quote:
Nou inderdaad!
Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.
Maar goed mijn punt:
Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).
Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...
JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:
Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.
Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" (

) in, die zijn post zou gaan waarnemen. Bij kennismaking, had die 'nieuwe', meteen al commentaar op mijn uiterlijk, dat ik mijn blouse van mijn kostuum niet in mijn broek deed zoals dat hoorde (blouse was te kort, maar goed, dat had er volgens hem niets mee te maken, klootzak). Dat zei hij in bijzijn van mijn, op dat moment nog, huidige baas, terwijl hij nog geen flikker te zeggen had.
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...
Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht.

Zo is hij een twee weken achter elkaar in mijn kantoor komen zitten. Zodat ik onmogelijk mijn werk goed kon doen.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja

dit zei deze oneindig grote cholera-tyfus-kloot-kanker-debiele-mongool-op-wielen-waarvan-ik-had-gewild-dat-zijn-moeder-hem-nooit-uit-haar-kut-had-geduwd echt letterlijk) had, nadat ik naar huis ga, die zaken regelen..."
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet".

#@$^%@#$^@$&
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".
"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doet..."
Toen barstte de bom dus....
"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDEN

IK WIL RESPECT

IK HEB OP ZICH TIJD ZAT OM DIE ADMIN. TE DOEN IN MIJN WERKTIJD

DAT GA IK DUS NIET THUIS DOEN

OMDAT U NIET STRESSBESTENDIG BENT EN NIET GEWOON AAN UW EIGEN BUREAU KUNT WERKEN

JA

ZOU IK ZOGENAAMD IN MIJN EIGEN TIJD DIE ADMIN. MOETEN REGELEN?

VOEL EVEN AAN JE HOOFD
Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.
Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij krijgt omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand ziet steken.
Kankerlijer.
Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!
[ Bericht 1% gewijzigd door TeaserRay op 25-09-2010 12:28:37 ]