Depressie & Angst #71 Groepen mensen etc.

Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).

Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?

Goed idee?
Slecht idee?
idee?

Iemand?

Neem de bore-out dan ook gelijk mee. (Ja het bestaat echt!)

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 18:35 schreef magnetronkoffie het volgende:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).

Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?

Goed idee?
Slecht idee?
idee?

Iemand?

Dat lijkt mij een prima plan, het heeft veel raakvlakken en een burnout versterkt vaak (al aanwezige) angst- en depressieklachten.

Vandaag even een off-day, balen. Het ging best aardig de laatste tijd, al een week of 2 niet meer gejankt. In een uur of 2 die schade dubbel en dwars ingehaald, niet fijn meer
Morgen weer een dag

quote:

Op maandag 21 oktober 2013 23:51 schreef Elvi het volgende:

[..]

Ze gaat bij een afdeling werken en geen van haar huidige clienten heeft de indicatie om met haar mee te gaan. Nu was het ook wel een aparte constructie hoor... Zij is van Altrecht maar zat 1 keer in de week bij een vrijgevestigde psychologenpraktijk. Ze was daar ook maar een jaar dus dat was erg kort. Ik ben zelf sinds april bij haar in behandeling, daarvoor had ik 2 maanden een eerstelijns psycholoog.

Ik kan bij de praktijk blijven en we gaan ook kijken naar wat een goeie overgang is. Ik dacht zelf misschien een keer met zn 3-en, en dan half uur de 1 en half uur de ander. Een beetje opbouwen.

Het blijft lastig. We begonnen elkaar net een beetje te leren kennen. Het duur al zo lang voor ik iemand vertrouw

Okee, ik snap je eerste stukje niet helemaal maar ik hoop in elk geval voor je dat de overgang goed verloopt. Ik neem aan dat er geen pauze/wachtlijst zit tussen nu en behandeling bij een ander?

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 12:18 schreef Gray het volgende:

[..]

Zonde.

[..]

Ik hecht me sowieso nooit echt aan mensen, plus dat het me bij therapie onverstandig lijkt. Ik snap het wel, maar begrijp het niet.

Als je meer dan een paar gesprekken hebt met een behandelaar, is het in het belang van jezelf om diegene te vertrouwen. De relatie tussen therapeut en cliënt/patiënt is belangrijk, als die 'klik' er niet is, zullen de gesprekken anders verlopen, zul je waarschijnlijk minder het gevoel hebben openhartig te kunnen zijn. Mensen die in therapie gaan zijn kwetsbaar, zijn blij hun hart te kunnen luchten, de behandelaar kent je verhaal, probeert je te begrijpen en dat schept toch een band. Juist omdat mensen dan kwetsbaar zijn, gaan ze zich hechten of zelfs vastklampen (wat natuurlijk niet de bedoeling is). Maar het idee van therapie is dat je vertrouwen krijgt en geholpen wordt bij wat je niet alleen lukt. Het is logisch dat je je gaat hechten aan iemand die je nodig hebt. Het is de bedoeling dat je in de loop van de therapie dingen zelf leert te doen, steeds meer op eigen benen gaat staan. Op het moment dat het beter gaat en je het idee krijgt dat je het alleen aankan/dingen zijn opgelost/je je gelukkiger voelt, ga je je minder afhankelijk voelen en kan therapie worden afgebouwd en daarmee ook de relatie, en de hechting laat dan zeg maar geleidelijk los.
Als de therapie nog niet afgerond is, zoals bij Elvi, is die hechting/afhankelijkheid er nog dus dan is het moeilijker.
Het is net als baby's die dingen nog niet zelf kunnen, afhankelijk zijn van hun moeder, maar later steeds meer zelf leren doen en meer afstand nemen. Dat klinkt heel lullig haha maar zo zie ik het ongeveer Nee het is niet helemaal hetzelfde want een baby kan niks zelf en een cliënt kan dat wel, hij heeft daar alleen wat sturing in nodig.
Natuurlijk zal dit niet voor iedereen gelden. Bij vrouwen sowieso meer

Even in het kort mijn punt: er wordt bij therapieën belang gehecht aan een goede band tussen hulpzoekende en hulpverlener, bij behandelingen van langere duur is het goed als er hechting is, tot een bepaalde hoogte. Dat kan gunstig zijn en wordt vanzelf weer minder als het beter gaat met de hulpvrager.

