R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ja, ik word dan ineens -zo- moe, dat ik ter plekke even een uurtje moet slapen om bij te komen...of naar huis moet worden gebracht...of een andere creatieve oplossing moet zien te bedenken. Maar goed, ik kan vrijwel overal slapen gelukkig!quote:Op zaterdag 19 oktober 2013 22:07 schreef myxomatosekonijn het volgende:
[..]
Dat kan ik me voorstellen ja
Ter plekke in slaap vallen?Wauw! Ik voel me dan alleen maar hondsberoerd (lichamelijk) op dat moment
Thanks, ik doe mijn best
[ Bericht 0% gewijzigd door magnetronkoffie op 19-10-2013 22:42:18 ]
Wat is er aan de hand met jouw recepten?quote:
[..]
Iedereen straalt "iets" uit, maar misschien straal jij "ik heb het opgegeven" uit, zoals ik jou soms zie posten
[..]
Tsja, die fase lijkt een beetje aan het afnemen te zijn en ik ben zo langzaamaan aan het onderzoeken wat ik nu verder wil met mijn leven. Op het moment verloopt het extra traag vanwege dat gekloot met het niet juiste recept aan mij voorschrijven
Maar er zit beweging in, steeds 1 stapje vooruit en misschien alleen nog maar heel af en toe een stapje terug. Ik ben nu meer aan het verkennen en probeer te genieten van de goeie momenten (die nu, nog steeds ietswat onwennig, zeer vaak voorkomen)
Hoe heb jij het leven na de depressie ervaren? En hoe lang was je depressief?
Edit: Ik heb een beetje zitten googlen en vond een topic in mei 2013 waarin ik me nog afvroeg wat ik met mijn leven aan moest.
Sjonge, dan ben ik wel erg snel vooruit gegaan zeg in relatief weinig tijd!
Eigenlijk voel ik me een -stuk- beter sinds mijn laatste Berlijnreis geloof ik.
Hoe ervaar ik het? Steeds minder bang om terug te vallen en meer vertrouwen dat ik het leven aankan. Als ik me nu een paar dagen kut voel baal ik wel, maar weet ik dat ik een heleboel dingen kan doen om eruit te komen en weet ik ook dat die dingen nu al een dik jaar echt werken.
En ik geniet best wel van de dingen die nu ineens wel goed gaan, dat geldt met name voor mijn werk. Werk is een depressietrigger voor mij, maar ook dat gaat nu al best lang goed. Ook wel met dips, maar daar kom ik steeds wel uit.
Nu komt een spannende tijd. Winter en zonder antidepressiva. Voor t eerst ik 5 jaar. Vooralsnog niet somber maar wel erg moe, dus ik ben maar aan het licht therapieën geslagen miv vandaag. Hopelijk helpt dat.
Hoe lang ik depressief ben geweest is moeilijk te zeggen. Terugkijkend denk ik mijn hele leven tot ergens vorig jaar, dus een jaar of 36 denk ik, behalve een paar periodes dat t goed ging. Er was bijna altijd wel wat dat me echt dwars zat en wat voor mijn gevoel mijn leven vergalde.
De periode dat ik hulp ben gaan zoeken en die echt bagger was, is vanaf 2006 ongeveer tot 2012. Dus een jaar of 6, waarvan 5 jaar medicatie (2008 tot 2013)
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Heerlijk om deze zekerheid te kennen. Stom om te zeggen misschien maar het geeft me gerustheid om te weten dat dat er altijd is.quote:Op zaterdag 19 oktober 2013 19:07 schreef Royco1 het volgende:
[..]
De enige zekerheid in het leven is de dood ja.
Lang verhaal kort: ongeveer 3 weken terug zou ik verlagen met mijn medicatie, maar ik kreeg bij de apotheek de oude (grotere) hoeveelheid. Gemeld en het zou alsnog gerepareerd worden...NOT, kreeg -weer- het oude recept bij de apotheek! -_-quote:
[..]
Wat is er aan de hand met jouw recepten?
Hoe ervaar ik het? Steeds minder bang om terug te vallen en meer vertrouwen dat ik het leven aankan. Als ik me nu een paar dagen kut voel baal ik wel, maar weet ik dat ik een heleboel dingen kan doen om eruit te komen en weet ik ook dat die dingen nu al een dik jaar echt werken.
En ik geniet best wel van de dingen die nu ineens wel goed gaan, dat geldt met name voor mijn werk. Werk is een depressietrigger voor mij, maar ook dat gaat nu al best lang goed. Ook wel met dips, maar daar kom ik steeds wel uit.
Nu komt een spannende tijd. Winter en zonder antidepressiva. Voor t eerst ik 5 jaar. Vooralsnog niet somber maar wel erg moe, dus ik ben maar aan het licht therapieën geslagen miv vandaag. Hopelijk helpt dat.
Hoe lang ik depressief ben geweest is moeilijk te zeggen. Terugkijkend denk ik mijn hele leven tot ergens vorig jaar, dus een jaar of 36 denk ik, behalve een paar periodes dat t goed ging. Er was bijna altijd wel wat dat me echt dwars zat en wat voor mijn gevoel mijn leven vergalde.
De periode dat ik hulp ben gaan zoeken en die echt bagger was, is vanaf 2006 ongeveer tot 2012. Dus een jaar of 6, waarvan 5 jaar medicatie (2008 tot 2013)
Vetgedrukte: Jaaaa, zo ervaar ik het ook! Enige (belangrijke) horde die ik nog niet genomen heb, is betaald werk...maar dat komt wel met de tijd (of niet, ligt er aan hoe stressbestendig ik blijk te zijn. Mocht dat niet haalbaar zijn, dan wil ik op z'n minst vrijwilligerswerk blijven doen)
Blijkbaar ben jij al een paar stappen voor mij aan het uitlopen, wat een tof vooruitzicht is dat voor mij zeg! En idd! Hopen dat je niet terug gaat vallen!
Edit: Dus ik ben niet de enige die vrijwel heel z'n leven depressief is geweest!
Naja, eigenlijk zou ik daar juist niet blij om willen zijn, maar het is tenminste wel leuk om te horen dat anderen die min of meer hetzelfde hebben meegemaakt, het nog steeds goed aan het doen zijn!
[ Bericht 7% gewijzigd door magnetronkoffie op 19-10-2013 23:57:47 ]
Voor veel mensen komt het wat sinister over, maar linkshandig ben ik altijd al geweest.quote:
[..]
Heerlijk om deze zekerheid te kennen. Stom om te zeggen misschien maar het geeft me gerustheid om te weten dat dat er altijd is.
Maar zonder grappen: ook ik vind daar rust in. Door hier dieper in te kijken (lees nadenken, filosoferen, en in zekere zin; ervaren) is mij nieuw leven ingeblazen.
Begrijp me goed: ik wil het nog lang niet meemaken! Het leven biedt meer mogelijkheden dan ik me voor kan stellen, en ik zie het als avontuur om te ontdekken wat het mij brengt, goed ķf slecht. Het concept van vergankelijkheid helpt me daar iedere stap bij, want dat is de natuur van alles, of zo beschouw ik het tenminste. Middels kleine hebbedingetjes herinner ik me daar regelmatig aan, zoals kraaltjes in de vorm van schedeltjes ed, of mooie illustraties. Of ik luister even naar de stilte, want die is overal aanwezig.
Het is een onderwerp dat veel mensen het liefst mijden, maar waar niemand aan ontkomt. Waar niets aan ontkomt. Inclusief alle nare momenten die het leven brengen kan. Wanneer me tegenwoordig iets vervelends overkomt denk ik: ook dit gaat weer voorbij. En vervolgens ga ik met volle overtuiging, en zonder om te kijken, met de situatie aan de slag.
Met wat geklaag af en toe, want dat is nog niet geheel vergaan.
Krijg jij niet hoofdpijn van al dat diepdenken?quote:
[..]
Voor veel mensen komt het wat sinister over, maar linkshandig ben ik altijd al geweest.
Maar zonder grappen: ook ik vind daar rust in. Door hier dieper in te kijken (lees nadenken, filosoferen, en in zekere zin; ervaren) is mij nieuw leven ingeblazen.
Begrijp me goed: ik wil het nog lang niet meemaken! Het leven biedt meer mogelijkheden dan ik me voor kan stellen, en ik zie het als avontuur om te ontdekken wat het mij brengt, goed ķf slecht. Het concept van vergankelijkheid helpt me daar iedere stap bij, want dat is de natuur van alles, of zo beschouw ik het tenminste. Middels kleine hebbedingetjes herinner ik me daar regelmatig aan, zoals kraaltjes in de vorm van schedeltjes ed, of mooie illustraties. Of ik luister even naar de stilte, want die is overal aanwezig.
Het is een onderwerp dat veel mensen het liefst mijden, maar waar niemand aan ontkomt. Waar niets aan ontkomt. Inclusief alle nare momenten die het leven brengen kan. Wanneer me tegenwoordig iets vervelends overkomt denk ik: ook dit gaat weer voorbij. En vervolgens ga ik met volle overtuiging, en zonder om te kijken, met de situatie aan de slag.
