[Dagboek] Het gaat slecht 2

quote:

Op zondag 4 januari 2026 23:29 schreef raptorix het volgende:

[..]
Dan adviseer ik je ook om geen topics meer te openen maar je te beperken tot chatboxen waarmee je kunt praten met mensen, die je waarschljnlijk ook weer misbruiken...

Lucht het op?

quote:

Op zondag 4 januari 2026 01:20 schreef r_one het volgende:

[..]
Ik zie het verschil wel maar het is geen antwoord op mijn vraag. De vraag waarom je tegen de 'pestkop' wel autoritair mag doen, hem/haar geen kansen geeft en er wel meteen bovenop zit. Door meteen af te kappen.

Want ook pesten is aangeleerd en heeft een oorzaak. Altijd!

Daar breek je niet doorheen door heel rigide JOUW regels in te peperen, dat inpeperen werkt vaak averechts omdat hij weet hoe hij jou op de kast krijgt:
[..]
Het wordt dan een machtsstrijd. Die jij (als newbie) nooit gaat winnen. Tenminste, niet op deze manier.
[..]
En dat is dan één op de 210 leerlingen. En door die ene laat jij je gigantisch uit de tent lokken. "Sabotage"!

Beter richt je je op die andere 209.

Ja? Werkt dat zo?

quote:

Op zondag 4 januari 2026 23:48 schreef r_one het volgende:

[..]
Nee, het was een grapje
[..]

Als jij docent bent, je probeert uitleg te geven, en iemand gaat er keihard doorheen schreeuwen dan stuur je diegene uit. Van gentle parenting krijg je alleen verwende blagen die over elke ouder, verzorger en docent heenwalsen. Of die pesterige comments maken zoals jij.

[ Bericht 2% gewijzigd door Armani XL op 05-01-2026 12:30:54 (post teruggezet) ]

Het is niet de taak van een volwassene om een ander " terecht te wijzen". Je hebt geen autoriteitsrol over een ander. Je mag je mening uiten, maar ik accepteer geen frame waar iemand zich boven mij plaatst. Ook niet als een manager macht misbruikt trouwens.

[ Bericht 53% gewijzigd door Armani XL op 05-01-2026 12:35:42 ]

Nee hoor. Er zijn veel fijne FOKers die goed advies gaven en bedankt zijn

[ Bericht 79% gewijzigd door Armani XL op 05-01-2026 12:36:38 ]

quote:

Op maandag 5 januari 2026 01:01 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]
Vraagje, drink jij ook veel laat op de avond?
Ps je vroeg er om.

Ik drink zelden.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 01:05 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]
Andere genotsmiddelen? Want je stemming kan soms totaal veranderen

Ik word boos als iemand blijft zuigen zonder kennis van zaken.

Anyway, het is me wel duidelijk dat ik geen banen moet accepteren waarbij management denkt dat psychische problematiek veroorzaakt wordt omdat de medewerker niet een box aan de deur geeft of jongeren laat besluiten wanneer ze stil zijn. Heeft een op een te maken met medewerkers uit een bepaald milieu.

De afgelopen jaren ben ik mij steeds meer gaan ergeren aan wat tegenwoordig permissive parenting wordt genoemd, vaak ook aangeduid als gentle parenting. Sinds ongeveer 2010 is er een trend ontstaan waarin ouders en beginnende jonge docenten lijken te geloven dat elk gedrag van een kind volledig en honderd procent het gevolg is van de volwassenen om het kind heen. Het kind zelf zou geen enkele eigen beslissingsruimte hebben, geen autonomie, geen verantwoordelijkheid voor het eigen gedrag. Alles is altijd de schuld van de ouder, de docent, het systeem.

Kinderen worden daarbij voortdurend neergezet als extreem gevoelig, snel overprikkeld en kwetsbaar. Maar iedereen met echte ervaring met kinderen en jongeren weet dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen overprikkeling en de manier waarop iemand daarop reageert, en bewust sabotage-, machts- en pestgedrag. Die twee worden tegenwoordig structureel op één hoop gegooid, en dat is een ernstige denkfout.

