FOK!forum / Ouder(s) / [OUD] Hoe gaat het met ons? #22
F_rzaterdag 8 februari 2020 @ 20:07
Een nieuw deel, met letterlijk en figuurlijk een nieuwe ronde, nieuwe kansen ;).
McLaurazondag 9 februari 2020 @ 15:27
quote:
0s.gif Op vrijdag 7 februari 2020 18:51 schreef Hupje het volgende:

[..]

Ik snap niet helemaal hoe je dit bedoelt, waar was je nonchalant mee?

Verbinden met WiFi netwerken, bluetooth etc. Ik werd even geconfronteerd met traceerbaarheid en dat vond ik nooit zo interessant.

Ik heb mijn mans telefoon en zelfs die van zoon niet beschikbaar om te checken. Niet nodig, vind ik.
Roxy_Monkezondag 9 februari 2020 @ 22:50
Ik heb jullie sterktewensen en aanmoedigingen gelezen en ik stel ze erg op prijs. Ik kan ze goed gebruiken nu, vrees ik. Ik heb het even moeilijk. Ex krijgt morgen de sleutel en ik heb last van bepaalde emoties, de angst van ''red ik het wel alleen'' (ook financieel, ik weet nu al dat eind augustus mijn contract afloopt) en verlatingsangst. Die verlatingsangst is een van de redenen dat het zo moeilijk was om weg te gaan in the first place. Het werkt verlammend.

(Overigens is die verlatingsangst een gevolg van mijn jeugd; het is gebleken dat mijn jongere broer hechtingsproblematiek heeft - en ik dus waarschijnlijk ook. In plaats van veilig gehecht ben ik ambivalent gehecht. Hug your kids, people! Je wil niet dat ze in mijn schoenen eindigen.)

Helpt niet mee dat ex na wekenlang hinten op bepaalde dingen achterlaten, nu opeens toch besloten heeft die dingen toch mee te nemen. Een dure koffiemachine die ik voor moederdag nummer 4 kreeg na 3 moederdagen niks gehad te hebben steekt met name. Ik gebruik het ding elke dag, hij drinkt niet eens koffie. Het is maar materie en ik kan heus wel zonder overleven, maar het maakt me gewoon boos. Ex vindt vervolgens dat ik te verongelukt doe, en dat ik hem zich schuldig laat voelen over wat hij allemaal meeneemt. Insert het dreigement dat ik ''normaal'' moet doen of hij neemt echt alles mee (vooralsnog laat hij de kinderkamers grotendeels staan). Ja en dat vind ik dus moeilijk, want ik vind het emotioneel om sommige spullen te zien gaan.

Pffrt. Ik ga proberen te slapen. Morgen werk ik gewoon, hij krijgt de sleutels in de ochtend en gaat daarna met zijn nieuwe vriendin wat spullen overbrengen.

[ Bericht 0% gewijzigd door Roxy_Monke op 09-02-2020 23:05:48 (Late night grammatica :') ) ]
Hupjezondag 9 februari 2020 @ 22:54
:* Succes morgen
Lemijnzondag 9 februari 2020 @ 23:00
Logische gevoelens! Wat hij doet is gewoon een rotstreek. En ondanks je angst weet ik zeker dat je het wl kan! :* .
Limonezondag 9 februari 2020 @ 23:00
Ach Roxy :* Jij bent niet gek, jij bent geweldig, je leven wordt vanaf dinsdag een stuk beter en je gaat het redden en meer nog dan gedacht.

Dat koffiezetapparaat is natuurlijk kut. Klootzak.
Roxy_Monkezondag 9 februari 2020 @ 23:08
Jullie zijn echt VET lief. O+ Ik kan het ook wel, en ik doe het, en het komt goed, maar het is even gewoon superkut en moeilijk.

Oh en mijn ex is een lul. Ja. :P
Leandrazondag 9 februari 2020 @ 23:31
Laat m lekker stikken met jouw koffiezetapparaat, het is puur treiteren wat hij doet, ik hoop dat zijn nieuwe vriendin hem al goed genoeg kent om te weten dat hij helemaal geen koffie drinkt, die zal zich dan ook snel genoeg afvragen waarom hij dat ding zo nodig mee moet nemen.
YPPYzondag 9 februari 2020 @ 23:54
Roxy, je kn het zelf! En echt, dat gaat makkelijker worden dan samen. Je gaat nu je eigen leven, en dat wordt geweldig!!! :*
FlyingFishmaandag 10 februari 2020 @ 00:49
Nog even doorbijten Roxy, dan heb je het zwaarste gehad en kun je weer echt beginnen met opbouwen! En ja, toch nog dingen meenemen is een rotstreek, maar tegelijkertijd zijn het zijn maar spullen, zelfs al heeft het een emotionele waarde. En die emotionele waarde is ook aan hem gelinkt, dus misschien is het voor een frisse start op de langere termijn juist wel fijn dat ze weg zijn. Straks heb je je eigen huis, je eigen spullen en weer rust om je heen, dat is veel meer waard. En alleen ben je ook nooit meer echt nu je moeder bent. Succes, hopelijk heb je morgen een lekker drukke dag op je werk!
Vivmaandag 10 februari 2020 @ 01:59
Hup Roxy Hup *O*

Je kan het heus. Hoeveel steun heb je nu werkelijk aan hem gehad? En als je dat wegstreept tegen al het drama dat hij veroorzaakte, wat blijft er dan nog van over? Volgens mij wordt het er juist alleen maar makkelijker op. ;) :*
Gaoxingmaandag 10 februari 2020 @ 05:17
Zie het maar als een medaille dat hij toch het koffiezetapparaat mee wil: je doet het kennelijk te goed. Hij moest toch iets vinden om je te raken. Wat een eerste klas rotstreek.
Tink89maandag 10 februari 2020 @ 06:10
Go Roxy! Je kunt het. Met heel veel liefde, ongetwijfeld wat tranen en straks vooral lucht, ruimte en vrijheid. Focus daarop en laat hem stikken in die koffie :*
livelinkmaandag 10 februari 2020 @ 07:14
Je bent van hem af, Roxy! Ik kan me al je angsten en je boosheid zo goed voorstellen, maar het belangrijkste is dat je nu verder kan.
En wees hem alsjeblieft niet dankbaar voor wat hij eventueel laat staan. Dat verdient hij niet.
Limonemaandag 10 februari 2020 @ 07:22
Je vervangt toch wel de sloten, morgen?
Adrian4maandag 10 februari 2020 @ 07:34
:* Roxy
Ik vind je zo dapper!
BEmaandag 10 februari 2020 @ 07:46
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 05:17 schreef Gaoxing het volgende:
Zie het maar als een medaille dat hij toch het koffiezetapparaat mee wil: je doet het kennelijk te goed. Hij moest toch iets vinden om je te raken. Wat een eerste klas rotstreek.
Dit!
Echt, fuck hem! :{w

You go girl! 😘
Kyaramaandag 10 februari 2020 @ 07:55
Succes vandaag Roxy. Jij kan dit! :*
McLauramaandag 10 februari 2020 @ 08:03
Zet 'm op Roxy!
miss_slymaandag 10 februari 2020 @ 08:05
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 05:17 schreef Gaoxing het volgende:
Zie het maar als een medaille dat hij toch het koffiezetapparaat mee wil: je doet het kennelijk te goed. Hij moest toch iets vinden om je te raken. Wat een eerste klas rotstreek.
Dit is zo waar! Hij zoekt naar iets om je te raken, want hij ziet dat jij het heel goed kan en doet zonder hem!
Het is even moeilijk, maar wat zal het straks nog heter gaan met je! Zet ‘em op!
vencodarkmaandag 10 februari 2020 @ 08:29
Wat een rotzak inderdaad. :{w Dat zijn pesterijen, precies zoals iemand hier al benoemde.
Jammer dat hij je dat niet eens gunt. Zegt heel veel over zijn karakter ook.

Helemaal niet gek dat je emotioneel bent nu met deze dagen en die spullen. Het is toch wel een heftige, spannende tijd nu het allemaal gaat gebeuren.
Je bent een slimme dame dus je redt het zeker wel en je hebt genoeg vrienden die je kunnen steunen en helpen. Al is het maar om even uit te janken.
Het komt goed, heeft alleen tijd nodig. :*
OliviaIsTakenmaandag 10 februari 2020 @ 08:29
Sterkte Roxy! Jij kan dit heus!
YPPYmaandag 10 februari 2020 @ 08:29
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 05:17 schreef Gaoxing het volgende:
Zie het maar als een medaille dat hij toch het koffiezetapparaat mee wil: je doet het kennelijk te goed. Hij moest toch iets vinden om je te raken. Wat een eerste klas rotstreek.
De gouden medaille voor jou! Zet ‘m op vandaag. Nieuwe sloten en dan is je plek voor jullie samen! O+
Roxy_Monkemaandag 10 februari 2020 @ 08:36
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 07:14 schreef livelink het volgende:
En wees hem alsjeblieft niet dankbaar voor wat hij eventueel laat staan. Dat verdient hij niet.
Probleem is dat hij dus wil dat ik grote dankbaarheid toon voor wat hij wel achterlaat. Dat is onderdeel van het 'normaal doen'. Alleen, ik kan het niet. Ik kan een beetje tandenknarsend 'bedankt hoor' zeggen maar hij wil dat ik oprecht en enthousiast dankbaar ben. Ik krijg het gewoon niet meer voor elkaar om dat te spelen. Zelfde geld voor die sloten veranderen, als ik dat doe dan zal hij ook zijn dreigement ten uitvoer brengen.

Ik schiet mezelf ermee in mijn voet, want sommige dingen (zoals een tweede tv die hij wilde achterlaten) kan ik echt wel goed gebruiken. Maar ik ben half om half geneigd om het te appen dat hij gewoon de hele zooi maar meeneemt en dat ik wil dat over 2 dagen leeg is. Dan kan ik de sloten veranderen en ben ik ervan af.

Probleem is dat dat de verhoudingen wel echt enorm zal verslechteren en dat dat voor de kinderen weer niet goed is. Dus ik bijt op mijn lip.
Mrs.Peelmaandag 10 februari 2020 @ 09:04
Maar begrijp ik dan goed dat hij na vandaag nog niet klaar is? En dat hij van jou verwacht dat je hem ten alle tijde toegang tot jouw woning verschaft?

Roxy, die vent is gestoord, serieus. Wat een engnek. Ik zou denk ik wel de sloten veranderen en ook de wijkagent inlichten over de situatie.

En wat de anderen zeggen: jij verdient het goud, je kunt dit echt!
silliegirlmaandag 10 februari 2020 @ 09:06
Roxy, ik snap je gevoel helemaal, alles wat je kent, hoe vervelend soms ook, is wel bekend en daarmee voorspelbaar en vertrouwt. Alles wat nieuw is ken je nog niet, dat is eng.

Maar in dit geval; je wordt straks geen 100x per dag meer in de gaten gehouden. Je hoeft niet meer altijd op eieren te lopen om niks te triggeren. Je bent straks veilig in je eigen huis, hebt een eigen plek voor jou en je kids. Dat gaat je zoveel meer brengen dan de ellende waar je nu in zat.

En over wat voor koffieapparaat hebben we het? Misschien heeft iemand nog wat over?
Franny_Gmaandag 10 februari 2020 @ 09:12
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 08:36 schreef Roxy_Monke het volgende:

[..]

Probleem is dat hij dus wil dat ik grote dankbaarheid toon voor wat hij wel achterlaat. Dat is onderdeel van het 'normaal doen'. Alleen, ik kan het niet. Ik kan een beetje tandenknarsend 'bedankt hoor' zeggen maar hij wil dat ik oprecht en enthousiast dankbaar ben. Ik krijg het gewoon niet meer voor elkaar om dat te spelen. Zelfde geld voor die sloten veranderen, als ik dat doe dan zal hij ook zijn dreigement ten uitvoer brengen.

Ik schiet mezelf ermee in mijn voet, want sommige dingen (zoals een tweede tv die hij wilde achterlaten) kan ik echt wel goed gebruiken. Maar ik ben half om half geneigd om het te appen dat hij gewoon de hele zooi maar meeneemt en dat ik wil dat over 2 dagen leeg is. Dan kan ik de sloten veranderen en ben ik ervan af.

Probleem is dat dat de verhoudingen wel echt enorm zal verslechteren en dat dat voor de kinderen weer niet goed is. Dus ik bijt op mijn lip.
Deze man manipuleert je nog steeds. En dat laat jij toe. Hij heeft nog steeds macht en laat die ook gelden. Dus je bent van hem af, maar je bent helemaal niet van hem af, heb je dat ook door? Heb je hulp om ervoor te zorgen dat je dit wel voor elkaar krijgt? Zolang jij dit toelaat, gaat hij door he. En elke keer als jij denkt: nu is 't klaar, nu ben ik echt van hem af, weet hij toch weer iets te verzinnen waar jij gevoelig voor bent, en gaat hij hup weer een grens over.

En niet zeggen dat je over je heen laat lopen voor de kinderen aub. :{ .
Mariposasmaandag 10 februari 2020 @ 09:46
Staat er niets op papier over de verdeling van de boedel, @Roxy_Monke ?
Gaoxingmaandag 10 februari 2020 @ 09:48
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 08:36 schreef Roxy_Monke het volgende:
Zelfde geld voor die sloten veranderen, als ik dat doe dan zal hij ook zijn dreigement ten uitvoer brengen.

Ik schiet mezelf ermee in mijn voet, want sommige dingen (zoals een tweede tv die hij wilde achterlaten) kan ik echt wel goed gebruiken. Maar ik ben half om half geneigd om het te appen dat hij gewoon de hele zooi maar meeneemt en dat ik wil dat over 2 dagen leeg is. Dan kan ik de sloten veranderen en ben ik ervan af.

Probleem is dat dat de verhoudingen wel echt enorm zal verslechteren en dat dat voor de kinderen weer niet goed is. Dus ik bijt op mijn lip.
Ik kan me niet helemaal alles meer herinneren: is er ergens met een mediator of advocaat beschreven hoe alles nu verdeeld is? Want het moet toch na vandaag stoppen?

De sloten niet vervangen vind ik, gezien z'n overheersende gedrag, echt onverantwoord. Ook voor de kinderen.
Vivmaandag 10 februari 2020 @ 09:52
Roxy hoelang wil hij over die verhuizing doen dan? En was je serieus van plan om naderhand de sloten niet te vervangen omwille van de lieve vrede? :o Als daar gedonder van komt waar de kinderen last van hebben, dan komt dat volledig op zijn conto, niet op het jouwe. Hoe kun je straks rustig op de bank zitten (of in je bed liggen :X ) als hij zomaar binnen kan komen? Zelfs als hij er geen gebruik van maakt, zit hij toch nog continu in jouw hoofd.
lunapuellamaandag 10 februari 2020 @ 09:56
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 09:52 schreef ViviRAWRS het volgende:
Als daar gedonder van komt waar de kinderen last van hebben, dan komt dat volledig op zijn conto, niet op het jouwe.
Dit! Ik begrijp absoluut dat je op je tong bijt vanwege de kinderen, maar die goede verhouding is niet alleen jouw verantwoordelijkheid. Als hij eenmaal verhuisd is, heeft hij niks meer te zoeken in je huis. Jij krijgt straks toch ook geen sleutel van zijn huis?
LaBelleFleur27maandag 10 februari 2020 @ 10:00
Succes vandaag Roxy! Ik kom uit een soortgelijke situatie en heb de stap ook dood- en doodeng gevonden maar alles komt goed! Het gaat niet makkelijk worden en je zult zware momenten krijgen maar het weegt niet op tegen de psychische vrijheid die je ervoor terugkrijgt. Ik zag mijn ex vorige week langer dan anders en de spanning en alertheid kroop meteen weer onder mijn huid door alleen al non-verbale signalen en dan besef je je weer hoe het was en vooral hoe ongezond dat was. Heel veel succes en zet ‘m op! Je komt er wel! ^O^
Rijstebuiltjemaandag 10 februari 2020 @ 10:14
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 09:06 schreef silliegirl het volgende:

En over wat voor koffieapparaat hebben we het? Misschien heeft iemand nog wat over?
En dattum, en anders doe ik een bijdrage.

My hell, wat een flikker eerste klas. Ik kon me niet indenken, dat er zulke slechte mensen bestaan, maar blijkbaar kan het. :{

Ik wens je alle succes vandaag Roxy. :*
gewoonmezelf87maandag 10 februari 2020 @ 10:42
Roxy, allereerst durf ik met zekerheid te zeggen dat het goedkomt, toen ik alleen met de kinderen verder ging was ik bang, had nog nooit alleen gewoond en nu moest ik helemaal alleen met 2 kids verder... nu ruim 2 jaar verder denk ik, dat had ik eerder moeten doen...

Wb je ex... geef m ajb alles mee waar hij recht op denkt te hebben... en verander je sloten, hij blijft macht uitoefenen op jou en op deze manier ben je nooit echt vrij... en ja de kinderen gaan hier wat van meekrijgen maar dat doen ze toch, een mama die gebukt gaat onder papa zijn gedrag zien ze ook, zorg er voor dat ze in elk geval 1 veilige plek hebben en dat moet bij mama zijn, en dat kan alleen als mama zich ook veilig voelt in haar eigen huis.

Sterkte :*
vencodarkmaandag 10 februari 2020 @ 11:51
Welk dreigement voert hij dan uit als jij de sloten veranderd? Ik zou ook denken dat je alsnog gewoon de sloten moet vervangen maar ik begrijp best dat je daar toch huiverig voor bent.
Sterkte joh. :*
Gaoxingmaandag 10 februari 2020 @ 12:25
quote:
1s.gif Op maandag 10 februari 2020 11:51 schreef vencodark het volgende:
Welk dreigement voert hij dan uit als jij de sloten veranderd?
quote:
1s.gif Op zondag 9 februari 2020 22:50 schreef Roxy_Monke het volgende:
...Ex vindt vervolgens dat ik te verongelukt doe, en dat ik hem zich schuldig laat voelen over wat hij allemaal meeneemt. Insert het dreigement dat ik ''normaal'' moet doen of hij neemt echt alles mee (vooralsnog laat hij de kinderkamers grotendeels staan).
MissBlissmaandag 10 februari 2020 @ 12:28
Oh Roxy, wat heftig ook allemaal. Maar je bent er bijna vanaf! Je kan het, echt :*

Heb je nu geen tv? Ik heb nog een tv anders
Roxy_Monkemaandag 10 februari 2020 @ 12:39
Ik ga heus de sloten vervangen hoor, maar niet morgen al. Hij heeft in principe tot 1 maart om weg te zijn (maar ik verwacht dat hij al eerder helemaal over is). Op papier komt de complete inboedel aan hem toe. Ik kan dus wel mijn voet dwars zetten en nu de sloten veranderen maar dat heeft toch weinig zin, en zal de boel alleen maar op scherp zetten.

Ik besef heel goed wat hij doet. Er zit alleen zoals altijd een complexer verhaal achter dan ik hier zo kan vertellen. Ik ben me beetje bij beetje me los aan het maken, maar dat is een lang en complex proces juist omdat er kinderen bij betrokken zijn. Begrijp ook wel dat ik op deze manier handel in overeenstemming met het CB en JGT. Ik kan daar niet veel over kwijt, maar geloof me maar wanneer ik zeg dat dit echt de beste oplossing is voor de kinderen en hun welzijn - en dat er maatregelen getroffen zullen worden indien nodig. Niemand is gebaat bij escalatie.

Neemt niet weg dat ik gewoon baal op dit moment. Ik ben inmiddels thuis ipv op werk en mijn ex-schoonvader (schoonouders weigeren met me te praten, het is natuurlijk allemaal mijn schuld) heeft net demonstratief de salontafel opgepakt onder mijn handen vandaan zo ongeveer. :')
Roxy_Monkemaandag 10 februari 2020 @ 12:41
quote:
11s.gif Op maandag 10 februari 2020 12:28 schreef MissBliss het volgende:
Oh Roxy, wat heftig ook allemaal. Maar je bent er bijna vanaf! Je kan het, echt :*

Heb je nu geen tv? Ik heb nog een tv anders
Vet lief. O+ Ik moet even kijken hoe het loopt, bedankt voor je aanbod!
lunapuellamaandag 10 februari 2020 @ 12:58
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 12:39 schreef Roxy_Monke het volgende:
Ik ga heus de sloten vervangen hoor, maar niet morgen al. Hij heeft in principe tot 1 maart om weg te zijn (maar ik verwacht dat hij al eerder helemaal over is). Op papier komt de complete inboedel aan hem toe. Ik kan dus wel mijn voet dwars zetten en nu de sloten veranderen maar dat heeft toch weinig zin, en zal de boel alleen maar op scherp zetten.
Ah, gelukkig. Het klonk een beetje alsof je de sloten berhaupt niet 'mocht' vervangen. Dit klinkt redelijk (voor zover mogelijk dan, want het is nog steeds een bizarre situatie verder). Liefs. :* Logisch dat je baalt, het is ook niet leuk.
Leandramaandag 10 februari 2020 @ 13:25
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 00:49 schreef FlyingFish het volgende:
Nog even doorbijten Roxy, dan heb je het zwaarste gehad en kun je weer echt beginnen met opbouwen! En ja, toch nog dingen meenemen is een rotstreek, maar tegelijkertijd zijn het zijn maar spullen, zelfs al heeft het een emotionele waarde. En die emotionele waarde is ook aan hem gelinkt, dus misschien is het voor een frisse start op de langere termijn juist wel fijn dat ze weg zijn. Straks heb je je eigen huis, je eigen spullen en weer rust om je heen, dat is veel meer waard. En alleen ben je ook nooit meer echt nu je moeder bent. Succes, hopelijk heb je morgen een lekker drukke dag op je werk!
Andersom ook, helemaal met iets wat je zelf niet gebruikt maar je (ex-) partner wel.
Hij laat zich gewoon heel erg kennen.
Leandramaandag 10 februari 2020 @ 13:32
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 12:39 schreef Roxy_Monke het volgende:
Ik ga heus de sloten vervangen hoor, maar niet morgen al. Hij heeft in principe tot 1 maart om weg te zijn (maar ik verwacht dat hij al eerder helemaal over is). Op papier komt de complete inboedel aan hem toe. Ik kan dus wel mijn voet dwars zetten en nu de sloten veranderen maar dat heeft toch weinig zin, en zal de boel alleen maar op scherp zetten.

Ik besef heel goed wat hij doet. Er zit alleen zoals altijd een complexer verhaal achter dan ik hier zo kan vertellen. Ik ben me beetje bij beetje me los aan het maken, maar dat is een lang en complex proces juist omdat er kinderen bij betrokken zijn. Begrijp ook wel dat ik op deze manier handel in overeenstemming met het CB en JGT. Ik kan daar niet veel over kwijt, maar geloof me maar wanneer ik zeg dat dit echt de beste oplossing is voor de kinderen en hun welzijn - en dat er maatregelen getroffen zullen worden indien nodig. Niemand is gebaat bij escalatie.

Neemt niet weg dat ik gewoon baal op dit moment. Ik ben inmiddels thuis ipv op werk en mijn ex-schoonvader (schoonouders weigeren met me te praten, het is natuurlijk allemaal mijn schuld) heeft net demonstratief de salontafel opgepakt onder mijn handen vandaan zo ongeveer. :')
Wat een lamlul.... nou ja, we weten iig van wie je ex het heeft.
Laat hem vooral meenemen wat hij mee wil nemen, misschien zelf ook demonstratief een of ander prul dat hij niet hoefde mee te nemen in de verhuiswagen zetten, fuck them.

Echt.... al trekt hij de hele mieterse bende leeg, het komt wel goed, desnoods gaan we met een paar man met je naar Ikea.
Rijstebuiltjemaandag 10 februari 2020 @ 13:44
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 13:32 schreef Leandra het volgende:

[..]
Echt.... al trekt hij de hele mieterse bende leeg, het komt wel goed, desnoods gaan we met een paar man met je naar Ikea.
Count me in, maar dan voor een bijdrage.
Het komt goed Roxy... :*
Minarosamaandag 10 februari 2020 @ 14:03
Pff Roxy wat zul jij aftellen naar 1 maart. Slotenmaker als prioriteit nr. 1 die dag hoop ik. Wat een bevrijding als deze man je huis niet meer in kan. Ik kan me moeilijk voorstellen hoe het is als je constant dit soort bizarriteiten van hem moet tolereren zonder te mogen ontploffen.

Hoe diep ben je gezonken als mens als je de moeder van je kinderen, de veilige plek thuis van je kinderen, constant probeert aan te tasten just because you can - ik ben benieuwd of zijn nieuwe vriendin zich dat ook afvraagt.