Met wat geklaag af en toe, want dat is nog niet geheel vergaan.
Allang niet meer.quote:
[..]
Krijg jij niet hoofdpijn van al dat diepdenken?
Vroeger werd ik gek van m'n gedachtestroom, die beter gepieker genoemd kan worden. Maar ik heb geleerd dat deze ook stopgezet kan worden, waardoor het nu makkelijker is de kraan open te draaien waar het goed voor me is. En lukt dat niet, dan kan ik het ook in dat frame plaatsen van dat het voorbij gaat. En net als een klein kind dat emmert, hoef ik ook niet per se aandacht aan m'n gedachten te schenken. Er zijn veel fijnere dingen om je aandacht op te richten, zoals de momenten tussen gedachten.
Plus dat het diepdenken dat overactieve brein van me iets nuttigs te doen geeft.
Is dit met ervaring gekomen, of door meds en/of gesprekken met professionals.quote:Op zondag 20 oktober 2013 00:15 schreef Gray het volgende:
[..]
Allang niet meer.
Vroeger werd ik gek van m'n gedachtestroom, die beter gepieker genoemd kan worden. Maar ik heb geleerd dat deze ook stopgezet kan worden, waardoor het nu makkelijker is de kraan open te draaien waar het goed voor me is. En lukt dat niet, dan kan ik het ook in dat frame plaatsen van dat het voorbij gaat. En net als een klein kind dat emmert, hoef ik ook niet per se aandacht aan m'n gedachten te schenken. Er zijn veel fijnere dingen om je aandacht op te richten, zoals de momenten tussen gedachten.
Plus dat het diepdenken dat overactieve brein van me iets nuttigs te doen geeft.
Hmmm. Dat is een goeie. Ik heb gedachten nooit gezien als iets waar je geen aandacht aan hoeft te geven.quote:
[..] En net als een klein kind dat emmert, hoef ik ook niet per se aandacht aan m'n gedachten te schenken.
Ervaring met name. Ik verdiepte me uit eigen initiatief al een tijdje in psychologie en filosofie, en deed veel introspectie, alvorens ik wegens gerelateerde problematiek zoals ADHD en zelfmedicatie professionele hulp opzocht. Daar heb ik in totaal twee maanden, of 10 sessies bij respectievelijk een afkickpsycholoog, een algemene psycholoog en een psychiater doorgebracht. Maar ik racete er in een spoedtempo doorheen, tot het punt kwam dat de twee laatste psychs me niet langer konden helpen (de eerste was ik met 2 sessies mee klaar).quote:
[..]
Is dit met ervaring gekomen, of door meds en/of gesprekken met professionals.
Het was overigens de eerste waarbij ik een techniek opdeed die het best als mindfulness omschreven kan worden. Ik moest namelijk m'n behoefte aan hash, mijn drug naar keuze, volgen door de dagen heen, middels een soort dagboek. Deze techniek kon ik ook op m'n depressiviteit toepassen, zo ontdekte ik al snel. Dat besef, gepaard met het herkennen van de technieken die de psychs op me uitprobeerde door het verdiepen, maakte dat ik na 4 sessies bij elk van de psychs zag dat ze me niets nieuws meer konden leren en dat ik op mezelf meer vooruitgang bood dan zij mij mee konden helpen. Bij de laatste sessie met de psychiater zei ze dan ook dat ik op het punt zat dat ze me niet langer kon helpen met mezelf te helpen.
En vroeg ze me uit voor een lunch om meer van me te leren. Waarvoor ik vriendelijk doch verontwaardigd bedankte.
Daarmee was het echter nog niet voorbij, hoor. Sterker nog, toen begon het pas...
Waarom niet met haar lunchen?quote:
[..]
Ervaring met name. Ik verdiepte me uit eigen initiatief al een tijdje in psychologie en filosofie, en deed veel introspectie, alvorens ik wegens gerelateerde problematiek zoals ADHD en zelfmedicatie professionele hulp opzocht. Daar heb ik in totaal twee maanden, of 10 sessies bij respectievelijk een afkickpsycholoog, een algemene psycholoog en een psychiater doorgebracht. Maar ik racete er in een spoedtempo doorheen, tot het punt kwam dat de twee laatste psychs me niet langer konden helpen (de eerste was ik met 2 sessies mee klaar).
Het was overigens de eerste waarbij ik een techniek opdeed die het best als mindfulness omschreven kan worden. Ik moest namelijk m'n behoefte aan hash, mijn drug naar keuze, volgen door de dagen heen, middels een soort dagboek. Deze techniek kon ik ook op m'n depressiviteit toepassen, zo ontdekte ik al snel. Dat besef, gepaard met het herkennen van de technieken die de psychs op me uitprobeerde door het verdiepen, maakte dat ik na 4 sessies bij elk van de psychs zag dat ze me niets nieuws meer konden leren en dat ik op mezelf meer vooruitgang bood dan zij mij mee konden helpen. Bij de laatste sessie met de psychiater zei ze dan ook dat ik op het punt zat dat ze me niet langer kon helpen met mezelf te helpen.
En vroeg ze me uit voor een lunch om meer van me te leren. Waarvoor ik vriendelijk doch verontwaardigd bedankte. [ afbeelding ]
Daarmee was het echter nog niet voorbij, hoor. Sterker nog, toen begon het pas...
Lijkt mij wel interessant.
Vond het toentertijd nogal een vreemde situatie. Bovendien wilde ik me geheel op mezelf richten, zonder daarbij invloed te ondervinden van anderen.quote:
[..]
Waarom niet met haar lunchen?
Wat overigens betekende dat ik een jaar als stadskluizenaar heb geleefd.
Ik wil dit nog even toelichten: Met geen aandacht geven bedoel ik dat je er niet naar hoeft te luisteren en niet dat je het niet aanhoort! Hoor het aan, maar laat je niet verleiden tot actie. Of die actie nou handelen is, of voelen. Leer ervan. Verbind er geen nieuwe gedachten aan, bijvoorbeeld door ze te veroordelen, te beoordelen. En als je dat toch doet: hoor het aan en laat het gaan.quote:
[..]
Hmmm. Dat is een goeie. Ik heb gedachten nooit gezien als iets waar je geen aandacht aan hoeft te geven.
Laat. Het. Gaan.
Zo leerde ik van de gedachte "ik wil er een eind aan maken", het antwoord op de opvolgende vraag: waar wil ik een eind aan maken? Mijn leven? Deze wereld die ik als één grote grijze bende zie? Of mijn lijden, waar deze gedachten uit zijn opgestaan?
Het moge duidelijk zijn dat mijn antwoord schuilde in de laatste wedervraag. Mijn wereld stond op zijn kop en ofschoon niets anders was, was niets meer hetzelfde. Vanuit die vraag ontstond een nieuwe impuls, een stroom aan vragen waardoor alles dat ik kende opnieuw een plaats kreeg. Grijs bleek niet langer grijs, maar was plots grijs zoals grijs grijs is.
Vage praat allemaal, dat besef ik heel goed. Echt.
Maar het is een gevoel, een ervaring, die niet direct is aan te reiken. Het is iets dat je alleen zelf kan ervaren; niemand kan dat voor je doen. Een ander kan je slechts helpen jezelf te helpen. En als mezelf kon helpen, dan kan jij het ook. [ Bericht 27% gewijzigd door Gray op 20-10-2013 01:52:39 ]
Haha ik vind het niet erg hoor, dat je het fijn bent niet de enige te zijn hierin.quote:
[..]
Lang verhaal kort: ongeveer 3 weken terug zou ik verlagen met mijn medicatie, maar ik kreeg bij de apotheek de oude (grotere) hoeveelheid. Gemeld en het zou alsnog gerepareerd worden...NOT, kreeg -weer- het oude recept bij de apotheek! -_-
Vetgedrukte: Jaaaa, zo ervaar ik het ook! Enige (belangrijke) horde die ik nog niet genomen heb, is betaald werk...maar dat komt wel met de tijd (of niet, ligt er aan hoe stressbestendig ik blijk te zijn. Mocht dat niet haalbaar zijn, dan wil ik op z'n minst vrijwilligerswerk blijven doen)
Blijkbaar ben jij al een paar stappen voor mij aan het uitlopen, wat een tof vooruitzicht is dat voor mij zeg! En idd! Hopen dat je niet terug gaat vallen!
Edit: Dus ik ben niet de enige die vrijwel heel z'n leven depressief is geweest!
Naja, eigenlijk zou ik daar juist niet blij om willen zijn, maar het is tenminste wel leuk om te horen dat anderen die min of meer hetzelfde hebben meegemaakt, het nog steeds goed aan het doen zijn!