Pestgedrag ontstaat niet uit overprikkeling. Pestgedrag ontstaat uit de behoefte om te domineren. Dat kan voortkomen uit onzekerheid, maar ook uit een opvoeding waarin een kind te veel heeft mogen bepalen zonder tegenspraak. Op het moment dat zo’n kind dan geconfronteerd wordt met een simpele grens, zoals “nu moet je even stil zijn”, “nu moet je opletten”, of “nu ruim je je bordje op”, volgt boos en opstandig gedrag. Niet omdat het kind overprikkeld is, maar omdat het niet gewend is dat iemand anders autoriteit uitoefent. De onderliggende boodschap is dan: wie ben jij om mij te vertellen wat ik moet doen?

Dit is precies het probleem van permissive of zogenaamde gentle parenting. Grenzen ontbreken, alles is onderhandelbaar, en kinderen krijgen dezelfde rechten als volwassenen zonder de bijbehorende plichten. Dat is geen gezonde ontwikkeling. In de volwassen wereld heeft iedereen rechten én verantwoordelijkheden. Dat leer je niet door alles vrijblijvend te maken.

Overprikkeling bestaat, absoluut. Een jong kind kan overprikkeld raken omdat het te moe is, bijvoorbeeld na een lange dag zonder voldoende rust. Een ouder kind kan overprikkeld raken door frustratie, bijvoorbeeld wanneer een proefwerk te moeilijk is en niet wordt begrepen, en er vervolgens nog extra eisen worden gesteld. Dat zijn herkenbare situaties waarin begeleiding, rust en ondersteuning nodig zijn.
Maar dat is iets totaal anders dan structureel sabotagegedrag, grensoverschrijdend gedrag en doelbewuste provocatie. Dat laatste komt voort uit gebrekkige begrenzing, verwendheid en soms uit zwaardere psychische problematiek. Door dit alles te blijven framen als “overprikkeling” ontneem je kinderen juist de kans om verantwoordelijkheid te leren nemen voor hun gedrag.
Onlangs zag ik in een winkel een vader met een kind van ongeveer zes of zeven jaar bij het gebak. Het kind pakte zonder aankondiging een donut en vroeg terwijl het hem al vast had: “Mag ik een donut?” De vader zei dat ze straks zouden eten. Het kind nam vervolgens gewoon een hap, keek de vader uitdagend aan, en de vader zei niets. Hij zuchtte, legde de donut in het mandje en zei impliciet: nu moeten we die wel kopen.
Dat vind ik onacceptabel. Waarom begrens je je kind niet? Waarom corrigeer je dit gedrag niet? Waarom leer je geen oorzaak en gevolg? In zo’n situatie zou je de donut kunnen betalen en hem vervolgens voor de ogen van het kind weggooien, zodat duidelijk wordt dat grensoverschrijdend gedrag geen beloning oplevert. Dat is geen hardheid, dat is opvoeding.


Ik ben zelf opgevoed met zeer strenge ouders, maar ik heb daardoor wel geleerd wat oorzaak en gevolg zijn. Ik heb mijn ouders nooit in het openbaar durven uitschelden of schoppen. Ik heb nooit tegen een docent durven schreeuwen dat diegene zichzelf iets aan moest doen, of dat ik zijn uiterlijk zou vernielen. Dat soort gedrag was simpelweg onacceptabel.
En dat is het punt. Dat gedrag is niet het gedrag van een overprikkeld kind. Dat is het gedrag van een kind met serieuze gedragsproblemen. Zulke kinderen hebben duidelijke grenzen nodig en in veel gevallen professionele hulp. Door alles te blijven vergoelijken en psychologiseren, maak je het probleem alleen maar groter, voor het kind zelf én voor de samenleving waarin het moet functioneren.