Knap hoe je het welzijn van je kinderen elke keer voorop kan blijven zetten :*
silliegirlmaandag 10 februari 2020 @ 14:16
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 14:03 schreef Minarosa het volgende:
Pff Roxy wat zul jij aftellen naar 1 maart. Slotenmaker als prioriteit nr. 1 die dag hoop ik. Wat een bevrijding als deze man je huis niet meer in kan. Ik kan me moeilijk voorstellen hoe het is als je constant dit soort bizarriteiten van hem moet tolereren zonder te mogen ontploffen.

Hoe diep ben je gezonken als mens als je de moeder van je kinderen, de veilige plek thuis van je kinderen, constant probeert aan te tasten just because you can - ik ben benieuwd of zijn nieuwe vriendin zich dat ook afvraagt.

Knap hoe je het welzijn van je kinderen elke keer voorop kan blijven zetten :*
Dit soort mannen is, zeker in het begin, erg innemend hoor. Ik denk dat die nieuwe vriendin er of niks van mee krijgt, of dat ex het zo draait alles wat hij doet gerechtvaardigd is, want Roxy is de boeman (of vrouw, eigenlijk).

Je doet het goed Roxy! En ik snap heel goed dat je mee moet spelen om escalaties te voorkomen. Maar wat moet dat je een energie kosten. Nog heel even, de finish is in zicht! :*
Roomsnoesmaandag 10 februari 2020 @ 14:44
Roxy - je kan dit. Door hier te schrijven maak je al zo’n grote stap!
Is het huis na 1 maart onomstotelijk van jou? Dan idd de sloten die dag vervangen.

Spullen zonder waarde zijn te vervangen. Spullen met waarde zou ik ergens achterover drukken. Kan je die bij een kennis onderbrengen? Evt een citybox voor een maand?

En blij dingen (hier) opschrijven die gebeuren, dingen die hij meeneemt wie weet komt dat soort dokumentatie ooit van pas.
SacreCoeurmaandag 10 februari 2020 @ 14:44
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 12:39 schreef Roxy_Monke het volgende:
Ik ga heus de sloten vervangen hoor, maar niet morgen al. Hij heeft in principe tot 1 maart om weg te zijn (maar ik verwacht dat hij al eerder helemaal over is). Op papier komt de complete inboedel aan hem toe. Ik kan dus wel mijn voet dwars zetten en nu de sloten veranderen maar dat heeft toch weinig zin, en zal de boel alleen maar op scherp zetten.

Ik besef heel goed wat hij doet. Er zit alleen zoals altijd een complexer verhaal achter dan ik hier zo kan vertellen. Ik ben me beetje bij beetje me los aan het maken, maar dat is een lang en complex proces juist omdat er kinderen bij betrokken zijn. Begrijp ook wel dat ik op deze manier handel in overeenstemming met het CB en JGT. Ik kan daar niet veel over kwijt, maar geloof me maar wanneer ik zeg dat dit echt de beste oplossing is voor de kinderen en hun welzijn - en dat er maatregelen getroffen zullen worden indien nodig. Niemand is gebaat bij escalatie.

Neemt niet weg dat ik gewoon baal op dit moment. Ik ben inmiddels thuis ipv op werk en mijn ex-schoonvader (schoonouders weigeren met me te praten, het is natuurlijk allemaal mijn schuld) heeft net demonstratief de salontafel opgepakt onder mijn handen vandaan zo ongeveer. :')
Ik weet niet of je het beseft, want naar mijn mening laat je nog veel te veel over je heen lopen. En anders ben je bang oid, dat kan ook. Maar als op papier de inboedel hem toekomt laat hem lekker alles meenemen, want als hij zich nu zo gedraagt kan je er bijna op rekenen dat hij misschien na een x aantal weken nog om het n of ander zal komen en ja dan staat het toch op papier dat het eigenlijk wel van hem is.

Laat hem alles meenemen en vervang asap de sloten.
Vivmaandag 10 februari 2020 @ 17:39
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 14:44 schreef SacreCoeur het volgende:
Ik weet niet of je het beseft, want naar mijn mening laat je nog veel te veel over je heen lopen. En anders ben je bang oid, dat kan ook.
Ze heeft toch net uitgelegd dat ze (in overleg met de betrokken instanties) de confrontatie bewust niet aangaat? Hier is wel wat meer aan de hand dan gesteggel over een koffieapparaat h.

Roxy wat moeilijk moet dat zijn, en wat al gezegd is: wat een energie moet dat kosten. :*
SacreCoeurmaandag 10 februari 2020 @ 18:13
quote:
1s.gif Op maandag 10 februari 2020 17:39 schreef ViviRAWRS het volgende:

[..]

Ze heeft toch net uitgelegd dat ze (in overleg met de betrokken instanties) de confrontatie bewust niet aangaat? Hier is wel wat meer aan de hand dan gesteggel over een koffieapparaat h.

Ah daar heb ik overheen gelezen dan (ik lees altijd alles een beetje globaal door).

En dat het niet alleen om een koffieapparaat gaat snap ik, maar straks krijg je een vent die steeds meer noten op zijn zang krijgt omdat iedereen hem maar met fluwele handschoentjes aanpakt. Er staat op papier dat de inboedel eigenlijk zijn kant op moet en hij wilt graag dat ze hem op haar blote knien bedankt als hij het n en ander laat staan, maar zo werkt het natuurlijk niet. Daar krijg je vaak achteraf alsnog gezeik mee. Dan krijgt hij straks over van alles en nog wat een mening, want hij heeft toch dit en dat laten staan voor haar en de kinderen. Maar ik hoop dat ik ernaast zit.

Ik heb zelf een beetje een vurig karakter en vind het altijd lastig voor te stellen dat iemand zo over zich heen laat lopen, maar dat ligt meer aan mijn inlevingsvermogen op dat gebied. :)
Rijstebuiltjemaandag 10 februari 2020 @ 18:16
Ik kan mij herinneren dat aan boedel na de scheiding is aangeschaft oid, dat dat bij Roxy 'mag' blijven..
silliegirlmaandag 10 februari 2020 @ 18:45
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 18:13 schreef SacreCoeur het volgende:

[..]

Ah daar heb ik overheen gelezen dan (ik lees altijd alles een beetje globaal door).

En dat het niet alleen om een koffieapparaat gaat snap ik, maar straks krijg je een vent die steeds meer noten op zijn zang krijgt omdat iedereen hem maar met fluwele handschoentjes aanpakt. Er staat op papier dat de inboedel eigenlijk zijn kant op moet en hij wilt graag dat ze hem op haar blote knien bedankt als hij het n en ander laat staan, maar zo werkt het natuurlijk niet. Daar krijg je vaak achteraf alsnog gezeik mee. Dan krijgt hij straks over van alles en nog wat een mening, want hij heeft toch dit en dat laten staan voor haar en de kinderen. Maar ik hoop dat ik ernaast zit.

Ik heb zelf een beetje een vurig karakter en vind het altijd lastig voor te stellen dat iemand zo over zich heen laat lopen, maar dat ligt meer aan mijn inlevingsvermogen op dat gebied. :)
Je hebt nou eenmaal echt vervelende mensen in deze wereld.
Dit figuur klinkt alsnog hij nog enigszins te handel’en is als hij de controle heeft. Maar neem ‘m dat af en je hebt zeer waarschijnlijk een hoop gezeik. Leuk als je uit elkaar gaat en elkaar nooit meer hoeft te zien, maar ze hebben 2 kinderen samen. En hij zou de eerste niet zijn die een kind ook een prima drukmiddel vindt om de moeder alsnog te raken.

Dus jij hebt het over “over je heen laten lopen”; ik denk dat Roxy meebeweegt voor haar kinderen. En dat siert haar en maakt haar wat mij betreft mega sterk.
vencodarkmaandag 10 februari 2020 @ 20:23
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 18:45 schreef silliegirl het volgende:

[..]

Je hebt nou eenmaal echt vervelende mensen in deze wereld.
Dit figuur klinkt alsnog hij nog enigszins te handel’en is als hij de controle heeft. Maar neem ‘m dat af en je hebt zeer waarschijnlijk een hoop gezeik. Leuk als je uit elkaar gaat en elkaar nooit meer hoeft te zien, maar ze hebben 2 kinderen samen. En hij zou de eerste niet zijn die een kind ook een prima drukmiddel vindt om de moeder alsnog te raken.

Dus jij hebt het over “over je heen laten lopen”; ik denk dat Roxy meebeweegt voor haar kinderen. En dat siert haar en maakt haar wat mij betreft mega sterk.
Dit. Ik denk dat we sowieso maar op een bepaalde manier Roxy kunnen steunen, adviseren en meepraten.
Hoe lief bedoeld ook.
Zij weet met wie ze te maken heeft en hoe ze het beste met hem kan omgaan en hem in toom kan houden, wellicht.
Wij leven niet in die situatie en zeker niet met de gevolgen als ze het eens anders zal doen.
Ik kan erover meepraten wanneer je beter kan zwijgen ipv bekvechten. :P
Al zit ik dan niet in scheiding.

Go Roxy! *O*
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 09:49
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 18:45 schreef silliegirl het volgende:

Dus jij hebt het over “over je heen laten lopen”; ik denk dat Roxy meebeweegt voor haar kinderen. En dat siert haar en maakt haar wat mij betreft mega sterk.
Sterk, zeker weten.

Maar ik vind meebewegen wel een heel vriendelijk woord en nogal een understatement voor het gegeven dat een vrouw zo over haar grenzen (op het gebied van veiligheid en privacy etc) moet gaan om iemand 'in toom te houden'. En ik kan het ook echt niet over mijn toetsenbord krijgen dat zo jezelf moeten verloochenen en dankbaarheid veinzen om iemand te pleasen die de baas over je wil spelen en anders enge dingen kan gaan doen iets is dat je 'siert'.

[ Bericht 6% gewijzigd door Franny_G op 11-02-2020 09:55:18 ]
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 09:51
quote:
1s.gif Op maandag 10 februari 2020 20:23 schreef vencodark het volgende:

Ik kan erover meepraten wanneer je beter kan zwijgen ipv bekvechten. :P
Al zit ik dan niet in scheiding.
Dit is toch verschrikkelijk wat je hier even zo schrijft?
Leandradinsdag 11 februari 2020 @ 09:55
Als dit de manier is om de situatie veilig te houden, vooral voor je kinderen, dan snap ik het heel goed, daarbij is het nu min of meer eindig, want er is een datum, en dat is over minder dan 3 weken *O*

Ik snap het wel, soms moet je omwille van je kinderen keuzes maken die je nooit zou maken als hun veiligheid (en de jouwe) niet in het geding was.
Leandradinsdag 11 februari 2020 @ 09:56
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 09:51 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Dit is toch verschrikkelijk wat je hier even zo schrijft?
Het hoeft toch niet over haar huwelijk te gaan?
Roxy_Monkedinsdag 11 februari 2020 @ 10:02
Ik begrijp wat SC en Franny zeggen hoor, ik kan me goed indenken dat het frustrerend kan zijn om dit zo te lezen. Ik zie ook hoe dit opgevat kan worden als ''over je heen laten lopen''.

Dit soort situaties zijn denk ik vaak wel ingewikkelder dan ze op het eerste gezicht lijken. Het zou zo makkelijk zijn als iemand gewoon een soort monster is waartegen je kunt ageren, maar het is niet zo zwart-wit. Mijn ex heeft een hoop persoonlijke issues, die ook uit zijn jeugd en zijn opvoeding stammen. Hij heeft vervelende karaktertrekjes en een bijzonder normen en waardenstelsel. Tegelijkertijd is het ook iemand die bijvoorbeeld stopt om eendjes op de weg te redden, die relatief onbekenden zonder vragen zo 50km wil rijden om ze ergens af te zetten, die zorgde dat er een aangeklede knuffelbeer inclusief gevulde koffer op onze dochter bij de voordeur zat te wachten toen ze moeite had met afscheid nemen van de KDV-ruilbeer.

Hij erkent inmiddels ook tot op zekere hoogte dat hij een probleem heeft met agressie en woede en is hiervoor in therapie bij een therapeut gespecialiseerd in plegers van huiselijk geweld. En hij heeft zijn vader gisteren weggestuurd toen die zich te veel misdroeg (zijn ouders komen niet meer op de verjaardag van jongste zaterdag, omdat ik niet op de juiste toon 'hoi'' zei :') Om maar even aan te geven waar hij vanuit zijn jeugd tegenop moet boksen).

Natuurlijk is het ook gewoon af en toe een lul. En was er gewoon sprake van huiselijk geweld. Maar het is dus niet alleen maar dat. Ik weet tot op zekere hoogte wel hoe ik met hem om moet gaan om te zorgen dat dingen escaleren en ik ben ervan overtuigd dat dat beter is. Sillie slaat de spijker op zijn kop: hij heeft enorme behoefte aan controle. Het controleren met camera's etc. was bijvoorbeeld ook niet zozeer op mij gericht maar op het huis en zijn omgeving. Ik was daarin meer een soort collateral damage, en dat ik al die controle niet fijn vond was ondergeschikt aan die behoefte alles in de gaten te houden.

Zolang je binnen zijn stelsel opereert kom je een heel eind. Hij is redelijk op zijn eigen manier - helaas is dat niet altijd een redelijkheid die voor andere mensen navolgbaar is, maar h. Ik probeer hierbinnen zo goed mogelijk te navigeren. We hebben samen nu eenmaal kinderen en zullen om die reden alleen al nog lang genoeg met elkaar te maken hebben.

Als ik denk dat het nodig is, grijp ik wel in, en ik heb daarbij ook instanties die me bij kunnen staan. Ik heb afgelopen oktober dat gevoel gehad en toen heb ik de politie gebeld die binnen 20 minuten bij ons op de stoep stonden. Ik ben geen weerloos persoon, ik hang niet alleen maar het slachtoffer uit, ik kies bewust voor deze strategie om escalatie te voorkomen.
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 10:02
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 09:56 schreef Leandra het volgende:

[..]

Het hoeft toch niet over haar huwelijk te gaan?
Venco heeft daar al vaak genoeg iets over geschreven.
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 10:07
Roxy, ik ben inderdaad iemand die zich opvreet achter z'n beeldscherm, omdat ik onrechtvaardigheid slecht kan verdragen.

Ik vind het tegelijkertijd inderdaad ook niet aan mij om te oordelen over deze complexe situatie waar ik niet alles van weet. Wat ik wel heel belangrijk vind is, dat jij het idee hebt dat je een keuze hebt, dat jij je leven in eigen hand hebt of gaat nemen. Want je hebt kinderen samen, maar jij kunt en mag wel bepalen in hoeverre hij nog een rol heeft en invloed heeft op jouw leven. Ik hoop heel erg dat de toekomst je dat gevoel van autonomie en vrijheid gaat geven. :* .
vencodarkdinsdag 11 februari 2020 @ 10:15
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 09:51 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Dit is toch verschrikkelijk wat je hier even zo schrijft?
Wat bedoel je precies?
Ik hoop niet dat ik iets verkeerds zei.

Ik kan mij namelijk wel indenken dat het soms een kwestie is van: Choose your battles. Overal op reageren en altijd ‘terughappen’ is niet altijd het beste idee. En de verstandigste zijn.
Gaat niet eens om over je heen laten lopen, gaat soms om ‘nu even niet’.
Hoe leg ik dit uit? -O-

[ Bericht 2% gewijzigd door vencodark op 11-02-2020 10:22:06 ]
SacreCoeurdinsdag 11 februari 2020 @ 10:23
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 10:15 schreef vencodark het volgende:

[..]

Wat bedoel je precies?
Ik kan mij wel indenken dat het soms een kwestie is van: Choose your battles. Overal op reageren en altijd ‘terughappen’ is niet altijd het beste idee. En de verstandigste zijn.
Gaat niet eens om over je heen laten lopen, gaat soms om ‘nu even niet’.
Hoe leg ik dit uit? -O-
Ik weet natuurlijk niet hoe Franny het bedoelt en volgens mij weet je hoe ik erover denk :P

Als je zulke dingen als choose your battles en nu even niet over je partner (waar je je hele hebben en houden de rest voor je leven mee wil delen) is dat in mijn ogen niet ok. Het is geen schoolvriendje, maar de liefde van je leven toch? Ik zou het echt niet leuk vinden als mijn partner mij uit de tent aan het lokken is en ik dan de verstandigste moet zijn, het klinkt meer als een ouder/kind relatie dan een partner van gelijk niveau ofzo.

Aan de andere kant, ik ben er niet bij en misschien heb ik het verkeerd. Voor mij zou zoiets iig niet werken of iig ik zou het niet eens willen.
vencodarkdinsdag 11 februari 2020 @ 10:32
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 10:23 schreef SacreCoeur het volgende:

[..]

Ik weet natuurlijk niet hoe Franny het bedoelt en volgens mij weet je hoe ik erover denk :P

Als je zulke dingen als choose your battles en nu even niet over je partner (waar je je hele hebben en houden de rest voor je leven mee wil delen) is dat in mijn ogen niet ok. Het is geen schoolvriendje, maar de liefde van je leven toch? Ik zou het echt niet leuk vinden als mijn partner mij uit de tent aan het lokken is en ik dan de verstandigste moet zijn, het klinkt meer als een ouder/kind relatie dan een partner van gelijk niveau ofzo.

Aan de andere kant, ik ben er niet bij en misschien heb ik het verkeerd. Voor mij zou zoiets iig niet werken of iig ik zou het niet eens willen.
Je hebt best wel gelijk hoor. :@
En wellicht is mijn beeld van een gezonde, geheel ontspannen relatie wel vertroebeld ofzo.
Dit is ook mijn enige relatie ooit.

Mijn ouders zijn al 39 jaar getrouwd en ook van hen weet ik dat mijn vader bijv. nogal kan mopperen en onredelijk zijn. Mijn moeder laat hem dan ook gewoon even met rust.
Dat soort dingen?
Bij ons gaat dat niet zo rustig.
Dus ik herken in bepaalde mate wel wat Roxy schrijft. Ook over de lieve, positieve kanten trouwens.
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 10:55
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 10:15 schreef vencodark het volgende:

[..]

Wat bedoel je precies?
Ik hoop niet dat ik iets verkeerds zei.

Ik kan mij namelijk wel indenken dat het soms een kwestie is van: Choose your battles. Overal op reageren en altijd ‘terughappen’ is niet altijd het beste idee. En de verstandigste zijn.
Gaat niet eens om over je heen laten lopen, gaat soms om ‘nu even niet’.
Hoe leg ik dit uit? -O-
Venco, je hebt meer dan eens eea losgelaten over je relatie, en dat zijn dingen waarbij bij mij - en volgens mij niet alleen bij mij - alarmbellen gaan rinkelen. Als je dan uitgerekend in dit topic schrijft dat je uit ervaring weet dat je soms beter kunt zwijgen in plaats van bekvechten dan is het niet zo ingewikkeld om te bedenken hoe dat opgevat kan worden?

En dan 'ik hoop niet dat ik iets verkeerds zei'. Wat zou je verkeerd moeten zeggen? Er is hier niets verkeerd. Ik vind het alleen zorgelijk om te zien hoe jij van die dingetjes dropt en ze dan weer terugtrekt of relativeert. Verder weet ik ook niet hoe ik het moet inschatten, of het echt zorgelijk is of niet, dat weet alleen jij.
vencodarkdinsdag 11 februari 2020 @ 11:10
quote:
2s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 10:55 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Venco, je hebt meer dan eens eea losgelaten over je relatie, en dat zijn dingen waarbij bij mij - en volgens mij niet alleen bij mij - alarmbellen gaan rinkelen. Als je dan uitgerekend in dit topic schrijft dat je uit ervaring weet dat je soms beter kunt zwijgen in plaats van bekvechten dan is het niet zo ingewikkeld om te bedenken hoe dat opgevat kan worden?

En dan 'ik hoop niet dat ik iets verkeerds zei'. Wat zou je verkeerd moeten zeggen? Er is hier niets verkeerd. Ik vind het alleen zorgelijk om te zien hoe jij van die dingetjes dropt en ze dan weer terugtrekt of relativeert. Verder weet ik ook niet hoe ik het moet inschatten, of het echt zorgelijk is of niet, dat weet alleen jij.
Als je onder alarmbellen doelt op een onveilig thuis, eventueel sprake van geweld, dan heb je dat echt mis.
Ik heb misschien geen makkelijk huwelijk of een makkelijke partner maar er is echt geen enkele sprake van geweldig om onveilig huis.
Ik begrijp best dat ik zulke gedachten niet puur kan weghalen door deze post maar ik wil het wel benoemd hebben.
En ja, ik blijf er wel bij dat overal op reageren en overal over terug mopperen niet altijd nodig is.
Ik ken mijn man en ik weet ook wel dat je soms ‘mensen moet laten kletsen’ en negeren.

Gaan jullie er altijd op in als jullie partner moppert, klaagt of zeurt? Hoe leuk je relatie ook is?
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 11:15
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 11:10 schreef vencodark het volgende:

Als je onder alarmbellen doelt op een onveilig thuis, eventueel sprake van geweld, dan heb je dat echt mis.
Ik heb misschien geen makkelijk huwelijk of een makkelijke partner maar er is echt geen enkele sprake van geweldig om onveilig huis.
Ik begrijp best dat ik zulke gedachten niet puur kan weghalen door deze post maar ik wil het wel benoemd hebben.
Dat is goed om te lezen, venco.

quote:
En ja, ik blijf er wel bij dat overal op reageren en overal over terug mopperen niet altijd nodig is. Ik ken mijn man en ik weet ook wel dat je soms ‘mensen moet laten kletsen’ en negeren.

Gaan jullie er altijd op in als jullie partner moppert, klaagt of zeurt? Hoe leuk je relatie ook is?
Maar dat was niet waar het nu over ging hier he. Het ging over van alles moeten slikken, zoals Roxy nu doet, het zogenaamde 'meebewegen' omdat dat noodzakelijk zou zijn. Dat is echt een heel andere insteek.

Als mijn partner aan het mopperen of klagen is, dan maak ik daar of een grapje van, of ik mopper terug, of als ik het heel onterecht en vervelend vind, dan zeg ik daar op een assertieve manier iets van. Het hangt af van de situatie en mijn eigen bui/humeur. Ik ben niet echt het type dat iets helemaal negeert of laat gaan. :P . Hij doet dat andersom wel af en toe.
Leandradinsdag 11 februari 2020 @ 11:18
quote:
2s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 10:02 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Venco heeft daar al vaak genoeg iets over geschreven.
My bad.
vencodarkdinsdag 11 februari 2020 @ 11:19
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 11:15 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Dat is goed om te lezen, venco.
[..]

Maar dat was niet waar het nu over ging hier he. Het ging over van alles moeten slikken, zoals Roxy nu doet, het zogenaamde 'meebewegen' omdat dat noodzakelijk zou zijn. Dat is echt een heel andere insteek.

Als mijn partner aan het mopperen of klagen is, dan maak ik daar of een grapje van, of ik mopper terug, of als ik het heel onterecht en vervelend vind, dan zeg ik daar op een assertieve manier iets van. Het hangt af van de situatie en mijn eigen bui/humeur. Ik ben niet echt het type dat iets helemaal negeert of laat gaan. :P . Hij doet dat andersom wel af en toe.
Maar dat is, geloof ik zonder terug te lezen, wel waar ik op doelde. Ik kan heel goed indenken hoe Roxy nu met haar ex op deze manier omgaat.
Misschien begrijpen wij onze insteek verkeerd. :)
Clubsodadinsdag 11 februari 2020 @ 11:24
Nou ja, als mijn partner zich niet prettig voelt in een bepaalde situatie dan hebben we het er even over. Mopperen, klagen of zeuren gaat dan over lastige dingen op je werk, een regenbui op je kop of mensen die langzaam lopen in de supermarkt :P Dat ga ik niet negeren, daar zit iets dwars dus daar hebben we even aandacht voor. Bij langdurig gemopper (vaak is dat gepieker) zeg ik soms wel dat het misschien handiger is het even te 'parkeren'. Mopperen, klagen of zeuren op of over mij, dat gebeurt eigenlijk zelden :? We zijn allebei volwassen, als ik de was niet goed gedaan heb of te laat kom op een afspraak dan kunnen we het gewoon bespreken toch? Als ik mopper, klaag of zeur dan krijg ik te eten want dan ben ik hangry :') en dan zeg ik daarna sorry :+ Er zijn eigenlijk maar weinig situaties die ik zou moeten negeren.

Een relatie is heus water bij de wijn doen, rekening houden met elkaar en jezelf af en toe op de tweede plek zetten. Maar dat is volkomen wederkerig. Als een van beiden op zijn of haar tenen moet lopen, bang is voor de reactie van de ander, zich continu wegcijfert, dan is er iets niet in orde wat mij betreft. Zeg ik als kind wat in een gezin opgroeide waar het zo aan toe ging. Er is nooit een klap gevallen, maar de dreiging, onveiligheid en onvoorspelbaarheid waren zeker wel aanwezig.