Verschil tussen ons is misschien wel dat ik altijd gewerkt heb en daarvoor altijd school/studie had. Ik ben er wel eens een periode uit geweest (nooit meer dan een paar maanden), maar ik heb daardoor wel altijd aansluiting gehad zeg maar. En ik ben een lucky bastard dat ik nooit ontslagen ben. Vooral Sinds 2007 ben ik veel ziek geweest door die depressie. Ik vind mijn werkgever dus erg lief, dat ik er nog werk en het gaat nu echt super! Ik krijg veel complimenten ook en dat is heel fijn.
Wat betreft werk en stress: er zijn heel veel betaalde banen waar het stresslevel wel meevalt. Ga iets doen wat jou leuk lijkt, niveau en salaris zijn minder belangrijk. De inhoud en mate van uitdaging moeten bij je passen. En je kan eerst beginnen met een dag per week ofzo.
Volgens mij kan jij dat best!
Edit: wat een baggertoestand met je meds
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Dank je wel!quote:
[..]
Haha ik vind het niet erg hoor, dat je het fijn bent niet de enige te zijn hierin.
Verschil tussen ons is misschien wel dat ik altijd gewerkt heb en daarvoor altijd school/studie had. Ik ben er wel eens een periode uit geweest (nooit meer dan een paar maanden), maar ik heb daardoor wel altijd aansluiting gehad zeg maar. En ik ben een lucky bastard dat ik nooit ontslagen ben. Vooral Sinds 2007 ben ik veel ziek geweest door die depressie. Ik vind mijn werkgever dus erg lief, dat ik er nog werk en het gaat nu echt super! Ik krijg veel complimenten ook en dat is heel fijn.
Wat betreft werk en stress: er zijn heel veel betaalde banen waar het stresslevel wel meevalt. Ga iets doen wat jou leuk lijkt, niveau en salaris zijn minder belangrijk. De inhoud en mate van uitdaging moeten bij je passen. En je kan eerst beginnen met een dag per week ofzo.
Volgens mij kan jij dat best!
Edit: wat een baggertoestand met je meds
Hele goede post, zeker de laatste alinea (niet die met de edit
)!Ik werk er nu naartoe, maar wil eerst het afbouwen van m'n medicatie afwachten. Dat moet voor mij gewoon stabiel zijn (en ik moet ook gewoon stabiel blijven). Verder doe ik alles stapje voor stapje, one thing at a time
En verder weet ik nog niet helemaal wat ik wil gaan doen, maar merk wel dat een rode draad in mijn leven toch wel is dat ik het tof vind m'n "skillz" te gebruiken om mensen te helpen, een beetje a-al troubleshooter, dat heb ik altijd al leuk gevonden om te doen!
Ik weet alleen nog niet of ik wat dat aangaat, wel genoeg in huis heb, maar daar kom ik mettertijd wel achter
Ga bij Sensoor vrijwilligerswerk doen
Maar serieus ik ben blij dat er zoiets bestaat als Sensoor. Ik redde het net niet deze avond. Morgenochtend kan ik in ieder geval met een actieplan naar de psychologe toe
Maar serieus ik ben blij dat er zoiets bestaat als Sensoor. Ik redde het net niet deze avond. Morgenochtend kan ik in ieder geval met een actieplan naar de psychologe toe
Prima dagje gehad.
De laatste tijd word ik steeds somberder, maar vandaag voelde ik me gewoon goed. Een belangrijke vraag is natuurlijk: hoe komt dat? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Gisteren was ik nog extreem somber en prikkelbaar, ik ben naar bed gegaan, heb goed geslapen. Er is extern niets veranderd. Echter, ik werd niet teleurgesteld/leeg/somber/gespannen wakker maar normaal. Ik heb lekker buiten gewandeld met mijn oppaskindje en huiswerk gemaakt. Het is fijn en ik hoop dat het komt door de medicijnen en dat het niet gewoon een goed dagje tussendoor is.
Nu heb ik tenminste iets positiefs te melden hier voor de verandering
Ik wil jullie allemaal besmetten met positiviteit dus hier komt het: wieeieieieiiiiwwww
De laatste tijd word ik steeds somberder, maar vandaag voelde ik me gewoon goed. Een belangrijke vraag is natuurlijk: hoe komt dat? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Gisteren was ik nog extreem somber en prikkelbaar, ik ben naar bed gegaan, heb goed geslapen. Er is extern niets veranderd. Echter, ik werd niet teleurgesteld/leeg/somber/gespannen wakker maar normaal. Ik heb lekker buiten gewandeld met mijn oppaskindje en huiswerk gemaakt. Het is fijn en ik hoop dat het komt door de medicijnen en dat het niet gewoon een goed dagje tussendoor is.
Nu heb ik tenminste iets positiefs te melden hier voor de verandering
Ik wil jullie allemaal besmetten met positiviteit dus hier komt het: wieeieieieiiiiwwww
Why are you wearing that stupid man suit?
Daar heb ik even over nagedacht maar daarop kan ik geen antwoord geven eigenlijkquote:
[..]
Heb je wel het idee dat je onderdeel uitmaakt van de samenleving?
Ik werk niet en draag momenteel verdomd weinig bij aan de maatschappij. Aan de andere kant onderneem ik wel aardig veel en heb niet het idee aan de rand te staan.
Tante minthy!! O+
Achtbaan1 is voor mij te intens
Achtbaan1 is voor mij te intens
Best wel goed bedacht van jou, alleen ben ik niet zo'n held voor aan de telefoonquote:
Ga bij Sensoor vrijwilligerswerk doen
Maar serieus ik ben blij dat er zoiets bestaat als Sensoor. Ik redde het net niet deze avond. Morgenochtend kan ik in ieder geval met een actieplan naar de psychologe toe
Ik zal het wel even bookmarken, dan kan ik er nog eens rustig over nadenken, thanks! ^^
Luisteren is iets waar ik best wel goed in ben geworden (is altijd zo naar om van jezelf te zeggen dat je ergens goed in bentquote:Op zondag 20 oktober 2013 15:39 schreef Gray het volgende:
Met aandachtig luisteren help je al heel veel.
), vergt wel wat inspanning van mij, dat wel.Ik weet uit ervaring dat lang achter elkaar communiceren met iemand die niet een directe bekende van me is, voor mij best wel slopend is.
Lekker!quote:
Prima dagje gehad.
De laatste tijd word ik steeds somberder, maar vandaag voelde ik me gewoon goed. Een belangrijke vraag is natuurlijk: hoe komt dat? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Gisteren was ik nog extreem somber en prikkelbaar, ik ben naar bed gegaan, heb goed geslapen. Er is extern niets veranderd. Echter, ik werd niet teleurgesteld/leeg/somber/gespannen wakker maar normaal. Ik heb lekker buiten gewandeld met mijn oppaskindje en huiswerk gemaakt. Het is fijn en ik hoop dat het komt door de medicijnen en dat het niet gewoon een goed dagje tussendoor is.
Nu heb ik tenminste iets positiefs te melden hier voor de verandering
Ik wil jullie allemaal besmetten met positiviteit dus hier komt het: wieeieieieiiiiwwww
Dat voelt zooo goed he? Dat je weer eens van het goede leven hebt kunnen proeven!
Probeer vast te houden en als het morgen toch weer minder is, onthoud dan wat je vandaag gevoeld hebt!
Het is inderdaad heel fijn, ik ben me er extra bewust van nu. Vind het alleen erg jammer dat ik niet kan aanwijzen waardoor het komt, want daar had ik dan iets mee kunnen doen.quote:
[..]
Lekker!
Dat voelt zooo goed he? Dat je weer eens van het goede leven hebt kunnen proeven!
Probeer vast te houden en als het morgen toch weer minder is, onthoud dan wat je vandaag gevoeld hebt!
Why are you wearing that stupid man suit?
Klopt, maar als dit vaker gaat voorkomen, dan kun je misschien een patroon ontdekkenquote:
[..]
Het is inderdaad heel fijn, ik ben me er extra bewust van nu. Vind het alleen erg jammer dat ik niet kan aanwijzen waardoor het komt, want daar had ik dan iets mee kunnen doen.
En dat is dan nog relatief slecht, als de medicatie aanslaat, heb je kans dat je je altijd zo lekker voelt!
Je kan er ook chatten hequote:
[..]
Best wel goed bedacht van jou, alleen ben ik niet zo'n held voor aan de telefoon
Ik zal het wel even bookmarken, dan kan ik er nog eens rustig over nadenken, thanks! ^^
Ik denk dat dat een andere groep vrijwilligers is.
Zuiplap! Oeh nu heb ik zin in een biertje.quote:
Woei zondagavond in de kroeg. Best gezellig
Why are you wearing that stupid man suit?
Hey..nieuw hier. Ik ben best moe dus even geen zin om m'n hele levensverhaal neer te plempen. Wou gewoon even kwijt dat ik verdrietig ben en nu al spijt dat ik hier een account heb aangemaakt. Kan sommige dagen de ongezoute mening van een ander niet verdragen.. 
Sorry als ik er tussen kom walsen. Mag 29 okt weer naar de psycholoog, kijk er nu al naar uit.
Sorry als ik er tussen kom walsen. Mag 29 okt weer naar de psycholoog, kijk er nu al naar uit.