Ik denk dat dit ook het probleem is. Managers zonder genoeg wetenschappelijke kennis om het te begrijpen die denken dat handelen bij overprikkeling en pestgedrag hetzelfde is.


Iemand die achter de kassa werkt gaat zich ook niet laten bedreigen met de dood omdat de Grolsch niet meer in de korting is.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 08:38 schreef sigme het volgende:

[..]
Hoofdzaken en bijzaken, doel en middel.

Is je doel om op fok nuttig advies en inzicht te krijgen? Dan dient het uit je slof schieten je doel niet.
R_one is een bijzaak. Leer bijzaken negeren, of soepel af te handelen.

Maar wat je dus hier nu (weer) etaleert is je onvermogen om dat goed uit elkaar te houden door je
a) te verliezen in een bijzaak en b) alle omstanders tegen je in het harnas te jagen

Ik snap dat je vindt dat je GELIJK hebt. Misschien heb je dat ook wel. Maar het is niet wat je wil halen, dat gelijk. Je wil soepel kunnen bewegen tussen collega's. Of tussen fokkers. Of tussen andere mensen die niet gevraagd hebben om jouw aanwezigheid.

Waarom moet ik me aanpassen aan iemand die verbaal vervelend is? Ik vind dit maar raar. Omdat ik een vrouw ben moet ik alles slikken?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 10:16 schreef sigme het volgende:

[..]
Nee joh, dat heeft niks te maken met je sexe. Het heeft te maken met of je soepel wil invoegen.
Wil je minder problemen met collega's dan heb je minder problemen nodig in de omgang met mensen. Mannen, vrouwen, en los van jouw sexe, opleiding, positie, functie.

Maar het kan zijn dat dat voor jou niet haalbaar is hoor. Dan gaan je problemen met werk ook vermoedelijk blijven, hoewel je altijd een keertje mazzel kan hebben en jouw stekeligheid een keer toevallig niemand tegen je opzet.

Ik heb geen ruzie met collega's. Dat is totaal niet wat hier speelt en een extrapolatie die niet klopt.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 10:57 schreef sigme het volgende:

[..]
Management zijn ook collega’s. En je hebt geen ruzie, je hebt moeilijkheden met jezelf er in te passen.

Dat is wederom ook niet wat er speelt. Ik pas me juist enorm aan, laat te lang over me heen lopen, stel grenzen maar neem die terug, blijf mezelf verontschuldigen en verklaren en dan word ik geframed. En dán pas ben ik assrtief. Je leest niet goed.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 11:12 schreef Friday12 het volgende:
We zien hier ook je gedrag he.

Jij denkt dat gedrag niet situationeel is?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:28 schreef Lienekien het volgende:
Sommige problemen gaan het vermogen van een groepje users op een forum echt wel te boven. Jouw kwestie is zo veelomvattend dat er meer voor nodig is om daar uit te klimmen dan wat (goedbedoelde) adviezen van vreemden.

De analyse heb je zelf al uitgebreid gedaan en met ons gedeeld. Je hebt (h)erkenning gevonden voor hoe lastig het politieke spel kan zijn in werksituaties. Je wil weten hoe je vanaf nu de valkuilen kan vermijden.

Niemand hier kan je daar een pasklaar antwoord op geven. Users kunnen je hooguit stukjes voor de puzzel aanbieden die jij dan beoordeelt en wel of niet toevoegt aan je plaatje. Je analyse is op een gegeven moment wel aardig compleet en die steeds maar weer voor jezelf herhalen voegt imo weinig toe. Je zult er in de praktijk mee aan de slag moeten. Dan komt het erop aan. Dan zou je concrete begeleiding en feedback goed kunnen gebruiken bij waar je dan concreet tegenaan loopt.