[ Bericht 0% gewijzigd door Clubsoda op 11-02-2020 11:32:35 ]
SacreCoeurdinsdag 11 februari 2020 @ 11:25
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 11:10 schreef vencodark het volgende:

[..]

Als je onder alarmbellen doelt op een onveilig thuis, eventueel sprake van geweld, dan heb je dat echt mis.
Ik heb misschien geen makkelijk huwelijk of een makkelijke partner maar er is echt geen enkele sprake van geweldig om onveilig huis.
Ik begrijp best dat ik zulke gedachten niet puur kan weghalen door deze post maar ik wil het wel benoemd hebben.
En ja, ik blijf er wel bij dat overal op reageren en overal over terug mopperen niet altijd nodig is.
Ik ken mijn man en ik weet ook wel dat je soms ‘mensen moet laten kletsen’ en negeren.

Gaan jullie er altijd op in als jullie partner moppert, klaagt of zeurt? Hoe leuk je relatie ook is?
Onveilig thuis is niet alleen als je elkaar slaat oid, kan ook door ruzies zijn en hele dagen op elkaar vitten.

Zo vaak klaagt, zeurt of moppert hij niet :P dan was het allang ok bye, maar als het gebeurt ja dan ga ik daar op in. Doet hij overigens ook bij mij anders zou ik zo over hem heen walsen denk ik.
Clubsodadinsdag 11 februari 2020 @ 11:30
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 11:19 schreef vencodark het volgende:

[..]

Maar dat is, geloof ik zonder terug te lezen, wel waar ik op doelde. Ik kan heel goed indenken hoe Roxy nu met haar ex op deze manier omgaat.
Misschien begrijpen wij onze insteek verkeerd. :)
Maar dat is toch volkomen anders dan wanneer je een relatie hebt? In een relatie mag je iets van de ander verwachten (en andersom), die verwachtingen uitspreken en er vanuit gaan dat de ander zijn best doet aan jouw behoefte te voldoen. Met een ex is dat veel losser en draait het alleen om het belang van de kinderen. Je bent gewoon kwetsbaarder. Mijn ex is echt prima vent en we hebben goed contact, maar ik zet mezelf geregeld opzij, slik dingen en ben flexibel, op een manier waarop ik dat nooit zou accepteren van mijn partner. Met je ex doe je in het belang van je kind(eren) alles om hn relatie goed te houden, terwijl je met je partner in het belang van je kinderen alles doet om jllie relatie goed te houden. En inslikken, wegstoppen en niet over praten is wat mij betreft nooit een goede manier om je relatie blijvend goed te houden.
Franny_Gdinsdag 11 februari 2020 @ 11:34
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 11:24 schreef Clubsoda het volgende:

Een relatie is heus water bij de wijn doen, rekening houden met elkaar en jezelf af en toe op de tweede plek zetten. Maar dat is volkomen wederkerig. Als een van beiden op zijn of haar tenen moet lopen, bang is voor de reactie van de ander, zich continu wegcijfert, dan is er iets niet in orde wat mij betreft. Zeg ik als kind wat in een gezin opgroeide waar het zo aan toe ging. Er is nooit een klap gevallen, maar de dreiging, onveiligheid en onvoorspelbaarheid waren zeker wel aanwezig.
Ja precies. Het heeft ermee te maken dat je jezelf zodanig moet forceren dat jouw behoeftes en gevoelens voortdurend op de achtergrond komen te staan, en de ander altijd centraal staat. Jezelf weg moeten cijferen en zelfs dingen moeten doen of juist niet (bepaalde zaken uitspreken) die je zelf eigenlijk anders wil. Dan verdwijn jij, eigenlijk. Als dat lang genoeg duurt, raak je ook het contact kwijt met je eigen behoeftes en verlangens.

Dat is een totaal andere kwestie dan een keertje de verstandigste moeten zijn of eens iets even inslikken om misschien op een later moment op terug te komen.
vencodarkdinsdag 11 februari 2020 @ 11:52
Nou ja, weetje, ik wil niet over en weer uitgebreid discussiren over hoe k iets bedoel en hoe jullie het interpreteren. Dat vind ik zo op een forum heel lastig.
Het is niet zwart-wit en we denken allemaal vanuit een bepaald referentiekader.
Ik ga er dan ook niet hele uitgebreide posts aan wijden om mezelf en elk woord te verklaren.
Jullie bedoelen het allemaal goed en ik zie het als een stukje betrokkenheid ook, denk ik. :)
Phaidradinsdag 11 februari 2020 @ 12:00
quote:
0s.gif Op maandag 10 februari 2020 05:17 schreef Gaoxing het volgende:
Zie het maar als een medaille dat hij toch het koffiezetapparaat mee wil: je doet het kennelijk te goed. Hij moest toch iets vinden om je te raken. Wat een eerste klas rotstreek.
Mooie kijk, en kan me voorstellen dat je precies de vinger op zijn zere plek legt.

Roxy, je bent een supervrouw en supermoeder. Jij kan dit, ik weet het zeker! :*

Enneh.. geef even een gil als je idd een ander koffiezetapparaat nodig hebt O-) c_/

[ Bericht 14% gewijzigd door Phaidra op 11-02-2020 12:46:05 ]
Vivwoensdag 12 februari 2020 @ 08:40
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 11:30 schreef Clubsoda het volgende:
Met je ex doe je in het belang van je kind(eren) alles om hn relatie goed te houden, terwijl je met je partner in het belang van je kinderen alles doet om jllie relatie goed te houden.
Mooi! O+
Roxy_Monkewoensdag 12 februari 2020 @ 21:56
Ik wilde nog op een paar dingen ingaan maar je zult natuurlijk net zien dat beide kinderen net nu weer eens de hoesteritus hebben elke avond/nacht :'). Het is bijna 22 uur en ik heb ze nog steeds niet allebei definitief op bed omdat ze elkaar blijven wakker hoesten.

Dat, en dan overdag sjouwen en schoonmaken en regelen en doen, pff. Dus dat en wat dm's/pm's beantwoorden moet even wachten, vrees ik. Ik kom er nog op terug.

Ik heb wat vriendinnen om hulp gevraagd maar dat is doordeweeks natuurlijk lastig met werk en/of kinderen. Gelukkig komt mijn moeder morgen wel een uurtje bijspringen in de middag. Maar het krijgt vorm, er verdwijnen steeds meer spullen van ex (lang verhaal, maar hij brengt alles stuk voor stuk over in zijn eigen auto want hij wil perse geen verhuiswagen en accepteert ook niet dat ik er 1 inschakel. Ik weet het. Breek me de bek niet open) en er komen steeds meer van mijn spullen op zijn plaats.
Roxy_Monkewoensdag 12 februari 2020 @ 21:58
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 februari 2020 12:00 schreef Phaidra het volgende:

Roxy, je bent een supervrouw en supermoeder. Jij kan dit, ik weet het zeker! :*
Dit vind ik echt zo ontzettend lief. O+ O+ O+ Dank je wel.
Franny_Gdonderdag 13 februari 2020 @ 14:35
Wellicht relevante info:

https://www.rtlnieuws.nl/(...)bespioneerd-telefoon
BEdonderdag 13 februari 2020 @ 16:33
Ik moest er ook aan denken Franny!
Ticootjedonderdag 13 februari 2020 @ 17:37
Ik vroeg me meteen af hoe ik dat kon installeren op ios.

:D

Maar daar wordt alleen het delen van icloud gegevens als optie gegeven. Nou die heb ik allemaal al.
Lemijndonderdag 13 februari 2020 @ 17:42
Ik was eigenlijk al licht geshockeerd hoeveel ik hier al las over indirect controleren door saldi te checken biivoorbeeld. Of locaties van telefoons. Ik vroeg me daarbij af of de ander dat weet en wat die ervan vindt. Het idee dat een partner altijd alles mag weten staat me al niet aan, laat staan zulke uitwassen als in dat artikel.
Ticootjedonderdag 13 februari 2020 @ 17:48
Het wordt alleen wat vervelend als je ergens bent terwijl je partner denkt dat je op je werk zit.
Fazzdonderdag 13 februari 2020 @ 23:26
Ook daar kunnen allerlei redenen voor zijn :)

Het niets-te-verbergen argument is wat mij betreft nog steeds geen reden dat een partner alles maar moet weten.

Gelukkig interesseert mijn vriend zich net zo min in dit soort gadgets als ik doe ^O^
Tink89vrijdag 14 februari 2020 @ 08:45
Mijn man boeit het gelukkig ook niets, we bellen of appen wel als we willen weten waar de ander is. Geen apps of andere manieren om dat te checken. Mijn vingerafdruk staat wel in zijn telefoon voor als ik die nodig heb (onderweg, lege accu, zoiets) en we hebben er absoluut geen moeite mee als de ander even een telefoon leent ofzo. Maar mailaccounts checken en dat soort dingen of - zoals bij een vriendinnetje van mij - digid-wachtwoorden met elkaar delen hebben we allebei geen behoefte aan.
lunapuellavrijdag 14 februari 2020 @ 09:04
Ik zou alleen zijn DigiD-wachtwoord willen hebben zodat ik gewoon zelf onze belastingaangifte kan doen zonder dat hij de hele tijd fysiek moet in- en uitloggen om alles te bevestigen. Ik doe alle financile administratie bij ons en daarvoor zou het handig zijn, maar ach. :P

Ik kijk ook wel eens in de bank-app of hij al afgerekend heeft bij de supermarkt inderdaad, maar dat is omdat hij te lamlendig is om even te appen dat hij er aankomt. Geen halszaken volgens mij en verder vertrouw ik er volledig op dat hij geen rare dingen doet - ik wil alleen weten wanneer ik de pasta op moet zetten.
miss_slyvrijdag 14 februari 2020 @ 09:09
Schaap is ook mijn it-er, dus hij heeft al mijn wachtwoorden enzo. Sommige kent hij beter dan ik :')
Ik ken zijn wachtwoorden ook, voor als ik eens iets op moet zoeken. In de praktijk gebruiken we altijd onze eigen laptop en telefoon, maar als het nodig is, hoeft de ander niet per se in te loggen. En aangezien hij ook onze IB-aangifte doet, kent hij ook mijn digid-d.

Voor zover ik weet hebben we alle twee geen stalkerware op de telefoon. Ik kan wel in de Tesla-app zien waar hij is. Soms wel handig als ik weet dat hij onderweg is naar huis en wil weten waar hij ongeveer is, zodat ik met koken daarmee rekening kan houden.
watmoetikkiezenvrijdag 14 februari 2020 @ 09:39
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 09:04 schreef lunapuella het volgende:
Ik zou alleen zijn DigiD-wachtwoord willen hebben zodat ik gewoon zelf onze belastingaangifte kan doen zonder dat hij de hele tijd fysiek moet in- en uitloggen om alles te bevestigen. Ik doe alle financile administratie bij ons en daarvoor zou het handig zijn, maar ach. :P
dat zou ik ook wel willen.. want elk jaar weer stokt de aangifte op dat hij toch zijn wachtwoord niet meer weet en een nieuwe moet aanvragen en die wordt dan per post verzonden.. aarghh .
maar ach, nu kan ik er wel om lachen en bereid me er op voor dat dat dit jaar ongetwijfeld wr gebeurd..
Tink89vrijdag 14 februari 2020 @ 09:42
Maar je kunt toch iemand volmachtigen? Daar hoef je je eigen wachtwoord niet voor af te geven...
_NIKKI_vrijdag 14 februari 2020 @ 09:43
Wij delen onze locaties met elkaar uit praktisch oogpunt. Bijvoorbeeld als hij wil weten waar ik ongeveer ben als ik uit mijn werk kom, zodat hij kan zorgen dat het eten op tafel staat als ik thuiskom. O+ Je kunt zeggen, dan bel je toch even, maar ik ben dus 90% van de tijd nog zakelijk aan het bellen in de auto, dus dat werkt niet voor ons. Ik deel mijn locatie niet alleen met mijn man, maar ook nog met mijn zus en mijn dochter. Ik heb me nog geen seconde aangetast gevoeld in mijn privacy, maar dat komt denk ik ook omdat ik ervan uitga dat het puur praktisch gebruikt wordt. Mijn man heeft mij nog nooit gevraagd wat ik op een bepaalde locatie deed, puur omdat hem dat niet boeit. Onze relatie is gebaseerd op vertrouwen en zolang dat goed zit heb ik geen probleem met mijn traceerbaarheid. Ik zou het pas naar vinden als er misbruik van gemaakt wordt en in dat geval zou ik direct stoppen met het delen van dit soort gegevens.
Het digid wachtwoord heb ik ook van mijn man. Maar die heb ik zelfs van mijn zus, zwager, vader, schoonvader omdat ik de belastingaangifte en toeslagen regel voor ze. Dat is wat mij betreft gewoon een kwestie van vertrouwen, zij weten dat ik het niet voor andere doeleinden dan zaken regelen gebruik.

Nouja, wij delen dus behoorlijk veel, gewoon omdat het goed voelt. Zodra dat niet meer zo zou zijn zou ik er direct mee stoppen.
Barreltjevrijdag 14 februari 2020 @ 09:43
Het enige wat wij (sporadisch) met elkaar delen is onze lokaties via Google Maps..

En dat is dan voornamelijk als we lange afstanden afleggen.. of de piepers al wel of niet op moeten..dat kan ook wel 5 tot 10 minuten later lijkt me.. of het eten is wat verder gegaard.. is geen halszaak toch?

verder hebben wij 1 gezamenlijke boodschappen rekening en de rest is allemaal gescheiden..

Nou hebben we ook handige lampen, en helpt mn lief me af en toe op afstand als de TV weer een rare reset heeft gehad .. alleen maar handig.. maar in de gaten wens ik niet te worden :{w (hij is daar zelf ook te voorzichtig mee,dat anderen (bedrijven etc) dat zouden kunnen .. dus alles is wel redelijk afgeschermd
_NIKKI_vrijdag 14 februari 2020 @ 09:48
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 09:43 schreef Barreltje het volgende:

En dat is dan voornamelijk als we lange afstanden afleggen.. of de piepers al wel of niet op moeten..dat kan ook wel 5 tot 10 minuten later lijkt me.. of het eten is wat verder gegaard.. is geen halszaak toch?
Dit doet er voor ons wel toe omdat de kinderen ook enigszins op tijd naar bed moeten, ik vrij laat thuiskom en we wel veel waarde hechten aan gezamenlijk eten, zodat iedereen even zijn verhaal van de dag kwijt kan. Als hij pas gaat koken als ik thuis ben dan wordt het te laat voor de kinderen en daar wordt niemand vrolijker van, want honger en moe. ;)
lunapuellavrijdag 14 februari 2020 @ 09:50
Ja, die 5 tot 10 minuten zijn hier soms ook wel een ding. Pasta wordt niet lekkerder van 10 minuten langer koken en mijn dreumes wordt echt HANGRY als hij niet op tijd eet.
Leandravrijdag 14 februari 2020 @ 09:53
Ik weet niet wat er mis is met onze beveiligingsinstellingen maar locatie delen via Google lukt nooit :')
SQvrijdag 14 februari 2020 @ 10:06
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 09:50 schreef lunapuella het volgende:
Ja, die 5 tot 10 minuten zijn hier soms ook wel een ding. Pasta wordt niet lekkerder van 10 minuten langer koken en mijn dreumes wordt echt HANGRY als hij niet op tijd eet.
Je kan de pasta natuurlijk gewoon op tijd afgieten en je kind alvast te eten geven. Dat doe ik ook gewoon als mijn man later is :+
Roxy_Monkevrijdag 14 februari 2020 @ 10:06
Wat mij betreft draait het met al dit soort zaken om consent. Ik deel ook mijn lokatie nog wel eens met vriendinnen via Waze (zo'n app die je aankomsttijd aangeeft en waarop je de route kunt zien) maar dan is het mijn eigen vrije keus. Het was er heel ander verhaal toen ik dat bij elk ritje moest doen omdat mijn ex anders boos of ieder geval flink chagrijnig werd.
miss_slyvrijdag 14 februari 2020 @ 10:09
quote:
1s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 10:06 schreef Roxy_Monke het volgende:
Wat mij betreft draait het met al dit soort zaken om consent. Ik deel ook mijn lokatie nog wel eens met vriendinnen via Waze (zo'n app die je aankomsttijd aangeeft en waarop je de route kunt zien) maar dan is het mijn eigen vrije keus. Het was er heel ander verhaal toen ik dat bij elk ritje moest doen omdat mijn ex anders boos of ieder geval flink chagrijnig werd.
Precies dat!

Het gaat er niet om of je het wel of niet doet. De relatie is niet beter of slechter of je gevoel voor de ander beter of slechter als je wel of niet al die zaken deelt. Het gaat erom dat je beiden goed voelt bij hoe je het doet samen.
Franny_Gvrijdag 14 februari 2020 @ 10:27
Wat ook wel interessant is dat er stond dat mannen dit soort dingen doen uit een behoefte aan controle en macht en dat als vrouwen het gebruiken dit vaak is vanwege jaloezie.

Ik denk dat het onterecht is om je aangesproken te voelen als je hier duidelijke afspraken over hebt met je partner en er een grote basis is van vertrouwen. Het gaat hier om mensen die welbewust en ook met die intentie technologie gebruiken om iemand in de gaten te houden.
lunapuellavrijdag 14 februari 2020 @ 10:43
quote:
1s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 10:06 schreef SQ het volgende:

[..]

Je kan de pasta natuurlijk gewoon op tijd afgieten en je kind alvast te eten geven. Dat doe ik ook gewoon als mijn man later is :+
Ja, ik ook. Maar als hij 2 minuten later is kan het nog wel even wachten, als hij 10 minuten later is niet. Het is wel fijn te weten welke van de twee opties gaande is. :P
Lemijnvrijdag 14 februari 2020 @ 11:50
Ik snap wel dat het echt praktisch kan zijn hoor. Maar wat ik er lastig aan vind is dat als de default is dat die dingen worden gedeeld, je niet makkelijk een stapje terug kan zonder toelichting. Je zal maar een verrassing willen regelen. In het geheim op dansles willen gaan. Met een ex willen afspreken zonder daar moeilijke vragen over te hoeven beantwoorden. En verslaving hebben op het randje van schadelijk en daarover niet willen praten. En affaire aangaan. Het kan gaan van onschuldige zaken tot kwalijk, maar het gaat over VRIJHEID. Autonomie.
Of wat als je partner verandert en daarmee zijn/haar motieven? Ik zeg niet dat ik het allemaal nooit zal doen maar ik vind het wel iets om heel voorzichtig mee te zijn.

Locatie delen via whatsapp vind ik dan wel weer vet handig ^O^ .
miss_slyvrijdag 14 februari 2020 @ 11:58
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 11:50 schreef Lemijn het volgende:
Ik snap wel dat het echt praktisch kan zijn hoor. Maar wat ik er lastig aan vind is dat als de default is dat die dingen worden gedeeld, je niet makkelijk een stapje terug kan zonder toelichting. Je zal maar een verrassing willen regelen. In het geheim op dansles willen gaan. Met een ex willen afspreken zonder daar moeilijke vragen over te hoeven beantwoorden. En verslaving hebben op het randje van schadelijk en daarover niet willen praten. En affaire aangaan. Het kan gaan van onschuldige zaken tot kwalijk, maar het gaat over VRIJHEID. Autonomie.
Of wat als je partner verandert en daarmee zijn/haar motieven? Ik zeg niet dat ik het allemaal nooit zal doen maar ik vind het wel iets om heel voorzichtig mee te zijn.

Locatie delen via whatsapp vind ik dan wel weer vet handig ^O^ .
Nou ja, ik heb ook niet op de eerste dag van onze relatie al mijn wachtwoorden, digid-d en weet ik wat overgedragen :D Dat is iets wat gaandeweg zo liep, en waar bij ieder nieuw stukje dat ik weggaf bleek dat hij daarmee te vertrouwen is. En vice versa natuurlijk.

Wij hebben wel ieder een credit card die we apart kunnen gebruiken voor verrassingsaankopen of zo. Maar in december spreken we gewoon af dat we de bankrekening niet bekijken zodat we niet weten wie waar iets gekocht heeft.

Ik heb er geen moeite mee. En als die andere zaken aan de orde zijn (afspreken ex, affaire, verslaving) dan vind ik niet dat het een goed iets is dat het verborgen kan biljven, eigenlijk.
SQvrijdag 14 februari 2020 @ 12:00
Voor mij zou cyberstalken een van de weinige redenen zijn om mijn relatie te verbreken. Nog veel meer dan verslaving, vreemdgaan of afspreken met een ex.
miss_slyvrijdag 14 februari 2020 @ 12:14
Voor mij zouden het allemaal geen redenen zijn om per direct mijn relatie te verbreken, maar wel allemaal redenen om onze relatie samen eens goed te evalueren en kijken waar we staan.
SQvrijdag 14 februari 2020 @ 12:25
Per direct uiteraard nooit, maar als mijn man me overal zou volgen en in de gaten houden zou dat mijn vertrouwen wel degelijk harder schaden dan als hij een keer zijn leuter in een ander zou hangen :')
Franny_Gvrijdag 14 februari 2020 @ 13:14
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 11:58 schreef miss_sly het volgende:

Ik heb er geen moeite mee. En als die andere zaken aan de orde zijn (afspreken ex, affaire, verslaving) dan vind ik niet dat het een goed iets is dat het verborgen kan biljven, eigenlijk.
Maar zou je er dan achter willen komen omdat je je partner mbv allerlei apps en dergelijke in de gaten kunt houden?
En ja, als iemand een affaire wil, dan zal hij of zij er alles aan doen om te verbergen natuurlijk (behalve bij een open relatie), dat is nu eenmaal de kern van de zaak, bij geheime dingen. Als je wil, kan het altijd.
F_rvrijdag 14 februari 2020 @ 13:19
Ik weet het ww van mijn man zijn digid ook. Hij vergeet het altijd en ik regel die dingen. Ik ken het ww van zijn mail ook. Als ik eens iets moet opzoeken. Voor de rest kijk ik er nooit in.
Franny_Gvrijdag 14 februari 2020 @ 13:21
quote:
1s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 12:25 schreef SQ het volgende:
Per direct uiteraard nooit, maar als mijn man me overal zou volgen en in de gaten houden zou dat mijn vertrouwen wel degelijk harder schaden dan als hij een keer zijn leuter in een ander zou hangen :')
Ik kan me er zo weinig bij voorstellen. Want ik denk wel dat vooral een bepaald type mannen zo ver gaat: mannen die inderdaad veel behoefte hebben aan controle/macht, narcistische trekjes hebben wellicht ook, heel onzeker zijn. En dat zijn allemaal eigenschappen waar ik al bij voorbaat op afknap.
miss_slyvrijdag 14 februari 2020 @ 13:24
quote:
2s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 13:14 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Maar zou je er dan achter willen komen omdat je je partner mbv allerlei apps en dergelijke in de gaten kunt houden?
En ja, als iemand een affaire wil, dan zal hij of zij er alles aan doen om te verbergen natuurlijk (behalve bij een open relatie), dat is nu eenmaal de kern van de zaak, bij geheime dingen. Als je wil, kan het altijd.
Nee, ik wil er niet achter komen omdt ik hem in de gaten hou, dat is de zaak omdraaien.

Lemijn zegt "je zou maar (...) met een ex willen afspreken zonder daar moeilijke vragen over te beantwoorden, een affaire willen aangaan, een verslaving willen verbergen".

Het is inderdaad lastiger om stiekeme dingen te doen, maar is dat dan werkelijk de vrijheid die je in een relatie nodig hebt? Waarom zou je moeiiljke vragen krijgen als je met een ex afspreekt? En als je dat vreest, meot je dan niet juist in gesprek met je partner ipv stiekem toch doen wat je van plan was? Als je een affaire wil aangaan (uitgaande van geen open relatie dus) is het dan niet zaak dat je juist naar je partner gaat en eens samen gaat bekijken waarom je die affaire wil aangaan? Als je een verslaving hebt, zou je dan niet juist moeten reiken naar je partner en kijken of je dat samen kunt oppakken?

Overigens wil het feit dat we in elkaars telefoon en laptop kunnen niet zeggen dat we dat ook doen. Dat doen we dus nooit. En als ik denk dat er een probleem is, dan bespreek ik dat met hem en ga ik niet alsnog snuffelen. Dat het kn wil niet zeggen dat het ook gebeurt.
silliegirlvrijdag 14 februari 2020 @ 13:25
quote:
1s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 12:25 schreef SQ het volgende:
Per direct uiteraard nooit, maar als mijn man me overal zou volgen en in de gaten houden zou dat mijn vertrouwen wel degelijk harder schaden dan als hij een keer zijn leuter in een ander zou hangen :')
Het is gewoon heel persoonlijk, want ik denk dat ik er dan weer exact andersom in zou staan.

