R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Echt veel ruggegraat heb je niet he?quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:18 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Nou inderdaad!
Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.
Maar goed mijn punt:
Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).
Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...
JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:
Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.
Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" (
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...
Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht.Zo is hij een twee weken achter elkaar in mijn kantoor komen zitten. Zodat ik onmogelijk mijn werk goed kon doen.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet".
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".
"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doen..."
Toen barstte de bom dus....
"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDENZOU IK ZOGENAAMD IN MIJN EIGEN TIJD DIE ADMIN. MOETEN REGELEN?
Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.
Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij kreeg omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand heeft zien steken.
Kankerlijer.
Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!
Hoe bedoel je?quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:21 schreef Monco10 het volgende:
[..]
Echt veel ruggegraat heb je niet he?
Wel weer lekker opbouwend, zulk commentaar...
Maar dit is jaren geleden, toen was ik net twintig. Dus ik was wel minder assertief. Maar dat ik voor mijzelf opkom, wellicht niet op de meest handige wijze, is ergens wel dapper vind ik zelf. Zelfs ondanks al het misbruik dat ik van die lul over me heen gekregen heb in het half jaar dat ik voor hem werkte.
Maar jij hebt wel ruggegraat dus? En waar blijkt dat uit?
Held!
Life's often a bitch, cherish your bitch
Tjee, tjee...quote:Op zaterdag 11 september 2010 17:15 schreef Maitje het volgende:
...............
Vervolgens gaf hij "zogezegd" toe. Samen liepen ze naar het schap en mevrouw hangt het kaartje terug. Ze kijkt mijn teamleider aan, zegt dankjewel. Mijn teamleider knikt naar haar zegt graag gedaan wenst der een fijne avond en dan:
Grist hij het kaartje van het schap en loopt zo weg
Hij was immer klaar met deze vrouw, dus in dit geval stond mijn teamleider in zijn recht. Ik vond het zo mooi. Maar toch, elke keer als dit mens in de winkel is, moet ik opeens naar de wc
Wat ik me afvraag bij zulke figuren, is of zij zelf nou niet eens doorhebben wat voor een flater ze slaan?
Life's often a bitch, cherish your bitch
Dat ik succes heb behaald mede door de juiste opstelling.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:34 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Maar jij hebt wel ruggegraat dus? En waar blijkt dat uit?
Waar ik op doelde is dat je het schreef alsof het een recente ervaring was van iemand die al veel werkervaring heeft opgedaan.
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:18 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Nou inderdaad!
Jaren geleden werkte ik in een parkeergarage. Niet het fijnste werk. Er gaat vaak iets mis, waarbij klanten dan weer moeten wachten. En dan, eigenlijk terecht, vallen ze mij aan op het feit dat als er stroomstoring is (wat iedere maand zeker eens gebeurde) de hele tent feitelijk veranderd in een ondergrondse gevangenis, waar je spontaan claustrofobisch van wordt.
Maar goed mijn punt:
Toen ik er solliciteerde; daar was de man, de "bedrijfsleider" (zowaar een zeer goede), een man naar mijn hart. We konden het snel goed vinden. De man was, zo hij vertelde, een fan van nauwkeurigheid, goede controle, collegialiteit, efficiëntie, nadenken, vriendelijkheid, behulpzaamheid (met name binnen het feit dat ik hem 's nachts zijn bed uit mocht bellen, wanneer nodig... TOP).
Een half jaar werkte ik er, zeer fijne vent, veel gelachen, kreeg complimenten over mijn werkstijl. Buiten dat alles kreeg ik wel eens wat commentaar, maar opbouwend en ik kon er iets mee...
JAWEL... TOEN GEBEURDE DIT:
Waarschijnlijk omdat de man werkelijk een zeer goede manager was, kreeg hij een grote promotie. Hij was in feite een rayonmanager. Hij werd géén provinciaalmanager. Nee, ook géén landelijk manager. Hij ging naar internationaal management en PR. Jaren later hoorde ik dat hij zelfs nogmaals promoveerde en inmiddels het tienvoudige verdient van voorheen.
Maar goed... Zoals je misschien al raadt: hij werkte in eerste instantie een nieuw aankomend "talent" (
Wat weken later kreeg die gast dus de functie. Toen begon het gedonder...
Die gast had in Amsterdam gewoon een eigen kantoor. Maar daar werkten nog twee collegae van hem, en kon hij niet rustig werken. Hij ging dus in mijn kantoor werken. Mijn administratie kon ik niet doen, want hij zat achter mijn computer. En op een dag was er toch een kleine twee uur aan administratieve werkzaamheden te verrichten. Als leek vergis je je er al gauw in dat er meer bij komt kijken dan je denkt. Maar goed. Volgens hem kon ik mijn administratie wel doen als hij naar huis ging. Wat hij dan natuurlijk deed als ik ook naar huis mocht.
Toen ik eindelijk al mijn moed bij elkaar geraapt had, en zei dat ik gewoon iedere dag bij mijn computer moest kunnen, zei hij dit: "...misschien moet je dan gewoon zoals ik je al bevolen (ja
Ik dus: "...maar dan moet ik ook naar huis!..."
Hij: "...heb jij een van-negen-tot-vijf-mentaliteit?"
Toen zei ik: "nee, ik niet".
"Maar ik heb thuis ook een vriendin, een was, en een tuin, en een moeder in het ziekenhuis, en een broer jarig.... bla-die-bla..."
"Bij jou gaat privé dus duidelijk voor op je werk? Of niet?"
"Ehmtja-een-beetje-wel-denk-ik-maar-ik-bedoel-ikke......." zei ik toen; "ik heb wel een leven en ik verdien geld op mijn werk om te kunnen leven... ik leef niet om op mijn werk geld te kunnen verdienen voor een ander, als-je-begrijpt-wat-ik-bedoel".
"Nee, dat begrijp ik niet helemaal, jij hebt een goedkope mentaliteit, ik stel voor dat ALS JIJ ZO NODIG NAAR JE VRIENDINNETJE thuis moet, dat jij die administratie eventueel (VERPLICHT bedoelt dit kind van satan dus) maar thuis op de computer doet..."
Toen barstte de bom dus....
"U heeft werkelijk overal commentaar op! Ik ben het zat OM ZO BEHANDELD TE WORDEN
Twee weken later ontslag, om redenen van agressie e.d.
