R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ja, ik word dan ineens -zo- moe, dat ik ter plekke even een uurtje moet slapen om bij te komen...of naar huis moet worden gebracht...of een andere creatieve oplossing moet zien te bedenken. Maar goed, ik kan vrijwel overal slapen gelukkig!quote:Op zaterdag 19 oktober 2013 22:07 schreef myxomatosekonijn het volgende:
[..]
Dat kan ik me voorstellen ja
Ter plekke in slaap vallen?Wauw! Ik voel me dan alleen maar hondsberoerd (lichamelijk) op dat moment
Thanks, ik doe mijn best
[ Bericht 0% gewijzigd door magnetronkoffie op 19-10-2013 22:42:18 ]
Wat is er aan de hand met jouw recepten?quote:
[..]
Iedereen straalt "iets" uit, maar misschien straal jij "ik heb het opgegeven" uit, zoals ik jou soms zie posten
[..]
Tsja, die fase lijkt een beetje aan het afnemen te zijn en ik ben zo langzaamaan aan het onderzoeken wat ik nu verder wil met mijn leven. Op het moment verloopt het extra traag vanwege dat gekloot met het niet juiste recept aan mij voorschrijven
Maar er zit beweging in, steeds 1 stapje vooruit en misschien alleen nog maar heel af en toe een stapje terug. Ik ben nu meer aan het verkennen en probeer te genieten van de goeie momenten (die nu, nog steeds ietswat onwennig, zeer vaak voorkomen)
Hoe heb jij het leven na de depressie ervaren? En hoe lang was je depressief?
Edit: Ik heb een beetje zitten googlen en vond een topic in mei 2013 waarin ik me nog afvroeg wat ik met mijn leven aan moest.
Sjonge, dan ben ik wel erg snel vooruit gegaan zeg in relatief weinig tijd!
Eigenlijk voel ik me een -stuk- beter sinds mijn laatste Berlijnreis geloof ik.
Hoe ervaar ik het? Steeds minder bang om terug te vallen en meer vertrouwen dat ik het leven aankan. Als ik me nu een paar dagen kut voel baal ik wel, maar weet ik dat ik een heleboel dingen kan doen om eruit te komen en weet ik ook dat die dingen nu al een dik jaar echt werken.
En ik geniet best wel van de dingen die nu ineens wel goed gaan, dat geldt met name voor mijn werk. Werk is een depressietrigger voor mij, maar ook dat gaat nu al best lang goed. Ook wel met dips, maar daar kom ik steeds wel uit.
Nu komt een spannende tijd. Winter en zonder antidepressiva. Voor t eerst ik 5 jaar. Vooralsnog niet somber maar wel erg moe, dus ik ben maar aan het licht therapieën geslagen miv vandaag. Hopelijk helpt dat.
Hoe lang ik depressief ben geweest is moeilijk te zeggen. Terugkijkend denk ik mijn hele leven tot ergens vorig jaar, dus een jaar of 36 denk ik, behalve een paar periodes dat t goed ging. Er was bijna altijd wel wat dat me echt dwars zat en wat voor mijn gevoel mijn leven vergalde.
De periode dat ik hulp ben gaan zoeken en die echt bagger was, is vanaf 2006 ongeveer tot 2012. Dus een jaar of 6, waarvan 5 jaar medicatie (2008 tot 2013)
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Heerlijk om deze zekerheid te kennen. Stom om te zeggen misschien maar het geeft me gerustheid om te weten dat dat er altijd is.quote:Op zaterdag 19 oktober 2013 19:07 schreef Royco1 het volgende:
[..]
De enige zekerheid in het leven is de dood ja.
Lang verhaal kort: ongeveer 3 weken terug zou ik verlagen met mijn medicatie, maar ik kreeg bij de apotheek de oude (grotere) hoeveelheid. Gemeld en het zou alsnog gerepareerd worden...NOT, kreeg -weer- het oude recept bij de apotheek! -_-quote:
[..]
Wat is er aan de hand met jouw recepten?
Hoe ervaar ik het? Steeds minder bang om terug te vallen en meer vertrouwen dat ik het leven aankan. Als ik me nu een paar dagen kut voel baal ik wel, maar weet ik dat ik een heleboel dingen kan doen om eruit te komen en weet ik ook dat die dingen nu al een dik jaar echt werken.
En ik geniet best wel van de dingen die nu ineens wel goed gaan, dat geldt met name voor mijn werk. Werk is een depressietrigger voor mij, maar ook dat gaat nu al best lang goed. Ook wel met dips, maar daar kom ik steeds wel uit.
