Achterlijkheid op het werk.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 18:47 schreef Mwanatabu het volgende:
In de categorie onprofessioneel gekut van parttimers:

-Een schijtduur gespecialiseerd verhuisbedrijf inhuren
-De datum niet doorgeven aan de te verhuizen afdeling zelf
-Op de dag van de afspraak lekker vrij hebben
-De medewerkers voor een voldongen feit stellen op de dag zelf
-In de telefoon krijsen dat ze je hele vrije dag nu verpest hebben

Omg.

Ooit een pollepel gepakt om hem te vullen met frituurvet dat 175 graden was. Toen de klant dat zag wou hij me ineens niet meer aanvallen.

Tokkievolk in de bouwvak

Goed topic, leuk om te lezen !!

Sommig volk .... kan ook genoeg bedenken, werk in een personeelsrestaurant dus dan weet je het wel wel voornamelijk kleinigheidjes

Goed topic.

kassa-medewerkers... dat het saai is, betekent niet dat je niet op hoeft te letten...

vrijdag / zaterdag-avond, nog even snel een krat bier aanslepen omdat er voor gedronken moet worden. Sta je alleen met een krat aan de kassa. Nu zou ik extra product kunnen kopen om op de band te zetten, of het flesje op de band kunnen zetten, maar die gaat gegarandeerd gebliept worden, waardoor de rest van de krat een probleem wordt. Nu kom ik aanlopen, band is bijna leeg, niemand achter me. Ik zet de krat aan de grond, balkje 'achter me', schuif hem nog 2x naar voren voor ik aan de beurt ben. Ondertussen zijn mensen achter me aangesloten.

Ik ben aan de beurt, kassa-medewerker haalt balkje weg, ik zeg 'alleen deze krat', krat wordt ingevoerd. Vervolgens wordt het volgende product van de band geraapt, alsof het bij mij hoort. Eens was ik te laat met het tegenhouden, bleek persoonlief niet te mogen annuleren, wordt er iemand bijgeroepen met 'de sleutel', maar die vond het belangrijker om eerst iets anders te doen.

Welk deel van: 'er stond 1 persoon achter me, die heb je alles op de band kunnen zien zetten' en 'alleen deze krat' snapt niemand? Vroeger schaamde ik me voor de mensen achter me die stonden te wachten, alsof ik een lastige klant ben, tegenwoordig gaan de kassa-medewerkers maar lekker door de grond, al leren ze het nooit

Ik was dus eerste jaar verpleegkundige, en moest nog leren wassen enzo. Als 16 jarige knul sta je bij zo'n omatje op de kamer.... Opzich al best genant . Ah fijn dan komt het moment daar... dat het geslachtsdeel ook gewassen moet worden... Mijn begeleider komt een stapje naar voren om hét nog net iets beter te kunnen zien. En jawel hoor ze zei dood leuk dat ik het fout deed en ging het opnieuw bij die mevrouw doen

quote:

Op zondag 22 augustus 2010 18:33 schreef Id_do_her het volgende:
Nu schiet me iets te binnen. Ik werkte ooit bij een Edah ( ) en daar hadden we echt leuk personeel waar je ook weleens mee mocht dollen.

Was er een keer een vulploegleider een heel schap vol aan het stapelen met wijnflessen, schiet zo'n schap opeens een tandje omlaag waardoor die een kwartslag naar beneden kwam te staan. Hij stond in het midden van een 'waterval' van wijnflessen en probeerde dat schap terwijl al die flessen vielen nog omhoog te duwen, dat mocht helaas niet baten.

Ik stond in dezelfde gang en er was een overstroming aan rode wijn. Hij staat er nog, draait om, kijkt me even aan en zegt heel droog: "Sodeju...".

Zo heb ik in mijn jongere jaren als vakkenvuller ooit eens drie hekkarren met kratten cola van een laadklep zien lazeren. Dat geeft ook zootje kan ik je vertellen. Om over de plak + wespen maar niet te spreken

[ Bericht 0% gewijzigd door AgLarrr op 20-09-2010 18:44:33 ]

En dit was view 10000

Met een sletje uit het callcentre op de wc afgesproken en tekeer gegaan, ze wilde alleen niet neuken omdat haar pauze voorbij was.

quote:

Op maandag 20 september 2010 01:11 schreef mike-amersfoort het volgende:
kassa-medewerkers... dat het saai is, betekent niet dat je niet op hoeft te letten...

vrijdag / zaterdag-avond, nog even snel een krat bier aanslepen omdat er voor gedronken moet worden. Sta je alleen met een krat aan de kassa. Nu zou ik extra product kunnen kopen om op de band te zetten, of het flesje op de band kunnen zetten, maar die gaat gegarandeerd gebliept worden, waardoor de rest van de krat een probleem wordt. Nu kom ik aanlopen, band is bijna leeg, niemand achter me. Ik zet de krat aan de grond, balkje 'achter me', schuif hem nog 2x naar voren voor ik aan de beurt ben. Ondertussen zijn mensen achter me aangesloten.

Ik ben aan de beurt, kassa-medewerker haalt balkje weg, ik zeg 'alleen deze krat', krat wordt ingevoerd. Vervolgens wordt het volgende product van de band geraapt, alsof het bij mij hoort. Eens was ik te laat met het tegenhouden, bleek persoonlief niet te mogen annuleren, wordt er iemand bijgeroepen met 'de sleutel', maar die vond het belangrijker om eerst iets anders te doen.

Welk deel van: 'er stond 1 persoon achter me, die heb je alles op de band kunnen zien zetten' en 'alleen deze krat' snapt niemand? Vroeger schaamde ik me voor de mensen achter me die stonden te wachten, alsof ik een lastige klant ben, tegenwoordig gaan de kassa-medewerkers maar lekker door de grond, al leren ze het nooit

En 1 flesje uit het kratje halen en op de band zetten was zeker te moeilijk.

quote:

Op maandag 20 september 2010 18:19 schreef AgLarrr het volgende:

[..]



Zo heb ik in mijn jongere jaren als vakkenvuller ooit eens drie hekkarren met kratten cola van een laadklep zien lazeren. Dat geeft ook zootje kan ik je vertellen. Om over de plak + wespen maar niet te spreken

Och ik ook wel maar dan met een container wijn. Chauffeur rijdt die containers richting laadklep, ik sta er bij om kwart voor negen, gaar als wat.

Opeensde chauffeur: "Ho...Ho....HOOOO!!" rijdt die container vol met wijn en andere dranken in glazen flessen gewoon van die laadklep af. Overal glas en een intense wijnlucht, lekker begin van de dag was dat.

Nog een paar uit de supermarkt wereld:
-Gouden retail customer quote:"Hoezo hebben jullie dat product niet? Ik koop hem hier altijd/al jaren!!'

-Keuringsdienst van waren over de vloer gehad tijd geleden, producten waren niet in orde. Onaangekondigde herkeuring als gevolg. Resultaat: Rookworst en babyvoeding van meer dan 1 jaar over datum in het schap . En maar hameren dat we door moeten werken en dat we snel moeten vullen. Blijkbaar heeft inkoopbeleid ook nog nooit van voorraadbeheer gehoord.

Van een 4 sterren winkel naar een 3 sterren winkel. Hij gaat lekker jongens..........

-Fulltime werken in de supermarkt, iedere dag dezelfde levensloze klanten die: GOEDEMORGEN zeggen (zo troosteloos dat ze om 07:00 al op het parkeerterrein rondlopen terwijl om 08:00 de winkel open gaat)

-0 uren contract, Afgelopen zomervakantie, 3 kwart vulploegers wordt vrijgegeven. Gevolg: Darker68 van 4 uren in de week naar 28 uur in de week, iedere dag werken. Zou je toch zeggen: Boeien je hebt toch vakantie? Dan kan je toch lekker geld verdienen? Ja maar wel dat het mij gevraagd wordt welke dagen ik extra kan werken en niet onder het mom van we plannen je in en je KOMT MAAR GEWOON

-Mensen die eruit naaien nadat ze iets kapot hebben laten vallen, of dat ze erbij staan en geen excuus of iets dergelijks aanbieden. Of dat er andere mensen (meestal bejaarden) die dan van die k*t opmerkingen maken van:'Je moet het ook in het vak afvullen en niet op de grond gooien! '
(Nek omdraai moment van die seniors )

-"Altijd het zelfde hier, de producten zijn niet op voorraad, is het weer uitverkocht bla bla bla, ik ga naar de (vul supermarkt naam hier in)"

-Vorige keer: Ik tilde zes treën op (redelijk zwaar) vraag ik aan een klant of hij even uit de weg kan gaan (AUB) omdat ik die dingen in mijn kar wil leggen, komt er een hele discussie voorbij:"Nou eigenlijk niet want klant is koning bla bla"
(Ok dacht ik hij opent het vuur dan kan ik ok, knallen maar!) Ik zei:"Tja meneer ik zal de winkel toch bij moeten vullen anders zult u hier alleen lege schappen treffen, en dat lijkt me toch zeer spijtig voor u. "Nee zo moet je het niet zien bla bla bla......
Later begon hij ook al tegen mijn collega te bakkesen vanwege een product dat dat er niet was :S

Sommige mensen die hebben echt een drive om iemand is lekker flink de les te lezen/uit te kafferen/af te zeiken you name it terwijl als dat met hun gebeurd, dan kan gewoon niet!