Ik hoop dat die man vannacht nog verdrinkt in zijn eigen kots na een epileptische aanval, die hij krijgt omdat hij zijn vrouw zijn twee kinderen in brand ziet steken.
Kankerlijer.
Op verzoek heb ik zijn naam wel voor je!!!
"Ill fares the land, to hastening ills a prey;
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Ik snap je punt wel. En dat 'doodwensen' is meer provocerend bedoeld. Maar ik was toentertijd niet agressief. Ik sprak nog steeds tamelijk beleefd, naar omstandigheden, maar met de nodige stemverheffing. En het was jammer genoeg gewoon een methode om mij er daar uit te werken.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:
[..]
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.
Life's often a bitch, cherish your bitch
Ik heb ook successen behaald in werk, met de juiste opstelling. Mijn punt rondom deze gast, is dat hij, wat je opstelling ook is / was (want mijn verhaal geldt ook min of meer voor collegae), hij je gewoon als een stuk wc-papier gebruikt.quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:43 schreef Monco10 het volgende:
[..]
Dat ik succes heb behaald mede door de juiste opstelling.
Waar ik op doelde is dat je het schreef alsof het een recente ervaring was van iemand die al veel werkervaring heeft opgedaan.
en toch wel denigrerend van je, dat je er van uit gaat dat een ander die iets schrijft, niet de juiste opstelling heeft.
En over je "je schreef het als een recente....":
Neen, dat deed ik niet, ik begon het stuk met: ".............jaren geleden...........", wel goed lezen he?!?!
Life's often a bitch, cherish your bitch
Nou, afgaande op de manier waarop je het beschreven hebt ben je volgens mij nog geen stap verder gekomen.quote:Op zaterdag 25 september 2010 13:04 schreef TeaserRay het volgende:
[..]
Ik heb ook successen behaald in werk, met de juiste opstelling. Mijn punt rondom deze gast, is dat hij, wat je opstelling ook is / was (want mijn verhaal geldt ook min of meer voor collegae), hij je gewoon als een stuk wc-papier gebruikt.
en toch wel denigrerend van je, dat je er van uit gaat dat een ander die iets schrijft, niet de juiste opstelling heeft.
En over je "je schreef het als een recente....":
Neen, dat deed ik niet, ik begon het stuk met: ".............jaren geleden...........", wel goed lezen he?!?!
De situatie:
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.
De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.
Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.
Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.
De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.
Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.
Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.
Niet flexibel genoeg zijn kan ook betekenen dat je te duur was. Een ontslagreden is vrij vaak niet de werkelijke reden van ontslag als de reden niet erg duidelijk is. Dat zou kunnen he.quote:Op zaterdag 25 september 2010 18:10 schreef Fixers het volgende:
De situatie:
Mijn eerste echte bijbaan. Een luxe hotel. Was op mijn 16e begonnen naast mijn mbo. Er een jaar tussenuitgeweest en na mijn mbo eindstage elders weer gaan doorleren en ook weer bij dat hotel in de zalen gaan werken. Vanwege studie was kon ik op een gegeven moment enkel in de weekeinden. Of ik nu om 5 uur 's morgens moest beginnen of pas klaar was dat boeide me niet veel. Het was tof werk met toffe collega's. Bij elkaar 6 jaar parttime gewerkt.
De zaak:
Afdelingsmanager vertrekt voor een betere baan elders. De assistent afdelingsmanager is op dat moment met zwangerschapsverlof en er wordt een nieuwe afdelingsmanager aangetrokken. Ongeveer een maand na zijn begin kreeg ik een telefoontje van de junior-superevisor (stagiair die was blijven plakken en net afgestudeerd was) eeen telefoon dat mijn contract be-eindigd zou worden. Ik was niet flexibel genoeg. Ik had met meneer de nieuwe manager nimmer ontmoet en nooit gesproken. Hij heeft niet eens gevraagd of ik flexibeler kon plannen. En dan durfde hij niet eens zelf bellen maar liet dat een juniorsupervisor doen.
Op mijn afscheidsborreltje (had ik de toffe collega's al genoemd) kreeg ik van de assistenafdelingsmanager te horen dat ze slechts op de hoogt was gesteld en dat de senior-supervisor mij graag had gehouden. Was een soloactie van de nieuwe chef.
Dit alles was overigens ruim voor de crisis. Een jaar of 5 geleden.
Afgaande op wat jij schrijft, ga jij niet of nauwelijks in op wat men tegen je zegt. Je blaat wat commentaar, maar laat het topic liggen.quote:Op zaterdag 25 september 2010 13:10 schreef Monco10 het volgende:
[..]
Nou, afgaande op de manier waarop je het beschreven hebt ben je volgens mij nog geen stap verder gekomen.
Life's often a bitch, cherish your bitch
Boehoehoe!quote:Op zaterdag 25 september 2010 12:51 schreef AgLarrr het volgende:
[..]
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.
Hij heeft gewoon volkomen gelijk dat hij die gast doodwenst. Ik wens mensen als die gast ook dood. Er zijn al genoeg mensen op deze aarde waarvan een groot deel een nutteloze toevoeging is met een negatieve invloed op de rest en zulk soort mensen ben je beter kwijt dan rijk.
"An educated citizenry is a vital requisite for our survival as a free people."
Kwijt kom je ze nooit.quote:Op dinsdag 28 september 2010 01:36 schreef Probably_on_pcp het volgende:
[..]
Boehoehoe!
Hij heeft gewoon volkomen gelijk dat hij die gast doodwenst. Ik wens mensen als die gast ook dood. Er zijn al genoeg mensen op deze aarde waarvan een groot deel een nutteloze toevoeging is met een negatieve invloed op de rest en zulk soort mensen ben je beter kwijt dan rijk.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Grote kick, maar toch.
Ik vond jullie verhalen wel leuk, dus vertel verder.
Ik vond jullie verhalen wel leuk, dus vertel verder.
Out of sentimental gain I wanted you to feel my pain, but it came back in return to sender.
Ik werk nu 5 jaar in de horeca, en geloof me, je komt de meest achterlijkste mensen tegen.
Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.
Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???