In al dat controleren en volgen en in de gaten houden zit vaak een angst ten grondslag. Daar zou ik, als je erover in gesprek kan gaan, denk ik meer begrip voor kunnen opbrengen dan voor “een keer zijn leuter in een ander hangen”. Voor mij zou dat laatste echt als verraad voelen en dat zou ik minder goed kunnen hebben.
Ticootjevrijdag 14 februari 2020 @ 13:30
Ik vind het bovendien gewoon leuk J te irriteren en zn apple watch een geluidje af ge laten spelen zomaar op een willekeurig moment.

Ik heb alle digid ww, puur omdat ik de administratie doe. J zou niet eens weten waar hij alles moet regelen en invullen.
Franny_Gvrijdag 14 februari 2020 @ 13:31
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 13:24 schreef miss_sly het volgende:

Lemijn zegt "je zou maar (...) met een ex willen afspreken zonder daar moeilijke vragen over te beantwoorden, een affaire willen aangaan, een verslaving willen verbergen".

Het is inderdaad lastiger om stiekeme dingen te doen, maar is dat dan werkelijk de vrijheid die je in een relatie nodig hebt?
Nou, daar kom je denk ik op een fundamenteel punt uit. Wellicht is het een soort mensbeeld zelfs. Mijn uitgangspunt is dat ieder mens z'n zwakheden heeft en soms dingen doet waarvan hij niet wil dat iemand die weet, zelfs of misschien juist de partner niet. Een relatie hebben, betekent niet per se dat je alle facetten van je leven behoort te delen met de ander, in mijn ogen. Ieder mens heeft recht op een deel dat alleen van hemzelf is, zelfs ook als hij daarmee de ander misschien kwetst.

En de mate van vrijheid die iemand nodig heeft, verschilt natuurlijk sterk per persoon.
SQvrijdag 14 februari 2020 @ 13:37
quote:
2s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 13:31 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Nou, daar kom je denk ik op een fundamenteel punt uit. Wellicht is het een soort mensbeeld zelfs. Mijn uitgangspunt is dat ieder mens z'n zwakheden heeft en soms dingen doet waarvan hij niet wil dat iemand die weet, zelfs of misschien juist de partner niet. Een relatie hebben, betekent niet per se dat je alle facetten van je leven behoort te delen met de ander, in mijn ogen. Ieder mens heeft recht op een deel dat alleen van hemzelf is, zelfs ook als hij daarmee de ander misschien kwetst.

En de mate van vrijheid die iemand nodig heeft, verschilt natuurlijk sterk per persoon.
Dit, helemaal. Ik heb wl "geheimen". Ik heb dingen die ik gewoon alleen voor mezelf wil houden. Dat hoeft niet eens te zijn omdat het niet door de beugel kan of bedrog is. Maar er is gewoon niemand die alles van mij mag weten. Alles is heel groots.
miss_slyvrijdag 14 februari 2020 @ 13:42
Ik ben het in de basis met jullie eens. Het houdt voor mij wel op met 'iets voor jezelf houden' als dat inderdaad een bom onder de relatie kan leggen. Als je een enorm verraad pleegt naar je partner, zoals vreemdgaan of een verslaving verbergen. En als je verwacht dat je een moeilijk gesprek gaat krijgen omdat je met een ex afspreekt, dan klopt er toch al ergens iets niet? Kun je dan niet beter de 'strijd' aangaan en hierover in gesprek gaan, dan het maar stiekem doen zodat je geen gezeur krijgt?
silliegirlvrijdag 14 februari 2020 @ 14:02
quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 13:42 schreef miss_sly het volgende:
Ik ben het in de basis met jullie eens. Het houdt voor mij wel op met 'iets voor jezelf houden' als dat inderdaad een bom onder de relatie kan leggen. Als je een enorm verraad pleegt naar je partner, zoals vreemdgaan of een verslaving verbergen. En als je verwacht dat je een moeilijk gesprek gaat krijgen omdat je met een ex afspreekt, dan klopt er toch al ergens iets niet? Kun je dan niet beter de 'strijd' aangaan en hierover in gesprek gaan, dan het maar stiekem doen zodat je geen gezeur krijgt?
Eh. Nouja. Kies je in sommige gevallen niet ook wel is de weg van de minste weerstand? Ik doe ook wel is dingen waarvan ik op voorhand weet dat man er niet blij van word. Ja, jammer dan. Andersom is dat ook. Niet dat we ze dan echt stiekem doen (als in; we overleggen het niet, maar desgevraagd vertellen we het wel aan elkaar) maar we doen ze wel. Soms gaan we daar dan achteraf wel over in gesprek, soms ook niet. Wij hanteren soms ook de “agree to disagree” en laten het daarbij.
Roxy_Monkezaterdag 15 februari 2020 @ 00:25
Ja mensen, sorry, lang verhaal, vandaar de spoiler. Had nog veel langer gekund, dit is nog steeds niet een compleet verhaal. :') Ik merk dat dit opschrijven mijzelf ook helpt. En ja, ik ga straks in therapie als dit voorbij is. Lekker aan mezelf timmeren. O+

quote:
0s.gif Op vrijdag 14 februari 2020 13:21 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Ik kan me er zo weinig bij voorstellen. Want ik denk wel dat vooral een bepaald type mannen zo ver gaat: mannen die inderdaad veel behoefte hebben aan controle/macht, narcistische trekjes hebben wellicht ook, heel onzeker zijn. En dat zijn allemaal eigenschappen waar ik al bij voorbaat op afknap.
Ik krijg hierdoor, en door wat dingen die je eerder stelde, een beetje de indruk dat je een vrij simplistische voorstelling hebt van wat de achtergrond is van waarom mensen in situaties als de mijne belanden. Misschien vat ik dit verkeerd op, maar een beetje zo van ''mij zou dit nooit overkomen''. Dat verbaast me enigszins, omdat ik je posts normaal gesproken wel kan waarderen omdat ik ze inzichtelijk vind. Het kan best zijn dat dit jou nooit zou overkomen, maar daar speelt wel meer mee dan gewoon maar genoeg agency tonen.

SPOILER
Ik bedoel, ik denk dat er maar weinig vrouwen zijn die zeggen van ''Ja! Doe mij zo'n controlerende, narcistische, stiekem onzekere man! DAT IS HELEMAAL MIJN TYPE!'' Ik bedoel, ik in ieder geval niet. :') Zoals sillie eerder al zei: dit soort mannen is heel goed in zich, zeker in de beginfase, heel anders voor te doen. Mijn ex was echt de perfecte man in het begin. Zoals in veel van dit soort relaties begon het met lovebombing, heel veel affectie, liefde, ''de ware'' uitingen, heel snel heel veel commitment. Nu zal vast niet iedereen hiervoor vallen, maar als je dus een achtergrond hebt waarin verwaarlozing, mishandeling en misbruik meespelen, gooi er een beetje hechtingsproblematiek bij en een flinke dosis minderwaardigheidsgevoel, dan is iemand die jou helemaal fantastisch vind best leuk.

Typisch ook voor dit soort relaties (weet ik inmiddels) is al heel snel een afhankelijkheidspositie. In mijn geval was dat het met zijn hulp (inkomen) vinden van een woning. Daarvoor zwierf ik eigenlijk een beetje rond - op mijn 15e uit huis gegaan, kraak, antikraak. Niet ideaal, altijd een halve pas verwijderd van dakloosheid. Nu, met hem samen, eindelijk vastigheid. Hoe het hoort, huisje, boompje, beestje. Maar wat als je het uit zou maken, waar ga je dan wonen?

Dan komen de scheuren in de relatie. Niet meteen, niet heel overduidelijk. Sluipend. Geen vuistslag in je gezicht, maar een hint naar bepaalde dingen die je aan jezelf zou kunnen verbeteren. Zou moeten verbeteren. Die je moet je verbeteren, omdat je hem kwetst met de manier waarop je dingen doet. Omdat de dingen die je doet niet helemaal normaal zijn, in zijn ogen. Dat je dingen doet die nogal stom zijn. En dat geloof je, want hij brengt het zou overtuigend en je staat open voor dit soort feedback omdat je zelf ook niet overtuigd bent van het feit dat je wel een normaal persoon bent. Omdat je niet gewend bent anders te horen. Dus je doet je best jezelf te verbeteren en soms lukt dat. En soms niet. En als het niet lukt dan leidt dat tot ruzie. Soms lopen die ruzies te ver uit de hand, maar ja, dat is ook wel je eigen schuld, toch? Want je liep misschien inderdaad wel te veel in de weg. En deed je ook wat stoms. Dat hij je achterlijk noemde was was hard, maar ja… na die ruzie hebben jullie gepraat, heb je aangegeven dat je dit echt niet pikt zo, dat het echt niet werkt zo. En hij gaf dat toe, dat hij te ver is gegaan, dat hij dat ook inziet, dat hij spijt heeft, dat het niet nog eens zal gebeuren. En je gelooft hem. Want hij is ook oprecht, gelooft zelf ook dat het niet nog eens zal gebeuren. En bovendien, wat is het alternatief? Waar ga je anders wonen? En hoe ga je je alleen redden?

Het gaat nu weer maanden goed. Het is gezellig, hij is aardig en attent. Soms wat minder, maar welke man is dat niet? En soms heeft hij wel veel kritiek, maar hij heeft ook wel een punt. Je doet je best om jezelf te verbeteren maar het lukt je niet altijd. Daardoor groeien de ergenissen. Insert de volgende cylus:

how_to_help_a_domestic_violence_victim_cycle_of_abuse_defense_divas_grande.jpg?v=1562732077

De rest laat zich wel raden denk ik. In het begin zijn de uitbarstingen telkens wel gerechtvaardigd in je ogen maar het begint toch te knagen. Maar je hebt niet echt een uitweg, dus je pikt het maar zo goed als het kan. Tenslotte gaat het toch 99% van de tijd goed. Dan 95%, dan 90%... En de uitbarstingen worden heftiger. Maar nog steeds gaat het het grootste deel van de tijd goed. En die echte vuistslag in je gezicht komt er niet, het blijft bij duwen, je de weg versperren, je vastgrijpen, in je gezicht schreeuwen, dreigen, je intimideren maar vooral een veel meer sneaky vorm van controle, dwang, emotioneel en verbaal geweld. Dreigen met zelfmoord. Dingen die lastig onder woorden te brengen zijn, tenzij je Captain Hindsight heet want inmiddels is het voor mij een stuk helderder.

Op een gegeven moment was er voor mij wel genoeg aanleiding dat ik een soort van 2 toekomsten ging voorbereiden. Heel dubbel, een soort van 2 levens leiden. Het ene leven waarin alles goed en normaal was, en het andere leven. Dat deel waarbij ik op de achtergrond geld ging opzij zetten, dat deel wat besloot mijn rijbewijs te halen. Dat deel wat besloot toch die ene toffe baan aan te nemen die voor meer inkomen en dus zelfstandigheid zou kunnen zorgen (dat ik die PhD ging doen heeft voor behoorlijk wat conflict gezorgd, kan ik je vertellen - maar ook een inwendig stemmetje dat zei ''ben je misschien dan toch niet helemaal achterlijk?'').

In mijn geval heeft mijn werk voor een hoop mentale groei gezorgd. Een stimulerende omgeving waarin ik voor vol aan werd gezien, waar mensen zowaar dachten dat ik wat waard was. Collega's die lieten zien wat nu eigenlijk een normale relatie is - hoe het ook kan. Ik had daar geen idee van, geen goed referentiekader. Wat is eigenlijk een gezonde relatie, en wat maakt een relatie ongezond?

De knop ging eigenlijk pas echt om toen ik de impact op mijn kinderen inzag. Ik wil deze cyclus doorbreken, ik wil niet dat mijn zoon later pleger, of mijn dochter later slachtoffer wordt. Dat is iets wat bijna onherroepelijk wel zou gebeuren namelijk. Dat, en dat een collega tegen me zei dat dit niet normaal is, dat ik weg moest. En mijn huisarts, toen ze gewoon in mijn gezicht zei ''dit is huiselijk geweld''. Want heel eerlijk? Ik wist niet eens dat dit huiselijk geweld was. Ik dacht tot pakweg een jaar geleden dat we gewoon een moeizame relatie hadden. Dat ik het gewoon niet getroffen had met een man die zo depressief en burn-out gevoelig was (die ongediagnosticeerde burn-out waar hij geen hulp voor wilde was altijd wel het excuus voor het te ver gaan in zijn gedrag).

Inmiddels ben ik er wel achter dat we echt een heel typisch patroon gevolgd hebben. Mijn verhaal is echt een soort blauwdruk van de verhalen die ik overal lees. En ik zie het opnieuw gebeuren bij mijn ex, die nu al is gaan samenwonen met een meisje van 20 met ADHD en een angststoornis. Ook hij zit gevangen in deze cyclus. Ik weet vrij zeker dat hij het ook niet met opzet doet - hij weet gewoon niet beter, het is hem met de paplepel ingegoten. Hij heeft de nodige problemen en worstelt met zichzelf. Is depressief, angstig, misschien getraumatiseerd zelfs. Dat praat niets goed (weet ik inmiddels) maar verklaart wel een deel.
Mariposaszaterdag 15 februari 2020 @ 06:46
Ik vind het echt heel knap en dapper dat je de controle over je leven hebt teruggepakt, Roxy. Maar echt, dat je dit hebt gedaan, zeker nadat ik je verhaal lees, getuigt ervan dat jij echt een hele sterke vrouw bent.
Franny_Gzaterdag 15 februari 2020 @ 07:18
quote:
0s.gif Op zaterdag 15 februari 2020 00:25 schreef Roxy_Monke het volgende:
Ja mensen, sorry, lang verhaal, vandaar de spoiler. Had nog veel langer gekund, dit is nog steeds niet een compleet verhaal. :') Ik merk dat dit opschrijven mijzelf ook helpt. En ja, ik ga straks in therapie als dit voorbij is. Lekker aan mezelf timmeren. O+
[..]

Ik krijg hierdoor, en door wat dingen die je eerder stelde, een beetje de indruk dat je een vrij simplistische voorstelling hebt van wat de achtergrond is van waarom mensen in situaties als de mijne belanden. Misschien vat ik dit verkeerd op, maar een beetje zo van ''mij zou dit nooit overkomen''. Dat verbaast me enigszins, omdat ik je posts normaal gesproken wel kan waarderen omdat ik ze inzichtelijk vind. Het kan best zijn dat dit jou nooit zou overkomen, maar daar speelt wel meer mee dan gewoon maar genoeg agency tonen.
Allereerst ging die laatste reactie niet over jou. Het was gewoon een eerlijke post naar aanleiding van de discussie hier over wat het met je relatie zou doen als iemand je zo controleert.

Maar ik snap wel dat je mijn reacties niet leuk vindt overkomen. Ik heb al eerder geschreven dat ik iemand ben die zich over jouw verhaal achter mijn beeldscherm erg druk maakt. Dat komt omdat ik ben opgegroeid in een omgeving waar heel veel controle was, er waren met name veel mannen die macht hadden of wilden hebben, het was zeer conservatief en vrouwonvriendelijk, als vrouw had je een achtergestelde positie, en je moest niet denken dat je heel wat was. Daarom heb ik - het zal ook wel aan mijn karakter liggen - op al zeer jonge leeftijd een enorme aversie ontwikkeld, en ook een antenne gekregen voor dit soort situaties en mensen, en manieren ontwikkeld om me daartegen te verweren. Ik heb in mijn jeugd veel vrouwen gezien die eraan onderdoor gingen, op allerlei verschillende manieren. Als kind heb ik mij al voorgenomen nooit in zo'n positie te komen, en tegelijkertijd trok ik me ontzettend aan wat ik bij die vrouwen zag, zoals bij mijn eigen moeder. Daardoor heb ik een zeer uitgesproken hang naar vrijheid en autonomie gekregen en zodra iemand ook maar een beetje iets doet of zegt dat duidt op controledrang, manipulatie of iets in die richting dan haak ik af en komen al mijn afweermechanismen meteen naar boven. Zoals jij dat vanaf nu waarschijnlijk ook zult hebben.... Het is ook een van de belangrijkste redenen voor het feit dat ik lang twijfelde of ik wel kinderen wilde en waarom ik ook laat daaraan begon, omdat mijn ervaring was dat dit je als vrouw kwetsbaar en afhankelijk maakt en in een bepaalde rol die mij niet bevalt. Jouw verhaal wekt een dubbel gevoel op bij mij: enerzijds medeleven, anderszijds oprecht veel woede en frustratie over het feit dat er nog steeds vrouwen zijn die in zo'n positie terechtkomen.

Het spijt me als dit overkomt als afkeurend of weinig begripvol naar jou toe. Maar het laat denk ik zien dat we allemaal een verhaal hebben en dat een felle reactie ook ergens vandaan komt. Je hoeft jezelf niet te verantwoorden, het is zoals het is, als je alles van tevoren wist zou je nu eenmaal andere keuzes maken, en we komen allemaal ergens vandaan. Je maakt goede stappen nu en hebt alle reden om daar trots op te zijn.

[ Bericht 0% gewijzigd door Franny_G op 15-02-2020 07:31:38 ]
Adrian4zaterdag 15 februari 2020 @ 07:46
Ik wil hier steeds van alles typen, maar ik haal het ook steeds weer weg.

Ik ben ook ooit in een relatie beland die verkeerd voor mij was. Ik, met goede jeugd en goed verstand en geen problemen, alleen enorm en enorm onzeker. En daar maakte hij misbruik van. Vriendinnen hebben toen gevraagd aan mij waar ik mee bezig was. Na heel veel gedoe heb ik me van hem los kunnen maken (ook vanuit mijn gevoel, want ik was enorm verliefd) en achteraf was ik zo boos op mezelf dat ik alle signalen gemist had. Ik snapte sindsdien heel goed hoe mensen zich kunnen laten mishandelen in een relatie (in welke vorm dan ook!) en hoe moeilijk het is om er uit te stappen.

Ik heb zo’n diep respect voor je Roxy!!
silliegirlzaterdag 15 februari 2020 @ 09:22
Alleen maar respect voor jou Roxy. :*

SPOILER
Ik heb er hier op fok wel is iets over gedeeld, maar je spoiler is eng herkenbaar en roept ook nu, 15 jaar na dato, behoorlijk wat emotie op.

Weet dat je niet de enige bent, dat het iedere vrouw, zo kan overkomen. Want ook hier; ik kom
uit een warm nest, heb genoeg gezond verstand.. En toch gebeurde het. Onderschat de impact op langere termijn niet. Hulp vragen, ook jaren na dato, is ok. :*
YPPYzaterdag 15 februari 2020 @ 09:26
Roxy, je bent echt geweldig dat je je verhaal zo deelt. Het help anderen en het is voor jezelf ook prettig denk ik. Het kan (bijna) iedereen overkomen, zo’n relatie en jij kiest nu voor jezelf, je kinderen en de toekomst! :* ^O^ O+
Kyarazaterdag 15 februari 2020 @ 09:36
Roxy, dankjewel voor het delen van jouw verhaal. Ik kwam priv ook in contact met iemand uit eenzelfde situatie en door jouw verhaal kon ik hier ook beter op reageren.

[ Bericht 0% gewijzigd door Kyara op 15-02-2020 10:42:58 ]
miss_slyzaterdag 15 februari 2020 @ 10:21
Roxy, wat heb je het mechanisme goed uitgelegd. Alleen het lezen voelt al beklemmend en verwarrend. Is dit niet ook ‘gaslighting’?

Ik vind het superstoer dat je voor jezelf en je kinderen hebt gekozen. Vooral dat laatste, dat je voor je kinderen nog net een stap meer kunt zetten, omdat je hen wil beschermen, herken ik. Gelukkig bescherm je jezelf tegelijkertijd.

Je komt er wel!
Roxy_Monkezaterdag 15 februari 2020 @ 21:05
Ik vind jullie steunbetuigingen heel lief, maar ik voel me er wel een beetje ongemakkelijk door, eerlijk gezegd. Ik weet niet zo goed hoe ik er op moet reageren. Ik voel me niet echt een held of moedig ofzo, ik worstel ook met het nodige schuldgevoel. Maar ik stel jullie reacties wel heel erg op prijs.

En wat verdrietig om te lezen dat ik niet de enige ben die hiermee te maken heeft gehad. Mijn jeugd was overigens op het oog best normaal - wit middenklasse gezin dat het prima deed. Maar ook daarbij kan het 1 en ander misgaan, zeker omdat je juist daardoor ontkomt aan toezicht of ingrijpen. Ik begrijp nog steeds niet zo goed hoe het kan dat ik zonder enige vorm van toezicht op mijn 15e compleet alleen ervoor kwam te staan. Ik heb mezelf daar lang zelf voor verantwoordelijk gevoeld.

@sillie en Adrian: bedankt voor het delen, dapper dat jullie het doen. En ik ben inderdaad van plan om hulp te zoeken.

quote:
1s.gif Op zaterdag 15 februari 2020 09:36 schreef Kyara het volgende:
Roxy, dankjewel voor het delen van jouw verhaal. Ik kwam priv ook in contact met iemand uit eenzelfde situatie en door jouw verhaal kon ik hier ook beter op reageren.
Dit vind ik echt zo fijn om te lezen! Dit is wel 1 van de redenen dat ik hierover schrijf hier. Wat goed, en ik hoop dat diegene goed uit de situatie komt.

quote:
0s.gif Op zaterdag 15 februari 2020 10:21 schreef miss_sly het volgende:
Roxy, wat heb je het mechanisme goed uitgelegd. Alleen het lezen voelt al beklemmend en verwarrend. Is dit niet ook ‘gaslighting’?

Ik vind het superstoer dat je voor jezelf en je kinderen hebt gekozen. Vooral dat laatste, dat je voor je kinderen nog net een stap meer kunt zetten, omdat je hen wil beschermen, herken ik. Gelukkig bescherm je jezelf tegelijkertijd.

Je komt er wel!
O+ Dank je wel.

En ja, gaslighting (ik ken die term nog niet zo heel lang) is precies wat er heel veel gebeurde in mijn relatie. Maar niet alleen daar, mijn vader had daar ook een handje van. Dit heeft best veel impact op me gehad. Je gaat enorm aan jezelf twijfelen.
Roxy_Monkezaterdag 15 februari 2020 @ 21:06
quote:
2s.gif Op zaterdag 15 februari 2020 07:18 schreef Franny_G het volgende:

[..]

Allereerst ging die laatste reactie niet over jou. Het was gewoon een eerlijke post naar aanleiding van de discussie hier over wat het met je relatie zou doen als iemand je zo controleert.

Maar ik snap wel dat je mijn reacties niet leuk vindt overkomen. Ik heb al eerder geschreven dat ik iemand ben die zich over jouw verhaal achter mijn beeldscherm erg druk maakt. Dat komt omdat ik ben opgegroeid in een omgeving waar heel veel controle was, er waren met name veel mannen die macht hadden of wilden hebben, het was zeer conservatief en vrouwonvriendelijk, als vrouw had je een achtergestelde positie, en je moest niet denken dat je heel wat was. Daarom heb ik - het zal ook wel aan mijn karakter liggen - op al zeer jonge leeftijd een enorme aversie ontwikkeld, en ook een antenne gekregen voor dit soort situaties en mensen, en manieren ontwikkeld om me daartegen te verweren. Ik heb in mijn jeugd veel vrouwen gezien die eraan onderdoor gingen, op allerlei verschillende manieren. Als kind heb ik mij al voorgenomen nooit in zo'n positie te komen, en tegelijkertijd trok ik me ontzettend aan wat ik bij die vrouwen zag, zoals bij mijn eigen moeder. Daardoor heb ik een zeer uitgesproken hang naar vrijheid en autonomie gekregen en zodra iemand ook maar een beetje iets doet of zegt dat duidt op controledrang, manipulatie of iets in die richting dan haak ik af en komen al mijn afweermechanismen meteen naar boven. Zoals jij dat vanaf nu waarschijnlijk ook zult hebben.... Het is ook een van de belangrijkste redenen voor het feit dat ik lang twijfelde of ik wel kinderen wilde en waarom ik ook laat daaraan begon, omdat mijn ervaring was dat dit je als vrouw kwetsbaar en afhankelijk maakt en in een bepaalde rol die mij niet bevalt. Jouw verhaal wekt een dubbel gevoel op bij mij: enerzijds medeleven, anderszijds oprecht veel woede en frustratie over het feit dat er nog steeds vrouwen zijn die in zo'n positie terechtkomen.

