Kind slaan kan langdurige schade veroorzaken

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:40 schreef Xa1pt het volgende:

[..]

Het gaat er om dat dat verschil nauwelijks te maken is en bovendien nogal afhankelijk is van de context. En om die reden wordt gezegd dat je maar beter sowieso je handen thuis kunt houden.

Tja, als men het verschil niet weet tussen een opvoedkundige tik (dus bijvoorbeeld op de vingers of bips) of meppen.....dan weet ik niet of het ouderschap überhaupt wat voor iemand zou zijn.

Ik blijf erbij dat een kind, dat alleen in geval van gevaar, een tik op de vingers krijgt, en verder heel veel liefde en positieve aandacht, niet beschadigd raakt.
En dan heb ik het over een klein kind, waarmee je nog niet kunt discussieren en voor wie een 'nee' nog niet de grens trekt. Een kind op die leeftijd associeert het schrikeffect van die tik met hetgeen hij wilde gaan doen. De volgende keer zal hij zich weer die tik herinneren als hij dat weer wil doen.
Toen mijn kinderen nog zo klein waren, zag dat ook bij de kinderen van mijn zus, grepen ze zelf al naar hun handje als ze iets wilden uitvreten waar ze al eens een tik voor hadden gehad. Ze pakten dan hun eigen handje vast, draaiden zich om en zeiden dan "mag nie hè?". En dan zei ik (of mijn zus): "Nee, mag niet, goed zo."

Ouders die graag 80 x per dag een kind weg willen trekken bij een hete theepot, een stopcontact of het gasfornuis waar je aan 't koken bent, en verder heel veel liefde en positieve aandacht geven, beschadigen het kind ook niet. Alleen lopen die meer risico dat een kind toch, in een onbewaakt ogenblik, al zoekende naar zijn grenzen, zich ernstig bezeert. Dat doet meer pijn dan een tik, maar goed, die grens heeft hij dan ook gevonden. Hij zal het niet weer doen.

Dus, doe mij die opvoedkundige tik maar. Maar ik veroordeel niemand die dat niet wil doen. Iedereen moet zelf weten hoe hij/zij de kinderen opvoedt, zolang ze niet mishandeld worden. En een tik op de vingers is geen mishandeling. Te pas en te onpas meppen is dat wel. Aan de andere kant te pas en te onpas in een washok stoppen, schiet ook zijn doel voorbij. Op een bepaald moment heeft ook dat geen effect meer. Een zeldzame, onverwachte tik, voor het schrikeffect, werkt m.i. beter.
Maar goed, ik hoef niet meer, want bij mij zijn ze al groot.

Daarom zijn er dus een paar zo zuur in de politiek.

Goede uitleg steeds, Gia. Je kreeg zelfs nog rotreacties er tussendoor omdat ze het niet met je eens zijn. Bij jou zijn er zo toch 2 groot geworden? Prima.
Vanmiddag moest ik mijn agenda laten zien of ik alle huiswerk (wat niet veel was) gedaan had.
Zo nu en dan kan ik nog steeds een dergelijke controle verwachten. Het is ook niet handig voor mezelf als ik weer een jaar verkloot. Nu dan zo naar bed, maar uiteindelijk is het eind goed, al goed.
Een ander zal dit wel weer zien als negatieve aandacht, ik vind het positieve aandacht.

quote:

Op zondag 12 februari 2012 19:54 schreef Gia het volgende:
Ik blijf erbij dat een kind, dat alleen in geval van gevaar, een tik op de vingers krijgt, en verder heel veel liefde en positieve aandacht, niet beschadigd raakt.
En dan heb ik het over een klein kind, waarmee je nog niet kunt discussieren en voor wie een 'nee' nog niet de grens trekt. Een kind op die leeftijd associeert het schrikeffect van die tik met hetgeen hij wilde gaan doen. De volgende keer zal hij zich weer die tik herinneren als hij dat weer wil doen.
Toen mijn kinderen nog zo klein waren, zag dat ook bij de kinderen van mijn zus, grepen ze zelf al naar hun handje als ze iets wilden uitvreten waar ze al eens een tik voor hadden gehad. Ze pakten dan hun eigen handje vast, draaiden zich om en zeiden dan "mag nie hè?". En dan zei ik (of mijn zus): "Nee, mag niet, goed zo."