Twee factoren werken hier op het forum momenteel niet in je voordeel: je wens om niet expliciet te bespreken wat je werkomgeving is met waar je concreet tegenaan loopt. En je neiging om voornamelijk in te gaan tegen reacties die je onterecht en onjuist vindt, in plaats van terechte, valide punten op te pakken en daarop voort te borduren. Het blijft nu geregeld steken op ‘jullie snappen me niet’ en ‘ik laat me door niemand domineren’. Dat laatste voelt assertief, maar je verliest daardoor zichtbaar goodwill.

Hoofd- en bijzaken. Doel en middelen. Sigme heeft hier een paar goede posts aan gewijd en ik deel haar conclusie dat je je richt op bijzaken en het middel van dit topic/deze users niet goed benut om je doel te bereiken. Daarbij ga ik ervan uit dat je wél een constructief doel voor ogen hebt. (Dus dat je dit topic niet gebruikt om ‘lekker’ van je af te bijten.)

Mijn conclusie en advies. Of je richt je meer op constructieve bijdrages van mensen en probeert verder te komen door daar met hen op voort te borduren (al dan niet in dm). En/of je concludeert dat je geen nut meer verwacht van het voortzetten van dit topic en dan brei je er een eind aan.

Dit wilde ik kwijt nadat ik de afgelopen dagen alleen heb meegelezen. Doe ermee wat je wil. Ik verwacht/hoef niet per se een reactie.

Bijna de helft van de reacties vindt plaats in DM. Jij ziet alleen het topic

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:28 schreef Friday12 het volgende:

[..]
Naja je bent consistent in je agressieve houding naar mensen en vooral mannen. En niets is jouw schuld.

Jij gedraagt je op het werk zoals online?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:51 schreef Armani XL het volgende:

[..]
Maar is het dan niet logisch dat mensen die je willen helpen gefrustreerd raken omdat je ze maar halve info geeft.
Zet het dan gewoon in een spoiler, dan kan het alleen door ingelogde users gezien worden.

Anders ga ik me een beetje afvragen of dit topic of onderwerp wel nut heeft als alles alleen privé gedeeld wordt.

Sluit het maar, de aanvallen vind ik buiten proportie.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 13:41 schreef Friday12 het volgende:

[..]
Het heeft wel enige reflectie ervan na. En ik ga ervanuit bij de meeste. Ook bij jou

Dan heb je duidelijk geen kennis van gedragspsychologie.

Denk je dat Hitler hetzelfde was bij Eva als bij vergaderingen? Dat Kim Jong Un zijn dochter mishqndelt bijv?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:21 schreef Friday12 het volgende:

[..]
Ik denk wel dat jij hetzelfde bent ook al heb je bet niet door

Ik heb genoeg twofaced mensen meegemaakt om het te weten.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:03 schreef sigme het volgende:
Je moet beter leren schieten, @:ansa Zowel je kogels als je geschut als je doelwit.
En je zou vaker je kanonnen binnenboord moeten houden. Veel vaker. Heel veel vaker.

Wellicht. Ik heb gelukkig ook andere wapens.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:40 schreef r_one het volgende:

[..]
Nou dat.

Ik heb nou 24 uur de spreekwoordelijke 'advocaat van de duivel' gespeeld (_{ik schijn het nog te kunnen} ) en het resultaat is zoals verwacht: elke vorm van tegenspraak wordt niet geduld. En daar kan je dan op twee manieren op reageren ....zij kiest ervoor door het te pareren met een superioriteitsstatement: wij hebben er geen verstand van, van niks, zij wel, van alles, en dat wordt ingepeperd. Met de nodige verwensingen en classificaties als je haar geen gelijk geeft..

Ik vrees met grote vreze dat dat ook het probleem is waar zij IRL in haar werk telkens op vastloopt. Maar die beoordeling laat ik bij haar.