Wat een lang verhaal zeg.

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 01:15 schreef kingtoppie het volgende:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.

Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.

Ook die caberatiere met dat stuk:

Brigitte Kaandorp - IK HEB EEN HEEL ZWAAR LEVEN

Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.

Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.

Ik vind dat liedje wel grappig

@kuolema (mobiel dus een stukje quoten gaat wat lastig)
Ik vind nogal een verxchil tussen een klik met je therapeut of dat je het echt ziet als een relatie/vertrouwensrelatie.
Zie dan zelf ook zeker niet de vergelijking met moeder-kind qua hechting / afhankelijkheid.

Snap wel wat je bedoelt, maar zelf zie ik t totaal niet zo.

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 01:15 schreef kingtoppie het volgende:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.

Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.

Ook die caberatiere met dat stuk:

Brigitte Kaandorp - IK HEB EEN HEEL ZWAAR LEVEN

Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.

Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.

Ik vind dat liedje geweldig!!!!

Omdat ze de draak steekt met mensen die zelfmedelijden hebben, en daarmee zieligheid relativeert.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.

En net komt er een stukje van op tv

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 21:19 schreef kuolema het volgende:

Even in het kort mijn punt: er wordt bij therapieën belang gehecht aan een goede band tussen hulpzoekende en hulpverlener, bij behandelingen van langere duur is het goed als er hechting is, tot een bepaalde hoogte. Dat kan gunstig zijn en wordt vanzelf weer minder als het beter gaat met de hulpvrager.

Ja, dat dus! En ik denk ook stiekem dat mijn verlatingsangst er ook een beetje mee te maken heeft achteraf gezien Maar ook zeker de band met de therapeut. Bij de eerste vond ik het namelijk helemaal niet erg om te vertrekken.

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 22:58 schreef Murmeli het volgende:
Omdat ze de draak steekt met mensen die zelfmedelijden hebben, en daarmee zieligheid relativeert.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.

Dit dus, het gaat helemaal niet over mensen die depressief zijn, meer over mensen die zich heel zielig vinden. Denk dat iedereen wel zulke personen kent.

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 18:35 schreef magnetronkoffie het volgende:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).

Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?

Goed idee?
Slecht idee?
idee?

Iemand?

Goed idee. Hoort wel in het rijtje thuis denk ik

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 18:35 schreef magnetronkoffie het volgende:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).

Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?

Goed idee?
Slecht idee?
idee?

Iemand?

Graag wat mij betreft

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 19:16 schreef hpeopjes het volgende:
Neem de bore-out dan ook gelijk mee. (Ja het bestaat echt!)

Volgens mij is dit bij mij voor een groot deel van toepassing ipv de burnout, zoals het benoemt is...

Hoi knuffeltjes, hoe gaat het met jullie?

Ik heb over twee dagen een intake gesprek voor SoVa.

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 22:58 schreef Murmeli het volgende:
Omdat ze de draak steekt met mensen die zelfmedelijden hebben, en daarmee zieligheid relativeert.
Als ik loop te mutsen ga ik nog wel eens aan dat liedje denken en dan kan ik meestal wel lachen.

Eens. Heb ik ook. Een beetje zelfspot af en toe moet kunnen

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 01:15 schreef kingtoppie het volgende:
Zus: ''word je niet vet depressief van deze muziek? *insert depressief stom gelul*''
Ik: Fuck christus tief eens op doe eens niet zo schijtirritant.

Ik kan daar zo slecht tegen, van die mensen met A kut commentaar, B vervelend zijn (wie gaat voor zijn lol muziek luisteren die hij/zij niet mooi vindt immers?) C depressie nog eens ridiculiseren, tief toch op.

Misschien ligt het aan mij (of dat ik gewoon zo lang al niet meer met m'n broer in 1 huis woon) dat ik je wel heel heftig vind reageren op een opmerking van je zus

quote:

Ook die caberatiere met dat stuk:

Brigitte Kaandorp - IK HEB EEN HEEL ZWAAR LEVEN

Ik snap echt gewoon niet wat daar grappig aan is, wat een triest kut stuk, maargoed, dat mag nog. Ik begrijp alleen oprecht niet wat er grappig aan is en dat is nog het erge. Een stuk wat behoorlijk denigrerend is naar mensen zonder enige clou die grappig is. Dat maakt het net alsof het uitlach gedrag is.