Het spijt me als dit overkomt als afkeurend of weinig begripvol naar jou toe. Maar het laat denk ik zien dat we allemaal een verhaal hebben en dat een felle reactie ook ergens vandaan komt. Je hoeft jezelf niet te verantwoorden, het is zoals het is, als je alles van tevoren wist zou je nu eenmaal andere keuzes maken, en we komen allemaal ergens vandaan. Je maakt goede stappen nu en hebt alle reden om daar trots op te zijn.
Nou, als je dat soort dingen zegt in een topic zoals dit dan is het natuurlijk onvermijdelijk dat ik me dan aangesproken voel. Vooral een aantal dingen die je in het vorige topic opwierp voelden inderdaad wel als kritiek op de manier waarop ik wegga - alsof weggaan alleen niet al voldoende is (en moeilijk genoeg). Ik zeg niet dat dat erg is, het is tenslotte een forum en ik vind het ook wel goed dat ik op deze manier tot nadenken gedwongen wordt. Ik ben momenteel erg bezig met het ''hoe, wat, waar' bezig van wat me overkomen is, en probeer daarbij ook naar mezelf te kijken - mijn eigen aandeel hierin en hoe ik dat in de toekomst kan voorkomen (zoals je terecht stelt ook).

Ik wist wel al een beetje van je achtergrond en dat is eigenlijk juist waarom sommige dingen die je stelt me wat verbazen. Want hoewel ik bezig ben met onderzoeken wat mijn eigen rol hierin is, denk ik wel dat de verantwoordelijkheid hierbij niet vooral bij mij te vinden is, maar bij mijn ex. Misschien niet eens zozeer bij mijn ex als persoon, maar in ieder geval wel bij de omstandigheden die hem gemaakt hebben tot wie hij is - en dat is de huiselijk geweld situatie waarin hij zelf is opgegroeid. Ik begrijp dat het je frustreert dat dit soort dingen (nog steeds) gebeuren, maar ik denk dat de oplossing hiervoor niet (alleen) ligt bij het empoweren van vrouwen om weg te gaan maar vooral het bij jongens/mannen aanleren van hoe het wel moet. Want ik ben nu weg, maar zolang mijn ex geen geschiktere manier heeft gevonden om om te gaan met zijn frustraties, emoties en communicatieproblemen, zal er altijd een volgende partner zijn die in hetzelfde schuitje beland. Nu is mijn ex wel in therapie, maar hij is daarbij een uitzondering. Je kunt 1 vrouw wel mechanismen aanleren om dit soort situaties te vermijden, maar met het bereiken van 1 man op dezelfde manier voorkom je veel meer slachtoffers (ik weet inmiddels dat mijn ex er toch minimaal een handvol op zijn conto heeft staan).

Daarnaast denk ik dat bepaalde eigenschappen die mensen vatbaar maken voor huiselijk geweld (zoals empathisch vermogen en vertrouwen in mensen) in de basis niet perse negatief zijn om te hebben. In een betere wereld zouden we daar juist meer van moeten hebben, en niet minder. Jezelf harden in dat opzicht maakt je minder kwetsbaar maar maakt de wereld niet perse een betere plek.
LaBelleFleur27zaterdag 15 februari 2020 @ 23:33
Roxy jouw verhaal is zo herkenbaar (al kom ik uit een warm nest) maar gewoon dat insluipen van (narcistisch) gedrag. Succes en dikke kus! Ik weet een beetje hoe t voelt, mijn dm staat altijd open :*
Franny_Gzondag 16 februari 2020 @ 02:41
quote:
0s.gif Op zaterdag 15 februari 2020 21:06 schreef Roxy_Monke het volgende:
Ik wist wel al een beetje van je achtergrond en dat is eigenlijk juist waarom sommige dingen die je stelt me wat verbazen. Want hoewel ik bezig ben met onderzoeken wat mijn eigen rol hierin is, denk ik wel dat de verantwoordelijkheid hierbij niet vooral bij mij te vinden is, maar bij mijn ex. Misschien niet eens zozeer bij mijn ex als persoon, maar in ieder geval wel bij de omstandigheden die hem gemaakt hebben tot wie hij is - en dat is de huiselijk geweld situatie waarin hij zelf is opgegroeid. Ik begrijp dat het je frustreert dat dit soort dingen (nog steeds) gebeuren, maar ik denk dat de oplossing hiervoor niet (alleen) ligt bij het empoweren van vrouwen om weg te gaan maar vooral het bij jongens/mannen aanleren van hoe het wel moet. Want ik ben nu weg, maar zolang mijn ex geen geschiktere manier heeft gevonden om om te gaan met zijn frustraties, emoties en communicatieproblemen, zal er altijd een volgende partner zijn die in hetzelfde schuitje beland. Nu is mijn ex wel in therapie, maar hij is daarbij een uitzondering. Je kunt 1 vrouw wel mechanismen aanleren om dit soort situaties te vermijden, maar met het bereiken van 1 man op dezelfde manier voorkom je veel meer slachtoffers (ik weet inmiddels dat mijn ex er toch minimaal een handvol op zijn conto heeft staan).

Daarnaast denk ik dat bepaalde eigenschappen die mensen vatbaar maken voor huiselijk geweld (zoals empathisch vermogen en vertrouwen in mensen) in de basis niet perse negatief zijn om te hebben. In een betere wereld zouden we daar juist meer van moeten hebben, en niet minder. Jezelf harden in dat opzicht maakt je minder kwetsbaar maar maakt de wereld niet perse een betere plek.
Maar ik zal nooit beweren dat de verantwoordelijkheid bij jou ligt? Natuurlijk is hij verantwoordelijk. De reden dat het mij boos maakt als ik lees dat jij je soms in bochten wringt om een escalatie te voorkomen is nu juist omdat ik vind dat jij een verantwoordelijkheid op je neemt die niet van jou is, en die ook nog eens ten koste van jou gaat of kan gaan. Ik kan dat moeilijk verkroppen.

Ik gebruik geen woorden als 'empoweren' als d oplossing. Nee, zo simpel is het niet. Tegelijkertijd is dat wel het deel waar jij mee aan de slag kunt, zoals je ook doet: het werken aan jezelf om krachtiger te worden. Je kunt immers niet zijn werk doen. Een vorm van 'ownership'. Waarbij volstrekt helder is wie de dader is en wie slachtoffer.

In mijn vorige post probeerde ik slechts inzicht te geven in mijn verhaal omtrent dit onderwerp, omdat het mijn emotionaliteit kan verklaren. Dat ik ooit dacht: ik ga ervoor zorgen dat ik nooit (meer) in zo'n positie kom, is natuurlijk een kinderlijke gedachte geweest. Maar ook een gedachte die ik nodig had. Ik moest erin geloven dat er voor mij een weg daaruit was, ik wilde namelijk ook een cyclus doorbreken die ik om mij heen zag. Daar zit een bepaald 'afzetten tegen' in, ik denk dat je dat oppikt. Dat zijn gedachtes die houvast hebben geboden in een overlevingsdrang, daar ben ik door gevormd en het kleurt mijn reactie nu nog.

Empathisch vermogen en vertrouwen hebben in mensen zijn uiteraard geen negatieve eigenschappen.. Ik geloof ook niet dat je jezelf hoeft te harden. Want wat is dat dan: 'harden'?
Naar mijn idee zet je een tegenstelling neer, die er niet echt is. Jij hoeft je mooie eigenschappen niet op te geven, ik zou ze koesteren.
Moonahzondag 16 februari 2020 @ 11:39
quote:
2s.gif Op zondag 16 februari 2020 02:41 schreef Franny_G het volgende:

Empathisch vermogen en vertrouwen hebben in mensen zijn uiteraard geen negatieve eigenschappen.. Ik geloof ook niet dat je jezelf hoeft te harden. Want wat is dat dan: 'harden'?
Naar mijn idee zet je een tegenstelling neer, die er niet echt is. Jij hoeft je mooie eigenschappen niet op te geven, ik zou ze koesteren.
'Harden' is idd nergens voor nodig.
Zelfrespect en grenzen aangeven/hanteren zijn imo cruciale begrippen.
Ook ik spreek uit ervaring. ;)
Roxy_Monkedinsdag 9 juni 2020 @ 09:29
Hoi. Ik heb hier niet meer gereageerd verder, sorry daarvoor. Ik merkte dat ik even niet de headspace had om hier verder op in te gaan. Ik keek nogal op tegen hier inloggen en heb het om die reden even links laten liggen.

Maar om even een update te geven: het gaat gelukkig heel goed met zowel mij als de kinderen. De afgelopen tijd is wel zwaar geweest - thuiswerken met 2 kinderen - maar voor de kinderen was de extra aandacht natuurlijk wel prettig.

Inmiddels is het sterke vermoeden dat mijn ex een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft. Daarmee vallen voor mij wel veel dingen op zijn plek. O.a. het niet kunnen houden van een baan en telkens alle banden met mensen verbreken door extreme reacties en zwart-wit denken. Jammer is alleen dat hij dat nooit zelf zal erkennen of daar hulp voor zou zoeken. Voor de crisis heeft hij wel een paar keer een psycholoog bezocht maar nu niet meer. Ook vanwege de kosten, hij heeft nu 2 maanden geen werk meer. Omdat hij met zijn verhuizing al geld uitgegeven had dat hij eigenlijk schuldig was aan de Belastingdienst heeft hij inmiddels een schuld van zo'n 30.000 euro. Ik ben blij dat dit niet meer mijn verantwoordelijkheid is - al betekent het wel dat ik ook het leeuwendeel van de kosten van de kinderen zal moeten dragen.

Ik ben verder eigenlijk alleen maar bezig met werken, solliciteren en de kinderen, haha. Eind augustus loopt mijn contract af en het is moeilijk een baan te vinden in deze tijd, dus dat is wel stressvol.

Maar goed, alles is dus goed hier! Ik ben af en toe ook bezig met het huis nog opknappen en inrichten en dat komt steeds een beetje meer bij elkaar. Komend weekend met wat vrienden de kamer van Bliksem schilderen zodat hij kan verhuizen van babykamer naar kleine jongenskamer. O+

Ik heb echt zoveel gehad aan de hulp die ik hier gekregen heb. Dat heeft me net even over de moeilijke periode heengetild. Bedankt daarvoor - nog steeds. O+
lunapuelladinsdag 9 juni 2020 @ 09:31
Aah, ik vroeg me van de week nog af hoe het nu met je ging! Bedankt voor de update en fijn dat het nu goed gaat. O+
SaskiaRdinsdag 9 juni 2020 @ 09:53
Wat fijn om te horen :)
vlindertje89dinsdag 9 juni 2020 @ 12:08
Heel fijn dat het zoveel beter gaat! Contractverlenging zit er niet in? Ben je ook echt klaar als je contract loopt of moet je het in je eigen tijd afmaken?
Ik hoop op een leuke vervolgbaan voor je, waar ben je naar op zoek?
Lemijndinsdag 9 juni 2020 @ 12:21
Fijn om van je te horen Roxy! Je doet het goed allemaal :).
Tink89dinsdag 9 juni 2020 @ 12:41
Wat fijn om te horen Roxy! Als we nog ergens mee kunnen helpen, laat dat dan vooral weten. Je bent supergoed bezig :* :*
F_rdinsdag 9 juni 2020 @ 13:44
Fijn om te lezen dat het beter staat.
Mocht je ooit in de buurt zijn de deur staat open voor je.
Nijnadinsdag 9 juni 2020 @ 15:04
Roxy, fijne update! Goed om te lezen dat het beter met je gaat ^O^
Roxy_Monkedinsdag 9 juni 2020 @ 22:23
Bedankt voor jullie reacties, lief!

quote:
0s.gif Op dinsdag 9 juni 2020 12:08 schreef vlindertje89 het volgende:
Heel fijn dat het zoveel beter gaat! Contractverlenging zit er niet in? Ben je ook echt klaar als je contract loopt of moet je het in je eigen tijd afmaken?
Ik hoop op een leuke vervolgbaan voor je, waar ben je naar op zoek?
SPOILER
Mijn huidige afdeling is een puinhoop. Met de fusie vindt er hopelijk de hoognodige reorganisatie plaats, maar voor nu vertrekken bijna al mijn begeleiders (1 van hen niet, maar die ligt momenteel onder de loep vanwege misdragingen). Onder de huidige omstandigheden zie ik geen mogelijkeheid tot contractverlenging. Het is niet echt een fijne werkomgeving, dus ook ik ga het liefst ergens anders aan de slag. We zijn gezamelijk als promovendi in opstand gekomen tegen de toxische werkomgeving, wie weet dat dat tot nog wat verbeter gaat leiden, maar ik hoef dat niet perse meer mee te maken. :+

Hopelijk ben ik tegen die tijd wel zover dat ik in ieder geval alle artikelen in heb gediend en een introductie en discussie van mijn proefschrift heb. Dan gaan er nog wel wat maanden overheen voordat alles ingediend kan worden denk ik, maar dat is dan meer wachttijd en niet zozeer werktijd.

Ik solliciteer op van alles en nogwat (ik ben niet kieskeurig, wil vooral een baan die een beetje redelijk verdient), maar vooral postdoc posities nodigen me uit op gesprek merk ik.

Werk jij nog wel daar?
tombolafandinsdag 9 juni 2020 @ 22:30
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 juni 2020 09:31 schreef lunapuella het volgende:
Aah, ik vroeg me van de week nog af hoe het nu met je ging! Bedankt voor de update en fijn dat het nu goed gaat. O+
Precies dit!
Fijn dit te horen R-M O+
vlindertje89dinsdag 9 juni 2020 @ 22:38
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 juni 2020 22:23 schreef Roxy_Monke het volgende:
Bedankt voor jullie reacties, lief!
[..]

SPOILER
SPOILER
Wat heftig, van de vervelende werkomgeving (al helemaal in combinatie met de ook niet prettige thuisomgeving die je lange tijd hebt gehad), maar wat goed dat jullie gezamenlijk in opstand zijn gekomen! Daar heeft niet iedereen het lef voor, maar is soms zo nodig.

Artikelen allemaal ingediend en intro en discussie af klinkt al als bijna klaar dan, zou mooi zijn als dat allemaal lukt! Heel fijn dat het dan vnl wachten op acceptaties zal zijn (heb je er al een of niet? Drie is voldoende!) en niet echt nog schrijven.

Ik had tm vorig jaar juni een contract, daarna tm half november in de ww m'n proefschrift afgemaakt en vanaf half december als postdoc aan de UU werkzaam (en in maart gepromoveerd, net twee dagen voor alles op slot ging). Ik heb vanaf april vorig jaar gesolliciteerd, op allerlei beleidsbanen en twee postdocs, maar bij dat eerste was ik erg onsuccesvol, bij de postdocs ben ik bij allebei op gesprek geweest en net als tweede geindigd en voor mijn huidige postdoc ben ik gevraagd en heb ik niet hoeven solliciteren. Ik heb op deze afdeling bij mijn master ook stage gelopen en zodoende kwamen ze bij mij uit.

Je kent vast academictransfer al, h? Kan me voorstellen dat er nu niet heel veel dingen online komen. Hoop voor je dat er snel iets voorbij komt waar je wordt aangenomen en waar je een leukere werkomgeving hebt! Dat kan zo'n verschil maken in werkplezier ook.


[ Bericht 21% gewijzigd door vlindertje89 op 10-06-2020 12:26:57 ]
Roxy_Monkewoensdag 10 juni 2020 @ 11:31
quote:
0s.gif Op dinsdag 9 juni 2020 22:38 schreef vlindertje89 het volgende:

[..]

SPOILER
Wat heftig, van de vervelende werkomgeving (al helemaal in combinatie met de ook niet prettige thuisomgeving die je lange tijd hebt gehad), maar wat goed dat jullie gezamenlijk in opstand zijn gekomen! Daar heeft niet iedereen het lef voor, maar is soms zo nodig.

Artikelen allemaal ingediend en intro en discussie af klinkt al als bijna klaar dan, zou mooi zijn als dat allemaal lukt! Heel fijn dat het dan vnl wachten op acceptaties zal zijn (heb je er al een of niet? Drie is voldoende!) en niet echt nog schrijven.

Ik had tm vorig jaar juni een contract, daarna tm half november in de ww m'n proefschrift afgemaakt en vanaf half december als postdoc aan de UU werkzaam (en in maart gepromoveerd, net twee dagen voor alles op slot ging). Ik heb vanaf april vorig jaar gesolliciteerd, op allerlei beleidsbanen en twee postdocs, maar bij dat eerste was ik erg onsuccesvol, bij de postdocs ben ik bij allebei op gesprek geweest en net als tweede geindigd en voor mijn huidige postdoc ben ik gevraagd en heb ik niet hoeven solliciteren. Ik heb op deze afdeling bij mijn master ook stage gelopen en zodoende kwamen ze bij mij uit.

Je kent vast academictransfer al, h? Kan me voorstellen dat er nu niet heel veel dingen online komen. Hoop voor je dat er snel iets voorbij komt waar je wordt aangenomen en waar je een leukere werkomgeving hebt! Dat kan zo'n verschil maken in werkplezier ook.
Niet quoten, haal straks een deel weer weg:

SPOILER
*werkgedoe weg*

Ik heb 3 artikelen die geaccepteerd zijn, waarvan er 2 in mijn boekje gaan. De 4e daar loop ik al zeker een half jaar mee te leuren. 1 x desk rejected, 1 x alsnog afgewezen na major revision - vanwege gewijzigde prioriteiten van het journal vanwege de coronacrisis. }:| Heel frusterend. Nu een maand geleden ingediend bij journal nummer 3. Hopelijk komen we daar wel in ergens dit jaar nog. En dan artikel 5 en 6 gesubmit hopelijk voor september. Daarnaast ook nog 1 artikel waarvan ik 2e auteur ben, maar de 1e auteur is daar al sinds 2017 mee bezig... ze heeft inmiddels een andere baan en is heel druk. Geen idee wat daar nog van komt. Ik heb meegeholpen met de analyses in 2017/2018 maar het is niet aan mij om dat op papier te zetten (het moet in haar boekje).

Wat leuk dat je gevraagd bent als postdoc! Daar moet je het eigenlijk wel van hebben he. Kans is dan ook een stuk groter dat de werkomgeving leuk is, als ze je echt willen hebben. Ik merk ook dat ik voor beleidsfuncties niet vaak op gesprek mag komen. 1 x een eerste gesprek gehad maar geen 2e. Postdocs 2x uitgenodigd voor zowel 1e als 2e gesprek, maar 1 van die twee verwacht ik dat het op niets uitloopt. De 2e heb ik deze vrijdag het 2e gesprek. Ik word wel helemaal gek van de eisen die ze stellen zeg, is bijna een parttime baan. Essays schrijven, onderzoeksprotocollen doornemen, titels voor papers verzinnen, een powerpoint presentatie geven over paper x... en dan nog de vraag krijgen waarom je niet ook nog paper y en z van de onderzoeksgroep gelezen had. 8)7 En dan vervolgens de baan niet krijgen dus al het werk voor niks. Frusti. :') Ik zoek ook wel op academic transfer hoor, maar ja. Lastige tijden. En ik kan ook maar zoveel sollicitaties tegelijkertijd handlen naast mijn werk.


[ Bericht 6% gewijzigd door Roxy_Monke op 10-06-2020 13:51:41 ]
vlindertje89woensdag 10 juni 2020 @ 12:38
quote:
0s.gif Op woensdag 10 juni 2020 11:31 schreef Roxy_Monke het volgende:

[..]

Niet quoten, haal straks een deel weer weg:
SPOILER
Zo, heftig hoor, alle postdocs opgestapt en zo! Dan moet er inderdaad wel echt iets veranderen, maar kan me voorstellen dat jij niet per se behoefte hebt om dat allemaal nog mee te maken. Wel heel fijn dat de dagelijks begeleider je zo goed kon ondersteunen op emotioneel vlak!

Wauw, goed bezig hoor met je artikelen!! Dat zijn er echt veel. Irritant van die vierde.. al helemaal die afgewezen na major revision :N

Ja, via via is toch een goede manier. Ik had eigenlijk een voorkeur voor de andere twee, en heb zelfs in eerste instantie nee gezegd omdat de procedure voor een van die andere twee nog liep en ik die eerst wilde afmaken, maar gelukkig hadden ze nog niemand gevonden toen ik het daar niet werd en hingen ze een dag nadat ik dat gemeld had al aan de telefoon. Het is niet echt een hechte onderzoeksgroep, meer eilandjes, maar ik heb het voordeel dat ik een aantal van hen nog ken van mijn stage daar. En degene die toen mijn dagelijks begeleider was daar kan ik het erg goed mee vinden (zij heeft ook gezorgd dat ze mij wilden hebben nu) en dat is wel echt gezellig. En sowieso een stuk minder gedoe, ik werd enorm gemicro-managed in m'n PhD en dat is nu helemaal niet, echt een bevrijding.

Ja, beleid ben ik ook 1x op eerste gesprek geweest en verder niks. Mensen die al ervaring hebben met beleid, of "politiek bestuurlijke omgevingen" krijgen daar toch de voorkeur.
Jeetje, wat een hoop werk voor de sollicitatieprocedure inderdaad! De twee waar ik ben geweest hadden dat godzijdank niet. De ene was gewoon een gesprek en daarna gingen ze al kiezen, de ander moest ik wel een pitch van 5min voorbereiden en een gesprek maar die gingen ook daarna al kiezen, dus dat viel reuze mee. Lijkt me inderdaad mega frustrerend zoveel doen en het dan toch niet worden!
Ik zal in elk geval voor je duimen vrijdag, dat je het daar wel wordt!
Ik heb de spoiler die ik in m'n vorige bericht van je had gequote ook leeggehaald overigens, en als ik straks mijn spoiler(s) ook leeg moet halen stuur dan even een berichtje, dan doe ik dat!
Roxy_Monkewoensdag 10 juni 2020 @ 13:51
quote:
0s.gif Op woensdag 10 juni 2020 12:38 schreef vlindertje89 het volgende:

[..]

Ik heb de spoiler die ik in m'n vorige bericht van je had gequote ook leeggehaald overigens, en als ik straks mijn spoiler(s) ook leeg moet halen stuur dan even een berichtje, dan doe ik dat!
Oh lief, maar hoeft niet hoor! Ik haal alleen dat gedeelte over mijn werk voor de zekerheid even weg.

SPOILER
Ja echt he. Desk rejection kan ik wel handlen, ik mik toch in eerste instantie altijd te hoog en dat is daar een logisch gevolg van. :P Maar die afwijzing na major revision heeft me gewoon 4 maanden gekost. Zonde.

Wat fijn dat ze nog niemand gevonden hadden. Dan heb je voor nu in ieder geval werk - misschien dat je later nog eens naar wat leukers kunt uitkijken als het niet zo blijkt te bevallen. Dat van die eilandjes ben ik ook gewend, ik vind dat zelf ook minder prettig. Wel fijn dat het gezellig is, dat is denk ik nog wel het belangrijkste. Ik had het zelf ook niet gered zonder mijn kamergenoten (die niet tot mijn onderzoeksgroep behoren). Kunnen kletsen en lachen tussendoor helpt toch goed om de hoge werkdruk af en toe wat van je af te zetten.

Jeetje, wat een verschil dan tussen die sollicitatieprocedures! Ik heb het dan niet getroffen denk ik. Ik krijg f een afwijzing met de melding dat ze meer dan 250 sollicitanten hebben f het is de start van een tijdrovend en intensief traject. :') Zucht. Hopelijk levert deze laatste sollicitatie wat op. Anders moet ik weer van voor af aan beginnen. Hopelijk dan wel vacatures met wat minder sollicitatierondes. :P

Ik vind het wel stressvol soms, wetende dat ik straks waarschijnlijk in mijn eentje financieel verantwoordelijk ben voor de kinderen. Ik vind het heel belangrijk dat ze niks tekort komen. Dat is 1 van de redenen dat ik zo hard gewerkt heb de afgelopen jaren - de vrijheid en onafhankelijkheid om te kunnen kiezen wat het beste is voor die 2 ukken.
vlindertje89zaterdag 13 juni 2020 @ 20:46
quote:
0s.gif Op woensdag 10 juni 2020 13:51 schreef Roxy_Monke het volgende:

[..]

Oh lief, maar hoeft niet hoor! Ik haal alleen dat gedeelte over mijn werk voor de zekerheid even weg.

SPOILER
Ja echt he. Desk rejection kan ik wel handlen, ik mik toch in eerste instantie altijd te hoog en dat is daar een logisch gevolg van. :P Maar die afwijzing na major revision heeft me gewoon 4 maanden gekost. Zonde.

Wat fijn dat ze nog niemand gevonden hadden. Dan heb je voor nu in ieder geval werk - misschien dat je later nog eens naar wat leukers kunt uitkijken als het niet zo blijkt te bevallen. Dat van die eilandjes ben ik ook gewend, ik vind dat zelf ook minder prettig. Wel fijn dat het gezellig is, dat is denk ik nog wel het belangrijkste. Ik had het zelf ook niet gered zonder mijn kamergenoten (die niet tot mijn onderzoeksgroep behoren). Kunnen kletsen en lachen tussendoor helpt toch goed om de hoge werkdruk af en toe wat van je af te zetten.