Mijn werk periode:

Vakantiebaan:
- klanten die met je proberen te flirten / vette knipoog geven terwijl vrouwlief er naast staat en kijkt alsof ze jou wil vermoorden (yay vieze mannetjes...)
- een junk die vlak toen we sloten nog binnenrende (terwijl de lichten al uit waren achterin en de kassa's werden terugbracht naar de kluis) en schreeuwde dat ze kersen moest hebben
- mensen die denken dat een kassierster die het werk doet als vakantiebaantje heel dom en lui is en daar ook opmerkingen over maken

Baan (inkoopafdeling bedrijf)
- klanten die mails sturen naar de inkoop afdeling terwijl ze het met de verkoopafdeling / klantenservice moeten regelen en je de huid volschelden wanneer je ze vriendelijk doorverwijst
- manager die eerst met je flirt en daarna je ontslaat wanneer je zegt dat je absoluut geen interesse hebt.

Leuke werk ervaring!

Valt me op dat het vooral vrouwen zijn die hier posten.

Vrouwen

Hier net:

Er is nieuwe software geïnstalleerd en de oude lullen hebben het er maar moeilijk mee om er mee om te gaan. Ik zei gisteren: "Ach dat is een kwestie van gebruiken en oefenen, voor je het weet ben je gewend.", de reacties waren allemaal zeikerig naar mij toe en ik probeerde uit te leggen hoe het in elkaar steekt en kreeg ik juist gezeik van de oude lullen.

Komt net de baas binnen en toen hadden ze het even over de nieuwe software, baas: "Ja maar dat is wennen, komt vanzelf." reactie van de oude lullen: "Ja klopt, we moeten goed wennen, we zullen wennen, wennen moeten we inderdaad."

Zeker omdat ik het zei was het gezeik en als het van de baas komt is het wel goed.

Kutratten hier.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 10:00 schreef Id_do_her het volgende:
Hier net:

Er is nieuwe software geïnstalleerd en de oude lullen hebben het er maar moeilijk mee om er mee om te gaan. Ik zei gisteren: "Ach dat is een kwestie van gebruiken en oefenen, voor je het weet ben je gewend.", de reacties waren allemaal zeikerig naar mij toe en ik probeerde uit te leggen hoe het in elkaar steekt en kreeg ik juist gezeik van de oude lullen.

Komt net de baas binnen en toen hadden ze het even over de nieuwe software, baas: "Ja maar dat is wennen, komt vanzelf." reactie van de oude lullen: "Ja klopt, we moeten goed wennen, we zullen wennen, wennen moeten we inderdaad."

Zeker omdat ik het zei was het gezeik en als het van de baas komt is het wel goed.

Kutratten hier.

Typisch zoiets, dat 'bruine arm' gedrag. Ik ben zelf ook iemand die zegt waar het op staat, ook tegen een leidinggevende of werkgever. Ik heb een ontiegelijke hekel aan collega's die op het werk niks doen dan klagen, maar ondertussen ongelofelijk slijmen bij de leidinggevende / werkgever. En dat zijn veel mensen.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 04:47 schreef CaptainObvious. het volgende:
Valt me op dat het vooral vrouwen zijn die hier posten.

Vrouwen

Komt omdat ze werken, moet je ook eens proberen

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 10:31 schreef Tuvai.net het volgende:

[..]

Typisch zoiets, dat 'bruine arm' gedrag. Ik ben zelf ook iemand die zegt waar het op staat, ook tegen een leidinggevende of werkgever. Ik heb een ontiegelijke hekel aan collega's die op het werk niks doen dan klagen, maar ondertussen ongelofelijk slijmen bij de leidinggevende / werkgever. En dat zijn veel mensen.

De keizer van die mensen zit hier. Gedraagt zich als het mannetje van het bedrijf, past zijn mening altijd aan aan de situatie en als hem iets niet lukt of hij iets niet weet is het onzin. _

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 10:00 schreef Id_do_her het volgende:
Hier net:

Er is nieuwe software geïnstalleerd en de oude lullen hebben het er maar moeilijk mee om er mee om te gaan. Ik zei gisteren: "Ach dat is een kwestie van gebruiken en oefenen, voor je het weet ben je gewend.", de reacties waren allemaal zeikerig naar mij toe en ik probeerde uit te leggen hoe het in elkaar steekt en kreeg ik juist gezeik van de oude lullen.

Komt net de baas binnen en toen hadden ze het even over de nieuwe software, baas: "Ja maar dat is wennen, komt vanzelf." reactie van de oude lullen: "Ja klopt, we moeten goed wennen, we zullen wennen, wennen moeten we inderdaad."

Zeker omdat ik het zei was het gezeik en als het van de baas komt is het wel goed.

Kutratten hier.

Jij bent een collega van mij geloof ik. Ik heb ook zo'n oude lullenclub én een nieuw systeen waar ze de hele dag over klagen

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 10:42 schreef -Miauw- het volgende:

[..]

Jij bent een collega van mij geloof ik. Ik heb ook zo'n oude lullenclub én een nieuw systeen waar ze de hele dag over klagen

Exact dat. Trieste ouwetjes die niet mee kunnen komen.

Ik begreep het aanvankelijk wel dat ze er wat moeite mee kunnen hebben en ik wilde ze ook helpen door het te laten zien of helpen met begrijpen van de nieuwe software, maarja, ik ben 22 en dan mag ik het natuurlijk niet weten als zij het niet weten, dus werd ik maar weer afgewimpeld om de kostbare ego's te waarborgen.

Een aantal jaar geleden voor een klant een website ontwikkeld. Werkte uitstekend. In Firefox en Internet Explorer. Toen ik naar die klant toe ging voor een coaching dag werd ik verwelkomt door een hoge piet, een midden piet en een systeembeheer piet.

Ik dacht. "O god... the shit has hit the fan". Na wat geneuzel over kleine puntjes die ik binnen een half uurtje had kunnen oplossen, kwam de systeembeheer piet aanzetten met wat hij wel het meest erge vond.

Hij had screenshots gemaakt van de website. Een in IE en een in Firefox. En die had hij over elkaar heen gelegd. ER ZATEN SOMS ETTELIJKE PIXELS VERSCHIL IN!!!! Het was erg onprofessioneel, en daardoor hadden ze ook geen vertrouwen meer in de techniek. .

Dank zij de "klant is god" filosofie die we aanhouden hebben we het recht getrokken. Maar dat kost meer moeite dan dat je zou denken. .

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 10:54 schreef Naj_Geetsrev het volgende:
Een aantal jaar geleden voor een klant een website ontwikkeld. Werkte uitstekend. In Firefox en Internet Explorer. Toen ik naar die klant toe ging voor een coaching dag werd ik verwelkomt door een hoge piet, een midden piet en een systeembeheer piet.

Ik dacht. "O god... the shit has hit the fan". Na wat geneuzel over kleine puntjes die ik binnen een half uurtje had kunnen oplossen, kwam de systeembeheer piet aanzetten met wat hij wel het meest erge vond.

Hij had screenshots gemaakt van de website. Een in IE en een in Firefox. En die had hij over elkaar heen gelegd. ER ZATEN SOMS ETTELIJKE PIXELS VERSCHIL IN!!!! Het was erg onprofessioneel, en daardoor hadden ze ook geen vertrouwen meer in de techniek. .

Dank zij de "klant is god" filosofie die we aanhouden hebben we het recht getrokken. Maar dat kost meer moeite dan dat je zou denken. .

Herkenbaar + 1. Ik maak zelf de layouts altijd 'liquid' zodat en pixel verschil op sommige plekken geen kwaad kan. Denk aan marges tussen paragrafen, koppen en lijstjes. Voor de rest heb ik een klein disclaimertje waar ik uitdrukkelijk in vermeld voor welke browsers (en vooral welke versies) ik de website 'toonbaar' maak. In de regel zijn al mijn layouts browser-onafhankelijk en werken ze onder alle omstandigheden, maar je zult maar nét weer zo'n malloot hebben met een of andere verouderde variant van een exotische browser.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 10:45 schreef Id_do_her het volgende:

[..]

Exact dat. Trieste ouwetjes die niet mee kunnen komen.

