R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Naar aanleiding van een incident dat afgelopen week plaatsvond tijdens m'n werk, heb ik besloten dit topic te openen.
Allereerst, het voorval:
Ik werk nu 3 maanden in de thuiszorg, als vakantiekracht Huishoudelijk Verzorgende. Dit houdt in dat ik bij de mensen thuis hun huis op orde maak, dingen voor ze doe die ze zelf niet meer kunnen en ze gezelschap houdt, aangezien het vaak erg eenzame mensen zijn. Dit werk doe ik met plezier, had nooit verwacht dat het zo leuk zou zijn. Geen enkele keer problemen of klachten gehad, helemaal niks. Tot vorige week..
Het begon al eerder. 2 Weken geleden moest ik naar een mevrouw. Ik ga daar dus heen op de afgesproken tijd en bel aan. Mevrouw doet de deur zover open dat ik alleen haar gezicht kan zien.
Ik: Hi, ik ben *naam* van *naam thuiszorgbedrijf*
Het bleef stil.
Ik: Ik kom u vandaag helpen?
Zij, op dezelfde chagrijnige toon als de rest van het gesprek: Dat gaat niet door!
Ik: Oh, heeft u afgebeld dan, want ik heb niks doorgekregen?
Zij: Nee, daar had ik geen zin in. En ik heb ook geen zin in hulp, daaag.
En mevrouw gooit zo de deur in m'n gezicht dicht. Nouja, ik naar kantoor gebeld, verhaal verteld en te horen gekregen dat ik dan gewoon naar huis kon gaan en dat zij het verder wel regelden met die vrouw. Nou prima. Laat dat wijf maar barsten dan, die zou ik toch nooit meer zien.
Dacht ik.
Paar dagen later krijg ik mijn rooster binnen voor de week erna (dat was dus vorige week). En wat denk je, ik moet weer naar die vrouw toe. Nouja goed, iedereen kan weleens chagrijnig zijn, dus ik zou het gewoon nog een keer proberen.
Dus ik daar vorige week weer heen, ik bel aan, mevrouw doet open.
Ik: Hi, ik ben *naam* van *naam thuiszorgbedrijf*
Zij; Ja dat weet ik.
Ze liet me binnen, gelukkig al wat meer terrein veroverd dan de vorige keer.
Ik: Hoe is het met u?
Zij: Wat gaat jou dat aan?
Ik dacht, nou, dat begint al goed.. Laten we op het beste hopen de komende drie uur.
Enfin, ik ging dus doen wat ik moest doen, het huis aan kant maken.
En nu komt het:
Ik was bezig met stoffen, op dezelfde manier als dat ik al 3 maanden doe en waar ik nooit klachten over gekregen heb.
Die vrouw die stond me de godganse tijd op m'n vingers te kijken, daar werd ik al geïrriteerd van. Heb me daar niks van aangetrokken verder, dat soort mensen zitten er wel vaker tussen.
Maar het bleef niet bij kijken.. Ik was nog geen 5 minuten binnen en toen begon het al.
"Jezus, jij kan echt niet poetsen."
Gewoon negeren, doorgaan.
"Wat heb ik nou weer aan zo'n hulp."
Inhouden en negeren.
"Je doet ook alles maar half, jezus"
Toen werd ik toch even boos en liet ik haar weten dat ik nog geen enkele klacht gehoord had, van niemand niet. Als antwoord kreeg ik daarop dat zij er zeker wel eentje had. Ik heb m'n reactie maar ingeslikt en ben weer verdergegaan met waar ik mee bezig was.
"Je moet dat niet zus, maar zo doen!"
Zucht.
"Ik kan het echt net zo goed zelf doen he?!"
En na deze opmerking barstte de bom. Ik stond me al een half uur in te houden met al haar kutopmerkingen (de helft heb ik niet eens opgeschreven hier) en dit was de laatste druppel.
Ik heb mevrouw gezegd dat ze het dan maar lekker zelf moet doen, dan hoeft ze ook niet alle afstanden 2x te lopen aangezien ze alles wat ik doe 2x controleert en dan heeft ze in ieder geval geen enkele klacht.
Toen was ze even stil. Niet echt heel professioneel misschien, maar ik stond echt te trillen van woede. Ik kan veel hebben, maar er is een grens. Ik stond ook echt op het punt om gewoon te gaan, maar ik heb de eer aan mezelf gehouden en ben gebleven. Ik hoorde haar wel nog mompelen "Je zegt wel dat ik je controleer, maar dat is nog hard nodig ook."
Ik heb me daarna verbeten en heb de tijd daar uitgezeten. Vervolgens heb ik meteen naar kantoor gebeld en gezegd wat er voorgevallen was. Daar vonden ze het ook belachelijk en ik hoef er nu dus niet meer heen.
Om een lang verhaal kort te maken: Ik werk in de thuiszorg, ga naar een vrouw die de deur in m'n gezicht dichtgooit. Vervolgens moet ik er een week later weer heen om me 3 uur lang af te laten zeiken en daar was ik woedend om.
Nu mijn vraag aan jullie:
Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaakt en hoe heb je daarop gereageerd?
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.
[ Bericht 0% gewijzigd door fairytalessuck op 20-08-2010 22:59:50 ]
Allereerst, het voorval:
Ik werk nu 3 maanden in de thuiszorg, als vakantiekracht Huishoudelijk Verzorgende. Dit houdt in dat ik bij de mensen thuis hun huis op orde maak, dingen voor ze doe die ze zelf niet meer kunnen en ze gezelschap houdt, aangezien het vaak erg eenzame mensen zijn. Dit werk doe ik met plezier, had nooit verwacht dat het zo leuk zou zijn. Geen enkele keer problemen of klachten gehad, helemaal niks. Tot vorige week..
Het begon al eerder. 2 Weken geleden moest ik naar een mevrouw. Ik ga daar dus heen op de afgesproken tijd en bel aan. Mevrouw doet de deur zover open dat ik alleen haar gezicht kan zien.
Ik: Hi, ik ben *naam* van *naam thuiszorgbedrijf*
Het bleef stil.
Ik: Ik kom u vandaag helpen?
Zij, op dezelfde chagrijnige toon als de rest van het gesprek: Dat gaat niet door!
Ik: Oh, heeft u afgebeld dan, want ik heb niks doorgekregen?
Zij: Nee, daar had ik geen zin in. En ik heb ook geen zin in hulp, daaag.
En mevrouw gooit zo de deur in m'n gezicht dicht. Nouja, ik naar kantoor gebeld, verhaal verteld en te horen gekregen dat ik dan gewoon naar huis kon gaan en dat zij het verder wel regelden met die vrouw. Nou prima. Laat dat wijf maar barsten dan, die zou ik toch nooit meer zien.
Dacht ik.
Paar dagen later krijg ik mijn rooster binnen voor de week erna (dat was dus vorige week). En wat denk je, ik moet weer naar die vrouw toe. Nouja goed, iedereen kan weleens chagrijnig zijn, dus ik zou het gewoon nog een keer proberen.
Dus ik daar vorige week weer heen, ik bel aan, mevrouw doet open.
Ik: Hi, ik ben *naam* van *naam thuiszorgbedrijf*
Zij; Ja dat weet ik.
Ze liet me binnen, gelukkig al wat meer terrein veroverd dan de vorige keer.
Ik: Hoe is het met u?