Ouders die graag 80 x per dag een kind weg willen trekken bij een hete theepot, een stopcontact of het gasfornuis waar je aan 't koken bent, en verder heel veel liefde en positieve aandacht geven, beschadigen het kind ook niet. Alleen lopen die meer risico dat een kind toch, in een onbewaakt ogenblik, al zoekende naar zijn grenzen, zich ernstig bezeert. Dat doet meer pijn dan een tik, maar goed, die grens heeft hij dan ook gevonden. Hij zal het niet weer doen.

Dus, doe mij die opvoedkundige tik maar. Maar ik veroordeel niemand die dat niet wil doen. Iedereen moet zelf weten hoe hij/zij de kinderen opvoedt, zolang ze niet mishandeld worden. En een tik op de vingers is geen mishandeling. Te pas en te onpas meppen is dat wel. Aan de andere kant te pas en te onpas in een washok stoppen, schiet ook zijn doel voorbij. Op een bepaald moment heeft ook dat geen effect meer. Een zeldzame, onverwachte tik, voor het schrikeffect, werkt m.i. beter.
Maar goed, ik hoef niet meer, want bij mij zijn ze al groot.

Dus alle kinderen die geen tik krijgen zullen gedoemd zijn om zichzelf te verwonden met hete thee, en er is geen enkel alternatief behalve pijn doen?

quote:

Op zondag 12 februari 2012 23:54 schreef samvirus het volgende:

[..]

Dus alle kinderen die geen tik krijgen zullen gedoemd zijn om zichzelf te verwonden met hete thee, en er is geen enkel alternatief behalve pijn doen?

Ja hoor, ze continu in het oog houden. Of alles wat gevaarlijk is of kapot kan achter slot en grendel zetten.

En ik zeg helemaal nerregens dat alle kinderen die geen tik krijgen gedoemd zijn zichzelf te verwonden met hete thee, ik zeg alleen dat het risico daarop groter is, omdat het onmogelijk is je kinderen continu in de gaten te houden. Tenzij je ze meeneemt als je naar de wc moet en alleen thuis bent. _{Waarom krijg ik toch steeds woorden in de mond gelegd?}
Zo zitten ze fijn te spelen, zo rukken ze alle cd's uit de kast. Bij mij heeft er één een keer alle elpees uit de hoes gehaald. Is niet gevaarlijk, dus geen tik, maar hij mocht wel in de hoek. En kreeg te horen dat het heel erg stout was wat hij gedaan had. Heeft het ook nooit meer gedaan.

E

quote:

Op zondag 12 februari 2012 13:33 schreef Ronnie_bravo het volgende:

[..]

Ik zeg lees het topic even terug want dat is al een paar keer besproken. Als jij het verschil niet weet tussen een opvoedkundige tik (bijvoorbeeld op de vingers) en een mep,.....dan doe je het verkeerde beroep en mag dat best gezegd worden. Zou mooi zijn als een chirurg het verschil niet weet tussen een arm en een been transplantatie, immers gaat er bij beiden een ledemaat af.

En wat is voor jou het verschil?

En nogmaals, mijn beroep heeft er HELEMAAL NIETS mee te maken. Ik werk niet als leraar of leider in de kinderopvang of ergens anders waar ik met kinderen te maken heb. De enige kinderen waar ik mee te maken heb zijn mijn eigen.
Dus nogmaals, wat doet mijn beroep er toe?

quote:

Op zondag 12 februari 2012 19:29 schreef Gia het volgende:
Sorry hoor, maar jij legt me woorden in de mond die ik niet gezegd (geschreven) heb. Jij leest schijnbaar andere dingen tussen de regels dan ik zeg. Ik zeg nergens dat een opvoeding zonder tik niet zou kunnen slagen. En ik zeg ook nergens dat een mislukte opvoeding te wijten is aan het gebrek aan slaag. Ik ben tegen slaan. Een tik (op de vingers of tegen de pamper) is geen slaag.

Ik leg je helemaal geen woorden in de mond: je zegt het zelf.
Jij geeft zelf aan dat je het eens bent met Maron, die zegt dat een te zachte opvoeding leidt tot disrespect. Dus, jij bent van mening dat een harde opvoeding nodig is. Ik leg je geen woorden in de mond, je zegt het zelf.

quote:

Dus, als een leraar een kind oppakt om het de klas uit te zetten en dat kind rukt zich los, dan mag de leraar het niet stevig bij de armen pakken om het de klas uit te krijgen, want stel je voor dat dit blauwe plekken achterlaat. Je hebt kinderen die echt gewoon zo losgeslagen zijn dat de leraar ze wel hard aan moet pakken. En nee, dan heb ik het niet over slaan of een tik geven, maar wel bij de arm pakken. En ook dat wordt al als mishandeling gezien.