Zal wel aan mijn perceptie liggen uiteraard.

Ik vind dergelijke cabaretiers/nr's ook niet leuk. Snap wel wat ze bedoelt en dat het niet denigrerend bedoelt is. Maar ik vind het gewoon niet grappig. Wel jammer dat je het niet begrijpt en daardoor een stuk zwaarder opneemt dan dat het bedoelt is.

Even terugkomend op dat hechten: daar ben ik zelf helemaal niet van. De eerste keer dat ik in therapie ging was ik van 'flikker op, bemoei je niet met mijn leven' naar mijn psycholoog (ik was 14 en moest van mijn moeder), de tweede keer ging ik wel vrijwillig en ik vond die psycholoog aardig, maar van hechten of iets dergelijks was absoluut geen sprake. Ik had ook niet het gevoel dat ik alles kwijt kon aan haar, maar dat lag waarschijnlijk aan mijzelf. Vond het geen probleem om te stoppen, daar ik ook niet het idee had dat de therapie hielp.

Ik ben moe, beetje verlept...echt amper geslapen vannacht, misschien 1 of 2 uurtjes. Maar dat is niet zo gek met mijn ritme.
Maaarrr...met mijn stemming zit het nog steeds goed sinds zondag. Ik heb energie, ben niet somber. Ik heb heel veel dingen te doen en regelzooi, dus dat komt wel goed uit. Alleen als ik in bed lig kan ik niet wachten tot ik eruit kan want ik wil aan de slag. Klaarwakker en zo. Dat is iets goeds, hoewel ik wel een beetje onrustig ben, kan moeilijk stil zitten en zo. Maar ik ben (de ad?) zo dankbaar dat ik me niet meer zo kut voel!

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 08:54 schreef kuolema het volgende:
Even terugkomend op dat hechten: daar ben ik zelf helemaal niet van. De eerste keer dat ik in therapie ging was ik van 'flikker op, bemoei je niet met mijn leven' naar mijn psycholoog (ik was 14 en moest van mijn moeder), de tweede keer ging ik wel vrijwillig en ik vond die psycholoog aardig, maar van hechten of iets dergelijks was absoluut geen sprake. Ik had ook niet het gevoel dat ik alles kwijt kon aan haar, maar dat lag waarschijnlijk aan mijzelf. Vond het geen probleem om te stoppen, daar ik ook niet het idee had dat de therapie hielp.

Ik ben moe, beetje verlept...echt amper geslapen vannacht, misschien 1 of 2 uurtjes. Maar dat is niet zo gek met mijn ritme.
Maaarrr...met mijn stemming zit het nog steeds goed sinds zondag. Ik heb energie, ben niet somber. Ik heb heel veel dingen te doen en regelzooi, dus dat komt wel goed uit. Alleen als ik in bed lig kan ik niet wachten tot ik eruit kan want ik wil aan de slag. Klaarwakker en zo. Dat is iets goeds, hoewel ik wel een beetje onrustig ben, kan moeilijk stil zitten en zo. Maar ik ben (de ad?) zo dankbaar dat ik me niet meer zo kut voel!

Top man, dat het voor je werkt!
En nu nog maar hopen dat het inderdaad goed blijft gaan, maar het ziet er goed uit!

quote:

Op dinsdag 22 oktober 2013 18:35 schreef magnetronkoffie het volgende:
Ik zit me 1 ding af te vragen he? (En dit is even een vraagje aan alle users die gebruik maken van dit topic).

Nou heeft burn-out veel raakvlakken met zowel depressie alsook angstklachten (tenminste dat was in elk geval mijn ervaring)....
Zou het een idee zijn om in de OP ook een stukje over burn-out te plaatsen?

Goed idee?
Slecht idee?
idee?

Iemand?

Cluster A heeft ook raakvlakken met depressie. Moet dat ook meegenomen worden?

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 12:18 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Cluster A heeft ook raakvlakken met depressie. Moet dat ook meegenomen worden?

Nee want burn-out, depressie en angst zijn geen persoonlijkheidsstoornissen en bovendien zou ik die meer onder Cluster C laten vallen (bijvoorbeeld bij een angststoornis).