Wees welkom!quote:
Hey..nieuw hier. Ik ben best moe dus even geen zin om m'n hele levensverhaal neer te plempen. Wou gewoon even kwijt dat ik verdrietig ben en nu al spijt dat ik hier een account heb aangemaakt. Kan sommige dagen de ongezoute mening van een ander niet verdragen..
Ach, dat levensverhaal kan altijd nog, toch?
Ik ga maar eens naar bed
Op sommige plekken op fok kan je redelijk veilig posten zonder meteen feedback te krijgen hoor, zeker als je bijv aangeeft dat je alleen wilt spuien en even geen zin hebt in confrontatie. Komt wel goedquote:
Hey..nieuw hier. Ik ben best moe dus even geen zin om m'n hele levensverhaal neer te plempen. Wou gewoon even kwijt dat ik verdrietig ben en nu al spijt dat ik hier een account heb aangemaakt. Kan sommige dagen de ongezoute mening van een ander niet verdragen..
Sterkte
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ja, heb ik gelezen dat ze ook chatten doen, dat is waar ik nog het meest naartoe trek.quote:
[..]
Je kan er ook chatten he
Ik heb er even een nachtje over geslapen, maar ik weet niet of ik daar al aan toe ben. Het is allemaal een stuk serieuzer dan bijvoorbeeld hier op fok. Hier kan ik gewoon mezelf zijn en een professioneel keurslijf is me niet op het lijf geschreven, dan voel ik me al snel gevangen, belemmerd en gehandicapt omdat ik het gevoel dan krijg dat ik zo erg op mijn tellen moet passen.
Het moet dan allemaal volgens een vast stramien en daar ben ik nogal allergisch voor.
Voorlopig houd ik het denk ik gewoon bij fok!
Pff best wel. Was weer een zeer latertjequote:
Zuiplap! Oeh nu heb ik zin in een biertje.
Vandaag keihard zitten huilen bij de psych omdat ze vanaf december daar niet meer werkt. Tussen mn tranen door" "ik *snik* weet ook niet *huuuuu* waarom ik nou huil *snuf* " Ik wist het ook echt niet
Ze had het al verteld toen ik de behandeling bij haar startte maar nu kwam het wel heel dichtbij. En ik vind het ook wel eng om weeeeer te moeten wennen aan een nieuwe psychologe. Wat als het niet klikt, wat als zij een hele andere kant op gaat in de therapie...Ik moet het vertrouwen weer opnieuw opbouwen en ik vind het echt eng. Ik kan zo weer gaan janken als ik er aan denk en ik weet niet waarom ik het nou zo'n drama vind
" Ik wist het ook echt niet Ze had het al verteld toen ik de behandeling bij haar startte maar nu kwam het wel heel dichtbij. En ik vind het ook wel eng om weeeeer te moeten wennen aan een nieuwe psychologe. Wat als het niet klikt, wat als zij een hele andere kant op gaat in de therapie...Ik moet het vertrouwen weer opnieuw opbouwen en ik vind het echt eng. Ik kan zo weer gaan janken als ik er aan denk en ik weet niet waarom ik het nou zo'n drama vind
Waarom je zo emotioneel investeren in je psych, terwijl je die bedoekt om te investeren in je eigen emoties?
Ik denk dat je je altijd wel emotioneel investeert in een psych. Je legt je diepste gedachtes daar op tafel. Je moet je kwetsbaar opstellen en dan moet je de ander wel kunnen vertrouwen. Dat kan ik niet bij elke willekeurige therapeut.quote:Op maandag 21 oktober 2013 19:07 schreef Gray het volgende:
Waarom je zo emotioneel investeren in je psych, terwijl je die bedoekt om te investeren in je eigen emoties?
Haha als het maar gezellig wasquote:
[..]
Pff best wel. Was weer een zeer latertje
Ik kan me heel goed voorstellen dat het verdrietig is dat zij stopt terwijl je een band en vertrouwen met haar hebt opgebouwd. Het is een soort van relatiebreuk, dat is altijd heftig. Nu het dichterbij komt ga je er pas over nadenken. Gelukkig heb je nog even de tijd.quote:
Vandaag keihard zitten huilen bij de psych omdat ze vanaf december daar niet meer werkt. Tussen mn tranen door" "ik *snik* weet ook niet *huuuuu* waarom ik nou huil *snuf*
Ze had het al verteld toen ik de behandeling bij haar startte maar nu kwam het wel heel dichtbij. En ik vind het ook wel eng om weeeeer te moeten wennen aan een nieuwe psychologe. Wat als het niet klikt, wat als zij een hele andere kant op gaat in de therapie...Ik moet het vertrouwen weer opnieuw opbouwen en ik vind het echt eng. Ik kan zo weer gaan janken als ik er aan denk en ik weet niet waarom ik het nou zo'n drama vind
Waarom stopt je psych ermee eigenlijk? En hoe lang ben je bij haar in therapie geweest?
Is het mogelijk om nu alvast te kijken naar wie je volgende behandelaar wordt en daar alvast kennis mee te maken? Dan overlapt het elkaar een beetje, dan gaat het wat geleidelijker en is de stap minder groot.
Misschien kun je bedenken/opschrijven wat je fijn vond aan deze psych(oloog?) en wat je bij een ander graag hetzelfde zou willen, of juist anders.
Sterkte meid!
Why are you wearing that stupid man suit?
Zo.. even een update van mijn kant. Na een week erg gezond te zijn geweest op de bootcamp heb ik dat allemaal laten varen weer dit weekend. Flink in de kroeg geweest en ook de mannen niet me rust gelaten
Vandaag gesprek gehad met de psych met m'n brakke hoofd. Maar wel goed gesprek gehad. Mijn humeur is de laatste weken een stuk beter dan voordat ik naar de psych ging, dus volgens mij gaat het labeltje depressief binnenkort van mij af. En richten we ons vooral op het eetgedrag van mij.
Vandaag gesprek gehad met de psych met m'n brakke hoofd. Maar wel goed gesprek gehad. Mijn humeur is de laatste weken een stuk beter dan voordat ik naar de psych ging, dus volgens mij gaat het labeltje depressief binnenkort van mij af. En richten we ons vooral op het eetgedrag van mij.
Beetje laat, maar voor mij is het belangrijk een soort vertrouwensband te hebben met mijn behandelaar(s). Dat kan alleen maar als je niet steeds van behandelaar wisselt.quote:
Waarom je zo emotioneel investeren in je psych, terwijl je die bedoekt om te investeren in je eigen emoties?
Heb je al professionele hulp trouwens?quote:
Gaat weer hard achteruit hier de laatste dagen. Voel me zo enorm kut.
Wacht nog steedsquote:
[..]
Heb je al professionele hulp trouwens?
Okee, mobiel lijkt me wel kut ja.quote:
Als je je verhaal kwijt wilt, kun je dat altijd in dit topic kwijt he?
Sterkte verder
Ze gaat bij een afdeling werken en geen van haar huidige clienten heeft de indicatie om met haar mee te gaan. Nu was het ook wel een aparte constructie hoor... Zij is van Altrecht maar zat 1 keer in de week bij een vrijgevestigde psychologenpraktijk. Ze was daar ook maar een jaar dus dat was erg kort. Ik ben zelf sinds april bij haar in behandeling, daarvoor had ik 2 maanden een eerstelijns psycholoog.quote:
Ik kan me heel goed voorstellen dat het verdrietig is dat zij stopt terwijl je een band en vertrouwen met haar hebt opgebouwd. Het is een soort van relatiebreuk, dat is altijd heftig. Nu het dichterbij komt ga je er pas over nadenken. Gelukkig heb je nog even de tijd.
Waarom stopt je psych ermee eigenlijk? En hoe lang ben je bij haar in therapie geweest?
Is het mogelijk om nu alvast te kijken naar wie je volgende behandelaar wordt en daar alvast kennis mee te maken? Dan overlapt het elkaar een beetje, dan gaat het wat geleidelijker en is de stap minder groot.
Misschien kun je bedenken/opschrijven wat je fijn vond aan deze psych(oloog?) en wat je bij een ander graag hetzelfde zou willen, of juist anders.
Sterkte meid!
Ik kan bij de praktijk blijven en we gaan ook kijken naar wat een goeie overgang is. Ik dacht zelf misschien een keer met zn 3-en, en dan half uur de 1 en half uur de ander. Een beetje opbouwen.
Het blijft lastig. We begonnen elkaar net een beetje te leren kennen. Het duur al zo lang voor ik iemand vertrouw
Ik heb al aardig wat behandelaars versleten ondertussen. Elke keer ging het vertrouwen van de opvolger steeds weer een stuk sneller dan de vorige.quote:
[..]
Ze gaat bij een afdeling werken en geen van haar huidige clienten heeft de indicatie om met haar mee te gaan. Nu was het ook wel een aparte constructie hoor... Zij is van Altrecht maar zat 1 keer in de week bij een vrijgevestigde psychologenpraktijk. Ze was daar ook maar een jaar dus dat was erg kort. Ik ben zelf sinds april bij haar in behandeling, daarvoor had ik 2 maanden een eerstelijns psycholoog.