Gast: ,,mag ik een kidsbox?'' Ik:,, Met welke snack wilt u de kidsbox''? Gast: ,,een kidsbox aub''. Ik (redelijk geiriteerd aangezien dit 4x per dag ongeveer voorkomt: MET WELKE SNACK? Gast:,, ohw. welke snack hebben jullie?''
Staat gewoon op het bord kidsbox met hamburger, frikandel of kipnuggets.
Ik heb er nog genoeg! Maar bespaar ik
Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.
Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???
Gast: ,,mag ik een kidsbox?'' Ik:,, Met welke snack wilt u de kidsbox''? Gast: ,,een kidsbox aub''. Ik (redelijk geiriteerd aangezien dit 4x per dag ongeveer voorkomt: MET WELKE SNACK? Gast:,, ohw. welke snack hebben jullie?''
Staat gewoon op het bord kidsbox met hamburger, frikandel of kipnuggets.
Ik heb er nog genoeg! Maar bespaar ik
Take a look trough the sky just before you die, it's the last time you will!
Managersquote:
Inderdaad managers die niet weten waar ze het over hebben, de werknemers hierdoor onmogelijke opdrachten geven, de klachten hierover negeren, en uiteindelijk diezelfde werknemers de schuld geven als het inderdaad misgaat.
Kansloos.
Doe ik ook altijd, die kop die je dan krijgtquote:
Ik werk nu 5 jaar in de horeca, en geloof me, je komt de meest achterlijkste mensen tegen.
Sta ik in de snackbar te werken, vraagt een gast:,,Hebben jullie misschien een saus voor bij de kipnuggetjes?'' Ik antwoord:,,ja hoor, ik heb chilisaus, mayonaise, curry, ketchup of satesaus.
Antwoord van de gast: Ja doe maar. In mijn hoofd: JA WAT DOE MAAR???
"Wij zitten even rond te kijken."
"NEE, je LOOPT rond te kijken!!!! Leer $%^&U^%$%#@#@ eens een beetje nederlandse gramatica!"
Althans dat denk ik dan en droom ooit genoeg lef te hebben om het eens uit te spreken tegen klanten. Om er dan een Ruben van der Meer waardige woede-uitbarsting bij te hebben. Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.
"NEE, je LOOPT rond te kijken!!!! Leer $%^&U^%$%#@#@ eens een beetje nederlandse gramatica!"
Althans dat denk ik dan en droom ooit genoeg lef te hebben om het eens uit te spreken tegen klanten. Om er dan een Ruben van der Meer waardige woede-uitbarsting bij te hebben. Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.
Ja die kun je echt schieten dan hequote:Op dinsdag 8 februari 2011 17:48 schreef fs180 het volgende:
[..]
Doe ik ook altijd, die kop die je dan krijgt
Take a look trough the sky just before you die, it's the last time you will!
quote:Op vrijdag 20 augustus 2010 21:54 schreef fairytalessuck het volgende:
Nu mijn vraag aan jullie:
Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaaktMijn loonstrookje en hoe heb je daarop gereageerd? heel hard gehuild
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.
Op dinsdag 28 februari 2006 13:50 schreef Avery het volgende:
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik geef hem gelijk. Niet die manager dus, maar die gast.quote:
[..]
Gast, doe even normaal. Ja, vervelend, niet netjes van je manager, traumatische ervaring kennelijk, maar om iemand nou expliciet dood te wensen, zijn vrouw en kinderen incluis: get a grip. Op basis van je post kan je ook concluderen dat je terecht wegens agressie de tent bent uitgelazerd.
Op dinsdag 28 februari 2006 13:50 schreef Avery het volgende:
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
Het irriteert mij wanneer ik (duidelijk geen polio) een winkel binnen kom en er zo'n verkopert op je af komt met een aangeleerd verkooppraatje...quote:Het irriteert mij net zoveel als het antwoord "Ja" op een vraag die keuze geeft uit 2 of meer opties.
"Not everything that counts can be counted, and not everything that can be counted counts."
ik werk met verstandelijk gehandicapten volwassenen in een woonvorm. Op een avond werkte ik alleen ( op een groep van 20 mensen) en ik ging medicatie uitdelen. Ik klopte bij een client aan en die liet me niet binnen. Afspraak is dat we drie keer kloppen en daarna zelf naar binnen komen met onze sleutel.
Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..
Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen... ik raapte de pillen weer op en toen ik omhooogkwam zette ze het mes tegen mijn keel ( achteraf dom om niet weg te gaan toen ze haar meds niet wilde....). Ik scheet in mijn broek maar ben maar gewoon in het wilde weg gaan praten om haar rustig te houden.. Een hoop ' het komt wel goed' en ' leg dat mes eerst even weg, dat praat fijner' en uiteindelijk deed ze dat ook... Pffff 
toen heel even gepraat, maar er kwam geen samenhangend woord uit.
Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen damn wat een avond was dat.....
Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..
Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen...
ik raapte de pillen weer op en toen ik omhooogkwam zette ze het mes tegen mijn keel ( achteraf dom om niet weg te gaan toen ze haar meds niet wilde....). Ik scheet in mijn broek maar ben maar gewoon in het wilde weg gaan praten om haar rustig te houden.. Een hoop ' het komt wel goed' en ' leg dat mes eerst even weg, dat praat fijner' en uiteindelijk deed ze dat ook... Pffff toen heel even gepraat, maar er kwam geen samenhangend woord uit. Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen
damn wat een avond was dat.....
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
Everybody needs a bosom for a pillow!
Het allerergste: Raamambtenaar als collega. Hij had één klein klusje op een dag. Dat streek hij uit over de hele dag. Door zijn dienstverband van een decennium verdiende hij ook nog eens een kapitaal. Iedereen op de afdeling is het erover eens dat hij niets toevoegt en alleen maar geld kost. De enige die dat niet zag, was het afdelingshoofd. Ze zijn rookmaatjes. Lekker motiverend om met zo'n idioot te werken. Het is overigens een organisatie in de categorie semi-overheid.
Verder veel in de horeca gewerkt. En dat zijn echt alleen maar idioten. Ik werkte als pizzakoerier en op een avond regende en waaide het heel hard. Ik met een bestelling op pad. Bij een vrouw aan de deur. Vrouw: Het is misdadig dat ze jou de straat opsturen met dit weer. Ik: U hebt toch besteld? Zij: Hoeveel kost het. Ik:
Verder veel in de horeca gewerkt. En dat zijn echt alleen maar idioten. Ik werkte als pizzakoerier en op een avond regende en waaide het heel hard. Ik met een bestelling op pad. Bij een vrouw aan de deur. Vrouw: Het is misdadig dat ze jou de straat opsturen met dit weer. Ik: U hebt toch besteld? Zij: Hoeveel kost het. Ik:
De zwemmer zwemt, hij zwemt in zee
iemand die 10 minuten lang met zijn snuffert achter mij meekeekquote:
[knip= afgezeikt worden tijdens werk]
Nu mijn vraag aan jullie:
Wat is het meest belachelijke dat je op je werk hebt meegemaakt en hoe heb je daarop gereageerd?
Dit kan zowel positief belachelijk als negatief belachelijk zijn.
wat ik deed en ook nog een zure lucht bij zich had van dagen niet gewassen.
Yvonne schreef op maandag 31 oktober 2011 @
13:59:43 in DEF SC #282 aan AchJa & Co
Vanaf hier en nu stopt het in DEF én op FOK!
Ik wil hier een normale SC zonder gebitch!
13:59:43 in DEF SC #282 aan AchJa & Co
Vanaf hier en nu stopt het in DEF én op FOK!
Ik wil hier een normale SC zonder gebitch!
Dat zie ik ook vaak bij ambtenaren. Die zouden het dus in een commercieel bedrijf nooit reddenquote:
Het allerergste: Raamambtenaar als collega. Hij had één klein klusje op een dag. Dat streek hij uit over de hele dag. Door zijn dienstverband van een decennium verdiende hij ook nog eens een kapitaal. Iedereen op de afdeling is het erover eens dat hij niets toevoegt en alleen maar geld kost. De enige die dat niet zag, was het afdelingshoofd. Ze zijn rookmaatjes. Lekker motiverend om met zo'n idioot te werken. Het is overigens een organisatie in de categorie semi-overheid.
Op dinsdag 28 februari 2006 13:50 schreef Avery het volgende:
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
ik ben dan nieuw ik zie zo dat jij irritant ben jpg
PieAir
Ik denk altijd heel goed na voor ik iets stoms zeg...
quote:
ik werk met verstandelijk gehandicapten volwassenen in een woonvorm. Op een avond werkte ik alleen ( op een groep van 20 mensen) en ik ging medicatie uitdelen. Ik klopte bij een client aan en die liet me niet binnen. Afspraak is dat we drie keer kloppen en daarna zelf naar binnen komen met onze sleutel.
Anyway ze deed niet open en ik deed de deur open. Ze stond recht achter de deur met n mes in haar hand waar ze mee naar me wees. Ik probeerde rustig uit te leggen wie ik was en wat ik kwam doen. Ik gaf haar de medicijnen aan maar die sloeg ze uit mn hand..
Ze was in een psychose geraakt en dacht dat ik haar wilde vergiftigen...
Daarna als een gek naar mn kantoor gerend en de crisisdienst gebeld die haar kwamen ophalen
Het is maar goed dat je dit kan na vertellen.. damn.
Blood runs through your veins, that's where our similarity ends.
In the end all you can hope for. Is the love you felt to equal the pain you've gone through.
In the end all you can hope for. Is the love you felt to equal the pain you've gone through.
Ik hoorde laatst dat de afdeling aardig gaat inkrimpen. Zul je zien dat hij blijft en andere capabele mensen weg moeten.quote:
[..]
Dat zie ik ook vaak bij ambtenaren. Die zouden het dus in een commercieel bedrijf nooit redden
De zwemmer zwemt, hij zwemt in zee
jup.. Ik kon die nacht ook echt niet slapen van de adrenaline die door mn lijf gierde. Maar ach , t schijnt part of the job te zijnquote:Op donderdag 10 februari 2011 16:55 schreef 4EverBlackEyed het volgende:
[..]
dus moet er maar aan wennen.
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
Everybody needs a bosom for a pillow!
Je bent zeker een knuffel spw'erquote:
[..]
jup.. Ik kon die nacht ook echt niet slapen van de adrenaline die door mn lijf gierde. Maar ach , t schijnt part of the job te zijn
Werkte bij een ijssalon. 2e baantje (na de appie) 16 en nog iets naïef. Leuke baan, relaxte gast als collega. 23 uur klaar, 23:30 opgeruimd, en we gingen nog even een biertje doen met z'n 2en. Na 3 biertjes gingen we naar huis, hij zegt: Ik betaal wel. Trekt hij 8 briefjes van 50 uit z'n sok, legt er 1 op de bar, en stopt de rest in zijn portemonnee! Ik was verbaasd (en licht naïef dus ) en vroeg waarom hij zn geld in zn sok bewaarde. Antwoord: Sinds ik gerold ben vertrouw ik mijn portemonnee niet meer. Week later is hij ontslagen wegens diefstal.
) en vroeg waarom hij zn geld in zn sok bewaarde. Antwoord: Sinds ik gerold ben vertrouw ik mijn portemonnee niet meer. Week later is hij ontslagen wegens diefstal.
jij kunt fobo's lezenquote:Op vrijdag 11 februari 2011 10:46 schreef skippy22 het volgende:
[..]
Je bent zeker een knuffel spw'er
geen mbo'er though
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
Everybody needs a bosom for a pillow!
Ik heb wel een aantal dingen gezien.
mijn vorige baantje (vakkenvuller ) werd ik constant afgezeken en gingen ze met mij om alsof ik maar een doorsnee puber was die nooit eens haar best doet. Ik deed altijd erg mijn best om op tijd klaar te zijn en als ik dat niet was... Heb een keer een preek ( met wat andere mensen die ook op zuivel stonden) gehad over hoe teleurgesteld ze wel niet waren over ons. Ik stond daar voor de eerste keer, daar niet van.
Ook werd je vuil aangekeken als je in de ochtend moest werken en je bijvoorbeeld om 600 melde inplaats van de ( niet betaalde) 5:55. En dan moest je 2 uurtjes werken. Lekker in de ochtend van 6 tot 8.
Ook kreeg ik eens een vakantie baan aangeboden.
Was bij een bejaardenhuis en dan zou ik verzorgende niveau 1 zijn. Toen ik hoorde dat je bij het wassen van mensen zo weinig mogelijk moest praten en washandjes moest gebruiken die je in een magnetron moest opwarmen ( niks geen water, en 8 Per persoon) ben ik maar weggegaan. Dat is geen zorg vond ik, dat is fabriekswerk
mijn vorige baantje (vakkenvuller
) werd ik constant afgezeken en gingen ze met mij om alsof ik maar een doorsnee puber was die nooit eens haar best doet. Ik deed altijd erg mijn best om op tijd klaar te zijn en als ik dat niet was... Heb een keer een preek ( met wat andere mensen die ook op zuivel stonden) gehad over hoe teleurgesteld ze wel niet waren over ons. Ik stond daar voor de eerste keer, daar niet van. Ook werd je vuil aangekeken als je in de ochtend moest werken en je bijvoorbeeld om 600 melde inplaats van de ( niet betaalde) 5:55. En dan moest je 2 uurtjes werken. Lekker in de ochtend van 6 tot 8.
Ook kreeg ik eens een vakantie baan aangeboden.
Was bij een bejaardenhuis en dan zou ik verzorgende niveau 1 zijn. Toen ik hoorde dat je bij het wassen van mensen zo weinig mogelijk moest praten en washandjes moest gebruiken die je in een magnetron moest opwarmen ( niks geen water, en 8 Per persoon) ben ik maar weggegaan. Dat is geen zorg vond ik, dat is fabriekswerk
Twiddel
Er wordt in de samenleving veel gelogen over werk. Het wordt veel rooskleuriger worden voorgesteld dan het is. Er zit ook vaak veel minder logica of redelijkheid in, dan je zou denken. Dat komt omdat het gaat over belangen, marktstrategieen en verkooppraatjes, en een bedrijf is eigenlijk een dictatuur.
The view from nowhere.
Ik ben ook wel eens bedreigd door een collega, hij is toen ook meteen ontslagen. Die kerel spoorde sowieso niet helemaal.
As the officer took her away, she recalled that she asked,
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
"Why do you push us around?"
And she remembered him saying,
"I don't know, but the law's the law, and you're under arrest."
Op mijn vorige werk hadden we een gozer die na een bedrijfslunch tijdens een presentatie rustig uit zijn neus ging zitten eten als toetje, ten overstaan van het voltallige bedrijf.
Ik had rare collega's toen ik nog een klein vakkenvullertje was.
Op de eerste dag werken zei een jongen dat hij hoopte dat er een pot augurken open was, want dan lustte hij er wel eentje. Ook kwam hij erg dichtbij als hij wat wilde vertellen. Dat is al onprettig, maar hij stonk ook nog erg naar zweet.
Er is meerdere malen tegen hem gezegd dat hij deodorant moest gebruiken, maar dat deed hij niet.
Tweede rare collega was een 16 jarige jongen die tegen zijn 13 jarige collega vertelde dat hij altijd toe keek als zijn parkieten aan het paren waren.
Op de eerste dag werken zei een jongen dat hij hoopte dat er een pot augurken open was, want dan lustte hij er wel eentje. Ook kwam hij erg dichtbij als hij wat wilde vertellen. Dat is al onprettig, maar hij stonk ook nog erg naar zweet.
Er is meerdere malen tegen hem gezegd dat hij deodorant moest gebruiken, maar dat deed hij niet.
Tweede rare collega was een 16 jarige jongen die tegen zijn 13 jarige collega vertelde dat hij altijd toe keek als zijn parkieten aan het paren waren.
Blood runs through your veins, that's where our similarity ends.
In the end all you can hope for. Is the love you felt to equal the pain you've gone through.
In the end all you can hope for. Is the love you felt to equal the pain you've gone through.
quote:Op dinsdag 15 februari 2011 13:55 schreef 4EverBlackEyed het volgende:
Tweede rare collega was een 16 jarige jongen die tegen zijn 13 jarige collega vertelde dat hij altijd toe keek als zijn parkieten aan het paren waren.
quote:
Hulpkracht bij Jan Linders op 16 / 17 jarige leeftijd:
- Manager die het presteerde om je elke dag om 4 uur (vaak als je nog op school zat) te bellen, of je niet om half 5 / 5 uur kon komen werken (op z'n Kerkraads ook.
- Dezelfde manager die eiste dat mijn collega's en ik altijd een kwartier van tevoren aanwezig zouden zijn, hetgeen dan altijd resulteerde in dat je gewoon 10 minuten te vroeg onbetaald aan het werk was. Toen ik dat op een gegeven moment weigerde tenzij ik al die losse kwartiertjes ook daadwerkelijk betaald zou krijgen, zat ik de week daarna wederom bij de directrice en die manager op kantoor. Ik was 'weer hard achteruit gegaan' en mijn houding begon 'vijandig' te worden.
- Directrice die, terwijl ik aan het vakkenvullen was, letterlijk ineens van achter een rek tevoorschijn kwam springen waardoor ik me een hoedje schrok. Zonder iets te zeggen liep ze weer weg, 10 minuten later werd ik bij haar op kantoor geroepen. Zonder iets te zeggen gooit ze een aangebroken zakje bifi-worstjes voor mij op tafel, toen ik haar vroeg waar dit over ging, vertelde ze me dat ik dus degene was die al een tijd producten zit aan te breken/op te eten en weer terug in de schappen stopte, anders was ik niet zo geschrokken daarnet!
OT:
Krantenlopen
Het verhaal van rampzalige werkomstandigheden met krantenlopen vroeger herken ik. Als je je eens ziek meldde (of god vervloeke het eens op vakantie wilde) dan leverde dat altijd weer een boel gezeik en geklaag op. Of je dan zelf maar ff een vervanger wilde regelen. Lukte dat niet, dan ging Herr Uberfuhrer aan de telefoon het hele lijstje af: "Kan je broer niet? Je zus? Je <insert de hele familieboom tot aan je derde achternicht>?" Toen heeft me vader eens heel boos teruggebeld naar die kerel en vanaf toen was het geen probleem meer als ik eens ziek was.
Huidige bijbaantje
Volwassen kerels die wel zo verschrikkelijk goor praten over minderjarige meisjes. Van die vieze dikke kerels die altijd hun mond vol hebben over buut'nlanders en criminelen, maar wel hardop zitten te fantaseren over kleine meisjes. En god toen ze hoorden dat ik doordeweeks voor de klas sta op een middelbare school gingen ze alle grappen via mij spelen. Of ik er al es een geprikt had enzo. Tijdje negeren en minachtend lachen en nu doen ze het niet meer. Bleg
Dat met die krantenwijk inderdaad. Die falerts die jonge kinderen zich niet ziek laten melden en zo.quote:Op dinsdag 15 februari 2011 14:28 schreef VonHinten het volgende:
[..]
