Ach, dat is toch geen reden om in een mogelijke illusie te blijven geloven?quote:Op woensdag 6 maart 2013 16:40 schreef Apuleius het volgende:
[..]
Omdat ik er wat mij betreft dan al jaren voor niets over aan het piekeren ben.
Nee, dat niet. Je hebt me i.i.g. genoeg stof tot nadenken gegeven.quote:Op woensdag 6 maart 2013 17:39 schreef Gray het volgende:
[..]
Ach, dat is toch geen reden om in een mogelijke illusie te blijven geloven?
Als je dat een goed ding vindt, dan graag gedaan.quote:Op woensdag 6 maart 2013 17:48 schreef Apuleius het volgende:
[..]
Nee, dat niet. Je hebt me i.i.g. genoeg stof tot nadenken gegeven.
quote:Op woensdag 6 maart 2013 17:58 schreef Gray het volgende:
[..]
Als je dat een goed ding vindt, dan graag gedaan.
Heeft helemaal niets met censuur te maken, miss en mister paranoid. Het is een kwestie van regels aanstellen waaraan een topic moet voldoen. Dit heeft niks met de inhoud te maken, maar wel met de structuur van de inhoud. Als ik een topic open met simpelweg "hallo, er zit een spook in mijn kamer, doei" vind jij dat dat een forum geschikte topic? Mijn voorbeeld is misschien overdreven, maar de TS zijn bericht is hetzelfde geval met enkel wat meer zinnen.quote:Op maandag 4 maart 2013 12:47 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
[..]
Lees ik nou goed dat je je eigen norm tot standaard wil verheffen en zelfs wil bepalen wat er gezegd mag worden? En tegelijkertijd beklaag je je over de superieure houding van een ander? Je vroeg eerder om een post waarin je een net zo supierieure houding aanneemt als TS. Zie hierboven. Gray had alleen een plaatje van een vergrotende spiegel moeten plaatsen.
Ik heb al eerder gezegd dat TS het heeft over een ervaring. Die valt niet te beargumenteren. En dat hoeft ook niet. Zie onze net-etiquette.
Wat ik met je eens ben, is dat hij meent iets gevonden te hebben wat anderen nog aan het zoeken zouden zijn en dat hij dáár idd. geen argument voor aandraagt. Maar ook dat is al gezegd.
Leg uit. Dit kan je namelijk al op tig manieren interpreteren en daardoor ook op tig manieren onderuit halen.quote:Er is geen zelf, er is geen ik.
Dingen gebeuren, de wereld bestaat, maar er is geen ik die observeert, er is slechts observatie.
Geen ik die voor de toekomst staat die op hem afkomt, of een ik die beïnvloed is door de dingen die hem zijn overkomen, alleen het nu, het alles, in het moment. Het bestaan zit in de observatie zelf.
Ja & die arme "ziel" zit letterlijk in de "hel"quote:Op woensdag 6 maart 2013 13:54 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Maar is een persoon die alleen maar in zijn eigen wereld leeft nog wel een persoon?
Noem je mij nu paranoide? Ik zeg alleen dat het legitiem is om te spreken over ervaringen. Dat is altijd zo geweest in TRU.quote:Op woensdag 6 maart 2013 18:25 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Heeft helemaal niets met censuur te maken, miss en mister paranoid. Het is een kwestie van regels aanstellen waaraan een topic moet voldoen. Dit heeft niks met de inhoud te maken, maar wel met de structuur van de inhoud. Als ik een topic open met simpelweg "hallo, er zit een spook in mijn kamer, doei" vind jij dat dat een forum geschikte topic? Mijn voorbeeld is misschien overdreven, maar de TS zijn bericht is hetzelfde geval met enkel wat meer zinnen.
En dit soort zaken zijn niet te beargumenteren? Wat een onzin. Verwar wetenschap niet met argumentatie. Filosofie (van de kunst en esthetica) maakt een deel uit van mijn studie en geloof mij als ik zeg dat vele theorieën niet beargumenteerd worden vanuit moderne wetenschap. Echter zij weten hun bevindingen of ideeën wel te beargumenteren.
Om toch te reageren:
[..]
Leg uit. Dit kan je namelijk al op tig manieren interpreteren en daardoor ook op tig manieren onderuit halen.
Dat was ook mijn idee.. Kan een persoon bestaan zonder enige zintuiglijke inputen zonder geheugen waaraan je je identiteit ontleent.quote:Op woensdag 6 maart 2013 19:57 schreef R0N1N het volgende:
[..]