Ik begreep het aanvankelijk wel dat ze er wat moeite mee kunnen hebben en ik wilde ze ook helpen door het te laten zien of helpen met begrijpen van de nieuwe software, maarja, ik ben 22 en dan mag ik het natuurlijk niet weten als zij het niet weten, dus werd ik maar weer afgewimpeld om de kostbare ego's te waarborgen.

Ook herkenbaar
Oh, het zijn echt dino's hoor, ze weten ontzettend veel, die wandelende archiefkasten. Maar zodra er maar een klein spankje verandering in het werk komt beginnen ze gelijk te mekken ik word er niet goed van.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 11:19 schreef -Miauw- het volgende:

[..]

Ook herkenbaar
Oh, het zijn echt dino's hoor, ze weten ontzettend veel, die wandelende archiefkasten. Maar zodra er maar een klein spankje verandering in het werk komt beginnen ze gelijk te mekken ik word er niet goed van.

Zeer herkenbaar. Nu is het een hele omschakeling naar een andere softwarepakket. En ook mening en feit niet uit elkaar kunnen houden:

"Het is gewoon onlogisch!!"

Natuurlijk, als je iets niet beheerst en je begint net te ontdekken en proberen is het niet zo raar dat iets onlogisch aanvoelt.

Maarrr, als de baas in de buurt komt trekt niemand zijn mond open en geeft geen weerwoord op de woorden van de baas.

quote:

Op dinsdag 21 september 2010 10:15 schreef Id_do_her het volgende:

[..]

Och ik ook wel maar dan met een container wijn. Chauffeur rijdt die containers richting laadklep, ik sta er bij om kwart voor negen, gaar als wat.

Opeensde chauffeur: "Ho...Ho....HOOOO!!" rijdt die container vol met wijn en andere dranken in glazen flessen gewoon van die laadklep af. Overal glas en een intense wijnlucht, lekker begin van de dag was dat.

Haha, wijn is heel erg inderdaad. Dat stinkt zo ontzettend. Een collega van me heeft ook wel eens een container met kratten bier in de vriezer gezet. Drie keer raden wat je dan de volgende dag aantreft. Ook geen pretje..

Diezelfde collega was ook niet helemaal helder trouwens. We kregen op een gegeven moment voor een promo actie 30+ containers Amstel binnen (voor de meelezende leek, één container bevat 28 kratten bier, en 30 * 28 is 840). Hij heeft AL die containers afgestapeld in het magazijn - om ruimte te besparen zei 'ie zelf. God wat een heisa om al die zooi op de winkelvloer te krijgen..

'Veteranen' op het werk zijn sowieso verschrikkelijk als jonge medewerker. Hoe goed je ook bent, je zult nooit serieus genomen worden en ze weten het toch altijd beter, want "vroegâh"...

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 11:30 schreef AgLarrr het volgende:

[..]

Haha, wijn is heel erg inderdaad. Dat stinkt zo ontzettend. Een collega van me heeft ook wel eens een container met kratten bier in de vriezer gezet. Drie keer raden wat je dan de volgende dag aantreft. Ook geen pretje..

Diezelfde collega was ook niet helemaal helder trouwens. We kregen op een gegeven moment voor een promo actie 30+ containers Amstel binnen (voor de meelezende leek, één container bevat 28 kratten bier, en 30 * 28 is 840). Hij heeft AL die containers afgestapeld in het magazijn - om ruimte te besparen zei 'ie zelf. God wat een heisa om al die zooi op de winkelvloer te krijgen..

Jezus, die bevroren biermassa.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 11:30 schreef Tuvai.net het volgende:
'Veteranen' op het werk zijn sowieso verschrikkelijk als jonge medewerker. Hoe goed je ook bent, je zult nooit serieus genomen worden en ze weten het toch altijd beter, want "vroegâh"...

Hier ben ik ook achter gekomen inderdaad. Maarja, als er weer eens crisis is met computers, printers, machines of software komen ze wel naar mij toe.

M'n vriendin had een akkefietje.
Ze had twee leidinggevenden, een teamcoach en een behandelcoordinatrice. Die behandelcoordinatrice was ze al voor gewaarschuwd door collega's. Type dat roddelt, mensen tegen elkaar uitspeelt en simpelweg liegt over haar eigen fouten. Daardoor is mijn vriendin altijd correct maar met gepaste afstand tegen haar geweest. Professioneel dus.

Eind van verleden jaar kreeg ze een eindejaarsgesprek van de teamcoach. Alles piekfijn op orde. Ja, ze mocht meer uren gaan draaien en ja, ze mocht op kosten van haar werk een verdere opleiding volgen.

Twee dagen later (letterlijk!) contractbeoordeling met coach en coordinatrice. Haar contract werd niet verlengd. Als je de twee beoordelingen naast elkaar legde, verschilde ze als dag en nacht. Sorry, je past niet in het team. Je functioneert niet goed. Nooit eerder heeft ze ook maar enigszins klachten gekregen of hier eerdere signalen over ontvangen. Maar einde contract dus de groeten.

Ontknoping kort samengevat: advocaat in de arm genomen en uiteindelijk met excuses van de hoogste directeur een jaar doorbetaald gekregen om ander werk te zoeken.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 11:53 schreef LostFormat het volgende:
Ontknoping kort samengevat: advocaat in de arm genomen en uiteindelijk met excuses van de hoogste directeur een jaar doorbetaald gekregen om ander werk te zoeken.

Geloof je het zelf?

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 12:40 schreef goofy_goober het volgende:

[..]

Geloof je het zelf?

Denk je soms dat ik het uit m'n duim zuig?

dat van mij vind niet op het werk, maar op school plaats (ik ben 24, door niveau 3 en heb hiervoor al wel gewerkt).
zoals iedereen mischien wel weet kan je op je werk altijd een beetje klooje (websitjes bezoeken, ouwehoere met collega's, etc.). nou, ik ging er voor het gemak maar vanuit dat dat op school ook weer kon, want ja, zoveel werk krijg je niet (heb de opdrachten ook al af). maarja de school dacht daar anders over en nu mag ik na 3 weken op zoek naar een andere school waar ze minder zeiken.

quote:

Op vrijdag 20 augustus 2010 22:21 schreef Lotje-Plusone het volgende:
Oh zoveel meegemaakt dat is het fijne van in de zorg werken.
* Mannen die je lastig vallen (zuster ik het iets voor je)
* Beschuldigd worden van het stelen van geld (door een patient)
* Rollator die mijn schenen flink ramde (de vrouw was dement dus wist ook niet echt wat ze aan het doen was, maar het werd wel even zwart voor mijn ogen van de pijn)

je vergeet nog wat:
* een scootmobiel die te hard door de gang raast. Wanneer ik onze coureur er op wil aanspreken, raast hij naar me toe en remt om het laatste moment om stil te staan naast me: met het achterwiel precies op mijn voet.
* Beschuldigt worden van onzedelijkheden door een vrouw die ik aan het wassen was. Bij navraag bleek ze in het verzorgingstehuis waar zij verbleef dat ook gedaan te hebben bij twee verplegers. ( aanklagen that is ).
* Een glas met water willen vullen voor een mevrouw en voor de grap een gooi doen met het glas naar de dame. Bleek er WEL water in te zitten en ik kon mevrouw verschonen. Nooit geweten dat deze stille mevrouw zo hard kon vloeken .

quote:

Op zaterdag 11 september 2010 20:51 schreef -Miauw- het volgende:
Toen ik mijn zaterdagen nog werkend doorbracht bij de HEMA kwam er altijd een vrouwtje om 8 uur 's ochtends één brood afrekenen met 100 gulden. Er zat amper genoeg geld in om terug te geven dus als ik haar dan vroeg of ze het kleiner had reageerde ze altijd vinning:'Hoezo, het is toch geld?!"
Het hield pas op toen ik haar d'r geld terug begon te geven in muntjes

Zoiets heb ik ook ooit meegemaakt ja
Na overleg met teamleider extra muntgeld in de kassa gedaan om het ook voor elkaar te krijgen

Collega's die als de dag bijna is afgelopen met een spoedklus aankomen en bij je tafel gaan staan stressen, waardor je alsnog laat naar huis gaat. Terwijl diezelfde collega's om klokslag vijf uur ijn de auto op weg naar huis zitten en jou de rommel laten opruimen. Klootzakken.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 16:52 schreef goofy_goober het volgende:
Collega's die als de dag bijna is afgelopen met een spoedklus aankomen en bij je tafel gaan staan stressen, waardor je alsnog laat naar huis gaat. Terwijl diezelfde collega's om klokslag vijf uur ijn de auto op weg naar huis zitten en jou de rommel laten opruimen. Klootzakken.

Mijn baas doet dat nogal vaak.

quote:

Op vrijdag 24 september 2010 16:52 schreef goofy_goober het volgende:
Collega's die als de dag bijna is afgelopen met een spoedklus aankomen en bij je tafel gaan staan stressen, waardor je alsnog laat naar huis gaat. Terwijl diezelfde collega's om klokslag vijf uur ijn de auto op weg naar huis zitten en jou de rommel laten opruimen. Klootzakken.