Ik kan bij de praktijk blijven en we gaan ook kijken naar wat een goeie overgang is. Ik dacht zelf misschien een keer met zn 3-en, en dan half uur de 1 en half uur de ander. Een beetje opbouwen.
Het blijft lastig. We begonnen elkaar net een beetje te leren kennen. Het duur al zo lang voor ik iemand vertrouw
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
Rustig aan.
Na 50sec weggeklikt. Sloeg nergens op en was niet grappigquote:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
R&P is daar wel de ideale plek voor (hoewel ik nog wel eens graag mijn mening wil verkondigenquote:
[..]
Op sommige plekken op fok kan je redelijk veilig posten zonder meteen feedback te krijgen hoor, zeker als je bijv aangeeft dat je alleen wilt spuien en even geen zin hebt in confrontatie. Komt wel goed
Sterkte
)
[i]Put me on a pedestal and I'll only disappoint you
Tell me I'm exceptional and I promise to exploit you
Give me all your money and I'll make some origami honey
I think you're a joke but I don't find you very funny[/i]
Tell me I'm exceptional and I promise to exploit you
Give me all your money and I'll make some origami honey
I think you're a joke but I don't find you very funny[/i]
Echt zwaar ergerlijk inderdaad.quote:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
[i]Put me on a pedestal and I'll only disappoint you
Tell me I'm exceptional and I promise to exploit you
Give me all your money and I'll make some origami honey
I think you're a joke but I don't find you very funny[/i]
Tell me I'm exceptional and I promise to exploit you
Give me all your money and I'll make some origami honey
I think you're a joke but I don't find you very funny[/i]
Zonde.quote:
Shit. Iemand van een lotgenotenforum heeft zelfmoord gepleegd
Ik hecht me sowieso nooit echt aan mensen, plus dat het me bij therapie onverstandig lijkt. Ik snap het wel, maar begrijp het niet.quote:
[..]
Beetje laat, maar voor mij is het belangrijk een soort vertrouwensband te hebben met mijn behandelaar(s). Dat kan alleen maar als je niet steeds van behandelaar wisselt.
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).
Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?
Goed idee?
Slecht idee?
idee?
Iemand?
Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?
Goed idee?
Slecht idee?
idee?Iemand?
Dat lijkt mij een prima plan, het heeft veel raakvlakken en een burnout versterkt vaak (al aanwezige) angst- en depressieklachten.quote:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).
Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?
Goed idee?
Slecht idee?
Iemand?
Vandaag even een off-day, balen. Het ging best aardig de laatste tijd, al een week of 2 niet meer gejankt. In een uur of 2 die schade dubbel en dwars ingehaald, niet fijn meer
Morgen weer een dag
Tante minthy!! O+
Achtbaan1 is voor mij te intens
Achtbaan1 is voor mij te intens
Okee, ik snap je eerste stukje niet helemaal maar ik hoop in elk geval voor je dat de overgang goed verloopt.quote:
[..]
Ze gaat bij een afdeling werken en geen van haar huidige clienten heeft de indicatie om met haar mee te gaan. Nu was het ook wel een aparte constructie hoor... Zij is van Altrecht maar zat 1 keer in de week bij een vrijgevestigde psychologenpraktijk. Ze was daar ook maar een jaar dus dat was erg kort. Ik ben zelf sinds april bij haar in behandeling, daarvoor had ik 2 maanden een eerstelijns psycholoog.
Ik kan bij de praktijk blijven en we gaan ook kijken naar wat een goeie overgang is. Ik dacht zelf misschien een keer met zn 3-en, en dan half uur de 1 en half uur de ander. Een beetje opbouwen.
Het blijft lastig. We begonnen elkaar net een beetje te leren kennen. Het duur al zo lang voor ik iemand vertrouw
Ik neem aan dat er geen pauze/wachtlijst zit tussen nu en behandeling bij een ander?Als je meer dan een paar gesprekken hebt met een behandelaar, is het in het belang van jezelf om diegene te vertrouwen. De relatie tussen therapeut en cliënt/patiënt is belangrijk, als die 'klik' er niet is, zullen de gesprekken anders verlopen, zul je waarschijnlijk minder het gevoel hebben openhartig te kunnen zijn. Mensen die in therapie gaan zijn kwetsbaar, zijn blij hun hart te kunnen luchten, de behandelaar kent je verhaal, probeert je te begrijpen en dat schept toch een band. Juist omdat mensen dan kwetsbaar zijn, gaan ze zich hechten of zelfs vastklampen (wat natuurlijk niet de bedoeling is). Maar het idee van therapie is dat je vertrouwen krijgt en geholpen wordt bij wat je niet alleen lukt. Het is logisch dat je je gaat hechten aan iemand die je nodig hebt. Het is de bedoeling dat je in de loop van de therapie dingen zelf leert te doen, steeds meer op eigen benen gaat staan. Op het moment dat het beter gaat en je het idee krijgt dat je het alleen aankan/dingen zijn opgelost/je je gelukkiger voelt, ga je je minder afhankelijk voelen en kan therapie worden afgebouwd en daarmee ook de relatie, en de hechting laat dan zeg maar geleidelijk los.quote:Op dinsdag 22 oktober 2013 12:18 schreef Gray het volgende:
[..]
Zonde.
[..]
Ik hecht me sowieso nooit echt aan mensen, plus dat het me bij therapie onverstandig lijkt. Ik snap het wel, maar begrijp het niet.
Als de therapie nog niet afgerond is, zoals bij Elvi, is die hechting/afhankelijkheid er nog dus dan is het moeilijker.
Het is net als baby's die dingen nog niet zelf kunnen, afhankelijk zijn van hun moeder, maar later steeds meer zelf leren doen en meer afstand nemen. Dat klinkt heel lullig haha maar zo zie ik het ongeveer
Nee het is niet helemaal hetzelfde want een baby kan niks zelf en een cliënt kan dat wel, hij heeft daar alleen wat sturing in nodig. Natuurlijk zal dit niet voor iedereen gelden. Bij vrouwen sowieso meer
Even in het kort mijn punt: er wordt bij therapieën belang gehecht aan een goede band tussen hulpzoekende en hulpverlener, bij behandelingen van langere duur is het goed als er hechting is, tot een bepaalde hoogte. Dat kan gunstig zijn en wordt vanzelf weer minder als het beter gaat met de hulpvrager.
Wat een lang verhaal zeg.
Why are you wearing that stupid man suit?
Ik vind dat liedje wel grappigquote:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
Why are you wearing that stupid man suit?
@kuolema (mobiel dus een stukje quoten gaat wat lastig)
Ik vind nogal een verxchil tussen een klik met je therapeut of dat je het echt ziet als een relatie/vertrouwensrelatie.
Zie dan zelf ook zeker niet de vergelijking met moeder-kind qua hechting / afhankelijkheid.
Snap wel wat je bedoelt, maar zelf zie ik t totaal niet zo.
Ik vind nogal een verxchil tussen een klik met je therapeut of dat je het echt ziet als een relatie/vertrouwensrelatie.
Zie dan zelf ook zeker niet de vergelijking met moeder-kind qua hechting / afhankelijkheid.
Snap wel wat je bedoelt, maar zelf zie ik t totaal niet zo.
Ik vind dat liedje geweldig!!!!quote:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Omdat ze de draak steekt met mensen die zelfmedelijden hebben, en daarmee zieligheid relativeert.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ja, dat dus! En ik denk ook stiekem dat mijn verlatingsangst er ook een beetje mee te maken heeft achteraf gezienquote:
Even in het kort mijn punt: er wordt bij therapieën belang gehecht aan een goede band tussen hulpzoekende en hulpverlener, bij behandelingen van langere duur is het goed als er hechting is, tot een bepaalde hoogte. Dat kan gunstig zijn en wordt vanzelf weer minder als het beter gaat met de hulpvrager.
Maar ook zeker de band met de therapeut. Bij de eerste vond ik het namelijk helemaal niet erg om te vertrekken.
Dit dus, het gaat helemaal niet over mensen die depressief zijn, meer over mensen die zich heel zielig vinden. Denk dat iedereen wel zulke personen kent.quote:
Omdat ze de draak steekt met mensen die zelfmedelijden hebben, en daarmee zieligheid relativeert.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.
Goed idee. Hoort wel in het rijtje thuis denk ikquote:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).
Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?
Goed idee?
Slecht idee?
Iemand?
Graag wat mij betreftquote:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).
Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?
Goed idee?
Slecht idee?
Iemand?
Volgens mij is dit bij mij voor een groot deel van toepassing ipv de burnout, zoals het benoemt is...quote:
Neem de bore-out dan ook gelijk mee. (Ja het bestaat echt!)
Het leven is een spel, speel het! (moeder Theresa) * Play is the highest form of research. (Albert Einstein) * Alles wat je aandacht schenkt, groeit. * En zo niet? Dan toch!
Hoi knuffeltjes, hoe gaat het met jullie?