Jeetje, wat een verschil dan tussen die sollicitatieprocedures! Ik heb het dan niet getroffen denk ik. Ik krijg f een afwijzing met de melding dat ze meer dan 250 sollicitanten hebben f het is de start van een tijdrovend en intensief traject. :') Zucht. Hopelijk levert deze laatste sollicitatie wat op. Anders moet ik weer van voor af aan beginnen. Hopelijk dan wel vacatures met wat minder sollicitatierondes. :P

Ik vind het wel stressvol soms, wetende dat ik straks waarschijnlijk in mijn eentje financieel verantwoordelijk ben voor de kinderen. Ik vind het heel belangrijk dat ze niks tekort komen. Dat is 1 van de redenen dat ik zo hard gewerkt heb de afgelopen jaren - de vrijheid en onafhankelijkheid om te kunnen kiezen wat het beste is voor die 2 ukken.
SPOILER
Ja, kamergenoten zijn zo belangrijk dan h! Inderdaad dat je kan spuien en elkaar steunen en afleiding geven. Ik had een hele gezellige fijne kamer in m'n PhD, waar we ook wel wat issues hebben gehad met begeleiding (maar ikzelf zeker niet zo ernstig als bij jou, gelukkig). En dat maakt dan net dat je het wel volhoudt ipv niet! Ik zit hier de meeste tijd alleen in de kamer (in niet corona tijd dan, nu uiteraard thuis), maar ze komen bv wel altijd langs m'n kamer om me te halen voor lunchwandelen en zo. Maar ik mis m'n oude kamergenootjes wel, dat was toch anders, we waren daar ook meer in hetzelfde schuitje. Hier ben ik de postdoc en die gezellige collega is UD, en ik ben dus haar stagiair geweest dus ondanks dat zij me absoluut als gelijkwaardig behandelt, voelt dat voor mij soms nog wat onwennig, dat zij niet "mijn begeleider" is maar gewoon een collega.

En inderdaad, het is werk waar ik veel van kan leren, en op initiatief van t hoofd van het project waar ik nu op werk heb ik binnenkort ook een "toekomstgesprek" om te bespreken of en zo ja hoe ik mijn toekomst hier op de afdeling zie en hoe we dat kunnen realiseren, dus dat is ook fijn; kunnen we bv subsidie aanvragen gaan doen voor projecten die me aanspreken. En de afdeling doet wel precies het soort onderzoek dat ik heel leuk vind, dus dat moet vast lukken, iets vinden waarvan zij willen dat het onderzocht wordt en wat ik graag wil onderzoeken.

Ik kan me goed voorstellen dat het je stress geeft te weten dat je waarschijnlijk alleen financieel verantwoordelijk bent voor de kinderen! En kan me ook voorstellen dat je wil dat ze niks tekort komen. Ik denk dat uit de situatie komen waar je in zat al enorm bijdraagt aan het welzijn van je kinderen :* en nog wel meer dan iets als op muziekles kunnen of op een sport oid. Hoe ging je sollicitatie gisteren? Wanneer hoor je iets van ze?
Roxy_Monkedonderdag 18 juni 2020 @ 17:05
Yay, ik had vrijdag gesprek en kreeg maandag bericht dat ik de baan heb. :D *O* Gelukkig. Wel onder de voorwaarde dat ik eerst zover ben dat ik mijn PhD aanvraag... Dus nog even hard doorbikkelen. Wel een goede stok achter de deur.
quote:
1s.gif Op zaterdag 13 juni 2020 20:46 schreef vlindertje89 het volgende:

[..]

SPOILER
Ja, kamergenoten zijn zo belangrijk dan h! Inderdaad dat je kan spuien en elkaar steunen en afleiding geven. Ik had een hele gezellige fijne kamer in m'n PhD, waar we ook wel wat issues hebben gehad met begeleiding (maar ikzelf zeker niet zo ernstig als bij jou, gelukkig). En dat maakt dan net dat je het wel volhoudt ipv niet! Ik zit hier de meeste tijd alleen in de kamer (in niet corona tijd dan, nu uiteraard thuis), maar ze komen bv wel altijd langs m'n kamer om me te halen voor lunchwandelen en zo. Maar ik mis m'n oude kamergenootjes wel, dat was toch anders, we waren daar ook meer in hetzelfde schuitje. Hier ben ik de postdoc en die gezellige collega is UD, en ik ben dus haar stagiair geweest dus ondanks dat zij me absoluut als gelijkwaardig behandelt, voelt dat voor mij soms nog wat onwennig, dat zij niet "mijn begeleider" is maar gewoon een collega.

En inderdaad, het is werk waar ik veel van kan leren, en op initiatief van t hoofd van het project waar ik nu op werk heb ik binnenkort ook een "toekomstgesprek" om te bespreken of en zo ja hoe ik mijn toekomst hier op de afdeling zie en hoe we dat kunnen realiseren, dus dat is ook fijn; kunnen we bv subsidie aanvragen gaan doen voor projecten die me aanspreken. En de afdeling doet wel precies het soort onderzoek dat ik heel leuk vind, dus dat moet vast lukken, iets vinden waarvan zij willen dat het onderzocht wordt en wat ik graag wil onderzoeken.

Ik kan me goed voorstellen dat het je stress geeft te weten dat je waarschijnlijk alleen financieel verantwoordelijk bent voor de kinderen! En kan me ook voorstellen dat je wil dat ze niks tekort komen. Ik denk dat uit de situatie komen waar je in zat al enorm bijdraagt aan het welzijn van je kinderen :* en nog wel meer dan iets als op muziekles kunnen of op een sport oid. Hoe ging je sollicitatie gisteren? Wanneer hoor je iets van ze?
SPOILER
Ja, dat samen in hetzelfde schuitje is superfijn he. Dat kan je er net doorheen helpen. Ik ga mijn oude kamergenootjes zeker missen. Dat doe ik nu al, en het is maar de vraag of ik ze nog ga zien voor ik klaar ben (anders dan bij een afscheid oid). En dan moet ik straks zowaar zelf PhD's gaan begeleiden... Ik ben nog helemaal zo volwassen niet joh. :P

Je baan klinkt heel goed, al snap ik dat het even wennen is. Dat het onderwerp je ligt is wel heel belangrijk, en samen subsidies aanvragen lijkt me ook heel prettig. Op mijn huidige afdeling is het ieder voor zich. Best raar, is super inefficient en leidt tot veel onderlinge competitie. Mijn toekomstige onderzoeksgroep heeft het nu ook al gehad over samen onderzoeksaanvragen schrijven, echt heel tof. O+
Leandradonderdag 18 juni 2020 @ 17:06
Gefeliciteerd!
SaskiaRdonderdag 18 juni 2020 @ 17:42
Gefeliciteerd!!! *O* *O*
vlindertje89donderdag 18 juni 2020 @ 18:37
Wat ontzettend fijn!! *O* gefeliciteerd! En inderdaad een goede stok achter de deur zo. Zal vast ook een hele opluchting voor je zijn! En je nieuwe groep klinkt als een fijne groep, dat heb je wel verdiend! O+
Tink89donderdag 18 juni 2020 @ 19:23
Gefeliciteerd!
F_rdonderdag 18 juni 2020 @ 19:24
Gefeliciteerd
Phaidravrijdag 19 juni 2020 @ 13:39
Oh Roxy wat een fantastisch nieuws! *O* *O* Gefeliciteerd!
Gevalletjevrijdag 19 juni 2020 @ 15:54
Gefeliciteerd Roxy!
Nijnavrijdag 19 juni 2020 @ 18:32
Super, Roxy!
vlindertje89donderdag 24 september 2020 @ 08:38
@Roxy_Monke ik moest aan je denken, en vroeg me af hoe het nu met je gaat?
Roxy_Monkewoensdag 11 november 2020 @ 21:36
quote:
0s.gif Op donderdag 24 september 2020 08:38 schreef vlindertje89 het volgende:
@:Roxy_Monke ik moest aan je denken, en vroeg me af hoe het nu met je gaat?
Wat lief dat je daarnaar vraagt. Sorry, ik kijk hier niet zo vaak meer.

Het gaat eigenlijk heel goed, nog steeds! Met de kinderen gaat het prima, al is Wolk wel gediagnosticeerd met epilepsie inmiddels. Ik kan me nog herinneren dat ik hier een filmpje van een absance aanval plaatste toen ze anderhalf was, toen twijfelde ik al. Inmiddels blijkt dat ze dus inderdaad oa absances heeft. We wachten nog op bericht van het LUMC over medicatie ja/nee en hoe nu verder. Ze lijkt gelukkig op dit moment niet veel aanvallen te hebben en heeft er weinig last van. Bliksem doet het ook prima. Hij praat steeds meer en is een echte grapjas. O+


SPOILER
Verder heb ik de postdoc functie waarover ik het hier had enkele maanden geleden, uiteindelijk afgeslagen. Ik vond dat moeilijk maar de communicatie ging nogal moeizaam met ze. Ook legden ze erg veel druk op mij mbt het afronden van mijn PhD. Iets waar ik, gezien de omvang van mijn team, niet altijd even veel invloed op kan uitoefenen. Het leverde me veel stress op. Moeilijkste beslissing ever want postdoc functies zijn dungezaaid. 😅

Uhmm, maar ik had ook ergens op gesolliciteerd waarvan ik dacht 'die gaan mij echt noooooit aannemen' maar tot mijn grote verbijstering uiteindelijk toch... Ik ben 1 november begonnen als UD (Assistant Professor) bij een universiteit met goede naam. In eerste instantie parttime, zodat ik daarnaast mijn PhD kan afronden. Ze bieden mij daarvoor (in tegenstelling tot bij die andere baan) ook echt de tijd en ruimte en spreken veel vertrouwen uit in mijn kunnen. Dus ja. Ik heb wel een beetje last van imposter syndrome. 😅 Maar wel heel erg blij en dankbaar.
lunapuellawoensdag 11 november 2020 @ 21:43
Wat ontzettend fijn dat het zo goed gaat O+ Dat is je echt gegund!
vlindertje89woensdag 11 november 2020 @ 21:45
quote:
1s.gif Op woensdag 11 november 2020 21:36 schreef Roxy_Monke het volgende:

[..]

Wat lief dat je daarnaar vraagt. Sorry, ik kijk hier niet zo vaak meer.

Het gaat eigenlijk heel goed, nog steeds! Met de kinderen gaat het prima, al is Wolk wel gediagnosticeerd met epilepsie inmiddels. Ik kan me nog herinneren dat ik hier een filmpje van een absance aanval plaatste toen ze anderhalf was, toen twijfelde ik al. Inmiddels blijkt dat ze dus inderdaad oa absances heeft. We wachten nog op bericht van het LUMC over medicatie ja/nee en hoe nu verder. Ze lijkt gelukkig op dit moment niet veel aanvallen te hebben en heeft er weinig last van. Bliksem doet het ook prima. Hij praat steeds meer en is een echte grapjas. O+


SPOILER
Verder heb ik de postdoc functie waarover ik het hier had enkele maanden geleden, uiteindelijk afgeslagen. Ik vond dat moeilijk, maar de communicatie ging nogal moeizaam met ze, en ze legden erg veel druk op mij mbt het afronden van mijn PhD. Iets waar ik, gezien de omvang van mijn team, niet altijd even veel invloed op kan uitoefenen. Het leverde me veel stress op. Moeilijkste beslissing ever, want postdoc functies zijn dungezaaid. 😅

Uhmm, maar ik had ook ergens op gesolliciteerd waarvan ik dacht 'die gaan mij echt noooooit aannemen' maar tot mijn grote verbijstering uiteindelijk toch... Ik ben 1 november begonnen als UD (Assistant Professor) bij een universiteit met goede naam. In eerste instantie parttime, zodat ik daarnaast mijn PhD kan afronden. Ze bieden mij daarvoor (in tegenstelling tot bij die andere baan) ook echt de tijd en ruimte en spreken veel vertrouwen uit in mijn kunnen. Dus ja. Ik heb wel een beetje last van imposter syndrome. 😅 Maar wel heel erg blij en dankbaar.
Geeft niks joh!
Wat fijn om te horen dat het nog steeds goed gaat!
Wel heftig van de diagnose epilepsie, al had je indertijd al een beetje het vermoeden. Mooi dat ze er zelf niet echt last van lijkt te hebben! En grapjas Bliksem, wat tof!

SPOILER
Woow wat een dappere keuze zeg! Kan me voorstellen dat die druk echt teveel was, zeker voor iets wat je gewoon niet volledig zelf in de hand hebt. En je nieuwe baan!! Wat goed!! Gewoon meteen UD! En nog bij zo'n fijne plek waar ze met je meedenken over de combinatie ook. Daar mag je echt wel trots op zijn. Blijkbaar zien ze potentieel in je, dat heb jij helemaal zelf gedaan met al je harde werk! Imposter syndrome herken ik heel erg hoor, maar van buitenaf tegen een ander is het toch wat makkelijker om te zeggen dat het veel waarschijnlijker is dat je gewoon hartstikke capabel bent en zij dat zien dan dat je eigenlijk niet zoveel kan en je ze om de tuin hebt geleid ;) . Ik ben zo blij voor je!

Had je je dit kunnen voorstellen, vlak voor de breuk, dat je leven er nu zo uit zou zien?
SaskiaRwoensdag 11 november 2020 @ 21:50
quote:
1s.gif Op woensdag 11 november 2020 21:36 schreef Roxy_Monke het volgende:

[..]

Wat lief dat je daarnaar vraagt. Sorry, ik kijk hier niet zo vaak meer.

Het gaat eigenlijk heel goed, nog steeds! Met de kinderen gaat het prima, al is Wolk wel gediagnosticeerd met epilepsie inmiddels. Ik kan me nog herinneren dat ik hier een filmpje van een absance aanval plaatste toen ze anderhalf was, toen twijfelde ik al. Inmiddels blijkt dat ze dus inderdaad oa absances heeft. We wachten nog op bericht van het LUMC over medicatie ja/nee en hoe nu verder. Ze lijkt gelukkig op dit moment niet veel aanvallen te hebben en heeft er weinig last van. Bliksem doet het ook prima. Hij praat steeds meer en is een echte grapjas. O+

SPOILER
Verder heb ik de postdoc functie waarover ik het hier had enkele maanden geleden, uiteindelijk afgeslagen. Ik vond dat moeilijk maar de communicatie ging nogal moeizaam met ze. Ook legden ze erg veel druk op mij mbt het afronden van mijn PhD. Iets waar ik, gezien de omvang van mijn team, niet altijd even veel invloed op kan uitoefenen. Het leverde me veel stress op. Moeilijkste beslissing ever want postdoc functies zijn dungezaaid. 😅

Uhmm, maar ik had ook ergens op gesolliciteerd waarvan ik dacht 'die gaan mij echt noooooit aannemen' maar tot mijn grote verbijstering uiteindelijk toch... Ik ben 1 november begonnen als UD (Assistant Professor) bij een universiteit met goede naam. In eerste instantie parttime, zodat ik daarnaast mijn PhD kan afronden. Ze bieden mij daarvoor (in tegenstelling tot bij die andere baan) ook echt de tijd en ruimte en spreken veel vertrouwen uit in mijn kunnen. Dus ja. Ik heb wel een beetje last van imposter syndrome. 😅 Maar wel heel erg blij en dankbaar.
*O* *O* *O* *O* *O* *O* *O* UD en straks Dr Roxy *O* *O*
Roxy_Monkewoensdag 11 november 2020 @ 22:11
Bedankt, wat lief van jullie! O+ O+ O+

quote:
0s.gif Op woensdag 11 november 2020 21:50 schreef SaskiaR het volgende:

[..]

*O* *O* *O* *O* *O* *O* *O* UD en straks Dr Roxy *O* *O*
Dit vind ik echt zooooo moeilijk te geloven nog zo. :') LMAO wtfbbq hoe kan dit

Het ging ook echt zo suf he

SPOILER
Ik had dus gesolliciteerd, en zat bij de laatste 2 kandidaten. Uiteindelijk werd ik opgebeld met 'tja, die ander heeft wel al haar PhD en ervaring met doceren/als postdoc.' Dus volkomen logisch dat ze voor haar gingen (en ik snapte niet dat ik uberhaupt nog in de race was?) maar ze wilden me toch iets bieden. En ik dacht dus, dat is een soort positie als tutor. Daarvan hadden ze er namelijk een hele berg aangenomen vanwege de enorme toestroom aan studenten door corona. Dus ik aan de slag met voorbereiden van lesgeven etc maar alles op afstand. Pas toen ik afgelopen maandag daar voor het eerst fysiek op de universiteit was bleek dat ze het halve team hadden opgeroepen ter gelegenheid van mijn aanwezigheid en werd ik door iemand aangesproken met 'oh jij bent 1 van de nieuwe UD's'. Ik dacht toen echt van 'huh' en ben toen het gesprek maar eens aangegaan. En toen bleek pas dat ik het dus verkeerd had begrepen. _O- Op mijn arbeidsovereekomst en bij de inschaling staat dus nog alles afgesteld op het feit dat ik nog niet gepromoveerd ben, maar als dat eenmaal het geval is ben ik dus officieel UD en ik kreeg toestemming om die titel nu vast te voeren. Ze hebben dus in plaats van 1 UD, er 2 aangenomen. Eentje voltijd, en ik voorlopig parttime (+ nog een jaar parttime WW ) met de optie tot uitbreiding later.

Ik vond het al overdreven attent dat ze me thuis bloemen hadden opgestuurd op mijn eerste werkdag. :')

Nja suf verhaal dus, ik heb dus wel echt serieus last van imposter syndrome. :')
Heel herkbaar dus vlindertje, bedankt dat je nog even benadrukt dat ik niet de enige ben. Dat is toch wel geruststellend.

Oh en om je vraag te beantwoorden: nee, dit had ik echt niet gedacht. Ik had echt vrees dat ik het niet ging redden alleen, dat hield me zo lang tegen. En nu nog steeds, ik ben van origine een drop-out die nooit haar middelbare school diploma gehaald heeft. Dat gevoel van minderwaardigheid blijf ik toch met me meedragen. Dat helpt niet mee met het zetten van zulke stappen zoals een scheiding. Blij dat ik het toch gedaan heb. Elke dag weer.

[ Bericht 1% gewijzigd door Roxy_Monke op 11-11-2020 23:03:21 ]
truiwoensdag 11 november 2020 @ 22:41
Geweldig Roxy, dat is een mooie functie. Gefeliciteerd! En ook nog even succes met het afronden van je proefschrift!
Roxy_Monkewoensdag 11 november 2020 @ 23:02
Bedankt trui! O+
Vivwoensdag 11 november 2020 @ 23:11
Wat fijn om te horen @Roxy_Monke !! Klinkt als de perfecte baan voor jou!
SPOILER
Gaat de omgang met je ex ook goed? Zien jullie elkaar regelmatig vanwege de kinderen of hoe is dat geregeld? En ben je qua huisraad helemaal op orde nu?
Nijnadonderdag 12 november 2020 @ 08:34
Goed om te lezen Roxy! Het is je gegund!
PKMdonderdag 12 november 2020 @ 09:29
Wat fijn dat het goed gaat @Roxy_Monke . :)

Ik moest pas ook nog aan je denken, midden in de nacht, toen ik probeerde of mijn baby lopend wel wou drinken. :D
Vivdonderdag 12 november 2020 @ 09:33
quote:
3s.gif Op donderdag 12 november 2020 09:29 schreef PKM het volgende:
Ik moest pas ook nog aan je denken, midden in de nacht, toen ik probeerde of mijn baby lopend wel wou drinken. :D
Haha ja, die meet in april 2018. :D Ik dacht dat ze Bliksem lopend aan het voeden was om de rondscharrelende Wolk niet uit het oog te verliezen, maar nee. :')
Roxy_Monkedonderdag 12 november 2020 @ 14:35
Haha, en @PKM, werkte het? :P Ja jeetje, moeizaam ging dat lange tijd zeg. :') Ik heb uiteindelijk wel de 2 jaar gehaald met hem, maar vraag me niet hoe. :P Hij eet overigens nu wel echt bijna alles! Olijven, sambal, pittige nootjes, oude kaas - het gaat er allemaal wel in. Is dus toch wel goedgekomen met dat moeilijke eten. :+

@Viv:

SPOILER
Ik ben tevreden over de omgang met mijn ex nu. De verhoudingen zijn echt anders dan tijdens mijn huwelijk. Ik kan hem nu aanspreken op dingen die ik niet helemaal lekker vind lopen en dat gaat over het algemeen goed. Therapie heeft hem wel geholpen denk ik. Hij is nu veel meer betrokken bij de kinderen dan hij tijdens ons huwelijk was, en op kleine dingen na gaat dat over het algemeen goed. Veilig thuis is niet meer betrokken inmiddels.

En verder ben ik eigenlijk wel helemaal op de been. O+ Ik ben echt zo onwijs geholpen door jullie hier, daardoor ben ik echt goed terecht gekomen zo. Nog steeds onzettend dankbaar daarvoor, dat heeft me er echt doorheen gesleept.
Tink89donderdag 12 november 2020 @ 16:17
O+
vencodarkdonderdag 12 november 2020 @ 16:31
Wat goeie update Roxy! *O*
PKMdonderdag 12 november 2020 @ 16:33
@Roxy_Monke ze moest er (gelukkig) niks van hebben. :D
Omentielvodonderdag 12 november 2020 @ 16:34
Roxy, wat een fijne update O+
Lemijndonderdag 12 november 2020 @ 16:58
Wat een heerlijke berichten Roxy! Fijn dat je kwam buurten :* .
MaJodinsdag 12 januari 2021 @ 17:44
Ik zit momenteel in een neerwaartse spiraal en kom hier maar moeilijk uit. Mijn ritme is compleet omgedraaid, ik ga om 2 uur ‘s nachts slapen en ik word wakker om 1 uur. Uiteraard ga ik er in de nacht en ochtend voor Aapie uit maar zodra mijn man opstaat pak ik nog een paar uur. Mijn grootste angst is werkelijkheid geworden: ik ben een moeder die de hele dag op bed ligt ;( de wakkere uren geniet ik wel echt van Aapie, ik knuffel met hem, voed hem en speel met hem. Maar toch bekruipt mij het gevoel dat ik niet genoeg doe.

Vanaf volgende week ga ik weer werken, ik zie daar best tegenop. Het zal wel goed zijn voor mijn ritme.

Ik weet eigenlijk niet goed wat ik met dit bericht wil, een schop onder mijn kont? In ieder geval even van me afschrijven...
Deepfreezedinsdag 12 januari 2021 @ 18:03
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 januari 2021 17:44 schreef MaJo het volgende:
Ik weet eigenlijk niet goed wat ik met dit bericht wil, een schop onder mijn kont? In ieder geval even van me afschrijven...
Even je hart luchten is toch ook prima. :*

Denk je dat je zelf het ritme weer te pakken kunt krijgen? Of zou het een optie zijn om daar met iemand mee te praten om alvast stappen te bedenken (prive of professional kan beide). Kan je partner daarmee helpen?

Ik probeerde in de ochtend standaard een rondje te lopen met de kleine tijdens mijn pnd. Soort kick-start van de dag. Het was soms lastig, vaak genoeg na de tweede voeding van de ochtend, soms helemaal niet. Maar dan schuift je ritme in ieder geval niet teveel op.
MaJodinsdag 12 januari 2021 @ 18:10
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 januari 2021 18:03 schreef Deepfreeze het volgende:

[..]

Even je hart luchten is toch ook prima. :*

Denk je dat je zelf het ritme weer te pakken kunt krijgen? Of zou het een optie zijn om daar met iemand mee te praten om alvast stappen te bedenken (prive of professional kan beide). Kan je partner daarmee helpen?

Ik probeerde in de ochtend standaard een rondje te lopen met de kleine tijdens mijn pnd. Soort kick-start van de dag. Het was soms lastig, vaak genoeg na de tweede voeding van de ochtend, soms helemaal niet. Maar dan schuift je ritme in ieder geval niet teveel op.
Als ik weer ga werken zal ik wel moeten :D ik ga in ieder geval mijn man vragen om me daarmee te helpen, met koffie op bed bijv. Ik heb hem nu ook gevraagd om me gewoon wakker te maken maar de lieve schat laat me dan toch liggen.

Een wandelingetje maken heb ik steeds in mijn hoofd, alleen komt het er niet van :@ dat komt ook omdat ik zo laat opsta. Ik ga eerst kolven, eet dan wat, even met Aapie spelen/voeden/knuffelen en dan is het al gauw 4 uur. Tegen de tijd dat ik dan gedoucht en aangekleed ben is het buiten al weer donker. Ik zal dus echt eerder op moeten staan om dit te kunnen doen. Ik heb nu voorgenomen om vanavond cht op tijd naar bed te gaan en morgen cht op tijd op te staan maar dat neem ik me al een aantal dagen zo voor :@
Omentielvodinsdag 12 januari 2021 @ 18:28
Majo, ik heb geen tips. Wilde alleen even laten weten dat ik aan je denkt. X
Ik ben blij dat je geniet van je kleine man. En hopelijk komt straks met het werken je ritme weer. X
Nijnadinsdag 12 januari 2021 @ 21:29
Zou het helpen om met iemand af te spreken om een wandelingetje te maken?
Iemand in de buurt die met je kan wandelen? Kan een stok achter de deur zijn.
Sterkte :*
Lemijndinsdag 12 januari 2021 @ 22:29
Wat vervelend dat je in zo'n neerwaartse spiraal zit MaJo ;( .

Ik denk dat weer gaan werken sowieso veel verschil zal maken. Want dan moet je wel opstaan, en dus vroeger naar bed, en dan kan ook het 'nutteloze' gevoel wat afnemen want je doet weer meer dan enkel zorgen en je tijd met je zoon wordt kostbaarder.

Ik zet nutteloos tussen aanhalingstekens want knuffelen en liggen en uitrusten is volgens mij supernuttig met een kleine baby. Het is anders met een groter kind, die dwingt je namelijk toch wel om op te staan, die belemmer je wel door te blijven liggen. Zo'n kleintje niet. Maar dat je je er slecht bij voelt is wel een goede reden om er iets aan te doen.

Voor nu vraag ik me vooral af waarom je man je laat liggen. Bedoelt hij dat lief? Maar dat is het toch juist niet, als je hulp vraagt om op tijd op te staan? Verder eens met de wandeltips, ik denk ook dat je juist in de eerste uren van je dag eruit moet. Desnoods ongedoucht.

[ Bericht 0% gewijzigd door Lemijn op 12-01-2021 22:35:12 ]
MorganLeFaydinsdag 12 januari 2021 @ 23:41
@MaJo : ik had na de geboorte van mijn dochter ook een vervelend ritme van slapen om 1u, 's ochtends pas om 11u eruit en tegen 15u pas aangekleed zijn. Dat was meteen over toen ik weer ging werken. Dan kom je vanzelf weer in een normaal ritme. Dat ritme waar je nu inzit, komt gewoon doordat het nu zo kn.

Ik zou me dus niet direct zorgen maken, het is gewoon een vorm van luxe (ook al voelt het verkeerd, omdat je weinig doet). Die "luxe" valt straks weg en dan ben je weer zo aan het vroege opstaan gewend, dat je dat in het weekend ook doet. Dan heb je de heeeele dag om te wandelen enzovoorts :)

Komt goed!
Phaidrawoensdag 13 januari 2021 @ 14:55
Dat gevoel dat de tijd door je vingers glipt tijdens je verlof, dat herken ik zo goed! Ik maakte me ook zorgen, want als ik nu niet eens om 11 uur aangekleed beneden kon zijn, hoe moest ik dan ooit op tijd op mijn werk zijn? Maar juist het feit dat je mt, maakte het grote verschil. Ik zag enorm op tegen werken, maar eigenlijk bracht het alleen maar goede dingen. Een vast ritme deed me goed, ik zat me niet meer alleen op te vreten over slaapjes van de kleine (of het gebrek daaraan), het gaf me vertrouwen dat ik heus wel grip op ons nieuwe leven kon krijgen. De tijd thuis met baby was opeens ook veel fijner. Het was ook nog wel zwaar, zeker omdat de nachten heel kort waren (we sliepen steeds maar 1,5 uur achter elkaar, vanaf 23 uur tot 6 uur zo'n beetje), maar door het gevoel dat ik meer controle kon pakken over de dag, was het toch beter te doen.

Sterkte! :*
MaJowoensdag 13 januari 2021 @ 17:10
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 januari 2021 18:28 schreef Omentielvo het volgende:
Majo, ik heb geen tips. Wilde alleen even laten weten dat ik aan je denkt. X
Ik ben blij dat je geniet van je kleine man. En hopelijk komt straks met het werken je ritme weer. X
Lief :*

quote:
0s.gif Op dinsdag 12 januari 2021 21:29 schreef Nijna het volgende:
Zou het helpen om met iemand af te spreken om een wandelingetje te maken?
Iemand in de buurt die met je kan wandelen? Kan een stok achter de deur zijn.
Sterkte :*
Het lastige is ook deze tijd, omdat mijn vader in een risicogroep valt zien we momenteel even niemand (behalve dus mijn ouders). Hopelijk nemen de besmettingen snel af zodat ik ook weer met vriendinnen en zo af kan spreken :)

quote:
0s.gif Op dinsdag 12 januari 2021 22:29 schreef Lemijn het volgende:
Wat vervelend dat je in zo'n neerwaartse spiraal zit MaJo ;( .

Ik denk dat weer gaan werken sowieso veel verschil zal maken. Want dan moet je wel opstaan, en dus vroeger naar bed, en dan kan ook het 'nutteloze' gevoel wat afnemen want je doet weer meer dan enkel zorgen en je tijd met je zoon wordt kostbaarder.

Ik zet nutteloos tussen aanhalingstekens want knuffelen en liggen en uitrusten is volgens mij supernuttig met een kleine baby. Het is anders met een groter kind, die dwingt je namelijk toch wel om op te staan, die belemmer je wel door te blijven liggen. Zo'n kleintje niet. Maar dat je je er slecht bij voelt is wel een goede reden om er iets aan te doen.

Voor nu vraag ik me vooral af waarom je man je laat liggen. Bedoelt hij dat lief? Maar dat is het toch juist niet, als je hulp vraagt om op tijd op te staan? Verder eens met de wandeltips, ik denk ook dat je juist in de eerste uren van je dag eruit moet. Desnoods ongedoucht.
Ik ben ook gewoon heel erg slecht in plannen, zeker met een baby. Gisteren ging ik om half 11 kolven met het idee dat ik dan om 11 uur naar bed kon. Dat werd iets later omdat ik aapie moest troosten maar uiteindelijk waren we om half 12 boven. Hem verschoond, fles gegeven, in bed gelegd, getroost omdat hij weer wakker werd, bleek een kakje pakje te hebben, weer verschonen, restant van de fles en weer in bed. Toen was het alweer kwart voor 1 :')

Van mijn man heb ik verkeerd verwoord: ik zeg dat hij me wakker moet maken als hij me nodig heeft maar dan laat hij me liggen, ik moet het dus ook stelliger verwoorden. Maar ondertussen vind ik het ook weer prima als hij me laat liggen eigenlijk :@

Vandaag wel een betere dag. Ik ben opgestaan toen aapie na de ochtendvoeding weer wakker werd (half 11) en heb een wandelingetje gedaan. Het was alleen erg koud dus de wandeling was korter dan gepland. Maar het voelde wel goed om er even uit te zijn!

quote:
1s.gif Op dinsdag 12 januari 2021 23:41 schreef MorganLeFay het volgende:
@:MaJo : ik had na de geboorte van mijn dochter ook een vervelend ritme van slapen om 1u, 's ochtends pas om 11u eruit en tegen 15u pas aangekleed zijn. Dat was meteen over toen ik weer ging werken. Dan kom je vanzelf weer in een normaal ritme. Dat ritme waar je nu inzit, komt gewoon doordat het nu zo kn.

Ik zou me dus niet direct zorgen maken, het is gewoon een vorm van luxe (ook al voelt het verkeerd, omdat je weinig doet). Die "luxe" valt straks weg en dan ben je weer zo aan het vroege opstaan gewend, dat je dat in het weekend ook doet. Dan heb je de heeeele dag om te wandelen enzovoorts :)

Komt goed!
Fijn om te horen dat ik niet de enige ben! Ik schaamde me laatst ook een beetje toen een vriendin onverwachts langs kwam en ik nog in badjas en verwilderd haar op de bank zat :@ Ik weet zeker dat ik daar niet de enige in ben maar het is wel een beetje gnant dat iemand dat nou net moet zien :')

quote:
0s.gif Op woensdag 13 januari 2021 14:55 schreef Phaidra het volgende:
Dat gevoel dat de tijd door je vingers glipt tijdens je verlof, dat herken ik zo goed! Ik maakte me ook zorgen, want als ik nu niet eens om 11 uur aangekleed beneden kon zijn, hoe moest ik dan ooit op tijd op mijn werk zijn? Maar juist het feit dat je mt, maakte het grote verschil. Ik zag enorm op tegen werken, maar eigenlijk bracht het alleen maar goede dingen. Een vast ritme deed me goed, ik zat me niet meer alleen op te vreten over slaapjes van de kleine (of het gebrek daaraan), het gaf me vertrouwen dat ik heus wel grip op ons nieuwe leven kon krijgen. De tijd thuis met baby was opeens ook veel fijner. Het was ook nog wel zwaar, zeker omdat de nachten heel kort waren (we sliepen steeds maar 1,5 uur achter elkaar, vanaf 23 uur tot 6 uur zo'n beetje), maar door het gevoel dat ik meer controle kon pakken over de dag, was het toch beter te doen.

Sterkte! :*
De tijd glipt inderdaad door je vingers! Wat heb ik nou de afgelopen 11 weken gedaan? Een beetje op de bank hangen en series kijken :@ Maar ook voor aapie gezorgd natuurlijk, al had ik gehoopt wat meer te bereiken in die tijd. Wat eigenlijk? Dat weet ik ook niet. Ik heb gewoon gewassen, gekookt, voor aapie gezorgd etc.

Bedankt voor jullie luisterende oor, het is al fijn om even van me af te kunnen praten :*
LeSagewoensdag 13 januari 2021 @ 19:06
MaJo, je zit natuurlijk nu ook net in een vervelende tijd met verlof qua daglicht. De helft van de dagen vraag je je af of het nog echt licht gaat worden.
Nodigt niet bepaald uit om op tijd uit bed te gaan en lekker buiten te zijn.
Ik herinner met dat unheimische gevoel van de eerste ook nog zo goed.

Van dat schamen, ik heb bij de tweede ooit 5 oproepen gemist van kraamvisite die ergens eind van de ochtend op bezoek zou komen. Ik was eindelijk aan het douchen en was het hele bezoek alweer vergeten :')

Het komt echt goed :*
Nijnawoensdag 13 januari 2021 @ 21:45
quote:
0s.gif Op woensdag 13 januari 2021 17:10 schreef MaJo het volgende:

Het lastige is ook deze tijd, omdat mijn vader in een risicogroep valt zien we momenteel even niemand (behalve dus mijn ouders). Hopelijk nemen de besmettingen snel af zodat ik ook weer met vriendinnen en zo af kan spreken :)
En alleen buiten een blokje om? Ik snap dat je voorzichtig bent hoor, dus zoiets moet je ook alleen maar doen als het veilig genoeg voelt! En ik hoop helemaal met je mee :*

quote:
Vandaag wel een betere dag. Ik ben opgestaan toen aapie na de ochtendvoeding weer wakker werd (half 11) en heb een wandelingetje gedaan. Het was alleen erg koud dus de wandeling was korter dan gepland. Maar het voelde wel goed om er even uit te zijn!
^O^ je bent gegaan en het voelde wel goed, fijn om te horen.
Pas goed op jezelf :*
Seven.donderdag 14 januari 2021 @ 00:26
Hoi @MaJo. Ik ben ook geneigd om te gaan nachtbraken. Nu ik 4 dagen werk, zet ik elke dag een wekker om 7 uur. In het weekend half 8. Dat is dan erg kut maar als ik het niet doe, loop ik vanzelf vast.

Mijn man is niet goed in het aanbrengen van structuur dus Colin is de hele dag aan het spoken als ik niet herinner aan ochtendslaapjes, en dat gaat dan natuurlijk door in de nacht. Dat leidt ertoe dat ik ook ga spoken. En inderdaad hier ook een man die mij lekker wil laten liggen. Dan is het al heel snel lunchtijd voor ik eruit ben na het kolven.

Ik was m'n haren nog maar 1x per week of zo, douchen lukt me zeker niet elke dag. Op tijd inloggen lukt ook zelden en ik heb het gevoel dat ik m'n zoon amper zie. Ik vind het verschrikkelijk als mensen langskomen want het kost teveel energie, moet ik ineens nadenken over wanneer kolven en bezoek gooit ook vaak z'n ritme in de war. En we krijgen al zo weinig visite ;( .

Dus. Je bent echt niet de enige en dit maakt je geen slechte moeder :* . You rock _O_ , ook als je uitslaapt.
Seven.donderdag 14 januari 2021 @ 01:01
Oh, als het een keer helemaal uit de klauwen loopt met nachtrust: ga een nachtje ergens anders slapen (heerlijk :@ ). Daar knap je ook waarschijnlijk veel meer van op dan uitslapen.
tpopmlmaandag 18 januari 2021 @ 15:14
quote:
0s.gif Op woensdag 13 januari 2021 17:10 schreef MaJo het volgende:

De tijd glipt inderdaad door je vingers! Wat heb ik nou de afgelopen 11 weken gedaan? Een beetje op de bank hangen en series kijken :@ Maar ook voor aapie gezorgd natuurlijk, al had ik gehoopt wat meer te bereiken in die tijd. Wat eigenlijk? Dat weet ik ook niet. Ik heb gewoon gewassen, gekookt, voor aapie gezorgd etc.

Bedankt voor jullie luisterende oor, het is al fijn om even van me af te kunnen praten :*
Och MaJo, niet zo streng voor jezelf. Die 11 weken 'bank hangen en series kijken' hebben ook gedraaid om de komst van aapie, en ... nou ja stond eigenlijk niet alles in het teken van aapie en je ritme daarop aanpassen? Iedereen zijn eigen ritme hoor, en dat van dat plannen herken ik wel... Gelukkig heb ik een man die wl zijn tijd kan managen dus daar steek ik nog eens van op. Verder probeer ik minstens een half uur bij alles extra te rekenen ihkv 'onvoorziene zaken'. Die heb ik meestal wel nodig :'(
gewoonmezelf87vrijdag 19 februari 2021 @ 14:24
:W

Even een kleine kick, een jaar geleden ben ik naar een advocaat gestapt omdat ik eenhoofdig gezag wilde hebben, dit vanwege veel gedoe met ex-man, veel van jullie kennen wel de verhalen nog denk ik. Een lieve user Cygne is toen een inzameling gestart omdat het best hoge kosten waren voor de rechtbank en ook hebben er een aantal Fok!kers mij daarin gesteunt. Waarvoor dank!

Vandaag kreeg ik dan eindelijk de uitspraak, De rechter heeft het gezag aan mij toegewezen! Ik ben hier intens blij mee, dit gaat veel gedoe en geleur schelen in de toekomst.

Wilde het toch even laten weten.
lunapuellavrijdag 19 februari 2021 @ 14:27
Wat fijn! Dat zal inderdaad veel gedoe schelen, gefeliciteerd! *O*
Nijnavrijdag 19 februari 2021 @ 14:33
@gewoonmezelf87, gefeliciteerd! Wat fijn :*
_NIKKI_vrijdag 19 februari 2021 @ 14:39
@gewoonmezelf87 wat enorm fijn. Ik kan me goed voorstellen dat dit je rust geeft. :*
Vickyvrijdag 19 februari 2021 @ 14:50
Wat super GM!
Gevalletjevrijdag 19 februari 2021 @ 15:03
Wat fijn GM!!
vlindertje89vrijdag 19 februari 2021 @ 19:00
Oh GM wat een fantastisch nieuws O+
Rebubbledzaterdag 20 februari 2021 @ 09:15
Ahh super goed nieuws! Wat een last valt er dan van je schouders. O+
LeSagezaterdag 20 februari 2021 @ 09:36
Wat fijn, GM! Dat zal wel wat rust brengen O+
Nazilzaterdag 20 februari 2021 @ 09:59
Wat fijn gm! Ik dacht er toevallig laatst nog aan toen ik door mijn dm’s ging.
MaJozaterdag 20 februari 2021 @ 23:02
Zo fijn dat het gelukt is GM! Is er nog enig contact met R eigenlijk?
Roomsnoeszaterdag 20 februari 2021 @ 23:14
Wat fijn GM!

Hoe is het verder met jullie?
gewoonmezelf87zondag 21 februari 2021 @ 11:14
quote:
0s.gif Op zaterdag 20 februari 2021 23:02 schreef MaJo het volgende:
Zo fijn dat het gelukt is GM! Is er nog enig contact met R eigenlijk?
Minimaal.. 1x per week komt hij voor 3 uurtjes maar vaak komt hij ook niet...

quote:
0s.gif Op zaterdag 20 februari 2021 23:14 schreef Roomsnoes het volgende:
Wat fijn GM!

Hoe is het verder met jullie?
Gaat eigenlijk best goed. De lockdown is lastig, net als voo iedereen, maar de kinderen gaan goed. Sarah doet het goed in groep 3 qua leren, voor zelfvertrouwen en verwerking heeft ze speltherapie.
James is een enorme boef, een brokkenpilootje maar doet het verder ook heel goed! Ook qua gezondheid. *O*

En ik ben na een lange periode over trots heen gestapt en heb hulp gevraagd bij mn financin, had ik veel eerder moeten doen, geeft heel veel rust en dat maakt mij een leukere moeder en persoon!

Bedankt voor jullie lieve berichten.
vencodarkzondag 21 februari 2021 @ 11:42
Goed nieuws, GM. En fijn dat het met de kinderen ook lekker gaat. ^O^
En met hulp bij je financin heb je zeker een dappere stap gezet!
I_am_Vzondag 9 mei 2021 @ 21:05
Knip.

[ Bericht 99% gewijzigd door I_am_V op 11-05-2021 09:50:10 ]
BEzondag 9 mei 2021 @ 21:13
OMG V... ;(
Ik hoop zo dat je het jezelf ooit gunt om de stap te durven zetten. Dit is echt niet ok... ;(

Nee, je ziet het echt niet verkeerd...
En het is niet jouw schuld! Niet altijd zie je signalen helder in het moment.

Oh, ik zou willen dat ik wist hoe ik je kon helpen. -O-

SPOILER: hulplijnen
Erover praten

Een scheiding is een ingrijpend proces, waarin u vaak te maken krijgt met heftige gevoelens. Het kan helpen om hierover te praten met mensen die dicht bij u staan. Kunt of wilt u uw verhaal niet bij hen kwijt? U kunt anoniem bellen met:

MIND Korrelatie, 0900 1450 (15 cent per minuut).
De Luisterlijn, 088 0767 000.

Deze hulplijnen kunnen een luisterend oor bieden, los van alle regelzaken. U kunt met MIND Korrelatie en de Luisterlijn ook chatten of mailen.

Bron: https://www.hetsociaalple(...)n/hulp-bij-scheiding


[ Bericht 29% gewijzigd door BE op 09-05-2021 21:24:44 ]
Limonezondag 9 mei 2021 @ 21:19
Ha V,

Je bent niet gek. Het ligt niet aan jou. Je bent heel veel waard. Financieel komt het ook goed, de eerste paar maanden zullen misschien wat krap zijn, maar als je het allemaal weer op de rit hebt, zul je zien dat het meevalt. Kijk ook eens hoe de gemeente kan helpen. Succes, je verdient een leuker leven.
silliegirlzondag 9 mei 2021 @ 21:20
Ach.. :'(

Over het verkeerd zien wil ik zeggen; Jouw gevoel, jouw verdriet, die zwarte wolk, de angst, het altijd goed willen doen maar nooit kunnen voldoen... Dat zijn dingen die een ander niet echt kn zien. Maar dat maakt ze niet minder echt, of minder aanwezig. Ik gun je de moed om te vertrouwen in de kracht die je hebt (want je schrijft hier, dus die heb je), om een keuze te maken die voor ju goed is. Wat die keuze ook moge zijn :*
Takkie88zondag 9 mei 2021 @ 21:23
Ach V, wat een verhaal :*
Ik hoop dat je ooit de stap durft te nemen om voor het geluk van jou (en je kinderen) te kiezen. Je bent het waard om gelukkig te zijn en je kinderen zijn het waard om jou gelukkig te zien.
:*
B.erthazondag 9 mei 2021 @ 21:25
Wat vreselijk ;( ik zal je geen advies geven als je het niet wilt. Misschien heb ik het niet eens.

Maar Google eens op de term "love bomb". Dat is namelijk een bekend begrip in misbruikrelaties en zoals jij de goede dagen beschrijft, klinkt precies zo. Misschien helpt die kennis je om ook daar doorheen te zien.

En ik wens je de kracht om met hulp van je vriendin hieruit te stappen.
Probeer het ook eens aan meer vrienden te vertellen want waarschijnlijk krijg je meer begrip dan je verwacht.
Vivzondag 9 mei 2021 @ 21:53
V ;(

Wat knap dat je je verhaal gedeeld hebt hier. Als weggaan te moeilijk is (voor nu), is relatietherapie misschien wel te overwegen?

En dat financile obstakel is heus overkomelijk.

Sterkte in ieder geval! :*
Burdiezondag 9 mei 2021 @ 22:03
quote:
0s.gif Op zondag 9 mei 2021 21:23 schreef Takkie88 het volgende:
Ach V, wat een verhaal :*
Ik hoop dat je ooit de stap durft te nemen om voor het geluk van jou (en je kinderen) te kiezen. Je bent het waard om gelukkig te zijn en je kinderen zijn het waard om jou gelukkig te zien.
:*
Dit, duizendmaal dit.
Sterkte lieve V :* .
F_rzondag 9 mei 2021 @ 22:17
V :*
Roomsnoeszondag 9 mei 2021 @ 22:50
Ach V. Wat moet het een grote stap zijn om dit zo neer te pennen. En juist dat je dat doet, is misschien al bewijs genoeg dat je het niet verkeerd ziet..?

En een vraag - om over na te denken. Wat zou je een vriendin in eenzelfde situatie gunnen/toewensen/adviseren? Of je zoon/dochter? Anderen waar je van houdt?

Gebruik dit topic vooral om je hart te luchten en mocht je er ooit asn toe zijn, om hulp te vragen.

Sterkte voor nu :*
LeSagezondag 9 mei 2021 @ 23:27
:* voor jou V

Lucht je hart als het nodig is en vraag om hulp als je het wil. Zeker ook hier, het is al vaker gebleken dat men elkaar helpt als het het hardst nodig is.
MaJomaandag 10 mei 2021 @ 00:07
Lieve V. Ik weet dat het moeilijk is en je het je niet voor kunt stellen dat je bij hem weg kunt maar echt, je verdient beter :* Heb je ouders/vrienden waar je misschien tijdelijk terecht kan met de kinderen? Want dat jij ongelukkig bent straalt waarschijnlijk ook op hen af. Als je niet voor jezelf durft te kiezen kies dan voor de kinderen en zorg dat zij in een betere situatie terecht komen, want dit is ook voor hen niet goed. Ik wens je heel veel sterkte want het lijkt me ontzettend lastig :*

Mijn DM/PM staat voor je open als je hier verder over wil praten :*
B.erthamaandag 10 mei 2021 @ 08:24
quote:
0s.gif Op zondag 9 mei 2021 21:53 schreef Viv het volgende:
V ;(

Wat knap dat je je verhaal gedeeld hebt hier. Als weggaan te moeilijk is (voor nu), is relatietherapie misschien wel te overwegen?

En dat financile obstakel is heus overkomelijk.

Sterkte in ieder geval! :*
Ik wil hier even op inhaken. Hoewel op het eerste gezicht een goed voorstel, wordt relatietherapie afgeraden bij dit soort problematiek. Relatietherapie is er namelijk op gericht om heel open te zijn en allebei aan jezelf te werken, maar in deze relatie is n duidelijke misbruikende partij. Die kan de therapie gebruiken om ofwel de vermoorde onschuld te spelen en V. de schuld te geven ofwel munitie te verzamelen om het thuis nog erger te maken. Het is geen veilige omgeving, wat wel een vereiste is voor relatietherapie.

Individuele therapie voor V. (en hopelijk ook voor de man; misschien beseft ie niet eens wat ie doet) is wel een heel goed idee!
En in de tussentijd niet zitten afwachten maar zo snel mogelijk voor jezelf en je kinderen kiezen :*
Nijnamaandag 10 mei 2021 @ 08:38
V :*
Nanukerstmaandag 10 mei 2021 @ 09:24
Lieve V ;(

SPOILER
Jij verdient beter, je kinderen verdienen beter. Even praktisch: heb je een eigen bankrekening waar hij geen zicht op heeft? Als niet, kun je dat gaan regelen?
Vivmaandag 10 mei 2021 @ 11:21
quote:
0s.gif Op maandag 10 mei 2021 08:24 schreef B.ertha het volgende:

[..]

Ik wil hier even op inhaken. Hoewel op het eerste gezicht een goed voorstel, wordt relatietherapie afgeraden bij dit soort problematiek. Relatietherapie is er namelijk op gericht om heel open te zijn en allebei aan jezelf te werken, maar in deze relatie is n duidelijke misbruikende partij. Die kan de therapie gebruiken om ofwel de vermoorde onschuld te spelen en V. de schuld te geven ofwel munitie te verzamelen om het thuis nog erger te maken. Het is geen veilige omgeving, wat wel een vereiste is voor relatietherapie.
Ik stelde het voor omdat V aangeeft dat ze soms twijfelt of ze geen spoken ziet. Want als ze geen spoken ziet, dan staat haar nogal wat te doen om uit deze situatie te komen. Dan helpt het als zij er voor de volle 100% van overtuigd is dat het nodig is.

Dus niet per se relatietherapie met als doel er samen goed uit te komen, maar om te onderzoeken en te objectiveren wat de stand van zaken is. Maar als dat te riskant is voor haar, dan heb ik niks gezegd. :)

quote:
misschien beseft ie niet eens wat ie doet
Die gedachte kwam ook in me op. Ik zag de term 'gaslighting' voorbij komen, dan zou iemand bewust, in het geniep, de ander zo onopvallend mogelijk steeds een beetje meer aan zichzelf laten twijfelen. Maar er hoeft geen opzet in het spel te zijn.
truimaandag 10 mei 2021 @ 16:04
quote:
0s.gif Op maandag 10 mei 2021 11:21 schreef Viv het volgende:

[..]

Ik stelde het voor omdat V aangeeft dat ze soms twijfelt of ze geen spoken ziet. Want als ze geen spoken ziet, dan staat haar nogal wat te doen om uit deze situatie te komen. Dan helpt het als zij er voor de volle 100% van overtuigd is dat het nodig is.

Dus niet per se relatietherapie met als doel er samen goed uit te komen, maar om te onderzoeken en te objectiveren wat de stand van zaken is. Maar als dat te riskant is voor haar, dan heb ik niks gezegd. :)
[..]

Die gedachte kwam ook in me op. Ik zag de term 'gaslighting' voorbij komen, dan zou iemand bewust, in het geniep, de ander zo onopvallend mogelijk steeds een beetje meer aan zichzelf laten twijfelen. Maar er hoeft geen opzet in het spel te zijn.
Gaslighting hoeft niet per se heel bewust ingezet te worden. Misschien heeft de partner van V dit gedrag ook maar zo ontwikkeld omdat hij geen gezondere voorbeelden van relaties heeft gezien, omdat het in zijn (ziekelijke) behoefte aan controle voorziet, en/of omdat zulke dingen soms langzaam zo groeien tussen mensen. Neemt niet weg dat het heel akelig is en dat ik ook van harte hoop dat het opschrijven hier een eerste stap is naar een weg uit deze situatie, V. Want dit is voor niemand goed. Superveel sterkte gewenst, en heel erg goed dat je het hier in elk geval hebt durven opschrijven! :*
Burdiemaandag 10 mei 2021 @ 16:28
Op zich maakt het toch ook niet uit, bewust of onbewust, gaslighting of niet, de essentiele vraag moet altijd zijn: "ben ik gelukkig in deze situatie". Als het antwoord is: "nee", dan is daar actie nodig. En in dit geval lijkt die actie me zonneklaar.
I_am_Vmaandag 10 mei 2021 @ 17:21
! Wederom niet quoten aub.!

Bedankt voor jullie reacties. De lieve, de adviserende, de steunende. :)
Advies mag natuurlijk gegeven worden, ik bedoelde meer te zeggen dat het niet mijn doel an sich was. Ik wilde graag even mijn verhaal kwijt en ik durf echt niet te zeggen hoe ik met de adviezen verder om zal springen.
Dat vind ik gewoon heel moeilijk.

SPOILER
Wat de gaslighting betreft: ik denk ergens niet dat mijn man het zo precies berekend. Het perse bewust doet en werkelijk ‘een slecht mens is’.
I
Waarmee ik vooral wil zeggen: hij is niet door en door slecht.
Hem verlaten zou hem ongelooflijk verdriet doen en de liefde die hij toch voor me voelt, is wel heel sterk. Meer dan andersom.
Ik denk oprecht niet dat ik die stap kan/durf te zetten. Al zal niemand dat misschien begrijpen.

In het dagelijkse leven functioneer ik goed. Het huis is in orde, ik zorg goed voor mezelf en mijn kinderen.
Maar qua spanning en plezier is alles vrij mat en/of van korte duur. Want er is altijd de kans dat het mis gaat. Voor -of achteraf.



[ Bericht 14% gewijzigd door I_am_V op 11-05-2021 09:52:07 ]
Omentielvomaandag 10 mei 2021 @ 17:27
V. Geen tips. Vooral sterkte wil ik je wensen. X
Mariposasmaandag 10 mei 2021 @ 18:33
Durf je de stap niet te zetten omdat je hem geen pijn wilt doen, V?
Zou je het ok vinden als de situatie altijd zo blijft? Wanneer is voor jou wel de grens bereikt?
Heb je zelf ook niet helemaal een goed voorbeeld vanuit huis gehad?

Een hoop vragen, maar ik wens je bovenal veel wijsheid en kracht. En vertrouwen in jezelf.
Roomsnoesmaandag 10 mei 2021 @ 18:59
Hem verlaten zou hem verdriet doen, zeg je. Maar de huidige situatie, wiebdoet die verdriet?

Ik lees namelijk erg veel verdriet in je posts. En angst, dat een uitje bv mis gaat, en dat je de lat daarom laag legt.

Hoe zou je het liefst willen dat je leven nu was, als je het volledig voor het zeggen had, voor jou en je kinderen?

[ Bericht 0% gewijzigd door Roomsnoes op 10-05-2021 19:08:56 ]
Kyaramaandag 10 mei 2021 @ 19:42
Even aanhakend op de goede voorbeelden die jouw man niet heeft gehad in zijn leven. Hoe zit het dan in deze situatie met de goede voorbeelden voor jullie kinderen?
BellaaElisamaandag 10 mei 2021 @ 21:11
SPOILER
V. Het lijkt net of ik jou posts type :{ ik weet niet wat ik moet zeggen want ik zit in dezelfde situatie al een hele poos, je bent dus niet alleen! :*
Sunshine1982maandag 10 mei 2021 @ 21:35
V vrouwke toch ;( :* Ik denk aan je hoor... Misschien dat naast je vriendin ook maatschappelijk werk wat voor je kan betekenen. Misschien weten zij welke wegen je het nu het best kan bewandelen, financieel en emotioneel.

Jij verdiend het om weer gelukkig te worden O+ :*

Bellaa :*
Vivdinsdag 11 mei 2021 @ 01:53
V, wat food for thought:

SPOILER
Je zegt dat je goed voor jezelf zorgt. Daarmee bedoelde je wellicht dingen als voeding en lichamelijke verzorging, regelmatig naar de tandarts, etc. Maar dat is alleen het fysieke. In hoeverre zorg je goed voor jezelf op mentaal vlak?

En als je hem misschien nooit gaat verlaten, wat uiteraard jouw goed recht is, hoe zou je er dan voor kunnen zorgen dat je er niet aan onderdoor gaat?
Je hoeft uiteraard niet te antwoorden hier. :*
I_am_Vdinsdag 11 mei 2021 @ 09:37
quote:
0s.gif Op zondag 9 mei 2021 22:50 schreef Roomsnoes het volgende:
Ach V. Wat moet het een grote stap zijn om dit zo neer te pennen. En juist dat je dat doet, is misschien al bewijs genoeg dat je het niet verkeerd ziet..?

En een vraag - om over na te denken. Wat zou je een vriendin in eenzelfde situatie gunnen/toewensen/adviseren? Of je zoon/dochter? Anderen waar je van houdt?

Gebruik dit topic vooral om je hart te luchten en mocht je er ooit asn toe zijn, om hulp te vragen.

Sterkte voor nu :*
Goeie vraag. Advies in in die situatie is moeilijk natuurlijk, juist omdat ik het ken.
Daar weet ik geen goed antwoord op. :)

Iemand schreef nog over relatietherapie maar dat stelde ik een aantal jaar terug nog voor. Maar inmiddels ben ik ervan overtuigt dat dit geen enkele zin zou hebben.
Inderdaad: je moet beide open en eerlijk kunnen zijn en het zou goed tegen mij gebruikt kunnen worden. Die veiligheid en vertrouwen is er gewoon niet.
In 2015 ben ik een aantal weken naar een psycholoog geweest maar ik kon er niet mee verder omdat dit vroeg of laat geld zou kosten. We konden dit toen echt niet missen en dus ben ik gestopt. Nu zou het financieel wel kunnen maar ook daar verwacht ik commentaar op gebied van geld. Hij vindt dat zonde, onnodig en “ik heb hem toch om mee te praten” :? Hij begrijpt er geen bal van. Dingen als mentale gezondheid is geen afdeling voor hem.
quote:
1s.gif Op maandag 10 mei 2021 18:33 schreef Mariposas het volgende:
Durf je de stap niet te zetten omdat je hem geen pijn wilt doen, V?
Zou je het ok vinden als de situatie altijd zo blijft? Wanneer is voor jou wel de grens bereikt?
Heb je zelf ook niet helemaal een goed voorbeeld vanuit huis gehad?

Een hoop vragen, maar ik wens je bovenal veel wijsheid en kracht. En vertrouwen in jezelf.
Ik durf niet vanwege de eventuele gevolgen. Qua dak, financin, band met de kinderen, omgangsregeling. Ik denk dat mijn kinderen dan misschien meer lijden dan nu. Moeilijk te voorspellen natuurlijk.
Ik kom wel uit een gelukkig gezin. Mijn ouders zijn na ruim 40 jaar nog gewoon samen. :)
Mijn grens? Lastig. Ik denk dat de situatie niet erger wordt, meer een herhaling.
Hoogstens dat ik er zelf mentaal steeds meer afstand van ga nemen. Van hem.
Dat de hoop op echte beterschap gewoon verdwijnt.
Misschien wanneer de kinderen opgroeien, er dan meer rust is?
Ik weet het niet.

quote:
1s.gif Op maandag 10 mei 2021 18:59 schreef Roomsnoes het volgende:
Hem verlaten zou hem verdriet doen, zeg je. Maar de huidige situatie, wiebdoet die verdriet?

Ik lees namelijk erg veel verdriet in je posts. En angst, dat een uitje bv mis gaat, en dat je de lat daarom laag legt.

Hoe zou je het liefst willen dat je leven nu was, als je het volledig voor het zeggen had, voor jou en je kinderen?
Ik heb nu verdriet. En ik denk dat mijn zoon er steeds meer last van gaat krijgen.

Ik zou willen dat we samen, als gezin, gelukkig konden zijn. En zonder man? Tja. In ons huidige huis, met een omgangsregeling.
Ik denk dat er heel veel overhoop gaat als ik met mijn kinderen zou vertrekken. Dat geeft zo’n ontregeling en ik zou mezelf eeuwig schuldig voelen. “Was het wel zo erg”? :?

quote:
0s.gif Op maandag 10 mei 2021 19:42 schreef Kyara het volgende:
Even aanhakend op de goede voorbeelden die jouw man niet heeft gehad in zijn leven. Hoe zit het dan in deze situatie met de goede voorbeelden voor jullie kinderen?
Dat is zo’n lange termijn gedachte dat ik die ‘te makkelijk’ opzij schuif. Ik besef het wel: dit is niet juist. Maar ik vind het verdomd moeilijk n een zeer heftige beslissing te nemen voor later. Begrijp je?
I_am_Vdinsdag 11 mei 2021 @ 09:40
@BellaaElisa
Ik voel met je mee, dat begrijp je. Geen advies, uiteraard. Alleen al dat je weet dat je niet als enige dit doormaakt. :*
Clubsodadinsdag 11 mei 2021 @ 09:48
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 mei 2021 09:37 schreef I_am_V het volgende:
Dat is zo’n lange termijn gedachte dat ik die ‘te makkelijk’ opzij schuif. Ik besef het wel: dit is niet juist. Maar ik vind het verdomd moeilijk n een zeer heftige beslissing te nemen voor later. Begrijp je?
Bedenk wel: niets veranderen is k een beslissing nemen.

Ik wens je veel wijsheid, voor jou en vooral voor je kinderen.
Sunshine1982dinsdag 11 mei 2021 @ 09:49
Je zegt dat je bang bent voor de gevolgen wat betreft de band met je kinderen. Ben je bang dat zij het jou aanrekenen mocht je besluiten ermee te stoppen? Ben je bang voor eventuele rechtzaken?

Ik snap dat het een hele grote stap is om weg te gaan en dat je alles aanpakt om te situatie te bagatelliseren. Maar echt, als je jezelf fysiek pijn doet, is de situatie voor jou heel erg. Als ik het zo lees is haast wel geboden. Hij probeert jou te isoleren. Al jaren. Probeer nu alvast wat dingen te ondernemen wat goed zou kunnen zijn voor jouw toekomst samen met de kinderen, voordat deze situatie al jouw kracht heeft afgenomen.
gewoonmezelf87dinsdag 11 mei 2021 @ 10:30
Ik heb het stukje va V gemist maar mocht je willen praten... ik weet t 1 en ander van scheiden af en financieel alleen staan en sowieso alleen staan...

Geen verplichting maar t aanbod is er.
Sunshine1982dinsdag 11 mei 2021 @ 11:10
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 mei 2021 10:30 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Ik heb het stukje va V gemist maar mocht je willen praten... ik weet t 1 en ander van scheiden af en financieel alleen staan en sowieso alleen staan...

Geen verplichting maar t aanbod is er.
Even een hoi naar jou :) Fijn dat alles bij jou en de kids beter gaat :)
Grijsdinsdag 11 mei 2021 @ 11:46
@I_am_V ik lees dat je zelf uit een gelukkig gezin komt. Kan je hier met (een van) je ouder(s) over praten?
Ik schrik echt van jouw situatie en ik hoop dat jouw situatie op de een of andere manier verbetert, want dat is wel nodig. Hoe dat moet, weet ik ook niet, maar dat je daarbij hulp nodig hebt lijkt me duidelijk. Ik hoop dat je ouders je daarbij kunnen steunen.
En ik denk dat je huisarts ook kan helpen.

[ Bericht 0% gewijzigd door Grijs op 11-05-2021 18:48:53 ]
MaJodinsdag 11 mei 2021 @ 12:19
Je zegt dat je goed voor jezelf en de kinderen zorgt. Dat geloof ik meteen maar denk je niet dat de kinderen ook die spanning aanvoelen? Een veilig thuis is het allerbelangrijkste voor een kind, belangrijker dan dat ze goed gevoed/gekleed/verzorgd worden. Ik wens je heel veel sterkte want het is gewoon een rotsituatie :*

Hetzelfde geldt voor BellaaElisa :*
Clubsodadinsdag 11 mei 2021 @ 12:47
Hele goede tip inderdaad, om met de huisarts in gesprek te gaan! ^O^
I_am_Vdinsdag 11 mei 2021 @ 21:10
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 mei 2021 10:30 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Ik heb het stukje va V gemist maar mocht je willen praten... ik weet t 1 en ander van scheiden af en financieel alleen staan en sowieso alleen staan...

Geen verplichting maar t aanbod is er.
Dankjewel. Ik ga het onthouden dus wie weet. :)

@Grijs
Hmm, mijn ouders weten wel dat we best een lastige relatie hebben. Maar ze maken ook regelmatig onze leuke dagen en momenten mee.
Dat het voor mij z diep zit, zullen ze niet weten (sowieso mijn vader niet. Mijn moeder bekijkt dat anders, gok ik).
Dan moet ik toch best met de billen bloot en ondanks dat ze heus achter me zouden staan, ik denk dan wel dat ik echt moet doorzetten. En dan kan je niet meer terug.
De huisarts kan wellicht iets betekenen op mentaal gebied maar verder weet ik het eigenlijk niet.

@MaJo
Die voelen de spanning zeker. Vooral mijn zoon is er heel gevoelig voor. Die zegt soms: “Nee, niet weeer ruzie”.

Ik probeer mij echt voor te stellen hoe het na een scheiding zou zijn maar die kinderen houden zoveel van papa, zien hem graag thuiskomen.
Het zou zo’n verandering zijn en ik zie mijn man er toch wel voor aan mij 100% daarvan de schuld te geven.
Pualadinsdag 11 mei 2021 @ 21:26
Maar.. wat maakt het uit dat hij jou de schuld er van geeft? Is het niet belangrijker dat je kinderen een fijn, veilig en liefdevol huis hebben. Met een moeder die leuk en energiek is?
I_am_Vdinsdag 11 mei 2021 @ 21:31
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 mei 2021 21:26 schreef Puala het volgende:
Maar.. wat maakt het uit dat hij jou de schuld er van geeft? Is het niet belangrijker dat je kinderen een fijn, veilig en liefdevol huis hebben. Met een moeder die leuk en energiek is?
Zeker belangrijk.
Het voelt als kiezen tussen 2 kwaden, al is dat op afstand moeilijk te begrijpen misschien.
En qua schuld: lelijke dingen over de andere ouder zeggen komt in veel scheidingszaken voor. Zodoende dat ik het benoem.
Pualadinsdag 11 mei 2021 @ 23:13
quote:
0s.gif Op dinsdag 11 mei 2021 21:31 schreef I_am_V het volgende:

[..]

Zeker belangrijk.
Het voelt als kiezen tussen 2 kwaden, al is dat op afstand moeilijk te begrijpen misschien.
En qua schuld: lelijke dingen over de andere ouder zeggen komt in veel scheidingszaken voor. Zodoende dat ik het benoem.
Ik weet het, mijn ouders hadden een vechtscheiding die 6 jaar duurde. Maar, en dat zeg ik niet om je over te halen of iets. Maar mijn ouders zijn apart van elkaar echt leuker dan samen. Tijdens het huwelijk was er veel ruzie en dingen als bijv. kerst waren nooit leuk. Er werd altijd geforceerd gezellig en leuk gedaan, maar het was nooit echt leuk en gezellig. Altijd kwam er dat moment van ruzie, van een deur dicht gooien of een van de twee die boos weg ging. En het was echt niet leuk die scheiding, maar het was wel beter dan nog langer zo door gaan.

Maar wat zit je in een rot situatie. Ik wens je heel veel kracht en wijsheid. En liefde voor jezelf, want die verdien je :* En welke keuze je ook maakt, zolang je hem bewust maakt is het goed.
I_am_Vzondag 16 mei 2021 @ 10:18
quote:
1s.gif Op dinsdag 11 mei 2021 23:13 schreef Puala het volgende:

[..]

Ik weet het, mijn ouders hadden een vechtscheiding die 6 jaar duurde. Maar, en dat zeg ik niet om je over te halen of iets. Maar mijn ouders zijn apart van elkaar echt leuker dan samen. Tijdens het huwelijk was er veel ruzie en dingen als bijv. kerst waren nooit leuk. Er werd altijd geforceerd gezellig en leuk gedaan, maar het was nooit echt leuk en gezellig. Altijd kwam er dat moment van ruzie, van een deur dicht gooien of een van de twee die boos weg ging. En het was echt niet leuk die scheiding, maar het was wel beter dan nog langer zo door gaan.

Maar wat zit je in een rot situatie. Ik wens je heel veel kracht en wijsheid. En liefde voor jezelf, want die verdien je :* En welke keuze je ook maakt, zolang je hem bewust maakt is het goed.
Herkenbaar hoor, gedoe met geforceerd gezellig enzo. De grote mind fuck os dat er ook heus normale/leuke dagen zijn. En dat is gedachte aan ‘de boel overhoop gooien’, totaal niet redelijk. Ik heb me vaak afgevraagd waarom het niet vaker leuk kan zijn. Waarom we dt gevoel niet vol kunnen houden. :?
B.erthazondag 16 mei 2021 @ 11:21
Zijn die dagen leuk omdat ze leuk zijn of omdat het jou op die dagen lukt om geen eieren te breken terwijl je daar de hele tijd op loopt?
I_am_Vmaandag 17 mei 2021 @ 17:21
quote:
0s.gif Op zondag 16 mei 2021 11:21 schreef B.ertha het volgende:
Zijn die dagen leuk omdat ze leuk zijn of omdat het jou op die dagen lukt om geen eieren te breken terwijl je daar de hele tijd op loopt?
Goeie vraag. :)
Hmm, het verschilt. Als we beide in een ontspannen bui zijn, gaat het vanzelf. Dan kunnen we beide meer hebben en zijn we kalm.
Maar op andere dagen ben ik helemaal vrolijk en relaxed maar is hij in een pestbui en daar word ik toch vrij makkelijk in meegetrokken. Ik ben nogal sfeergevoelig als het op hem aankomt.
Stom is dat, maar negeren is verdomd moeilijk.
En dat zijn die dagen waarbij niets vanzelf gaat en het inderdaad (zoals ik het ervaar) meer aanpassen is en meer op die zogenaamde eieren lopen.

Nu wil ik hem echt niet overal de schuld van geven hoor. Ik heb ook mijn buien en het feit dat ik dus ook weleens mijn cool verlies, helpt natuurlijk ook niet.
Dit is alleen mijn kant. Een manier om bijv. minder benvloed te raken door zijn buien (en bijv. opmerkingen te negeren ipv met gestrekte benen in mee te gaan), zou al in bepaalde mate schelen. -O-
MaJodinsdag 18 mei 2021 @ 01:00
quote:
0s.gif Op zondag 16 mei 2021 10:18 schreef I_am_V het volgende:

[..]

Herkenbaar hoor, gedoe met geforceerd gezellig enzo. De grote mind fuck os dat er ook heus normale/leuke dagen zijn. En dat is gedachte aan ‘de boel overhoop gooien’, totaal niet redelijk. Ik heb me vaak afgevraagd waarom het niet vaker leuk kan zijn. Waarom we dt gevoel niet vol kunnen houden. :?
Maar dat er ook wel leuke dagen zijn is toch de omgekeerde wereld? Het zou zo moeten zijn dat je af en toe mindere dagen hebt, in plaats van dat er af en toe een goede dag tussen zit.

Hoe gaat het nu met je? Geeft je hart luchten je al wat meer ademruimte?
I_am_Vwoensdag 19 mei 2021 @ 13:14
quote:
0s.gif Op dinsdag 18 mei 2021 01:00 schreef MaJo het volgende:

[..]

Maar dat er ook wel leuke dagen zijn is toch de omgekeerde wereld? Het zou zo moeten zijn dat je af en toe mindere dagen hebt, in plaats van dat er af en toe een goede dag tussen zit.

Hoe gaat het nu met je? Geeft je hart luchten je al wat meer ademruimte?
Ja, dat is wel echt een soort besef dat ik sinds een tijdje heb.
Ik weet niet meer goed hoe een normale relatie is. Ontspannen en gewoon leuk. Waar je eerlijk kunt zijn en gewoon kan uit janken zonder je bezwaard te voelen ofzo. En steun te krijgen.
En dat geldt ook voor die leuke dagen. Ik zei laatst nog tegen hem dat het tegenwoordig een goeie dag is als er geen conflict is geweest. En hij was daar eigenlijk verbaasd over want hij ziet het heel anders. Hij lijkt echt minder zwaar te tillen aan de spanning en conflicten. :?

En ja: het lukt op om hier af en toe toch mijn dingen te zeggen.
Al valt het soms wel in de herhaling. Het komt niet echt verder ofzo. :)
truiwoensdag 19 mei 2021 @ 15:27
Het gaat er nu om wat jij voelt, I_am_V, dat is het enige waar jij op af kunt en moet gaan. Dat hij het anders voelt doet hiervoor niet ter zake. En ja, ik snap dat je er zo middenin zit dat je je bijna niet meer voor kunt stellen dat het ook anders kan maar het kan echt anders. Je hoeft hier geen genoegen mee te nemen, niet voor jezelf en niet voor je kinderen. Succes, blijf in elk geval goed kijken naar wat jij zelf voelt en nodig hebt. Neem jezelf serieus. :* :*
miss_slywoensdag 19 mei 2021 @ 15:38
quote:
0s.gif Op woensdag 19 mei 2021 13:14 schreef I_am_V het volgende:

[..]

Ja, dat is wel echt een soort besef dat ik sinds een tijdje heb.
Ik weet niet meer goed hoe een normale relatie is. Ontspannen en gewoon leuk. Waar je eerlijk kunt zijn en gewoon kan uit janken zonder je bezwaard te voelen ofzo. En steun te krijgen.
En dat geldt ook voor die leuke dagen. Ik zei laatst nog tegen hem dat het tegenwoordig een goeie dag is als er geen conflict is geweest. En hij was daar eigenlijk verbaasd over want hij ziet het heel anders. Hij lijkt echt minder zwaar te tillen aan de spanning en conflicten. :?

En ja: het lukt op om hier af en toe toch mijn dingen te zeggen.
Al valt het soms wel in de herhaling. Het komt niet echt verder ofzo. :)
Verder komen hoeft ook niet in een sneltreinvaart. Voor jezelf en de kinderen geldt op zich wel "hoe sneller hoe beter" denk ik, maar als jij met kleine stapjes verder komt, is dat ook vooruitgang.
truimaandag 31 mei 2021 @ 21:51
Ik las net dit artikel en moest aan sommige mensen uit dit topic denken. Misschien helpt het?
https://www.nrc.nl/nieuws(...)rek-je-toch-a4045464?