Yup, ook weleens gehad. Collega in kwestie liet dingen drie weken op zijn bureau verpieteren om dan vrijdag om vijf voor vijf aan te komen hobbelen met dit "spoedje". Zelf ging hij naar huis natuurlijk, want maandag moest het op zijn bureau liggen!

Mijn vorige bazin moeten ze ergens opsluiten en de sleutel weggooien.

Ik liep al een tijdje met flinke pijn in mn schouder. Naar de dokter geweest enz enz. En ik moest me ziek melden omdat ik er niet mee kon werken. Ik woon om de hoek dus ipv bellen liep ik even binnen om het te melden.

Ik loop naar haar toe en vertel wat er aan de hand is. Begint dat wijf uit het niets te schreeuwen als een viswijf dat ik het niet kon maken, dat het belachelijk was en _{(ik citeer)} Hoe haal je het in je stomme kop om op dit moment ziek te worden.

Toen ik rustig probeerde te vertellen dat ik er ook niet om gevraagd had werd het geschreeuw hysterisch en was het gewoon niet te verstaan._{Misschien maar goed ook dat het niet verstaanbaar was.}

Uiteindelijk ben ik maar gewoon weg gelopen omdat er toch niks mee te beginnen was. En ik stond ondertussen ook te koken van woede. Het was weglopen of rammen. Weglopen leek me verstandiger.

Toen ik weer beter was kwam de aap uit de mouw.
Ze ging de volgende dag met vakantie en nog een collega lag ziek op bed. Dus ze moest op haar laatste dag voor de vakantie nog even hard werken en de stress niet aankon.

Tja vervelend dat je moet werken als je gewend bent te gaan en komen wanneer jij het tijd vind, anderen het werk te laten doen en jij lekker kan koffie drinken en rond commanderen.

De maand erna werd door dat voorval mn contract niet verlengd.
Als ik dat mens tegenkom ram ik alsnog dr kop achterstevoren, helaas is ze ondertussen ook weg bij het bedrijf.

Waarom heeft iedereen het over bedrijfsleiders? Het is toch bedrijflslijders.

[ Bericht 24% gewijzigd door wiltoyo op 24-09-2010 19:38:32 ]

De dag voor de vakantie krijg je een berg werk dat die dag echt af moet volgens de "opdrachtgevers"....komen dezelfde personen een uurtje later je vragen of je ook mee gaat om wat te gaan drinken want dat is zo gezellig om de dag voor de vakantie af te sluiten...NEE stelletje %&$&**^want jullie hebben me zoveel werk gegeven dat ik door moet werken (natuurlijk niet hardop omdat het de directeur en mijn directe baas betrof ). Maar echt....denken die lui niet na

Nog iemand iets leuks meegemaakt met de pinstoring van vandaag?!

Mijn leidinggevenden hebben er een handje van mijn postbakje vaak te doorzoeken, al dan niet met de goede bedoeling om er orde in te scheppen, maar goed dat is niet hun taak. Ik kan heus wel zorg dragen voor mijn postbakje en vind het niet prettig als men er in snuffelt.
Die leidinggevenden op hun plaats (wie kaatst kan de bal verwachten) laten ook allerlei gevoelige informatie liggen in hun eigen postbakje. Ik heb al meerdere functioneringsverslagen van mijzelf (en in theorie ook van collega's maar die eer houd ik aan mezelf) vóór het functioneringsgesprek in kunnen zien, waardoor ik alle punten van kritiek (gelukkig niet te veel ) uitgebreid kon weerleggen en verantwoorden, had me natuurlijk voorbereid aan de hand van hun rondslingerende papieren.

Verder staat er op intranet allerlei gevoelige informatie over financiën en privégegevens (NAW, salaris e.d.) van andere medewerkers, waar iedereen in kan. En praktisch alle aanstaande veranderingen / ontslagen etc. zijn wel ergens op een slingerend formulier te vinden.
Anderzijds, het zal er wel in meer bedrijven zo aan toegaan. Ik kan in sommige branches nog wel een beerput opentrekken maar dat doe ik maar niet

Oef, wat een wantoestand.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 00:06 schreef El_Liberaliste het volgende:
Mijn leidinggevenden hebben er een handje van mijn postbakje vaak te doorzoeken, al dan niet met de goede bedoeling om er orde in te scheppen, maar goed dat is niet hun taak. Ik kan heus wel zorg dragen voor mijn postbakje en vind het niet prettig als men er in snuffelt.
Die leidinggevenden op hun plaats (wie kaatst kan de bal verwachten) laten ook allerlei gevoelige informatie liggen in hun eigen postbakje. Ik heb al meerdere functioneringsverslagen van mijzelf (en in theorie ook van collega's maar die eer houd ik aan mezelf) vóór het functioneringsgesprek in kunnen zien, waardoor ik alle punten van kritiek (gelukkig niet te veel ) uitgebreid kon weerleggen en verantwoorden, had me natuurlijk voorbereid aan de hand van hun rondslingerende papieren.

Verder staat er op intranet allerlei gevoelige informatie over financiën en privégegevens (NAW, salaris e.d.) van andere medewerkers, waar iedereen in kan. En praktisch alle aanstaande veranderingen / ontslagen etc. zijn wel ergens op een slingerend formulier te vinden.
Anderzijds, het zal er wel in meer bedrijven zo aan toegaan. Ik kan in sommige branches nog wel een beerput opentrekken maar dat doe ik maar niet

Grappig ja, ik werk nu sinds 2 jaar bij mijn huidige werkgever waarvan 1 jaar bij de huidige BV en ik weet (onbedoeld) ook al de salarissen van zo'n 5 collega's En ik weet sinds kort ook dat mijn gelijke in Oostenrijk, waar ik dus het meest mee samenwerk ook, ongeveer 1000 euro meer verdient dan ik. Ach ja, leuke onderhandelingspositie aan het eind van het jaar zeggen we maar

Tof topic.... heb ik wat te lezen in de trein.

Ik werk voor een groepje samenwerkende bedrijven. Doe o.a. kantoorwerk voor eentje. Belt er een 'collega' van een van de andere bedrijven dat haar iphone het niet doet en ik vast wel weet hoe 'm weer aan de praat te krijgen. Echt....

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 09:08 schreef Fixers het volgende:
Tof topic.... heb ik wat te lezen in de trein.

Ik werk voor een groepje samenwerkende bedrijven. Doe o.a. kantoorwerk voor eentje. Belt er een 'collega' van een van de andere bedrijven dat haar iphone het niet doet en ik vast wel weet hoe 'm weer aan de praat te krijgen. Echt....

Of van die mensen die niet weten hoe het werkt en een email aan het hele bedrijf (1500 mensen) sturen dat hun la klem zit, of er ff iemand naar wil kijken

Computerbedrijf hier. Zowel collega's die goed hun best doen als afdelingshoofden die er de kantjes van aflopen. Technische dienst is zo'n afdeling. Afdelingshoofd deelt de vakantieplanning zo in dat alles elkaar overlapt, waardoor er weken tussen zitten dat 1 iemand zowel de balie, technische dienst als assemblage moet doen. Resultaat: Al een dikke maand hebben ze daar een achterstand van minimaal 3 weken. En afdelingshoofd gaat zelf rustig met vakantie. Nouja, thuis zitten, want niets geboekt ofzo.

Zelf heb ik mijn vakantie uitgesteld. Zou eigenlijk al vakantie gehad hebben, maar een collega hier werd 2 dagen voordat ik vakantie zou hebben opgenomen in het ziekenhuis, en om niet een een tyfusbende en met 2 overspannen collega's terug te komen, heb ik mijn vakantie maar uitgesteld (had ook verder niets geboekt dus was ook geen probleem). Staat het afdelingshoofd van td je raar aan te kijken als je dat zegt. Voelen ze zichzelf beledigd als je zegt dat ze als afdelingshoofd best verantwoording voor hun afdeling af kunnen leggen.

Maar als er dan stront aan de knikker is, en de directie er lucht van heeft gekregen en dus de druk ff wat op gaat voeren op td, en de manager daar zijn baantje aan een zijden draadje ziet bungelen, ja, dan is alles mogelijk natuurlijk. En dan komen ze ze zaakjes op je bureau leggen met de vraag of je die asjeblieft met spoed kan behandelen. Tja, ik zal kijken wat ik voor je kan doen, heb het zelf ook stervensdruk met een collega minder, en aangezien ik ook prioriteiten moet stellen kan het zijn dat het ff wat langer duurt. Geen 3 weken natuurlijk, maar wel lang genoeg om het hoofd van td ff goed te laten zweten

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 09:20 schreef Mwanatabu het volgende:

[..]



Of van die mensen die niet weten hoe het werkt en een email aan het hele bedrijf (1500 mensen) sturen dat hun la klem zit, of er ff iemand naar wil kijken

Ja dit is zoooo herkanbaar!!
Ook op de opleiding zie ik dit heel vaak, als er een email naar een grote groep studenten gestuurd wordt en iemand wil daarop reargeren.
Er zijn 2 opties: beantwoorden of allen beantwoorden. Hoe moeilijk kan het zijn?!

Mooi inderdaad met die email.
Mensen die een email willen sturen naar het hoofdkantoor.
Even kijken in het adresboek : Bedrijfsnaam_ALL

Stuur je gewoon een email naar 420 mensen

quote:

Op zaterdag 11 september 2010 12:50 schreef Gezicht het volgende:
(Nieuwe) Managers met belachelijke (kinderachtige) regeltjes.

Nou inderdaad!

Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.

Maar goed mijn punt:

Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).

Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...

JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:

Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.

Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" ( ) in, die zijn post zou gaan waarnemen. Bij kennismaking, had die 'nieuwe', meteen al commentaar op mijn uiterlijk, dat ik mijn blouse van mijn kostuum niet in mijn broek deed zoals dat hoorde (blouse was te kort, maar goed, dat had er volgens hem niets mee te maken, klootzak). Dat zei hij in bijzijn van mijn, op dat moment nog, huidige baas, terwijl hij nog geen flikker te zeggen had.
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...

Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht. Zo is hij een twee weken achter elkaar in mijn kantoor komen zitten. Zodat ik onmogelijk mijn werk goed kon doen.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja dit zei deze oneindig grote cholera-tyfus-kloot-kanker-debiele-mongool-op-wielen-waarvan-ik-had-gewild-dat-zijn-moeder-hem-nooit-uit-haar-kut-had-geduwd echt letterlijk) had, nadat ik naar huis ga, die zaken regelen..."
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet". #@$^%@#$^@$&
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".

"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doet..."

Toen barstte de bom dus....

"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDEN IK WIL RESPECT IK HEB OP ZICH TIJD ZAT OM DIE ADMIN. TE DOEN IN MIJN WERKTIJD DAT GA IK DUS NIET THUIS DOEN OMDAT U NIET STRESSBESTENDIG BENT EN NIET GEWOON AAN UW EIGEN BUREAU KUNT WERKEN JA ZOU IK ZOGENAAMD IN MIJN EIGEN TIJD DIE ADMIN. MOETEN REGELEN? VOEL EVEN AAN JE HOOFD

Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.

Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij krijgt omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand ziet steken.

Kankerlijer.

Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!

[ Bericht 1% gewijzigd door TeaserRay op 25-09-2010 12:28:37 ]

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:18 schreef TeaserRay het volgende:

[..]

Nou inderdaad!

Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.

Maar goed mijn punt:

Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).

Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...

JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:

Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.

Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" ( ) in, die zijn post zou gaan waarnemen. Bij kennismaking, had die 'nieuwe', meteen al commentaar op mijn uiterlijk, dat ik mijn blouse van mijn kostuum niet in mijn broek deed zoals dat hoorde (blouse was te kort, maar goed, dat had er volgens hem niets mee te maken, klootzak). Dat zei hij in bijzijn van mijn, op dat moment nog, huidige baas, terwijl hij nog geen flikker te zeggen had.
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...

Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht. Zo is hij een twee weken achter elkaar in mijn kantoor komen zitten. Zodat ik onmogelijk mijn werk goed kon doen.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja dit zei deze oneindig grote cholera-tyfus-kloot-kanker-debiele-mongool-op-wielen-waarvan-ik-had-gewild-dat-zijn-moeder-hem-nooit-uit-haar-kut-had-geduwd echt letterlijk) had, nadat ik naar huis ga, die zaken regelen..."
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet". #@$^%@#$^@$&
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".

"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doen..."

Toen barstte de bom dus....

"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDEN IK WIL RESPECT IK HEB OP ZICH TIJD ZAT OM DIE ADMIN. TE DOEN IN MIJN WERKTIJD DAT GA IK DUS NIET THUIS DOEN OMDAT U NIET STRESSBESTENDIG BENT EN NIET GEWOON AAN UW EIGEN BUREAU KUNT WERKEN JA ZOU IK ZOGENAAMD IN MIJN EIGEN TIJD DIE ADMIN. MOETEN REGELEN? VOEL EVEN AAN JE HOOFD

Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.

Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij kreeg omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand heeft zien steken.

Kankerlijer.

Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!

Echt veel ruggegraat heb je niet he?

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:21 schreef Monco10 het volgende:

[..]

Echt veel ruggegraat heb je niet he?

Hoe bedoel je?

Wel weer lekker opbouwend, zulk commentaar...
Maar dit is jaren geleden, toen was ik net twintig. Dus ik was wel minder assertief. Maar dat ik voor mijzelf opkom, wellicht niet op de meest handige wijze, is ergens wel dapper vind ik zelf. Zelfs ondanks al het misbruik dat ik van die lul over me heen gekregen heb in het half jaar dat ik voor hem werkte.

Maar jij hebt wel ruggegraat dus? En waar blijkt dat uit?

Held!

quote:

Op zaterdag 11 september 2010 17:15 schreef Maitje het volgende:
...............
Vervolgens gaf hij "zogezegd" toe. Samen liepen ze naar het schap en mevrouw hangt het kaartje terug. Ze kijkt mijn teamleider aan, zegt dankjewel. Mijn teamleider knikt naar haar zegt graag gedaan wenst der een fijne avond en dan:

Grist hij het kaartje van het schap en loopt zo weg

Hij was immer klaar met deze vrouw, dus in dit geval stond mijn teamleider in zijn recht. Ik vond het zo mooi. Maar toch, elke keer als dit mens in de winkel is, moet ik opeens naar de wc

Tjee, tjee...

Wat ik me afvraag bij zulke figuren, is of zij zelf nou niet eens doorhebben wat voor een flater ze slaan?

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:34 schreef TeaserRay het volgende:

[..]


Maar jij hebt wel ruggegraat dus? En waar blijkt dat uit?

Dat ik succes heb behaald mede door de juiste opstelling.

Waar ik op doelde is dat je het schreef alsof het een recente ervaring was van iemand die al veel werkervaring heeft opgedaan.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:18 schreef TeaserRay het volgende:

[..]

Nou inderdaad!

Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.

Maar goed mijn punt:

Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).

Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...

JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:

Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.

Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" ( ) in, die zijn post zou gaan waarnemen. Bij kennismaking, had die 'nieuwe', meteen al commentaar op mijn uiterlijk, dat ik mijn blouse van mijn kostuum niet in mijn broek deed zoals dat hoorde (blouse was te kort, maar goed, dat had er volgens hem niets mee te maken, klootzak). Dat zei hij in bijzijn van mijn, op dat moment nog, huidige baas, terwijl hij nog geen flikker te zeggen had.
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...

Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht. Zo is hij een twee weken achter elkaar in mijn kantoor komen zitten. Zodat ik onmogelijk mijn werk goed kon doen.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja dit zei deze oneindig grote cholera-tyfus-kloot-kanker-debiele-mongool-op-wielen-waarvan-ik-had-gewild-dat-zijn-moeder-hem-nooit-uit-haar-kut-had-geduwd echt letterlijk) had, nadat ik naar huis ga, die zaken regelen..."
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet". #@$^%@#$^@$&
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".

"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doet..."

Toen barstte de bom dus....

"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDEN IK WIL RESPECT IK HEB OP ZICH TIJD ZAT OM DIE ADMIN. TE DOEN IN MIJN WERKTIJD DAT GA IK DUS NIET THUIS DOEN OMDAT U NIET STRESSBESTENDIG BENT EN NIET GEWOON AAN UW EIGEN BUREAU KUNT WERKEN JA ZOU IK ZOGENAAMD IN MIJN EIGEN TIJD DIE ADMIN. MOETEN REGELEN? VOEL EVEN AAN JE HOOFD

Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.

Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij krijgt omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand ziet steken.

Kankerlijer.

Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!

Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:

[..]

Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.

Ik snap je punt wel. En dat 'doodwensen' is meer provocerend bedoeld. Maar ik was toentertijd niet agressief. Ik sprak nog steeds tamelijk beleefd, naar omstandigheden, maar met de nodige stemverheffing. En het was jammer genoeg gewoon een methode om mij er daar uit te werken.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:43 schreef Monco10 het volgende:

[..]

Dat ik succes heb behaald mede door de juiste opstelling.

Waar ik op doelde is dat je het schreef alsof het een recente ervaring was van iemand die al veel werkervaring heeft opgedaan.

Ik heb ook successen behaald in werk, met de juiste opstelling. Mijn punt rondom deze gast, is dat hij, wat je opstelling ook is / was (want mijn verhaal geldt ook min of meer voor collegae), hij je gewoon als een stuk wc-papier gebruikt.
en toch wel denigrerend van je, dat je er van uit gaat dat een ander die iets schrijft, niet de juiste opstelling heeft.

En over je "je schreef het als een recente....":
Neen, dat deed ik niet, ik begon het stuk met: ".............jaren geleden...........", wel goed lezen he?!?!

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 13:04 schreef TeaserRay het volgende:

[..]

Ik heb ook successen behaald in werk, met de juiste opstelling. Mijn punt rondom deze gast, is dat hij, wat je opstelling ook is / was (want mijn verhaal geldt ook min of meer voor collegae), hij je gewoon als een stuk wc-papier gebruikt.
en toch wel denigrerend van je, dat je er van uit gaat dat een ander die iets schrijft, niet de juiste opstelling heeft.

En over je "je schreef het als een recente....":
Neen, dat deed ik niet, ik begon het stuk met: ".............jaren geleden...........", wel goed lezen he?!?!

Nou, afgaande op de manier waarop je het beschreven hebt ben je volgens mij nog geen stap verder gekomen.

De situatie:
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.

De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.

Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.

Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 13:10 schreef Monco10 het volgende:

[..]

Nou, afgaande op de manier waarop je het beschreven hebt ben je volgens mij nog geen stap verder gekomen.

Afgaande op wat jij schrijft, ga jij niet of nauwelijks in op wat men tegen je zegt. Je blaat wat commentaar, maar laat het topic liggen.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:

[..]

Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.

Boehoehoe!

Hij heeft gewoon volkomen gelijk dat hij die gast doodwenst. Ik wens mensen als die gast ook dood. Er zijn al genoeg mensen op deze aarde waarvan een groot deel een nutteloze toevoeging is met een negatieve invloed op de rest en zulk soort mensen ben je beter kwijt dan rijk.

quote:

Op dinsdag 28 september 2010 01:36 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Boehoehoe!

Hij heeft gewoon volkomen gelijk dat hij die gast doodwenst. Ik wens mensen als die gast ook dood. Er zijn al genoeg mensen op deze aarde waarvan een groot deel een nutteloze toevoeging is met een negatieve invloed op de rest en zulk soort mensen ben je beter kwijt dan rijk.

Kwijt kom je ze nooit.

Ik werk nu 5 jaar in de horeca, en geloof me, je komt de meest achterlijkste mensen tegen.

Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.

Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???

Gast: ,,mag ik een kidsbox?'' Ik:,, Met welke snack wilt u de kidsbox''? Gast: ,,een kidsbox aub''. Ik (redelijk geiriteerd aangezien dit 4x per dag ongeveer voorkomt: MET WELKE SNACK? Gast:,, ohw. welke snack hebben jullie?''

Staat gewoon op het bord kidsbox met hamburger, frikandel of kipnuggets.

Ik heb er nog genoeg! Maar bespaar ik

quote:

Op vrijdag 20 augustus 2010 23:06 schreef Henno het volgende:
Inderdaad managers die niet weten waar ze het over hebben, de werknemers hierdoor onmogelijke opdrachten geven, de klachten hierover negeren, en uiteindelijk diezelfde werknemers de schuld geven als het inderdaad misgaat.
Kansloos.

Managers

quote:

Op dinsdag 8 februari 2011 17:41 schreef ReVamp_ het volgende:
Ik werk nu 5 jaar in de horeca, en geloof me, je komt de meest achterlijkste mensen tegen.

Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.

Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???

Doe ik ook altijd, die kop die je dan krijgt

quote:

Op dinsdag 8 februari 2011 17:46 schreef fs180 het volgende:

[..]

Managers

Belgen

quote:

Op dinsdag 8 februari 2011 18:04 schreef Dreaming-of-Paris het volgende:

[..]

Belgen

"Wij zitten even rond te kijken."

"NEE, je LOOPT rond te kijken!!!! Leer $%^&U^%$%#@#@ eens een beetje nederlandse gramatica!"

Althans dat denk ik dan en droom ooit genoeg lef te hebben om het eens uit te spreken tegen klanten. Om er dan een Ruben van der Meer waardige woede-uitbarsting bij te hebben. Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.

quote:

Op dinsdag 8 februari 2011 17:48 schreef fs180 het volgende:

[..]

Doe ik ook altijd, die kop die je dan krijgt

Ja die kun je echt schieten dan he

quote:

Op vrijdag 20 augustus 2010 21:54 schreef fairytalessuck het volgende:
Nu mijn vraag aan jullie:

Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaaktMijn loonstrookje en hoe heb je daarop gereageerd? heel hard gehuild
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.

quote:

Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:

[..]

Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.

ik geef hem gelijk. Niet die manager dus, maar die gast.

quote:

Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.

Het irriteert mij wanneer ik (duidelijk geen polio) een winkel binnen kom en er zo'n verkopert op je af komt met een aangeleerd verkooppraatje...

ik werk met verstandelijk gehandicapten volwassenen in een woonvorm. Op een avond werkte ik alleen ( op een groep van 20 mensen) en ik ging medicatie uitdelen. Ik klopte bij een client aan en die liet me niet binnen. Afspraak is dat we drie keer kloppen en daarna zelf naar binnen komen met onze sleutel.

Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..

Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen... ik raapte de pillen weer op en toen ik omhooogkwam zette ze het mes tegen mijn keel ( achteraf dom om niet weg te gaan toen ze haar meds niet wilde....). Ik scheet in mijn broek maar ben maar gewoon in het wilde weg gaan praten om haar rustig te houden.. Een hoop ' het komt wel goed' en ' leg dat mes eerst even weg, dat praat fijner' en uiteindelijk deed ze dat ook... Pffff toen heel even gepraat, maar er kwam geen samenhangend woord uit.

Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen damn wat een avond was dat.....

Het allerergste: Raamambtenaar als collega. Hij had één klein klusje op een dag. Dat streek hij uit over de hele dag. Door zijn dienstverband van een decennium verdiende hij ook nog eens een kapitaal. Iedereen op de afdeling is het erover eens dat hij niets toevoegt en alleen maar geld kost. De enige die dat niet zag, was het afdelingshoofd. Ze zijn rookmaatjes. Lekker motiverend om met zo'n idioot te werken. Het is overigens een organisatie in de categorie semi-overheid.

Verder veel in de horeca gewerkt. En dat zijn echt alleen maar idioten. Ik werkte als pizzakoerier en op een avond regende en waaide het heel hard. Ik met een bestelling op pad. Bij een vrouw aan de deur. Vrouw: Het is misdadig dat ze jou de straat opsturen met dit weer. Ik: U hebt toch besteld? Zij: Hoeveel kost het. Ik:

quote:

Op vrijdag 20 augustus 2010 21:54 schreef fairytalessuck het volgende:
[knip= afgezeikt worden tijdens werk]

Nu mijn vraag aan jullie:

Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaakt en hoe heb je daarop gereageerd?
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.

iemand die 10 minuten lang met zijn snuffert achter mij meekeek wat ik deed en ook nog een zure lucht bij zich had van dagen niet gewassen.

quote:

Op woensdag 9 februari 2011 16:57 schreef Terreros85 het volgende:
Het allerergste: Raamambtenaar als collega. Hij had één klein klusje op een dag. Dat streek hij uit over de hele dag. Door zijn dienstverband van een decennium verdiende hij ook nog eens een kapitaal. Iedereen op de afdeling is het erover eens dat hij niets toevoegt en alleen maar geld kost. De enige die dat niet zag, was het afdelingshoofd. Ze zijn rookmaatjes. Lekker motiverend om met zo'n idioot te werken. Het is overigens een organisatie in de categorie semi-overheid.

Dat zie ik ook vaak bij ambtenaren. Die zouden het dus in een commercieel bedrijf nooit redden

quote:

Op woensdag 9 februari 2011 16:42 schreef littledrummergirl het volgende:
ik werk met verstandelijk gehandicapten volwassenen in een woonvorm. Op een avond werkte ik alleen ( op een groep van 20 mensen) en ik ging medicatie uitdelen. Ik klopte bij een client aan en die liet me niet binnen. Afspraak is dat we drie keer kloppen en daarna zelf naar binnen komen met onze sleutel.

Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..

Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen... ik raapte de pillen weer op en toen ik omhooogkwam zette ze het mes tegen mijn keel ( achteraf dom om niet weg te gaan toen ze haar meds niet wilde....). Ik scheet in mijn broek maar ben maar gewoon in het wilde weg gaan praten om haar rustig te houden.. Een hoop ' het komt wel goed' en ' leg dat mes eerst even weg, dat praat fijner' en uiteindelijk deed ze dat ook... Pffff toen heel even gepraat, maar er kwam geen samenhangend woord uit.

Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen damn wat een avond was dat.....

Het is maar goed dat je dit kan na vertellen.. damn.

quote:

Op donderdag 10 februari 2011 16:22 schreef jpg97 het volgende:

[..]

Dat zie ik ook vaak bij ambtenaren. Die zouden het dus in een commercieel bedrijf nooit redden

Ik hoorde laatst dat de afdeling aardig gaat inkrimpen. Zul je zien dat hij blijft en andere capabele mensen weg moeten.

Wat is je tarief ts ?

quote:

Op donderdag 10 februari 2011 16:55 schreef 4EverBlackEyed het volgende:

[..]

Het is maar goed dat je dit kan na vertellen.. damn.

jup.. Ik kon die nacht ook echt niet slapen van de adrenaline die door mn lijf gierde. Maar ach , t schijnt part of the job te zijn dus moet er maar aan wennen.

quote:

Op vrijdag 11 februari 2011 10:12 schreef littledrummergirl het volgende:

[..]

jup.. Ik kon die nacht ook echt niet slapen van de adrenaline die door mn lijf gierde. Maar ach , t schijnt part of the job te zijn dus moet er maar aan wennen.

Je bent zeker een knuffel spw'er

Werkte bij een ijssalon. 2e baantje (na de appie) 16 en nog iets naïef. Leuke baan, relaxte gast als collega. 23 uur klaar, 23:30 opgeruimd, en we gingen nog even een biertje doen met z'n 2en. Na 3 biertjes gingen we naar huis, hij zegt: Ik betaal wel. Trekt hij 8 briefjes van 50 uit z'n sok, legt er 1 op de bar, en stopt de rest in zijn portemonnee! Ik was verbaasd (en licht naïef dus ) en vroeg waarom hij zn geld in zn sok bewaarde. Antwoord: Sinds ik gerold ben vertrouw ik mijn portemonnee niet meer. Week later is hij ontslagen wegens diefstal.

quote:

Op vrijdag 11 februari 2011 10:46 schreef skippy22 het volgende:

[..]

Je bent zeker een knuffel spw'er

jij kunt fobo's lezen

geen mbo'er though

Ik heb wel een aantal dingen gezien.
mijn vorige baantje (vakkenvuller ) werd ik constant afgezeken en gingen ze met mij om alsof ik maar een doorsnee puber was die nooit eens haar best doet. Ik deed altijd erg mijn best om op tijd klaar te zijn en als ik dat niet was... Heb een keer een preek ( met wat andere mensen die ook op zuivel stonden) gehad over hoe teleurgesteld ze wel niet waren over ons. Ik stond daar voor de eerste keer, daar niet van.

Ook werd je vuil aangekeken als je in de ochtend moest werken en je bijvoorbeeld om 600 melde inplaats van de ( niet betaalde) 5:55. En dan moest je 2 uurtjes werken. Lekker in de ochtend van 6 tot 8.

Ook kreeg ik eens een vakantie baan aangeboden.
Was bij een bejaardenhuis en dan zou ik verzorgende niveau 1 zijn. Toen ik hoorde dat je bij het wassen van mensen zo weinig mogelijk moest praten en washandjes moest gebruiken die je in een magnetron moest opwarmen ( niks geen water, en 8 Per persoon) ben ik maar weggegaan. Dat is geen zorg vond ik, dat is fabriekswerk

Er wordt in de samenleving veel gelogen over werk. Het wordt veel rooskleuriger worden voorgesteld dan het is. Er zit ook vaak veel minder logica of redelijkheid in, dan je zou denken. Dat komt omdat het gaat over belangen, marktstrategieen en verkooppraatjes, en een bedrijf is eigenlijk een dictatuur.

Ik ben ook wel eens bedreigd door een collega, hij is toen ook meteen ontslagen. Die kerel spoorde sowieso niet helemaal.

Ik had rare collega's toen ik nog een klein vakkenvullertje was.
Op de eerste dag werken zei een jongen dat hij hoopte dat er een pot augurken open was, want dan lustte hij er wel eentje. Ook kwam hij erg dichtbij als hij wat wilde vertellen. Dat is al onprettig, maar hij stonk ook nog erg naar zweet.
Er is meerdere malen tegen hem gezegd dat hij deodorant moest gebruiken, maar dat deed hij niet.

Tweede rare collega was een 16 jarige jongen die tegen zijn 13 jarige collega vertelde dat hij altijd toe keek als zijn parkieten aan het paren waren.

quote:

Op dinsdag 15 februari 2011 13:55 schreef 4EverBlackEyed het volgende:
Tweede rare collega was een 16 jarige jongen die tegen zijn 13 jarige collega vertelde dat hij altijd toe keek als zijn parkieten aan het paren waren.

noem je dat werk wat je doet?

quote:

Op maandag 23 augustus 2010 10:10 schreef Tuvai.net het volgende:

Hulpkracht bij Jan Linders op 16 / 17 jarige leeftijd:
- Manager die het presteerde om je elke dag om 4 uur (vaak als je nog op school zat) te bellen, of je niet om half 5 / 5 uur kon komen werken (op z'n Kerkraads ook. "Kannst te unne stund ierder beginne wah?" ). Toch altijd maar gedaan want je kon het geld goed gebruiken. Twee keer had ik "nee" gezegd omdat ik het een week wat drukker had op school. Zit ik de week daarna ineens op kantoor met de directrice en die manager. Het gesprek ging om het feit dat ik 'niet flexibel en inzetbaar' was.

- Dezelfde manager die eiste dat mijn collega's en ik altijd een kwartier van tevoren aanwezig zouden zijn, hetgeen dan altijd resulteerde in dat je gewoon 10 minuten te vroeg onbetaald aan het werk was. Toen ik dat op een gegeven moment weigerde tenzij ik al die losse kwartiertjes ook daadwerkelijk betaald zou krijgen, zat ik de week daarna wederom bij de directrice en die manager op kantoor. Ik was 'weer hard achteruit gegaan' en mijn houding begon 'vijandig' te worden.

- Directrice die, terwijl ik aan het vakkenvullen was, letterlijk ineens van achter een rek tevoorschijn kwam springen waardoor ik me een hoedje schrok. Zonder iets te zeggen liep ze weer weg, 10 minuten later werd ik bij haar op kantoor geroepen. Zonder iets te zeggen gooit ze een aangebroken zakje bifi-worstjes voor mij op tafel, toen ik haar vroeg waar dit over ging, vertelde ze me dat ik dus degene was die al een tijd producten zit aan te breken/op te eten en weer terug in de schappen stopte, anders was ik niet zo geschrokken daarnet!

OT:

Krantenlopen
Het verhaal van rampzalige werkomstandigheden met krantenlopen vroeger herken ik. Als je je eens ziek meldde (of god vervloeke het eens op vakantie wilde) dan leverde dat altijd weer een boel gezeik en geklaag op. Of je dan zelf maar ff een vervanger wilde regelen. Lukte dat niet, dan ging Herr Uberfuhrer aan de telefoon het hele lijstje af: "Kan je broer niet? Je zus? Je <insert de hele familieboom tot aan je derde achternicht>?" Toen heeft me vader eens heel boos teruggebeld naar die kerel en vanaf toen was het geen probleem meer als ik eens ziek was.

Huidige bijbaantje
Volwassen kerels die wel zo verschrikkelijk goor praten over minderjarige meisjes. Van die vieze dikke kerels die altijd hun mond vol hebben over buut'nlanders en criminelen, maar wel hardop zitten te fantaseren over kleine meisjes. En god toen ze hoorden dat ik doordeweeks voor de klas sta op een middelbare school gingen ze alle grappen via mij spelen. Of ik er al es een geprikt had enzo. Tijdje negeren en minachtend lachen en nu doen ze het niet meer. Bleg

quote:

Op dinsdag 15 februari 2011 14:28 schreef VonHinten het volgende:

[..]



OT:

Krantenlopen
Het verhaal van rampzalige werkomstandigheden met krantenlopen vroeger herken ik. Als je je eens ziek meldde (of god vervloeke het eens op vakantie wilde) dan leverde dat altijd weer een boel gezeik en geklaag op. Of je dan zelf maar ff een vervanger wilde regelen. Lukte dat niet, dan ging Herr Uberfuhrer aan de telefoon het hele lijstje af: "Kan je broer niet? Je zus? Je <insert de hele familieboom tot aan je derde achternicht>?" Toen heeft me vader eens heel boos teruggebeld naar die kerel en vanaf toen was het geen probleem meer als ik eens ziek was.

Dat met die krantenwijk inderdaad. Die falerts die jonge kinderen zich niet ziek laten melden en zo.

Leuk topic!
Ik heb een jaar in de plaatselijke bibliotheek gewerkt, dus ik heb wel het een en ander meegemaakt met klanten.

Een mevrouw wil 6 boeken meenemen, ik scan haar pasje en zie dat er 60 cent op staat. (per dag te laat is 10 cent per boek)
Ik: er staat nog 60 cent op uw pasje en scan de boeken
Mevrouw: dat kan niet ik kom altijd op woensdag
Ik: ik zie in het systeem dat u 6 boeken één dag te laat heeft ingeleverd
Mevrouw: geen sprake van, dinsdag ben ik nooit hier
Ik: dan stuur ik u door naar de informatiebalie
Mevrouw: daar heb ik geen tijd voor
Ik: wilt u dan nu betalen of later?
Mevrouw: ik wil niet betalen
Ik: *drukt bonnetje af met inleverdatum en openstaande bedrag*

Een half uur later, als ik niet meer bij de balie sta, komt mevrouw de bieb in stormen, loop naar mij toe, roept ''hé jij daar'' en vraagt waarom ik het bedrag niet kwijtgescholden heb. Ik verwijs mevrouw wederom naar de informatiebalie. Ze loopt er demonstratief heen en legt het uit. Collega kijkt in het systeem en zegt: Ik zie dat u de vorige keer op dinsdag 6 boeken heeft meegenomen en allen één dag te laat heeft ingeleverd. Mevrouw denkt even na en zegt: oh ja, vorige keer was ik hier op dinsdag . Ze betaalt de 60 cent en loopt om me heen alsof ik een stuk vuil ben.

Dat gemekker over bedragen was dagelijkse kost. Of het nou om 10 cent, 60 cent of 5 euro ging, het was altijd jouw of de computer's schuld. Toen ik er net werkte ging ik nog weleens de discussie aan (fout!). Na een week of 3 moest ik dat soort mensen gelijk naar info sturen. Daar werken ze ineens een stuk makkelijker mee (terwijl de uitleg hetzelfde was). ''Oudere'' werknemers die er langer werken hebben blijkbaar meer gezag en wordt wel naar geluisterd.
In dezelfde categorie: mensen die het niet eens zijn met een boete van 10 cent (!) en dan demonstratief met 50 euro betalen (dit zijn overigens altijd hetzelfde soort mensen die dat doen). Zoveel hebben we niet in de kassa, dus moet er gewisseld worden. Deze mevrouw is met een aantal briefjes en een hele hoop muntgeld naar huis gegaan.

Nog eentje
Er is een afdeling waar alles op onderwerp gesorteerd staat (de zogenaamde 'studie' afdeling). Twee oudere vrouwen komen naar me toe en vragen waar een bepaald boek (ben het onderwerp kwijt, maar het had te maken met het protestantisme) bij de afdeling 'religie' staat. Ik ga naar de computer en zoek het op, maar dit boek hebben wij niet (meer) in de collectie. Vervolgens krijg ik een preek dat het een schande is dat dat soort boeken niet in de collectie zitten en dat de jeugd hierdoor steeds slechter wordt en dat ze het een schande vonden dat ik niet wist wat het onderwerp inhield/uit mijn hoofd wist of het boek er überhaupt was (dat hoor je te weten blijkbaar). Later hoorde ik dat deze vrouwen regelmatig bij verschillende bibliotheken in de buurt langsgaan om te kijken of die boeken nog in de collectie zitten en zo niet, dan krijgen die werknemers zo'n zelfde preek .

quote:

Op dinsdag 15 februari 2011 16:29 schreef Butterfly91 het volgende:
''hé jij daar''

Ik heb sowieso een hekel aan mensen die denken dat ze zo iemand aan kunnen spreken.

quote:

Op dinsdag 15 februari 2011 16:33 schreef 4EverBlackEyed het volgende:

[..]

Ik heb sowieso een hekel aan mensen die denken dat ze zo iemand aan kunnen spreken.

Dat zijn alleen nog maar klanten. Bazen zijn pas erg: "Op je knieen, bek houden of opdonderen."

Leuk topic!

1e bijbaantje:

Als afwasser in een klein cafe/restaurantje. De hoofdkok was ook de baas van de hele tent, dus alles moest op zijn manier gebeuren. Die gast vertikte het om extra geld uit te geven. Als afwasser was ik de laagste in rangorde, achter de souschef en de bediening. Dat betekende dus geen eten (16:00 beginnen, 24:00 klaar), kutklusjes (volle tent, stapels vaat, alsnog vragen of ik naar de AH wil om patat te halen, wat 5 minuten fietsen was). Hier ben ik op een gegeven moment gewend aan geraakt. Gewoon mijn eigen eten meenemen (terwijl de rest gewoon een maaltijd van de chef krijgt).
Nu is het zo dat de afvoer al enkele weken niet goed meer functioneert. Ik had dat gemeld, maar een loodgieter kostte hem alleen maar geld. Tijdens een avond rook ik een poeplucht, en wat bleek dus? Het putje in de vloer op mijn werkplek stond dus aangesloten op de afvoer van de heren en damestoilet. Je zag gewoon een smerige drab naar boven komen via het putje. Ik dus melden. Wat doet mijn baas? Hij geeft me een soeplepel en een emmer. 'Ja, schep alles maar in de emmer, dan kijken we er later naar.'
Ik ben meteen weggegaan.

Andere bijbaantje:

Hoe triest dat ook klinkt, ik heb een tijdje bij de Media Markt gewerkt. Ik ging daar weg omdat ik op kamers ging, en ik had gewoon geld nodig. Ze hadden daar een nieuwe Saturn geopend, wat eigenlijk gewoon de Media Markt is. Met enigszins twijfel, toch maar daar gaan werken. Op de Entertainment afdeling, dus muziek, films en games. Nu zijn games niet helemaal mijn expertise, dus moest ik wel vaak gebruik maken van de afdelingscomputer om het een en ander te googelen. Maar ik was ijverig, was altijd beleefd tegen klanten, en heb altijd wel voor een goede dagomzet gezorgd voor games, hoewel dat niet mijn afdeling is. Nu hielp het natuurlijk dat ik al ervaring had opgedaan bij Media Markt, die hetzelfde zoeksysteem gebruiken etc. Nu had ik een collega waar ik altijd mee samen stond. Hij was 42 jaar, en nogal een rare mafketel. Buiten het feit dat hij echt superlelijk en onverzorgd was (ik dacht dat je als verkoper je winkel op een positieve manier moest presenteren), was hij ontzettend traag. Hij kon niet snel typen, omdat hij geen computers gebruikt blijkbaar, en veel verstand van de producten had hij ook niet. Enige goeie is dat hij wel 32 uur in de week maakte, en ik maar 9 (student he). Maargoed, iedereen verdient een kans.
Na 2 maanden komt de assistent-afdelingsleider naar me toe, en zegt hij dat ik ff op gesprek moet komen. En ja hoor, proeftijd niet door. Reden was ondermaatse inzet. Hij zei tegen mij dat hij van anderen heeft gehoord dat ik teveel tijd achter de computer besteedde, en te weinig klanten aansprak met de vraag of ik ze kan helpen. Eén ding wat ik heb geleerd is dat je klanten met rust moet laten als ze de cd en filmbakken doorspitten. Bij koelkasten en tv's, okee, maar niet bij cd/dvd. Ik moest bijna janken van woede en onrecht, maar ik heb de eer aan mezelf gehouden, en ben gewoon vertrokken, mezelf voorgenomen nooit meer bij zo'n concern te werken.

Huidige bijbaantje:

Ik werk nu dus als garderobemedewerker bij een poppodium. Dus jassen ophangen voor concert- en feestbezoekende mensen. Principe is dat ze hun jas of tas aan ons geven, en ze krijgen een nummertje terug, die ze aan het einde van de avond/nacht weer in moeten leveren om hun spullen terug te krijgen. Nu komt het weleens voor dat ze hun nummertje kwijtraken. Geen probleem, maar dan moeten ze wachten tot de uitloop voorbij is. Sommige sukkels hebben daar geen boodschap aan en wat doen ze? Ze springen over de balie, en staan bij ons in de garderobe, hopend dat ze dan wel geholpen worden. 3x deze situatie meegemaakt, en dan vraag je je toch af wat deze mensen bezielen.
Nog verschrikkelijker: Feestbezoekers bij een studentenavond, die weigeren een euro te betalen om hun jas achter te laten. En vervolgens met je in discussie gaan waarom het een kuttent is, omdat wij een euro vragen voor een service waarbij je de hele nacht lang zonder jas aan hoeft te dansen en met de garantie dat je je jas ook terugkrijgt. "Ja, maar ik heb al entreegeld betaald.' Dus? Verwacht je nu dat het bier ook gratis is dan?

quote:

Op dinsdag 15 februari 2011 16:33 schreef 4EverBlackEyed het volgende:

[..]

Ik heb sowieso een hekel aan mensen die denken dat ze zo iemand aan kunnen spreken.

Idd . Mijn collega sprak haar er ook gelijk op aan (had ik zelf moeten doen natuurlijk), dat je niet zo met mensen omgaat. Ik was misschien nog te verbijsterd dat mensen over dit soort tamelijk pietluttige dingen uit hun slof kunnen schieten.