Er is ook een topic voor persoonlijkheidsstoornissen dus daar zou alles van Cluster A en B (en C) onder kunnen vallen. Je kunt in beide blijven posten, of voor 1 van de topics kiezen. Een depressie en een persoonlijkheidsstoornis sluiten elkaar niet uit natuurlijk, en het is ook lastig om dat te scheiden. Maar ik heb zelf gekozen voor dit topic omdat de depressie en mn angsten me meer dwars zitten dan mijn eventuele persoonlijkheidsstoornis uit Cluster B.

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 12:49 schreef Elvi het volgende:

[..]

Nee want burn-out, depressie en angst zijn geen persoonlijkheidsstoornissen en bovendien zou ik die meer onder Cluster C laten vallen (bijvoorbeeld bij een angststoornis).

Er is ook een topic voor persoonlijkheidsstoornissen dus daar zou alles van Cluster A en B (en C) onder kunnen vallen. Je kunt in beide blijven posten, of voor 1 van de topics kiezen. Een depressie en een persoonlijkheidsstoornis sluiten elkaar niet uit natuurlijk, en het is ook lastig om dat te scheiden. Maar ik heb zelf gekozen voor dit topic omdat de depressie en mn angsten me meer dwars zitten dan mijn eventuele persoonlijkheidsstoornis uit Cluster B.

Inderdaad! Zelf ben ik autistisch en hoewel mijn autisme voor een (heel?) groot deel hebben bijgedragen aan mijn depressie(s) en angsten, denk ik niet dat autisme in dit topic thuis hoort.

En voor alle anderen die mij antwoord gegeven hebben, heel erg bedankt voor het geven van jullie opinie!

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 12:49 schreef Elvi het volgende:

[..]

Nee want burn-out, depressie en angst zijn geen persoonlijkheidsstoornissen en bovendien zou ik die meer onder Cluster C laten vallen (bijvoorbeeld bij een angststoornis).

Er is ook een topic voor persoonlijkheidsstoornissen dus daar zou alles van Cluster A en B (en C) onder kunnen vallen. Je kunt in beide blijven posten, of voor 1 van de topics kiezen. Een depressie en een persoonlijkheidsstoornis sluiten elkaar niet uit natuurlijk, en het is ook lastig om dat te scheiden. Maar ik heb zelf gekozen voor dit topic omdat de depressie en mn angsten me meer dwars zitten dan mijn eventuele persoonlijkheidsstoornis uit Cluster B.

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 12:55 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Inderdaad! Zelf ben ik autistisch en hoewel mijn autisme voor een (heel?) groot deel hebben bijgedragen aan mijn depressie(s) en angsten, denk ik niet dat autisme in dit topic thuis hoort.

En voor alle anderen die mij antwoord gegeven hebben, heel erg bedankt voor het geven van jullie opinie!

Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 13:02 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]


[..]

Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.

Dat staat los van wat wel en niet meegenomen wordt in de OP en wat de doelstelling van dit topic is natuurlijk

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 13:02 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

[..]

Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.

Das nog geen reden om het hele persoonlijheidsstoornis- gedoe naar dit topic te verplaatsen waar verder (bijna) niemand wat mee te maken heeft

Wat dit topic zo sterk maakt is dat iedereen wel vergelijkbare ervaringen heeft hier. Burn-out past wat mij betreft prima in het plaatje depressie en angst

quote:

Op woensdag 23 oktober 2013 13:02 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

[..]

Er is geen kip dat in de persoonlijkheidstopic post.

Misschien omdat iedereen hetzelfde denkt "Er post niemand dus ik ook niet." Het staat vast nog wel in de Active Topics van de mensen die er hebben gepost

Hij staat vast wel tussen mijn AT hoor.

Ik weet even niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand een advies?

Een vriend van mij kampt ook met depressies. En hij zondert zich in een slechte periode af. Hij is dan wel online op whatsapp of facebook maar zegt niks terug. Dat is gewoon zijn manier en dat heb ik geaccepteert.
Maar nu is hij sinds eind september niet meer online op whatsapp. Ik zie heb m 2 weken geleden voor t laatst op facebook gezien. Whatsapp bericht komt niet aan, facebook bericht heeft hij niet gelezen, ik probeer m te bellen en ik ga meteen door naar voicemail dus die staat uit. Maandag en dinsdag was hij wel online op Gmail dus ik heb m gister een email gestuurd. Vandaag weer geprobeerd hem telefonisch te bereiken.
Ik maak me ontzettend zorgen. Ik weet niet wat er is maar in mn hoofd is hij al dood en begraven (ondanks de online status op Gmail ja ). Dat hij zich afzondert is prima: dat is zijn manier van omgaan. Maar het niet bereikbaar zijn voor een lange periode is nieuw en vind ik eng. Misschien dat de zelfmoord van een lid bij het lotgenotenforum er wat mee te maken heeft (zeer waarschijnlijk) maar het lukt me niet om rationeel hierover te zijn.