Ah, kijkm, nu komen we bij de nuance. Een kind bij de arm pakken om het de klas uit te zetten, ja, daar heb ik niet zo'n probleem mee. Maar het gaat hier om een tik/mep. Dat is een andere situatie, net zoals jouw voorbeeld dat je een klap op je kont kreeg omdat je was gestopt met adem halen. Dan is die tik wel gerechtvaardigd natuurlijk, maar laat duidelijk zijn dat hij dan niet wordt toegepast als strafmiddel.

quote:

Heb je van die onopgevoede krengen en krijgt de leraar te horen dat hij geen overwicht heeft.
Dat ouders verdomme hun kroost leren luisteren, i.p.v. altijd maar een tegenwoord geven.

Dat kan dan wel zo zijn, maar het feit dat er ouders zijn die niet kunnen opvoeden heeft niets te maken met het toegeven aan de neiging om een kind via een tik tot de orde te roepen. De ouders in kwestie zullen dat nl. ook niet doen.
Nogmaals, en het is al zo vaak gezegd, er is een nog een heel grote afstand tussen je kind domweg niet opvoeden (jouw voorbeeld hierboven gequoot) en je kind met fysieke afstraffing opvoeden.

quote:

Kinderen zijn tegenwoordig zo brutaal als de neten. Totaal geen ontzag voor de leerkracht.

Ook een lekkere onderbuikmededeling... begrijpelijk misschien als je ziet welke incidenten er tegenwoordig in het nieuws komen, maar er is geen officieel cijfer wat aantoont dat het nu erger is dan eerder in de geschiedenis. En nogmaals: het gebrek aan ontzag voor de leerkracht danwel de brutaliteit van de kinderen van tegenwoordig, is niet het gevolg van het ontbreken van die opvoedkundige tik, maar van het ontbreken van opvoeding [sic].

quote:

Ik zeg nergen dat meppen moet of nodig is.

Je bent het anders wel eens met iemand die beweert dat je zonder een harde opvoeding geen respect bij kinderen kweekt.

quote:

Ouders die er vrijwel nooit zijn, en ja, je hebt ouders die beide 40 uur per week werken, gaan niet hun schaarse qualitytime gebruiken voor een donderpreek omdat kindlief op school fikkie heeft gestookt. Nee, de leraar moet dat maar oplossen. De school moet de kinderen maar opvoeden. Right.

Helemaal met je eens dat je kinderen genoeg en de juiste aandacht moet geven. Maar houd je er ook rekening mee dat het nou eenmaal soms nodig is dat je veel moet werken om rond te kunnen komen? En dan nogmaals, die situatie verandert opeens niet als de kinderen in kwestie geslagen mogen worden.

quote:

Opvoeden is de taak van de ouders. Ook als je maar zo weinig tijd met je kind door kunt brengen.

Ja, klopt.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 00:25 schreef Svarabhaktivocaal het volgende:
Precies. De opvoedkundige, corrigerende tik wordt met het grootste gemak in één categorie geplaatst met stelselmatig slaan en lijfstraffen uitdelen.

Definieer jij eens goed, zonder grijs gebied, het verschil? In juridisch sluitende termen aub zodat het in het wetboek kan worden opgenomen.

quote:

Kijk, daar is weer zo'n voorbeeld. De corrigerende tik wordt 'opgewaardeerd' naar het 'slaan van kinderen', zonder enige ruimte voor nuance.

Breng jij die nuance maar eens aan.

quote:

Sorry, maar dit lijkt me dus grote onzin. Kinderen zijn wel degelijk vervelend. Dat is gewoon een gegeven. En als je kinderen opvoedt, moeten ze leren luisteren. Een corrigerende tik als onderdeel van de opvoeding hoeft beslist niet op onmacht van de ouders te duiden. Dat is wat anderen ervan willen maken.

Helaas is dit een teken aan de wand: de tik is HET bewijs van onmacht.
Begrijp me goed: ik kan heel goed voorstellen dat een ouder, tot het ergste gekweld op een moment een tik geeft. Dat ik dat begrijp wil niet zeggen dat ik het goedkeur, maar ik kan me zomaar voorstellen dat het mij in de toekomst ook een keer overkomt. Als je de tik nodig hebt als integraal onderdeel van de opvoeding dan heb je onvoldoende door hoe een kind zich ontwikkelt.

Slaad helemaal nergens ob

Hoho, ik schilder de tik niet af als hardcore kindermishandeling, noch acht ik mij superieur omdat ik mijn kinderen niet sla.

En jij zegt dat de wet voldoende mogelijkheden biedt om kindermishandeling aan te pakken.
Punt is juist (en dat probeer ik al meerder keren aan te tonen) dat er juridisch geen goede scheiding is aan te brengen tussen 'hardcore' mishandeling en 'de tik'. Dat is per definitie niet mogelijk omdat het gebied te grijs is.

Ik zeg ook niet dat je kind continu voor elk wissewasje op de gang zetten, het juiste alternatief is. Dat is even laakbaar, vanuit het oogpunt van ontwikkeling en (psychologische) schade als tikken.
Wat ik aangeef, is dat opvoeden op een andere manier ook kan zonder dat je als ouder het overwicht verliest danwel in discussie hoeft te gaan met je kind.

In plaats van dat je afgeeft op iedereen die zijn kinderen onder de duim weet te houden zonder de fysieke daad daarin, kun je je ook afvragen hoe je het zelf anders kan doen.

Maar ja. Die zelfreflectie doet pijn zeker?

quote:

Op maandag 13 februari 2012 09:58 schreef lipper het volgende:
Slaad helemaal nergens ob

Goede argumentatie, mooi taalgebruik

Een tik (lees: klets op de broek met de platte hand) doet niet eens pijn. Ik kan me dat nog herinneren uit mijn eigen peutertijd. Het gaat puur om het effect, en dat werkt.

Een draai om de oren voelt een kind ook helemaal niks van. Hoe hard je ook draait.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 11:14 schreef Svarabhaktivocaal het volgende:
Nee hoor, aangezien ik geen kinderen heb. Maar als ik ze wel had, zou er in de opvoeding zo nu en dan best eens een corrigerende tik aan te pas kunnen komen. Worden ze niet minder van.

Ik had al zo'n idee. Zeggen te weten hoe je een kind moet opvoeden terwijl je er zelf geen hebt.

Heel begrijpelijk hoor, en ik had 5 jaar geleden ook nog wel enigszins een idee over hoe ik mijn kinderen (als ik die zou hebben) zou gaan opvoeden.
Maar inmiddels heb ik er 2 en er zijn al heel wat opvoedkundige ideeën volledig ineengestort wegens 'leuk idee maar onuitvoerbaar'.

quote:

En waarom zou ik het anders willen doen? Waarom zou ik verantwoording schuldig moeten zijn aan de ik-sla-mijn-kind-niet-brigade? Kan ik die ouders ook ter verantwoording roepen voor de psychologische schade die langdurige-op-de-gang-plaatsing bij hun kinderen teweeg brengt?

En waarom zou ik dan verantwoording verschuldigd zijn tegenover hen die beweren dat je zonder tikken geen kind kunt opvoeden?
Het gaat niet om verantwoording voor je keuze afleggen, het gaat om inzicht verkrijgen over wat de gevolgen zijn. Daar gaat het topic over uiteindelijk, over dat onderzoek wat in de OP staat...

quote:

Met je fixatie op het lichamelijke, fysieke aspect, lijk je gemakkelijk te vergeten dat je een kind ook geestelijk kunt mishandelen. En dat je daar precies dezelfde discussie hebt. Zo nu en dan een kind kortstondig op de gang zetten is wat anders dan een kind dagelijks uren afzonderen.

Nee hoor, ik vergeet helemaal niet dat een kind ook geestelijk mishandeld kan worden. Dat is even erg als lichamelijk, maar het topic gaat nou eenmaal over het bezigen van (gepast?) fysieke maatregelen om een kind te corrigeren.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 11:21 schreef Worteltjestaart het volgende:
Ik had al zo'n idee. Zeggen te weten hoe je een kind moet opvoeden terwijl je er zelf geen hebt.

Heel begrijpelijk hoor, en ik had 5 jaar geleden ook nog wel enigszins een idee over hoe ik mijn kinderen (als ik die zou hebben) zou gaan opvoeden.
Maar inmiddels heb ik er 2 en er zijn al heel wat opvoedkundige ideeën volledig ineengestort wegens 'leuk idee maar onuitvoerbaar'.

Iemand die wel kinderen heeft, heeft de wijsheid ook niet in pacht. Wellicht is een kinderloze beter aangezien die bij het straffen zelf niet emotioneel betrokken is.
Daarbij, jij anticipeert op jouw kinderen, op jouw manier... dat is geen maatstaf voor kinderen opvoeden in het algemeen.

Daarom kinderen straffen met een opgevoerde elektrische vliegenmepper tegen de tong, bovenlip en vingertoppen.
Brengt de boodschap goed over en laat geen blauwe plekken achter.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 12:06 schreef Wapperbaard het volgende:
Daarom kinderen straffen met een opgevoerde elektrische vliegenmepper tegen de tong, bovenlip en vingertoppen.
Brengt de boodschap goed over en laat geen blauwe plekken achter.

Waterboarden!!

quote:

Op maandag 13 februari 2012 12:07 schreef Ronnie_bravo het volgende:

[..]

Waterboarden!!

Bij waterboarden moet je wel goed weten waar je mee bezig bent hoor want het kan zo fout gaan.
Die CIA gasten krijgen er een speciale geheime opleiding voor en dan gaat het alsnog wel eens mis.
Een goede straf in hetzelfde kader zonder onnodig risico is geluidstherapie.
Na een paar uurtjes opsluiting in een pikdonkere kamer met een koptelefoon op die het geluid van huilende babies of metal muziek achterstevoren afspeelt heeft je kind geen Derek Ogelvie meer nodig.

[ Bericht 8% gewijzigd door Wapperbaard op 13-02-2012 12:33:33 ]

quote:

Op maandag 13 februari 2012 12:17 schreef Wapperbaard het volgende:

[..]

Bij waterboarden moet je wel goed weten waar je mee bezig bent hoor want het kan zo fout gaan.
Die CIA gasten krijgen er een speciale geheime opleiding voor en dan gaat het alsnog wel eens mis.
Een goede straf in hetzelfde kader zonder onnodig risico is geluidstherapie.
Na een paar uurtjes opsluiting in een pikdonkere kamer met een koptelefoon op die het geluid van huilende babies of metal muziek achterstevoren afspeelt heeft je kind geen Derek Ogelvie meer nodig.

LOL

Of elke minuut een druppel op het hoofdje laten vallen, op dezelfde plek, kunnen ze ook niet tegen. Dat zal ze leren met hun verfvingers op mijn nieuwe overhemd te zitten

Precies.
Daarom zijn Aziaten zo gedisciplineerd.
Die weten al duizenden jaren met welke technieken je een kind goed opvoedt.
Starcraft spelers op wereldniveau krijg je niet zonder tough love.

Een kind ga je geen tik geven. Maar wel dusdanig aangeven dat het verkeerd zit en streng aanspreken. Als het ziet dat je boos/serieus bent, is dat al genoeg.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 12:45 schreef Wapperbaard het volgende:
Precies.
Daarom zijn Aziaten zo gedisciplineerd.
Die weten al duizenden jaren met welke technieken je een kind goed opvoedt.
Starcraft spelers op wereldniveau krijg je niet zonder tough love.

Vier jarig kindje met -13 door de sneeuw laten lopen. Krijgt ie karakter van.

quote:

Op maandag 13 februari 2012 12:56 schreef jcdragon het volgende:
Een kind ga je geen tik geven. Maar wel dusdanig aangeven dat het verkeerd zit en streng aanspreken. Als het ziet dat je boos/serieus bent, is dat al genoeg.

Batman heeft gezworen nooit te doden maar denk je dat hij het geboefte van Gotham de baas kon zonder wat botten te kraken?!
Wat ga je doen als je pacifistische tactiek zo effectief blijkt als een fles wasbenzine tegen een woningbrand?
Je hebt reeds vers geworpen excrement op je gezicht en het kind beklimt met afgunst voor de wetten van Newton een wasrek zoals King Kong het Empire State Building besteeg, onderwijl abusievelijke toespelingen over je seksuele geaardheid lancerend.
Terwijl het hoongelach in je oren galmt realiseer je je met een zinkend gevoel dat je de controle over deze titanenstrijd aan het verliezen bent.
Wat ga je doen!?!