_{Disclaimer: dit is een oprecht serieuze reactie, niet om te flamen, wel om te duiden. En hopelijk voort te helpen.}

Er is een wezenlijk verschil tussen symmetrische en asymmetrische relaties. Dat verschil is geen nuance, maar een structureel gegeven dat bepaalt wat iemand kan zeggen, doen en verdragen.
In een symmetrische relatie bestaat geen formele afhankelijkheid. Er is geen hiërarchie, geen sanctiemacht en geen reëel risico op verlies van bestaanszekerheid. Beide partijen kunnen zich uitspreken, grenzen stellen en kritiek leveren zonder dat dit directe gevolgen heeft voor inkomen, veiligheid of toekomst. In zo’n context kan iemand fel, direct of scherp zijn. Dat is geen teken van verbittering, maar van vrijheid.
In een asymmetrische relatie is die vrijheid er niet. Werkrelaties en intieme relaties waarin toekomst, financiën of stabiliteit gedeeld worden, zijn per definitie ongelijk verdeeld. De ene partij heeft meer macht, meer beslissingsruimte en meer mogelijkheid om consequenties op te leggen. In zo’n context kan iemand wel degelijk zien dat iets onredelijk of schadelijk is, maar het niet uitspreken. Niet uit gebrek aan assertiviteit, maar uit zelfbescherming.
Dat leidt tot aanpassing. Tot inslikken. Tot meebewegen met eisen die men inhoudelijk afwijst. Niet omdat men het ermee eens is, maar omdat de prijs van tegenspraak te hoog is. Wanneer die situatie structureel wordt, spreken we niet meer over een persoonlijk tekort, maar over uitbuiting. Dat woord wordt niet lichtvaardig gebruikt en duidt op een langdurige overschrijding van grenzen binnen een machtsverhouding waarin reële uitwegen ontbreken.

Het feit dat problemen zich juist manifesteren in werk en daten is daarom logisch. Dat zijn precies de contexten waarin afhankelijkheid ontstaat. Niet omdat iemand daar minder sterk is, maar omdat de structuur daar minder veilig is. Assertiviteit verdwijnt niet in die contexten, maar wordt onderdrukt, vertraagd of tegen de persoon zelf gebruikt.

Gedrag in een vrije, symmetrische context kan niet worden gebruikt als maatstaf voor functioneren in een afhankelijke context. Die gelijkstelling is inhoudelijk onjuist. Het onderscheid zien tussen die twee is geen gebrek aan zelfinzicht.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 14:53 schreef sigme het volgende:

[..]
Ik vrees dat voor andere wapens hetzelfde geldt. Je lijkt ze niet goed in te zetten; waarbij ik gok dat je ook andere wapens te snel, te grof, te ongericht inzet.

Juridisch taalgebruik, mails, escaleren, indekken, verklaren, al die zaken heb ik je zien opnoemen. Elk van die middelen *kan* nuttig/gepast/professioneel zijn. Maar ik denk dat jij (te vaak) die middelen inzet op ongepaste wijze, op onjuiste momenten, naar/aan de verkeerde personen. En dan zijn ze niet alleen niet nuttig, maar zelfs schadelijk. Voor jou.

Zoals jij het noemt: je ziet onvoldoende hoe de kantoorpolitiek werkt. Zoals ik het noem: jij onderscheidt onvoldoende doel/middel en hoofdzaak/bijzaak. Maar het komt op hetzelfde neer: je wordt niet gepruimd en jijzelf ziet niet hoe jij zelf dat veroorzaakt.

Jij hebt duidelijk niet gelezen als je denkt dat ik bij de eerste problemen gelijk mijn jurist bel.

quote:

Op maandag 5 januari 2026 15:09 schreef r_one het volgende:

[..]
Tot hier.

Wáárom wil je alles op een hoogdravend wetenschappelijk niveau, ook hier, onderbouwen?
Ik bedoel, er zijn bar weinig mensen die je 'analyse' dan tot zich nemen. Dan streef je je doel voorbij. En dan voel jij je onbegrepen.

_{Wil je niet anders of kun je niet anders?}

Of kan jij niet op dat niveau denken?