Ja & die arme "ziel" zit letterlijk in de "hel"
... maar ik betwijfel of er een persoon ontstaat als je vanaf je geboorte in je eigen "wereld" leeft. (zonder ook maar enige "input", of zelfs het besef dat je in een lichaam zit.)
Gerichte gedachtes en een ik-besef zie ik nog wel als mogelijkheid (maar dan wel een aparte variant van beide (aangezien je nooit een taal zult leren, of het besef dat je niet alleen/alles bent)) - met behulp van onze aangeboren fantasie kunnen er wellicht zelfs nog bijzondere "werelden" ontstaan in het hoofd van het lijdend voorwerp. Je zou zelfs nog kunnen stellen dat dit God is (en wij z'n fantasiequote:Op woensdag 6 maart 2013 20:03 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Dat was ook mijn idee.. Kan een persoon bestaan zonder enige zintuiglijke inputen zonder geheugen waaraan je je identiteit ontleent.
Volgens mij kun je geen enkele gerichte gedachte hebben, dan. Ook geen ik-besef, omdat het onderscheid tussen jezelf en een omgeving niet gemaakt kan worden.
Maar je weet niet eens dat je lichaam begrensd is... Kun je dan toch een ik-besef hebben? En als je nooit hebt geleerd iets waar te nemen, kun je je ook niet focussen, tenminste dat lijkt me zo.quote:Op woensdag 6 maart 2013 20:50 schreef R0N1N het volgende:
[..]
Gerichte gedachtes en een ik-besef zie ik nog wel als mogelijkheid (maar dan wel een aparte variant van beide (aangezien je nooit een taal zult leren, of het besef dat je niet alleen/alles bent)) - met behulp van onze aangeboren fantasie kunnen er wellicht zelfs nog bijzondere "werelden" ontstaan in het hoofd van het lijdend voorwerp. Je zou zelfs nog kunnen stellen dat dit God is (en wij z'n fantasie)
... maar het blijft een "tijdloze" ervaring, er is geen enkel besef van "tijd" anders dan dat de ene gedachte mogelijk de andere opvolgt en de 'persoon' dit 'waarneemt' en daar zelf concepten vergelijkbaar met ons concept van 'tijd' aan koppeld.
De IK is niet meer dan de waarnemer die waarneemt dat ie waarneemt.quote:Op woensdag 6 maart 2013 20:55 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Maar je weet niet eens dat je lichaam begrensd is... Kun je dan toch een ik-besef hebben? En als je nooit hebt geleerd iets waar te nemen, kun je je ook niet focussen, tenminste dat lijkt me zo.
Bizar gedachtenexperiment trouwens. Het lijkt me een zeer benauwende ervaring.
Ok, als je zo het 'ik' definieert. Maar dan hebben dieren ook een ik-besef.quote:Op woensdag 6 maart 2013 20:58 schreef R0N1N het volgende:
[..]
De IK is niet meer dan de waarnemer die waarneemt dat ie waarneemt.
(& al is er geen input, er is (waarschijnlijk) wel een output ('gedachten'))
Dat gaat voor heel wat diersoorten op, vermoed ik jaquote:Op woensdag 6 maart 2013 21:04 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Ok, als je zo het 'ik' definieert. Maar dan hebben dieren ook een ik-besef.
Oh, maar ik stelde ook niet voor niets dat je het niveau van een pasgeboren baby niet of nauwelijks zal 'ontstijgen'quote:Ik ging er altijd vanuit dat zoiets moest groeien. Kinderen beseffen pas met ongeveer hun 6e geloof ik, dat ze echt iets anders zijn dan hun omgeving, voor heel jonge kinderen is wat er op televisie gebeurt net zo echt als iets dat in het echt gebeurt. Dat zou dan komen omdat het onderscheid tussen 'ik' en de buitenwereld er nog niet helemaal is en ook het onderscheid tussen fantasie en werkelijkheid niet.
quote:Op woensdag 6 maart 2013 19:49 schreef Gray het volgende:
Alsof de vlinder aan de rups de vrijheid van het vliegen kan uitleggen!
Kleineren doen we hier niet, Cockwhale.quote:Op woensdag 6 maart 2013 21:19 schreef Cockwhale het volgende:
[..]![]()
Eerst moet ik vragen stellen. Stel ik een vraag, krijg ik zo'n bagger antwoord.
Laat ik het zo stellen: Wat is volgens jullie een IK: definieer dat eens en wat wordt er bedoeld met: alleen observeren en vervolgens de combinatie van beide. Neem aan dat je wel kunt, vlindertje?
Het is niet aan jou te beslissen waaraan een OP moet voldoen op topic-waardig te zijn. Als je iets dergelijks ter discussie wil stellen, dan stel ik voor dat je je heil zoekt in TRU Feedback. Daar is dit topic niet voor bedoeld.quote:Op woensdag 6 maart 2013 18:25 schreef Cockwhale het volgende:
Heeft helemaal niets met censuur te maken, miss en mister paranoid. Het is een kwestie van regels aanstellen waaraan een topic moet voldoen. Dit heeft niks met de inhoud te maken, maar wel met de structuur van de inhoud. Als ik een topic open met simpelweg "hallo, er zit een spook in mijn kamer, doei" vind jij dat dat een forum geschikte topic? Mijn voorbeeld is misschien overdreven, maar de TS zijn bericht is hetzelfde geval met enkel wat meer zinnen.
En dit soort zaken zijn niet te beargumenteren? Wat een onzin. Verwar wetenschap niet met argumentatie. Filosofie (van de kunst en esthetica) maakt een deel uit van mijn studie en geloof mij als ik zeg dat vele theorieën niet beargumenteerd worden vanuit moderne wetenschap. Echter zij weten hun bevindingen of ideeën wel te beargumenteren.
Tja, je wil logische argumenten horen voor iets dat helemaal niet zo logisch is.quote:Op woensdag 6 maart 2013 21:19 schreef Cockwhale het volgende:
[..]![]()
Eerst moet ik vragen stellen. Stel ik een vraag, krijg ik zo'n bagger antwoord.
Een IK is voor mij als twee spiegels tegenover elkaar, één de gedachten, de ander de kennis. Wat reflecteren ze naar elkaar?quote:Laat ik het zo stellen: Wat is volgens jullie een IK: definieer dat eens en wat wordt er bedoeld met: alleen observeren en vervolgens de combinatie van beide. Neem aan dat je wel kunt, vlindertje?
Tegen wie heb je het?quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:01 schreef oompaloompa het volgende:
Daarom ook mijn vraag van een tijd eerder. Als je ik puur en alleen waarneming is, is dan iemand die niets meer van buiten waar kan nemen geen persoon meer?
En als zo iemand nog wel een persoon is, volgt logisch dat je ik dus meer is dan alleen waarneming.
Je neemt nog steeds jezelf van binnen waar. (zelfbewust)quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:01 schreef oompaloompa het volgende:
Daarom ook mijn vraag van een tijd eerder. Als je ik puur en alleen waarneming is, is dan iemand die niets meer van buiten waar kan nemen geen persoon meer?
En als zo iemand nog wel een persoon is, volgt logisch dat je ik dus meer is dan alleen waarneming.
Maar als je zelf niks is behalve waarneming, wat neem je dan waar wanneer je totaal afgesloten bent van de buitenwereld?quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:31 schreef R0N1N het volgende:
[..]
Je neemt nog steeds jezelf van binnen waar. (zelfbewust)
Dus je logische gevolgstrekking is helemaal niet zo logisch
Je gedachten neem je waar. (hence, Ik denk dus ik bestaquote:Op woensdag 6 maart 2013 22:32 schreef oompaloompa het volgende:
Maar als je zelf niks is behalve waarneming, wat neem je dan waar wanneer je totaal afgesloten bent van de buitenwereld?
Een waarneming van een waarneming van een waarneming van een waarneming etc?
Die komt uit een iets ander probleem voortquote:Op woensdag 6 maart 2013 22:34 schreef R0N1N het volgende:
[..]
Je gedachten neem je waar. (hence, Ik denk dus ik besta)
Maar waar begint het? Als het enige wat een ik tot een ik maakt de waarneming is, moet die waarneming ergens vandaan komen. Als je een "ik" bent kun je inderdaad waarnemen dat je waarneemt. Maar als de voorwaarde tot het zijn van een "ik" waarneming is, waar komt dan die allereerste waarneming vandaan?quote:De waarnemer die waarneemt dat hij waarneemt. (oftewel zelfbewustzijn, het besef van je eigen bestaan / aanwezigheid)
Ohhh, okay.quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:19 schreef oompaloompa het volgende:
De discussie over definities etc zonder iemand specifiek uit te kiezen omdat er een andere discussie tussendoor speelt waar ik me niet mee wil bemoeien
No prob, kan best.quote:En tegelijkertijd wil ik er meer over weten maar ben ik een autist die niet goed om kan gaan met "zweverige" (niet negatief bedoeld) zinnen en definities nodig heeft
Dat denk ik wel. Vandaar dat ik de metafoor van de spiegels wel mooi vind.quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:32 schreef oompaloompa het volgende:
[..]
Maar als je zelf niks is behalve waarneming, wat neem je dan waar wanneer je totaal afgesloten bent van de buitenwereld?
Een waarneming van een waarneming van een waarneming van een waarneming etc?
In ons geval het brein. Simpel.quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:41 schreef oompaloompa het volgende:
[..]
Maar waar begint het? Als het enige wat een ik tot een ik maakt de waarneming is, moet die waarneming ergens vandaan komen. Als je een "ik" bent kun je inderdaad waarnemen dat je waarneemt. Maar als de voorwaarde tot het zijn van een "ik" waarneming is, waar komt dan die allereerste waarneming vandaan?
Maar dan zit je bestaan, je ik dus in ieder geval deels in je lichaam, aangezien de basiswaarneming, die je vervolgens waarneemt die je weer waarneemt etc uit je brein komt, en is het niet puur de waarneming?quote:
Geen brein, geen waarneming. Dat brein is de lens waarmee wordt waargenomen, bedekt met het laagje stof dat men het ego noemt (om maar weer even een andere metafoor erbij te halen).quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:46 schreef oompaloompa het volgende:
[..]
Maar dan zit je bestaan, je ik dus in ieder geval deels in je lichaam, aangezien de basiswaarneming, die je vervolgens waarneemt die je weer waarneemt etc uit je brein komt, en is het niet puur de waarneming?
Toevallig niet.quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:41 schreef oompaloompa het volgende:
Die komt uit een iets ander probleem voort
quote:Kennis is vooral gebaseerd op zintuiglijke waarneming, maar de zintuigen zijn te onbetrouwbaar om waarnemingen te doen die leiden tot absolute waarheden. In zijn Tweede Meditatie beargumenteerde hij, na het verwerpen van de waarneming via de zintuigen: "Als ik mij ervan overtuigd heb dat er absoluut niets bestaat in de wereld, besta ik dan ook niet?" Het antwoord daarop is dat hij moet bestaan, want als hij zich ergens van overtuigt, bestaat hij. Ik denk, dus ik besta/Ik denk, dus ik ben, bekender geworden in de Latijnse variant: Cogito ergo sum.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_Descartes
Ik denk dit: Kennis is onlosmakelijk verbonden met gedachten en vice versa wat mij betreft. Gedachten krijgen vorm vanuit kennis en kennis wordt weergegeven in gedachten. (is dit ook wat je bedoeld met de twee spiegels die elkaar reflecteren?) Kennis en gedachten staan wat mij betreft niet altijd in lijn met de werkelijkheid, alhoewel de basis wel altijd ten grondslag ligt aan de realiteit zoals deze waargenomen wordt. Door te spelen en combineren met variërende kennis, ontstaat er een vorm van nieuwe kennis die zich tevens uit in gedachten. (Fantasie/Creativiteit) Ons reflecterend vermogen maakt dit mogelijk. Reflectie is dan ook kennis in de vorm van gedachten, waarin het geobserveerd, geanalyseerd en gedeconstrueerd kan worden. Het werkelijke object ken je dus ook niet, je herkent het uiterlijk en de werking ervan zoals deze zich vertaald heeft naar je gedachten, oftewel de gedachtenkennis. Variatie in kennis en verschil in vermogen bepalen wat mij betreft de IK. De IK is dan het vermogen om bewust (keuze) individuele gedachten te vormen naar aanleiding van waarneming (reflecteren), en vervolgens "spelende wijs" ook zelfstandig te kunnen vormen. Een eigen creatie (of kunstwerk) is naar mijn mening dan ook een kenmerkend "object" die de uiting van de IK weergeeft en waarvan de representatie de (waarneembare) werkelijkheid in een zekere zin ontstijgt. Onbewuste acties of reacties zij het fysiek of in het denken doen daar naar mijn mening niets aan af.quote:Op woensdag 6 maart 2013 21:55 schreef Gray het volgende:
[..]
Tja, je wil logische argumenten horen voor iets dat helemaal niet zo logisch is.
[..]
Een IK is voor mij als twee spiegels tegenover elkaar, één de gedachten, de ander de kennis. Wat reflecteren ze naar elkaar?
Alleen observeren is wanneer slechts één spiegel stofvrij is, de combinatie van beide is wanneer je ook de ander hebt geboend.
Zo denk ik er ook wel ongeveer over.quote:Op woensdag 6 maart 2013 23:35 schreef Cockwhale het volgende:
Ik denk dit: Kennis is onlosmakelijk verbonden met gedachten en vice versa wat mij betreft. Gedachten krijgen vorm vanuit kennis en kennis wordt weergegeven in gedachten. (is dit ook wat je bedoeld met de twee spiegels die elkaar reflecteren?) Kennis en gedachten staan wat mij betreft niet altijd in lijn met de werkelijkheid, alhoewel de basis wel altijd ten grondslag ligt aan de realiteit zoals deze waargenomen wordt. Door te spelen en combineren met variërende kennis, ontstaat er een vorm van nieuwe kennis die zich tevens uit in gedachten. (Fantasie/Creativiteit) Ons reflecterend vermogen maakt dit mogelijk. Reflectie is dan ook kennis in de vorm van gedachten, waarin het geobserveerd, geanalyseerd en gedeconstrueerd kan worden. Het werkelijke object ken je dus ook niet, je herkent het uiterlijk en de werking ervan zoals deze zich vertaald heeft naar je gedachten, oftewel de gedachtenkennis. Variatie in kennis en verschil in vermogen bepalen wat mij betreft de IK. De IK is dan het vermogen om bewust (keuze) individuele gedachten te vormen naar aanleiding van waarneming (reflecteren), en vervolgens "spelende wijs" ook zelfstandig te kunnen vormen. Een eigen creatie (of kunstwerk) is naar mijn mening dan ook een kenmerkend "object" die de uiting van de IK weergeeft en waarvan de representatie de (waarneembare) werkelijkheid in een zekere zin ontstijgt. Onbewuste acties of reacties zij het fysiek of in het denken doen daar naar mijn mening niets aan af.
Dat is wel een goeie ja.quote:Mijn vraag is dan ook, als er geen IK is, waar ken je de individuele creatieve processen van een persoon aan toe? Observatie neigt naar niet meer dan kopiëren van hetgeen wat je ziet, waarbij kennis tevens niet meer dan een kopie is van het waargenomene.
Ja maar zoals je al zegt kwam het voort uit de constatering dat je zintuigen je voor de gek kunnen houden met als gevolg dat je daar dus niet op kunt vertrouwen en dat je dus aan alles moet twijfelen. Het enige waar je niet aan kunt twijfelen is dat je twijfelt. In dat geval was de vraag dus, er van uitgaande dat je zintuigen je voor de gek kunnen houden, welke kennis kun je echt zeker weten?quote:Op woensdag 6 maart 2013 23:12 schreef R0N1N het volgende:
[..]
Toevallig niet.
Het probleem hierbij is juist de waarneming (edit: van de externe 'wereld' (zintuigen)). Die kun je niet vertrouwen, dus kun je die niet meenemen in je beschouwing. Wat blijft er dan nog over om de 'ik/persoon' te definieren ? je gedachten.
[..]
En wat als nu blijkt dat je die beslissingen niet bewust neemt, maar het bewuste slechts een illusie is? Bestaat de ik dan nog?quote:Op woensdag 6 maart 2013 23:35 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Ik denk dit: Kennis is onlosmakelijk verbonden met gedachten en vice versa wat mij betreft. Gedachten krijgen vorm vanuit kennis en kennis wordt weergegeven in gedachten. (is dit ook wat je bedoeld met de twee spiegels die elkaar reflecteren?) Kennis en gedachten staan wat mij betreft niet altijd in lijn met de werkelijkheid, alhoewel de basis wel altijd ten grondslag ligt aan de realiteit zoals deze waargenomen wordt. Door te spelen en combineren met variërende kennis, ontstaat er een vorm van nieuwe kennis die zich tevens uit in gedachten. (Fantasie/Creativiteit) Ons reflecterend vermogen maakt dit mogelijk. Reflectie is dan ook kennis in de vorm van gedachten, waarin het geobserveerd, geanalyseerd en gedeconstrueerd kan worden. Het werkelijke object ken je dus ook niet, je herkent het uiterlijk en de werking ervan zoals deze zich vertaald heeft naar je gedachten, oftewel de gedachtenkennis. Variatie in kennis en verschil in vermogen bepalen wat mij betreft de IK. De IK is dan het vermogen om bewust (keuze) individuele gedachten te vormen naar aanleiding van waarneming (reflecteren), en vervolgens "spelende wijs" ook zelfstandig te kunnen vormen. Een eigen creatie (of kunstwerk) is naar mijn mening dan ook een kenmerkend "object" die de uiting van de IK weergeeft en waarvan de representatie de (waarneembare) werkelijkheid in een zekere zin ontstijgt. Onbewuste acties of reacties zij het fysiek of in het denken doen daar naar mijn mening niets aan af.
Mijn vraag is dan ook, als er geen IK is, waar ken je de individuele creatieve processen van een persoon aan toe? Observatie neigt naar niet meer dan kopiëren van hetgeen wat je ziet, waarbij kennis tevens niet meer dan een kopie is van het waargenomene.
Nee, niet puur de waarneming.quote:Op woensdag 6 maart 2013 22:46 schreef oompaloompa het volgende:
Maar dan zit je bestaan, je ik dus in ieder geval deels in je lichaam, aangezien de basiswaarneming, die je vervolgens waarneemt die je weer waarneemt etc uit je brein komt, en is het niet puur de waarneming?
De overeenkomst zit 'm in de enige geldige waarneming. (die van de eigen gedachten)quote:Op donderdag 7 maart 2013 00:01 schreef oompaloompa het volgende:
Ja maar zoals je al zegt kwam het voort uit de constatering dat je zintuigen je voor de gek kunnen houden met als gevolg dat je daar dus niet op kunt vertrouwen en dat je dus aan alles moet twijfelen. Het enige waar je niet aan kunt twijfelen is dat je twijfelt. In dat geval was de vraag dus, er van uitgaande dat je zintuigen je voor de gek kunnen houden, welke kennis kun je echt zeker weten?
In dit geval is de vraag anders namelijk is een persoon meer dan alleen zijn waarneming? Het waarnemen van je waarneming (dus ik besta) is geen antwoord op die vraag.
& Als je niets weet, heb je weer geen idee dat je leeft.quote:Op donderdag 7 maart 2013 00:46 schreef DO2 het volgende:
Ah, de complete deconditionering, die leidt tot het simpele inzicht dat er nooit werkelijk een conditionering bestond of bestaat. Dat ze alleen bestond en bestaat bij de gratie van het geloof erin.
Ik besta. Onafhankelijk van de gedachten, ideeen en overtuigingen in mijn hoofd.
Onafhankelijk van alles wat me mijn hele godsganse leven is aangeleerd, besta ik.
Hoe minder ik weet, hoe meer ik ( voel dat ik ) leef.
Gedachtes vinden we ook niet, hoor. Hersenactiviteit wel. Hoe zich dat vertaald naar gedachten en het besef van een 'ik', weten we stomweg niet.quote:Op donderdag 7 maart 2013 01:12 schreef DO2 het volgende:
De grap is natuurlijk dat niemand zijn 'ik' kan vinden.
Er is een alleen een heilige overtuiging in ons brein dat zegt dat er een 'ik' moet zijn.
We vinden gedachtes, sensaties, emoties, etc. Maar een vaste 'ik' kan niemand traceren.
En dat wat alles 'vindt' is ook nog eens onvindbaar,.
De 'ik' is voortdurend onderhevig aan verandering. En wie of wat 'kent' al die veranderingen?
Zo denk ik er ook over. Yup.quote:Op woensdag 6 maart 2013 23:35 schreef Cockwhale het volgende:
[..]
Ik denk dit: Kennis is onlosmakelijk verbonden met gedachten en vice versa wat mij betreft. Gedachten krijgen vorm vanuit kennis en kennis wordt weergegeven in gedachten. (is dit ook wat je bedoeld met de twee spiegels die elkaar reflecteren?)
Hier kan ik me wel in vinden.quote:Kennis en gedachten staan wat mij betreft niet altijd in lijn met de werkelijkheid, alhoewel de basis wel altijd ten grondslag ligt aan de realiteit zoals deze waargenomen wordt. Door te spelen en combineren met variërende kennis, ontstaat er een vorm van nieuwe kennis die zich tevens uit in gedachten. (Fantasie/Creativiteit) Ons reflecterend vermogen maakt dit mogelijk. Reflectie is dan ook kennis in de vorm van gedachten, waarin het geobserveerd, geanalyseerd en gedeconstrueerd kan worden. Het werkelijke object ken je dus ook niet, je herkent het uiterlijk en de werking ervan zoals deze zich vertaald heeft naar je gedachten, oftewel de gedachtenkennis.
Hm... Je zegt "bewust", maar wat is hier bewust? De IK? Maar dat is volgens je stelling het vermogen om bewust gedachten te vormen. Bovendien zeg je "zelfstandig", wat de vrije wil suggereert. Maar heb je controle over het verschil in vermogen? De kennis die je hebt opgedaan (denk aan taal, cultuur, ervaringen), heb je dat naar eigen wil opgenomen?quote:Variatie in kennis en verschil in vermogen bepalen wat mij betreft de IK. De IK is dan het vermogen om bewust (keuze) individuele gedachten te vormen naar aanleiding van waarneming (reflecteren), en vervolgens "spelende wijs" ook zelfstandig te kunnen vormen.
In mijn ogen is een creatie het gevolg van het collectieve kennisdomein waar een persoon als een antenne op is afgestemd. De mogelijkheden zijn er, de persoon ziet de mogelijkheden en handelt ernaar. Dat gaat zowel bewust als onbewust.quote:Een eigen creatie (of kunstwerk) is naar mijn mening dan ook een kenmerkend "object" die de uiting van de IK weergeeft en waarvan de representatie de (waarneembare) werkelijkheid in een zekere zin ontstijgt. Onbewuste acties of reacties zij het fysiek of in het denken doen daar naar mijn mening niets aan af.
Mijn vraag is dan ook, als er geen IK is, waar ken je de individuele creatieve processen van een persoon aan toe? Observatie neigt naar niet meer dan kopiëren van hetgeen wat je ziet, waarbij kennis tevens niet meer dan een kopie is van het waargenomene.
Grappig, doet mij denken aan een eigen verklaring die ik als mogelijkheid acht bij "geestenverschijningen", waarbij de mens tevens als een antenne functioneert die bepaalde golven of energie (residu) vertaalt naar eigen waarneming. Overigens moet je hier, althans naar mijn inzicht, geen spirituele of religieuze begrippen aan toekennen. Deze twee termen neigen naar mijn mening naar een afscheiding van de natuur in de zin van het allesomvattende of absolute.quote:In mijn ogen is een creatie het gevolg van het collectieve kennisdomein waar een persoon als een antenne op is afgestemd.
Nee, niets is tastbaar. Alles valt of staat bij de gedachte ervan.quote:Op donderdag 7 maart 2013 10:38 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
[..]
Gedachtes vinden we ook niet, hoor. Hersenactiviteit wel. Hoe zich dat vertaald naar gedachten en het besef van een 'ik', weten we stomweg niet.
En inderdaad een 'ik' is nergens te bekennen, vooralsnog, maar we zijn wel zelfbewust.
Ik weet niet hoe jij hersenactiviteit definieert? Ik bedoel de electrische activiteit van de hersenen en de chemische processen. Die zijn gewoon meetbaar, meen ik..quote:Op donderdag 7 maart 2013 13:59 schreef DO2 het volgende:
[..]
Nee, niets is tastbaar. Alles valt of staat bij de gedachte ervan.
'Hersenactiviteit' is ook niet vindbaar. 'Hersenactiviteit' is netzo goed een term om iets te duiden wat niet te duiden is.
Alles is uiteindelijk niets dan energie. En zelfs dat is al een term.
Het hele universum - het complete bestaan - bestaat omdat onze hersenen zeggen dat het bestaat.
Hij zegt juist van niet.quote:Op zondag 3 maart 2013 11:08 schreef Natalie het volgende:
Immers, de OP is mening van van één persoon. We staan vrij om er anders over denken
Hij geeft z'n mening over het 'ik zijn' vanuit zijn visie.quote:
Ja, maar ook het meten valt of staat bij de gedachte ervan.quote:Op donderdag 7 maart 2013 14:14 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
[..]
Ik weet niet hoe jij hersenactiviteit definieert? Ik bedoel de electrische activiteit van de hersenen en de chemische processen. Die zijn gewoon meetbaar, meen ik..