Nu komt een spannende tijd. Winter en zonder antidepressiva. Voor t eerst ik 5 jaar. Vooralsnog niet somber maar wel erg moe, dus ik ben maar aan het licht therapieën geslagen miv vandaag. Hopelijk helpt dat.
Hoe lang ik depressief ben geweest is moeilijk te zeggen. Terugkijkend denk ik mijn hele leven tot ergens vorig jaar, dus een jaar of 36 denk ik, behalve een paar periodes dat t goed ging. Er was bijna altijd wel wat dat me echt dwars zat en wat voor mijn gevoel mijn leven vergalde.
De periode dat ik hulp ben gaan zoeken en die echt bagger was, is vanaf 2006 ongeveer tot 2012. Dus een jaar of 6, waarvan 5 jaar medicatie (2008 tot 2013)
Vetgedrukte: Jaaaa, zo ervaar ik het ook! Enige (belangrijke) horde die ik nog niet genomen heb, is betaald werk...maar dat komt wel met de tijd (of niet, ligt er aan hoe stressbestendig ik blijk te zijn. Mocht dat niet haalbaar zijn, dan wil ik op z'n minst vrijwilligerswerk blijven doen)
Blijkbaar ben jij al een paar stappen voor mij aan het uitlopen, wat een tof vooruitzicht is dat voor mij zeg! En idd! Hopen dat je niet terug gaat vallen!
Edit: Dus ik ben niet de enige die vrijwel heel z'n leven depressief is geweest!
Naja, eigenlijk zou ik daar juist niet blij om willen zijn, maar het is tenminste wel leuk om te horen dat anderen die min of meer hetzelfde hebben meegemaakt, het nog steeds goed aan het doen zijn!
[ Bericht 7% gewijzigd door magnetronkoffie op 19-10-2013 23:57:47 ]
Voor veel mensen komt het wat sinister over, maar linkshandig ben ik altijd al geweest.quote:
[..]
Heerlijk om deze zekerheid te kennen. Stom om te zeggen misschien maar het geeft me gerustheid om te weten dat dat er altijd is.
Maar zonder grappen: ook ik vind daar rust in. Door hier dieper in te kijken (lees nadenken, filosoferen, en in zekere zin; ervaren) is mij nieuw leven ingeblazen.
Begrijp me goed: ik wil het nog lang niet meemaken! Het leven biedt meer mogelijkheden dan ik me voor kan stellen, en ik zie het als avontuur om te ontdekken wat het mij brengt, goed óf slecht. Het concept van vergankelijkheid helpt me daar iedere stap bij, want dat is de natuur van alles, of zo beschouw ik het tenminste. Middels kleine hebbedingetjes herinner ik me daar regelmatig aan, zoals kraaltjes in de vorm van schedeltjes ed, of mooie illustraties. Of ik luister even naar de stilte, want die is overal aanwezig.
Het is een onderwerp dat veel mensen het liefst mijden, maar waar niemand aan ontkomt. Waar niets aan ontkomt. Inclusief alle nare momenten die het leven brengen kan. Wanneer me tegenwoordig iets vervelends overkomt denk ik: ook dit gaat weer voorbij. En vervolgens ga ik met volle overtuiging, en zonder om te kijken, met de situatie aan de slag.
Met wat geklaag af en toe, want dat is nog niet geheel vergaan.
Krijg jij niet hoofdpijn van al dat diepdenken?quote:
[..]
Voor veel mensen komt het wat sinister over, maar linkshandig ben ik altijd al geweest.
Maar zonder grappen: ook ik vind daar rust in. Door hier dieper in te kijken (lees nadenken, filosoferen, en in zekere zin; ervaren) is mij nieuw leven ingeblazen.
Begrijp me goed: ik wil het nog lang niet meemaken! Het leven biedt meer mogelijkheden dan ik me voor kan stellen, en ik zie het als avontuur om te ontdekken wat het mij brengt, goed óf slecht. Het concept van vergankelijkheid helpt me daar iedere stap bij, want dat is de natuur van alles, of zo beschouw ik het tenminste. Middels kleine hebbedingetjes herinner ik me daar regelmatig aan, zoals kraaltjes in de vorm van schedeltjes ed, of mooie illustraties. Of ik luister even naar de stilte, want die is overal aanwezig.
