemand kan verantwoordelijkheid dragen voor iets waarvoor diegene geen mandaat heeft (zoals @ Kottnauer hier ook al opmerkt)
Zorg dat je helder voor de bril hebt. Ik lach mijn manager recht in z'n gezicht uit als ie begint over zelfsturende teams, aangezien wij als team geen mensen kunnen wegsturen, laat staan ontslaan. We hebben geen mandaat om te sturen en dus geen verantwoordelijkheid voor het functioneren van teamgenoten en dus niet voor 'het team'
Ik denk niet dat ik je hiermee iets vertel wat je niet kan of niet kent of niet weet. Maar mij heeft het erg geholpen in de samenwerking met anderen om deze punten voor mezelf expliciet te gebruiken bij analyses van processen, en om daarna te kiezen en te verwoorden wat ik wil doen/veranderen/negeren.
Ik ben bewust minder in huis gaan doen en hij daardoor meer. Vragen om hulp gaat ook steeds beter. Ben tevreden met hoe het gaat nu.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 18:47 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Was jij dat niet met die luie man die geen vinger in huis uitsteekt en een niet bestaand seksleven?
Middel versus doel?quote:
Nee en ja.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 19:01 schreef Ansa het volgende:
[..]
Deze dingen kunnen alleen met bast contract. Jaarcontract vlieg je er uit als je zegt dat je geen mandaat hebt. Alles is altijd de schuld van de werknemer. Jouw kassa werkt niet, je klant is boos, maar het is de schuld van de caissiere die al een uur geleden heeft gevraagd om een andere kassa.
quote:Op zaterdag 3 januari 2026 19:01 schreef TheInnocent het volgende:
[..]
Ik ben bewust minder in huis gaan doen en hij daardoor meer. Vragen om hulp gaat ook steeds beter. Ben tevreden met hoe het gaat nu.
Deze is wel goed in de zin dat een "team" niet volledig en uitsluitend uit superhelden kan bestaan. Misschien iets wat de "toppers" niet echt kunnen handelen. Waaronder de TS wellicht...quote:
En makkelijker natuurlijk. Je solliciteert ook prettiger vanuit een baan dan vanuit een ontslagpositie.quote:Op zaterdag 3 januari 2026 19:07 schreef sigme het volgende:
Ja: als je een veilige positie hebt dan is zijn de keuzes die je maakt op basis van de analyse beter.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |