Kind slaan kan langdurige schade veroorzaken

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:42 schreef KreKkeR het volgende:

[..]

Inderdaad! Gewoon de hersens uit en ons volop overgeven aan emoties en impulsen

Waar haal jij trouwens het idee vandaan dat het misgaat?

Het is al mis. Kijk om je heen. Het gros van de jeugd zijn bijdehande zeurders die denken dat luxe een vanzelfsprekendheid is.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:33 schreef Poepoog het volgende:

Dat vind ik ook van jou.

Natuurlijk, het ligt allemaal aan anderen. Veel succes met volwassen worden!

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:43 schreef 3-voud het volgende:

[..]

Het is al mis. Kijk om je heen. Het gros van de jeugd zijn bijdehande zeurders die denken dat luxe een vanzelfsprekendheid is.

Ik weet niet wat jij onder 'bijdehande zeurders' verstaat, maar als er tegenwoordig al zoveel meer problemen zijn met de jeugd betwijfel ik of deze problemen zijn te wijten aan het ontbreken van de corrigerende tik

Ik heb noch in mijn eigen ervaring, noch op basis van onderzoeken ook maar enig bewijs gezien dat kinderen die wel werden geslagen beter opgevoed waren dan kinderen die niet werden geslagen.

In mijn eigen omgeving heb ik het eigelijk eerder andersom gezien en vertoonden kinderen die geslagen werden iets vaker problemen dan kinderen die dit niet werden... ik vermoed overigens dat de tik hier niet de oorzaak van was, maar dat de onmacht bij de ouders dit was, onmacht die vaak gepaard ging met slaan.

En natuurlijk wist ik niet van elk kind of het nu wel/niet geslagen werd, dus ik beweer niet dat mijn ervaringen wetmatig zijn. Maar wat jij suggereert slaat al helemaal nergens op.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:50 schreef DS4 het volgende:

[..]

Natuurlijk, het ligt allemaal aan anderen. Veel succes met volwassen worden!

Goed punt.

En toch blijf ik er bij.

Of is het echt helemaal ondenkbaar in die muizenhersenen van je dat het evenwel een effect kan hebben, en waarschijnlijk een grotere dan die van de gasten uit de op.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:56 schreef Poepoog het volgende:

[..]

Goed punt.

En toch blijf ik er bij.

Of is het echt helemaal ondenkbaar in die muizenhersenen van je dat het evenwel een effect kan hebben, en waarschijnlijk een grotere dan die van de gasten uit de op.

Een echte vent had toegegeven dat het een ad hominem was. Een kleuter gaat nadat hij terecht is gewezen lekker anoniem door met schelden. Je hebt nog een lange weg te gaan.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:51 schreef KreKkeR het volgende:

[..]

Ik weet niet wat jij onder 'bijdehande zeurders' verstaat, maar als er tegenwoordig al zoveel meer problemen zijn met de jeugd betwijfel ik of deze problemen zijn te wijten aan het ontbreken van de corrigerende tik

Het uitblijven van de soms noodzakelijk tik zet de ouders aan tot overmatig discussieren met het kind. Dat is al tenenkrommend.
Antwoord: ja.

quote:

Ik heb noch in mijn eigen ervaring, noch op basis van onderzoeken ook maar enig bewijs gezien dat kinderen die wel werden geslagen beter opgevoed waren dan kinderen die niet werden geslagen.

Hier:

quote:

Het is tegenwoordig uit den boze of zelfs verboden je kind te straffen met een zogenaamde pedagogische tik. Ten onrechte, zo meldt de Sunday Times. Want kinderen die als ze klein zijn op die manier worden bestraft, groeien op tot succesvollere en gelukkigere volwassenen.

De harde hand
"Wie zijn kind liefheeft, spaart de roede niet". Onder dat motto hielden ouders (meestal vaders) hun kinderen generaties lang op het rechte pad door ze te bestraffen met harde hand.

Moeilijke zoektocht
Die aanpak is geleidelijk aan in onbruik geraakt, zozeer zelfs dat de Amerikaanse psychologieprofessor Marjorie Gunnoe, moeite had om voldoende mensen te vinden die geregeld een klap hadden gekregen.

Uiteindelijk lukte het haar toch om 2.600 personen te ondervragen, van wie een kwart nooit één klap had gekregen en de rest wel. Dat bracht haar tot de vaststelling dat er "niet genoeg wetenschappelijke gronden zijn om ouders de vrijheid te ontnemen hun kinderen te bestraffen zoals ze willen".

Gevaarlijk, maar noodzakelijk
Volgens professor Gunnoe "zijn de redenen om kinderen niet fysiek te straffen onvoldoende onderbouwd en stroken ze niet met de gegevens waarover wij beschikken. Ik beschouw het geven van klappen ook als een gevaarlijke methode, maar er zijn situaties waarin een gevaarlijke methode noodzakelijk is. Alleen moet er voorzichtig mee worden omgesprongen".

Tot 11 jaar
Volgens haar onderzoek deden kinderen die af en toe een tik kregen voor hun zesde verjaardag, het als tieners beter op school en gingen ze vaker naar de universiteit dan kinderen die met zachtere hand waren grootgebracht.

Bij kinderen die tot hun elfde klappen kregen was het resultaat minder eenduidig: zij hadden hogere negatieve scores en waren vaker betrokken bij vechtpartijen, maar bleken academisch succesvoller te zijn.

Op die leeftijd moet het echter stoppen, want kinderen die ook als adolescenten nog slaag kregen, gaven later wel degelijk blijk van gedragsstoortnissen. (belga/edp)

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 21:58 schreef DS4 het volgende:

[..]

Een echte vent had toegegeven dat het een ad hominem was. Een kleuter gaat nadat hij terecht is gewezen lekker anoniem door met schelden. Je hebt nog een lange weg te gaan.

Goed punt. En nu? Is mijn insteek niet valide meer?

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 22:01 schreef Poepoog het volgende:

Goed punt. En nu? Is mijn insteek niet valide meer?

Het voegt niets toe aan de discussie.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 20:33 schreef Poepoog het volgende:

Neen, maar gisteren moest ik verplicht meekijken naar DNA onbekend, waren er kinderen die wrs verwekt waren uit een partnerruil, dit is toch veel erger om mee te krijgen dan een of andere klap die je ooit hebt gekregen, of een porno waarin je ouders hebben gespeeld. Ik hoef dat niet hoor.

Mijn excuses, ik had het vermoeden dat je moedwillig TS aan het trollen was. Sorry.

Ik weet niet of het erger is. Ik denk niet dat je creatie erg belangrijk is. Ik hoef inderdaad niet speciaal die dingen te zien van mijn ouders, maar of ik het funest vind voor mijn leven, dat ook weer niet.

Het onderzoek klopt.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 22:21 schreef SuperrrTuxxx het volgende:
Het onderzoek klopt.

Sterke argumenten heb je!

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 22:00 schreef 3-voud het volgende:

[..]

Het uitblijven van de soms noodzakelijk tik zet de ouders aan tot overmatig discussieren met het kind. Dat is al tenenkrommend.
Antwoord: ja.

[..]

Hier:

[..]

Dat jij iets tenenkrommend vindt, lijkt me verder weinig relevant. Daarnaast suggereer je ten onrechte dat een discussie het enige alternatief is op de tik, waarmee je dus een vals dilemma schetst.

Wat betreft het onderzoek dat je aanhaalt: dit is een onderzoek dat voor zover ik het heb gelezen nog volop gaande is. Het is dus verder niet bekend of er een causaal verband is tussen de tik op jonge leeftijd en de betere resultaten. Er kan even goed sprake zijn van een niet causale samenhang.

quote:

What she discovered was another shocker: those who’d been spanked just when they were young—ages 2 to 6—were doing a little better as teenagers than those who’d never been spanked. On almost every measure.

A separate group of teens had been spanked until they were in elementary school. Their last spanking had been between the ages of 7 and 11. These teens didn’t turn out badly, either.

Compared with the never-spanked, they were slightly worse off on negative outcomes, but a little better off on the good outcomes.

Only the teenagers who were still being spanked clearly showed problems.

Gunnoe is now looking at how parenting styles might explain these patterns—especially the mystery of why the never-spanked are doing worse than expected.

Gunnoe doesn’t know what she’ll find, but my thoughts jump immediately to the work of Dr. Sarah Schoppe-Sullivan, whom we wrote about in NurtureShock. Schoppe-Sullivan found that children of progressive dads were acting out more in school. This was likely because the fathers were inconsistent disciplinarians; they were emotionally uncertain about when and how to punish, and thus they were reinventing the wheel every time they had to reprimand their child. And there was more conflict in their marriage over how best to parent, and how to divide parenting responsibilities.

I admit to taking a leap here, but if the progressive parents are the ones who never spank (or at least there’s a large overlap), then perhaps the consistency of discipline is more important than the form of discipline. In other words, spanking regularly isn’t the problem; the problem is having no regular form of discipline at all.

http://www.thedailybeast.(...)turn-out-better.html

Ook niet te verwaarlozen is dat het hier expliciet gaat om een tik bij kinderen tussen 2-6 jaar. De kinderen die op latere leeftijd zijn geslagen hadden vaker problemen (7-11jr negatief+positief, 11jr en ouder alleen negatief).

Maar goed, het gaat hier om een ondezoek dat nog gaande is, dus de 'echte' conclusies moeten nog getrokken worden.

[ Bericht 0% gewijzigd door KreKkeR op 09-02-2012 22:41:34 ]

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 22:23 schreef Godshand het volgende:

[..]

Sterke argumenten heb je!

Er zijn geen argumenten nodig omdat de stelling kneiterhard faalt dankzij het woord 'kan'. Er kan zoveel. Een kind slaan kan <voer iets willekeurigs in> klopt vrijwel altijd tenzij wat je invult inherent onmogelijk is. Maar waarom staat het woord 'kan' er? Omdat de stelling een kind slaan veroorzaakt langdurige schade niet waar is. Dus geef dan scherpe voorwaarden wanneer het wel schadelijk is zou je zeggen, of zout anders op met dit nieuwsbericht.
Slechte berichtgeving en mogelijk slecht onderzoek, maar daar kan ik niet over oordelen daar ik het artikel niet bekeken heb.

Mijn ouders kunnen het inderdaad heel goed met de mond af. Binnen een minuut weet ik wat ze van me verlangen en weet ik dat daar geen concessies aan worden gedaan.
Ik ben nu 18, voor velen is dat genoeg te zeggen wat ik nog met mijn ouders te maken heb.
Alles, zou ik zeggen. Zolang ik thuiswoon, prima, maar me dan ook aan de discipline houden.
Ik gaf al eerder aan dat ik momenteel 's avonds niet de deur uit mag en op tijd (lees gerust vroeg) naar bed moet, alleen al omdat ik verleden schooljaar onnodig heb verkloot. Zelfs een extra uurtje leren thuis hoorde er eerst nog bij. Het gaat nu beter, maar de sanctie blijft. Aan mij om er verder iets van te maken.
Zo is het dus overal anders. Ik verbaas me zelf weleens als ik zie dat jeugd, nog jaren jonger dan ik, soms een hele avond buiten lopen, misschien geen kwaad in de zin, maar volgens mij wel met de ziel onder de arm. Ik heb dat nooit gedaan, ook de kans niet gekregen daar zomaar wat buiten te gaan staan flikflooien.

Ik heb vroeger wel eens een tik van mijn ouders gehad, niet heel vaak maar het is wel gebeurd. Ik vond het altijd enorm vernederend om een tik te krijgen. Mijn ouders waren uiteraard fysiek sterker dan ik als klein meisje en ik voelde me dan heel machteloos en verdrietig. En het loste niks op in mijn kinderoogjes.

Mijn eigen dochter sla ik niet, omdat ik nog weet hoe kut ik het zelf vond om geslagen te worden. Straf betekent hier: op de gang zitten en afkoelen en daarna sorry zeggen. Soms komen we op de gang vragen of ze weer in de kamer komt en dan zegt ze, nee, ik ben er nog niet klaar voor .

Wat (h)eerlijk eigenwijs: Nee, ik ben er nog niet klaar voor.

Dan moet u zeker wel eventjes lachen. Volgens mij zou ik dan smelten.

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 10:52 schreef RoadrunnerX het volgende:
Wat (h)eerlijk eigenwijs: Nee, ik ben er nog niet klaar voor.

Dan moet u zeker wel eventjes lachen. Volgens mij zou ik dan smelten.

Zeg maar je .

Tuurlijk moet ik dan lachen, maar dan wel van binnen . Want haar boosheid is echt en oprecht en dat moet je wel serieus nemen.

Als ik kijk naar mezelf, dan verminderde slaan mijn boosheid niet, maar voelde ik me alleen maar nog rotter. Daarom sla ik zelf ook niet, ik ben van mening dat afkoelen beter werkt.

Of kinderen écht minder worden van een tik waag ik te betwijfelen. Dat kinderen van structurele mishandeling slechter worden, lijkt me niet vreemd. Maar waar stel je de grens? Ook daarom ben ik van mening dat slaan niet de beste optie is.

Ja, dat afkoelen herken ik ook nog wel. Is allemaal nog niet eens zo lang geleden. Ik wist echter niet hoe snel ik weer mijn kamer uit kwam als dat weer mocht, uiteraard niet boos meer maar wel (verplicht) excuses. Afhankelijk van waarvoor ik naar mijn kamer was gestuurd was ik er vanaf of het was één of een een aantal avonden om 7 uur naar bed. Dat was vervelend genoeg want je vriendjes hoorde je nog voetballen.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 17:54 schreef Gia het volgende:

[..]


In de winkel? Gewoon laten zeuren. Negeren. Reacties van mensen die dat belachelijk vinden? Ook negeren.

Tsja....;)



[ Bericht 19% gewijzigd door Maron op 10-02-2012 12:13:52 ]

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 10:03 schreef erodome het volgende:

[..]

Het is een meta analyse geweest van 20 jaar onderzoek, op het medische aspect gericht.
Slecht onderzoek zou ik niet willen zeggen dus, want dan brand je even 20 jaar onderzoek af namelijk van verschillende bronnen.
Het engelse artikel is wat duidelijker.

Ik merk vooral op dat er een enorme omwil is bij mensen om hier zelfs maar over na te denken, alsof de tik het enige is wat een opvoeding goed maakt.
Ik vind dat heel erg raar, want serieus, als je je hond een tik geeft dan staat de hele omgeving op z'n kop, hoe afschuwelijk je dan wel niet bent voor je hond, maar een kind moet maar een tik krijgen zodat men kan zien dat je wat doet aan opvoeding ofzo.

Ik vind ook dat er rare tegenstellingen gebruikt worden, de tik voorstanders doen net alsof geen tik gebruiken betekend dat je niet opvoed, dat je oeverloos discuseert met je kind. Maar de werkelijkheid leert dat daar erg veel tussen zit.

Waarom is het zo dat alle heropvoeders zo'n beetje zonder tik werken en een goed resultaat hebben daar waar ouders al gefaald hebben(of die nu een tik gebruikte of niet)? Het antwoord is heel simpel, de tik is niet nodig, consequent zijn wel, duidelijk zijn wel.

Ik denk niet dat een tikje op de vingers, of op de bil bij een uk heel erg schadelijk zijn mits met mate, maar wat is de meerwaarde ervan? Ik zie die niet boven andere manieren, waarom zou je dan toch werken met een pijnprikkel(lichte pijnprikel, maar toch)?

Maar wat zijn de explicitiete voorwaardes dan wanneer een slaan wel zeker problemen geeft? Dat een hond een tik geven 'erger' zou zijn kan ik me overigens totaal niet in vinden. Ik heb bij iemand eens een kat rond zien vliegen omdat ie de gordijnen in ging; hoewel ik even raar zat te kijken lag ik er echt niet wakker van die avond.
Dat zonder slaan opvoeden goed mogelijk is, is overigens geen argument om niet te slaan; het is ook mogelijk dat opvoeden zonder slaan schadelijk is (zoals je zelf aangeeft), netzoals slaan schadelijk kan zijn. Het zegt allemaal niets.

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 10:03 schreef erodome het volgende:

Waarom is het zo dat alle heropvoeders zo'n beetje zonder tik werken en een goed resultaat hebben daar waar ouders al gefaald hebben(of die nu een tik gebruikte of niet)? Het antwoord is heel simpel, de tik is niet nodig, consequent zijn wel, duidelijk zijn wel.

Zo'n beetje? Dus ze gebruiken weleens pijn of sommige gebruiken weleens pijn toedienen als onderdeel van de heropvoeding?

Er is niemand die jou veroordeeld omdat jij geen tik uitdeelt. Moet je lekker zelf weten. Maar mogen andere mensen andere ideeën hebben over opvoeding? En ook met het, uiteraard zeldzaam uitdelen van een corrigerende tik, kun je nog consequent zijn in de opvoeding.

Dat mishandeling wettelijk verboden is, is niet meer dan normaal. Maar een corrigerende tik is geen mishandeling. Slaan is dat wel. Laat dat verschil a.u.b. duidelijk zijn en laat mensen, binnen de grenzen van de wet, zelf weten hoe ze hun kinderen opvoeden.

Persoonlijk vind ik het voorbeeld, even terug, jongen van 18, die vertelt dat hij met zijn broek naar beneden in de hoek moest staan, vele malen erger dan een opvoedkundige tik.

Wat ik me afvraag is of hier ouders posten die zelf nooit geslagen zijn maar hun eigen kinderen wel slaan, ook een corrigerende tik versta ik hieronder?
En wat hiertoe de aanleiding was?

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 16:02 schreef Gia het volgende:

[..]

Persoonlijk vind ik het voorbeeld, even terug, jongen van 18, die vertelt dat hij met zijn broek naar beneden in de hoek moest staan, vele malen erger dan een opvoedkundige tik.

Niet dat het nu aan de orde van de dag was maar in de hoek staan was in ieder geval in mijn eigen kamer dus eigenlijk alleen in het zicht van mijn ouders (mijn moeder voornamelijk). In dat opzicht had ik geen schaamte.

Straf is toch nooit leuk eigenlijk? Moet natuurlijk ook niet. Ik mag door een verklooit schooljaar nu helemaal niet weg 's-avonds en moet op tijd naar bed. Ook dat is weer erger dan een tik, dan zijn de meesten er van af.

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 16:02 schreef Gia het volgende:
Dat mishandeling wettelijk verboden is, is niet meer dan normaal. Maar een corrigerende tik is geen mishandeling. Slaan is dat wel. Laat dat verschil a.u.b. duidelijk zijn en laat mensen, binnen de grenzen van de wet, zelf weten hoe ze hun kinderen opvoeden.

This is where you're wrong.

Feitelijk is tikken, in welke gradatie ook, een vorm van fysiek geweld. Kun je niet leuk vinden, is wel zo.
Dat wil niet zeggen, dat een tik hetzelfde effect heeft als een regelmatige plank hout in de nek (voorbeeld).

De grens tussen een tik en fysiek geweld is echter niet definieerbaar en daarom wordt de tik dus onder geweld gerekend.

En dan kun jij wel zeggen, 'mag iedereen dat voor zichzelf weten', maar het antwoord is dus NEE. De cijfers over kindermishandeling zijn triest, diep triest. Blijkbaar zijn er middelen nodig omdat te veel ouders dat geen punt vinden. Dus nee, je mag het niet zelf weten in dit geval.

Ik zou ook graag ophouden met belasting betalen. Die vrijheid heb ik ook niet.

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 19:17 schreef Worteltjestaart het volgende:

Feitelijk is tikken, in welke gradatie ook, een vorm van fysiek geweld. Kun je niet leuk vinden, is wel zo.
Dat wil niet zeggen, dat een tik hetzelfde effect heeft als een regelmatige plank hout in de nek (voorbeeld).

De grens tussen een tik en fysiek geweld is echter niet definieerbaar en daarom wordt de tik dus onder geweld gerekend.

Inderdaad, je kunt hier beter principieel in zijn want zodra je dat los laat gaat de doos van Pandora open. Want waar leg je de grens en wie bepaald dat?
De hersenen van een kind zijn nog niet voldoende ontwikkeld en vooral gefocused op de korte termijn. Zou je een geestelijk gehandicapte ook een corrigerende tik geven of een seniele bejaarde?
Kinderen bevinden zich plots in het domein dat dat wel zou moeten kunnen. Het is imo intellectuele gemakzucht of onkunde van de ouders.
Verder leidt schaamte over het gedrag tot normalisatie bij de slachtoffers die dit van generatie op generatie doorgeven. Laten we het verstand liever de boventoon voeren en deze perverse cyclus doorbreken.

[ Bericht 4% gewijzigd door Digi2 op 10-02-2012 22:00:04 ]

Ik zeg dit erover.

Al die kutkoters die alles doen omdat hun zwak(e)(begaafde) ouders ze niets in de weg leggen...

Vooral de ouders moeten eens een flink pak opvoedkundige rammel krijgen om die onzin eruit te slaan!

Geef grenzen aan !!!

Zachte opvoeders kweken rottende kinderen

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 00:37 schreef N.I.M.B.Y. het volgende:
Ik zeg dit erover.

Al die kutkoters die alles doen omdat hun zwak(e)(begaafde) ouders ze niets in de weg leggen...

Vooral de ouders moeten eens een flink pak opvoedkundige rammel krijgen om die onzin eruit te slaan!

Geef grenzen aan !!!

Zachte opvoeders kweken rottende kinderen

Blijkbaar versta jij onder harde opvoeding 'fysiek geweld toepassen' en zie jij het niet toepassen van fysiek geweld als 'zachte opvoeding'... daar lijkt het tenminste op als ik jouw simpele en vooral onduidelijke post zo lees.

Wat jij wellicht niet begrijpt, is dat het feit dat veel mensen zelf niet de vaardigheden hebben om hun kind 'de baas te blijven' zonder fysiek geweld toe te passen, natuurlijk niet betekent dat het niet toepassen van geweld nagenoeg gelijk staat aan het kweken van rottende kinderen. Dat hangt immers volledig af van de opvoedkundige vaardigheden van de ouder.

Het ene kind is het andere niet..je hebt schatjes en je hebt ettertjes..
Kinderen zoeken hun grenzen op, en het is aan de ouders om aan te geven waar die grenzen ongeveer liggen..
Bij het ene kind kan je het af met redenatie, en bij de ander is een hardere hand nodig..
De manier van straffen kan op vele manieren, maar soms is het nodig om iets harder op te treden dan voor straf in de hoek staan..(een soort van lik-op-stuk beleid)..éven een directe reminder voor iets wat echt niet kan..
Sommige kinderen kunnen soms het bloed onder je nagels vandaan halen, en lachen je vierkant uit met je zachte aanpak..ik vind dat een (pittige) tik voor de broek dan toch even iéts beter overkomt, en ook meer indruk maakt dan dreigen met een week geen tv kijken..
Ikzelf heb vroeger ook wel eens een tik, een draai om mijn oren, en zelfs eens een flink pak voor mijn (blote) billen gehad , maar ik heb er geen trauma's aan overgehouden, en het had het beoogde effect ..
Echt slaan of mishandelen is natuurlijk uit den boze, en is idd ook vaak een teken van onmacht,
Maar de resultaten van die té zachte aanpak is vandaag de dag (te) vaak zichtbaar bij (te) veel jongeren..dat uit zich in nergens respect voor hebben, en schijt hebben aan een ander..
En zoiets moet dan later ook nog kinderen opvoeden..

[ Bericht 4% gewijzigd door Maron op 11-02-2012 18:40:40 ]

Het grens opzoeken bij mijn ouders kan ik me nog goed herinneren. Ik wist ook al snel wat getolereerd werd of niet. Ook dan liep het weleens uit de pas en had ik met een beetje pech een straf te pakken die je op dat moment natuurlijk altijd belachelijk vond. Ik heb ze ook weleens uitgelachen om iets maar kreeg het dubbel en dwars betaald. Wat dat betreft heb ik er nooit een anarchie van kunnen maken, nu nog niet overigens.

quote:

Op vrijdag 10 februari 2012 21:54 schreef Digi2 het volgende:

[..]

Inderdaad, je kunt hier beter principieel in zijn want zodra je dat los laat gaat de doos van Pandora open. Want waar leg je de grens en wie bepaald dat?
De hersenen van een kind zijn nog niet voldoende ontwikkeld en vooral gefocused op de korte termijn. Zou je een geestelijk gehandicapte ook een corrigerende tik geven of een seniele bejaarde?
Kinderen bevinden zich plots in het domein dat dat wel zou moeten kunnen. Het is imo intellectuele gemakzucht of onkunde van de ouders.

Dit... Kan je je net zo goed afvragen waarom je ook niet iedereen mag slaan/tikken, als je kinderen mag slaan/tikken.

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 18:17 schreef Maron het volgende:
Het ene kind is het andere niet..je hebt schatjes en je hebt ettertjes..
Kinderen zoeken hun grenzen op, en het is aan de ouders om aan te geven waar die grenzen ongeveer liggen..Bij het ene kind kan je het af met redenatie, en bij de ander is een hardere hand nodig..

"De ene volwassene is de andere niet. Je hebt schatjes en je hebt ettertjes. Volwassenen zoeken hun grenzen op, en het is aan medevolwassenen om aan te geven waar die grenzen liggen. Bij de ene volwassene kan je het af met redenatie, en bij de ander is een hardere hand nodig.."
Etc.

Het komt niet vaak voor, maar bij het beeld van een volwassene die een kind trekt, tikt, slaat, bedreigend vasthoudt etc. voel ik de neiging om precies hetzelfde bij die volwassene te doen (jammer dat ik geen grote, sterke, intimiderende man ben). Misschien extra gewapend om te compenseren voor het fysieke machtsverschil tussen volwassene en kind.

En toch ga ik ervoor opgepakt worden als ik volwassenen zo behandel, terwijl ik met mijn kinderen zou mogen doen wat ik wil, zolang het maar binnen bepaalde grenzen valt (niet doen wat wettelijk als mishandeling geldt). Het is voor mij een kwestie van respect naar mijn medemens toe, kind of volwassene, om niet dreigementen en lichte of zware fysieke aanval te gebruiken. Een minimum besef van fatsoen. Mensen die dat niet op kunnen brengen, die zich niet in kunnen leven in de situatie van de ander, zijn in mijn ogen beestachtig.

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 22:00 schreef eldodo het volgende:

[..]

Dit... Kan je je net zo goed afvragen waarom je ook niet iedereen mag slaan/tikken, als je kinderen mag slaan/tikken.

[..]

"De ene volwassene is de andere niet. Je hebt schatjes en je hebt ettertjes. Volwassenen zoeken hun grenzen op, en het is aan medevolwassenen om aan te geven waar die grenzen liggen. Bij de ene volwassene kan je het af met redenatie, en bij de ander is een hardere hand nodig.."
Etc.

Het komt niet vaak voor, maar bij het beeld van een volwassene die een kind trekt, tikt, slaat, bedreigend vasthoudt etc. voel ik de neiging om precies hetzelfde bij die volwassene te doen (jammer dat ik geen grote, sterke, intimiderende man ben). Misschien extra gewapend om te compenseren voor het fysieke machtsverschil tussen volwassene en kind.

En toch ga ik ervoor opgepakt worden als ik volwassenen zo behandel, terwijl ik met mijn kinderen zou mogen doen wat ik wil, zolang het maar binnen bepaalde grenzen valt (niet doen wat wettelijk als mishandeling geldt). Het is voor mij een kwestie van respect naar mijn medemens toe, kind of volwassene, om niet dreigementen en lichte of zware fysieke aanval te gebruiken. Een minimum besef van fatsoen. Mensen die dat niet op kunnen brengen, die zich niet in kunnen leven in de situatie van de ander, zijn in mijn ogen beestachtig.

Oftewel: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Of die ander nu een volwassene of een kind is.

quote:

Op donderdag 9 februari 2012 11:20 schreef ClapClapYourHands het volgende:

[..]

Ik kreeg vroeger pantoffels naar m'n hoofd. Ik ben er niet dommer van geworden. Alleen maar slimmer

Ligt eraan, voor een pantoffel hoe je nog niet weg te duiken, maar wat als die pantoffel iets anders wordt.

Als kind nooit een tik gekregen. Toen ik eenmaal een puber was, werd dat wel anders. Verdiende het ook echt.

quote:

Op zaterdag 11 februari 2012 18:17 schreef Maron het volgende:

Maar de resultaten van die té zachte aanpak is vandaag de dag (te) vaak zichtbaar bij (te) veel jongeren..dat uit zich in nergens respect voor hebben, en schijt hebben aan een ander..
En zoiets moet dan later ook nog kinderen opvoeden..

Helemaal mee eens.

Het kan in allebei de gevallen fout gaan in de opvoeding. Wat belangrijk is, is dat de kinderen ervaren dat ze geliefd en gewenst zijn.

Als je een kind een tik geeft en verder aan zijn lot overlaat, zal het zich diep ongelukkig voelen. De enige aandacht die het krijgt is een tik als hij vervelend is. Dat kind zal dus vervelend gaan doen om, negatieve, aandacht te krijgen, om maar aandacht te krijgen.

Maar dat werkt hetzelfde bij kinderen die in een washok worden gestopt voor straf. Als je alleen op die momenten aandacht aan het kind schenkt, hetgeen ook negatieve aandacht is, zal het ook blijven vervelen om maar aandacht te krijgen.

Een kind dat een heleboel positieve aandacht krijgt, waar de ouders veel mee ondernemen, een spelletje doen na schooltijd, bijvoorbeeld, samen een boek lezen, effe naar de speeltuin op woensdagmiddag, een ouder die meegaat naar de sportclub, zal gelukkiger opgroeien dan een kind dat alleen maar aandacht krijgt als het vervelend is. Of die negatieve aandacht nu bestaat uit een tik of uit het 'in een washok zetten'.

Waar het tegenwoordig dus vaak fout gaat met kinderen is dat de leraar en de naschoolse opvang niet mag disciplineren, dus dat moeten de ouders doen in de schaarse uurtjes dat ze de kinderen zien. En dát willen ze niet, want in die paar uurtjes doen ze liever leuke dingen met de kinderen. Begrijpelijk, maar ze krijgen niet de preek die ze nodig hebben voor wat ze op school hebben uitgevreten. Nee, de school moet ze maar opvoeden, vinden zij. Echter, pakt een leraar Carolientje even te hard bij d'r arm om haar de klas uit te krijgen, omdat ze niet te handhaven is, dan stapt mama op hoge poten naar de politie vanwege mishandeling.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 11:32 schreef klipper het volgende:

Ligt eraan, voor een pantoffel hoe je nog niet weg te duiken, maar wat als die pantoffel iets anders wordt.

Haha, doet me eraan denken dat ons pa ook vaak met zijn voet, zijn pantoffel naar ons gooide en die moesten we dan terug aan zijn voet gaan steken. Mijn jongste zus gooide die echter gewoon keihard terug.

Die pantoffel is ook eens in de kerstboom terecht gekomen. Resultaat, nogal wat ballen kapot.

Maar goed, ik blijf erbij dat een corrigerende tik, op jonge leeftijd, om gevaar af te wenden, heel nuttig kan zijn, zolang het kind ook vooral veel positieve aandacht krijgt. Zo'n tik moet echter niet te pas en te onpas gebruikt worden. Als een kind een vies woord zegt, bijvoorbeeld, hoor je geen tik te geven. Want er is geen gevaar. Als het naar de theepot grijpt, kan een tik voorkomen dat ze het nog eens proberen. En je hebt nooit 24/7 je kind in de gaten.
Een kind vanaf een jaar of 5 hoef je geen tik meer te geven. Die kun je heel goed uitleggen waarom iets gevaarlijk is en of dreigen met bepaalde straf als ze iets doen wat niet mag.

Een tik moet sowieso een zeldzaamheid zijn, anders is het effect er niet. Als je om alles een tik geeft, die geen pijn doet dus, heeft dat net zoveel effect als de hele dag "nee, mag niet" roepen. Geen dus.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 11:36 schreef Gia het volgende:
Helemaal mee eens.

Dus jij bent ervan overtuigd dat een kind wat 'kind' is (nl. door het opzoeken van grenzen, en zijn eigen 'ik' ontwikkelen) maar een tik moet krijgen? Jij denkt dat elke opvoeding die jij nu als mislukt ziet, was geslaagd als er maar geslagen was? En jij bent er dus ook van overtuigd dat een opvoeding zonder tikken niet kan?

Triest. Diep triest.

quote:

Waar het tegenwoordig dus vaak fout gaat met kinderen is dat de leraar en de naschoolse opvang niet mag disciplineren, dus dat moeten de ouders doen in de schaarse uurtjes dat ze de kinderen zien.

Je posts staan echt vol van onzin en aannames.
Ten eerste: een leraar of leidster mag best wel disciplineren, maar als ik merk dat ze mijn (of een ander) kind slaan om bepaald gedrag te corrigeren, hebben ze een groot probleem met mij. Als je een kind moet straffen dan moet je het maar op een andere manier doen; pak het op en zet het de klas uit, of iets dergelijks. Kun je dat niet, dan heb je niet het benodigde overwicht op het kind en heb je het verkeerde beroep.
Ten tweede: doe nou even niet alsof het schering en inslag is dat ouders hun kinderen vrijwel nooit zien, en dat als gevolg daarvan de kinderen het gezag van de ouders niet meer zien en opgelegd krijgen. Ik weet niet zeker of ons kinderdagverblijf een goed voorbeeld is voor heel Nederland, maar ik weet wel dat bij ons de gemiddelde hoeveelheid opvang voor het voltijdse dagopvang, ongeveer 15 uur per kind is (dus iets meer dan anderhalve dag). Laten we het afronden op 2 dagen (hoe dan ook over de week verdeeld): dan zijn er nog 3 werkdagen en 2 weekenddagen over, buiten de uren dat de kinderen ook 's avonds en 's morgens (na en vóór de opvang) thuis zijn.

En dan nog iets; zelfs al zóú het zo zijn dat een kind de ouders minder ziet, dan zie ik nog steeds niet in waarom meppen dan maar zou mogen. Pedagogisch medewerkers die de tik gebruiken als opvoedkundig middel, zul je niet vinden.
Rara, waarom is dat?

quote:

Op zondag 12 februari 2012 12:56 schreef Worteltjestaart het volgende:

[..]

Dus jij bent ervan overtuigd dat een kind wat 'kind' is (nl. door het opzoeken van grenzen, en zijn eigen 'ik' ontwikkelen) maar een tik moet krijgen? Jij denkt dat elke opvoeding die jij nu als mislukt ziet, was geslaagd als er maar geslagen was? En jij bent er dus ook van overtuigd dat een opvoeding zonder tikken niet kan?

Triest. Diep triest.

[..]

Je posts staan echt vol van onzin en aannames.
Ten eerste: een leraar of leidster mag best wel disciplineren, maar als ik merk dat ze mijn (of een ander) kind slaan om bepaald gedrag te corrigeren, hebben ze een groot probleem met mij. Als je een kind moet straffen dan moet je het maar op een andere manier doen; pak het op en zet het de klas uit, of iets dergelijks. Kun je dat niet, dan heb je niet het benodigde overwicht op het kind en heb je het verkeerde beroep.
Ten tweede: doe nou even niet alsof het schering en inslag is dat ouders hun kinderen vrijwel nooit zien, en dat als gevolg daarvan de kinderen het gezag van de ouders niet meer zien en opgelegd krijgen. Ik weet niet zeker of ons kinderdagverblijf een goed voorbeeld is voor heel Nederland, maar ik weet wel dat bij ons de gemiddelde hoeveelheid opvang voor het voltijdse dagopvang, ongeveer 15 uur per kind is (dus iets meer dan anderhalve dag). Laten we het afronden op 2 dagen (hoe dan ook over de week verdeeld): dan zijn er nog 3 werkdagen en 2 weekenddagen over, buiten de uren dat de kinderen ook 's avonds en 's morgens (na en vóór de opvang) thuis zijn.

En dan nog iets; zelfs al zóú het zo zijn dat een kind de ouders minder ziet, dan zie ik nog steeds niet in waarom meppen dan maar zou mogen. Pedagogisch medewerkers die de tik gebruiken als opvoedkundig middel, zul je niet vinden.
Rara, waarom is dat?

Als jij het verschil niet kent tussen opvoedkundige tik (waar het over gaat) en 'meppen' dan heb ik mijn twijfels bij het beroep dat je uitoefent, dan kun je beter gaan krantenlopen.

Wat heeft mijn beroep ermee te maken? Helemaal niets.
Lekker onder de gordel joh. Ga ermee door

En hoe definieer jij de grens tussen een tik en een mep? Die grens is er niet namelijk, het is zo grijs als wat.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:22 schreef Worteltjestaart het volgende:
Wat heeft mijn beroep ermee te maken? Helemaal niets.
Lekker onder de gordel joh. Ga ermee door

En hoe definieer jij de grens tussen een tik en een mep? Die grens is er niet namelijk, het is zo grijs als wat.

Ik zeg lees het topic even terug want dat is al een paar keer besproken. Als jij het verschil niet weet tussen een opvoedkundige tik (bijvoorbeeld op de vingers) en een mep,.....dan doe je het verkeerde beroep en mag dat best gezegd worden. Zou mooi zijn als een chirurg het verschil niet weet tussen een arm en een been transplantatie, immers gaat er bij beiden een ledemaat af.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:33 schreef Ronnie_bravo het volgende:

[..]

Ik zeg lees het topic even terug want dat is al een paar keer besproken. Als jij het verschil niet weet tussen een opvoedkundige tik (bijvoorbeeld op de vingers) en een mep,.....dan doe je het verkeerde beroep en mag dat best gezegd worden.

Het gaat er om dat dat verschil nauwelijks te maken is en bovendien nogal afhankelijk is van de context. En om die reden wordt gezegd dat je maar beter sowieso je handen thuis kunt houden.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 12:56 schreef Worteltjestaart het volgende:

[..]

Dus jij bent ervan overtuigd dat een kind wat 'kind' is (nl. door het opzoeken van grenzen, en zijn eigen 'ik' ontwikkelen) maar een tik moet krijgen? Jij denkt dat elke opvoeding die jij nu als mislukt ziet, was geslaagd als er maar geslagen was? En jij bent er dus ook van overtuigd dat een opvoeding zonder tikken niet kan?

Triest. Diep triest.

Sorry hoor, maar jij legt me woorden in de mond die ik niet gezegd (geschreven) heb. Jij leest schijnbaar andere dingen tussen de regels dan ik zeg. Ik zeg nergens dat een opvoeding zonder tik niet zou kunnen slagen. En ik zeg ook nergens dat een mislukte opvoeding te wijten is aan het gebrek aan slaag. Ik ben tegen slaan. Een tik (op de vingers of tegen de pamper) is geen slaag.

quote:

Je posts staan echt vol van onzin en aannames.
Ten eerste: een leraar of leidster mag best wel disciplineren, maar als ik merk dat ze mijn (of een ander) kind slaan om bepaald gedrag te corrigeren, hebben ze een groot probleem met mij. Als je een kind moet straffen dan moet je het maar op een andere manier doen; pak het op en zet het de klas uit, of iets dergelijks. Kun je dat niet, dan heb je niet het benodigde overwicht op het kind en heb je het verkeerde beroep.

Dus, als een leraar een kind oppakt om het de klas uit te zetten en dat kind rukt zich los, dan mag de leraar het niet stevig bij de armen pakken om het de klas uit te krijgen, want stel je voor dat dit blauwe plekken achterlaat. Je hebt kinderen die echt gewoon zo losgeslagen zijn dat de leraar ze wel hard aan moet pakken. En nee, dan heb ik het niet over slaan of een tik geven, maar wel bij de arm pakken. En ook dat wordt al als mishandeling gezien.

Heb je van die onopgevoede krengen en krijgt de leraar te horen dat hij geen overwicht heeft.
Dat ouders verdomme hun kroost leren luisteren, i.p.v. altijd maar een tegenwoord geven.
Kinderen zijn tegenwoordig zo brutaal als de neten. Totaal geen ontzag voor de leerkracht.

quote:

En dan nog iets; zelfs al zóú het zo zijn dat een kind de ouders minder ziet, dan zie ik nog steeds niet in waarom meppen dan maar zou mogen. Pedagogisch medewerkers die de tik gebruiken als opvoedkundig middel, zul je niet vinden.
Rara, waarom is dat?

Ik zeg nergen dat meppen moet of nodig is. Een tik is niet erg. Maar het is ook niet erg als je een andere strafmaatregel gebruikt. Het gaat om voldoende positieve aandacht. Ouders die er vrijwel nooit zijn, en ja, je hebt ouders die beide 40 uur per week werken, gaan niet hun schaarse qualitytime gebruiken voor een donderpreek omdat kindlief op school fikkie heeft gestookt. Nee, de leraar moet dat maar oplossen. De school moet de kinderen maar opvoeden. Right.

Opvoeden is de taak van de ouders. Ook als je maar zo weinig tijd met je kind door kunt brengen.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:40 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Het gaat er om dat dat verschil nauwelijks te maken is en bovendien nogal afhankelijk is van de context. En om die reden wordt gezegd dat je maar beter sowieso je handen thuis kunt houden.

Tja, als men het verschil niet weet tussen een opvoedkundige tik (dus bijvoorbeeld op de vingers of bips) of meppen.....dan weet ik niet of het ouderschap überhaupt wat voor iemand zou zijn.

Ik blijf erbij dat een kind, dat alleen in geval van gevaar, een tik op de vingers krijgt, en verder heel veel liefde en positieve aandacht, niet beschadigd raakt.
En dan heb ik het over een klein kind, waarmee je nog niet kunt discussieren en voor wie een 'nee' nog niet de grens trekt. Een kind op die leeftijd associeert het schrikeffect van die tik met hetgeen hij wilde gaan doen. De volgende keer zal hij zich weer die tik herinneren als hij dat weer wil doen.
Toen mijn kinderen nog zo klein waren, zag dat ook bij de kinderen van mijn zus, grepen ze zelf al naar hun handje als ze iets wilden uitvreten waar ze al eens een tik voor hadden gehad. Ze pakten dan hun eigen handje vast, draaiden zich om en zeiden dan "mag nie hè?". En dan zei ik (of mijn zus): "Nee, mag niet, goed zo."

Ouders die graag 80 x per dag een kind weg willen trekken bij een hete theepot, een stopcontact of het gasfornuis waar je aan 't koken bent, en verder heel veel liefde en positieve aandacht geven, beschadigen het kind ook niet. Alleen lopen die meer risico dat een kind toch, in een onbewaakt ogenblik, al zoekende naar zijn grenzen, zich ernstig bezeert. Dat doet meer pijn dan een tik, maar goed, die grens heeft hij dan ook gevonden. Hij zal het niet weer doen.

Dus, doe mij die opvoedkundige tik maar. Maar ik veroordeel niemand die dat niet wil doen. Iedereen moet zelf weten hoe hij/zij de kinderen opvoedt, zolang ze niet mishandeld worden. En een tik op de vingers is geen mishandeling. Te pas en te onpas meppen is dat wel. Aan de andere kant te pas en te onpas in een washok stoppen, schiet ook zijn doel voorbij. Op een bepaald moment heeft ook dat geen effect meer. Een zeldzame, onverwachte tik, voor het schrikeffect, werkt m.i. beter.
Maar goed, ik hoef niet meer, want bij mij zijn ze al groot.

Daarom zijn er dus een paar zo zuur in de politiek.

Goede uitleg steeds, Gia. Je kreeg zelfs nog rotreacties er tussendoor omdat ze het niet met je eens zijn. Bij jou zijn er zo toch 2 groot geworden? Prima.
Vanmiddag moest ik mijn agenda laten zien of ik alle huiswerk (wat niet veel was) gedaan had.
Zo nu en dan kan ik nog steeds een dergelijke controle verwachten. Het is ook niet handig voor mezelf als ik weer een jaar verkloot. Nu dan zo naar bed, maar uiteindelijk is het eind goed, al goed.
Een ander zal dit wel weer zien als negatieve aandacht, ik vind het positieve aandacht.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 19:54 schreef Gia het volgende:
Ik blijf erbij dat een kind, dat alleen in geval van gevaar, een tik op de vingers krijgt, en verder heel veel liefde en positieve aandacht, niet beschadigd raakt.
En dan heb ik het over een klein kind, waarmee je nog niet kunt discussieren en voor wie een 'nee' nog niet de grens trekt. Een kind op die leeftijd associeert het schrikeffect van die tik met hetgeen hij wilde gaan doen. De volgende keer zal hij zich weer die tik herinneren als hij dat weer wil doen.
Toen mijn kinderen nog zo klein waren, zag dat ook bij de kinderen van mijn zus, grepen ze zelf al naar hun handje als ze iets wilden uitvreten waar ze al eens een tik voor hadden gehad. Ze pakten dan hun eigen handje vast, draaiden zich om en zeiden dan "mag nie hè?". En dan zei ik (of mijn zus): "Nee, mag niet, goed zo."

Ouders die graag 80 x per dag een kind weg willen trekken bij een hete theepot, een stopcontact of het gasfornuis waar je aan 't koken bent, en verder heel veel liefde en positieve aandacht geven, beschadigen het kind ook niet. Alleen lopen die meer risico dat een kind toch, in een onbewaakt ogenblik, al zoekende naar zijn grenzen, zich ernstig bezeert. Dat doet meer pijn dan een tik, maar goed, die grens heeft hij dan ook gevonden. Hij zal het niet weer doen.

Dus, doe mij die opvoedkundige tik maar. Maar ik veroordeel niemand die dat niet wil doen. Iedereen moet zelf weten hoe hij/zij de kinderen opvoedt, zolang ze niet mishandeld worden. En een tik op de vingers is geen mishandeling. Te pas en te onpas meppen is dat wel. Aan de andere kant te pas en te onpas in een washok stoppen, schiet ook zijn doel voorbij. Op een bepaald moment heeft ook dat geen effect meer. Een zeldzame, onverwachte tik, voor het schrikeffect, werkt m.i. beter.
Maar goed, ik hoef niet meer, want bij mij zijn ze al groot.

Dus alle kinderen die geen tik krijgen zullen gedoemd zijn om zichzelf te verwonden met hete thee, en er is geen enkel alternatief behalve pijn doen?

quote:

Op zondag 12 februari 2012 23:54 schreef samvirus het volgende:

[..]

Dus alle kinderen die geen tik krijgen zullen gedoemd zijn om zichzelf te verwonden met hete thee, en er is geen enkel alternatief behalve pijn doen?

Ja hoor, ze continu in het oog houden. Of alles wat gevaarlijk is of kapot kan achter slot en grendel zetten.

En ik zeg helemaal nerregens dat alle kinderen die geen tik krijgen gedoemd zijn zichzelf te verwonden met hete thee, ik zeg alleen dat het risico daarop groter is, omdat het onmogelijk is je kinderen continu in de gaten te houden. Tenzij je ze meeneemt als je naar de wc moet en alleen thuis bent. _{Waarom krijg ik toch steeds woorden in de mond gelegd?}
Zo zitten ze fijn te spelen, zo rukken ze alle cd's uit de kast. Bij mij heeft er één een keer alle elpees uit de hoes gehaald. Is niet gevaarlijk, dus geen tik, maar hij mocht wel in de hoek. En kreeg te horen dat het heel erg stout was wat hij gedaan had. Heeft het ook nooit meer gedaan.

E

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:33 schreef Ronnie_bravo het volgende:

[..]

Ik zeg lees het topic even terug want dat is al een paar keer besproken. Als jij het verschil niet weet tussen een opvoedkundige tik (bijvoorbeeld op de vingers) en een mep,.....dan doe je het verkeerde beroep en mag dat best gezegd worden. Zou mooi zijn als een chirurg het verschil niet weet tussen een arm en een been transplantatie, immers gaat er bij beiden een ledemaat af.

En wat is voor jou het verschil?

En nogmaals, mijn beroep heeft er HELEMAAL NIETS mee te maken. Ik werk niet als leraar of leider in de kinderopvang of ergens anders waar ik met kinderen te maken heb. De enige kinderen waar ik mee te maken heb zijn mijn eigen.
Dus nogmaals, wat doet mijn beroep er toe?

quote:

Op zondag 12 februari 2012 19:29 schreef Gia het volgende:
Sorry hoor, maar jij legt me woorden in de mond die ik niet gezegd (geschreven) heb. Jij leest schijnbaar andere dingen tussen de regels dan ik zeg. Ik zeg nergens dat een opvoeding zonder tik niet zou kunnen slagen. En ik zeg ook nergens dat een mislukte opvoeding te wijten is aan het gebrek aan slaag. Ik ben tegen slaan. Een tik (op de vingers of tegen de pamper) is geen slaag.

Ik leg je helemaal geen woorden in de mond: je zegt het zelf.
Jij geeft zelf aan dat je het eens bent met Maron, die zegt dat een te zachte opvoeding leidt tot disrespect. Dus, jij bent van mening dat een harde opvoeding nodig is. Ik leg je geen woorden in de mond, je zegt het zelf.

quote:

Dus, als een leraar een kind oppakt om het de klas uit te zetten en dat kind rukt zich los, dan mag de leraar het niet stevig bij de armen pakken om het de klas uit te krijgen, want stel je voor dat dit blauwe plekken achterlaat. Je hebt kinderen die echt gewoon zo losgeslagen zijn dat de leraar ze wel hard aan moet pakken. En nee, dan heb ik het niet over slaan of een tik geven, maar wel bij de arm pakken. En ook dat wordt al als mishandeling gezien.

Ah, kijkm, nu komen we bij de nuance. Een kind bij de arm pakken om het de klas uit te zetten, ja, daar heb ik niet zo'n probleem mee. Maar het gaat hier om een tik/mep. Dat is een andere situatie, net zoals jouw voorbeeld dat je een klap op je kont kreeg omdat je was gestopt met adem halen. Dan is die tik wel gerechtvaardigd natuurlijk, maar laat duidelijk zijn dat hij dan niet wordt toegepast als strafmiddel.

quote:

Heb je van die onopgevoede krengen en krijgt de leraar te horen dat hij geen overwicht heeft.
Dat ouders verdomme hun kroost leren luisteren, i.p.v. altijd maar een tegenwoord geven.

Dat kan dan wel zo zijn, maar het feit dat er ouders zijn die niet kunnen opvoeden heeft niets te maken met het toegeven aan de neiging om een kind via een tik tot de orde te roepen. De ouders in kwestie zullen dat nl. ook niet doen.
Nogmaals, en het is al zo vaak gezegd, er is een nog een heel grote afstand tussen je kind domweg niet opvoeden (jouw voorbeeld hierboven gequoot) en je kind met fysieke afstraffing opvoeden.

quote:

Kinderen zijn tegenwoordig zo brutaal als de neten. Totaal geen ontzag voor de leerkracht.

Ook een lekkere onderbuikmededeling... begrijpelijk misschien als je ziet welke incidenten er tegenwoordig in het nieuws komen, maar er is geen officieel cijfer wat aantoont dat het nu erger is dan eerder in de geschiedenis. En nogmaals: het gebrek aan ontzag voor de leerkracht danwel de brutaliteit van de kinderen van tegenwoordig, is niet het gevolg van het ontbreken van die opvoedkundige tik, maar van het ontbreken van opvoeding [sic].

quote:

Ik zeg nergen dat meppen moet of nodig is.

Je bent het anders wel eens met iemand die beweert dat je zonder een harde opvoeding geen respect bij kinderen kweekt.

quote:

Ouders die er vrijwel nooit zijn, en ja, je hebt ouders die beide 40 uur per week werken, gaan niet hun schaarse qualitytime gebruiken voor een donderpreek omdat kindlief op school fikkie heeft gestookt. Nee, de leraar moet dat maar oplossen. De school moet de kinderen maar opvoeden. Right.

Helemaal met je eens dat je kinderen genoeg en de juiste aandacht moet geven. Maar houd je er ook rekening mee dat het nou eenmaal soms nodig is dat je veel moet werken om rond te kunnen komen? En dan nogmaals, die situatie verandert opeens niet als de kinderen in kwestie geslagen mogen worden.

quote:

Opvoeden is de taak van de ouders. Ook als je maar zo weinig tijd met je kind door kunt brengen.

Ja, klopt.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 00:25 schreef Svarabhaktivocaal het volgende:
Precies. De opvoedkundige, corrigerende tik wordt met het grootste gemak in één categorie geplaatst met stelselmatig slaan en lijfstraffen uitdelen.

Definieer jij eens goed, zonder grijs gebied, het verschil? In juridisch sluitende termen aub zodat het in het wetboek kan worden opgenomen.

quote:

Kijk, daar is weer zo'n voorbeeld. De corrigerende tik wordt 'opgewaardeerd' naar het 'slaan van kinderen', zonder enige ruimte voor nuance.

Breng jij die nuance maar eens aan.

quote:

Sorry, maar dit lijkt me dus grote onzin. Kinderen zijn wel degelijk vervelend. Dat is gewoon een gegeven. En als je kinderen opvoedt, moeten ze leren luisteren. Een corrigerende tik als onderdeel van de opvoeding hoeft beslist niet op onmacht van de ouders te duiden. Dat is wat anderen ervan willen maken.

Helaas is dit een teken aan de wand: de tik is HET bewijs van onmacht.
Begrijp me goed: ik kan heel goed voorstellen dat een ouder, tot het ergste gekweld op een moment een tik geeft. Dat ik dat begrijp wil niet zeggen dat ik het goedkeur, maar ik kan me zomaar voorstellen dat het mij in de toekomst ook een keer overkomt. Als je de tik nodig hebt als integraal onderdeel van de opvoeding dan heb je onvoldoende door hoe een kind zich ontwikkelt.

Slaad helemaal nergens ob

Hoho, ik schilder de tik niet af als hardcore kindermishandeling, noch acht ik mij superieur omdat ik mijn kinderen niet sla.

En jij zegt dat de wet voldoende mogelijkheden biedt om kindermishandeling aan te pakken.
Punt is juist (en dat probeer ik al meerder keren aan te tonen) dat er juridisch geen goede scheiding is aan te brengen tussen 'hardcore' mishandeling en 'de tik'. Dat is per definitie niet mogelijk omdat het gebied te grijs is.

Ik zeg ook niet dat je kind continu voor elk wissewasje op de gang zetten, het juiste alternatief is. Dat is even laakbaar, vanuit het oogpunt van ontwikkeling en (psychologische) schade als tikken.
Wat ik aangeef, is dat opvoeden op een andere manier ook kan zonder dat je als ouder het overwicht verliest danwel in discussie hoeft te gaan met je kind.

In plaats van dat je afgeeft op iedereen die zijn kinderen onder de duim weet te houden zonder de fysieke daad daarin, kun je je ook afvragen hoe je het zelf anders kan doen.

Maar ja. Die zelfreflectie doet pijn zeker?

quote:

Op maandag 13 februari 2012 09:58 schreef lipper het volgende:
Slaad helemaal nergens ob

Goede argumentatie, mooi taalgebruik

Een tik (lees: klets op de broek met de platte hand) doet niet eens pijn. Ik kan me dat nog herinneren uit mijn eigen peutertijd. Het gaat puur om het effect, en dat werkt.

Een draai om de oren voelt een kind ook helemaal niks van. Hoe hard je ook draait.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 11:14 schreef Svarabhaktivocaal het volgende:
Nee hoor, aangezien ik geen kinderen heb. Maar als ik ze wel had, zou er in de opvoeding zo nu en dan best eens een corrigerende tik aan te pas kunnen komen. Worden ze niet minder van.

Ik had al zo'n idee. Zeggen te weten hoe je een kind moet opvoeden terwijl je er zelf geen hebt.

Heel begrijpelijk hoor, en ik had 5 jaar geleden ook nog wel enigszins een idee over hoe ik mijn kinderen (als ik die zou hebben) zou gaan opvoeden.
Maar inmiddels heb ik er 2 en er zijn al heel wat opvoedkundige ideeën volledig ineengestort wegens 'leuk idee maar onuitvoerbaar'.

quote:

En waarom zou ik het anders willen doen? Waarom zou ik verantwoording schuldig moeten zijn aan de ik-sla-mijn-kind-niet-brigade? Kan ik die ouders ook ter verantwoording roepen voor de psychologische schade die langdurige-op-de-gang-plaatsing bij hun kinderen teweeg brengt?

En waarom zou ik dan verantwoording verschuldigd zijn tegenover hen die beweren dat je zonder tikken geen kind kunt opvoeden?
Het gaat niet om verantwoording voor je keuze afleggen, het gaat om inzicht verkrijgen over wat de gevolgen zijn. Daar gaat het topic over uiteindelijk, over dat onderzoek wat in de OP staat...

quote:

Met je fixatie op het lichamelijke, fysieke aspect, lijk je gemakkelijk te vergeten dat je een kind ook geestelijk kunt mishandelen. En dat je daar precies dezelfde discussie hebt. Zo nu en dan een kind kortstondig op de gang zetten is wat anders dan een kind dagelijks uren afzonderen.

Nee hoor, ik vergeet helemaal niet dat een kind ook geestelijk mishandeld kan worden. Dat is even erg als lichamelijk, maar het topic gaat nou eenmaal over het bezigen van (gepast?) fysieke maatregelen om een kind te corrigeren.