OT:
Krantenlopen
Het verhaal van rampzalige werkomstandigheden met krantenlopen vroeger herken ik. Als je je eens ziek meldde (of god vervloeke het eens op vakantie wilde) dan leverde dat altijd weer een boel gezeik en geklaag op. Of je dan zelf maar ff een vervanger wilde regelen. Lukte dat niet, dan ging Herr Uberfuhrer aan de telefoon het hele lijstje af: "Kan je broer niet? Je zus? Je <insert de hele familieboom tot aan je derde achternicht>?" Toen heeft me vader eens heel boos teruggebeld naar die kerel en vanaf toen was het geen probleem meer als ik eens ziek was.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Leuk topic!
Ik heb een jaar in de plaatselijke bibliotheek gewerkt, dus ik heb wel het een en ander meegemaakt met klanten.
Een mevrouw wil 6 boeken meenemen, ik scan haar pasje en zie dat er 60 cent op staat. (per dag te laat is 10 cent per boek)
Ik: er staat nog 60 cent op uw pasje en scan de boeken
Mevrouw: dat kan niet ik kom altijd op woensdag
Ik: ik zie in het systeem dat u 6 boeken één dag te laat heeft ingeleverd
Mevrouw: geen sprake van, dinsdag ben ik nooit hier
Ik: dan stuur ik u door naar de informatiebalie
Mevrouw: daar heb ik geen tijd voor
Ik: wilt u dan nu betalen of later?
Mevrouw: ik wil niet betalen
Ik: *drukt bonnetje af met inleverdatum en openstaande bedrag*
Een half uur later, als ik niet meer bij de balie sta, komt mevrouw de bieb in stormen, loop naar mij toe, roept ''hé jij daar'' en vraagt waarom ik het bedrag niet kwijtgescholden heb. Ik verwijs mevrouw wederom naar de informatiebalie. Ze loopt er demonstratief heen en legt het uit. Collega kijkt in het systeem en zegt: Ik zie dat u de vorige keer op dinsdag 6 boeken heeft meegenomen en allen één dag te laat heeft ingeleverd. Mevrouw denkt even na en zegt: oh ja, vorige keer was ik hier op dinsdag
. Ze betaalt de 60 cent en loopt om me heen alsof ik een stuk vuil ben.
Dat gemekker over bedragen was dagelijkse kost. Of het nou om 10 cent, 60 cent of 5 euro ging, het was altijd jouw of de computer's schuld. Toen ik er net werkte ging ik nog weleens de discussie aan (fout!). Na een week of 3 moest ik dat soort mensen gelijk naar info sturen. Daar werken ze ineens een stuk makkelijker mee (terwijl de uitleg hetzelfde was). ''Oudere'' werknemers die er langer werken hebben blijkbaar meer gezag en wordt wel naar geluisterd.
In dezelfde categorie: mensen die het niet eens zijn met een boete van 10 cent (!) en dan demonstratief met 50 euro betalen (dit zijn overigens altijd hetzelfde soort mensen die dat doen). Zoveel hebben we niet in de kassa, dus moet er gewisseld worden. Deze mevrouw is met een aantal briefjes en een hele hoop muntgeld naar huis gegaan.
Nog eentje
Er is een afdeling waar alles op onderwerp gesorteerd staat (de zogenaamde 'studie' afdeling). Twee oudere vrouwen komen naar me toe en vragen waar een bepaald boek (ben het onderwerp kwijt, maar het had te maken met het protestantisme) bij de afdeling 'religie' staat. Ik ga naar de computer en zoek het op, maar dit boek hebben wij niet (meer) in de collectie. Vervolgens krijg ik een preek dat het een schande is dat dat soort boeken niet in de collectie zitten en dat de jeugd hierdoor steeds slechter wordt en dat ze het een schande vonden dat ik niet wist wat het onderwerp inhield/uit mijn hoofd wist of het boek er überhaupt was (dat hoor je te weten blijkbaar). Later hoorde ik dat deze vrouwen regelmatig bij verschillende bibliotheken in de buurt langsgaan om te kijken of die boeken nog in de collectie zitten en zo niet, dan krijgen die werknemers zo'n zelfde preek .
Ik heb een jaar in de plaatselijke bibliotheek gewerkt, dus ik heb wel het een en ander meegemaakt met klanten.
Een mevrouw wil 6 boeken meenemen, ik scan haar pasje en zie dat er 60 cent op staat. (per dag te laat is 10 cent per boek)
Ik: er staat nog 60 cent op uw pasje en scan de boeken
Mevrouw: dat kan niet ik kom altijd op woensdag
Ik: ik zie in het systeem dat u 6 boeken één dag te laat heeft ingeleverd
Mevrouw: geen sprake van, dinsdag ben ik nooit hier
Ik: dan stuur ik u door naar de informatiebalie
Mevrouw: daar heb ik geen tijd voor
Ik: wilt u dan nu betalen of later?
Mevrouw: ik wil niet betalen
Ik: *drukt bonnetje af met inleverdatum en openstaande bedrag*
Een half uur later, als ik niet meer bij de balie sta, komt mevrouw de bieb in stormen, loop naar mij toe, roept ''hé jij daar'' en vraagt waarom ik het bedrag niet kwijtgescholden heb. Ik verwijs mevrouw wederom naar de informatiebalie. Ze loopt er demonstratief heen en legt het uit. Collega kijkt in het systeem en zegt: Ik zie dat u de vorige keer op dinsdag 6 boeken heeft meegenomen en allen één dag te laat heeft ingeleverd. Mevrouw denkt even na en zegt: oh ja, vorige keer was ik hier op dinsdag
. Ze betaalt de 60 cent en loopt om me heen alsof ik een stuk vuil ben.Dat gemekker over bedragen was dagelijkse kost. Of het nou om 10 cent, 60 cent of 5 euro ging, het was altijd jouw of de computer's schuld. Toen ik er net werkte ging ik nog weleens de discussie aan (fout!). Na een week of 3 moest ik dat soort mensen gelijk naar info sturen. Daar werken ze ineens een stuk makkelijker mee (terwijl de uitleg hetzelfde was). ''Oudere'' werknemers die er langer werken hebben blijkbaar meer gezag en wordt wel naar geluisterd.