Het is een onderwerp dat veel mensen het liefst mijden, maar waar niemand aan ontkomt. Waar niets aan ontkomt. Inclusief alle nare momenten die het leven brengen kan. Wanneer me tegenwoordig iets vervelends overkomt denk ik: ook dit gaat weer voorbij. En vervolgens ga ik met volle overtuiging, en zonder om te kijken, met de situatie aan de slag.
Met wat geklaag af en toe, want dat is nog niet geheel vergaan.
Allang niet meer.quote:
[..]
Krijg jij niet hoofdpijn van al dat diepdenken?
Vroeger werd ik gek van m'n gedachtestroom, die beter gepieker genoemd kan worden. Maar ik heb geleerd dat deze ook stopgezet kan worden, waardoor het nu makkelijker is de kraan open te draaien waar het goed voor me is. En lukt dat niet, dan kan ik het ook in dat frame plaatsen van dat het voorbij gaat. En net als een klein kind dat emmert, hoef ik ook niet per se aandacht aan m'n gedachten te schenken. Er zijn veel fijnere dingen om je aandacht op te richten, zoals de momenten tussen gedachten.
Plus dat het diepdenken dat overactieve brein van me iets nuttigs te doen geeft.
Is dit met ervaring gekomen, of door meds en/of gesprekken met professionals.quote:Op zondag 20 oktober 2013 00:15 schreef Gray het volgende:
[..]
Allang niet meer.
Vroeger werd ik gek van m'n gedachtestroom, die beter gepieker genoemd kan worden. Maar ik heb geleerd dat deze ook stopgezet kan worden, waardoor het nu makkelijker is de kraan open te draaien waar het goed voor me is. En lukt dat niet, dan kan ik het ook in dat frame plaatsen van dat het voorbij gaat. En net als een klein kind dat emmert, hoef ik ook niet per se aandacht aan m'n gedachten te schenken. Er zijn veel fijnere dingen om je aandacht op te richten, zoals de momenten tussen gedachten.
Plus dat het diepdenken dat overactieve brein van me iets nuttigs te doen geeft.
Hmmm. Dat is een goeie. Ik heb gedachten nooit gezien als iets waar je geen aandacht aan hoeft te geven.quote:
[..] En net als een klein kind dat emmert, hoef ik ook niet per se aandacht aan m'n gedachten te schenken.
Ervaring met name. Ik verdiepte me uit eigen initiatief al een tijdje in psychologie en filosofie, en deed veel introspectie, alvorens ik wegens gerelateerde problematiek zoals ADHD en zelfmedicatie professionele hulp opzocht. Daar heb ik in totaal twee maanden, of 10 sessies bij respectievelijk een afkickpsycholoog, een algemene psycholoog en een psychiater doorgebracht. Maar ik racete er in een spoedtempo doorheen, tot het punt kwam dat de twee laatste psychs me niet langer konden helpen (de eerste was ik met 2 sessies mee klaar).quote:
[..]
Is dit met ervaring gekomen, of door meds en/of gesprekken met professionals.
Het was overigens de eerste waarbij ik een techniek opdeed die het best als mindfulness omschreven kan worden. Ik moest namelijk m'n behoefte aan hash, mijn drug naar keuze, volgen door de dagen heen, middels een soort dagboek. Deze techniek kon ik ook op m'n depressiviteit toepassen, zo ontdekte ik al snel. Dat besef, gepaard met het herkennen van de technieken die de psychs op me uitprobeerde door het verdiepen, maakte dat ik na 4 sessies bij elk van de psychs zag dat ze me niets nieuws meer konden leren en dat ik op mezelf meer vooruitgang bood dan zij mij mee konden helpen. Bij de laatste sessie met de psychiater zei ze dan ook dat ik op het punt zat dat ze me niet langer kon helpen met mezelf te helpen.
En vroeg ze me uit voor een lunch om meer van me te leren. Waarvoor ik vriendelijk doch verontwaardigd bedankte.
Daarmee was het echter nog niet voorbij, hoor. Sterker nog, toen begon het pas...
Waarom niet met haar lunchen?quote:
[..]
Ervaring met name. Ik verdiepte me uit eigen initiatief al een tijdje in psychologie en filosofie, en deed veel introspectie, alvorens ik wegens gerelateerde problematiek zoals ADHD en zelfmedicatie professionele hulp opzocht. Daar heb ik in totaal twee maanden, of 10 sessies bij respectievelijk een afkickpsycholoog, een algemene psycholoog en een psychiater doorgebracht. Maar ik racete er in een spoedtempo doorheen, tot het punt kwam dat de twee laatste psychs me niet langer konden helpen (de eerste was ik met 2 sessies mee klaar).