Ik heb over twee dagen een intake gesprek voor SoVa.
Ik heb over twee dagen een intake gesprek voor SoVa.
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Eens. Heb ik ook. Een beetje zelfspot af en toe moet kunnenquote:
Omdat ze de draak steekt met mensen die zelfmedelijden hebben, en daarmee zieligheid relativeert.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.
Why are you wearing that stupid man suit?
Misschien ligt het aan mij (of dat ik gewoon zo lang al niet meer met m'n broer in 1 huis woon) dat ik je wel heel heftig vind reageren op een opmerking van je zusquote:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.
Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.
Ik vind dergelijke cabaretiers/nr's ook niet leuk. Snap wel wat ze bedoelt en dat het niet denigrerend bedoelt is. Maar ik vind het gewoon niet grappig. Wel jammer dat je het niet begrijpt en daardoor een stuk zwaarder opneemt dan dat het bedoelt is.quote:Ook die caberatiere met dat stuk:
Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.
Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.
Even terugkomend op dat hechten: daar ben ik zelf helemaal niet van. De eerste keer dat ik in therapie ging was ik van 'flikker op, bemoei je niet met mijn leven' naar mijn psycholoog (ik was 14 en moest van mijn moeder), de tweede keer ging ik wel vrijwillig en ik vond die psycholoog aardig, maar van hechten of iets dergelijks was absoluut geen sprake. Ik had ook niet het gevoel dat ik alles kwijt kon aan haar, maar dat lag waarschijnlijk aan mijzelf. Vond het geen probleem om te stoppen, daar ik ook niet het idee had dat de therapie hielp.
Ik ben moe, beetje verlept...echt amper geslapen vannacht, misschien 1 of 2 uurtjes. Maar dat is niet zo gek met mijn ritme.
Maaarrr...met mijn stemming zit het nog steeds goed sinds zondag. Ik heb energie, ben niet somber. Ik heb heel veel dingen te doen en regelzooi, dus dat komt wel goed uit. Alleen als ik in bed lig kan ik niet wachten tot ik eruit kan want ik wil aan de slag. Klaarwakker en zo. Dat is iets goeds, hoewel ik wel een beetje onrustig ben, kan moeilijk stil zitten en zo. Maar ik ben (de ad?) zo dankbaar dat ik me niet meer zo kut voel!
Ik ben moe, beetje verlept...echt amper geslapen vannacht, misschien 1 of 2 uurtjes. Maar dat is niet zo gek met mijn ritme.
Maaarrr...met mijn stemming zit het nog steeds goed sinds zondag.
Ik heb energie, ben niet somber. Ik heb heel veel dingen te doen en regelzooi, dus dat komt wel goed uit. Alleen als ik in bed lig kan ik niet wachten tot ik eruit kan want ik wil aan de slag. Klaarwakker en zo. Dat is iets goeds, hoewel ik wel een beetje onrustig ben, kan moeilijk stil zitten en zo. Maar ik ben (de ad?) zo dankbaar dat ik me niet meer zo kut voel!
Why are you wearing that stupid man suit?
Top man, dat het voor je werkt!quote:
Even terugkomend op dat hechten: daar ben ik zelf helemaal niet van. De eerste keer dat ik in therapie ging was ik van 'flikker op, bemoei je niet met mijn leven' naar mijn psycholoog (ik was 14 en moest van mijn moeder), de tweede keer ging ik wel vrijwillig en ik vond die psycholoog aardig, maar van hechten of iets dergelijks was absoluut geen sprake. Ik had ook niet het gevoel dat ik alles kwijt kon aan haar, maar dat lag waarschijnlijk aan mijzelf. Vond het geen probleem om te stoppen, daar ik ook niet het idee had dat de therapie hielp.
Ik ben moe, beetje verlept...echt amper geslapen vannacht, misschien 1 of 2 uurtjes. Maar dat is niet zo gek met mijn ritme.
Maaarrr...met mijn stemming zit het nog steeds goed sinds zondag.
En nu nog maar hopen dat het inderdaad goed blijft gaan, maar het ziet er goed uit!
Cluster A heeft ook raakvlakken met depressie. Moet dat ook meegenomen worden?quote:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).
Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?
Goed idee?
Slecht idee?
Iemand?
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Nee want burn-out, depressie en angst zijn geen persoonlijkheidsstoornissen en bovendien zou ik die meer onder Cluster C laten vallen (bijvoorbeeld bij een angststoornis).quote:
[..]
Cluster A heeft ook raakvlakken met depressie. Moet dat ook meegenomen worden?
Er is ook een topic voor persoonlijkheidsstoornissen dus daar zou alles van Cluster A en B (en C) onder kunnen vallen. Je kunt in beide blijven posten, of voor 1 van de topics kiezen. Een depressie en een persoonlijkheidsstoornis sluiten elkaar niet uit natuurlijk, en het is ook lastig om dat te scheiden. Maar ik heb zelf gekozen voor dit topic omdat de depressie en mn angsten me meer dwars zitten dan mijn eventuele persoonlijkheidsstoornis uit Cluster B.
Inderdaad! Zelf ben ik autistisch en hoewel mijn autisme voor een (heel?) groot deel hebben bijgedragen aan mijn depressie(s) en angsten, denk ik niet dat autisme in dit topic thuis hoort.quote:
[..]
Nee want burn-out, depressie en angst zijn geen persoonlijkheidsstoornissen en bovendien zou ik die meer onder Cluster C laten vallen (bijvoorbeeld bij een angststoornis).
Er is ook een topic voor persoonlijkheidsstoornissen dus daar zou alles van Cluster A en B (en C) onder kunnen vallen. Je kunt in beide blijven posten, of voor 1 van de topics kiezen. Een depressie en een persoonlijkheidsstoornis sluiten elkaar niet uit natuurlijk, en het is ook lastig om dat te scheiden. Maar ik heb zelf gekozen voor dit topic omdat de depressie en mn angsten me meer dwars zitten dan mijn eventuele persoonlijkheidsstoornis uit Cluster B.
En voor alle anderen die mij antwoord gegeven hebben, heel erg bedankt voor het geven van jullie opinie!
quote:
[..]
Nee want burn-out, depressie en angst zijn geen persoonlijkheidsstoornissen en bovendien zou ik die meer onder Cluster C laten vallen (bijvoorbeeld bij een angststoornis).
Er is ook een topic voor persoonlijkheidsstoornissen dus daar zou alles van Cluster A en B (en C) onder kunnen vallen. Je kunt in beide blijven posten, of voor 1 van de topics kiezen. Een depressie en een persoonlijkheidsstoornis sluiten elkaar niet uit natuurlijk, en het is ook lastig om dat te scheiden. Maar ik heb zelf gekozen voor dit topic omdat de depressie en mn angsten me meer dwars zitten dan mijn eventuele persoonlijkheidsstoornis uit Cluster B.
Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.quote:
[..]
Inderdaad! Zelf ben ik autistisch en hoewel mijn autisme voor een (heel?) groot deel hebben bijgedragen aan mijn depressie(s) en angsten, denk ik niet dat autisme in dit topic thuis hoort.
En voor alle anderen die mij antwoord gegeven hebben, heel erg bedankt voor het geven van jullie opinie!
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Dat staat los van wat wel en niet meegenomen wordt in de OP en wat de doelstelling van dit topic is natuurlijkquote:
[..]
[..]
Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.
Das nog geen reden om het hele persoonlijheidsstoornis- gedoe naar dit topic te verplaatsen waar verder (bijna) niemand wat mee te maken heeftquote:
[..]
[..]
Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.
Wat dit topic zo sterk maakt is dat iedereen wel vergelijkbare ervaringen heeft hier. Burn-out past wat mij betreft prima in het plaatje depressie en angst
Misschien omdat iedereen hetzelfde denktquote:
[..]
[..]
Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.
"Er post niemand dus ik ook niet." Het staat vast nog wel in de Active Topics van de mensen die er hebben gepost
Ik weet even niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand een advies?
Een vriend van mij kampt ook met depressies. En hij zondert zich in een slechte periode af. Hij is dan wel online op whatsapp of facebook maar zegt niks terug. Dat is gewoon zijn manier en dat heb ik geaccepteert.
Maar nu is hij sinds eind september niet meer online op whatsapp. Ik zie heb m 2 weken geleden voor t laatst op facebook gezien. Whatsapp bericht komt niet aan, facebook bericht heeft hij niet gelezen, ik probeer m te bellen en ik ga meteen door naar voicemail dus die staat uit. Maandag en dinsdag was hij wel online op Gmail dus ik heb m gister een email gestuurd. Vandaag weer geprobeerd hem telefonisch te bereiken.
Ik maak me ontzettend zorgen. Ik weet niet wat er is maar in mn hoofd is hij al dood en begraven (ondanks de online status op Gmail ja ). Dat hij zich afzondert is prima: dat is zijn manier van omgaan. Maar het niet bereikbaar zijn voor een lange periode is nieuw en vind ik eng. Misschien dat de zelfmoord van een lid bij het lotgenotenforum er wat mee te maken heeft (zeer waarschijnlijk) maar het lukt me niet om rationeel hierover te zijn.