In dezelfde categorie: mensen die het niet eens zijn met een boete van 10 cent (!) en dan demonstratief met 50 euro betalen (dit zijn overigens altijd hetzelfde soort mensen die dat doen). Zoveel hebben we niet in de kassa, dus moet er gewisseld worden. Deze mevrouw is met een aantal briefjes en een hele hoop muntgeld naar huis gegaan.
Nog eentje
Er is een afdeling waar alles op onderwerp gesorteerd staat (de zogenaamde 'studie' afdeling). Twee oudere vrouwen komen naar me toe en vragen waar een bepaald boek (ben het onderwerp kwijt, maar het had te maken met het protestantisme) bij de afdeling 'religie' staat. Ik ga naar de computer en zoek het op, maar dit boek hebben wij niet (meer) in de collectie. Vervolgens krijg ik een preek dat het een schande is dat dat soort boeken niet in de collectie zitten en dat de jeugd hierdoor steeds slechter wordt en dat ze het een schande vonden dat ik niet wist wat het onderwerp inhield/uit mijn hoofd wist of het boek er überhaupt was (dat hoor je te weten blijkbaar). Later hoorde ik dat deze vrouwen regelmatig bij verschillende bibliotheken in de buurt langsgaan om te kijken of die boeken nog in de collectie zitten en zo niet, dan krijgen die werknemers zo'n zelfde preek
.
Ik heb sowieso een hekel aan mensen die denken dat ze zo iemand aan kunnen spreken.quote:
Blood runs through your veins, that's where our similarity ends.
In the end all you can hope for. Is the love you felt to equal the pain you've gone through.
In the end all you can hope for. Is the love you felt to equal the pain you've gone through.
Dat zijn alleen nog maar klanten. Bazen zijn pas erg: "Op je knieen, bek houden of opdonderen."quote:
[..]
Ik heb sowieso een hekel aan mensen die denken dat ze zo iemand aan kunnen spreken.
The view from nowhere.
Weer zo'n minachtend, achterlijk ventje. Rot toch op.quote:
Out of sentimental gain I wanted you to feel my pain, but it came back in return to sender.
Leuk topic!
1e bijbaantje:
Als afwasser in een klein cafe/restaurantje. De hoofdkok was ook de baas van de hele tent, dus alles moest op zijn manier gebeuren. Die gast vertikte het om extra geld uit te geven. Als afwasser was ik de laagste in rangorde, achter de souschef en de bediening. Dat betekende dus geen eten (16:00 beginnen, 24:00 klaar), kutklusjes (volle tent, stapels vaat, alsnog vragen of ik naar de AH wil om patat te halen, wat 5 minuten fietsen was). Hier ben ik op een gegeven moment gewend aan geraakt. Gewoon mijn eigen eten meenemen (terwijl de rest gewoon een maaltijd van de chef krijgt).
Nu is het zo dat de afvoer al enkele weken niet goed meer functioneert. Ik had dat gemeld, maar een loodgieter kostte hem alleen maar geld. Tijdens een avond rook ik een poeplucht, en wat bleek dus? Het putje in de vloer op mijn werkplek stond dus aangesloten op de afvoer van de heren en damestoilet. Je zag gewoon een smerige drab naar boven komen via het putje. Ik dus melden. Wat doet mijn baas? Hij geeft me een soeplepel en een emmer. 'Ja, schep alles maar in de emmer, dan kijken we er later naar.'
Ik ben meteen weggegaan.
Andere bijbaantje:
Hoe triest dat ook klinkt, ik heb een tijdje bij de Media Markt gewerkt. Ik ging daar weg omdat ik op kamers ging, en ik had gewoon geld nodig. Ze hadden daar een nieuwe Saturn geopend, wat eigenlijk gewoon de Media Markt is. Met enigszins twijfel, toch maar daar gaan werken. Op de Entertainment afdeling, dus muziek, films en games. Nu zijn games niet helemaal mijn expertise, dus moest ik wel vaak gebruik maken van de afdelingscomputer om het een en ander te googelen. Maar ik was ijverig, was altijd beleefd tegen klanten, en heb altijd wel voor een goede dagomzet gezorgd voor games, hoewel dat niet mijn afdeling is. Nu hielp het natuurlijk dat ik al ervaring had opgedaan bij Media Markt, die hetzelfde zoeksysteem gebruiken etc. Nu had ik een collega waar ik altijd mee samen stond. Hij was 42 jaar, en nogal een rare mafketel. Buiten het feit dat hij echt superlelijk en onverzorgd was (ik dacht dat je als verkoper je winkel op een positieve manier moest presenteren), was hij ontzettend traag. Hij kon niet snel typen, omdat hij geen computers gebruikt blijkbaar, en veel verstand van de producten had hij ook niet. Enige goeie is dat hij wel 32 uur in de week maakte, en ik maar 9 (student he). Maargoed, iedereen verdient een kans.
Na 2 maanden komt de assistent-afdelingsleider naar me toe, en zegt hij dat ik ff op gesprek moet komen. En ja hoor, proeftijd niet door. Reden was ondermaatse inzet. Hij zei tegen mij dat hij van anderen heeft gehoord dat ik teveel tijd achter de computer besteedde, en te weinig klanten aansprak met de vraag of ik ze kan helpen. Eén ding wat ik heb geleerd is dat je klanten met rust moet laten als ze de cd en filmbakken doorspitten. Bij koelkasten en tv's, okee, maar niet bij cd/dvd. Ik moest bijna janken van woede en onrecht, maar ik heb de eer aan mezelf gehouden, en ben gewoon vertrokken, mezelf voorgenomen nooit meer bij zo'n concern te werken.