Zij: Wat gaat jou dat aan?
Ik dacht, nou, dat begint al goed.. Laten we op het beste hopen de komende drie uur.
Enfin, ik ging dus doen wat ik moest doen, het huis aan kant maken.
En nu komt het:
Ik was bezig met stoffen, op dezelfde manier als dat ik al 3 maanden doe en waar ik nooit klachten over gekregen heb.
Die vrouw die stond me de godganse tijd op m'n vingers te kijken, daar werd ik al geïrriteerd van. Heb me daar niks van aangetrokken verder, dat soort mensen zitten er wel vaker tussen.
Maar het bleef niet bij kijken.. Ik was nog geen 5 minuten binnen en toen begon het al.
"Jezus, jij kan echt niet poetsen."
Gewoon negeren, doorgaan.
"Wat heb ik nou weer aan zo'n hulp."
Inhouden en negeren.
"Je doet ook alles maar half, jezus"
Toen werd ik toch even boos en liet ik haar weten dat ik nog geen enkele klacht gehoord had, van niemand niet. Als antwoord kreeg ik daarop dat zij er zeker wel eentje had. Ik heb m'n reactie maar ingeslikt en ben weer verdergegaan met waar ik mee bezig was.
"Je moet dat niet zus, maar zo doen!"
Zucht.
"Ik kan het echt net zo goed zelf doen he?!"
En na deze opmerking barstte de bom. Ik stond me al een half uur in te houden met al haar kutopmerkingen (de helft heb ik niet eens opgeschreven hier) en dit was de laatste druppel.
Ik heb mevrouw gezegd dat ze het dan maar lekker zelf moet doen, dan hoeft ze ook niet alle afstanden 2x te lopen aangezien ze alles wat ik doe 2x controleert en dan heeft ze in ieder geval geen enkele klacht.
Toen was ze even stil. Niet echt heel professioneel misschien, maar ik stond echt te trillen van woede. Ik kan veel hebben, maar er is een grens. Ik stond ook echt op het punt om gewoon te gaan, maar ik heb de eer aan mezelf gehouden en ben gebleven. Ik hoorde haar wel nog mompelen "Je zegt wel dat ik je controleer, maar dat is nog hard nodig ook."
Ik heb me daarna verbeten en heb de tijd daar uitgezeten. Vervolgens heb ik meteen naar kantoor gebeld en gezegd wat er voorgevallen was. Daar vonden ze het ook belachelijk en ik hoef er nu dus niet meer heen.
Om een lang verhaal kort te maken: Ik werk in de thuiszorg, ga naar een vrouw die de deur in m'n gezicht dichtgooit. Vervolgens moet ik er een week later weer heen om me 3 uur lang af te laten zeiken en daar was ik woedend om.
Nu mijn vraag aan jullie:
Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaakt en hoe heb je daarop gereageerd?
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.
[ Bericht 0% gewijzigd door fairytalessuck op 20-08-2010 22:59:50 ]
Out of sentimental gain I wanted you to feel my pain, but it came back in return to sender.
in de horeca gewerkt bij een restaurant, daarnaast moest ik samen met 2 andere jongens de tuin onderhouden.
Het daaropvolgende seizoen was ik echter alleen(als jongen zijnde), dus kreeg ik de horecawerkzaamheden en de tuin op mijn bord. Vervolgens werden mijn collega's kwaad op mij dat ik ze niet genoeg kon helpen bij het schoonmaken van de toko, na dit een aantal keren geslikt te hebben ben ik de 4de keer met de melding: " kuthoeren!" naar huis gegaan.
De dag erna waren ze poeslief.
Het daaropvolgende seizoen was ik echter alleen(als jongen zijnde), dus kreeg ik de horecawerkzaamheden en de tuin op mijn bord. Vervolgens werden mijn collega's kwaad op mij dat ik ze niet genoeg kon helpen bij het schoonmaken van de toko, na dit een aantal keren geslikt te hebben ben ik de 4de keer met de melding: " kuthoeren!" naar huis gegaan.
De dag erna waren ze poeslief.
It's time to kick ass and chew bubblegum. And I'm all out of bubblegum.
Niet, ik heb een 'tart-mij-niet' kop
"You know why they call it the American dream? Because you'd have to be fucking asleep to believe it!"
Meest belachelijke dingen op me werk... Dat zijn meestal (rare) vragen van klanten. Zoals: Gaat deze trap/lift naar boven...
Waarop dan meestal antwoord voor de trap: Dat hangt ervan af waar je staat, sta je boven. Dan gaattie naar beneden en sta je onder, dan gaattie naar boven.
Lift: Nee, meneer/mevrouw onze lift gaat alleen naar links en rechts.
Waarop dan meestal antwoord voor de trap: Dat hangt ervan af waar je staat, sta je boven. Dan gaattie naar beneden en sta je onder, dan gaattie naar boven.
Lift: Nee, meneer/mevrouw onze lift gaat alleen naar links en rechts.
Niet Nederlands sprekende mensen die een poging tot het spreken van nederlands doen en daarna boos worden omdat je ze niet kunt verstaan. Dat ze geen nederlands kunnen dat is niet zo erg maar het zijn mensen die al jaren hier wonen. Naar mijn mening moet je in een paar jaar tijd echt wel genoeg tijd hebben besteed aan de taal van het land om jezelf een klein beetje te kunnen uitdrukken. Eigenlijk zou je het zelfs al goed moeten kunnen spreken vóórdat je er naar toegaat. Dit kwam dus meerdere keren op een dag voor. 
Dat verhaal uit de OP komt me bekend voor. Ik werkte eens in een verzorgingstehuis en toen moest ik ook kamers van bewoners schoonmaken. En toen zat er ook een keer een vrouw in haar stoel achter me die alles wat ik deed zat te bekritiseren: "Volgens mij heb je dit nog niet gedaan.", "Dat moet je niet met dat schoonmaakmiddel doen, hoor!" etc.
Veel bejaarden zijn gewoon zeikerds, maar eigenlijk moet je medelijden met ze hebben: ze zijn gewoon jaloers op jou. Jouw hele toekomst ligt nog voor je open en voor hen is het allemaal voorbij.
Veel bejaarden zijn gewoon zeikerds, maar eigenlijk moet je medelijden met ze hebben: ze zijn gewoon jaloers op jou. Jouw hele toekomst ligt nog voor je open en voor hen is het allemaal voorbij.
Niet meer actief op Fok!
Ik heb wel eens bij mijn oma gezeten terwijl er een schoonmaakster was. Soms kan ik me het enigszins voorstellen dat er wat te klagen valt. (radio en laptop afnemen met een kletsnatte doek/deuren schoonmaken met schuurmiddel.quote:Op vrijdag 20 augustus 2010 22:03 schreef Viking84 het volgende:
Dat verhaal uit de OP komt me bekend voor. Ik werkte eens in een verzorgingstehuis en toen moest ik ook kamers van bewoners schoonmaken. En toen zat er ook een keer een vrouw in haar stoel achter me die alles wat ik deed zat te bekritiseren: "Volgens mij heb je dit nog niet gedaan.", "Dat moet je niet met dat schoonmaakmiddel doen, hoor!" etc.
Veel bejaarden zijn gewoon zeikerds, maar eigenlijk moet je medelijden met ze hebben: ze zijn gewoon jaloers op jou. Jouw hele toekomst ligt nog voor je open en voor hen is het allemaal voorbij.
_! ) Maar dit zal wel een uitzondering zijn want bejaarden kunnen idd erg zeiken. 
Ik werk op afdeling HRM en toen hadden ze het briljante idee om een printer waar de halve bovenverdieping op moet printen precies achter onze werkplek te zetten (open kantoor). Hierdoor zouden dus constant mensen achter ons staan die op onze beeldschermen kunnen kijken en gesprekken kunnen horen... Lekker vertrouwelijk is personeelszaken dan nog.. om het dan nog niet te hebben over het lawaai en de schadelijke stoffen die de printer uitstoot.
Gelukkig is dit uiteindelijk niet doorgegaan.
[ Bericht 5% gewijzigd door Luxuria op 20-08-2010 22:31:18 ]
Gelukkig is dit uiteindelijk niet doorgegaan.
[ Bericht 5% gewijzigd door Luxuria op 20-08-2010 22:31:18 ]
All she wants and needs is just a little taste..
Offtopic, maar ik kan het niet laten.....quote:
quote:Een man is verdwaald met zijn heteluchtballon. Gelukkig ziet hij in een hoog kantoorgebouw op de bovenste verdieping een man bij een open raam zitten. Dus hij daalt een stuk en roept naar de man:
“Ik probeer mijn route te bepalen naar mijn landingsplaats, maar ik ben afgedwaald. Ik had afgesproken om over een half uur te landen en er staan daar mensen mij op te wachten. Weet u waar ik ben?”
De man antwoordt: “Jazeker. U bevindt zich in een heteluchtballon!”
“U moet wel een systeembeheerder zijn,” zegt de ballonvaarder.
“Klopt. Hoe weet u dat?” reageert de man.
“Wat u zegt, is technisch juist. Maar ik heb níéts aan de informatie. Ik ben nog steeds verdwaald.”
Zegt de man in het kantoorgebouw: “Dan moet u wel een manager zijn: u heeft geen idee waar u bent, u heeft geen flauwe notie waar u naartoe moet, bovendien heeft u iets beloofd wat u niet waar kan maken en u verwacht dat ik het voor u oplos. U verkeert nog in dezelfde omstandigheden als vóór dat ik u ontmoette, maar op de een of andere manier is het nu mijn schuld!”
Die is echt goedquote:Op vrijdag 20 augustus 2010 22:10 schreef Zwieber_de_Vos het volgende:
[..]
Offtopic, maar ik kan het niet laten.....
[..]
All she wants and needs is just a little taste..
Dat is een goede.quote:
[..]
Offtopic, maar ik kan het niet laten.....
[..]
Zo heb ik ook gezeten, allemaal vertrouwelijke en politiek gevoelige info op mijn beeldscherm, en me dan zo neerzetten dat het halve gebouw achter mij langs moet. En het dan raar vinden als er dingen "uitlekken". Ik kan snel klikken, maar niet met de snelheid van het licht, ik heb geen ogen in mijn rug en als je toch 20 mensen per minuut langs hoort komen reageer je op een gegeven moment niet meer.quote:
Ik werk op afdeling HRM en toen hadden ze het briljante idee om een printer waar de halve bovenverdieping op moet printen precies achter onze werkplek te zetten (open kantoor). Hierdoor zouden dus constant miensen achter ons staan die op onze beeldschermen kunnen kijken en gesprekken kunnen horen... Lekker vertrouwelijk is personeelszaken dan nog.. om het dan nog niet te hebben over het lawaai en de schadelijke stoffen die de printer afstoot.
Gelukkig is dit uiteindelijk niet doorgegaan.
Ik heb het ze voorspeld, gezegd en nog een keer gezegd en vervolgens was het toch mijn schuld. Of ik niet op kon letten als ik aan het werk was
Doei
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Oh zoveel meegemaakt dat is het fijne van in de zorg werken.
* Mannen die je lastig vallen (zuster ik het iets voor je)
* Beschuldigd worden van het stelen van geld (door een patient)
* Rollator die mijn schenen flink ramde (de vrouw was dement dus wist ook niet echt wat ze aan het doen was, maar het werd wel even zwart voor mijn ogen van de pijn)
* Ook nog in de horeca gewerkt, daar zijn opmerkingen als 'zo dat ziet er lekker uit en het eten ook' ( ) niet zo zeldzaam
En zo kan ik nog wel even doorgaan
* Mannen die je lastig vallen (zuster ik het iets voor je)
* Beschuldigd worden van het stelen van geld (door een patient)
* Rollator die mijn schenen flink ramde (de vrouw was dement dus wist ook niet echt wat ze aan het doen was, maar het werd wel even zwart voor mijn ogen van de pijn)
* Ook nog in de horeca gewerkt, daar zijn opmerkingen als 'zo dat ziet er lekker uit en het eten ook' (
) niet zo zeldzaam En zo kan ik nog wel even doorgaan
What about "kinda cute, kinda hot, kinda sexy, hysterically funny, but not funny-looking guy who you could fuck" did you not understand?
Goed topic 
Yes, London. You know: fish, chips, cup 'o tea, bad food, worse weather, Mary fucking Poppins... LONDON.
TS is poetsvrouw
This is what I love, and can't stop lovin'.
Get wasted at party's, from 9 till 7 in the morning.
Get wasted at party's, from 9 till 7 in the morning.
Ik doe tenminste nog iets voor een ander, kun je van veel mensen niet zeggen. Ik ken niemand die zijn hele zomervakantie opoffert om in de thuiszorg te gaan werken.quote:
En ik ben helemaal geen 'poetsvrouw', lees eerst eens wat verder dan je neus lang is voordat je met zo'n achterlijke kutopmerking komt.
Out of sentimental gain I wanted you to feel my pain, but it came back in return to sender.
Oeps had ik toch ff de verkeerde post gequote.quote:Op vrijdag 20 augustus 2010 22:56 schreef fairytalessuck het volgende:
[..]
Ik doe tenminste nog iets voor een ander, kun je van veel mensen niet zeggen. Ik ken niemand die zijn hele zomervakantie opoffert om in de thuiszorg te gaan werken.
En ik ben helemaal geen 'poetsvrouw', lees eerst eens wat verder dan je neus lang is voordat je met zo'n achterlijke kutopmerking komt.
Dit dus.
Op woensdag 29 september 2010 14:34 schreef Nikmans het volgende:
TS [Knevelt] is een van die zeldzame posters die de grens tussen trollen en serieus posten uitgegumd heeft _O_
TS [Knevelt] is een van die zeldzame posters die de grens tussen trollen en serieus posten uitgegumd heeft _O_
baas die alles wat je fout doet aan iedereen doorverteld en er eindeloos over doorgaat zo irritant....
or ur gone
Haha mijn oma kaffert ook altijd over de thuiszorg 
maar idd bejaarden kunnen flink zeiken, mijn oma heeft er ook n handje van 
maar idd bejaarden kunnen flink zeiken, mijn oma heeft er ook n handje van
Inderdaad managers die niet weten waar ze het over hebben, de werknemers hierdoor onmogelijke opdrachten geven, de klachten hierover negeren, en uiteindelijk diezelfde werknemers de schuld geven als het inderdaad misgaat.
Kansloos.
Kansloos.
Een dag zonder vlees is een dag niet geleefd
Ik werk af en toe in een winkel als plaatsvervangend bedrijfsleider. We verkopen onder andere ijsjes uit een vriezer en als het druk is staan er wel eens rijen bij de kassa's.
Een meneer (met zijn zoontje van een jaar of 9 bij zich) vond dat hij te lang moest wachten bij de kassa en liep zonder te betalen met de ijsjes de winkel uit. Ik werd hierop geattendeerd en ging er natuurlijk achteraan. Hele discussie gehad met die vent waarbij hij het ijsje boven zijn hoofd hield buiten mijn bereik ( ). Uiteindelijk zijn ijsje uit zijn handen gerukt en ook het ijsje van het jongetje mee terug genomen (super zielig, maar ja...). Wat een voorbeeld ben je dan als vader zeg...
Een meneer (met zijn zoontje van een jaar of 9 bij zich) vond dat hij te lang moest wachten bij de kassa en liep zonder te betalen met de ijsjes de winkel uit. Ik werd hierop geattendeerd en ging er natuurlijk achteraan. Hele discussie gehad met die vent waarbij hij het ijsje boven zijn hoofd hield buiten mijn bereik (
). Uiteindelijk zijn ijsje uit zijn handen gerukt en ook het ijsje van het jongetje mee terug genomen (super zielig, maar ja...). Wat een voorbeeld ben je dan als vader zeg...
Op dinsdag 1 september 2009 17:55 schreef Graseter het volgende:
Sinceria is de liefste user van FOK!
Sinceria is de liefste user van FOK!
Achterlijke dingen...hmmm neee....
Ik snap TS wel. heb weleens eens partime in een bejaardenhuis gewerkt ( voornamelijk restaurant, maar ook poetsen in kamers ).
Uiteraard zitten er ook wel aardige mensen bij die gewoon gezelligheid nodig hebben.
Maar inderdaad zoiets wat ts heeft meegemaakt niet.
Overigens wel:
Leuke, maar traumatiserend .. jaa.
We hadden iemand die nogal "vrij" was in de ochtend rond te lopen door te gangen, dus ja dan heb ik denk ik genoeg gezegd
Ik snap TS wel. heb weleens eens partime in een bejaardenhuis gewerkt ( voornamelijk restaurant, maar ook poetsen in kamers ).
Uiteraard zitten er ook wel aardige mensen bij die gewoon gezelligheid nodig hebben.
Maar inderdaad zoiets wat ts heeft meegemaakt niet.
Overigens wel:
Leuke, maar traumatiserend .. jaa.
We hadden iemand die nogal "vrij" was in de ochtend rond te lopen door te gangen, dus ja dan heb ik denk ik genoeg gezegd
Bleh!!!!
Jammer he dat je dus niet kan gamen op je werk.quote:Op vrijdag 20 augustus 2010 22:08 schreef Luxuria het volgende:
mensen achter ons staan die op onze beeldschermen kunnen kijken
Achterlijkheid, daar hebben we genoeg van hier.
Hier zit een klein zuur mannetje met een snor van in de vijftig die de hele dag loopt te doen alsof hij en alleen hij de 'koning' van het bedrijf is. Hij weet altijd alles beter en geniet ervan om altijd tegendraads te zijn. Hij loopt ook altijd te zeiken over de regering, de 'zakkenvullers', buitenlanders, jongeren en weet ik wat nog meer. Als er eens fouten gemaakt worden gaat hij altijd door met zeiken terwijl iedereen het allang is vergeten, als hij zelf fouten maakt gaat hij eindeloos zoeken of het ook wel echt zijn schuld is en kookt dan van woede.
Een andere collega kan er ook niet goed tegen dat hij altijd maar loopt te zeiken. Laatst was er weer eens een meningsverschil en de andere collega zei tegen de zeikcollega dat hij gewoon veel te veel liep te mekkeren. De zeikcollega ging toen de boel nog verder lopen uitdagen door hem uit te lachen en net te doen alsof hij niet bang was. De 'goede' collega loopt naar hem toe en begint hem volop in zijn gezicht te bedreigen. "Ik ram je hier ter plekke nog op je kanis!" was 1 van de bedreigingen.
Je moet je dus een brede reus van 1.90 tegen iemand van 1.65 voorstellen. De zeikcollega scheet in zijn broek van angst en is later met zijn staart tussen zijn benen naar de baas gegaan om te gaan huilen. Ik heb het hele schouwspel van dichtbij in stilte meegemaakt, achteraf natuurlijk in juichstemming.
Later sprak ik een collega van de administratie en vroeg hoe de zeikcollega zijn verhaal had uitgelegd. Bleek hij een compleet lulverhaal verzonnen te hebben om zelf het slachtoffer te spelen. Ik moest deze week gewoon werken maar maandag komt iedereen terug van vakantie en gaat deze soap verder. Ik zal de rust missen.
[ Bericht 4% gewijzigd door Id_do_her op 21-08-2010 00:54:58 ]
Hier zit een klein zuur mannetje met een snor van in de vijftig die de hele dag loopt te doen alsof hij en alleen hij de 'koning' van het bedrijf is. Hij weet altijd alles beter en geniet ervan om altijd tegendraads te zijn. Hij loopt ook altijd te zeiken over de regering, de 'zakkenvullers', buitenlanders, jongeren en weet ik wat nog meer. Als er eens fouten gemaakt worden gaat hij altijd door met zeiken terwijl iedereen het allang is vergeten, als hij zelf fouten maakt gaat hij eindeloos zoeken of het ook wel echt zijn schuld is en kookt dan van woede.
Een andere collega kan er ook niet goed tegen dat hij altijd maar loopt te zeiken. Laatst was er weer eens een meningsverschil en de andere collega zei tegen de zeikcollega dat hij gewoon veel te veel liep te mekkeren. De zeikcollega ging toen de boel nog verder lopen uitdagen door hem uit te lachen en net te doen alsof hij niet bang was. De 'goede' collega loopt naar hem toe en begint hem volop in zijn gezicht te bedreigen. "Ik ram je hier ter plekke nog op je kanis!" was 1 van de bedreigingen.
Je moet je dus een brede reus van 1.90 tegen iemand van 1.65 voorstellen. De zeikcollega scheet in zijn broek van angst en is later met zijn staart tussen zijn benen naar de baas gegaan om te gaan huilen. Ik heb het hele schouwspel van dichtbij in stilte meegemaakt, achteraf natuurlijk in juichstemming.
Later sprak ik een collega van de administratie en vroeg hoe de zeikcollega zijn verhaal had uitgelegd. Bleek hij een compleet lulverhaal verzonnen te hebben om zelf het slachtoffer te spelen. Ik moest deze week gewoon werken maar maandag komt iedereen terug van vakantie en gaat deze soap verder. Ik zal de rust missen.
[ Bericht 4% gewijzigd door Id_do_her op 21-08-2010 00:54:58 ]
With my pack on my back, down the road I will stray.
Tis wat. De sociale werkplaats.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 00:45 schreef Id_do_her het volgende:
Achterlijkheid, daar hebben we genoeg van hier.
Hier zit een klein zuur mannetje met een snor van in de vijftig die de hele dag loopt te doen alsof hij en alleen hij de 'koning' van het bedrijf is. Hij weet altijd alles beter en geniet ervan om altijd tegendraads te zijn. Hij loopt ook altijd te zeiken over de regering, de 'zakkenvullers', buitenlanders, jongeren en weet ik wat nog meer. Als er eens fouten gemaakt worden gaat hij altijd door met zeiken terwijl iedereen het allang is vergeten, als hij zelf fouten maakt gaat hij eindeloos zoeken of het ook wel echt zijn schuld is en kookt dan van woede.
Een andere collega kan er ook niet goed tegen dat hij altijd maar loopt te zeiken. Laatst was er weer eens een meningsverschil en de andere collega zei tegen de zeikcollega dat hij gewoon veel te veel liep te mekkeren. De zeikcollega ging toen de boel nog verder lopen uitdagen door hem uit te lachen en net te doen alsof hij niet bang was. De 'goede' collega loopt naar hem toe en begint hem volop in zijn gezicht te bedreigen. "Ik ram je hier ter plekke nog op je kanis!" was 1 van de bedreigingen.
Je moet je dus een brede reus van 1.90 tegen iemand van 1.65 voorstellen. De zeikcollega scheet in zijn broek van angst en is later met zijn staart tussen zijn benen naar de baas gegaan om te gaan huilen. Ik heb het hele schouwspel van dichtbij in stilte meegemaakt, achteraf natuurlijk in juichstemming.
Later sprak ik een collega van de administratie en vroeg hoe de zeikcollega zijn verhaal had uitgelegd. Bleek hij een compleet lulverhaal verzonnen te hebben om zelf het slachtoffer te spelen. Ik moest deze week gewoon werken maar maandag komt iedereen terug van vakantie en gaat deze soap verder. Ik zal de rust missen.
En toen was er niets!
Die zeikcollega werkt bij mij ook... Echt net hetzelfde type, alles wat je hier boven schrijft, plus dat hij alles maar dan ook alles gaat klikken aan de baas...quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 00:45 schreef Id_do_her het volgende:
Achterlijkheid, daar hebben we genoeg van hier.
Hier zit een klein zuur mannetje met een snor van in de vijftig die de hele dag loopt te doen alsof hij en alleen hij de 'koning' van het bedrijf is. Hij weet altijd alles beter en geniet ervan om altijd tegendraads te zijn. Hij loopt ook altijd te zeiken over de regering, de 'zakkenvullers', buitenlanders, jongeren en weet ik wat nog meer. Als er eens fouten gemaakt worden gaat hij altijd door met zeiken terwijl iedereen het allang is vergeten, als hij zelf fouten maakt gaat hij eindeloos zoeken of het ook wel echt zijn schuld is en kookt dan van woede.
Een andere collega kan er ook niet goed tegen dat hij altijd maar loopt te zeiken. Laatst was er weer eens een meningsverschil en de andere collega zei tegen de zeikcollega dat hij gewoon veel te veel liep te mekkeren. De zeikcollega ging toen de boel nog verder lopen uitdagen door hem uit te lachen en net te doen alsof hij niet bang was. De 'goede' collega loopt naar hem toe en begint hem volop in zijn gezicht te bedreigen. "Ik ram je hier ter plekke nog op je kanis!" was 1 van de bedreigingen.
Je moet je dus een brede reus van 1.90 tegen iemand van 1.65 voorstellen. De zeikcollega scheet in zijn broek van angst en is later met zijn staart tussen zijn benen naar de baas gegaan om te gaan huilen. Ik heb het hele schouwspel van dichtbij in stilte meegemaakt, achteraf natuurlijk in juichstemming.
Later sprak ik een collega van de administratie en vroeg hoe de zeikcollega zijn verhaal had uitgelegd. Bleek hij een compleet lulverhaal verzonnen te hebben om zelf het slachtoffer te spelen. Ik moest deze week gewoon werken maar maandag komt iedereen terug van vakantie en gaat deze soap verder. Ik zal de rust missen.
Wee degene die twee minuten voor tijd zijn pc afzet...
Are you fokking to me?
Doe niet zo lullig. Een mens kan vanalles meemaken op het werk en in welke functie dan ook.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:19 schreef IemandNiemand het volgende:
[..]
Tis wat. De sociale werkplaats.
Leuk topic trouwens.
.
Dat was ik vergeten te zeggen. Hij klikt ook als de ziektequote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:29 schreef Marie30 het volgende:
[..]
Die zeikcollega werkt bij mij ook... Echt net hetzelfde type, alles wat je hier boven schrijft, plus dat hij alles maar dan ook alles gaat klikken aan de baas...
Wee degene die twee minuten voor tijd zijn pc afzet...
. Hij staat ook altijd precies om 5 uur buiten, geen minuut vroeger, geen minuut later.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Grafisch ontwerpbureau.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:19 schreef IemandNiemand het volgende:
[..]
Tis wat. De sociale werkplaats.
With my pack on my back, down the road I will stray.
OMG dat autistische stipte doet onze sukkel ook... Lijkt wel dezelfde persoon.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:42 schreef Id_do_her het volgende:
[..]
Dat was ik vergeten te zeggen. Hij klikt ook als de ziekte
Ben al maanden mijn hersens aan het pijnigen om eens ludiek wraak op hem te nemen, maar ondanks het feit dat ik een pacifiste ben, kan ik enkel gewelddadige acties bedenken waarvoor in de cel beland...
Are you fokking to me?
Gastquote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:19 schreef IemandNiemand het volgende:
[..]
Tis wat. De sociale werkplaats.
Ik werk bij een ingenieursbureau en hier hebben we met een soortgelijk geval te maken. Gelukkig vertrekt hij binnenkort (noodgedwongen)
Idd. Ik werk op een advocatenkantoor, en wij hebben er ook eentje...quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:49 schreef leolinedance het volgende:
[..]
Gast
Ik wilde dat de onze ook vertrok, laatst had hij twee weken vakantie, good times...
Are you fokking to me?
Dat 'autistische stipte' is natuurlijk een rare gewoonte. Al zie ik wel dat het bij bepaalde beroepen gewoon gewoonte is. Bij ons stoppen alle werkplaatsmensen iedere dag om 16:45. Geen minuut later of eerder. Op het kantoor is het een ander verhaal, afhankelijk van drukte, afspraken, tijd van binnenkomst etc.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:48 schreef Marie30 het volgende:
[..]
OMG dat autistische stipte doet onze sukkel ook... Lijkt wel dezelfde persoon.
Ben al maanden mijn hersens aan het pijnigen om eens ludiek wraak op hem te nemen, maar ondanks het feit dat ik een pacifiste ben, kan ik enkel gewelddadige acties bedenken waarvoor in de cel beland...
Erg herkenbaar, mijn haren gaan overeind staan als hij in de buurt komtquote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:48 schreef Marie30 het volgende:
[..]
OMG dat autistische stipte doet onze sukkel ook... Lijkt wel dezelfde persoon.
Ben al maanden mijn hersens aan het pijnigen om eens ludiek wraak op hem te nemen, maar ondanks het feit dat ik een pacifiste ben, kan ik enkel gewelddadige acties bedenken waarvoor in de cel beland...
. Ik probeer eigenlijk ook al tijden een wraakactie uit te voeren. Hij was deze week afwezig, echt een hele fijne week gehad op het werk. Niemand zegt er ooit wat van en nu had iemand er eindelijk genoeg van, gaat hij bij de baas de boel bij elkaar liegen zodat hij ' het slachtoffer' is
With my pack on my back, down the road I will stray.
Heb je tIps hoe ik mijn huismongool kan lozen?quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:49 schreef leolinedance het volgende:
[..]
Gast
With my pack on my back, down the road I will stray.
Mijn geluk is dat 'ons geval' vooral mij nodig heeft. Daarom is hij tegen mij wel redelijk normaal. Maar aangezien het vak hem geen zak interesseert, hij vervelend doet tegen mijn collega's en altijd met smoesjes* zo min mogelijk werkt heb ik een hekel aan hem gekregen.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:51 schreef Marie30 het volgende:
[..]
Idd. Ik werk op een advocatenkantoor, en wij hebben er ook eentje...
Ik wilde dat de onze ook vertrok, laatst had hij twee weken vakantie, good times...
En hij is notabene mijn leidinggevende! Het is ernstig als je ziet wat een vakkennis die man heeft, een doorsnee techneut met managementcapaciteiten streeft hem binnen een jaar voorbij.
* Tandarts, kat in een boom, wateroverlast, boom omgevallen, autoband lek, auto stuk, dokter, vriendin in ziekenhuis, vergeten huis af te sluiten, in slaap gevallen (
), fysio etc. etc. En de meeste gevallen meerdere keren sinds de 8 maanden dat ik hem nu ken.
Ik heb ook zo'n werkezel tegenover me gehad. Stipt om tien en elf uur koffie en twaalf uur eten en stipt om vijf uur weg. Net alsof de bel gaat op het schoolplein.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:53 schreef leolinedance het volgende:
[..]
Dat 'autistische stipte' is natuurlijk een rare gewoonte. Al zie ik wel dat het bij bepaalde beroepen gewoon gewoonte is. Bij ons stoppen alle werkplaatsmensen iedere dag om 16:45. Geen minuut later of eerder. Op het kantoor is het een ander verhaal, afhankelijk van drukte, afspraken, tijd van binnenkomst etc.
Dat betekent gewoon dat iemand de godganse dag op de klok aan het kijken is.
Ze zijn trouwens wel leuk te plagen door hun bureau iedere dag een centimeter op te schuiven. Duurde weken eer ze het opmerkte.
Om bij het begin te beginnen, begin dit jaar ben ik van BV gewisseld (dus zelfde directeur/organisatie, andere firma). De 'huismongool' was dus niet mijn collega, al werkten we wel voor hetzelfde concern. Sinds begin dit jaar werk ik dus met hem samen.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 01:56 schreef Id_do_her het volgende:
[..]
Heb je tIps hoe ik mijn huismongool kan lozen?
Mijn collega's hebben vorig jaar al eens geklaagd bij de directie. De directie kan onze leidinggevende aka 'huismongool' niet goed controleren dus loopt hij de kantjes er vanaf. Dit is uitgelegd met talloze voorbeelden. Hier is toen door de directie geen actie door ondernomen.
Mijn collega's hadden mij al min of meer ingelicht over hoe onze leidinggevende zou zijn. Maar dat ik me ook niet door hen moest laten beïnvloeden, dat ik mijn eigen mening maar moest vormen. Nou, na een paar maanden wist ik eigenlijk al genoeg.
Toen het de spuigaten uit begon te lopen hebben mijn collega's weer een gesprek met de directie aangevraagd en nu vroegen ze mij ook mee. Ik heb dit gedaan. Het leek erop (volgens mijn 'aardige' collega's) dat dit toch wel meer impact had, dat een nieuweling ook dezelfde problemen ondervindt. Nu is het ook nog zo dat ik een goede band heb met de commercieel directeur dus dat helpt ook wel mee. Ik ben ook persoonlijk gevraagd om een en ander te vertellen enzo. En dat doe ik graag, ik vrees niet voor mijn baan.
Ons geval krijgt nu een laatste kans op een andere afdeling, in de buurt bij de directie, waar hij goed gecontroleerd kan worden. Hij heeft in deze functie niks meer met ons te maken, en gelukkig maar..
[ Bericht 5% gewijzigd door leolinedance op 21-08-2010 02:17:39 ]
Ik weet niet waar jullie werken maar als iemand bij mij op mijn werk (wat voor zeikvent dan ook) iemand anders gaat bedreigen met:
Dan is het bij alle leidinggevende hier wel duidelijk dat er iemand ontslagen gaat worden. Bedreigen doe je niet; zeker niet met slaan. Respectvolle werkplaats heet dat. Je mag mensen dan wel niet mogen maar je doet gewoon normaal.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 00:45 schreef Id_do_her het volgende:
De 'goede' collega loopt naar hem toe en begint hem volop in zijn gezicht te bedreigen. "Ik ram je hier ter plekke nog op je kanis!" was 1 van de bedreigingen.
En toen was er niets!
Haha, geweldigquote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:07 schreef Stali het volgende:
[..]
Ik heb ook zo'n werkezel tegenover me gehad. Stipt om tien en elf uur koffie en twaalf uur eten en stipt om vijf uur weg. Net alsof de bel gaat op het schoolplein.
Dat betekent gewoon dat iemand de godganse dag op de klok aan het kijken is.
Ze zijn trouwens wel leuk te plagen door hun bureau iedere dag een centimeter op te schuiven. Duurde weken eer ze het opmerkte.
Wij zetten onze werkezel altijd netjes 'afwezig' in de agenda als hij weer eens belt met een smoesje. Dat is iedereen tenminste op de hoogte. Zoals het hoort 
Ik loop nu 7 maanden 'normaal' te doen, mijn andere collega's al 2,5 jaar. Als de directie niet in wilt grijpen kan ik me voorstellen dat de maat op een gegeven moment vol is. Niet dat je het dan zó moet doen, maar dan zou hij het van mij op den duur wel gehoord hebben.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:17 schreef IemandNiemand het volgende:
Ik weet niet waar jullie werken maar als iemand bij mij op mijn werk (wat voor zeikvent dan ook) iemand anders gaat bedreigen met:
[..]
Dan is het bij alle leidinggevende hier wel duidelijk dat er iemand ontslagen gaat worden. Bedreigen doe je niet; zeker niet met slaan. Respectvolle werkplaats heet dat. Je mag mensen dan wel niet mogen maar je doet gewoon normaal.
Dat ligt hier wat anders. De collega die aan het dreigen was is ook de huurbaas zeg maar. Hij is een vriend van de baas en woont naast het gebouw. Het bedrijf waar ik nu werk is ooit opgezet door hem. Hij werkt onbetaald mee in het bedrijf en hielp met van alles mee.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:17 schreef IemandNiemand het volgende:
Ik weet niet waar jullie werken maar als iemand bij mij op mijn werk (wat voor zeikvent dan ook) iemand anders gaat bedreigen met:
[..]
Dan is het bij alle leidinggevende hier wel duidelijk dat er iemand ontslagen gaat worden. Bedreigen doe je niet; zeker niet met slaan. Respectvolle werkplaats heet dat. Je mag mensen dan wel niet mogen maar je doet gewoon normaal.
Er gaan nu ook wel echte veranderingen plaatsvinden maar ik heb geen idee hoe dit zich gaat ontwikkelen. Hoewel ik toch echt genoten heb van het feit dat ze zeikerd op zijn plaats werd gezet, hij vroeg er ook wel een beetje om omdat hij zich al jaren als een eikel gedraagt. Toch vind ik het ook niet kunnen om iemand zo te gaan bedreigen.
With my pack on my back, down the road I will stray.
De directeur hier negeerde het eigenlijk ook zoveel mogelijk. De maat was ook echt vol en hij had wel het lef om er nu iets van te laten merken, de afwerking had alleen anders gekund.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:22 schreef leolinedance het volgende:
[..]
Ik loop nu 7 maanden 'normaal' te doen, mijn andere collega's al 2,5 jaar. Als de directie niet in wilt grijpen kan ik me voorstellen dat de maat op een gegeven moment vol is. Niet dat je het dan zó moet doen, maar dan zou hij het van mij op den duur wel gehoord hebben.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Controle is er hier ook vrijwel niet. Ik hoop gewoon dat het allemaal wel goed komt maar ik ben hem echt liever kwijt dan rijk. Andere collega's werken eigenlijk niet zoveel met hem samen, ik ben de enige met wie hij veel te maken heeft. Het zal wel zijn omdat ik veel jonger ben dan het personeel hier, de baas is bijvoorbeeld 36 en hij iets van 52 of zo. Ging hij op een dag gewoon de directeur staan uitkafferen over zijn leeftijdquote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:10 schreef leolinedance het volgende:
[..]
Om bij het begin te beginnen, begin dit jaar ben ik van BV gewisseld (dus zelfde directeur/organisatie, andere firma). De 'huismongool' was dus niet mijn collega, al werkten we wel voor hetzelfde concern. Sinds begin dit jaar werk ik dus met hem samen.
Mijn collega's hebben vorig jaar al eens geklaagd bij de directie. De directie kan onze leidinggevende aka 'huismongool' niet goed controleren dus loopt hij de kantjes er vanaf. Dit is uitgelegd met talloze voorbeelden. Hier is toen door de directie geen actie door ondernomen.
Mijn collega's hadden mij al min of meer ingelicht over hoe onze leidinggevende zou zijn. Maar dat ik me ook niet door hen moest laten beïnvloeden, dat ik mijn eigen mening maar moest vormen. Nou, na een paar maanden wist ik eigenlijk al genoeg.
Toen het de spuigaten uit begon te lopen hebben mijn collega's weer een gesprek met de directie aangevraagd en nu vroegen ze mij ook mee. Ik heb dit gedaan. Het leek erop (volgens mijn 'aardige' collega's) dat dit toch wel meer impact had, dat een nieuweling ook dezelfde problemen ondervindt. Nu is het ook nog zo dat ik een goede band heb met de commercieel directeur dus dat helpt ook wel mee. Ik ben ook persoonlijk gevraagd om een en ander te vertellen enzo. En dat doe ik graag, ik vrees niet voor mijn baan.
Ons geval krijgt nu een laatste kans op een andere afdeling, in de buurt bij de directie, waar hij goed gecontroleerd kan worden. Hij heeft in deze functie niks meer met ons te maken, en gelukkig maar..
. Als directeur had ik dat bijvoorbeeld al lang niet meer gepikt.Nu ik eraan denk heeft hij wel vaker van dat soort stunts uitgehaald, waarom hebben ze hem eigenlijk niet al ontslagen? Wel handig trouwens dat je collega op die manier uit je omgeving is verdwenen.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Tsja, ik heb weinig te vrezen. Ik ben jong (26), weet nu al meer van het vakgebied dan mijn leidinggevende/collega en wordt als potentieel leidinggevende gezien door de directie. Verder heb ik al aanbiedingen van andere werkgevers op zak en weet de directie dat ik misschien in de toekomst wel weer terug wil naar Brabant. Ik werk momenteel in de Achterhoek, het is daar niet makkelijk om aan goed personeel te komen. Dus als puntje bij paaltje komt denk ik eigenlijk dat ze liever die oude (dure) en nutteloze man laten vertrekken dan mij. Maar dit is puur mijn gedachte, ik zou er uiteraard ook naast kunnen zitten.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:33 schreef Id_do_her het volgende:
[..]
Controle is er hier ook vrijwel niet. Ik hoop gewoon dat het allemaal wel goed komt maar ik ben hem echt liever kwijt dan rijk. Andere collega's werken eigenlijk niet zoveel met hem samen, ik ben de enige met wie hij veel te maken heeft. Het zal wel zijn omdat ik veel jonger ben dan het personeel hier, de baas is bijvoorbeeld 36 en hij iets van 52 of zo. Ging hij op een dag gewoon de directeur staan uitkafferen over zijn leeftijd
Nu ik eraan denk heeft hij wel vaker van dat soort stunts uitgehaald, waarom hebben ze hem eigenlijk niet al ontslagen? Wel handig trouwens dat je collega op die manier uit je omgeving is verdwenen.
De directeur uitkafferen is iets dat je sowieso niet moet doen, hoe stom kun je zijn. Dat de directeur het ook pikt is zeker vreemd, heeft jullie werkdebiel soms krediet opgebouwd?
Ik zou het echt niet weten. Zover ik weet heeft hij verder niks met dat bedrijf te maken. Het zal wel iets te maken hebben met het niet aan werknemers kunnen komen, hoewel zijn werk makkelijk door mij of iemand anders gedaan kan worden.quote:Op zaterdag 21 augustus 2010 02:43 schreef leolinedance het volgende:
[..]
Tsja, ik heb weinig te vrezen. Ik ben jong (26), weet nu al meer van het vakgebied dan mijn leidinggevende/collega en wordt als potentieel leidinggevende gezien door de directie. Verder heb ik al aanbiedingen van andere werkgevers op zak en weet de directie dat ik misschien in de toekomst wel weer terug wil naar Brabant. Ik werk momenteel in de Achterhoek, het is daar niet makkelijk om aan goed personeel te komen. Dus als puntje bij paaltje komt denk ik eigenlijk dat ze liever die oude (dure) en nutteloze man laten vertrekken dan mij. Maar dit is puur mijn gedachte, ik zou er uiteraard ook naast kunnen zitten.
De directeur uitkafferen is iets dat je sowieso niet moet doen, hoe stom kun je zijn. Dat de directeur het ook pikt is zeker vreemd, heeft jullie werkdebiel soms krediet opgebouwd?
Bij dat soort gevallen denk ik wel dat ze de jongere werknemer eerder zouden houden. Het scheelt voor het bedrijf aan kosten en jongere mensen zijn vaak soepeler in de omgang.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Een tijdje geleden werkte ik in de jeugdzorg. Nu nog steeds, maar ik heb inmiddels een andere baan.
In die baan lag ik lekker in het team (wat dus onder mijn bewind werkte) en mijn baas vertrouwde mij in alles. Daar was ik eindverantwoordelijk voor een groep jongeren in de tienerleeftijd. Dit zijn zmlk/zmok/normale jongeren met de overeenkomst een vreselijke thuissituatie te hebben waardoor zij uit huis zijn geplaatst (dit voor hun eigen bescherming).
Echter deze eindverantwoordelijkheid deelde ik met mijn collega, welke al wat langer daar werkte. Dus wij runden met zijn tweeën een team van spw’ers, sph’ers en mwd’ers. Constructie = baas – mijn collega en ik – acht teamleden.
Maar… zo geschiedde, mijn collega was vaak kritisch (niet opbouwend), maar dit beperkte zich tot de vergaderingen in het begin. In deze teamoverleggen, moest ik vaak mede een beslissing nemen over een zorgplan, uithuisplaatsing, onder toezichtstelling, oudercontacten en was ik volledig eindverantwoordelijk voor contacten met Bureau Jeugdzorg, scholen, werkgevers van de jongeren… mijn collega was het baken voor de ouders.
Meestal als ik een strategie uitstippelde was mijn collega kritisch. Na er een half jaar op te hebben zitten, werd ze soms ronduit vijandig. Volgens mij kwam dit gedeeltelijk door haar gevoel van senioriteit (twintig jaar ouder), superioriteit (ze werkte er langer), waarbij ik in een functie volledig gelijk aan de hare (inclusief betaling – dat had ik handig gespeelt bij de onderhandelingen in het aannamegesprek, het gesprek na het sollicitatiegesprek) toch duidelijk inferieur ben aan haar…
Jaloezie…!
Deze vijandigheid is meermaals met ons drieën besproken mijn baas (hoofd Utrecht), en ons tweeën. Met van haar kant geen inbinding in de zin van haar gedrag en opstelling jegens mij. Iedere keer als er een voorval was, besprak ik dit met haar, erna met mijn baas en enkele keren met de P&O.
In alles dacht ik ondanks de onhandige situatie dat de ‘goodwill’ de mijne was. Mede door mijn (al zeg ik het zelf) professionele en geduldige opstelling naar haar toe en het maken van de goede keuzen in de volgorde van zoeken naar communicatie en oplossing.
Fout.
Op een dag, terwijl ik iets eerder op de groep was en wij toevallig (iets wat niet heel vaak het geval was) samen moesten werken, kwam zij iets later door een file. Ik zat met een meisje (lees: een misbruikt jong meisje van 13) op de groep en gaf haar staande wat wiskunde bijles op het whiteboard. De rest van de groep was buiten op een afgesloten terrein aan het voetballen. Mede dóór mijn collega was ik alleen (niet expres, maar alsnog). Hierdoor viel zij boos uit naar mij… IN HET BIJZIJN van het meisje.
Fataal voor je positie in een groep als deze…!
Lange tijd was ik door DIT voorval de grip op de groep (individuele jongeren viel mee) gedeeltelijk kwijt. In die periode diende mijn collega een soort motie van wantrouwen tegen mij in en heeft de ouders van het kind ingelicht (!).
FATAAL!
Uit de kluis van de stichting van een andere locatie, was geld weg, ik kwam ook vaak daar om supervisie te geven en in vakantieperioden om taken tijdelijk over te nemen. Van die kluis had ik niet een sleutel, terwijl er meerdere zijn die dat wel hebben. Om dat kort te laten viel de verdenking op mij. Nog nooit heb ik iets anders gestolen dan een paar pakjes kauwgom van mijn pa, toen ik heel jong was.
SUPERFATAAL!
Ik werd op non-actief gezet. Advocaat, aanvechten… allemaal had het geen zin meer. Uiteindelijk wil je er geeneens meer werken. Ik had na een maand een gloednieuwe baan en ben zeer tevreden!!! Dus ik heb geen medelijden met mijzelf. Toch vond ik dat vreselijk. En ik heb het donkerbruine vermoeden, dat mijn ex-collega daar meer van weet!
SEKREET!
SERPENT!
In die baan lag ik lekker in het team (wat dus onder mijn bewind werkte) en mijn baas vertrouwde mij in alles. Daar was ik eindverantwoordelijk voor een groep jongeren in de tienerleeftijd. Dit zijn zmlk/zmok/normale jongeren met de overeenkomst een vreselijke thuissituatie te hebben waardoor zij uit huis zijn geplaatst (dit voor hun eigen bescherming).
Echter deze eindverantwoordelijkheid deelde ik met mijn collega, welke al wat langer daar werkte. Dus wij runden met zijn tweeën een team van spw’ers, sph’ers en mwd’ers. Constructie = baas – mijn collega en ik – acht teamleden.
Maar… zo geschiedde, mijn collega was vaak kritisch (niet opbouwend), maar dit beperkte zich tot de vergaderingen in het begin. In deze teamoverleggen, moest ik vaak mede een beslissing nemen over een zorgplan, uithuisplaatsing, onder toezichtstelling, oudercontacten en was ik volledig eindverantwoordelijk voor contacten met Bureau Jeugdzorg, scholen, werkgevers van de jongeren… mijn collega was het baken voor de ouders.
Meestal als ik een strategie uitstippelde was mijn collega kritisch. Na er een half jaar op te hebben zitten, werd ze soms ronduit vijandig. Volgens mij kwam dit gedeeltelijk door haar gevoel van senioriteit (twintig jaar ouder), superioriteit (ze werkte er langer), waarbij ik in een functie volledig gelijk aan de hare (inclusief betaling – dat had ik handig gespeelt bij de onderhandelingen in het aannamegesprek, het gesprek na het sollicitatiegesprek) toch duidelijk inferieur ben aan haar…
Jaloezie…!
Deze vijandigheid is meermaals met ons drieën besproken mijn baas (hoofd Utrecht), en ons tweeën. Met van haar kant geen inbinding in de zin van haar gedrag en opstelling jegens mij. Iedere keer als er een voorval was, besprak ik dit met haar, erna met mijn baas en enkele keren met de P&O.
In alles dacht ik ondanks de onhandige situatie dat de ‘goodwill’ de mijne was. Mede door mijn (al zeg ik het zelf) professionele en geduldige opstelling naar haar toe en het maken van de goede keuzen in de volgorde van zoeken naar communicatie en oplossing.
Fout.
Op een dag, terwijl ik iets eerder op de groep was en wij toevallig (iets wat niet heel vaak het geval was) samen moesten werken, kwam zij iets later door een file. Ik zat met een meisje (lees: een misbruikt jong meisje van 13) op de groep en gaf haar staande wat wiskunde bijles op het whiteboard. De rest van de groep was buiten op een afgesloten terrein aan het voetballen. Mede dóór mijn collega was ik alleen (niet expres, maar alsnog). Hierdoor viel zij boos uit naar mij… IN HET BIJZIJN van het meisje.
Fataal voor je positie in een groep als deze…!
Lange tijd was ik door DIT voorval de grip op de groep (individuele jongeren viel mee) gedeeltelijk kwijt. In die periode diende mijn collega een soort motie van wantrouwen tegen mij in en heeft de ouders van het kind ingelicht (!).
FATAAL!
Uit de kluis van de stichting van een andere locatie, was geld weg, ik kwam ook vaak daar om supervisie te geven en in vakantieperioden om taken tijdelijk over te nemen. Van die kluis had ik niet een sleutel, terwijl er meerdere zijn die dat wel hebben. Om dat kort te laten viel de verdenking op mij. Nog nooit heb ik iets anders gestolen dan een paar pakjes kauwgom van mijn pa, toen ik heel jong was.
SUPERFATAAL!
Ik werd op non-actief gezet. Advocaat, aanvechten… allemaal had het geen zin meer. Uiteindelijk wil je er geeneens meer werken. Ik had na een maand een gloednieuwe baan en ben zeer tevreden!!! Dus ik heb geen medelijden met mijzelf. Toch vond ik dat vreselijk. En ik heb het donkerbruine vermoeden, dat mijn ex-collega daar meer van weet!
SEKREET!
SERPENT!
Life's often a bitch, cherish your bitch