Dus... wat zijn mijn opties? Ik kom zelf op accepteren dat hij onbereikbaar is en of wachten tot hij zelf weer boven water komt of mn peut vragen om rouwverwerking Of via facebook zn broer of een vriend waarmee hij het laatst gezien is een berichtje sturen met de vraag of alles ok is. Wat zouden jullie doen?
Een vriend van mij kampt ook met depressies. En hij zondert zich in een slechte periode af. Hij is dan wel online op whatsapp of facebook maar zegt niks terug. Dat is gewoon zijn manier en dat heb ik geaccepteert.
Maar nu is hij sinds eind september niet meer online op whatsapp. Ik zie heb m 2 weken geleden voor t laatst op facebook gezien. Whatsapp bericht komt niet aan, facebook bericht heeft hij niet gelezen, ik probeer m te bellen en ik ga meteen door naar voicemail dus die staat uit. Maandag en dinsdag was hij wel online op Gmail dus ik heb m gister een email gestuurd. Vandaag weer geprobeerd hem telefonisch te bereiken.
Ik maak me ontzettend zorgen. Ik weet niet wat er is maar in mn hoofd is hij al dood en begraven (ondanks de online status op Gmail ja
). Dat hij zich afzondert is prima: dat is zijn manier van omgaan. Maar het niet bereikbaar zijn voor een lange periode is nieuw en vind ik eng. Misschien dat de zelfmoord van een lid bij het lotgenotenforum er wat mee te maken heeft (zeer waarschijnlijk) maar het lukt me niet om rationeel hierover te zijn.Dus... wat zijn mijn opties? Ik kom zelf op accepteren dat hij onbereikbaar is en of wachten tot hij zelf weer boven water komt of mn peut vragen om rouwverwerking
Of via facebook zn broer of een vriend waarmee hij het laatst gezien is een berichtje sturen met de vraag of alles ok is. Wat zouden jullie doen?
Oeh dat lijkt me wel eng. Hoe goed ken je hem verder? Krijgt hij hulp? Woont hij alleen? Heeft hij wel contact met andere mensen?quote:
Ik weet even niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand een advies?
Een vriend van mij kampt ook met depressies. En hij zondert zich in een slechte periode af. Hij is dan wel online op whatsapp of facebook maar zegt niks terug. Dat is gewoon zijn manier en dat heb ik geaccepteert.
Maar nu is hij sinds eind september niet meer online op whatsapp. Ik zie heb m 2 weken geleden voor t laatst op facebook gezien. Whatsapp bericht komt niet aan, facebook bericht heeft hij niet gelezen, ik probeer m te bellen en ik ga meteen door naar voicemail dus die staat uit. Maandag en dinsdag was hij wel online op Gmail dus ik heb m gister een email gestuurd. Vandaag weer geprobeerd hem telefonisch te bereiken.
Ik maak me ontzettend zorgen. Ik weet niet wat er is maar in mn hoofd is hij al dood en begraven (ondanks de online status op Gmail ja
Dus... wat zijn mijn opties? Ik kom zelf op accepteren dat hij onbereikbaar is en of wachten tot hij zelf weer boven water komt of mn peut vragen om rouwverwerking
Aan de ene kant zou ik zeggen, respecteer het feit dat hij behoefte heeft aan afzondering. Aan de andere kant is het geen goed teken. Het zou misschien ook kunnen dat hij afstand aan het nemen is van de mensen om hem heen. Je laat hem in ieder geval blijken dat je om hem geeft door hem een mail te sturen. Het is aan hem om daar wel of niet op te reageren. De kans is natuurlijk groot dat hij, als hij zich zo slecht voelt, dat niet doet. Ik denk dat je het beste kunt afwachten of hij je terugmailt binnen een paar dagen. Zo niet, kun je anderen vragen of zij nog wel contact met hem hebben en of zij meer weten. Anders is het verstandig als iemand bij hem langsgaat.
Ik weet niet wat voor type hij is, maar als hij heel onzeker is, kan die zelfopgelegde afzondering ervoor zorgen dat dat bevestigd dat niemand om hem geeft. Want als je niet bereikbaar bent, je leest je mails niet, er komt niemand bij je langs, kun je gaan geloven dat je er niet toe doet. En dat je er net zo goed niet kunt zijn. Bovendien kun heb je volledig te vrijheid om weg te zakken en rare dingen te denken, hoef je niet je best te doen.
Hij heeft dan al minstens een paar dagen in volledige afzondering geleefd, die ruimte heeft hij gekregen, heeft hij vast nodig gehad, maar op een gegeven moment is het tijd om stappen te ondernemen want anders gaat het verder de verkeerde kant op. Ik heb zelf ook veel behoefte aan afzondering als ik in de put zit, ik wil echt geen mensen zien, maar het is toch echt zo dat je dan veel makkelijker en sneller dieper zakt, dan als je wel contact hebt met anderen. Je praat met niemand dus gaat helemaal in je hoofd leven, niet meer helder denken. Een mailtje komt dan echt niet aan.
Dus als je echt het idee hebt dat het niet goed zit, ga dan in person bij hem langs als dat mogelijk is, of stuur iemand anders. Je kunt beter zijn wensen voor afzondering niet respecteren dan dat niemand bij hem langs gaat en er iets gebeurt. En anders eerst een paar dagen afwachten.
Of vraag aan andere vrienden van hem wat zij denken, bedenk samen wat het beste is om te doen.
Ik ken die persoon niet dus kan natuurlijk niet zeggen wat dit betekent.
Why are you wearing that stupid man suit?
Dank je voor je reactie. Het voelt inderdaad niet goed, maar dat kan ook mijn eigen angst zijn. Ik heb nu een vriend van m een facebookbericht gestuurd. Hij heeft het laatst contact gehad met m denk ik (hij was in ieder geval getagd in een foto met hem).
Anders moet ik zn broer een bericht sturen en ik ben bang dat ik daar misschien een grens mij overga.
Anders moet ik zn broer een bericht sturen en ik ben bang dat ik daar misschien een grens mij overga.
Ja het is gewoon moeilijk te zeggen wat het beste is om te doen, je weet het nooit zeker. Maar ik denk dat je beter zijn vertrouwen kunt schenden/overdreven kunt reageren dan dat je later denkt dat je misschien niet genoeg hebt gedaan. Dat zal hij (uiteindelijk) vast wel begrijpen. Ik hoop dat die vriend meer weet en je misschien gerust kan stellen.quote:
Dank je voor je reactie. Het voelt inderdaad niet goed, maar dat kan ook mijn eigen angst zijn. Ik heb nu een vriend van m een facebookbericht gestuurd. Hij heeft het laatst contact gehad met m denk ik (hij was in ieder geval getagd in een foto met hem).
Anders moet ik zn broer een bericht sturen en ik ben bang dat ik daar misschien een grens mij overga.
Why are you wearing that stupid man suit?
Het is denk ik helemaal afhankelijk van hoe goed je hem kent en je band met hem in hoever je kan gaan erin. Een vage kennis van mij zou niet moeten proberen via familie of vrienden te achterhalen hoe het met mij gaat.
Is het een goede vriend dan moet die natuurlijk gewoon contact proberen op te nemen. Denk dat de persoon in kwestie op een gegeven moment wel zal aangeven hoe het zit / geen behoefte heeft aan contact.
De vraag is ook in hoeverre kan je de persoon helpen als ie zich blijft afzonderen.
Bedoel.. als je weet dat het slecht gaat of dat hij geen behoefte heeft aan contact.. wat wil je dan gaan doen met die kennis?
Is het een goede vriend dan moet die natuurlijk gewoon contact proberen op te nemen. Denk dat de persoon in kwestie op een gegeven moment wel zal aangeven hoe het zit / geen behoefte heeft aan contact.
De vraag is ook in hoeverre kan je de persoon helpen als ie zich blijft afzonderen.
Bedoel.. als je weet dat het slecht gaat of dat hij geen behoefte heeft aan contact.. wat wil je dan gaan doen met die kennis?
Man man man.
Ik ben zo klaar met het bipolair zijn.
Medicatie onderdrukt het. Maar de buien blijven gewoon.
Zo ontzettend somber weer de laatste paar dagen.
Totaal geen energie. Niets.
En opeens is er een dag dat weer honderd dingen doe.
Zo vermoeiend.
Ik ben zo klaar met het bipolair zijn.
Medicatie onderdrukt het. Maar de buien blijven gewoon.
Zo ontzettend somber weer de laatste paar dagen.
Totaal geen energie. Niets.
En opeens is er een dag dat weer honderd dingen doe.
Zo vermoeiend.
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
En als je een vooruitlopende planning maakt en je daaraan houdt? Gedachten op nul en doen.quote:Op donderdag 24 oktober 2013 16:37 schreef Insomnium het volgende:
Man man man.
Ik ben zo klaar met het bipolair zijn.