Het was overigens de eerste waarbij ik een techniek opdeed die het best als mindfulness omschreven kan worden. Ik moest namelijk m'n behoefte aan hash, mijn drug naar keuze, volgen door de dagen heen, middels een soort dagboek. Deze techniek kon ik ook op m'n depressiviteit toepassen, zo ontdekte ik al snel. Dat besef, gepaard met het herkennen van de technieken die de psychs op me uitprobeerde door het verdiepen, maakte dat ik na 4 sessies bij elk van de psychs zag dat ze me niets nieuws meer konden leren en dat ik op mezelf meer vooruitgang bood dan zij mij mee konden helpen. Bij de laatste sessie met de psychiater zei ze dan ook dat ik op het punt zat dat ze me niet langer kon helpen met mezelf te helpen.
En vroeg ze me uit voor een lunch om meer van me te leren. Waarvoor ik vriendelijk doch verontwaardigd bedankte. [ afbeelding ]
Daarmee was het echter nog niet voorbij, hoor. Sterker nog, toen begon het pas...
Lijkt mij wel interessant.
Vond het toentertijd nogal een vreemde situatie. Bovendien wilde ik me geheel op mezelf richten, zonder daarbij invloed te ondervinden van anderen.quote:
[..]
Waarom niet met haar lunchen?
Wat overigens betekende dat ik een jaar als stadskluizenaar heb geleefd.
Ik wil dit nog even toelichten: Met geen aandacht geven bedoel ik dat je er niet naar hoeft te luisteren en niet dat je het niet aanhoort! Hoor het aan, maar laat je niet verleiden tot actie. Of die actie nou handelen is, of voelen. Leer ervan. Verbind er geen nieuwe gedachten aan, bijvoorbeeld door ze te veroordelen, te beoordelen. En als je dat toch doet: hoor het aan en laat het gaan.quote:
[..]
Hmmm. Dat is een goeie. Ik heb gedachten nooit gezien als iets waar je geen aandacht aan hoeft te geven.
Laat. Het. Gaan.
Zo leerde ik van de gedachte "ik wil er een eind aan maken", het antwoord op de opvolgende vraag: waar wil ik een eind aan maken? Mijn leven? Deze wereld die ik als één grote grijze bende zie? Of mijn lijden, waar deze gedachten uit zijn opgestaan?
Het moge duidelijk zijn dat mijn antwoord schuilde in de laatste wedervraag. Mijn wereld stond op zijn kop en ofschoon niets anders was, was niets meer hetzelfde. Vanuit die vraag ontstond een nieuwe impuls, een stroom aan vragen waardoor alles dat ik kende opnieuw een plaats kreeg. Grijs bleek niet langer grijs, maar was plots grijs zoals grijs grijs is.
Vage praat allemaal, dat besef ik heel goed. Echt.
Maar het is een gevoel, een ervaring, die niet direct is aan te reiken. Het is iets dat je alleen zelf kan ervaren; niemand kan dat voor je doen. Een ander kan je slechts helpen jezelf te helpen. En als mezelf kon helpen, dan kan jij het ook. [ Bericht 27% gewijzigd door Gray op 20-10-2013 01:52:39 ]
Haha ik vind het niet erg hoor, dat je het fijn bent niet de enige te zijn hierin.quote:
[..]
Lang verhaal kort: ongeveer 3 weken terug zou ik verlagen met mijn medicatie, maar ik kreeg bij de apotheek de oude (grotere) hoeveelheid. Gemeld en het zou alsnog gerepareerd worden...NOT, kreeg -weer- het oude recept bij de apotheek! -_-
Vetgedrukte: Jaaaa, zo ervaar ik het ook! Enige (belangrijke) horde die ik nog niet genomen heb, is betaald werk...maar dat komt wel met de tijd (of niet, ligt er aan hoe stressbestendig ik blijk te zijn. Mocht dat niet haalbaar zijn, dan wil ik op z'n minst vrijwilligerswerk blijven doen)
Blijkbaar ben jij al een paar stappen voor mij aan het uitlopen, wat een tof vooruitzicht is dat voor mij zeg! En idd! Hopen dat je niet terug gaat vallen!
Edit: Dus ik ben niet de enige die vrijwel heel z'n leven depressief is geweest!
Naja, eigenlijk zou ik daar juist niet blij om willen zijn, maar het is tenminste wel leuk om te horen dat anderen die min of meer hetzelfde hebben meegemaakt, het nog steeds goed aan het doen zijn!