Dus... wat zijn mijn opties? Ik kom zelf op accepteren dat hij onbereikbaar is en of wachten tot hij zelf weer boven water komt of mn peut vragen om rouwverwerking Of via facebook zn broer of een vriend waarmee hij het laatst gezien is een berichtje sturen met de vraag of alles ok is. Wat zouden jullie doen?

quote:

Op donderdag 24 oktober 2013 11:54 schreef Elvi het volgende:
Ik weet even niet meer wat ik moet doen. Heeft iemand een advies?

Een vriend van mij kampt ook met depressies. En hij zondert zich in een slechte periode af. Hij is dan wel online op whatsapp of facebook maar zegt niks terug. Dat is gewoon zijn manier en dat heb ik geaccepteert.
Maar nu is hij sinds eind september niet meer online op whatsapp. Ik zie heb m 2 weken geleden voor t laatst op facebook gezien. Whatsapp bericht komt niet aan, facebook bericht heeft hij niet gelezen, ik probeer m te bellen en ik ga meteen door naar voicemail dus die staat uit. Maandag en dinsdag was hij wel online op Gmail dus ik heb m gister een email gestuurd. Vandaag weer geprobeerd hem telefonisch te bereiken.
Ik maak me ontzettend zorgen. Ik weet niet wat er is maar in mn hoofd is hij al dood en begraven (ondanks de online status op Gmail ja ). Dat hij zich afzondert is prima: dat is zijn manier van omgaan. Maar het niet bereikbaar zijn voor een lange periode is nieuw en vind ik eng. Misschien dat de zelfmoord van een lid bij het lotgenotenforum er wat mee te maken heeft (zeer waarschijnlijk) maar het lukt me niet om rationeel hierover te zijn.

Dus... wat zijn mijn opties? Ik kom zelf op accepteren dat hij onbereikbaar is en of wachten tot hij zelf weer boven water komt of mn peut vragen om rouwverwerking Of via facebook zn broer of een vriend waarmee hij het laatst gezien is een berichtje sturen met de vraag of alles ok is. Wat zouden jullie doen?

Oeh dat lijkt me wel eng. Hoe goed ken je hem verder? Krijgt hij hulp? Woont hij alleen? Heeft hij wel contact met andere mensen?
Aan de ene kant zou ik zeggen, respecteer het feit dat hij behoefte heeft aan afzondering. Aan de andere kant is het geen goed teken. Het zou misschien ook kunnen dat hij afstand aan het nemen is van de mensen om hem heen. Je laat hem in ieder geval blijken dat je om hem geeft door hem een mail te sturen. Het is aan hem om daar wel of niet op te reageren. De kans is natuurlijk groot dat hij, als hij zich zo slecht voelt, dat niet doet. Ik denk dat je het beste kunt afwachten of hij je terugmailt binnen een paar dagen. Zo niet, kun je anderen vragen of zij nog wel contact met hem hebben en of zij meer weten. Anders is het verstandig als iemand bij hem langsgaat.

Ik weet niet wat voor type hij is, maar als hij heel onzeker is, kan die zelfopgelegde afzondering ervoor zorgen dat dat bevestigd dat niemand om hem geeft. Want als je niet bereikbaar bent, je leest je mails niet, er komt niemand bij je langs, kun je gaan geloven dat je er niet toe doet. En dat je er net zo goed niet kunt zijn. Bovendien kun heb je volledig te vrijheid om weg te zakken en rare dingen te denken, hoef je niet je best te doen.

Hij heeft dan al minstens een paar dagen in volledige afzondering geleefd, die ruimte heeft hij gekregen, heeft hij vast nodig gehad, maar op een gegeven moment is het tijd om stappen te ondernemen want anders gaat het verder de verkeerde kant op. Ik heb zelf ook veel behoefte aan afzondering als ik in de put zit, ik wil echt geen mensen zien, maar het is toch echt zo dat je dan veel makkelijker en sneller dieper zakt, dan als je wel contact hebt met anderen. Je praat met niemand dus gaat helemaal in je hoofd leven, niet meer helder denken. Een mailtje komt dan echt niet aan.