Huidige bijbaantje:
Ik werk nu dus als garderobemedewerker bij een poppodium. Dus jassen ophangen voor concert- en feestbezoekende mensen. Principe is dat ze hun jas of tas aan ons geven, en ze krijgen een nummertje terug, die ze aan het einde van de avond/nacht weer in moeten leveren om hun spullen terug te krijgen. Nu komt het weleens voor dat ze hun nummertje kwijtraken. Geen probleem, maar dan moeten ze wachten tot de uitloop voorbij is. Sommige sukkels hebben daar geen boodschap aan en wat doen ze? Ze springen over de balie, en staan bij ons in de garderobe, hopend dat ze dan wel geholpen worden. 3x deze situatie meegemaakt, en dan vraag je je toch af wat deze mensen bezielen.
Nog verschrikkelijker: Feestbezoekers bij een studentenavond, die weigeren een euro te betalen om hun jas achter te laten. En vervolgens met je in discussie gaan waarom het een kuttent is, omdat wij een euro vragen voor een service waarbij je de hele nacht lang zonder jas aan hoeft te dansen en met de garantie dat je je jas ook terugkrijgt. "Ja, maar ik heb al entreegeld betaald.' Dus? Verwacht je nu dat het bier ook gratis is dan?
1e bijbaantje:
Als afwasser in een klein cafe/restaurantje. De hoofdkok was ook de baas van de hele tent, dus alles moest op zijn manier gebeuren. Die gast vertikte het om extra geld uit te geven. Als afwasser was ik de laagste in rangorde, achter de souschef en de bediening. Dat betekende dus geen eten (16:00 beginnen, 24:00 klaar), kutklusjes (volle tent, stapels vaat, alsnog vragen of ik naar de AH wil om patat te halen, wat 5 minuten fietsen was). Hier ben ik op een gegeven moment gewend aan geraakt. Gewoon mijn eigen eten meenemen (terwijl de rest gewoon een maaltijd van de chef krijgt).
Nu is het zo dat de afvoer al enkele weken niet goed meer functioneert. Ik had dat gemeld, maar een loodgieter kostte hem alleen maar geld. Tijdens een avond rook ik een poeplucht, en wat bleek dus? Het putje in de vloer op mijn werkplek stond dus aangesloten op de afvoer van de heren en damestoilet. Je zag gewoon een smerige drab naar boven komen via het putje. Ik dus melden. Wat doet mijn baas? Hij geeft me een soeplepel en een emmer. 'Ja, schep alles maar in de emmer, dan kijken we er later naar.'
Ik ben meteen weggegaan.
Andere bijbaantje:
Hoe triest dat ook klinkt, ik heb een tijdje bij de Media Markt gewerkt. Ik ging daar weg omdat ik op kamers ging, en ik had gewoon geld nodig. Ze hadden daar een nieuwe Saturn geopend, wat eigenlijk gewoon de Media Markt is. Met enigszins twijfel, toch maar daar gaan werken. Op de Entertainment afdeling, dus muziek, films en games. Nu zijn games niet helemaal mijn expertise, dus moest ik wel vaak gebruik maken van de afdelingscomputer om het een en ander te googelen. Maar ik was ijverig, was altijd beleefd tegen klanten, en heb altijd wel voor een goede dagomzet gezorgd voor games, hoewel dat niet mijn afdeling is. Nu hielp het natuurlijk dat ik al ervaring had opgedaan bij Media Markt, die hetzelfde zoeksysteem gebruiken etc. Nu had ik een collega waar ik altijd mee samen stond. Hij was 42 jaar, en nogal een rare mafketel. Buiten het feit dat hij echt superlelijk en onverzorgd was (ik dacht dat je als verkoper je winkel op een positieve manier moest presenteren), was hij ontzettend traag. Hij kon niet snel typen, omdat hij geen computers gebruikt blijkbaar, en veel verstand van de producten had hij ook niet. Enige goeie is dat hij wel 32 uur in de week maakte, en ik maar 9 (student he). Maargoed, iedereen verdient een kans.
Na 2 maanden komt de assistent-afdelingsleider naar me toe, en zegt hij dat ik ff op gesprek moet komen. En ja hoor, proeftijd niet door. Reden was ondermaatse inzet. Hij zei tegen mij dat hij van anderen heeft gehoord dat ik teveel tijd achter de computer besteedde, en te weinig klanten aansprak met de vraag of ik ze kan helpen. Eén ding wat ik heb geleerd is dat je klanten met rust moet laten als ze de cd en filmbakken doorspitten. Bij koelkasten en tv's, okee, maar niet bij cd/dvd. Ik moest bijna janken van woede en onrecht, maar ik heb de eer aan mezelf gehouden, en ben gewoon vertrokken, mezelf voorgenomen nooit meer bij zo'n concern te werken.
Huidige bijbaantje:
Ik werk nu dus als garderobemedewerker bij een poppodium. Dus jassen ophangen voor concert- en feestbezoekende mensen. Principe is dat ze hun jas of tas aan ons geven, en ze krijgen een nummertje terug, die ze aan het einde van de avond/nacht weer in moeten leveren om hun spullen terug te krijgen. Nu komt het weleens voor dat ze hun nummertje kwijtraken. Geen probleem, maar dan moeten ze wachten tot de uitloop voorbij is. Sommige sukkels hebben daar geen boodschap aan en wat doen ze? Ze springen over de balie, en staan bij ons in de garderobe, hopend dat ze dan wel geholpen worden. 3x deze situatie meegemaakt, en dan vraag je je toch af wat deze mensen bezielen.
Nog verschrikkelijker: Feestbezoekers bij een studentenavond, die weigeren een euro te betalen om hun jas achter te laten. En vervolgens met je in discussie gaan waarom het een kuttent is, omdat wij een euro vragen voor een service waarbij je de hele nacht lang zonder jas aan hoeft te dansen en met de garantie dat je je jas ook terugkrijgt. "Ja, maar ik heb al entreegeld betaald.' Dus? Verwacht je nu dat het bier ook gratis is dan?
It's never over..
my kingdom for a kiss upon her shoulder..
It's never over..
all my riches for her smile when I slept so soft against her..
my kingdom for a kiss upon her shoulder..
It's never over..
all my riches for her smile when I slept so soft against her..
Iddquote:
[..]
Ik heb sowieso een hekel aan mensen die denken dat ze zo iemand aan kunnen spreken.
. Mijn collega sprak haar er ook gelijk op aan (had ik zelf moeten doen natuurlijk), dat je niet zo met mensen omgaat. Ik was misschien nog te verbijsterd dat mensen over dit soort tamelijk pietluttige dingen uit hun slof kunnen schieten.