Verschil tussen ons is misschien wel dat ik altijd gewerkt heb en daarvoor altijd school/studie had. Ik ben er wel eens een periode uit geweest (nooit meer dan een paar maanden), maar ik heb daardoor wel altijd aansluiting gehad zeg maar. En ik ben een lucky bastard dat ik nooit ontslagen ben. Vooral Sinds 2007 ben ik veel ziek geweest door die depressie. Ik vind mijn werkgever dus erg lief, dat ik er nog werk en het gaat nu echt super! Ik krijg veel complimenten ook en dat is heel fijn.
Wat betreft werk en stress: er zijn heel veel betaalde banen waar het stresslevel wel meevalt. Ga iets doen wat jou leuk lijkt, niveau en salaris zijn minder belangrijk. De inhoud en mate van uitdaging moeten bij je passen. En je kan eerst beginnen met een dag per week ofzo.
Volgens mij kan jij dat best!
Edit: wat een baggertoestand met je meds
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Dank je wel!quote:
[..]
Haha ik vind het niet erg hoor, dat je het fijn bent niet de enige te zijn hierin.
Verschil tussen ons is misschien wel dat ik altijd gewerkt heb en daarvoor altijd school/studie had. Ik ben er wel eens een periode uit geweest (nooit meer dan een paar maanden), maar ik heb daardoor wel altijd aansluiting gehad zeg maar. En ik ben een lucky bastard dat ik nooit ontslagen ben. Vooral Sinds 2007 ben ik veel ziek geweest door die depressie. Ik vind mijn werkgever dus erg lief, dat ik er nog werk en het gaat nu echt super! Ik krijg veel complimenten ook en dat is heel fijn.
Wat betreft werk en stress: er zijn heel veel betaalde banen waar het stresslevel wel meevalt. Ga iets doen wat jou leuk lijkt, niveau en salaris zijn minder belangrijk. De inhoud en mate van uitdaging moeten bij je passen. En je kan eerst beginnen met een dag per week ofzo.
Volgens mij kan jij dat best!
Edit: wat een baggertoestand met je meds
Hele goede post, zeker de laatste alinea (niet die met de edit
)!Ik werk er nu naartoe, maar wil eerst het afbouwen van m'n medicatie afwachten. Dat moet voor mij gewoon stabiel zijn (en ik moet ook gewoon stabiel blijven). Verder doe ik alles stapje voor stapje, one thing at a time
En verder weet ik nog niet helemaal wat ik wil gaan doen, maar merk wel dat een rode draad in mijn leven toch wel is dat ik het tof vind m'n "skillz" te gebruiken om mensen te helpen, een beetje a-al troubleshooter, dat heb ik altijd al leuk gevonden om te doen!
Ik weet alleen nog niet of ik wat dat aangaat, wel genoeg in huis heb, maar daar kom ik mettertijd wel achter
Ga bij Sensoor vrijwilligerswerk doen
Maar serieus ik ben blij dat er zoiets bestaat als Sensoor. Ik redde het net niet deze avond. Morgenochtend kan ik in ieder geval met een actieplan naar de psychologe toe
Maar serieus ik ben blij dat er zoiets bestaat als Sensoor. Ik redde het net niet deze avond. Morgenochtend kan ik in ieder geval met een actieplan naar de psychologe toe
Prima dagje gehad.
De laatste tijd word ik steeds somberder, maar vandaag voelde ik me gewoon goed. Een belangrijke vraag is natuurlijk: hoe komt dat? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Gisteren was ik nog extreem somber en prikkelbaar, ik ben naar bed gegaan, heb goed geslapen. Er is extern niets veranderd. Echter, ik werd niet teleurgesteld/leeg/somber/gespannen wakker maar normaal. Ik heb lekker buiten gewandeld met mijn oppaskindje en huiswerk gemaakt. Het is fijn en ik hoop dat het komt door de medicijnen en dat het niet gewoon een goed dagje tussendoor is.
Nu heb ik tenminste iets positiefs te melden hier voor de verandering
Ik wil jullie allemaal besmetten met positiviteit dus hier komt het: wieeieieieiiiiwwww
De laatste tijd word ik steeds somberder, maar vandaag voelde ik me gewoon goed. Een belangrijke vraag is natuurlijk: hoe komt dat? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Gisteren was ik nog extreem somber en prikkelbaar, ik ben naar bed gegaan, heb goed geslapen. Er is extern niets veranderd. Echter, ik werd niet teleurgesteld/leeg/somber/gespannen wakker maar normaal. Ik heb lekker buiten gewandeld met mijn oppaskindje en huiswerk gemaakt. Het is fijn en ik hoop dat het komt door de medicijnen en dat het niet gewoon een goed dagje tussendoor is.