Dus als je echt het idee hebt dat het niet goed zit, ga dan in person bij hem langs als dat mogelijk is, of stuur iemand anders. Je kunt beter zijn wensen voor afzondering niet respecteren dan dat niemand bij hem langs gaat en er iets gebeurt. En anders eerst een paar dagen afwachten.
Of vraag aan andere vrienden van hem wat zij denken, bedenk samen wat het beste is om te doen.
Ik ken die persoon niet dus kan natuurlijk niet zeggen wat dit betekent.

Dank je voor je reactie. Het voelt inderdaad niet goed, maar dat kan ook mijn eigen angst zijn. Ik heb nu een vriend van m een facebookbericht gestuurd. Hij heeft het laatst contact gehad met m denk ik (hij was in ieder geval getagd in een foto met hem).

Anders moet ik zn broer een bericht sturen en ik ben bang dat ik daar misschien een grens mij overga.

quote:

Op donderdag 24 oktober 2013 12:45 schreef Elvi het volgende:
Dank je voor je reactie. Het voelt inderdaad niet goed, maar dat kan ook mijn eigen angst zijn. Ik heb nu een vriend van m een facebookbericht gestuurd. Hij heeft het laatst contact gehad met m denk ik (hij was in ieder geval getagd in een foto met hem).

Anders moet ik zn broer een bericht sturen en ik ben bang dat ik daar misschien een grens mij overga.

Ja het is gewoon moeilijk te zeggen wat het beste is om te doen, je weet het nooit zeker. Maar ik denk dat je beter zijn vertrouwen kunt schenden/overdreven kunt reageren dan dat je later denkt dat je misschien niet genoeg hebt gedaan. Dat zal hij (uiteindelijk) vast wel begrijpen. Ik hoop dat die vriend meer weet en je misschien gerust kan stellen.

Ik denk dat kuolema hier heel goed advies geeft.

Het is denk ik helemaal afhankelijk van hoe goed je hem kent en je band met hem in hoever je kan gaan erin. Een vage kennis van mij zou niet moeten proberen via familie of vrienden te achterhalen hoe het met mij gaat.
Is het een goede vriend dan moet die natuurlijk gewoon contact proberen op te nemen. Denk dat de persoon in kwestie op een gegeven moment wel zal aangeven hoe het zit / geen behoefte heeft aan contact.

De vraag is ook in hoeverre kan je de persoon helpen als ie zich blijft afzonderen.
Bedoel.. als je weet dat het slecht gaat of dat hij geen behoefte heeft aan contact.. wat wil je dan gaan doen met die kennis?

Man man man.
Ik ben zo klaar met het bipolair zijn.
Medicatie onderdrukt het. Maar de buien blijven gewoon.
Zo ontzettend somber weer de laatste paar dagen.
Totaal geen energie. Niets.

En opeens is er een dag dat weer honderd dingen doe.
Zo vermoeiend.

quote:

Op donderdag 24 oktober 2013 16:37 schreef Insomnium het volgende:
Man man man.
Ik ben zo klaar met het bipolair zijn.
Medicatie onderdrukt het. Maar de buien blijven gewoon.
Zo ontzettend somber weer de laatste paar dagen.
Totaal geen energie. Niets.

En opeens is er een dag dat weer honderd dingen doe.
Zo vermoeiend.

En als je een vooruitlopende planning maakt en je daaraan houdt? Gedachten op nul en doen.

quote:

Op donderdag 24 oktober 2013 16:45 schreef Faeroer het volgende:

[..]

En als je een vooruitlopende planning maakt en je daaraan houdt? Gedachten op nul en doen.

Dat probeer ik elke dag.
Opschrijven wat ik wil en moet doen.
Maar de laatste paar weken langzaam aan steeds minder energie.
En nu op het moment echt niets.
Geen zin om aan mijn Noorse lessen te werken, geen puf om te communiceren met mijn verloofde.
Ik wil gewoon achter de laptop hangen en niets doen. Het is echt verschrikkelijk.

Ik probeer van alles en nog wat te doen.
Maar ik heb er gewoon geen puf voor.
Veel nachtmerries ect ect.