Medicatie onderdrukt het. Maar de buien blijven gewoon.
Zo ontzettend somber weer de laatste paar dagen.
Totaal geen energie. Niets.
En opeens is er een dag dat weer honderd dingen doe.
Zo vermoeiend.
Dat probeer ik elke dag.quote:
[..]
En als je een vooruitlopende planning maakt en je daaraan houdt? Gedachten op nul en doen.
Opschrijven wat ik wil en moet doen.
Maar de laatste paar weken langzaam aan steeds minder energie.
En nu op het moment echt niets.
Geen zin om aan mijn Noorse lessen te werken, geen puf om te communiceren met mijn verloofde.
Ik wil gewoon achter de laptop hangen en niets doen. Het is echt verschrikkelijk.
Ik probeer van alles en nog wat te doen.
Maar ik heb er gewoon geen puf voor.
Veel nachtmerries ect ect.
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
Vitamine D en/of Zinc tekort? Doe je laptop uit, doe dingen zonder zin. Discipline maakt de mens.quote:
[..]
Dat probeer ik elke dag.
Opschrijven wat ik wil en moet doen.
Maar de laatste paar weken langzaam aan steeds minder energie.
En nu op het moment echt niets.
Geen zin om aan mijn Noorse lessen te werken, geen puf om te communiceren met mijn verloofde.
Ik wil gewoon achter de laptop hangen en niets doen. Het is echt verschrikkelijk.
Ik probeer van alles en nog wat te doen.
Maar ik heb er gewoon geen puf voor.
Veel nachtmerries ect ect.
Vitamine D supplement neem ik sowieso.quote:
[..]
Vitamine D en/of Zinc tekort? Doe je laptop uit, doe dingen zonder zin. Discipline maakt de mens.
Ik woon in Noorwegen en het aantal lichturen worden minder en minder op het moment.
Ja dat doe ik ook. Ik zit niet de hele dag lamlendig achter de laptop.
Ga ook gewoon naar Noorse les en dergelijke.
Maar dat neemt niet weg dat ik gewoon kapot moe ben.
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
Die moeheid komt ergens vandaan.quote:
[..]
Vitamine D supplement neem ik sowieso.
Ik woon in Noorwegen en het aantal lichturen worden minder en minder op het moment.
Ja dat doe ik ook. Ik zit niet de hele dag lamlendig achter de laptop.
Ga ook gewoon naar Noorse les en dergelijke.
Maar dat neemt niet weg dat ik gewoon kapot moe ben.
Veelal eten mensen ontzettend slecht. Eerste waar ik altijd aan denk bij mensen die zich kut voelen. Je zou eventueel een bloedtest kunnen doen om dat in ieder geval uit te sluiten.
Mijn bloed wordt al elke twee weken bekeken in verband met de lithiumquote:
[..]
Die moeheid komt ergens vandaan.
En ik eet gezond. Snack bijna nooit en let goed op de vitaminen.
Maar het is gewoon het bipolaire schuiven met emoties waar ik geirriteerd van wordt.
En moe. En blargh.
Excuses voor grove grammaticale fouten trouwens.
Ik praat tegenwoordig alleen maar Engels. En ik ben Noors aan het leren.
Dus drie talen in mijn al te drukke hoofd
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
Die fouten zou ik niet eens zien als niet-Hollander.quote:
[..]
Mijn bloed wordt al elke twee weken bekeken in verband met de lithium
En ik eet gezond. Snack bijna nooit en let goed op de vitaminen.
Maar het is gewoon het bipolaire schuiven met emoties waar ik geirriteerd van wordt.
En moe. En blargh.
Excuses voor grove grammaticale fouten trouwens.
Ik praat tegenwoordig alleen maar Engels. En ik ben Noors aan het leren.
Dus drie talen in mijn al te drukke hoofd
Is je naam een indicatie waar je vandaan komt of wat?quote:
[..]
Die fouten zou ik niet eens zien als niet-Hollander.
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
Inderdaad. Faeröer-eilanden, totdat mijn vader besloot dat Nederland beter was voor mijn toekomst op 13-jarige leeftijd.quote:Op donderdag 24 oktober 2013 17:03 schreef Insomnium het volgende:
[..]
Is je naam een indicatie waar je vandaan komt of wat?
Dat is mooi kut danquote:
[..]
Inderdaad. Faeröer-eilanden, totdat mijn vader besloot dat Nederland beter was voor mijn toekomst op 13-jarige leeftijd.
Mooie taal spreken ze daar.
Ik ben voor de liefde verhuist naar Noorwegen haha.
Maar serieus het weer hier zorgt ervoor dat mijn hele hormoon balans naar de klote is.
In de zomer is het 24/7 licht.
In de winter is het nouja 22/7 donker.
Gaat nergens over.
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
Het enige kutte is dat het hier zo ontzettend druk is en dat iedereen een mening heeft. 'Thuis' was het bek houden, leren/werken en naar huis. Hier let iedereen teveel op elkaar in mijn optiek.quote:
[..]
Dat is mooi kut dan
Mooie taal spreken ze daar.
Ik ben voor de liefde verhuist naar Noorwegen haha.
Maar serieus het weer hier zorgt ervoor dat mijn hele hormoon balans naar de klote is.
In de zomer is het 24/7 licht.
In de winter is het nouja 22/7 donker.
Gaat nergens over.
De taal is bijna hetzelfde als Deens (of Zweeds met havermout in je mond). Het dag- nachtritme lijkt mij ook behoorlijk wennen, vandaar de vitamine D dat zo belangrijk is. Veel vrienden uit Finland klagen daar ook altijd over. Het is inderdaad niet lang leven de kerstmis fun.
Wel goed dat je iemand naast je hebt staan die je er doorheen kan slepen. Zeker een mentale investering waard en een mooi land ook nog met veel centjes (zolang je geen alcohol koopt
)!
Dag en nacht ritme is het best in de lente en herfst. Wanneer het enigzins lijkt op Nederlandquote:
[..]
Het enige kutte is dat het hier zo ontzettend druk is en dat iedereen een mening heeft. 'Thuis' was het bek houden, leren/werken en naar huis. Hier let iedereen teveel op elkaar in mijn optiek.
De taal is bijna hetzelfde als Deens (of Zweeds met havermout in je mond). Het dag- nachtritme lijkt mij ook behoorlijk wennen, vandaar de vitamine D dat zo belangrijk is. Veel vrienden uit Finland klagen daar ook altijd over. Het is inderdaad niet lang leven de kerstmis fun.
Wel goed dat je iemand naast je hebt staan die je er doorheen kan slepen. Zeker een mentale investering waard en een mooi land ook nog met veel centjes (zolang je geen alcohol koopt
Maar het is ruk voor mensen met een mentale stoornis.
Ja extra vitamine D is een must.
Eerste keer dat ik opeens drie meter sneeuw zag was wel magisch. Maar na een paar maand is de magie er wel af. Op je bek gaan op straat, glijden met de auto ect ect
Zonder mijn verloofde was ik nooit zo stabiel als nu. ( ook al gaat het ruk nu, het is tien keer beter dan eerder )
En ons eerste kindje komt over tien weken.
Dus wel het is een grote investering maar de beste die ik ooit in mijn leven heb gemaakt.
Ik moet juist erg wennen aan dat norse van de noren.
Als je Nederland gewent bent is het allemaal heel anders hier.
Bipolair is niet zo erg soms.
Misschien. Ergens. Nooit
Misschien. Ergens. Nooit
OH maar tis nogal structureel, ik word een beetje gek van dat gedrag inderdaadquote:
[..]
Misschien ligt het aan mij (of dat ik gewoon zo lang al niet meer met m'n broer in 1 huis woon) dat ik je wel heel heftig vind reageren op een opmerking van je zus
[..]
Ik vind dergelijke cabaretiers/nr's ook niet leuk. Snap wel wat ze bedoelt en dat het niet denigrerend bedoelt is. Maar ik vind het gewoon niet grappig. Wel jammer dat je het niet begrijpt en daardoor een stuk zwaarder opneemt dan dat het bedoelt is.
Rustig aan.
Beetje driften met de auto is wel gaaf als man zijnde.quote:
[..]
Dag en nacht ritme is het best in de lente en herfst. Wanneer het enigzins lijkt op Nederland
Maar het is ruk voor mensen met een mentale stoornis.
Ja extra vitamine D is een must.
Eerste keer dat ik opeens drie meter sneeuw zag was wel magisch. Maar na een paar maand is de magie er wel af. Op je bek gaan op straat, glijden met de auto ect ect
Zonder mijn verloofde was ik nooit zo stabiel als nu. ( ook al gaat het ruk nu, het is tien keer beter dan eerder )
En ons eerste kindje komt over tien weken.
Dus wel het is een grote investering maar de beste die ik ooit in mijn leven heb gemaakt.
Ik moet juist erg wennen aan dat norse van de noren.
Als je Nederland gewent bent is het allemaal heel anders hier.
Gefeliciteerd met Insomnium Jr.! Heel mooi om mee te maken.