Nu heb ik tenminste iets positiefs te melden hier voor de verandering
Ik wil jullie allemaal besmetten met positiviteit dus hier komt het: wieeieieieiiiiwwww
Why are you wearing that stupid man suit?
Daar heb ik even over nagedacht maar daarop kan ik geen antwoord geven eigenlijkquote:
[..]
Heb je wel het idee dat je onderdeel uitmaakt van de samenleving?
Ik werk niet en draag momenteel verdomd weinig bij aan de maatschappij. Aan de andere kant onderneem ik wel aardig veel en heb niet het idee aan de rand te staan.
Tante minthy!! O+
Achtbaan1 is voor mij te intens
Achtbaan1 is voor mij te intens
Best wel goed bedacht van jou, alleen ben ik niet zo'n held voor aan de telefoonquote:
Ga bij Sensoor vrijwilligerswerk doen
Maar serieus ik ben blij dat er zoiets bestaat als Sensoor. Ik redde het net niet deze avond. Morgenochtend kan ik in ieder geval met een actieplan naar de psychologe toe
Ik zal het wel even bookmarken, dan kan ik er nog eens rustig over nadenken, thanks! ^^
Luisteren is iets waar ik best wel goed in ben geworden (is altijd zo naar om van jezelf te zeggen dat je ergens goed in bentquote:Op zondag 20 oktober 2013 15:39 schreef Gray het volgende:
Met aandachtig luisteren help je al heel veel.
), vergt wel wat inspanning van mij, dat wel.Ik weet uit ervaring dat lang achter elkaar communiceren met iemand die niet een directe bekende van me is, voor mij best wel slopend is.
Lekker!quote:
Prima dagje gehad.
De laatste tijd word ik steeds somberder, maar vandaag voelde ik me gewoon goed. Een belangrijke vraag is natuurlijk: hoe komt dat? Ik heb werkelijk geen flauw idee. Gisteren was ik nog extreem somber en prikkelbaar, ik ben naar bed gegaan, heb goed geslapen. Er is extern niets veranderd. Echter, ik werd niet teleurgesteld/leeg/somber/gespannen wakker maar normaal. Ik heb lekker buiten gewandeld met mijn oppaskindje en huiswerk gemaakt. Het is fijn en ik hoop dat het komt door de medicijnen en dat het niet gewoon een goed dagje tussendoor is.
Nu heb ik tenminste iets positiefs te melden hier voor de verandering
Ik wil jullie allemaal besmetten met positiviteit dus hier komt het: wieeieieieiiiiwwww
Dat voelt zooo goed he? Dat je weer eens van het goede leven hebt kunnen proeven!
Probeer vast te houden en als het morgen toch weer minder is, onthoud dan wat je vandaag gevoeld hebt!
Het is inderdaad heel fijn, ik ben me er extra bewust van nu. Vind het alleen erg jammer dat ik niet kan aanwijzen waardoor het komt, want daar had ik dan iets mee kunnen doen.quote:
[..]
Lekker!
Dat voelt zooo goed he? Dat je weer eens van het goede leven hebt kunnen proeven!
Probeer vast te houden en als het morgen toch weer minder is, onthoud dan wat je vandaag gevoeld hebt!
Why are you wearing that stupid man suit?
Klopt, maar als dit vaker gaat voorkomen, dan kun je misschien een patroon ontdekkenquote:
[..]
Het is inderdaad heel fijn, ik ben me er extra bewust van nu. Vind het alleen erg jammer dat ik niet kan aanwijzen waardoor het komt, want daar had ik dan iets mee kunnen doen.
En dat is dan nog relatief slecht, als de medicatie aanslaat, heb je kans dat je je altijd zo lekker voelt!
Je kan er ook chatten hequote:
[..]
Best wel goed bedacht van jou, alleen ben ik niet zo'n held voor aan de telefoon
Ik zal het wel even bookmarken, dan kan ik er nog eens rustig over nadenken, thanks! ^^
Ik denk dat dat een andere groep vrijwilligers is.
Zuiplap! Oeh nu heb ik zin in een biertje.quote:
Woei zondagavond in de kroeg. Best gezellig
Why are you wearing that stupid man suit?