quote:Op donderdag 7 maart 2013 13:21 schreef Cockwhale het volgende:
Goede vragen, zetten mij weer in een brain twist
Antwoorden zijn voor jezelf om te vinden, maar één tip wil ik je wel geven: stel korte, directe, concrete vragen.quote:Misschien moet mijn beschrijving enigszins gewijzigd of aangevuld worden. Op deze manier kan ik inderdaad nog niet duidelijk de wisselwerking tussen het fysische en het metafysische beschrijven of zelfs de eenheid ervan. In mijn uitleg zou het vermogen inderdaad gekoppeld kunnen of zelfs moeten worden aan het stoffelijke lichaam. De vraag die ik mijzelf dan moet stellen, is of ik het lichaam als een cocon (en dan doel ik op het lichaam als geheel, niet alleen het brein) zie die "de geest" het vermogen geeft om zichzelf te ontwikkelen, door als het ware gevoed te worden met verschillende vormen van kennis en sensaties, om juist die ware IK tot stand te brengen. Misschien een nog incomplete IK, die zich tot een geheel vormt? I'm thinking out loud right now
Dat dacht ik al, maar toch even vragen ter verduidelijking.quote:Met bewust bedoelde ik in ieder geval; keuze waarbij reflectie plaatsvindt, oftewel gecontroleerd "handelen", zij het fysisch of metafysisch. Reflectie zou ik dan eigenlijk moeten omschrijven als bewuste gedachten/kennis.
Met spiritueel doel je hier waarschijnlijk op geestenoproeping, helende kristallen en gedeukte aura's ed? Daar waak ik zelf ook voor, maar meer omdat het weinig constructief is in het beschrijven van de wereld. Ontkennen doe ik het niet, want ik weet niet alles dat ik niet weet, maar ik laat me er niet graag mee in. Ik ben van mening dat alles prima logisch en verklaarbaar is, zelfs al is het onlogisch of simpelweg te lastig voor mensen om te verklaren.quote:[..]
Grappig, doet mij denken aan een eigen verklaring die ik als mogelijkheid acht bij "geestenverschijningen", waarbij de mens tevens als een antenne functioneert die bepaalde golven of energie (residu) vertaalt naar eigen waarneming. Overigens moet je hier, althans naar mijn inzicht, geen spirituele of religieuze begrippen aan toekennen. Deze twee termen neigen naar mijn mening naar een afscheiding van de natuur in de zin van het allesomvattende of absolute.
Nu ga je wel ver, jaquote:Op donderdag 7 maart 2013 14:50 schreef DO2 het volgende:
[..]
Ja, maar ook het meten valt of staat bij de gedachte ervan.
Als we onszelf niet vertellen dat er zoiets bestaat als meten, en dat er iets bestaat dat gemeten kan worden, en dat dat meten weer iets zegt over dat wat we meten, dan sta je met lege handen.
Dus we bevinden ons wederom in een geconstrueerd verhaal.
En we kunnen ook niet anders. Dus daar is helemaal niets mis mee.
Ook zo'n illusie inderdaad; niets is daadwerkelijk tastbaar, materie is leegte. Maar dat maakt echter niet dat we aan die illusie ontkomen; eerder dat het onze waarneming in een andere context plaatst.quote:Op donderdag 7 maart 2013 13:59 schreef DO2 het volgende:
[..]
Nee, niets is tastbaar. Alles valt of staat bij de gedachte ervan.
'Hersenactiviteit' is ook niet vindbaar. 'Hersenactiviteit' is netzo goed een term om iets te duiden wat niet te duiden is.
Alles is een trilling, zo schijnt. Een beweging van niets naar iets en leegte. Maar wat je zegt over het bestaan en de hersenen vereist wel enige nuance; immers, bestaat het universum niet wanneer deze hersenen niet bestonden? Daarop zegt deze IK: nee!quote:Alles is uiteindelijk niets dan energie. En zelfs dat is al een term.
Het hele universum - het complete bestaan - bestaat omdat onze hersenen zeggen dat het bestaat.
Je refereert aan zijn mening. Maar daar zit 'm de kneep. De OP is van mening geen eigen mening te hebben. Hij is geen ik.quote:Op donderdag 7 maart 2013 14:30 schreef Natalie het volgende:
[..]
Hij geeft z'n mening over het 'ik zijn' vanuit zijn visie.
Daar hoeven we 't niet mee eens te zijn.
Zelfs al zegt iemand het als absolute waarheid, dan mag je nog steeds een andere mening hebben
En nog laat in de middag ook. Valt tegen idd. Maar in zo'n geval is het een kwestie van je eigen gezonde verstand gebruiken. Persoonlijk heb ik altijd moeite met mensen die zich op een dergelijke manier uit.quote:Op donderdag 7 maart 2013 16:22 schreef 3-voud het volgende:
[..]
Je refereert aan zijn mening. Maar daar zit 'm de kneep. De OP is van mening geen eigen mening te hebben. Hij is geen ik.
Dus kun je er niet aan refereren.
Mja, tis wat ingewikkeld inderdaad...
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |