Achterlijkheid op het werk.

Lief doen kan geen kwaad...

quote:

Op zondag 22 augustus 2010 19:40 schreef fairytalessuck het volgende:

[..]

Ik heb niks gedaan waarvoor zij een reden had om zo tegen me te doen, dus waar het op slaat dat het door mij zo ver gekomen was, weet ik niet.
En dat ik stond te trillen van woede, was omdat ik me natuurlijk niet helemaal kon laten gaan tegen haar.
Heb zelf ook al gezegd dat die reactie misschien onprofessioneel was, maar ik zou het niet terugdraaien.

Die vrouw zit natuurlijk fout. Maar jij bent aan het werk, niet een op vrijwillig thee uurtje. Je had juist de eer aan jezelf gehouden als je beleefd was gebleven en vertrokken + melding bij je werk waar je de situatie even uitlegt. Dan had je ook niet tegen haar uit hoeven vallen.

Een supermarktondernemer die dronken achter de kassa ging zitten.

Bij een van mijn vorige werkgevers;

Werktijd was van 8.00 tot 17.00.
Standaard was ik er om 7.30 en ging ( mits er geen klanten meer waren) stip 17.00 weg ( aangezien ik met een collega meereed)
Al eens een keer om 4.00 begonnen om een klant uit de brand te helpen die op vakantie moest.

Kreeg ik te horen dat ik een 9-17.00 mentaliteit had....

Dit was trouwens nadat ik afgewezen was om chef te worden in een andere filiaal vanwege te weinig ervaring. ( ).
Toen is er iemand zonder ervaring daar chef geworden en mocht ik mijn vakantie opofferen omdat er anders niemand daar zou zijn.

Dit alles geslikt te hebben binnen een maand tijd had ik na de maand een betere baan.
Uiteindelijk alleen maar goed voor me uitgepakt.

Chefs, spreek me er niet van.
Ik had toen ik zwanger was met enigszins vooruitziende blik aan mijn chef gevraagd of hij die zomer niet (zoals gewoonlijk) iedereen tegelijk vrij wou geven, omdat ik met een kind in mijn buik niet ook nog eens een zaak in m'n eentje draaiende kon houden. Nee, daar hoefde ik me geen enkele zorg om te maken, dat zou hij regelen, en bovendien was hij er zelf ook gewoon, dus kon hij bijspringen als dat nodig was.

Slot van het liedje: ik stond met m'n dikke buik drie weken alleen want de chef vond na twee dagen toekijken vanuit z'n kantoor dat het met alle drukte in de vakantietijd best meeviel en besloot ter plekke zijn eigen vakantie à la minute in te laten gaan.

Toen hij na anderhalve week even kwam kijken hoe ik 't redde, heb ik hem (verbaal weliswaar) alle hoeken van zijn kantoor laten zien en me vervolgens ziek gemeld.

(Een jaar later was er ineens een reorganisatie en lag ik eruit, maar dat kwam door de slechte resultaten van het bedrijf en had natuurlijk hélemaal niks met dat akkefietje te maken )

quote:

Op zondag 22 augustus 2010 20:16 schreef fairytalessuck het volgende:

[..]

Omg dat had ik wel willen zien, ging jij niet stuk van het lachen?

Het was hilarisch om te zien , natuurlijk hebben we helemaal dubbel gelegen met het hele personeel. Er kwamen ook overal rode voetafdrukken op de grond .

Ach, bij m'n laatste baan als software ontwikkelaar waar ik inmiddels 2 maanden geleden mijn ontslag heb ingediend, liep zelden iets zoals het hoorde. Kwam met name door mijn nonchalante, lakse en gemakzuchtige werkgever. Enkele voorbeelden:

- Werkgever neemt behoorlijke opdrachten aan, zonder mij (als projectleider nota bene) op de hoogte te brengen. 2 Maanden later ineens een of meerdere kladblaadjes op je bureau gelegd krijgen dat moet dienen als functioneel ontwerp, en nog geen uur na ontvangst woedende klanten aan de telefoon vragen die vragen waar hun programma blijft.

- Werkgever besluit na lang aandringen van mij en andere collega's om op zoek te gaan naar een account manager die het aanspreekpunt van het bedrijf voor klanten wordt. Werkgever besluit een jonge (waarschijnlijk goedkope) knul van Poolse afkomst aan te nemen die totaal geen ervaring met commercie of IT heeft. Poolse knul moet zonder benul te hebben van (de intensiviteit en complexiteit van) de werkzaamheden begrotingen maken en offertes opstellen.

- Werkgever neemt gewoon opdrachten aan die niemand in het bedrijf waar kan maken, bijvoorbeeld het maken van behoorlijk grafische Flash websites terwijl er alleen maar core / back-end developers in huis zijn. Oplossing? Hop, iedereen maar effe met Adobe Flash 'experimenteren' en hopen het zo maar uit te zoeken. Pas nadat de opdracht na weken nog niet af is, en het al 2 keer zo veel aan manuren heeft gekost dan dat het project daadwerkelijk oplevert, besluit werkgever een freelancer in te huren.

Supermarkt

-Aanbieding: Huidige aanbieding was op, alternatieve aanbieding werd aangeboden, klant 1 boos: Is het nu al op? Ik ga een klacht indienen. Klant loopt weg.

Resultaat: 10 minuten later: klant 1 pakt van alternatieve aanbieding

Klant 2 (oude vrouw) Is de aanbieding op? pff ben ik weer voor niets gekomen. Klant loopt weg. (Alternatieve aanbieding: voor ¤0.40!!!!! meer was de hoeveelheid 2 keer zo groot!!)

*100x hetzelfde zeggen dat de alternatieve aanbieding de huidige aanbieding vervangt omdat het op is en niet binnenkomt vanwege een prijzenoorlog tussen leverancier en afnemer. Manager te lui om poster aan te passen.
*Maximaal 3 aanbiedingen per klant. Resultaat: Klant pakt paar sloffen koffie tegelijk in kar (25 pakken of meer), vervolgens aangesproken dat er maximaal 3 pakken per klant worden verstrekt waarop vervolgens lame excuus komt en hij doorloopt. Andere vrouw zegt dat iemand die ochtend 18 pakken had gepakt (met de bedoeling van dan pak ik er nu lekker 6 ) Waarop ik antwoorde dat ik het niet erg sociaal vond van haar (ze was veel ouder dan mij) waarop weer een lame excuus kwam en ik maar wegliep.

*Als ik mijn aanbiedingen maar in huis heb de ander kan naar de maan lopen.*

Ander voorbeeld:
-Prijswijziging appelmoes ¤0.05 verhoging op het schapkaartje (was nog niet bijgewerkt in de computer) Zeurende klant dat hij van zijn vrouw op zijn kop kreeg omdat de prijs op de bon niet klopte. Citaat: Ik kom hier nooit meer! ...............Twee weken later zag ik hem gewoon weer + afgelopen zaterdag.

Hè gezellig, gezellig toch dat werken, je maakt een hoop figuren mee.

Ik werkte al een jaar met veel plezier bij een bedrijf, na 8 maanden doorgegroeid, vette promotie enzo. Toen ging het slecht met het bedrijf en welwillend heb ik me toen aangepast en ingesprongen op een afdeling waar ze me nodig hadden. Wat ze er niet bijvertelden was dat ik mijn bonussen niet meer zou krijgen etc etc. Netto 300 euro minder . Ik per brief protest aangetekend (ook dat mijn deeltijd studie in het gedrang was etc etc) maar pet op de neus gekregen. Na een paar maanden probeerden ze nog zo'n kunstje te lappen. Toen heb ik gezegd dat ik mijn laatste 10 vakantiedagen op zou nemen en daarna niet meer terug zou komen. Ze dreigden mij aan mijn opzegtermijn van 3 maanden te houden maar ik op semi-dramatische toon gezegd dat het mij allemaal teveel werd en dat ik dit ook al duidelijk per brief had gemeld. En daarna op harde toon 'als je mij aan mijn opzegtermijn houdt, dan meld ik mij morgen nog ziek'. Opgestaan, de aanwezigen een prettige dag gewenst en vervolgens met applaus van de afdeling vertrokken. Volgende dag kreeg ik een telefoontje dat je zo niet met je werkgever omgaat.

Toen ik als 16 jarige in de AH werkte, meldden veel mensen zich ziek als het mooi weer was. Dat heb je wel eens met tieners (soms zelfs volwassenen): mooi weer, lekker met vrienden naar het strand, die paar uur werken, ze vinden wel iemand anders. En als je ziek was werd je doorbetaald.

Meld ik me ziek in de zomer met griep. Meldde me maandag ziek om 8 uur, moest om 19.00 werken. Teamleider was er niet blij mee, ik stelde me aan, enz. Ik hield voet bij stuk.

Woensdag moest ik weer werken van 17.00 tot 22.15. Kwam met lichte koorts en superverkoudheid toch opdagen, voelde me slecht, maar niet zo beroerd als maandag. Teamleider van maandag was er niet. De 2e teamleider stuurde me doodleuk continu naar buiten om schoon te maken terwijl het waaide en flink was afgekoeld. Ik was kassamiep en dat werk hoort erbij, maar die teamleider wist dat ik ziek was en stuurde me toch naar buiten.

Vrijdag moest ik weer werken, maar was die dag ervoor toch zieker geworden. Had 39,3 koorts en had een blaasontsteking opgelopen. Ik had me meteen ziek moeten melden op donderdag, maar wilde het toch aankijken... Toen ik vrijdag opbelde om 8 uur kreeg ik een preek dat ik woensdag ook gewoon kon werken en ik maandag ook al ziek was en dat hij mijn aanstellerij zat was. Ik ben toen gaan schreeuwen (waarbij mijn stem achteraf heel hilarisch 3 keer wegviel ) en gezegd dat ze maar een arboarts op me af moesten sturen

Mijn ouders waren op vakantie en kwamen dat weekend terug. Die hebben me naar de huisarts gestuurd die het bedrijf nog een boze brief had gestuurd. Dat hoorde ik pas jaren later overigens. Verklaard wel waarom ik me vanaf toen nooit meer gezeik kreeg als ik me eens ziek meldde.

Nog een paar dingen van vakantiewerk / oude bijbaantjes die ik heb gehad.

Reclamebezorger bij Netwerp VSP op 11 t/m 12 jarige leeftijd:
- Tijdens feestdagen / drukke periodes complete wijken van andere zieke / op vakantie zijnde collega's krijgen. Denk aan een tijd dat je al je reclamefolders nog zelf in elkaar moest vouwen, en dat je met je eigen wijkje al de hele zaterdag zoet was alleen al om te 'vouwen'. De hele bijkeuken stond propvol met te 'vouwen' stapels reclamebladen. Loop je daar als klein jochie 20 keer op en neer te fietsen met tassen waar je fiets van omkiepte. Reclame moest altijd op zondag bezorgd zijn. Omdat ik zondag al de hele dag aan de loop was, en het al donker begon te worden, besloot ik om er mee te kappen en het de maandagmorgen af te maken. Kreeg ik die maandagmiddag telefoon, dat 'iemand' me had zien lopen en waarom ik zo laat was met bezorgen.

Afwashulp bij de Keurslager op 14 / 15 jarige leeftijd:
- Een baas (de slager dus) die het niet zo nauw nam met hygiëne, constant aan z'n kale schurftplek op z'n hoofd zat te krabben en zonder z'n handen te wassen weer fijn met het vlees aan de slag ging.

- De 2 verwende rotkinderen van de baas die gewoon geld uit de kassa van de (niet al te best lopende) zaak pakken en dat helemaal gaan uitgeven aan Pokemon-kaarten. Als het een dag 'minder had gelopen' (lees: als de kinderen te veel geld uit de kassa hadden gegraaid), kreeg ik maar 20 in plaats van 40 gulden voor een hele zaterdag werk.

Hulpkracht bij Jan Linders op 16 / 17 jarige leeftijd:
- Manager die het presteerde om je elke dag om 4 uur (vaak als je nog op school zat) te bellen, of je niet om half 5 / 5 uur kon komen werken (op z'n Kerkraads ook. "Kannst te unne stund ierder beginne wah?" ). Toch altijd maar gedaan want je kon het geld goed gebruiken. Twee keer had ik "nee" gezegd omdat ik het een week wat drukker had op school. Zit ik de week daarna ineens op kantoor met de directrice en die manager. Het gesprek ging om het feit dat ik 'niet flexibel en inzetbaar' was.

- Dezelfde manager die eiste dat mijn collega's en ik altijd een kwartier van tevoren aanwezig zouden zijn, hetgeen dan altijd resulteerde in dat je gewoon 10 minuten te vroeg onbetaald aan het werk was. Toen ik dat op een gegeven moment weigerde tenzij ik al die losse kwartiertjes ook daadwerkelijk betaald zou krijgen, zat ik de week daarna wederom bij de directrice en die manager op kantoor. Ik was 'weer hard achteruit gegaan' en mijn houding begon 'vijandig' te worden.

- Directrice die, terwijl ik aan het vakkenvullen was, letterlijk ineens van achter een rek tevoorschijn kwam springen waardoor ik me een hoedje schrok. Zonder iets te zeggen liep ze weer weg, 10 minuten later werd ik bij haar op kantoor geroepen. Zonder iets te zeggen gooit ze een aangebroken zakje bifi-worstjes voor mij op tafel, toen ik haar vroeg waar dit over ging, vertelde ze me dat ik dus degene was die al een tijd producten zit aan te breken/op te eten en weer terug in de schappen stopte, anders was ik niet zo geschrokken daarnet!

Medewerker bediening/buffet bij een vrij grote ijssalon annex lunchroom op 17 t/m 19 jarige leeftijd:
- Personeel dat gewoon niet op komt dagen en een werkgever die niet voor voldoende (vervangend) personeel zorgt. Sta je daar met z'n drieën iets van 60 tafeltjes te bedienen waarvoor je ook nog zelf alles moet klaarmaken.

- De werkdagen waren altijd van 9:00 tot 18:30. Doordat ik met de trein ging kwam ik altijd nét voor 9 uur 's morgens aan. Die 18:30 liep echter altijd uit omdat er altijd mensen bleven 'plakken', of collega's die stonden te niksen. Dan had je het al snel over 2 á 3 uren per week. Toen ik daar een keer commentaar op maakte omdat ik wel altijd maar tot 18:30 en geen minuut later betaald kreeg, moest ik aanhoren dat ik maar niet zo moest zeiken, want ik was ook elke morgen te laat.

Wat een verhalen weer.

Eventussen door

@ Fairytalessuck:
Moet je eigenlijk een diploma/opleiding hebben om bij mensen thuis te gaan werken? Wil graag zo iets doen, maar krijg steeds te horen dat ze me er niet bij vinden passen.. Terwijl ik thuis toch genoeg in huis doe en ervaring heb met schoonmaken/strijken/afwassen/wassen enz..

quote:

Op maandag 23 augustus 2010 11:30 schreef Riana_Luna het volgende:
Eventussen door

@ Fairytalessuck:
Moet je eigenlijk een diploma/opleiding hebben om bij mensen thuis te gaan werken? Wil graag zo iets doen, maar krijg steeds te horen dat ze me er niet bij vinden passen.. Terwijl ik thuis toch genoeg in huis doe en ervaring heb met schoonmaken/strijken/afwassen/wassen enz..

Hoeft niet. Mijn vriendin heeft nu ook een vakantiebaantje bij Meander Thuiszorg en is daar helemaal niet voor opgeleid. Ze doet er wel alleen maar simpel schoonwerk e.d., voor de cliënten die speciale zorg nodig hebben, sturen ze mensen die wél er voor opgeleid zijn.

quote:

Op zondag 22 augustus 2010 12:55 schreef Mwanatabu het volgende:

Dit was dus de HELE mondelijke werkinstructie voor een proces wat heel nauw luisterde omdat het consequenties kon hebben voor de lokale politiek en waarop 386 uitzonderingen waren.

Kwartier later:
Ik: Ok, klaar.
Zij: Ik controleer wel even.
Ik: Ja graag.
Zij: *pakt stapeltje wat ze zelf gedaan had*
Ik: Uh, dat is...
Zij: Ja ssst, ik moet me concentreren!
Ik: *piep* Ok...
Zij even later: Je bent dit en zo vergeten.
Ik: Uh, dat stapeltje had ik niet gedaan.
Zij: JA DAT IS HET PROBLEEM, DAT JE HET NIET GEDAAN HEBT!!!

Ik was toen nog niet zo assertief

Is trouwens dezelfde betrekking waarin er naar me geschreeuwd werd toen ik een stapeltje werk weggewerkt had: "Waaat!?!? Dat is onze hele werkvoorraad!!!"

Ik heb nog een mooie...

Eerder legde ik uit dat ik dus ergens werkte, waar ik na een nare tijd op non-actief gesteld was...
Overal hadden ze commentaar op, maar ik moest uiteindelijk wel komen werken; op het hoofdkantoor op het archief, om achterstallig werk te ordenen en te behandelen.

Personeelsgegevens, fiscale data, nummerieke data, belastinggegevens etc.

Op deze afdeling werkten dus zes (!) mensen. Met mij erbij zeven. Het ging om papierwerk, dat opgestapeld vanaf de grond, tot mijn navel kwam. Maar ik heb serieus talent voor ordenen, en ik kan het nog retesnel ook. Toch heb ik geen diploma als belmiep, secretaris of archivaris.

Ze stippelden uit dat ik waarschijnlijk minstens zes weken zoet zou zijn met die stapel "ingewikkelde documentatie" af te handelen. Dit was dan nog coulant geschat zeiden ze erbij, want: "...je doet er zes weken over als je het al net zo snel kan als ons...., dus waarschijnlijk doe je er langer over..."

PRIMA.

Dus ik aan de slag:
- Nadenken over mijn aanpak --- 5 minuten.
- Eerst alles op tijd / datum gesorteerd --- 1 uur.
- Vervolgens per dag het op alfabet gesorteerd --- iets sneller dan bovenstaand --- 30 minuten.
- Vervolgens de documenten in de computer verwerken --- 4 uur.
- Daarna alles precies per klant & cliënt archiveren --- 3 uur.
* Om 16:30u. werd ik geacht naar huis te gaan, niemand hield mij echt inde gaten in mijn cubicle (soort open hokje), dus ik was net niet helemaal klaar op dat moment. Ik zei ik blijf nog een kwartier / half uur. De volgende dag werd ik dus geacht weer te komen.

"Zes weken werk", gedaan in één enkele dag werken; ZONDER ERVARING...

Volgende dag:
Mijn tijdelijke baas: "...wil het een beetje opschieten met dat werk?"
Ik: "...klaar, hoor."
Hij: "Wanneer heb je het klaar?"
Ik: "...ik? Nu... ehm...gisteren (?)... daarom bleef ik nog een kwartiertje om het even af te maken.
Hij: "Even af te maken... afraffelen zeker, of niet?
Ik: "Nee, alles klopt, ik was... precies...!"
Hij "KLAAR?!?!?!?!?!?, dat kan niet..." Dus hij pakt mijn bestanden erbij en gaat een uur ofzo controleren terwijl ik koffie drink en een beetje niets zit te doen.
Hij wederom: "...ja, ehm... dat heb je wel....... ehm...... goed en correct gedaan... dus!..."
Ik zie hem denken: "...das een flater, doet die knul ons werk in een fractie van de tijd waarin wij het doen..."
Dus hij ging toen even kijken wat ik verder kon doen.........
Hij zet mij vervolgens maar aan het actuele bestand en laat mij mn gang gaan...

Een vrouwelijke collega: ".... doe maar rustig aan, want je hebt de tijd!"

Dit is echt géén stoerdoenerij ofzo. Ik ga ervan uit dat ik met de weinige ervaring op dat gebied, zeker trager ben dan sommigen. Ik wil juist NIET beweren dat ik zo snel was... zij zijn zo langzaam!!!

Dus ik krijg een gelijke stapel als die miep met actueel materiaal...
Zij: "... is pittig hoor, doe maar rustig aan, anders maak je fouten..."
Ik: "nou ik ga gewoon rustig (supertraag met twee vinger in mijn neus) beginnen, ik zie wel... Goed dus ik ben ruim twee uur bezig... KLAAR
Ik tegen Miep: ".....voila.... KLAAR...!"
Zij: "...dat kan niet, doe het nog maar een keer over, want dat kan nooit kloppen..."

Dus ik denk: "FUCK YOU BITCH", en ik ben de hele dag gaan patiencen.

Volgende dag:
Zij tegen mij: "...ben je een beetje aan het opschieten,wil het lukken?"
Ik: "Ik was gisteren al klaar!"
Zij: "Heb je jezelf ook gecontroleerd, dan?"
Ik: "NEE".
Dus zij mijn hele werk controleren...

Wat bleek nou, de dag ervoor toen ik klaar was met mijn helft, was zij net klaar met haar email beantwoorden (lees: 10 emails, met content als; in het vervolg is de lunch in een andere ruimte / we hebben een nieuwe directeur / wie wil tweede kerstdag bereikbaar zijn voor "noodgevallen rondom het archief" / wie organiseert volgend jaar het personeelsuitje.)
Iets wat ik ook deed, maar dan tijdens mijn werken. Ik kan je op een blaadje geven dat die mensen gewoon op hun 11en30st die shit doorwerken, want anders zijn ze te vroeg klaar... zijn ze allen geregeld vroeg klaar, en is er geen werk meer te doen, vliegen er natuurlijk één of meerderen de laan uit.

EFFICIËNTIE, HO MAAR

Ze dachten mij weken nodig te hebben in het archief, ze lieten mij de weken erna gewoon thuis blijven... zij regelden dat wel met P&O, ik hoefde niet te vertellen dat ik niet kwam, met een vraag of ik aub niets tegen de P&O zou zeggen (het was hun archief), dit vroegen ze met een doorzichtig smoesje...

JA, IK HOU MIJN BEK WEL...

Misschien betekend dit dat, ofwel mensen in dat kantoor gewoon uit hun neus vreten en een uur doen over een mailtje, en een uur doen over wat een vijfjarige in 10 minuten kan (mensen doen met zes man het werk van twee) of ze zijn te stom voor hun eigen vak...

Vraag ik me wel af: is dit ook zo in de rest van Nederland / de zakelijke wereld???

[ Bericht 2% gewijzigd door TeaserRay op 23-08-2010 15:50:39 ]

quote:

Op maandag 23 augustus 2010 09:02 schreef Seven. het volgende:
Ik werkte al een jaar met veel plezier bij een bedrijf, na 8 maanden doorgegroeid, vette promotie enzo. Toen ging het slecht met het bedrijf en welwillend heb ik me toen aangepast en ingesprongen op een afdeling waar ze me nodig hadden. Wat ze er niet bijvertelden was dat ik mijn bonussen niet meer zou krijgen etc etc. Netto 300 euro minder . Ik per brief protest aangetekend (ook dat mijn deeltijd studie in het gedrang was etc etc) maar pet op de neus gekregen. Na een paar maanden probeerden ze nog zo'n kunstje te lappen. Toen heb ik gezegd dat ik mijn laatste 10 vakantiedagen op zou nemen en daarna niet meer terug zou komen. Ze dreigden mij aan mijn opzegtermijn van 3 maanden te houden maar ik op semi-dramatische toon gezegd dat het mij allemaal teveel werd en dat ik dit ook al duidelijk per brief had gemeld. En daarna op harde toon 'als je mij aan mijn opzegtermijn houdt, dan meld ik mij morgen nog ziek'. Opgestaan, de aanwezigen een prettige dag gewenst en vervolgens met applaus van de afdeling vertrokken. Volgende dag kreeg ik een telefoontje dat je zo niet met je werkgever omgaat.

pffff, wat een klootzakken, zeg... cool van dat applaus

Bij mij op het bedrijf was er iemand langdurig ziek en z'n vervanger was een stagiair die er de ballen verstand van had. Op een gegeven moment kwamen ze erachter dat er inmiddels een achterstand van enkele tonnen was ontstaan. ( )
Nou werkte ik er toen nog niet zo heel lang, maar ik was wel de enige in het bedrijf die dat specifieke werk eerder had gedaan dus aan mij de schone taak dit fortuin voor zo ver mogelijk terug te vorderen.
En dat lukte. Driekwart jaar lang heb ik me helemaal tig slagen in de rondte gewerkt (want het gewone werk ging natuurlijk ook gewoon door, dit kwam er gewoon bovenop, en denk vooral niet dat mijn collega's bijsprongen om mij een beetje te ontlasten) en eindelijk was de onderste steen boven.
Ik kreeg warempel een klein complimentje van de directie en vervolgens kwam mijn chef naar me toe met de onsterfelijke woorden: "Zeg, nu je weer tijd over hebt..."

Heerlijk topic

quote:

Op maandag 23 augustus 2010 16:30 schreef Gwywen het volgende:
Bij mij op het bedrijf was er iemand langdurig ziek en z'n vervanger was een stagiair die er de ballen verstand van had. Op een gegeven moment kwamen ze erachter dat er inmiddels een achterstand van enkele tonnen was ontstaan. ( )
Nou werkte ik er toen nog niet zo heel lang, maar ik was wel de enige in het bedrijf die dat specifieke werk eerder had gedaan dus aan mij de schone taak dit fortuin voor zo ver mogelijk terug te vorderen.
En dat lukte. Driekwart jaar lang heb ik me helemaal tig slagen in de rondte gewerkt (want het gewone werk ging natuurlijk ook gewoon door, dit kwam er gewoon bovenop, en denk vooral niet dat mijn collega's bijsprongen om mij een beetje te ontlasten) en eindelijk was de onderste steen boven.
Ik kreeg warempel een klein complimentje van de directie en vervolgens kwam mijn chef naar me toe met de onsterfelijke woorden: "Zeg, nu je weer tijd over hebt..."

Bosje bloemen?

Mijn grootste ergernis: jarenlang met een collega te moeten werken die niet functioneert. Tienduizend keer de simpelste dingen moeten uitleggen terwijl hij het toch weer vergeet of gewoon niet weet, zelfs na twee opleidingen. Mijn leidinggevende weet ervan en zijn twee voorgangers wisten dat ook maar ze vinden het allemaal moeilijk om het aan te pakken omdat 'hij het op het moment zo zwaar heeft.' Dat al 4 jaar lang...
Het is een schat van een collega en en ja misschien maakt dat het ook wel lastig
Maar ik ben er nu wel klaar mee en druk aan het solliciteren

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 08:50 schreef -Miauw- het volgende:
Mijn grootste ergernis: jarenlang met een collega te moeten werken die niet functioneert. Tienduizend keer de simpelste dingen moeten uitleggen terwijl hij het toch weer vergeet of gewoon niet weet, zelfs na twee opleidingen. Mijn leidinggevende weet ervan en zijn twee voorgangers wisten dat ook maar ze vinden het allemaal moeilijk om het aan te pakken omdat 'hij het op het moment zo zwaar heeft.' Dat al 4 jaar lang...
Het is een schat van een collega en en ja misschien maakt dat het ook wel lastig
Maar ik ben er nu wel klaar mee en druk aan het solliciteren

Lekker sociaal toch

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 08:50 schreef -Miauw- het volgende:
Mijn grootste ergernis: jarenlang met een collega te moeten werken die niet functioneert. Tienduizend keer de simpelste dingen moeten uitleggen terwijl hij het toch weer vergeet of gewoon niet weet, zelfs na twee opleidingen. Mijn leidinggevende weet ervan en zijn twee voorgangers wisten dat ook maar ze vinden het allemaal moeilijk om het aan te pakken omdat 'hij het op het moment zo zwaar heeft.' Dat al 4 jaar lang...
Het is een schat van een collega en en ja misschien maakt dat het ook wel lastig
Maar ik ben er nu wel klaar mee en druk aan het solliciteren

Oh en andere irritaties: een collega die iets aan je vraagt om er vervolgens zelf antwoord op te geven. "Zeg, weet jij hoe dit en dat werkt? Oh, dat gaat zeker zus en zo hè!" of "Weet jij waar die en die is? Oh, die is zeker daar en daar!" Inmiddels reageer ik niet meer

Misschien heeft die vrouw kanker.

Haha, klant van TS klinkt als een oude klant van mij... Ik werk ook in de thuiszorg, maar inmiddels dus niet meer bij die vrouw
Heb er uiteindelijk bijna een half jaar rondgelopen, eindigde met dat ze me bijna wurgde met mijn jas en me een klap in m'n gezicht gaf.

Even het hele verhaal; mevrouw was altijd al chagrijnig, raar mens vond ik het, maar goed, het is werk, je trekt je er niet zo veel van aan. Elke week weer commentaar dat ik mijn werk niet goed deed, dat het hele bedrijf waar ik voor werk zijn werk niet goed doet en dat ze het maar beter zelf kon doen.
Op een bepaald moment had ik op haar slaapkamer gestofzuigd, mevrouw vond dat ik met het stofzuigen van de slaapkamer toch minstens een half uur bezig moest zijn, ik vond van niet.
Mevrouw klaagde al tijden over dat ze zo slecht kon lopen enzo, maar op het moment dat ik de stofzuiger uitzette kwam ze de slaapkamer in gestormd, ging op haar knieën op het hoogpolig tapijt liggen en begon haartje voor haartje het tapijt te bekijken, opzoek naar pluisjes of ander vuil.
Ik heb haar maar laten begaan en ben iets anders gaan doen tot ze me riep...
Ze was gigantisch boos, op het tapijt voor de kledingkast had ze een pluisje gevonden "Mijn huis uit!" riep ze. Ik was de vrouw al lang zat en vond dat dit wel reden genoeg was om weg te gaan, ze wilde toch dat ik weg ging? Dus ik pak rustig mijn jas, doe de voordeur open, roep "tot ziens!" en wil weg gaan, komt ze achter me aan gerend, trekt me aan de nek van mijn jas terug naar binnen en sleept me een stuk de gang in, vervolgens doet ze een stap om me heen en slaat me recht in mijn gezicht
Auw

Ik heb kantoor gebeld, die kende haar gezeur wel... Was de laatste keer dat ik voor haar gewerkt heb. Ik kwam haar een tijdje geleden wel op straat nog tegen, ze groette me vriendelijk en zei dat het zo jammer vond dat ik niet meer kwam, want ik was de enige die ze ooit gehad had die haar werk goed deed... Goh, fijn, bedankt, ofzo...

quote:

Op maandag 23 augustus 2010 15:06 schreef TeaserRay het volgende:


Vraag ik me wel af: is dit ook zo in de rest van Nederland / de zakelijke wereld???

leuk verhaal weer

Misschien niet zo erg maar het kan wel redelijk in die richting komen.

Even een kleine annecdote,

Ik had een keer een beoordelingsgesprek met de bedrijfsleider, zegt deze man tegen mij dat ik wat aan mijn communicatieve vaardigheden moet doen, want sommige mensen kunnen niet zo geod tegen jou te directe manier van benanderen.

Ik , waar heb je het over en wie heeft er dan een probleem mee?
Hij : ja een bepaald persoon en deze heeft er al minstens 1/2 jaar een probleem mee.
Ik goh beste bedrijfsleider had je dan met jou fantastische communicatieve vaardigheden mij 1/2 jaar geleden er al op aan gesproken moeten hebben.

En op zo'n moment is voor mij eigenlijk zo'n gesprek over en valt zo'n bedrijfsleider meteen door de mand.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 09:45 schreef Basp1 het volgende:

[..]

leuk verhaal weer

Misschien niet zo erg maar het kan wel redelijk in die richting komen.

Even een kleine annecdote,

Ik had een keer een beoordelingsgesprek met de bedrijfsleider, zegt deze man tegen mij dat ik wat aan mijn communicatieve vaardigheden moet doen, want sommige mensen kunnen niet zo geod tegen jou te directe manier van benanderen.

Ik , waar heb je het over en wie heeft er dan een probleem mee?
Hij : ja een bepaald persoon en deze heeft er al minstens 1/2 jaar een probleem mee.
Ik goh beste bedrijfsleider had je dan met jou fantastische communicatieve vaardigheden mij 1/2 jaar geleden er al op aan gesproken moeten hebben.

En op zo'n moment is voor mij eigenlijk zo'n gesprek over en valt zo'n bedrijfsleider meteen door de mand.

Bedrijfsleiders.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 09:45 schreef Basp1 het volgende:

[..]

leuk verhaal weer

Misschien niet zo erg maar het kan wel redelijk in die richting komen.

Even een kleine annecdote,

Ik had een keer een beoordelingsgesprek met de bedrijfsleider, zegt deze man tegen mij dat ik wat aan mijn communicatieve vaardigheden moet doen, want sommige mensen kunnen niet zo geod tegen jou te directe manier van benanderen.

Ik , waar heb je het over en wie heeft er dan een probleem mee?
Hij : ja een bepaald persoon en deze heeft er al minstens 1/2 jaar een probleem mee.
Ik goh beste bedrijfsleider had je dan met jou fantastische communicatieve vaardigheden mij 1/2 jaar geleden er al op aan gesproken moeten hebben.

En op zo'n moment is voor mij eigenlijk zo'n gesprek over en valt zo'n bedrijfsleider meteen door de mand.

Het kan toch zijn dat iemand er al een half jaar moeite mee heeft maar het pas sinds een week tegen de bedrijfsleider heeft gezegd. Of ben ik nu kort door de bocht...

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:08 schreef -Miauw- het volgende:

[..]

Het kan toch zijn dat iemand er al een half jaar moeite mee heeft maar het pas sinds een week tegen de bedrijfsleider heeft gezegd. Of ben ik nu kort door de bocht...

Dat zou kunnen, maar dat was niet het geval, hij scheen al 1/2 jaar bij de bedrijfsleider over mijn te directe manier communiceren te klagen.

Andere annecdote, we hadden een afdelingshoofden overleg, waarbij de bedrijfsleider voorzitter is, ik mijn verhaal vertellen waarom we een bepaald proces binnen de organisatie voor de procesbetrouwbaarheid eigenlijk beter anders zouden kunnen inrichten. Ja zegt een ander afdelinghoofd maar zoals we het nu doen werkt toch ook. Zegt die bedrijfsleider, ja basp1 je hebt wel gelijk maar we blijven toch gewoon zo doorwerken want dat werkt ook zo. Dat er dan meer fouten optreden en eigenlijk nog langer duurt boeit blijkbaar niet.

quote:

Op zaterdag 21 augustus 2010 20:19 schreef Mwanatabu het volgende:

[..]




Heb ik ook in een vorige functie gemerkt. Zodra iemand zijn kont keerde was het roddelderoddel.
En dan waren het best ernstige roddels van "die is aan de antidepressiva en spoort niet" en "die is verknipt want heeft haar vader nooit gekend" of "ze vertelde me laatst dat ze die en die een trut vond". Echt stoken en persoonlijke details dus.

En zoals je zegt: als ze het over een ander doen, doen ze het ook over jou...

Zijn dit omgevingen met veel mannen of vrouwen? Ik werk overwegend met mannen op een stafafdeling en hier wordt zeer weinig geroddeld

wat gezeur van een collega omdat ik iets niet snapte
hij was wat chago en zei dat hij het zelf wel zou doen
ben ik maar even gaan roken

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:37 schreef Boris_Karloff het volgende:

[..]

Zijn dit omgevingen met veel mannen of vrouwen? Ik werk overwegend met mannen op een stafafdeling en hier wordt zeer weinig geroddeld

Ja idd dat is wel opvallend, bij mij op kantoor is één afdeling waar veel vrouwen werken, en daar zijn ook klachten dat er achter hun rug om over elkaar wordt geroddeld. Op de rest van kantoor werken voornamelijk mannen en daar zijn nergens problemen.

In dienstverlening maak je wel vaak vreemde dingen mee. Mensen kunnen echt rare dingen doen.

Tijdje in een leuke, wat luxere strandtent gewerkt. We hebben zo'n soort 'bed' waar je met allemaal kussens in kan chillen en daar lagen een jongen en een meisje van een jaar of 20 in, die het personeel als voetvegen behandelde... Fluiten om aandacht, met vingers knippen enzo. Ik loop erlangs, *knipknip* CHAMPAGNE! Ik vraag nog, 'prosecco of echte champagne?' gezien het flinke prijsverschil maar ze vonden me maar achterlijk dat ik die vraag nog stelde; 'champagne, je bent toch niet doof?'

Dus ik ze champagne gegeven, twee glaasjes erbij, zij in het bed chillen met champagne, prima. Totdat ze moesten betalen...
Ze vonden het toch wel heel belachelijk dat die champagne 60 euro was! Ze dronken altijd champagne en dan betaalden ze maar 20 euro, ze hadden helemaal niet zoveel geld (en je dan wel snobistisch gedragen en doen alsof geld je geen zak boeit) en ze vonden dat wij maar een lager bedrag moesten rekenen omdat ze 'waren opgelicht'. Hele discussie gehad, uiteindelijk hebben ze gewoon de volle prijs moeten betalen maar dan wilden ze wel de fles en de twee glazen meenemen ( ) en toen ze van het terras wegstampten probeerde de chick nog een zitzak mee te slepen ( ) maar die heb ik teruggepakt.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:42 schreef Luxuria het volgende:

[..]

Ja idd dat is wel opvallend, bij mij op kantoor is één afdeling waar veel vrouwen werken, en daar zijn ook klachten dat er achter hun rug om over elkaar wordt geroddeld. Op de rest van kantoor werken voornamelijk mannen en daar zijn nergens problemen.

Vrouwen zijn de oorzaak en oplossing van alle problemen. Althans, dat was op mijn werkplekken tot dusver wel zo.

pff, zijn wel meerdere belachelijke dingen.

Als eerste, toen ik 17 was werkte ik bij de Bristol, er kwam een gezinnetje binnen, moeder met 2 kinderen.
De moeder wilde schoenen kopen voor haar jongste dochtertje, dus voetjes gemeten en ze had maatje 21.
Moeder had haar oog laten vallen op een paar schoentjes maar dat was maatje 20, ze wilde ze toch passen bij haar dochtertje ondanks dat mijn collega het zeker niet adviseerde ( ik zat achter de kassa maar kon alles zien)
Dus moeders begon te tobben en uiteindelijk had ze het schoentje aan, maar dochterlief vond het niet fijn zitten, de schoentjes deden haar pijn dus ze begon te huilen.
De moeder werd hier zo boos om dat ze met het andere schoentje haar dochter in haar gezicht sloeg, en hard!
Het meisje had een hele rode wang.
Ik heb toen de beveiliging gebeld en die is gekomen, later is er nog politie bij gekomen maar dat was allemaal buiten mijn zicht.
Geloof dat de moeder een waarschuwing heeft gekregen.


Ten tweede, ik werkte voor een autoblad (GTI tuning & Design en klassiek & Techniek) daar regelde ik de advertenties en een gedeelde van de beurzen/shows die werden georganiseerd.
Er kwam weer een beurs/show aan dus daar waren we druk mee bezig.
De telefoon ging en er vroeg iemand informatie over de beurs/show.
Dus ik gad de informatie die meneer nodig had en ineens kreeg ik een telefoonboek naar mijn hoofd gesmeten
Ik mijn verhaaltje zo goed mogenlijk afgemaakt en draaide me om, het was mijn baas.
Gaat hij allemaal tieren dat de beurs is afgelast en bla bla bla.
Dus ik vraag, hoe had ik dat moeten weten?
Ja, dat staat op de kalender in de keuken!
Voor de duidelijkheid, dat was hun privekeuken, de enige reden waar ik daar voor kwam was om wat drinken te pakken en ik keek uiteraard nooit op hun privekalender.


En verders nog best wat dingen meegemaakt, ook nu ik zelfstandige ben maar ja, dat hoort erbij.

wtf @ telefoon naar je hoofd

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:48 schreef Maanvis het volgende:
wtf @ telefoon naar je hoofd

Dit dus.

Bij een vorige werkgever werd een buitendienst medewerker op straat gezet. Loopt hij in de kantine naar de directeur eigenaar toe en pakt hem vol op zijn bek, en zegt waar genaaid wordt moet gekust worden en vertrekt.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:45 schreef NoralyZ het volgende:
In dienstverlening maak je wel vaak vreemde dingen mee. Mensen kunnen echt rare dingen doen.

Tijdje in een leuke, wat luxere strandtent gewerkt. We hebben zo'n soort 'bed' waar je met allemaal kussens in kan chillen en daar lagen een jongen en een meisje van een jaar of 20 in, die het personeel als voetvegen behandelde... Fluiten om aandacht, met vingers knippen enzo. Ik loop erlangs, *knipknip* CHAMPAGNE! Ik vraag nog, 'prosecco of echte champagne?' gezien het flinke prijsverschil maar ze vonden me maar achterlijk dat ik die vraag nog stelde; 'champagne, je bent toch niet doof?'

Dus ik ze champagne gegeven, twee glaasjes erbij, zij in het bed chillen met champagne, prima. Totdat ze moesten betalen...
Ze vonden het toch wel heel belachelijk dat die champagne 60 euro was! Ze dronken altijd champagne en dan betaalden ze maar 20 euro, ze hadden helemaal niet zoveel geld (en je dan wel snobistisch gedragen en doen alsof geld je geen zak boeit) en ze vonden dat wij maar een lager bedrag moesten rekenen omdat ze 'waren opgelicht'. Hele discussie gehad, uiteindelijk hebben ze gewoon de volle prijs moeten betalen maar dan wilden ze wel de fles en de twee glazen meenemen ( ) en toen ze van het terras wegstampten probeerde de chick nog een zitzak mee te slepen ( ) maar die heb ik teruggepakt.

dat méén je niet! Wat erg
Ik zou ze die fles en de glazen écht niet meegeven, ik zou de politie bellen
Wat een mafkezen!

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:56 schreef Basp1 het volgende:
Bij een vorige werkgever werd een buitendienst medewerker op straat gezet. Loopt hij in de kantine naar de directeur eigenaar toe en pakt hem vol op zijn bek, en zegt waar genaaid wordt moet gekust worden en vertrekt.

ik bedoelde trouwens telefoonBOEK maar ben al gequote en dus te lui om te editten.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:56 schreef -Miauw- het volgende:

[..]

dat méén je niet! Wat erg
Ik zou ze die fles en de glazen écht niet meegeven, ik zou de politie bellen
Wat een mafkezen!

Ik had bij het vingers knippen al geëist dat ze normaal zouden doen of anders konden vertrekken.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:48 schreef Maanvis het volgende:
wtf @ telefoon naar je hoofd

Ja, echt

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:58 schreef Id_do_her het volgende:

[..]

Ik had bij het vingers knippen al geëist dat ze normaal zouden doen of anders konden vertrekken.

Nog beter

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 11:02 schreef -Miauw- het volgende:

[..]

Nog beter

Ik laat me toch niet rondcommanderen door een stel kleuters die een beetje de man lopen uithangen met hun fles champagne en daarna nog als rasechte paupers beginnen te mekkeren over de prijs.

Sorry hoor.

quote:

Op zondag 22 augustus 2010 13:35 schreef patatmetfriet het volgende:
Ik werk als fotograaf, en het vervelendst is toch wel klanten die een fotoshoot van zichzelf willen, om vervolgens bij élk beeld wat je laat zien roepen: "Oh my god! Ik zie er niet uit! Ik ben dik! Kun je dit wegshoppen? En dat?" En dan zijn het écht geen lelijke foto's...

Hahaha, dat is herkenbaar ja!

Wat ik het meest irritante vind is als ik een huwelijksreportage heb er altijd wel een oom/broer/tantje/nicht is die ook foto's wil maken en dan vaak in de weg staat, als je ze er dan op attendeert dat jij als fotograaf bent ingehuurd om foto's te maken en dat ze in de weg staan zijn ze gepikeerd.

Paar weken geleden ook bij een huwelijk, we waren met de buitenreportage bezig, een tante liep ook mee en maakte ook wat foto's, best lastig aangezien het koppel dan ook iedere keer naar haar kijkt maar ok, daar kan ik nog wel omheen werken.
Wel ik al gevraagd of ze wilde wachten tot ik klaar was met de foto's aangezien ik dan mijn werk niet kan doen.

Op een gegeven moment had ik het koppel op een bepaalde manier neergezet, was een leuk en romatisch plaatje, wilde de foto maken hoor ik achter me ineen "Ja we kunnen door, ik heb de foto al gemaakt!"
Gelukkig viel de zoon van de bruid op dat ik nogal geirriteerd raakte en heeft tante naar binnen gestuurd.

quote:

Op vrijdag 10 september 2010 10:58 schreef Maanvis het volgende:
ik bedoelde trouwens telefoonBOEK maar ben al gequote en dus te lui om te editten.

Heb daar ook niet lang meer gewerkt hoor, die meneer had echt ernstige problemen.
zijn kinderen waren eens ruzie aan het maken over een fiets en toen heeft hij de fiets door het raam heen gegooid.

Hij is nu failliet ook overigens, ben er niet echt verbaasd om aangezien niemand voor zo'n man wil werken.